NEW YORK (ANP) - Tennisser Alexander Zverev staat in de kwartfinale van de US Open. De als eerste geplaatste Duitser was in de vierde ronde in drie sets te sterk voor de Italiaan Luciano Darderi, de nummer 20 van de plaatsingslijst: 6-2 6-2 7-6 (7).

Zverev won in juni op Roland Garros zijn eerste grandslamtitel. Een maand later verloor de 29-jarige Duitser de finale op Wimbledon van Jannik Sinner. De Italiaanse nummer 1 van de wereld ontbreekt in New York vanwege een knieblessure. De beste prestatie van Zverev op het Amerikaanse grandslamtoernooi was het bereiken van de finale in 2020, die hij verloor van de Oostenrijker Dominic Thiem.

In de kwartfinale wacht een ontmoeting met de Nederlander Botic van de Zandschulp.

In veel Nederlandse huishoudens ligt goud. Niet in baren, maar in de vorm van een ketting die niet meer past bij wat je draagt, een trouwring van een grootouder, of een doosje met oorbellen waarvan de partner allang kwijt is. Bij elkaar gaat het om aanzienlijke waarde die letterlijk in een la ligt te verstoffen.

Wie er iets mee wil, loopt vrijwel meteen tegen dezelfde vraag aan: hoeveel goud zit er nu eigenlijk in? Het antwoord staat er in de meeste gevallen gewoon op.

De cijfers in het stempel

Bijna elk gouden sieraad heeft een klein stempel, meestal aan de binnenkant van een ring of op het sluitplaatje van een ketting. Dat getal geeft aan hoeveel duizendste delen puur goud er in het legering zit.

De gangbare aanduidingen zijn 333 voor 8 karaat, wat neerkomt op 33,3 procent zuiver goud, 585 voor 14 karaat oftewel 58,5 procent, en 750 voor 18 karaat, goed voor 75 procent. Daarboven kom je nog 833, 900 en 916 tegen, en 999 staat voor 24 karaat: bijna volledig zuiver.

Sieraden zijn zelden 24 karaat, en dat is geen bezuiniging maar natuurkunde. Puur goud is zacht. Een ring van 999 zou binnen een paar maanden vervormen en krassen oplopen. Door er koper, zilver of nikkel bij te mengen wordt het metaal hard genoeg om dagelijks te dragen, en tegelijk verandert de kleur: meer koper geeft roodgoud, meer zilver of palladium geeft witgoud.

Waarom gewicht en gehalte samen tellen

Een dikke, zware ketting van 14 karaat kan meer goud bevatten dan een fijn kettinkje van 18 karaat. Bij een taxatie draait het dan ook om twee dingen tegelijk: het gewicht van het sieraad en het gehalte van de legering. Pas als je die twee combineert, weet je hoeveel puur goud er daadwerkelijk in zit.

Dat verklaart ook waarom mensen soms teleurgesteld zijn over een taxatie. De emotionele waarde en de winkelwaarde van een sieraad zitten grotendeels in het ontwerp, het merk en het vakwerk. Voor de edelmetaalwaarde telt alleen wat er aan goud in verwerkt is.

Let ook op wat er níet meetelt. Bij verguld sieraad zit er een dun laagje goud op een andere metaalkern, vaak herkenbaar aan een aanduiding als GP of gold plated. Dat is iets wezenlijk anders dan massief goud, hoe identiek het er ook uitziet.

Van la naar taxatie

Wie wil weten waar hij aan toe is, kan de zaak op twee manieren aanpakken. Handelaren als Goudonline hebben vestigingen verspreid over het land waar je edelmetaal ter plekke laat wegen en beoordelen, en er zijn taxatiepakketten waarmee je je sieraden verzekerd opstuurt en per mail een bod terugkrijgt.

In beide gevallen is het verstandig om vooraf zelf een beeld te vormen. Zoek de stempels op, weeg de stukken op een keukenweegschaal die tienden van grammen aangeeft, en houd de dagkoers van goud ernaast. Je komt dan niet op de cent uit, maar je weet wel of een bod in de buurt komt.

Een stempel is trouwens geen absolute garantie. Oude sieraden uit het buitenland dragen soms afwijkende aanduidingen, en heel af en toe klopt een stempel simpelweg niet. Daarom testen taxateurs het gehalte alsnog, meestal met een zuurtest of met een röntgenapparaat dat de samenstelling meet zonder het sieraad te beschadigen. Vraag gerust welke methode gebruikt wordt.

Vraag ook altijd hoe een bod is opgebouwd. Een taxateur die kan uitleggen welk gewicht en welk gehalte hij hanteert, geeft je iets om mee te vergelijken. Een enkel bedrag zonder onderbouwing niet.

Haast is zelden nodig

De goudprijs beweegt dagelijks, en die beweging is de afgelopen jaren flink geweest. Dat maakt het verleidelijk om snel te handelen, maar goud in een la verliest niets zolang het daar ligt. Sieraden met een verhaal erachter kun je bovendien maar één keer wegdoen.

Het loont dus om eerst te sorteren: wat is echt goud, wat is verguld, wat wil je hoe dan ook houden. Wat daarna overblijft, kun je met een gerust hart laten taxeren.

ajpscs posted a photo:

the SQUARE
TOKYO DAY WALK
© ajpscs

In a cheap London flat with no heating, dozens of the insects swarmed, leading to a Valentine’s Day that still makes me break out in a cold sweat

I don’t know if cockroaches really could, as we’re often told, survive a nuclear apocalypse, but I can tell you this with certainty: they can definitely survive pest control. “Hopefully that should be a bit better now,” said the friendly exterminator after his first visit to our flat. By the third visit he was speaking more honestly. “The only way to get rid of your cockroaches,” he said, “would be to burn this whole block of flats to the ground.”

It was January 2003 when I moved with my girlfriend Helen into our first London flat. It’s fair to say there were red flags we probably should have spotted. It was suspiciously affordable – £140 a week for a place less than a minute’s walk from Finsbury Park tube station? Sure, the place looked pretty skanky, but it was still spacious for a studio flat. We put the price down to the fact there was absolutely no way of heating the property and signed up.

It was her very first film and it won her an Oscar. But can Callie Khouri now make it work on stage with songs? She talks about what made her write it – and how little has changed since

‘I have a world-class case of beginner’s luck,” says Callie Khouri, who won an Oscar for her very first screenplay, Thelma & Louise. She also scored a hit with her first TV series, Nashville, which lasted six seasons. And at 68, she is taking on another first by penning a musical theatre version of Thelma & Louise, hoping her luck hasn’t run out. “I hope that this is not the end of that streak,” she laughs. “That I don’t hit a wall here and slide down it like Wile E Coyote.”

Thelma & Louise isn’t an obvious bet for a musical. A story that features an abusive marriage, attempted rape, murder and double suicide doesn’t scream “jazz hands”, and Khouri had turned down offers before. “My agent said, ‘There’s a guy who wants to meet you to talk about doing Thelma as a stage musical,’” says Khouri. “And I just thought, ‘Well, that’s nuts!’” But the iconic 90s film – starring Susan Sarandon and Geena Davis (and a young Brad Pitt) – is an ultimately triumphant piece of cinema: a feminist road movie driven by the power of female friendship, which still captures imaginations. Khouri was eventually convinced. It’s been a decade in the pipeline, but things took off when uber-producer Sonia Friedman came on board, and now it has premiered at London’s Young Vic, starring Rachel Tucker and Amy Lennox.

Scientists are battling over whether supposedly simple organisms should be considered ‘intelligent’. The outcome could reshape our understanding of the natural world – and our own place within it

Forty years ago, as an undergraduate in Hokkaido, Toshiyuki Nakagaki came upon a lemon-yellow stain in a petri dish. That encounter turned him into a doyen of slime mould research – and fed a storm of biological and philosophical debate about the meanings of life and intelligence that persists to this day. Before, no one would have called a slime mould “intelligent”; the popular adjective, in fact, was “simple”. “A simple mass of protoplasm,” one 1895 description ran; “among the most simple of organisms”, said another. And it was hard to argue otherwise. A slime mould can appear to be just a small cell, capable only of feeding and reproducing. Simple is as simple does.

Of that first meeting, Nakagaki said: “I was just impressed with how fast it moved.” Physarum polycephalum, the slime mould species in that petri dish, has a top speed of 1cm an hour. For amoebic organisms, that’s gold-medal standard. At first glance, Physarum seems to spread as irregularly as ink on blotting paper, but in fact it senses its meals of bacteria or other microbes and reaches for them with a long, thin finger of protoplasm – which not only digests its food but then forages further or pulls back into the rest of the mould. It’s impossible to watch a slime mould over many days without sensing some deliberation at play.

Anglers will help scientists investigate the porbeagle, tope and blue shark to boost knowledge and conservation

‘We have really cool sharks,” says Dr Lucy Hawkes. She is not referring to animals in the rich coastal waters of South Africa or Mexico, but instead talking about the species that live around Britain. Hawkes, an associate professor at the University of Exeter, is co-leading a new three-year project to investigate the lives of three of England’s most vulnerable shark species.

“I like the porbeagle, which looks like a baby great white shark,” she says. “Surfers could see one and absolutely poop their pants, but they’re not dangerous. It’s amazing that we share the water with some pretty exciting animals.”

Anita Bazell, 88, died in Southampton during June’s heatwave after being taken to hospital with a body temperature of 41.2C. Now her son wants to raise awareness of the risks of heatstroke, particularly among elderly people

Anita Bazell had never coped with the heat very well, her family said. So they were worried about her when temperatures across the UK soared to record highs of 35C (95F) in May, and then again in June.

She was living in a nursing home in Southampton near her family, who had struggled to care for her at home due to her declining mobility. Although there were air conditioning units in the communal rooms, there was not one in Anita’s room, which was on the third floor.

While the UK and Italy are making progress, France and Germany’s joint venture came to nothing, and the prospect of more countries pulling together seems way off

When the former European Central Bank president and Italian prime minister Mario Draghi laid out a plan for Europe to catch up economically with the US and China, collaborating on defence was one of the prescriptions. No more should each country in Europe try to make its own version of a boat, tank or jet but instead share costs and technologies between allies.

Europe appears to have fallen at the first hurdle. The German chancellor, Friedrich Merz, and the French president, Emmanuel Macron, were forced to cancel the joint future combat air system in June, after fraught efforts to work together since 2018.