Soaring temperatures continue to sweep parts of Europe, while Okinawa faces powerful winds and storm surges

• Europe live – latest updates

Unbearable, record-breaking heat has dominated the summer of 2026 across much of Europe. New records were set in central Europe last week, with Wieselburg in Austria registering a new July peak of 40.3C (104.5F). This is particularly significant as it is just 0.2C behind the all-time high, set in the August of 2003.

However, not all of the northern hemisphere has experienced extreme heat and aridity. Vancouver recorded its wettest July since 2016 and the third wettest since 2008, with 33.6mm of rain. While that total may not appear exceptional, it is only a touch above the 1991-2020 climate average, highlighting how unusually dry July has been in the Canadian city over the past decade.

London’s 90s art scene forms the backdrop to this tale of a complex relationship between two artists whose identities become entangled in their creative collaboration

For all the wrong reasons, Damien Hirst’s Shark (The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living) has a claim to being the most prescient British artwork of the last half-century: a grim parable of neoliberalism. In 1991, it was still possible to mistake the predatory violence of that system for a kind of animal vitality. But today, open-mouthed, dead-eyed and decayed, it speaks only of a regime preserved far beyond its natural lifespan, lauded exclusively by institutions that can profit from its ugliness.

Alex Hyde’s second novel, an elegant Künstlerroman which plays out during a lightly fictionalised version of the YBA explosion, explores the resonance of that particular cultural inflection point: a moment when the collapse of the postwar cultural settlement, municipal culture and public institutions was transfigured decisively and ubiquitously into individualised, confessional artistic capital.

Vladlena Sandu’s extraordinary portrait of an upbringing during the 1990s Chechen wars blends surreal tableaux with flights of imagination to lament a collective loss of innocence

Born in Feodosia, a Ukrainian city on the Crimean coast, Vladlena Sandu moved to her mother’s home town of Grozny in Chechnya when she was only six. Blue skies and cerulean waters dominated her childhood, but as the Chechen–Russian conflicts erupted into full-blown wars during the 1990s, she experienced terror, bloodshed, and death. Sandu pours these traumatic memories into her feature debut, a hybrid documentary portrait that doubles as cinematic exorcism, where the demons of the past are transformed into striking collages and vignettes.

Across staged tableaux infused with theatrical flourishes and surreal abstraction, reality is superseded by childlike imagination. Adults are largely absent from the frame, although their harmful influences remain. A giant red cake painted with Lenin’s face conjures the ideological education Sandu received at school, while her grandfather, who would chase her with an axe when he was drunk, is represented as a pair of bloodied hands clasping a quivering baby chick. These images – both childlike and mythological – are accompanied by Sandu’s diaristic voiceover. Spoken in present tense, the events of the past acquire a stunning urgency.

Online multiplayer changed the trajectory of games, but the cost of keeping servers running means every virtual world is doomed to die – sooner or later

Nevan Hagarty had an idea. If he and other Halo 3 players stayed online the night of 13 January 2022, they could delay the impending server shutdown. Players knew this was coming: it had happened to Halo 2 when its Xbox Live servers were turned off in 2010, and a group managed to stay logged into the multiplayer servers for weeks.

And so, players gathered online before the server shutdown to pay homage and to mourn the game they loved so dearly. And, maybe, to keep it online for a little longer. “I must have played ’til about 4am the night of the shutdown, trading stories with so many players about their love of the game and their experiences over the last 15 years,” says Hagarty, 22. “It was a really wholesome experience I won’t forget.”

There’s nothing worse than the unannounced ‘pop-in’. No wonder young people simply refuse to open up

The latest age signifier has nothing to do with knowing what music the kids are listening to, or whether your socks are showing: it’s all about your doorbell. Namely, if you weren’t expecting anybody, and it rang, would you answer it? Apparently your reply to this pressing matter (no pun, etc) instantly identifies which generation you’re part of.

Millennials and gen Z wouldn’t dream of opening the door. Bonus points for being aware that if it was a fellow gen Zer calling, they wouldn’t have rung the bell in the first place – they would have messaged “outside” or “here” instead.

ARNHEM (ANP) - De Nederlandse sporters kunnen in aanloop naar de Olympische en Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028 naar een zogeheten pre-camp in Mission Viejo, in de staat Californië. Dat meldt sportkoepel NOC*NSF in een persbericht.

De sporters kunnen hier acclimatiseren en trainen voordat ze inchecken in het olympisch of het paralympisch dorp of een andere accommodatie in de buurt van hun wedstrijdlocatie.

"De sportfaciliteiten in Mission Viejo zijn werkelijk geweldig en voldoen naadloos aan de hoge eisen die wij stellen", zegt André Cats, directeur topsport van NOC*NSF. "Daarnaast vinden we hier een veilige omgeving, een gunstig klimaat en ligt Los Angeles op rijafstand. Door gezamenlijk gebruik te maken van één pre-camplocatie kunnen sportbonden efficiënter samenwerken en profiteren van gedeelde voorzieningen."

Hoewel het officiële pre-camp pas in de weken voor de Spelen start, maken verschillende sportbonden vanaf nu al gebruik van de faciliteiten in Mission Viejo.

Een biefstukje op de barbecue, en uren later opeens netelroos, buikkramp of een tintelend gehemelte. Wie dat overkomt, denkt eerst aan bedorven vlees. Steeds vaker blijkt de dader ergens anders te zitten: een kleine teek die maanden eerder ongemerkt een hap uit een enkel of een bilspier nam. Het aantal mensen dat na zo'n beet een allergie ontwikkelt voor rood vlees – het zogeheten alfa-galsyndroom – neemt in verschillende landen toe.

Wat is alfa-gal eigenlijk?

In het speeksel van teken zit een suikermolecuul: galactose-alfa-1,3-galactose, in de wandelgangen alfa-gal. Diezelfde suiker zit ook in vlees van zoogdieren en in zuivel. Bij de meeste mensen reageert het lichaam niet op dat stofje. Maar bij een minderheid maakt het immuunsysteem na een tekenbeet antistoffen aan – hetzelfde type antistoffen dat ook bij graspollen- en pinda-allergie in actie komt. Wie dan later een varkenshaas of een lamsbout eet, kan een allergische reactie krijgen.

Het bijzondere is de vertraging. Waar een pinda-allergie binnen minuten toeslaat, kunnen bij alfa-gal twee tot zes uur zitten tussen bord en klachten. Alfa-gal moet eerst worden verteerd voordat het in de bloedbaan komt. Dat maakt de diagnose lastig: wie 's avonds laat plotseling misselijk wordt, legt het verband met de rôti van bij het avondeten zelden zelf.

Van tintelende mond tot anafylactische shock

De symptomen lopen sterk uiteen. In milde gevallen gaat het om jeukende bultjes op de huid, tintelingen in mond en slokdarm, buikpijn, braakneigingen of diarree. In ernstige gevallen zakt de bloeddruk, vernauwen de luchtwegen en dreigt een anafylactische shock – dezelfde levensbedreigende reactie die ook bij een pindaschok kan optreden.

"Alfa-gal komt niet voor in gevogelte of vis. Dat geeft dus geen problemen."

Kip, kalkoen en vis staan gewoon op het menu. Rundvlees, varkensvlees, lamsvlees en wild wel niet. Ook zuivel geeft bij een deel van de patiënten klachten, en gelatine – dat zit onder meer in gummibeertjes, sommige medicijnen en in vaccinhulpstoffen – kan een reactie uitlokken.

Waarom stijgt het aantal gevallen?

Verschillende factoren komen samen. De klimaatverandering vergroot het geschikte leefgebied voor teken: warmere winters en langere zomers duwen de dieren noordelijker en hoger de heuvels op. Natuurherstel zorgt tegelijk voor meer herten, reeën en andere zoogdieren waarop teken zich voeden. En de mens zelf trekt vaker de natuur in – wandelen, mountainbiken, kamperen.

Dezelfde combinatie verklaart waarom ook de ziekte van Lyme en tekenencefalitis (een virale hersenontsteking) in opmars zijn. Wie in Nederland of België in bossen, duinen of graslanden loopt, heeft in de zomer een reële kans op een tekenbeet – en dus, in theorie, op sensibilisatie voor alfa-gal.

Amerika versus Europa: andere teek, zelfde probleem

In de Verenigde Staten wordt het syndroom vooral verspreid door de lone star tick (Amblyomma americanum), een soort die in Europa niet voorkomt. Daar zou het naar schatting inmiddels om zo'n 450.000 gevallen gaan sinds 2010 – een cijfer dat de Amerikaanse gezondheidsautoriteiten expliciet als een ondergrens presenteren. In Europa is de belangrijkste verspreider Ixodes ricinus, de schapenteek. Die zit ook in Nederlandse en Belgische bossen en graslanden en verspreidt bovendien de ziekte van Lyme.

"Verschillende factoren werken de verspreiding in de hand. Als gevolg van de klimaatverandering breidt het geschikte leefgebied voor teken zich alsmaar uit."

Hoeveel Nederlanders en Belgen hebben het?

Harde cijfers zijn er nauwelijks. Alfa-galsyndroom is in Nederland en België niet meldingsplichtig, en niet elke huisarts denkt bij vage buikklachten meteen aan een tekenbeet van maanden geleden. Op basis van verslagen van allergiespecialisten gaat het in België om enkele tot een tiental nieuwe diagnoses per jaar. Voor Nederland ontbreken vergelijkbare centrale registraties.

De kans is groot dat het probleem wordt onderschat. Uit onderzoek onder Duitse boswachters en jagers – een groep die veel tekenbeten oploopt – bleek dat 35 procent antistoffen tegen alfa-gal in het bloed had. Dat is fors meer dan in een vergelijkbare stedelijke groep zonder intensief natuurcontact: boswachters en jagers hadden ongeveer 2,5 keer zoveel kans op sensibilisatie. Slechts een minderheid van die groep ontwikkelde vervolgens ook echt klachten na het eten van vlees. Waarom de ene mens ziek wordt en de andere niet, is nog onduidelijk – zoals bij zo veel allergieën.

Alfa-galsyndroom in het kort

• Wat: een IgE-gemedieerde allergie voor het suikermolecuul alfa-gal, veroorzaakt door een tekenbeet.
• Reactie op: rood vlees (rund, varken, lam, wild), zuivel, gelatine, sommige medicijnen.
• Geen reactie op: gevogelte, vis, plantaardige producten.
• Symptomen: netelroos, tintelingen, buikpijn, diarree, in ernstige gevallen anafylaxie.
• Karakteristiek: klachten treden vaak pas twee tot zes uur na de maaltijd op.
• Behandeling: geen genezing; het advies is zoogdiervlees en risicoproducten mijden.

TEHERAN (ANP/RTR) - Iran voert op dit moment geen gesprekken met de Verenigde Staten, meldt de woordvoerder van het Iraanse buitenlandministerie Esmaeil ‌Baghaei. De Amerikaanse president Donald Trump zei dat de onderhandelingen over een staakt-het-vuren maandag zouden worden hervat, maar Baghaei weerspreekt dat.

Volgens Baghaei wordt nu alleen gesproken met Oman. Dat overleg gaat over veilige vaarroutes in de Straat van Hormuz. Iran en Oman liggen aan weerszijden van die belangrijke zeestraat.

Baghaei meldt nu dat er vooruitgang is geboekt in de gesprekken met Oman over het gezamenlijke beheer van de waterweg, bericht Al Jazeera. De woordvoerder voegt er wel aan toe dat een overeenkomst met dat land niet voldoende is om de Straat van Hormuz volledig te heropenen. De VS moeten ook alle aanvallen op Iran staken.

Trump zei zaterdag voorlopig af te zien van nieuwe aanvallen, zodat beide landen tot een akkoord kunnen komen.

banzainetsurfer has added a photo to the pool:

​De vakantieperiode is in volle gang en dat merken ze met een overvloed aan meldingen bij de ANWB ook. De stijging van wel 10.000 meldingen ten opzichte van vorig jaar, zit met name in de toename van medische hulpvragen.

Ook Joke (71) belde deze week met de ANWB alarmcentrale met een prangende vraag over haar situationship met een Griekse ober. “Je zou dit gerust als een noodsituatie kunnen omschrijven”, vertelt de zongebruinde Joke terwijl ze een Lucky Strike aansteekt.
“Kijk, de eerste middag hadden we heerlijk gezoend en ‘s avonds lekker ‘n happie gegeten samen. Heerlijke Griekse ober, mid zestig gok ik. Wat denk je? In enne stuur ik een berichtje en hoor ik vier uur niks”, Joke blaast een grote wolk de lucht in. “Da was voor mij ‘t moment om de ANWB te bellen.”

De ANWB raadde aan om de situatie nauwlettend in de gaten te houden. Ze moest om de twee uur de telefoon controleren en bij een extra vijf uur radiostilte, adviseerde ze om opnieuw contact op te nemen met de alarmcentrale.

“Gerda, da’s nie goed hoor!”, krijst Joke terwijl ze naar de rode afdrukken van de rieten stoel op Gerda’s benen wijst. “Effekes bellen meid, da’s helemaal nie goed.”

​

&