tOnder de nieuwe strafwet van de Taliban mogen Afghaanse mannen hun vrouwen slaan, zolang er geen botten breken en de verwondingen beperkt blijven tot blauwe plekken of wonden die zij zelf bij een mannelijke rechter kunnen aantonen. Zelfs dan riskeert de dader hooguit vijftien dagen cel. De wet gaat gepaard met een soort kastenstelsel, waarin geestelijken en elites vrijwel onaantastbaar zijn, terwijl vrouwen juridisch worden weggezet op het niveau van slaven. Mensenrechtenexperts spreken van een gelegaliseerd systeem van huiselijk geweld en genderapartheid.
De nieuwe strafcode, De Mahakumu Jazaai Osulnama, is ruim negentig pagina’s dik en ondertekend door Taliban-leider Hibatullah Akhundzada. Artikel 9 deelt de bevolking op in vier klassen met verschillende straffen voor hetzelfde delict: religieuze geleerden krijgen ‘advies’, elites een oproep en advies, de middenklasse celstraf en de onderklasse celstraf plus lijfstraffen. In andere artikelen worden “slaven” expliciet genoemd; zowel slaveneigenaren als echtgenoten krijgen het recht om lichamelijke straffen uit te delen aan vrouwen en ondergeschikten.
Voor vrouwen is het vrijwel onmogelijk om misbruik aan te tonen: zij moeten volledig gesluierd verschijnen, met een mannelijk begeleider – vaak de dader zelf – en fysieke verwondingen overtuigend bewijzen. Tegelijkertijd is het verboden om de code in het openbaar te bekritiseren, waardoor tegenstand in de kiem wordt gesmoord. Het eerdere wetskader tegen geweld tegen vrouwen uit 2009 is feitelijk afgeschaft.
Mensenrechtenorganisatie Rawadari waarschuwt dat de code slavernij en systematische onderdrukking legaliseert. VN-rapporteur Reem Alsalem noemt de gevolgen voor vrouwen en meisjes “simpleweg beangstigend” en spreekt van een normalisering van geweld als besturingsinstrument. Terwijl de internationale gemeenschap Afghanistan grotendeels heeft laten vallen, test de Taliban hoe ver ze kunnen gaan in het terugdraaien van basisrechten – met vrouwen als eerste, en meest weerloze, doelwit.
