Peter Breedveld Ik heb best veel ondraaglijk slechte films gezien op het Camera Japan Festival maar gelukkig ook een paar goede en één uitstekende. Peter Breedveld Illustratie: Tomoe Gozen door Ishikawa Toyonobu. Eén ding heb ik me voorgenomen toen ik op het Camera Japan Festival weer naar een twee uur durende, slome, lelijke film over doelloze, depressieve jongeren zat te kijken: Hier ben ik wel klaar mee. Een hatelijke zeikerd wordt niet opeens interessant als je vanuit kikvorsperspectief zijn schaduw op de deur filmt, waar hij met zijn vriendin aan de andere kant van die deur nadrukkelijk niet zit te communiceren. Long Night was dat, volgens kenners een indrukkwekkende debuut, iemands eindexamenprojectr rouw en verlies. Rouw en verlies om de tijd die ik hieraan heb besteed, de bijna fysieke pijn die ik moet hebben lijden terweijl ik dit gedrocht onderging. De film daarna was al net zo erg. Ranshima Bound, over een dronken loser die een suïcidale vrouw uit een rivier trekt en haar meeneemt naar het sterfbed van zijn moeder, die hij wijsmaakt dat ze zijn vrouw is. Anderhalf uur lang gezwijg en gestaar, onderbroken door gratuite scènes die lijken te zijn geïmproviseerd. “Maar regisseur, wat staat er in […]

Het bericht Een piemel als een kleine flespompoen verscheen eerst op Frontaal Naakt.

Residents say shop threatens Charles Rennie Mackintosh’s last surviving tearoom months after vape shop blaze nearby

In the heart of Glasgow city centre, nestled between shops, bars, offices and hotels, sits the Mackintosh Tearooms, the last surviving tearoom designed by Charles Rennie Mackintosh and one of the city’s most treasured heritage sites.

But last week passersby noticed a shiny new shopfront next door to the 1903 category A-listed building: hot-pink capital letters on a white plastic sign, advertising a vape and mobile phone repair shop.

Continue reading...

Spanish drama about people leaving their old lives behind plays out like a literary novel, with Manolo Solo excellent as a discombobulated gardener

Out of the blue, a woman walks out on her husband. Bags packed and ready to go, at the last moment she crumples up the letter she has written to him and vanishes from their Madrid flat. So begins this drama featuring not one but three characters disappearing without a trace from their lives; it sounds soap opera-ish, but mostly The Portuguese House unfolds as polite elegant drama, told with such rich novelistic detail it often feels like it’s getting into the minds of the characters.

Manolo Solo gives an excellent performance as the left-behind husband, Fernando, an introspective mild-mannered geography professor. After his wife’s disappearance, Fernando goes on holiday to Portugal, where he meets a gardener called Manuel. When Manuel drops dead of a heart attack, Fernando decides – like his wife – to leave his old life behind; he assumes Manuel’s identity and takes a job as the gardener at a Portuguese country estate. The owner, Amália (Maria de Medeiros), senses that this intellectual man with glasses and a clumsy way with the loppers is not the man she hired, but doesn’t push it – possibly because she is attracted to him.

Continue reading...

A journalist charts a quarter century of geopolitical hubris and economic overreach

Like many Britons born in the 1980s, the journalist and Guardian columnist Owen Jones came of age with Tony Blair’s platitudes ringing in his ears. Politics at the turn of the millennium was a story of temporary dispensations mistaken for eternal truths: the definitive triumph of free market ideology; US military supremacy; a rules-based global order. As Jones recounts in his new book, these certainties would come crashing down over the next quarter of a century amid a succession of economic failures, foreign policy disasters and political crises.

Indeed, “the west” itself – as a shorthand for the US plus the wealthier western European nations – feels almost quaint today, given the increasing unilateralism of the administration in Washington. But in the 2000s it was part of the lexicon, as if the hemisphere were a political actor in its own right. Revisiting the US-led wars in Afghanistan and Iraq, we are reminded not just of their horrific death tolls (totalling half a million, by conservative estimates) but also their total strategic failure; the 2021 evacuation of Kabul airport, Jones writes, was “among the starkest images of American decline yet broadcast to the world”.

Continue reading...

EVENT: Somewhere in your organisation right now, somebody is trying to work out which of four copies of a file is the current one. They will probably get it right, after twenty minutes and a message to a colleague in another time zone, and nobody will log the twenty minutes. That is what it costs to run distributed teams on file infrastructure built for an office, and most organisations have stopped noticing. The NAS is still there. So is the VPN, and so is the habit of downloading a file to work on it and syncing it back later, which arrived with the first remote worker and never left. None of it fails outright. The bill turns up somewhere else, as duplicated storage, as time spent waiting, and as a security review that finds one file in three places with three different sets of permissions. The Register is putting that problem to a dinner in Soho on Tuesday 20 October. Joe Fay of The Register chairs. Rupert Watson, VP GTM for EMEA at LucidLink, joins the conversation. It runs under the Chatham House Rule, so what is said can be used and who said it cannot, and the chair’s job includes stopping anyone who starts to pitch. What makes an evening like this useful is the detail people only share in private. The workaround a team adopted the week the office emptied and has been paying for ever since, for instance, and what they did about it once somebody added up the cost. Nobody says that on a recorded webinar. The questions for the table: how organisations are handling the growth in unstructured data, how they support distributed teams without paying for the same file three times, what they are doing about sync and version control, and whether any of it holds up in a security incident. Nobody is proposing to rip the estate out. The evening is about modernising around the storage and governance investments already made. The table is for senior technology, infrastructure and data leaders carrying this now. Dinner runs from 6.30pm to 9pm at The Soho Hotel. Places are limited and go by invitation. Request one here.

As Americans, we have a right to know when we live near a registered sex offender, but one fast casual restaurant correctly realized that’s not enough. That’s why this new Chipotle app safety feature alerts customers when their quesadilla was prepared by a registered sex offender.

To quote Lizzo… it’s about damn time!

From now on, when a registered sex offender makes your quesadilla, you’ll receive a notification that says: “The Chipotle Crew Member currently preparing your quesadilla is on the sex offender registry.” Users will then be given the following choices: “Ignore,” “Throw out my quesadilla,” or “Donate my quesadilla to the poor.” Although there’s no way to know whether the employee is on the registry for something benign like peeing in a public park or something super fucked up, Chipotle’s transparency allows customers to decide for themselves what level of risk they’re comfortable with when it comes to sex offenders touching their tortilla.

While the feature has yet to be built out for other menu items, a company spokesperson promises that they are actively working to address that. Thanks to technological advancements, they feel confident this feature will exist for burritos and taco bowls by the end of 2028.

So epic! Your move, Qdoba!

Heb je zonnepanelen en denk je na over een thuisbatterij? Dan ben je waarschijnlijk de term 'dubbele energiebelasting' tegengekomen. Het klinkt als een flinke extra heffing op je investering. Volgens een nieuwe doorrekening kost die heffing de meeste huishoudens echter €5 of minder per jaar. Het echte geld gaat verloren bij een kleinere groep: mensen die hun batterij gebruiken om op het stroomnet te handelen.

De aanleiding is een nieuw onderzoek van het kabinet. Staatssecretarissen Annet Bertram (Infrastructuur en Waterstaat) en Eelco Eerenberg (Financiën) laten in antwoord op Kamervragen van CDA en D66 weten dat ze opnieuw bekijken of de dubbele energiebelasting bij thuisbatterijen en bidirectioneel laden kan verdwijnen, meldt GreenStability. Het kabinet erkent dat de heffing "ook de vraag naar thuisbatterijen kan afremmen". De uitkomsten worden volgens Solar & Storage Magazine voor eind 2026 bekend.

In "Heb jij zonnepanelen? Deze drie keuzes bepalen wat je vanaf januari overhoudt" schreven we al dat je een batterij pas moet kopen als je die hebt doorgerekend met je eigen verbruik. Dit stuk gaat over iets anders: wie die dubbele heffing eigenlijk raakt.

Zo ontstaat de dubbele heffing

Over elke kilowattuur die je van het net haalt, betaal je energiebelasting. In 2026 is dat €0,11085 per kWh inclusief btw, volgens de tarieventabel van de Belastingdienst die Zendure aanhaalt. Over stroom die je teruglevert betaal je niets. Volgens Eerlijk over Thuisbatterijen krijg je daar vanaf 2027 ook geen belasting meer voor terug, omdat het salderen dan stopt.

Laad je je batterij met netstroom en lever je die stroom later terug aan het net, dan heb je belasting betaald die je nooit meer terugziet. Neemt iemand die stroom daarna weer af, dan wordt er opnieuw belasting over betaald. Zendure wijst op een nuance: je eigen portemonnee wordt maar één keer geraakt, namelijk bij het laden. Wel betaal je ook belasting over omzettingsverlies. Laad je 3 kWh in en komt er 2,7 kWh uit, dan heb je ook over die verdwenen 0,3 kWh energiebelasting betaald.

Eigen zonnestroom wordt nooit belast

Voor de meeste batterijbezitters is dat laatste scenario niet aan de orde. Volgens Eerlijk over Thuisbatterijen wordt eigen zonnestroom die je opslaat en zelf gebruikt nooit belast. Het platform rekende het na voor 24 huishoudens met een dynamisch contract en een terugleververgoeding van €0,06. Bij de meesten kost de heffing €5 of minder per jaar. Volgens de rekenaars is dat geen reden om te wachten met kopen.

Solarwatt komt op hetzelfde uit: gebruik je de batterij om je eigen huis van stroom te voorzien, dan lever je niets terug en speelt het probleem niet.

Wie de batterij alleen met eigen zonnestroom vult, merkt vrijwel niets van de dubbele belasting.

Handelen op dynamische prijzen kost wel geld

Anders ligt het als je 's nachts of op goedkope uren netstroom inkoopt en die bij hoge prijzen weer terugverkoopt. Dan komen andere rekenaars op veel hogere bedragen uit:

• Lever je elke dag 3 kWh terug die je eerst van het net haalde, dan kost dat volgens Solarwatt ongeveer €120 per jaar. Zendure rekent voor 2027 met ongeveer €117.
• Bij 5 kWh per dag loopt het volgens Solarwatt op tot zo'n €200. Zendure komt voor 2027 uit op ongeveer €194.
• Lever je geen netstroom terug, dan is het bedrag nul, schrijft Zendure.

Volgens Thuisbatterijgids levert een plug-in batterij waarmee je dynamisch handelt gemiddeld 400 tot 700 euro per jaar op. Gaat daar 120 tot 200 euro vanaf, dan duurt het merkbaar langer voordat je de batterij hebt terugverdiend. Houd er wel rekening mee dat de meeste van deze berekeningen afkomstig zijn van verkopers en kennisbanken van batterijbedrijven. Hoe de prijzen op dynamische contracten zich dit jaar ontwikkelden, lees je in "Heb je een dynamisch energiecontract? Dan rijzen je kosten de pan uit".

Een oplossing bleef tot nu toe uit

Het onderzoek is niet de eerste poging. In juli herhaalde Eerenberg nog dat het volgens het ministerie van Financiën technisch niet mogelijk is om de dubbele heffing bij gewone huisaansluitingen te voorkomen, meldde Solar & Storage Magazine. Een slimme meter meet alleen wat er tussen je huis en het net stroomt, niet wat er in de batterij gebeurt. Op 2 juli nam de Tweede Kamer toch unaniem een motie aan van D66-Kamerlid Henk-Jan Oosterhuis, die het kabinet vroeg verder te verkennen hoe de dubbele belasting kan worden voorkomen.

Een belofte is het nieuwe onderzoek dus niet. Zoals Mijn Energierapport eerder opmerkte, kan een eventuele aanpassing van de energiebelasting op zijn vroegst via een Belastingplan worden ingevoerd.

Ook geen btw-korting op je batterij

Wie op een ander voordeel hoopte, komt ook bedrogen uit. In juni vroeg de Tweede Kamer het kabinet te onderzoeken of thuisbatterijen onder een btw-nultarief kunnen vallen, net als zonnepanelen. Maar in het Belastingplan 2027, dat op Prinsjesdag verscheen, staat die maatregel niet, meldt Slimme Woning. Je betaalt dus gewoon 21 procent btw. Volgens Eerlijk over Thuisbatterijen liet het kabinet de Eerste Kamer in april al weten dat het de aanschaf van thuisbatterijen niet wil bevorderen, omdat het techniekneutraal wil blijven.

Wat je nu kunt doen

• Controleer hoe je batterij wordt aangestuurd: op je eigen verbruik of op handel. Alleen in het tweede geval speelt de dubbele heffing een rol van betekenis.
• Wil je handelen op dynamische prijzen? Reken dan bij 3 tot 5 kWh teruglevering per dag met ruwweg €120 tot €200 per jaar minder opbrengst.
• Neem geen grotere batterij dan je nodig hebt. Volgens Thuis-batterij-vergelijken verleidt een te grote batterij je om stroom in te kopen die je daarna toch weer kwijt moet.
• Vergelijk offertes altijd inclusief 21 procent btw: een nultarief komt er per 1 januari 2027 niet.
• Wacht niet op het kabinet als je batterij vooral eigen zonnestroom opslaat. De uitkomsten van het onderzoek volgen eind 2026, maar een oplossing is niet beloofd.

Bronnen: GreenStability, Eerlijk over Thuisbatterijen, Solar & Storage Magazine, Solar & Storage Magazine (juli), Zendure, Solarwatt, Thuisbatterijgids, Thuis-batterij-vergelijken, Mijn Energierapport, Slimme Woning, Eerlijk over Thuisbatterijen (Miljoenennota)

OUAGADOUGOU (ANP/AFP) - Burkina Faso, Mali en Niger zijn een tv-station gestart met steun van Rusland om de invloed van de westerse "imperialistische media" terug te dringen. Ze richten zich hiermee vooral tegen het Franse beleid en Franse media.

De zender Tafouk TV moet de mening van de militaire regimes in de drie landen beter voor het voetlicht brengen. In de drie Sahellanden zijn tussen 2020 en 2023 militaire staatsgrepen gepleegd.

De drie landen die tot het Franse koloniale rijk behoorden, hebben de afgelopen jaren Frankrijk de rug toegekeerd en zoeken steun van Moskou. Ze stellen dat vooral Frankrijk op de grondstoffen van de landen zoals uranium aast en Franse media de landen negatief benaderen.

De nieuwschef van Tafouk TV, Abdoul Niang, zei dat "samenzweerders niet alleen de staat ondermijnen via de kazernes, maar ook op onze beeldschermen en in onze media".

SEOUL (ANP/AFP) - Zuid-Korea ziet een incident waarbij drie militairen gewond raakten als een schending van het bestand met buurland Noord-Korea. Dat verklaarde de Zuid-Koreaanse minister van Defensie Kang Shin-chul, die aangaf dat hij zich baseert op voorlopige onderzoeksresultaten.

Kang had het over de explosie die vorige week plaatsvond in de zwaarbewaakte gedemilitariseerde zone tussen de landen. Die vochten in de vorige eeuw een oorlog uit, waarbij onder meer Nederland de Zuid-Koreanen te hulp kwam. Omdat de strijd in 1953 eindigde met een wapenstilstand en niet met een vredesverdrag, is de oorlog feitelijk nooit beëindigd.

De Zuid-Koreaanse autoriteiten stelden eerder al dat de ontploffing vermoedelijk was veroorzaakt door Noord-Koreaanse landmijnen. "Dit is een duidelijke schending van het wapenstilstandsakkoord", concludeerde de minister tijdens een parlementaire hoorzitting. "Aangezien Noord-Korea de verantwoordelijkheid draagt, zullen we overeenkomstige maatregelen nemen."

In ‘Strijders’ klinken obligate testosteronmuziekjes. Jeroen van Koningsbrugge had een druppel aan zijn neus hangen die pure spanning moest suggereren. Maar het leek helemaal niet op een zweetdruppel. Het leek op het ongelukkige resultaat van een loopneus.