COLUMN - Met D66 kun je alle kanten op, als het om taalpolitiek gaat. Tot een jaar of vijf geleden was de partij nog een groot voorstander van het Engels in het hoger onderwijs. Het kon bij wijze van spreken allemaal niet Engels genoeg, leve de grote kosmopolitische wereld waarin die taal ons, en met name onze universiteiten, zou laten opstijgen.
De laatste jaren leek dat omgeslagen: zoals alle andere partijen was D66 heel kritisch over de internationale instroom van studenten – die inderdaad ook soms uit de hand leek te lopen, in de zin dat de buitenlandse studenten soms geen woonruimte konden vinden en er tentenkampen moesten worden ingericht – en meende de partij dat dit kon worden verwerkelijkt door Engelstalige opleidingen aan banden te leggen.
Robbert Dijkgraaf kwam als het ware uit Princeton om hier als minister de basis te leggen van de Wet Internationalisering in Balans – een wet die overigens nog steeds niet in werking is getreden.
We zijn nog maar een paar jaar verder, en inmiddels is de vlag weer heel anders gaan hangen. De nieuwe minister van OCW, Rianne Letschert, is al jaren een van de grote tegenstanders van het aan banden leggen van de verengelsing. Als bestuurder van de zeer internationaal ingestelde Universiteit Maastricht heeft ze zich er herhaaldelijk in heel duidelijke bewoordingen tegen uitgesproken. Daar komt bij dat de internationalisering van het hoger onderwijs sinds een paar jaar al niet meer zo’n onbeheersbaar probleem is dat nodig in balans moet worden gebracht. De aanwas aan internationale studenten is aanzienlijk afgenomen.
Het heeft er dan ook alle schijn van dat de Wet Internationalisering in Balans in ieder geval een heel ander karakter zal krijgen. Er is in het regeerakkoord wel sprake van ‘bindende bestuurlijke afspraken met onderwijsinstellingen over capaciteit van anderstalige opleidingen en regionale draagkracht, waar nodig met een numerus fixus voor Engelstalige bachelors’, maar dat klinkt op het eerste gehoor misschien daadkrachtig, maar betekent feitelijk niet veel. Het regeerakkoord leest als: ruim baan voor het Engels.
Nu zijn er ook niet zo veel rationele argumenten tegen Engelstalige opleidingen. Mensen en samenlevingen kunnen best meer dan één taal aan, en wat je in het Engels leert is over het algemeen ook prima in het Nederlands toepasbaar. Ik geef zelf ook een cursus aan buitenlandse studenten (Writing for Non-Specialist Audiences) en voor mij is dat een hoogtepunt in de week: interessante mensen van over de hele wereld die om uiteenlopende reden ervoor gekozen hebben een tijdje in Nijmegen door te brengen. En Nederlandse studenten doen net zo goed mee in zulke groepen en schrijven de prachtigste essays in het Engels. Laat mensen zich maar in twee talen ontwikkelen!
Een goede universiteit heeft een been in de samenleving én een in de internationale wereld. Het kabinet-Schoof miskende dat tweede been en wilde op het eerste voorthinkelen. Maar nu moeten we ineens weer totaal op het andere been gaan staan. In het nieuwe regeerakkoord staat geen woord over het Nederlands. Het is een en al internationaal excellent onderzoek en startups en wat je zoal hebt, maar van de ambitie om ook een groep jonge mensen op te leiden die zich voortreffelijk kan uitdrukken in de landstaal, is nu ineens niets meer over. Als onderwijs in het Nederlands genoemd wordt, dan gaat het óf over asielzoekers – die moeten natuurlijk wel zo snel mogelijk Nederlands leren, als is onduidelijk wie dat dan betaalt – óf over kinderen met een taalachterstand.
Het Nederlands is in dit wereldbeeld een taal van de onderklasse, het Engels is voor de werkelijk succesvollen.
Dat lijkt mij nu ook weer geen verstandig beleid. Het is net alsof de gedachte dat alle ballen op één taal gegooid moeten worden, maar niet kan worden uitgeroeid. Terwijl het natuurlijk best samen kan gaan: hoogwaardige bacheloropleidingen in het Nederlands, waarin ervoor wordt gezorgd dat studenten ook een aardig mondje buiten de deur spreken, én hoogwaardige bacheloropleiidngen in vreemde talen als (vooral) het Engels, waarin studenten ook leren om vaardig te worden in het Nederlands.
Wij, de losers, zijn solidair geweest met onze collega’s van de Engelstalige opleidingen Psychologie, toen die een paar maanden geleden gesloten dreigden te worden. Gegeven het soort argumenten dat zij gaven – dat het nodig was omdat zij tot de wereldtop behoorden – is niet heel erg waarschijnlijk dat zij ooit voor de talenopleidingen zullen opkomen. Degenen die het belang van taal zien, zijn andermaal op zichzelf aangewezen.
Maar we gaan door. Een Nederlandse universiteit zou met twee groepen moeten praten: met de internationale wetenschap én met de mensen in de buurt. Daar horen minstens twee talen bij, niet één.
Hitting the piste in Verbier doesn’t come cheap, but in laid-back La Tzoumaz you can access the same pistes without such a steep price tag
I’m standing at 3,330 metres on a tall metal platform with a heavy harness strapped to my back, gazing in awe at the snow-covered Matterhorn, Mont Blanc and the Dents du Midi ridge. It’s a gorgeous distraction while I wait to be clipped in and launched down the valley at 120 kilometres an hour. This is the Mont Fort zip line, the highest in the world. I sit with my legs dangling over the precipice, then with a stomach-churning clunk the mechanism releases and I speed through the air over tiny figures skiing below. It’s exhilarating and over too soon. I’m grinning ear to ear, my lungs full of high mountain air.
I’m in Verbier, one of Switzerland’s most famous ski resorts. With access to 410km of pristine piste, excellent alpine food and a legendary après-ski culture, what’s not to like? Well, for many, the price. Verbier has long been favoured by A-listers and royalty, with eye-watering prices to match. Happily, there is a way to enjoy the same slopes, with much less of a financial hit. Stay in the village of La Tzoumaz (pronounced La Tsoo-mah), where accommodation can be half the price of Verbier, and you’re one chairlift away from the entire Four Valleys ski area. And as I discover, this “back door” resort has plenty of its own charms too.
Continue reading...An epic account of how three demigod directors, in pursuit of indie freedom, redefined American film-making
Here we are once more: back to the glory days of the New Hollywood that emerged from the ashes of the old studio system in the 1960s and 70s. Our cast is filled with brilliant hotshots and creative risk-takers, energised by the French New Wave, the American counterculture and the industry’s own amazing entrepreneurial past.
Peter Biskind’s breezy, bleary, cynical book Easy Riders, Raging Bulls ranged freely across the 1970s, with controversial anecdotes about egos and drugs (though maybe the definitive book about the role of cocaine in film production has yet to be written). Mark Harris’s Scenes from a Revolution had the witty idea of looking at the five films Oscar-nominated for best picture in the transitional year of 1968, from the supercool Bonnie and Clyde to the squaresville Dr Doolittle, to see what they told us about America’s cinematic mind at the time.
Continue reading...Journalists and activists who fled Taliban rule are living in fear as Pakistani police hunt and deport refugees after escalating cross-border clashes
At midnight on Saturday, Alma* stood at the check-in counter at Karachi airport in Pakistan with her husband and three-year-old son, holding tickets she believed would finally take the refugee family to safety.
The Afghan journalist, who fled the Taliban in October 2024, had already been stopped from boarding two days earlier, on 26 February. Since they were flying with a tourist visa to a country in Africa, they had booked a flight from Karachi with a return leg that they did not plan to use. But the Pakistani officials at the airport refused to let them board.
Continue reading...Keep your boss happy, develop your ‘personal boardroom’, ask for honest feedback, don’t take the notes in every meeting and remember: no one gets promoted for inbox zero
There is nothing worse than feeling stuck in a job. What are the best ways to progress without having to resort to shameless self-promotion? Here, career coaches explain how to make sure you are first in line for a promotion – and a pay rise.
Continue reading...Director and star Albert Birney goes through the looking glass to tackle a Zelda-esque dog rescue quest inside his 80s gaming machine in endearingly imaginative fantasy
If David Lynch had been born 20 years later and fetishised 1980s home-computing tech, this is the kind of film he might have made: black-and-white analogue surrealism, with smudges of dot-matrix horror. Director Albert Birney stars as “Computer Conor”, a shut-in who makes a living from virtuosically tapping out ASCII reproductions of people’s favourite photos and, on his downtime, watching several VHSs simultaneously on his three-television-high stack.
Outside is Mary (Callie Hernandez), an unseen grocery-delivery girl, and the unsettling writhings of the biological world in the shape of an emerging cicada brood. But Conor is invaded from within when he subscribes to Obex, a mail-order sword-and-sorcery video game that allows you to personalise your own avatar. Initially disappointed, he becomes more enveloped when his printer of its own accord spits out a command: “Remove your skin.” And then the game’s radiant demon Ixaroth arrives in his apartment and spirits away Conor’s pooch, Sandy.
Continue reading...From bold anti-Nazi posters to an acid-drenched take on Jean Cocteau, a new exhibition, curated by writer Philip Hoare, shows how influential the DIY designs of the 70s and 80s became
Continue reading...SEATTLE (ANP/RTR) - De schade aan datacenters van Amazon in het Midden-Oosten is het gevolg van droneaanvallen, meldt de clouddivisie van het bedrijf op zijn statuspagina. Twee datacenters in de Verenigde Arabische Emiraten werden "direct geraakt" door drones. In Bahrein zorgde een droneaanval in de buurt van een datacenter voor schade.
De aanvallen van maandag op de faciliteiten in de VAE zijn voor zover bekend de eerste militaire acties die datacenters van een groot Amerikaans techbedrijf verstoren. Amazons cloudtak AWS spreekt van structurele schade, stroomproblemen en in sommige gevallen waterschade door het blussen van brand. Herstel van de clouddiensten in de VAE zal langer duren.