âIk moet op mijn gevoel afgaan' of 'dit zegt mijn gevoel'. Het klinkt alsof er ergens diep vanbinnen een klein orakel zit dat precies weet wat goed voor je is. Je hoofd maakt lijstjes met voors en tegens, maar je gevoel zegt: doen. Of juist: wegwezen. Maar wat is dat gevoel eigenlijk? En kun je inderdaad leren om er beter naar te luisteren?
Wetenschappelijk gezien is gevoel geen mysterieus zesde zintuig. Wat wij als een gevoel ervaren, ontstaat uit een samenspel van hersenen, lichaam, emoties, herinneringen en eerdere ervaringen. Daarbij speelt interoceptie een belangrijke rol: het vermogen van de hersenen om signalen uit het eigen lichaam waar te nemen en te interpreteren. Denk aan je hartslag, ademhaling, spierspanning, warmte, misselijkheid of die bekende âknoop in je maagâ. Onder meer de insula, een hersengebied dat lichamelijke, emotionele en cognitieve informatie samenbrengt, speelt hierbij een belangrijke rol.
Je onderbuik heeft een geheugen
Een interessant idee hierover komt van neurowetenschapper Antonio Damasio. Volgens zijn zogenoemde somatic marker hypothesis koppelen onze hersenen ervaringen aan lichamelijke en emotionele reacties. Heb je in vergelijkbare situaties vaker iets meegemaakt, dan kan je lichaam als het ware al alarm slaan of juist groen licht geven, voordat je bewust hebt uitgedacht waarom.
Er zijn aanwijzingen dat zulke emotionele signalen inderdaad een rol spelen bij beslissingen. Mensen bij wie bepaalde delen van de prefrontale hersenschors beschadigd zijn, kunnen bijvoorbeeld grote moeite hebben met dagelijkse besluitvorming, ook als veel van hun gewone denkvermogen intact is. Tegelijk is Damasioâs verklaring niet onomstreden: onderzoekers discussiĂ«ren nog over hoe noodzakelijk lichamelijke signalen precies zijn voor goede beslissingen.
IntuĂŻtie is bovendien vooral waardevol als die gevoed wordt door ervaring. Een ervaren verpleegkundige, schaker of automonteur kan soms razendsnel merken dat âiets niet kloptâ, omdat het brein onbewust patronen herkent die het honderden keren eerder heeft gezien. Voor een betrouwbare intuĂŻtie zijn wel een omgeving met herkenbare patronen, veel oefening en goede feedback belangrijk.
Kun je leren om beter te voelen?
Waarschijnlijk wel, maar âmeer voelenâ betekent niet automatisch dat je gevoel altijd gelijk heeft. Angst, stress, vooroordelen en eerdere negatieve ervaringen kunnen eveneens een overtuigend onderbuikgevoel produceren. Psychologisch onderzoek laat juist zien dat intuĂŻtieve oordelen soms flink de mist in kunnen gaan.
Wat wel trainbaar lijkt, is lichaamsbewustzijn: beter opmerken wat er lichamelijk en emotioneel gebeurt zonder onmiddellijk naar die signalen te handelen. Onderzoek naar onder meer mindfulness en andere lichaam-geestinterventies wijst erop dat interoceptieve vaardigheden kunnen verbeteren en samenhangen met emotieregulatie.
Op je gevoel afgaan betekent wetenschappelijk gezien dus niet: je verstand uitschakelen. Misschien is de verstandigste aanpak juist om je gevoel als informatie te behandelen. Wat merk ik? Waar zou dat vandaan kunnen komen? En klopt het met de feiten? Je gevoel mag meepraten, maar hoeft niet altijd het laatste woord te krijgen.