Is het lidmaatschap van de exclusieve Ogér Business Club echt duizenden euro’s waard of is het een ordinaire truc om verboden fiscaal voordeel te regelen voor de aanschaf van dure herenkleding? De Belastingdienst eist de complete administratie van de netwerkclub op. De rechter: „Welke gek zou er nou 22 mille op voorhand aan Ogér betalen?”
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/08/18161227/190826ECO_2036026453_oger.jpg)
Heel bijzonder hoe een niet te traceren kind van zes op een huwelijk in Italië de titel van een New York Times-bestseller weet op te hoesten en dat de toevallig aanwezige Jona van Loenen dat dan kan gebruiken als aanleiding voor zijn Substack met precies dezelfde theorie als in die bestseller.
— Thomas Hogeling (@hogeling.bsky.social) 19 augustus 2026 om 13:20
[image or embed]
Even voor de duidelijkheid: """econoom""" Jona van Loenen is twee keer betrapt op het stelen van grappen (1, 2), werd door Elsevier ontslagen vanwege het overschrijven van zichzelf (nog een slecht stuk ook) en komt voortdurend met 'inzichten' die mensen die wel Engels kennen al lang ergens anders hadden kunnen lezen. En hij gaat daar, getuige bovenstaande 'skeet' van iemand met verstand van zelfhulpboeken, gewoon mee door. Iedere talkshow, krant, of ander medium dat deze boef blijft faciliteren (is ie ook weg bij Trouw, trouwens?) is mede schuldig aan de totale verdomming en verniksing van ons publieke debat. Wij lazen laatst dat LinkedIn door AI gefabuleerde crack van zijn platform willen weren, allemaal leuk en aardig, maar beter tyfen jullie eerst deze charlatan eruit. Gelukkig zijn alle echte economen wel gewoon normaal. Oh nee wacht.
Dacht je dat je brein ergens rond je 25ste ‘af’ was en daarna vooral langzaam achteruitging? Zo eenvoudig is het niet. Een grote studie laat zien dat de structuur van je hersenen gedurende je hele leven verandert. En daarbij blijken vier leeftijden opvallende kantelpunten: 9, 32, 66 en 83 jaar.
Onderzoekers analyseerden hersenscans van 4.216 mensen tussen de 0 en 90 jaar. Ze brachten in kaart hoe verschillende hersengebieden fysiek met elkaar verbonden zijn en hoe efficiënt informatie door dat netwerk gaat.
Vanaf je geboorte tot ongeveer 9 jaar worden hersengebieden steeds sterker georganiseerd in gespecialiseerde lokale netwerken. Rond die leeftijd volgt het eerste omslagpunt, ongeveer in de periode waarin ook de puberteit begint en het brein ongebruikte verbindingen opruimt.
Daarna volgt een lange ontwikkelingsfase van 9 tot 32 jaar. Het brein raakt juist steeds beter geïntegreerd: verschillende gebieden kunnen efficiënter met elkaar communiceren.
En dan komt 32. Volgens de onderzoekers is dit het grootste structurele kantelpunt van het hele leven. Rond deze leeftijd bereikt de hoeveelheid witte stof, de ‘bekabeling’ waarmee hersengebieden met elkaar communiceren, een hoogtepunt.
Tussen 32 en 66 jaar wordt het vervolgens een stuk rustiger. De veranderingen gaan langzamer en het hersennetwerk blijft relatief stabiel.
Rond 66 jaar verandert het patroon opnieuw. Het brein wordt meer opgedeeld in afzonderlijke groepen van sterk verbonden gebieden. Volgens de onderzoekers past dat bij de bekende leeftijdsgerelateerde achteruitgang van de witte stof.
Het vierde kantelpunt ligt rond 83 jaar. Daarna lijken specifieke hersengebieden die als belangrijke knooppunten functioneren een steeds grotere rol te spelen. Over deze oudste groep zijn de conclusies overigens minder stevig: er deden slechts 93 mensen boven de 83 mee.
Belangrijk is ook dat onderzoekers verschillende mensen van verschillende leeftijden met elkaar vergeleken. Ze volgden dus niet dezelfde personen negentig jaar lang. De leeftijden zijn daarom geen harde biologische deadlines.
Maar het idee dat je brein na je jeugd uitontwikkeld is, kan wel de prullenbak in. Zelfs diep in de volwassenheid blijft de architectuur ervan veranderen en rond je 32ste blijkt er veel meer te gebeuren dan je aan de buitenkant merkt.
Bron: PsyPost
DEN BOSCH (ANP) - De gemeente Den Bosch wil de mogelijkheid om "harde maatregelen" te kunnen nemen als er onrust en onveilige situaties ontstaan rondom de mogelijke asielopvang in Engelen. Dat staat in een voorlopig leefbaarheidsplan, dat woensdag werd bekendgemaakt. De gemeente presenteert daarin een zogenoemde 'escalatieladder', waarbij zij bij de laatste stap dwangsommen wil kunnen opleggen aan het COA. Ook willen ze bij aanhoudende onrust de vergunningsvoorwaarden kunnen aanpassen.
Het is al maanden onrustig in Engelen en Bokhoven rondom de beoogde opvang voor vijftig alleenstaande minderjarige vreemdelingen, in een zogenoemde AMV-locatie. De gemeente Den Bosch wil dat op bedrijventerrein De Vutter in Engelen doen.
Het leefbaarheidsplan is opgesteld op basis van de inbreng van inwoners bij bijeenkomsten over de opvangplannen in het dorp. Het conceptplan kan in aankomende bijeenkomsten worden besproken en bijgesteld. De definitieve versie wordt eind dit jaar onderdeel van de vergunningsaanvraag van het COA.
Reverse decluttering is here, prompting a shudder from me and my fellow neat freaks. Why would you want to be surrounded by mementos when you could be perfectly tidy?
Older doesn’t always mean wiser. Jo Whiley has spoken about a home hack she picked up from – clang! – Dame Judi Dench, and I’m afraid I’m opposed to it with every fibre of my being. Whiley is in a new phase – her four children are grownup – so she recently began the most satisfying project of all: a decluttering spree. Hard even to type those words without a shiver of anticipation. Trigger warning for fellow neat freaks, though: this anecdote does not end well.
Whiley went to interview Dench for her RHS Roots podcast and found the actor’s house “packed with family photographs, children’s drawings and memories everywhere”. Mind-blowingly, she means this as a positive. “Seeing Judi’s reminded me that lived-in spaces are often the most beautiful because they reflect a lifetime of love, family and shared experiences,” she says. “I suddenly thought: ‘Why am I putting all these things away?’” As soon as I got home, I immediately put all the family photographs back out.” TLDR: I cleaned up and then I made it all messy again. Shudder.
Continue reading...The maker of indie classics Kids, Swoon and Poison on daring to have a temper in the 90s, what some producer credits mean – and what happened between her and Joaquin Phoenix
Trailblazing producer Christine Vachon bestrides the world of US independent film-making like a colossus. She has championed idiosyncratic American cinema for more than 35 years, scoring hits such as the romcom Materialists, which starred three superhero actors (Dakota Johnson, Pedro Pascal, Chris Evans) and grossed $108m, alongside curiosities such as Zola, a strippers’ road-trip comedy based on a string of viral tweets.
Vachon got her start in the early 1990s. Her often scandalous movies – from Poison (gay prison sex) and Swoon (gay child killers) to Happiness (paedophile dad) and Kids (delinquent teens) – dominated the cultural conversation decades before boutique studio A24 had sold its first tote bag. Her production outfit Killer Films, which she founded in 1995 with Pamela Koffler, has as its logo a cartoon bunny with a target for a body, mischievously evoking the company’s blend of irreverence and danger. “I don’t think we’ve ever made a movie that somebody hasn’t been offended by,” Vachon said in 2000.
Continue reading...There are 3,649 shows at the fringe this year, but how many embody its spirit of radical experimentation? I took a journey through foam, lube and gore to find out ...
Somewhere in Edinburgh, a man is drinking his own urine. Elsewhere, the story of a religious sect that commands its followers to use “butt plugs” plays out as a musical. In yet another room, a comedian sings the same song over and over for an hour.
It is shows like these that have sustained the welcomingly weird and ungovernable lore of the Edinburgh festival fringe. In recent years, though, the annual jamboree has been accused of becoming an increasingly commercially savvy entity. The radical experimentalism might just be intact, but does this now sit at the fringes of the fringe, rather than its centre?
Continue reading...