DEN HAAG (ANP) - Het Noodfonds Energie is dit najaar wederom bedoeld voor mensen met een laag inkomen en een relatief hoge energierekening. De Tweede Kamer had eerder gevraagd om het fonds voor een bredere groep beschikbaar te stellen, maar minister Hans Vijlbrief van Sociale Zaken schrijft in een Kamerbrief dat een grotere doelgroep ervoor zou zorgen dat juist de meest kwetsbare doelgroep minder geholpen zou worden.
Voor het fonds is bijna 200 miljoen euro beschikbaar. Het bedrag per huishouden zou dalen als dat wordt verdeeld over meer mensen. Mensen met een hoger inkomen hebben minder problemen bij een hoge energienota, verwacht Vijlbrief.
De D66-minister herhaalt de verwachting dat 500.000 mensen van het fonds gebruik kunnen maken. Dat is ongeveer het aantal mensen dat momenteel volgens TNO in energiearmoede zit. Mensen met een inkomen tot 130 procent van het sociaal minimum, die meer dan 8 procent van hun maandinkomen uitgeven aan energie, kunnen aanspraak maken op steun uit het fonds.
“Zoals vorige week verzocht aan je dien je je linkedin profiel aan te passen, je doet hier geen pr en marketing meer om jou wel bekende redenen. Graag vandaag uitvoeren!!!” Nee, zou ik ook van opkijken. De zin komt uit een wat oudere ontslagzaak, maar het onderwerp blijft actueel.
De werknemer werkte in de functie van accountmanager New Business (hunter) voor onbepaalde tijd. Daarna werd zijn titel “(Online) Sales, Marketing & PR consultant”, en dat werd een jaar later teruggedraaid. Met wederzijdse instemming, al werd het daarna ongezellig en werd gestreefd naar een functie elders.
Daarbij was het Linkedinprofiel van de werknemer kennelijk opgepoetst, want daarin stond nog die ene titel:
In zijn LinkedInprofiel had [verzoeker] nog als functie staan “Sales, Marketing & PR consultant en in de onder zijn profielfoto en naam geplaatste kopregel “Marketing & -PR”.Daar kwamen vanuit management diverse mails over, met als culminatie deze:
“Ik geef je mee dat [B] bepaald niet blij met het feit dat jij ondanks herhaalde verzoeken weigert om jouw Social Media uitingen aan te passen aan de huidige status quo, waarin jij niet langer PR en Marketing doet voor [verweerder] . Ik wijs je erop dat een (herhaalde) weigering om aan redelijke instructie te voldoen zelfs kan leiden tot een onmiddellijke beëindiging van je dienstverband. Ik adviseer je echt dringend om dit punt je hand niet te overspelen.”De werknemer werkte niet mee, waarop de instructie werd geëscaleerd tot dienstbevel. En omdat ook dáár geen gevolg aan werd gegeven, volgde ontslag op staande voet. Man.
Bij de werknemerskant krijg ik ook jeuk gezien deze reactie:
Hij stelt hiertoe dat hij op vrijdag 13 oktober 2017 heeft voldaan aan de sommatie van [verweerder] om in zijn LinkedInprofiel zijn functietitel aan te passen. [verweerder] heeft hem niet verzocht om ook de koptekst aan te passen. Deze koptekst is een vrij veld en geen functiebeschrijving.Daar maakt de rechter terecht gehakt van:
De kantonrechter stelt vast dat uit de hiervoor onder de feiten geciteerde e-mails blijkt dat [verweerder] [verzoeker] op 21 september 2017 heeft verzocht om zijn functie aan te passen bij zijn profiel, op 26 september 2017 om zijn LinkedInprofiel aan te passen en op 3 oktober 2017 om zijn Social Media uitingen aan te passen aan zijn huidige functie. Die verzoeken zijn nadien nog herhaald. Voor zover [verzoeker] na ontvangst van de e-mail van 21 september 2017 in de veronderstelling verkeerde dat hij slechts zijn functienaam diende te wijzigen, had het hem in ieder geval na ontvangst van de e-mails van 26 september 2017 en 3 oktober 2017 duidelijk moeten zijn dat het verzoek van [verweerder] niet enkel zag op het wijzigen van de functienaam maar ook op het wijzigen van de kopregel. De kopregel is immers een belangrijk onderdeel van een LinkedInprofiel en staat direct onder de profielfoto en de naam.De uitkomst is dan ook weinig verbazingwekkend: het ontslag op staande voet mocht gewoon, gezien deze aanloop en niet meewerken aan de uiteindelijke sommatie. Uiteindelijk ging het ook om een feitelijke aanduiding, waar de schaarse jurisprudentie al eerder duidelijk over was.
Arnoud
Het bericht Mag je werkgever eisen dat je op je Linkedin je werkelijke functietitel vermeldt? verscheen eerst op Ius Mentis.

We slaan al maanden een internationaal figuur met die 'aanstaande' vermogensaanwasbelasting in box 3, die natuurlijk een vorm van diefstal is die vooral de (lagere) middenstand treft, en bovendien 's lands tech-talent verjaagt. En zeker in tijden waarin woningbezit (overwaarde eerste huis wordt niet belast, laat staan voor verkoop) voor veel mensen een onmogelijkheid is, voelt het moeten verkopen van aandelen (voor veel van diezelfde mensen het enige wapen tegen inflatie) om belasting over fictieve winst te moeten betalen, als een bijna onverdraaglijke ontmoediging.
Maar goed, de Eerste Kamer kwam er gisteravond naar verwachting niet uit, ook VVD en CDA dreigden tegen te stemmen. "Het blijft voorlopig nog onduidelijk hoe er vanaf 2028 belasting wordt geheven op spaargeld, beleggen en vastgoed, de zogeheten box 3-regeling. De politiek praat al jaren over een nieuwe wet en inmiddels is de Tweede Kamer akkoord. In een uiterste poging om de wet ook door de Eerste Kamer te loodsen, is de stemming uitgesteld, naar verwachting tot na de zomer. Staatssecretaris Eerenberg (Financiën, D66) kan daardoor opgelucht ademhalen. (...) De Tweede Kamer gaat nu weer naar de nieuwe voorstellen kijken. Die kunnen dan eventueel via een novelle (een aanvulling op de wet) naar de Eerste Kamer worden gestuurd. Dat alles is reden voor de senatoren om nu nog niet over de huidige wet te stemmen. Zij willen eerst bekijken wat er verandert en hoe dat betaald gaat worden."
Opdat de zomer nog maar lang mag duren.
With the British Museum’s blockbuster Bayeux tapestry exhibition opening soon, we follow in the footsteps of William the Conqueror and King Harold’s armies around Battle and Rye
‘Uh oh, look at these!” I call to my friends, Annie and Mike. “Ominous,” remarks Annie. Mike raises an eyebrow. We’re hiking the Pevensey Levels, marshland first drained in 772, home now to sheep and cattle, but also water spiders, living underwater in air-filled webs. The ground is pocked with endless impressions of horseshoes.
“It’s almost as if an army came this way,” I say.
Continue reading...A devastating account of living through the war in Ukraine won this year’s prestigious prize – with the longlist spanning everything from hurricanes to hauntology
Continue reading...The class politics of extreme heat are very real and very dangerous – but that doesn’t stop the billionaire press from peddling its agenda
Every time you think the idiocy has hit rock bottom, it discovers a new level. It turns out there’s an even deeper hole you can dig for yourself than climate-science denial: heat-stress denial. Across the billionaire press last week, columnists and leader writers minimised the health impacts of the heatwave, particularly in schools. Expect more of this next week, when temperatures are forecast to soar again.
An editorial in the Telegraph (which represents the newspaper’s view) titled “Hot weather alarmism treats the public like children” maintained that “unlike in the seventies, when people were largely trusted to look after themselves, officialdom now feels the need to lecture the public about the risks of hot weather at every opportunity”. Extreme heat warnings are issued and weather maps are “painted in an alarming red”. Outrageous! Instead of issuing warnings, the government should just trust people to “take the appropriate precautions”. We should all “learn to live” with it. Quite right too: whatever happened to the bulldog spirit of ignorance and needless death? Cricket, warm beer, excess mortality: these are the markers of national character.
Continue reading...From classical painting to video games, this survey of the taboo and the twisted won’t let you look away
Museums are damned if they do, damned if they don’t. Ignore the problems of the past and they’re criticised for being problematic. Rewrite their labels according to changing politics and they’re called preachy and woke. The fact is, history is filled with immoral art. But how do we know it when we see it? And what, if anything, should we be doing about it?
In her timely and punchy new book, the philosopher Daisy Dixon explores some of the most controversial artworks ever produced. She’s interested in how an artist’s character can influence their creations, and the harmful effects those creations can have on the world.
Continue reading...