A startup called Reflect Orbital wants to launch thousands of mirror-bearing satellites to reflect sunlight onto Earth at night and "power solar farms after sunset, provide lighting for rescue workers and illuminate city streets, among other things," reports the New York Times. From the report: It is an idea seemingly out of a sci-fi movie, but the company, Reflect Orbital of Hawthorne, Calif., could soon receive permission to launch its first prototype satellite with a 60-foot-wide mirror. The company has applied to the Federal Communications Commission, which issues the licenses needed to deploy satellites. If the F.C.C. approves, the test satellite could get a ride into orbit as soon as this summer. The F.C.C.'s public comment period on the application closes on Monday. "We're trying to build something that could replace fossil fuels and really power everything," Ben Nowack, Reflect Orbital's chief executive, said in an interview. The company has raised more than $28 million from investors.

[...] Reflect Orbital's first prototype, which will be roughly the size of a dorm fridge, is almost complete. Once in space, about 400 miles up, the test satellite would unfurl a square mirror nearly 60 feet wide. That would bounce sunlight to illuminate a circular patch about three miles wide on the Earth's surface. Someone looking up would see a dot in the sky about as bright as a full moon. Two more prototypes could follow within a year. By the end of 2028, Reflect Orbital hopes to launch 1,000 larger satellites, and 5,000 of them by 2030. The largest mirrors are planned to be nearly 180 feet wide, reflecting as much light as 100 full moons. The company said its goal was to deploy the full constellation of 50,000 satellites by 2035.

How much does it cost to order sunlight at night? Mr. Nowack said the company would charge about $5,000 an hour for the light of one mirror if a customer signed an annual contract for 1,000 hours or more. Lighting for one-time events and emergencies, which might require numerous satellites and more effort to coordinate, would be more expensive. For solar farms, he envisions splitting revenue from the electricity generated by the additional hours of light.

Read more of this story at Slashdot.

WOLFSBURG (ANP/DPA/AFP) - Het Duitse autoconcern Volkswagen heeft vorig jaar flink minder winst geboekt, mede door hoge kosten voor de Amerikaanse importheffingen. De winst na belastingen kelderde met 44 procent tot 6,9 miljard euro. Dat is het laagste niveau sinds 2016, toen het bedrijf miljardenvoorzieningen trof vanwege het dieselschandaal. Volkswagen maakte ook bekend de komende jaren nog meer banen in Duitsland te schrappen.

De omzet van Volkswagen bedroeg 321,9 miljard euro, tegen 324,7 miljard euro in 2024. De wereldwijde verkoop van Volkswagen, dat ook merken als Seat, Skoda, Audi en Porsche heeft, lag op bijna 9 miljoen voertuigen, wat vrijwel vergelijkbaar is met een jaar eerder.

Het bedrijf uit Wolfsburg had ook te maken met hoge kosten bij Porsche door de koerswijziging rond elektrisch rijden bij het sportwagenmerk. Daarbij werd onder meer de lancering van nieuwe elektrische modellen uitgesteld, de bouw van eigen batterijen geschrapt en meer geïnvesteerd in verbrandingsmotoren.

De Europese gasprijs laat dinsdagochtend net als de olieprijzen een stevige daling zien. Daarmee reageert de handel op de gasmarkt eveneens op opmerkingen van de Amerikaanse president Donald Trump. Die heeft gezegd dat de oorlog met Iran mogelijk snel voorbij kan zijn.

Op de toonaangevende Amsterdamse gasbeurs ging de prijs in de vroege handel zo'n 16 procent omlaag naar ruim 47 euro per megawattuur. Maandag ging de prijs kort na opening van de handel nog ongeveer 30 procent omhoog.

Trump heeft gezegd dat hij niet geloofde dat het conflict deze week al voorbij zou zijn, maar benadrukte dat de operatie voor op schema lag en dat de oorlog "zeer binnenkort" opgelost zou kunnen worden. De woorden bieden enige verlichting voor de energiemarkten, maar ze "zullen slechts tot op zekere hoogte helpen", stellen deskundigen van ING. Volgens hen is het belangrijk dat de gastankers weer door de Straat van Hormuz gaan varen. Dat is nog niet het geval. De aanvallen in de regio zijn nog steeds gaande.

Over drie maanden gaat het WK 2026 van start. Zodra het eerste fluitsignaal klinkt, verschuift de aandacht opnieuw naar het internationale voetbal.

Landenteams uit verschillende continenten treffen elkaar, stadions vullen zich en miljoenen kijkers stemmen af via televisie en streaming. Het toernooi brengt spanning, discussies en gedeelde momenten die verder reiken dan negentig minuten speeltijd.

Voor veel supporters begint de betrokkenheid al ruim vóór de aftrap. Er wordt gekeken naar selecties, speelschema’s en onderlinge statistieken. Anderen verdiepen zich in analyses van WK 2026 betting odds en wegen kansen af op basis van vorm, blessures en eerdere resultaten.

Voor wie voetbal als hobby of passie ziet, staat het toernooi garant voor weken vol emotie en gesprek. Tegelijkertijd rijst een bredere vraag: kan een wereldkampioenschap van deze omvang méér betekenen dan sport alleen en uitgroeien tot een platform dat internationale relaties versterkt?

Historische rol van het Wereldkampioenschap in diplomatie

Het WK heeft vaker een rol gespeeld die verder ging dan sport alleen. In 2006 gebruikte Duitsland het toernooi om zich open en gastvrij te tonen aan de wereld.

Supporters uit tientallen landen verzamelden zich in fanzones en stadions, wat leidde tot ontmoetingen die buiten het veld doorwerkten. Het beeld van een toegankelijk en modern Duitsland werd wereldwijd versterkt.

In 2010 gebeurde iets vergelijkbaars in Zuid-Afrika. Als eerste Afrikaanse gastland gaf het land een signaal van vooruitgang na een beladen geschiedenis. Het toernooi bracht bezoekers, media en regeringsvertegenwoordigers samen. Dat zorgde voor nieuwe aandacht voor het continent en voor gesprekken die anders moeilijker tot stand zouden komen.

Er zijn ook momenten geweest waarop sport spanningen tijdelijk verzachtte. De ontmoeting tussen de Verenigde Staten en Iran in 1998 werd wereldwijd gezien als een gebaar van wederzijds respect. Spelers poseerden samen voor foto’s en wisselden symbolische cadeaus uit. Het waren kleine gebaren, maar ze lieten zien dat contact via sport een andere toon kan zetten dan politieke verklaringen.

Door de jaren heen is gebleken dat het WK ontmoetingen mogelijk maakt die anders niet vanzelfsprekend zijn. Overheden, bonden en supporters komen samen in één kader. Dat creëert ruimte voor dialoog, zelfs wanneer politieke relaties stroef verlopen.

De unieke opzet van het WK 2026

De editie van 2026 heeft een bijzondere structuur. Voor het eerst delen drie landen het gastheerschap: de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Daarnaast wordt het deelnemersveld uitgebreid naar 48 teams, wat resulteert in 104 wedstrijden verspreid over zestien speelsteden.

De Verenigde Staten nemen het grootste aantal locaties voor hun rekening, met onder meer steden als Atlanta, Los Angeles en Boston. Canada organiseert wedstrijden in Toronto en Vancouver. Mexico voegt Mexico-Stad, Guadalajara en Monterrey toe. Het toernooi begint in Mexico-Stad en eindigt in de regio New York/New Jersey.

Deze gezamenlijke organisatie vraagt om intensieve samenwerking. De logistiek, de veiligheid, het transport en de ticketverdeling moeten tussen de drie landen goed op elkaar worden afgestemd. Dat vergt overleg op politiek en administratief niveau. De drie landen zijn economisch al nauw met elkaar verbonden. Een gedeeld sportevenement kan die samenwerking verder verdiepen.

De uitbreiding naar 48 teams vergroot de mondiale vertegenwoordiging. Meer landen uit Afrika, Azië en andere regio’s krijgen toegang tot het hoofdtoernooi. Dat versterkt het internationale karakter van het evenement.

Uitdagingen voor de gastlanden

Een toernooi van deze schaal brengt ook complexe vraagstukken met zich mee. De Verenigde Staten, Canada en Mexico hebben uiteenlopende politieke prioriteiten. Handelsdiscussies en migratiebeleid spelen op de achtergrond mee. Visaregels en grensprocedures kunnen invloed hebben op supportersstromen.

Veiligheid is een ander belangrijk punt. Miljoenen bezoekers reizen tussen verschillende landen en steden. Dat vraagt om goede coördinatie tussen veiligheidsdiensten en lokale autoriteiten. Tegelijkertijd wordt verwacht dat de organisatie rekening houdt met inclusie en toegankelijkheid voor uiteenlopende groepen bezoekers.

Ook duurzaamheid krijgt aandacht. Grootschalige evenementen leggen druk op de infrastructuur en het milieu. Gaststeden investeren in het openbaar vervoer en de stadionfaciliteiten. De vraag blijft hoe blijvend die verbeteringen zijn nadat het toernooi voorbij is.

Politieke ontwikkelingen in de deelnemende landen kunnen de sfeer rondom het toernooi beïnvloeden. Toch kan juist in die context een gezamenlijke organisatie laten zien dat samenwerking mogelijk blijft, ook wanneer belangen verschillen.

ROTTERDAM (ANP) - Bouwbedrijf Dura Vermeer heeft vorig jaar flink meer omzet behaald dankzij een sterke vraag naar nieuwe woningen en infrastructuurprojecten. Volgens het familiebedrijf uit Rotterdam, dat vorig jaar zijn 170-jarig bestaan vierde, steeg de jaaromzet met 24 procent tot 2,6 miljard euro. Daarbij ging de nettowinst met bijna 50 procent omhoog tot ruim 90 miljoen euro.

Dura Vermeer zegt dat bij alle drie divisies groei was te zien. Met name de divisie Bouw en Vastgoed deed het goed, met een omzetstijging van 37 procent tot bijna 1,4 miljard euro. Volgens Dura Vermeer werden vorig jaar 2727 nieuwbouwwoningen opgeleverd en 992 woningen gerenoveerd. Daarnaast werden 1450 zelf ontwikkelde woningen verkocht.

Bij de divisie Infra stegen de inkomsten met meer dan 12 procent tot 1,1 miljard euro. Dura Vermeer was onder meer actief met projecten binnen het Hoogwaterbeschermingsprogramma, zoals Stadsdijken Zwolle en opdrachten in het energiesegment.

More than 200 applicants fear they will lose places after home secretary suspends study visas from four countries

Sudanese scientists who have been promised research posts at leading UK universities have spoken of their “shock” and “sadness” that their hopes have been dashed after Shabana Mahmood’s decision to end study visas for people from their country.

More than 200 Sudanese postgraduates and undergraduates fear they will no longer be permitted to take up places at 46 universities, including Oxford, Cambridge and Imperial College London, with some claiming that their lives have been torn apart by the home secretary’s “blunt” intervention.

Continue reading...

Paul Thomas Anderson’s capering clash between a demented repressive regime and ragtag freedom fighters is both cartoonish and deadly serious – and perfectly tuned to its times

Viva la revolution and don’t forget your password, your pronouns, your plaid gown and your gun. One Battle After Another, from writer-director Paul Thomas Anderson, is the brawling rebel insider of this year’s Oscar race; a state-of-the-nation Hollywood spectacular that feels as disunited and unstable as the country it depicts. The film hates America and it loves it, too. It’s on the side of the angels even when it’s not quite sure who they are. It lights a candle to curse the darkness, and prays to God it hasn’t picked up a stick of dynamite by mistake.

“We have to stay out of politics,” Wim Wenders advised his fellow directors at last month’s Berlin film festival, and yet One Battle After Another is political to its fingertips, hard-wired to the here and now and perfectly anticipating the tenor of Donald Trump’s second term. Leonardo DiCaprio plays Bob, the one-time firebrand turned burnt-out stoner, who belatedly hauls himself off the couch when his daughter Willa (Chase Infiniti) is captured. Freely adapted from Thomas Pynchon’s 1990 novel Vineland, the film updates the book’s jaundiced post-60s hangover for the ICE-age 2020s as the plot careens from the migrant detention camp to the sanctuary city to uncover a Christian Nationalist cell within the US federal government. The self-styled “Christmas Adventurers” are on a heaven-sent mission to make America great again. They say, “If you want to save the planet, you always start with immigration.”

Continue reading...

Club’s former owner leads the polls in spiky mayoral race but is accused of putting forward ‘nothing of substance’

Karim Benzema doesn’t often involve himself in French politics. At the end of January, though, the striker gave a glowing endorsement of Jean-Michel Aulas, the former Lyon president who is leading the city’s mayoral race.

“He has everything it takes to do well,” Benzema said in a video played on the news channel LCI as Aulas was being interviewed. “He’s someone who people listen to, he knows where he wants to go and he has a lot of experience,” the former Real Madrid player added. The Lyon-born striker was later joined by Bafétimbi Gomis in showing support for their former boss.

Continue reading...

Regulator fined the multimillionaire £1.8m and banned him from the financial services industry last year

Crispin Odey, the multimillionaire financier fighting various lawsuits relating to allegations of sexual misconduct, is to launch a case against the financial services regulator over his exile from the City.

The Financial Conduct Authority (FCA) fined Odey £1.8m and banned him from the financial services industry last year.

Continue reading...

Logical situation of losing to get a better pick has led to big fines but June’s superstar draft created a ‘perfect storm’

Imagine you are the director of football at a crisis-stricken Premier League club in a world where relegation doesn’t exist and the planet’s best teenagers become available for free in a draft every June.

In this alternate universe, you are also aware of something else: the 2026 Premier League draft is one for the ages. Barcelona’s Lamine Yamal and Pau Cubarsí are in it. So are Bayern Munich’s Lennart Karl and Real Madrid’s Franco Mastantuono. Sign one of them and the glory days will suddenly beckon again.

Continue reading...

It’s been a troubling season at Tottenham and while there is a slim chance it will end in glory, ignominy is looking more likely

How do you solve a problem such as Tottenham Hotspur? They’re the ninth-richest club in the world, who pride themselves on a thrilling style of play – “To dare is to do” – and have been blessed through the years with a pantheon of household names: Blanchflower, Hoddle, Ardíles, Gascoigne, Bale, Kane, Son. Last August they were seconds from beating Paris Saint-Germain to win the Uefa Super Cup, which would have made them – tenuously – the best team in Europe. Seven months later they’ve wilted into a shell-shocked laughing stock careering towards the Championship. They’re the club that launched a thousand memes.

In this most Spursy of seasons, hiring Mr Fixit Igor Tudor as interim manager looks like being the biggest misstep yet. The Croatian hard man has taken a squad who needed an arm round the shoulder and stuck them in a vice-like headlock. He has openly suggested there’s only three things wrong with them: they can’t run, they can’t score and they can’t defend. You could count the number of fans who backed his appointment on the fingers of Captain Hook’s bad hand, and if three crushing defeats are anything to go by, his shock treatment is going down like a cup of cold West Ham lasagne. Is there any way out?

Continue reading...

If anyone can convince politicians and public of the need to pay for a national care service, it’s Louise Casey. With her involved, I now have hope

No government in my lifetime has been dealt a worse hand than Keir Starmer’s. Austerity-broken public services, an empty Treasury, a jittery bond market freaked out by Liz Truss and then stricken by the arrival of Trump 2.0 with his bully-tariffs. Now Britain’s ally is setting the Middle East on fire in a murderous war, exploding oil and gas prices. This needs repeating regularly, lest anyone forgets the obstacles blocking this government’s best intentions for change.

One of those good intentions in the Labour manifesto was the creation of a national care service. Louise Casey, respected troubleshooter, was given a commission to review adult social care and solve its impossible dilemmas. She showed her thinking in a blistering speech last week.

Polly Toynbee is a Guardian columnist

Guardian Newsroom: Can Labour come back from the brink? On Thursday 30 April, ahead of May elections, join Gaby Hinsliff, Zoe Williams, Polly Toynbee and Rafael Behr as they discuss the threat to Labour from the Greens and Reform – and whether Keir Starmer can survive as leader. Book tickets here or at guardian.live

Continue reading...

niggyl :) has added a photo to the pool:

An interesting morning at South Cape Rivulet. Low cloud streaming southward out of the nor east.

The beach at South Cape Rivulet is a 3 hr walk from Cockle Creek, 2 hours drive south of Hobart, Tasmania. The Rivulet hosts one of the key campsites of the South Coast Track through Tasmania's South West National Park.

Fuji X-T1, 140 secs at f/10, ISO 200 - XF35mmF1.4 R + 16 Stop Firecrest ND Filter

A long overdue rework.

After the call, Trump said he will waive sanctions on oil from "some countries" to boost supply and bring down prices.

As Citrix slips out a preview of Xen Server 9, the release that brings it back to the V12N mainstream

The Xen Project has decided to support all releases of its flagship hypervisor for five years, and one of the first beneficiaries of the change is Citrix, which has delivered a preview of XenServer 9 – the release that will take the product back into the mainstream virtualization market.…

Sinds de oorlog in het Midden-Oosten gaan de brandstofprijzen door het dak. Wie een lege benzine- of dieseltank volgooit, voelt dat dan ook duidelijk in de portemonnee. Regiogenoten zijn huiverig: "Het is duur en het wordt steeds duurder."

Een lezer vroeg me:

Dankzij het Odido-datalek heeft mijn stalker me weer weten te vinden. Ik moet nu mogelijk noodgedwongen verhuizen, nieuw nummer nemen en wat al niet meer. Nu las ik dat onder de NIS2 Richtlijn de directie van een telecombedrijf persoonlijk aansprakelijk is voor schade door falende beveiliging. Kan ik een claim indienen?

Inderdaad bevat de NIS2 Richtlijn (2022/2555) een artikel dat een route biedt voor persoonlijke aansprakelijkheid van de directie. Artikel 20 lid 1 bepaalt namelijk:

De lidstaten zorgen ervoor dat de bestuursorganen van essentiële en belangrijke entiteiten de door deze entiteiten genomen maatregelen voor het beheer van cyberbeveiligingsrisico’s goedkeuren om te voldoen aan artikel 21, toezien op de uitvoering ervan en aansprakelijk kunnen worden gesteld voor inbreukendoor de entiteiten op dat artikel.

Doel hiervan is natuurlijk om de zorg voor goede cyberbeveiliging in de boardroom urgent te maken. De term “in privé aansprakelijk” is iets om je druk over te maken als bestuurder van een groot bedrijf.

Telecom (openbare elektronische communicatienetwerken of -diensten) is een essentiële entiteit, en het lijkt er sterk op dat de beveiliging van persoonsgegevens niet adequaat was bij Odido. Dus daarmee is dit artikel overdreven en kunnen we procederen, toch?

Niet helemaal. NIS2 is een richtlijn, geen verordening zoals de AVG of AI Act. Dat betekent dat deze pas rechtskracht heeft als Nederland een wet heeft aangenomen die NIS2 nader uitwerkt. Dat is nog steeds niet gebeurd, hoewel dat eigenlijk wel had gemoeten. Ik citeer de digitale overheid:

De Cyberbeveiligingswet treedt in werking nadat de Tweede en Eerste Kamer akkoord hebben gegeven. Naar verwachting is dat Q2 2026, maar dat hangt af van wanneer de behandeling in de Kamers is.

Totdat die wet er is, kun je je dus niet rechtstreeks op de bepalingen eruit beroepen. Zogeheten horizontale directe werking bestaat niet bij richtlijnen, zeggen juristen dan. (De overheid aansprakelijk stellen voor de te late implementatie is een theoretische optie, die bij de illegaaldownloadendiscussie werkelijk werd ingezet.)

Soms is er indirect wat mogelijk. Dat heet richtlijnconforme uitleg: kunnen we een wél geldende wettelijke bepaling zo lezen dat wat de richtlijn bedoelt, er ook onder valt. Dat kan alleen als er ruimte voor interpretatie is, je mag niet een wetsartikel tegen de letterlijke tekst in oprekken. Ook moet het wel redelijk blijven.

In het voorstel van wet van de Cyberbeveiligingswet staat in het geheel geen artikel dat persoonlijke aansprakelijkheid voor bestuurders regelt. De Memorie van Toelichting legt uit:

Het voorgaande brengt met zich mee dat de artikelen 20, eerste lid … NIS2-richtlijn reeds zijn geïmplementeerd in het Nederlands recht. … Ten overvloede wordt nog opgemerkt dat naast het voorgaande ook civielrechtelijke aansprakelijkheid van het bestuur jegens de entiteit een rol kan spelen in het geval van niet-naleving van de Cbw, onder andere op grond van artikel 2:9 BW.

Dat laatste wetsartikel verwijst naar wat wij interne aansprakelijkheid noemen. De organisatie kan een bestuurder aansprakelijk stellen als deze te kort blijkt te zijn geschoten in zijn bestuurstaak. Artikel 20 lid 1 NIS2 is dan niet meer dan een verduidelijking dat cyberbeveiliging regelen een bestuurstaak is, zodat de interne aansprakelijkheid nu al mogelijk is. Odido zelf kan dus haar directie aansprakelijk stellen voor de schade als blijkt dat er wanbestuur gepleegd is op dit gebied.

Als slachtoffer de directeur persoonlijk aanspreken heet externe aansprakelijkheid, en dat regelt NIS2 dus niet. Althans, in de Nederlandse lezing – ik ben er nog niet van overtuigd dat deze beperkte insteek ook de bedoeling van de Europese wetgever was. De meeste landen hebben in hun NIS2-implementatiewet simpelweg artikel 20 overgeschreven, zodat in het midden blijft wat nu de bedoeling was.

Arnoud

Het bericht Kan ik vanwege NIS2 de directie van Odido persoonlijk aansprakelijk stellen voor mijn schade uit dat datalek? verscheen eerst op Ius Mentis.

Fabio Bruna posted a photo:

Strijkorkest Ciconia Consort speelde werken van Jón Leifs, Richard Wagner, Robert Schumann, Mieczysław Karłowicz en Karl Amadeus Hartmann in de Nieuwe Kerk, Den Haag.

​Minister-president Rob Jetten heeft vandaag op een persconferentie opgeroepen om de noodpakketten verder aan te vullen. Naast flessen water en een radio op batterijen, wordt ieder huishouden verzocht om een IC-bed achter de hand te houden, en tien kuub gas.

‘Veel te lang hebben Nederlanders voor rampenbestrijding naar de overheid gekeken. Dat is niet langer realistisch. Natuurlijk zullen we bijspringen, maar we doen ook een beroep op de eigen verantwoordelijkheid. Waarom zouden wij als overheid als enige IC-bedden moeten hebben? Precies.’

‘Je noodpakket uitbreiden is makkelijker dan je denkt’, vertelt Jetten. ‘Er zijn online genoeg tweedehands IC-bedden te koop, bijvoorbeeld in Italië, of bij ons.’ Veel kritiek gaat over de praktische bezwaren. Zo heeft niet iedereen op zolder plek voor een IC-bed. Daarnaast kan de ontploffing van 10 kuub gas negatieve gevolgen hebben voor je gezondheid, en de relatie met je buren. ‘Dat kortetermijndenken moeten we echt van af’, stelt Jetten. ‘Straks breekt COVID-27 uit en heb je je niet voorbereid. Totaal onverantwoordelijk.’

‘We moeten keuzes maken. En onze keuze is om al ons geld in te zetten voor defensie. Een pandemie bestrijden, energievoorraden aanleggen of rampenparaatheid schiet er voor ons dan een beetje bij in. Het is dus fijn als burgers zelf de handschoen oppakken en dit kleine beetje verantwoordelijkheid nemen. In het geval van een maatschappijontwrichtende pandemie of andere gruwelijke ramp zullen wij ze dan ondersteunen met 26 miljard aan matige militaire voertuigen.’

‘Het zou overigens heel fijn zijn als mensen met een grote tuin daar een brandweerwagen zouden kunnen neerzetten.’

&