COMPUTEX 2026 It’s hard enough for startups to compete with AMD and Nvidia on chip design. The rise of rack-scale architectures has only made things harder. Companies not only have to invest in chip design but also the mechanical, thermal, and power engineering necessary to pack six dozen or more AI accelerators into a single rack that functions as one enormous GPU. At Computex last week, Delos Data, a startup funded by former Intel and Barefoot Networks execs, showed off a modular server platform aimed at giving chip startups a shortcut to rack scale. One of the challenges with the move to rack scale is actually the sheer amount of networking that needs to be enabled at the box. A typical eight GPU HGX node only needs one or two ports per GPU. By comparison, a GB300 NVL72 needs 18 400 Gbps ports per GPU. Nvidia and AMD have developed custom racks with integrated backplanes, power delivery, and cooling. Delos by comparison is keeping things relatively simple by designing a chassis that, at least from the front, looks more like a switch than a GPU server. It features 36 OSFP ports, nine for each of the four OAM sockets at the heart of the system. OAM, if you’re not familiar, is an open socket commonly used by high-performance accelerators requiring more interconnect bandwidth and power delivery than standard PCIe cards can manage. Assuming 200 Gbps SerDes, that works out to 3.6 TB/s per chip of interconnect, the same as Nvidia's new Rubin GPUs. OSFP means that customers can use standard DACs or pluggable transceivers, and switches depending on how large they want their scale-up domain to be. And while OSFP is usually associated with Ethernet, you can run just about anything you want through them, whether it be UALink, Ultra Ethernet, PCIe, or something else. From a deployment standpoint, these systems would be wired up like any other hyperscale system, just a whole lot denser. Delos isn’t the only option out there for chip startups looking for scale up reference design. AWS for example appears to be repurposing Nvidia’s MGX form factor for its Trainium 3 rack systems, while AMD’s Helios rack is now an OCP standard. Both designs would, in theory, be easier to service, but Delos argues that its modular design offers greater flexibility. “It makes it a little bit more flexible in terms of, maybe you want a scale up domain of 100 or maybe you want it a scale up domain of one,” CTO Dan Daly told El Reg. “It just depends on how many cables you want to plug in. This also allows you to go plug into different types of switches… it could be simpler switches, maybe even optical circuit switches (OCS).” Using existing packet switches from Broadcom or Marvell, such a design could support 512-1,024 accelerators in a single layer fabric depending on whether you're using 200 Gbps or 100 Gbps SerDes. Using multi-layer fabrics, OCS, and/or 2D/3D toruses, the compute domain could scale even further, all while using off-the-shelf components. While OSFP keeps things simple and easy, it also means power consumption could become problematic for larger compute domains requiring pluggable optics. In fact, this is why Nvidia has taken so long to embrace optical scale-up. Copper may not have the reach, but it uses a fraction of the power. Delos CEO Ed Doe tells us the company is already exploring versions of the system that will use near package or co-packaged optics out to MPO-style connectors rather than the OSFP. The startup isn't just doing hardware. As anyone who's done large scale networking knows, the physical and logical topologies — that is, the way devices communicate with one another on the network — can look very different depending on the workload. Delos has developed a software orchestration platform designed to facilitate the configuration and monitoring of these switched fabrics or meshes in order to enable dynamic rerouting of traffic in the event of a link failure. At Computex, this software platform, which Delos has dubbed its Nonstop AI network, was on display, allowing attendees to pull links at random and see the network react and correct itself automatically. The company's ambitions don't stop at network orchestration and systems. We're told Delos has additional products in the works, and we don't know for sure what they are, but a high radix switch design built atop merchant silicon would certainly complement its Nonstop AI systems. ®

ON CALL 你好 Nǐ hǎo, dear reader, and welcome to another installment of On Call, The Register's Friday column that shares your stories of translating technical trauma while delivering transcendent tech support. This week, meet a reader we'll Regomize as "Jackson" who told us about his time providing tech support in a university's biology department. "It was sometime in the mid-2000s and our IT group at the time consisted of myself, my boss, and a part-timer," he told On Call. "We were a very casual IT group; nothing in the way of any formal policies or standards for anything at all. If someone needed a new PC, we just ordered parts and assembled them ourselves." The department's PC fleet therefore had a diverse gene pool, with no two machines possessing the same bill of materials. "This was fine by me – I enjoyed building them and it never really caused any issues that I couldn't handle," Jackson told On Call. "Until one day we got a panicked support call from one of the secretaries who claimed that her PC just rebooted and then started talking to her." Jackson and his colleagues didn't believe a word of it until the secretary stopped talking and placed her phone next to the talking PC. "I could clearly hear a muffled voice repeating a message of some sort," Jackson told On Call. There was nothing for it but to visit the PC, which he found hung in the middle of a Power-On Self-Test, flashing an alphanumeric error code and unmistakably playing a voice through its internal speaker. In Chinese! Jackson rebooted the machine and it ended up in the same state, reciting the same message. Chinese isn't a language in which Jackson is fluent, so he had no idea what the PC was trying to tell him. "After poking around in the BIOS, I found the culprit," Jackson revealed. "This particular model of motherboard had a 'talking error BIOS' whereby certain POST codes triggered the playback of a friendly, spoken error message, with Chinese set as the default language." Jackson found the relevant BIOS settings, changed the default language to English, and the next time he rebooted the machine it helpfully let him know: "Your floppy drive may not be connected properly." In his mail to On Call, Jackson hypothesized that the PC's CMOS battery died, so the BIOS was unable to access its stored settings and reverted to factory settings that assumed the presence of a nonexistent second floppy drive. "It triggered a feature I didn't even know the motherboard had!" Jackson told On Call. Have you found yourself flummoxed by a feature you didn't know about? If so, click here to send On Call an email – we'll assume that's a feature you know well – so we can tell your story on a future Friday. ®

Rolling coverage of SpaceX’s record-breaking initial public offering

The SpaceX IPO also led to an unusual protest yesterday in New York.

A 40-foot high giant inflatable of Elon Musk, smiling and shirtless, appeared at Times Square. It was created by the Safe AI Now (SAIN) coalition, to warn of the dangers of SpaceX’s AI assistant Grok.

The enormous inflatable of Musk is meant to draw attention to a serious issue: SpaceX’s Grok has been widely used to generate illicit images of real people – including children. In fact, a NYT report found that of the 4.4 million images Grok pushed out in a recent nine-day period, an estimated 65% were sexualized or explicit. There are entire online communities, with hundreds of thousands of visitors each week, dedicated to sharing Grok-generated pornography and tips for explicit content generation.

While this inflatable is a fitting metaphor – much like Musk and his companies, it is inflated, full of hot air, and could pop at any minute – it serves as a warning to investors eager to buy into Musk’s SpaceX IPO on Friday morning. Because the reality is, shareholders’ investment in SpaceX means financially supporting a company that has been involved in child exploitation, revenge porn, and worse.

Continue reading...

The show featuring a host of Latin American talent raced along and was over in a flash, leaving those at the Estadio Azteca wanting more

ITV’s Mark Pougatch could barely contain his excitement. “Let’s be honest, opening ceremonies aren’t very memorable,” he offered, clearly intent on whipping up viewers into a frenzy of anticipation before events in the Estadio Azteca got under way. A few minutes later, he was at it again. “Nothing is happening,” he shrugged, when the opening ceremony didn’t kick off bang on time. “This is why they don’t live long in the memory.”

No one was going to accuse him of overselling Mexico’s big night, but then perhaps he was underwhelmed by the lineup. With the global star power reserved for the final’s half-time show – which features Madonna, Coldplay and BTS – the Mexican ceremony stuck fast to relatively local talent. It kicked off with Maná, the most successful Latin American rock band of all time, who – to judge by the 1992 hit they performed, Oye Mi Amor – have sold 45m records by sounding not unlike The Police. They were pretty good, as was Venezuela’s Danny Ocean and the Mexican singer-songwriter Belinda, both of whom broke out one of the 18 (eighteen!) official World Cup songs: Ocean’s Partidazo was a nippy bit of reggaeton, Belinda’s Por Ella a sweet collaboration with veteran cumbia band Los Ángeles Azules, the latter a disconcerting sight for British viewers on account of the fact that their bass player looked as if he was being impersonated by Paul Whitehouse.

Continue reading...

Beamish/Corbett/Whitehead/Havlat/ Irvine/Thomson/Ventris
(Delphian)
The British composer’s celebratory album is a family affair

Sally Beamish celebrates 70 years on planet Earth with an eclectic and profoundly personal album featuring friends and members of her talented musical family. At the centre of it all is Beamish herself, a musical shapeshifter, at home in classical, jazz or folk fiddle, performing on her own instrument, the viola.

It opens with April, a luminous chaconne for viola and accordion memorialising her friend, jazz pianist Ellis Marsalis Jr. Equally poignant is Gerropaedie for viola and harp, a Satie-inspired birthday gift for an elderly patron.

Continue reading...

From Iceland to Italy, you share your best adventures behind the wheel
• Tell us about your favourite European hike – the best tip wins a £200 holiday voucher

Jeremy Clarkson described Romania’s Transfăgărășan Highway as “one unbroken grey ribbon of motoring perfection”. The route (the second highest in Romania after the Transalpina) with its hairpin bends and climbs over the mountain was thrilling. Although we’d been told bear sightings were possible, we didn’t anticipate spotting them literally on the roadside, with one hanging over a stone wall posing for photographs, taken through the car window. Because of the harsh winters in the southern Carpathian Mountains, the section of the road to Bâlea Lake is open only for a few summer months – it proved particularly beautiful.
Helen Jackson

Continue reading...

Eras. Easter eggs. Masters. Monoculture. It has been 20 years since Swift released her debut single, setting in motion a career so extraordinary, it permanently redefined the concept of pop stardom. Not only did her fight to own her music educate a generation of fans in how the music industry works, she also bent that industry to her will, outwitting the competition and defying norms to reset its terms. This is how she did it

Continue reading...

In this week’s newsletter: Joining a research team on the Darwin and Wolf Islands off the Ecuadorian coast revealed how critically endangered species are reacting to their rapidly changing ocean environment

• Don’t get Down to Earth delivered to your inbox? Sign up here

Darwin and Wolf Islands in the Galápagos archipelago are the kinds of places scuba divers and marine biologists dream of visiting, myself included. I even wrote a children’s book imagining a team of scientists exploring the underwater wonders of the Galápagos islands on a beautiful sailing ship.

That’s why I’m still pinching myself that earlier this year I got to take part in a real expedition to Darwin and Wolf.

‘Super-rich’s assets cause outsized amount of climate harm’

‘An equal and habitable world is possible’: academics set out sweeping vision for planetary survival

‘This may be our last chance’: rising sea levels threaten Kiribati’s World Cup dream | The Hotspot

Continue reading...

A noble, if ultimately unsuccessful, attempt to argue that Jonathan Swift, Alexander Pope and John Gay spending a few weeks in 1726 together was a momentous turning point in each man’s career

In 1726 Jonathan Swift, dean of Saint Patrick’s Cathedral in Dublin, crossed the Irish sea with the manuscript of Gulliver’s Travels in his luggage. Beneath the child-friendly chatter about a sailor marooned on an island full of tiny Lilliputians, the book was a scabrous satire on the corruption of public life under the politically ascendant Whigs, whom Swift regarded as a pack of moral pygmies.

Swift’s ultimate destination, though, was not Whitehall but rather the idyllic Twickenham – “Twitnam”, as they knew it – home of his old friend, the poet Alexander Pope. Here he intended to work out a plan for anonymous publication of his sulphurous masterpiece, one that would not land him in legal trouble. In Pope he could be sure of a sympathetic co‑conspirator. Both men were members of the Scriblerus Club, an unofficial association of dissident wits who nonetheless set great store by literary collaboration. Pope was equally disaffected with the state of the nation, although his loathing was directed towards the philistine Hanoverians, who had arrived from Germany in 1714 to take up the British throne. Pope, whose Catholicism disqualified him from royal patronage, made a big point of not having to scramble for favours from the court. Instead, he emphasised the superiority of his life of suburban independence on the banks of the Thames.

Continue reading...

With beloved stars’ personal items increasingly up for grabs after they die, a new generation of fans are bidding on everything from bowler hats to dog bowls

From Diane Keaton’s bowler hats and polka dot scarfs, to Gene Hackman’s used paint brushes, to Terence Stamp’s love letters from Jean Shrimpton and even Matthew Perry’s black leather wallet (his credit cards and AAA membership card still inside), fans are being offered – at a price – increasingly personal items from the estates of dead celebrities.

The growing trend for auctions of deceased famous people’s personal items – which has boomed ever since the hugely popular Marilyn Monroe estate sale in 1999 – has even attracted its own portmanteau: “deleb” as in dead celebrity.

Continue reading...

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

date stamped on back of photograph June 21, 1933

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Feyenoord-middenvelder Hwang In-beom heeft in de WK-openingswedstrijd van zijn land Zuid-Korea tegen Tsjechië een belangrijke rol gespeeld. Met een doelpunt en een assist hielp hij Zuid-Korea aan een 2-1 overwinning. Hwang werd door de FIFA uitgeroepen tot man van de wedstrijd.

Een hond is overleden nadat de hond en zijn eigenaresse eind mei in de Planetenbuurt in Oude-Tonge werden aangevallen door twee bulldogs. De vrouw raakte daarbij gewond. De honden zijn meegenomen door de politie, hun gedrag wordt nu onderzocht.

Cybercriminelen kunnen heel eenvoudig klantgegevens van bewindvoerders buitmaken, aldus RTL Nieuws maandag. Daardoor kunnen persoonsgegevens van mensen met financiële problemen, een groep die extra kwetsbaar is voor fraude en uitbuiting, in verkeerde handen vallen. Het gevaar schuilt in slecht beveiligde oude e-mailadressen.

De aanleiding voor het onderzoek was het Odido-datalek, waarbij ethisch Hacker Wesley Neelen zag dat “veel mensen het e-mailadres van hun bewindvoerder gebruiken”. Niet raar als je onder bewind staat. En inderdaad een groep die extra kwetsbaar is voor criminelen die ze “snel extra geld verdienen” voorhouden.

Het echte probleem is echter diepen, zoals Neelen toelicht:

Deze mailadressen waren alleen niet meer in gebruik, en met een druk op de knop kon hij de website en bijbehorende mailbox registreren en overnemen: “Technisch gezien is het heel makkelijk. Ik stond ervan te kijken dat er nog zo veel e-mails binnenkwamen terwijl de inbox al een tijd niet meer in gebruik is.”

Dit probleem is an sich niet nieuw; elke paar jaar zie ik wel een nieuwsbericht of onderzoek dat gevoelige mails kunnen worden onderschept als je een oud domein van [organisatie X|bedrijven in branche Y|overheid Z] registreert en een catchall mailadres inricht. De impact is natuurlijk wel groot als dit écht een malafide partij is.

De onderliggende reden waar we het écht over moeten hebben, is de gedachte dat je oude domeinnamen opheft. Waarom? Ik citeer weer even RTL:

Veel bewindvoerders zijn de afgelopen jaren gefuseerd of overgenomen door andere organisaties. De bewindvoerder moet zijn eigen website en e-mailbox, zoals @bewindvoerder .nl, beveiligd afsluiten om misbruik te voorkomen. Dat kost ongeveer tien euro per jaar. Veel bewindvoerders betalen die kosten niet en laten de domeinnaam van hun website verlopen.

Dat “beveiligd afsluiten” wil zoveel zeggen als de domeinnaam actief houden maar zorgen dat alle mails teruggestuurd worden met een autoreply of een technische foutmelding. Dit is op zich een eenmalige moeite, en dat tientje per jaar is vooral de administratieve overhead van de betrokken partijen.

Misschien wordt het tijd voor een nieuwe AVG-meme: domeinnamen opheffen mag niet van de AVG, want het veroorzaakt datalekken wanneer (niet als) ze door een ander worden geregistreerd. En de kostenbatenanalyse valt zó duidelijk in het voordeel van “geregistreerd houden” uit, dat ik geen tegenargument meer weet.

Arnoud

Het bericht Laten we het opheffen van domeinnamen gewoon eens verbieden verscheen eerst op Ius Mentis.

Social

Ja we koppen "vandaag", maar hij zei het gisteravond laat, toen het destijds ook nog vandaag was snap je. In ieder geval, het is wel echt de eerste keer dat Trump zo nadrukkelijk spreekt van het beëindigen van de oorlog, in plaats van enkel een wapenstilstand. Trump zegt (even in het Engels zodat er niets in de vertaling verloren gaat van zo'n belangrijke uitspraak): "I don't know if you heard, but we ended the war with Iran today. And they have agreed never to have a nuclear weapon, something that we insisted on, that was the whole purpose, that was 95% of it. And they've done it in the most powerful way you can do it." 

Wat er met die laatste zin bedoelt wordt is niet duidelijk, maar afgaande op de persverklaring van Netanyahu betekent dit mogelijk dat Iran het verrijkte uranium over zal dragen en de verrijkings-infrastructuur ontmanteld wordt: "Hoewel Israël geen partij is bij het memorandum van overeenstemming, sprak de premier zijn waardering uit voor de toezegging van president Trump dat de uiteindelijke overeenkomst na afloop van de onderhandelingen de verwijdering van verrijkt uranium, de ontmanteling van de verrijkingsinfrastructuur, beperkingen op de raketproductie en de stopzetting van de Iraanse steun aan terroristische groeperingen in de regio zal omvatten."

Axios publiceerde drie uur geleden een samenvatting van de deal die Trump op het punt staat te ondertekenen, en schrijft:

"De intentieverklaring zou het staakt-het-vuren met 60 dagen verlengen, ook in Libanon, gedurende welke tijd nucleaire onderhandelingen zouden plaatsvinden. De tekst bevat een kader voor de aanpak van de Iraanse voorraad verrijkt uranium, hoewel elke actie met betrekking tot het Iraanse nucleaire programma afhankelijk zou zijn van een tweede, meer gedetailleerde overeenkomst. (...) Volgens twee bronnen die op de hoogte zijn van de zaak, was de overeenkomst donderdagavond op hoog niveau aan Iraanse zijde goedgekeurd, maar waarschijnlijk niet door de Opperste Leider Mojtaba Khamenei."

Ook zijn er gisteren vier Amerikaanse C-17-transportvliegtuigen naar Europa vertrokken, en mogelijk vervoeren deze materiaal ter ondersteuning van een officiële ondertekening van het vredesakkoord door VP Vance en Iraanse functionarissen in Genève. We gaan het meemaken, en live.

Laatste keren dat we zulke dingen zien?

SocialDoneer hier

In een gevangenis voor migranten in Benghazi (Libië) zijn tien leden van de Global Sumud Land Convoy in hongerstaking gegaan. Ze zijn een paar weken geleden gekidnapt door een gewapende bende die hen heeft overgeleverd aan de Libyan Arab Armed Forces (LAAF). Ze waren namens de tweehonderd deelnemers aan de hulpactie over land voor Gaza op weg naar Sirte om te onderhandelen over de doortocht van groep. Het konvooi was vast komen te zitten doordat Libische milities weigerden hen doorgang te verlenen bij een controlepost nabij Sirte, toen ze probeerden verder oostwaarts richting Egypte te reizen. Inmiddels heeft de rest van de groep de missie opgegeven en zijn de deelnemers weer thuis. In 13 landen zijn activisten nu in hongerstaking gegaan uit solidariteit met de ‘Sirte 10’. 

Amnesty International heeft de onmiddellijke vrijlating van de gevangengenomen activisten geëist. Volgens de in Benghazi gevestigde “Libische regering”, die gelieerd is aan de LAAF had het konvooi niet de vereiste juridische procedures gevolgd en miste het de benodigde vergunningen voor toegang tot en verplaatsing binnen het land. Een lid van het juridische team van Global Sumud Flotilla vertelde Amnesty International dat de groep maandenlang had samengewerkt met de relevante autoriteiten en garanties had verkregen voor een veilige doorgang van het konvooi. De tien onderhandelaars werden op 2 juni voorgeleid aan de procureur-generaal in de Libische stad Benghazi, nadat ze meer dan zeven dagen geen rechter of aanklager hadden gezien. Ze werden beschuldigd van “assembly without authorization”. Hun detentie werd met nog eens tien dagen verlengd. Global Sumud meldt dat de vrijwilligers geen juridische bijstand hebben gekregen, dat de communicatie met hen werd verbroken en dat ze onder psychologische druk zijn gezet. Sommigen werden zelfs gedwongen verklaringen in het Arabisch te ondertekenen zonder dat deze werden vertaald. 

Libië is al jaren een onveilig land waar criminele bendes vrij spel hebben, zoals veel vluchtelingen die de Middellandse Zee willen oversteken hebben ervaren. Ontvoering van migranten om losgeld te kunnen eisen komt vaker voor. Zo maakte de BBC deze week bekend dat driehonderd migranten die afgelopen zomer onderweg waren naar het Verenigd Koninkrijk zijn ontvoerd, gemarteld en bedreigd met orgaanverwijdering. Na een conflict over de betaling van mensensmokkelaars eisten de milities die de vluchtelingen begeleidden losgeld van hun families. Bij de ontvoering van de tien activisten van Global Sumud Land Convoy en hun uitlevering aan de Libyan Arab Armed Forces zal geld ongetwijfeld ook een rol hebben gespeeld. De vraag is waar dit dan vandaan kwam.

Libië heeft nog steeds twee rivaliserende regeringen die elkaars legitimiteit betwisten: een internationaal erkende regering in het westen (Tripoli) en een parallelle regering in het oosten (Benghazi). Beide regeringen zijn in grote mate afhankelijk van de loyaliteit van machtige gewapende groepen die de feitelijke macht binnen de staat vormen. De meeste gewapende groepen opereren op lokaal niveau maar kunnen via allianties en netwerken met elkaar verbonden zijn. De militaire coalitie Libyan Arab Armed Forces van Khalifa Haftar is de enige gewapende groep die een volledige regio controleert, namelijk het oosten, centrum en delen van het zuiden. Haftar zou via tussenpersonen in contact staan met Israël. Hij zou steun hebben gezocht in Israël in ruil voor normalisatie van de betrekkingen met dat land als hij in heel Libië aan de macht kan komen.

Frans onderzoek

Het Franse Openbaar Ministerie is een onderzoek begonnen naar de Israëlische behandeling van Franse burgers die deelnamen aan de Global Sumud Flotilla die vorige maand op brute wijze door Israël is tegengehouden. Naar aanleiding van alle berichten van opvarenden over mishandelingen, vernederingen en seksueel geweld onderzoekt de Franse anti-terrorismeafdeling van het OM nu of Israël zich schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden en marteling. Ook de drie Nederlandse opvarenden deden bij terugkeer melding van het gewelddadig optreden van het Israëlische leger. “Er zijn mensen met gebroken ribben en er is iemand van wie twee tanden uit de mond zijn geslagen”, vertelde de Nederlandse opvarende Jesse van Schaik. Haar handen zaten zestien uur in handboeien, vertelde ze. Die waren “zo strak dat ik het in mijn polsen voelde snijden”. “Je bent behandeld als beesten, en je weet dat de Palestijnen erger behandeld worden.” De Nederlandse regering heeft de Israëlische ambassadeur op het matje geroepen. Maar veel verder gaan ze niet in den Haag.

De hongerstakers in Libië mogen ook niet te veel verwachten uit deze hoek. In het kader van het nieuwe, strengere EU-migratiebeleid zullen de meeste Europese landen zich wel onthouden van stappen die de Libische machthebbers tegen het hoofd kunnen stoten. Prioriteit heeft een kustwacht die weet op te treden tegen asielzoekers.