LEUVEN (ANP/BELGA) - Een 18-jarige jongen wilde in 2024 een terroristische aanslag plegen op de Pride in Leuven. De Belgische krant Het Laatste Nieuws meldt dat hij in november samen met een medeverdachte terechtstaat.

Hij zocht wapens op de berichtendienst Telegram en trok de aandacht van de politie. De tiener legde zo contact met een undercoveragent en werd samen met anderen aangehouden. Hij heeft maandenlang in voorarrest gezeten, maar is inmiddels in de aanloop naar het proces vrij, aldus Het Laatste Nieuws.

De twee worden beschuldigd van deelname aan een terroristische groep en het beramen van een terroristische aanslag.

Vijf uur 's ochtends, een por tegen je wang en een spinnend geluid dat niet helemaal lekker klinkt. Je kat is geen nachtdier dat wraak neemt voor een saaie dag — het is een schemerjager dat precies het gedrag vertoont waarvoor het gebouwd is. Wat er daarna gebeurt, zegt vooral iets over wie sneller toegeeft: jij of de kat.

Geen nachtdier, wel een ochtendmens-nachtmerrie

Het hardnekkigste misverstand over katten is dat ze nachtdieren zijn. Dat klopt niet. Katten zijn crepusculair: ze zijn het meest actief bij zonsopgang en zonsondergang, niet midden in de nacht. Dat is volgens dierenwelzijnsorganisatie IFAW een overblijfsel van hun leven als roofdier — schemering is het moment waarop prooien zoals muizen en vogels zelf actief worden, en het is ook het koelste deel van de dag, dus fysiek voordeliger om te jagen.

Voor een huiskat betekent dat een energiepiek rond zonsopgang — precies wanneer jij nog wilt slapen. Geen slecht gedrag, maar een dier dat zijn ingebouwde klok volgt in een huis dat daar niet op is ingericht.

De spin die eigenlijk een schreeuw is

Niet elk gespin is hetzelfde, en dat is verre van toeval. Gedragsonderzoeker Karen McComb van de University of Sussex ontdekte dat katten een aparte versie van hun spinnen gebruiken wanneer ze voedsel willen: de "solicitation purr". Daarin verstopt de kat een hogere frequentie, rond de 220 tot 520 hertz, in het gewone lage gespin. Die frequentie overlapt met het huilen van een menselijke baby.

McComb liet vrijwilligers — ook mensen zonder katten — naar opnames luisteren. Zij beoordeelden de spinsels met die verstopte "schreeuw" stelselmatig als urgenter en onprettiger dan gewone, tevreden spinsels. Filterden de onderzoekers dat hoge geluidselement er digitaal uit, dan daalde die urgentie meteen. De conclusie, gepubliceerd in Current Biology, is voorzichtig: katten lijken misbruik te maken van een aangeboren menselijke gevoeligheid voor noodsignalen van jonge dieren. Dat is een aangetoond mechanisme, geen bewijs dat een kat bewust "weet" wat het bij jou oproept.

Belangrijk is ook dat dit gedrag vooral voorkomt bij katten met een langdurige, exclusieve band met één eigenaar — niet in drukke huishoudens waar dat ene spinnetje makkelijk over het hoofd wordt gezien.

Miauwen is voor jou, niet voor andere katten

Volwassen katten miauwen nauwelijks tegen elkaar. Onderling communiceren ze vooral via geursignalen en lichaamshouding — dat blijkt ook uit voorlichting van het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren over kattengedrag. Het miauwen dat jij elke ochtend krijgt, is dus geen restje kittengedrag dat toevallig is blijven hangen: het is een geluid dat katten in hun samenleven met mensen specifiek richting ons hebben ontwikkeld, omdat het werkt. Wij reageren erop, dus het wordt herhaald.

Hoort mijn kat écht bij mij?

Hier wordt het interessant voor de band-vraag. Gedragsonderzoeker Kristyn Vitale en collega's van Oregon State University onderzochten of katten iets vertonen dat lijkt op menselijke gehechtheidsstijlen. In hun studie, gepubliceerd in Current Biology, werd ongeveer 64 procent van de onderzochte kittens geclassificeerd als "secure attached": ze begroetten hun eigenaar na een korte afwezigheid, zochten even contact en gingen daarna zelf weer de kamer verkennen. De rest was ambivalent of vermijdend — patronen die ook bij menselijke peuters en honden voorkomen.

Dat is een reëel, gemeten gedragspatroon, geen bewijs van een emotie. Wetenschappers kunnen vaststellen hóe een kat reageert op terugkeer van de baas; wat een kat daarbij "voelt", blijft onmeetbaar. Dat je kat van je houdt, is dus een interpretatie die veel eigenaren logisch vinden — geen conclusie die uit het onderzoek zelf volgt.

Honger, verveling, aandacht of toch de dierenarts?

Niet elk vroeg-ochtend-miauwen heeft dezelfde oorzaak, en dat onderscheid is precies waar veel eigenaren de mist ingaan:

• Honger. De meest voorkomende reden. Katten zijn van nature ingesteld op meerdere kleine maaltijden per dag, niet op twee grote, blijkt uit voorlichting van het LICG.
• Verveling of te weinig prikkels overdag. Een kat die geen jachtmoment heeft gehad, zoekt dat 's ochtends vroeg alsnog op.
• Aandacht. Soms gaat het niet om voer, maar om contact — en dat is lastig te onderscheiden zonder het gedrag goed te observeren.
• Een medisch probleem. Bij oudere katten kan hyperthyreoïdie (een te snel werkende schildklier) onrust en hyperactiviteit veroorzaken, naast gewichtsverlies ondanks goede eetlust, veel drinken en een verhoogde hartslag. Bij katten van pakweg tien jaar en ouder kan ook cognitieve disfunctie meespelen: verandering in het dag-nachtritme, meer nachtelijke activiteit en miauwen horen daar volgens voorlichtingsmateriaal van de gedragskliniek van de Universiteit Utrecht bij.

Het verschil zit in het patroon: plotselinge verandering, gewichtsverlies, meer drinken of verwardheid zijn signalen om naar de dierenarts te gaan, niet om harder je best te doen met een speeltje.

Wat werkt — en wat het juist erger maakt

De grootste fout is toegeven, al is het maar één keer. Gedragswetenschappers noemen dit intermittent reinforcement: als een gedrag soms beloond wordt, wordt het juist volhardender, omdat de kat niet kan voorspellen wanneer het wél werkt. Eén keer opstaan om te voeren om vijf uur leert je kat niet "soms werkt het niet", maar "blijven proberen loont".

Wat wel helpt, volgens gangbaar gedragsadvies:

Een kat die je 's ochtends wekt, is geen bewijs van een slechte band en geen bewijs van een goede. Het is een schemerjager dat een eeuwenoude strategie toepast op een soort die toevallig een wekker en een voerbak heeft.

Meer weten?

• IFAW: informatie over de huiskat
• LICG: alles over katten
• Universiteit Utrecht Gedragskliniek: infobrief dementie bij hond en kat

STUTTGART (ANP/BLOOMBERG) - Mercedes-Benz is somberder geworden over zijn te verwachten omzet in 2026. Het Duitse autoconcern kampt met een zwakkere vraag in China, waar een aanhoudende vastgoedcrisis het consumentenvertrouwen aantast en de vraag naar luxewagens drukt.

De autofabrikant rekent nu op een groepsomzet die licht onder het niveau van vorig jaar zal uitkomen, maakte Mercedes dinsdag bekend. Eerder ging het concern nog uit van een omzet die gelijk zou blijven aan die van vorig jaar.

De verkoop van Mercedes in China, 's werelds grootste automarkt, kelderde in het tweede kwartaal met 30 procent. De totale omzet van Mercedes kwam de voorbije periode 3 procent lager uit dan een jaar eerder, op 32 miljard euro. Daarvan hield het bedrijf wel 1,1 miljard euro winst over. Kostenbesparende maatregelen zorgden voor een winststijging van 13 procent.

Ook andere Duitse automakers hebben het zwaar in China. Hun nieuwste modellen hebben moeite om te concurreren met lokale modellen die kopers meer snufjes en opties bieden.

TAIPEI (ANP/BLOOMBERG) - Taiwanese aanklagers hebben een medewerker van Nvidia aangehouden als onderdeel van een onderzoek naar de vermeende smokkel van AI-chips naar China, meldt persbureau Bloomberg op basis van bronnen. Lokale rechercheurs doorzochten volgens de ingewijden op 24 juli de woning van de medewerker en zijn bureau op het kantoor van Nvidia in Taipei.

Het Openbaar Ministerie verzocht de rechtbank later toestemming om de medewerker vast te houden op verdenking van valsheid in geschrifte en misbruik van vertrouwen, een verzoek dat werd ingewilligd. Het is mogelijk het eerste bekende geval waarin overheidsinstanties juridische stappen ondernemen tegen een medewerker van de Amerikaanse chipfabrikant, na een reeks arrestaties in Taiwan waarbij ook medewerkers van de Amerikaanse AI-serverfabrikant Super Micro Computer werden aangehouden.

Taiwanese functionarissen voerden in mei al de eerste arrestaties uit en beschuldigden drie personen van het vervalsen van documenten om Nvidia AI-chips naar China te exporteren, wat in strijd is met de Amerikaanse handelsbeperkingen.

MADRID/BORDEAUX (ANP/BLOOMBERG) - In Frankrijk en Spanje is financiële steun vanuit de overheid op komst om burgers en bedrijven te helpen bij de gevolgen van de verwoestende natuurbranden. De Spaanse regering roept de getroffen regio's dinsdag uit tot 'noodgebieden', wat financiële steun makkelijker maakt. De regionale overheid in Madrid had maandag al een eerste pakket aangekondigd van 30 miljoen euro voor tijdelijke huisvesting en herstelwerkzaamheden voor lokale getroffenen.

"We zullen alles op alles zetten. Ik weet dat sommige mensen alles zijn kwijtgeraakt", zei de Franse president Emmanuel Macron maandagavond in de getroffen regio rond Bordeaux. Hij voegde toe dat zijn regering er alles aan zal doen om met steun te komen voor geëvacueerde bewoners en de van toerisme afhankelijke bedrijven, die nu tijdens het hoogseizoen zwaar worden getroffen.

De grote branden in beide landen zijn nog niet onder controle, maar hebben zich maandag ook niet noemenswaardig verder verspreid. Een nieuwe hittegolf zorgt de komende dagen voor nieuw gevaar.

MOSKOU (ANP/AFP) - Oekraïne heeft in de nacht van maandag op dinsdag meer dan 390 drones op Moskou afgevuurd. Dat zei burgemeester Sergej Sobjanin op Telegram.

De meeste werden onderschept door de Russische luchtverdediging. 81 onbemande vliegtuigen werden vernietigd toen ze Moskou naderden, aldus de burgemeester.

Ook de gouverneur van de regio Moskou, Andrej Vorobyov, meldde Oekraïense aanvallen met drones. In Tsjechov en Vaulovo werden woningen beschadigd.

Bron: https://unsplash.com/photos/white-and-gray-concrete-building-42MP7b-AJ-Q

Werking en voordelen van een adsorptiedroger

Er zijn een aantal situaties waarin het van belang is om te zorgen voor een goede vochtbeheersing. Denk aan een bouwproject waarbij nieuw gestorte vloeren moeten drogen of een magazijn waar vocht schade kan veroorzaken. Ook kun je denken aan een ruimte waar waterschade heeft plaatsgevonden en dit zo snel mogelijk gedroogd moet worden. In veel van deze gevallen biedt een standaard luchtontvochtiger niet voldoende capaciteit of werkt niet goed onder bepaalde temperaturen. Een adsorptiedroger is dan een effectieve oplossing die uitkomst kan bieden. Hoe dit apparaat werkt en wat de voordelen zijn, zullen we in dit artikel verder bespreken.

De werking van een adsorptiedroger

Een adsorptiedroger verwijdert vocht uit de lucht door middel van adsorptie. Hierbij wordt vocht niet opgevangen door condensatie, maar gaat het door een droogwiel. De vochtige lucht wordt door een draaiende rotor geleid die het vocht opneemt. Vervolgens wordt de droge lucht terug de ruimte ingeblazen, terwijl het opgenomen vocht via een regeneratieproces uit de rotor wordt verwijderd. Hierdoor kan de adsorptiedroger continu blijven functioneren.

Voordelen van een adsorptiedroger

Een belangrijk voordeel van een adsorptiedroger is dat deze uitstekend presteert bij lage temperaturen. Condensdrogers worden minder efficiënt in koude ruimtes, maar een adsorptiedroger blijft ook in onverwarmde gebouwen, zoals kelders, garages en opslagruimtes, effectief werken. Daarnaast kan een adsorptiedroger een zeer lage luchtvochtigheid bereiken. Dat maakt het apparaat geschikt voor uiteenlopende toepassingen, zoals bouwdroging, het herstellen van waterschade, het drogen van stucwerk en beton, het beschermen van machines tegen corrosie en het beheersen van het klimaat in magazijnen, archieven en technische ruimtes. Ook in sectoren zoals de industrie en logistiek wordt deze droogtechniek veel toegepast.

Deskundig advies maakt het verschil

Niet iedere situatie vraagt om dezelfde droogoplossing. De grootte van de ruimte, de temperatuur, de hoeveelheid vocht en het gewenste eindresultaat bepalen welke apparatuur het meest geschikt is. Daarom is deskundig advies van een professional, zoals de Droogspecialist, van grote waarde. Een specialist kan de adsorptiedroger voor je leveren en je bovendien adviseren over de juiste capaciteit, de meest efficiënte plaatsing van de apparatuur en de duur van het droogproces. Zo wordt het vochtprobleem sneller opgelost en voorkom je onnodig energieverbruik of vertraging van werkzaamheden.

Steeds vaker kiezen voor professionele droogapparatuur

Een duidelijke ontwikkeling binnen de bouw- en droogbranche is de toenemende vraag naar professionele droogapparatuur. Bedrijven en particulieren kiezen steeds vaker voor de huur van hoogwaardige apparatuur, zodat ze gebruik kunnen maken van moderne en goed onderhouden machines zonder direct een grote investering te hoeven doen. Bovendien zijn professionele adsorptiedrogers ontworpen voor intensief gebruik en leveren zij betrouwbare prestaties.

An anonymous reader quotes a report from Ars Technica: One missing underscore in a Skyrim-themed username put an innocent Nova Scotia man in prison for 18 months. A 2018 child-luring investigation, which began in Madison, Wisconsin, and eventually extended to Halifax, Canada, was based on a false premise. Police were looking for a man using the Kik messaging service under the name "fus__ro_dah" (two underscores after "fus"), but they accidentally requested records for the username "fus_ro_dah" (one underscore after "fus"). This one-character difference led them not to the perpetrator but to a Canadian man named Brandon Klayme. (Ars readers may recognize "fus ro dah" as the Unrelenting Force "dragon shout" from The Elder Scrolls V: Skyrim.)

Despite finding no evidence of the crime on his digital devices, Canadian police arrested Klayme in 2020 on child sex abuse charges. He was convicted after a trial in 2023 and sentenced in 2024 to 18 months in prison. He served the full term. Even after release, Klayme continued to fight his conviction. In the process of preparing his appeal, the username mistake that led to all these years of disruption was finally discovered. On Thursday, the Nova Scotia Court of Appeal overturned Klayme's conviction, writing: "Mr. Klayme is factually innocent of the offences. He should never have been charged, let alone convicted." [...] As the court puts it, "Although the information about the usernames was available at the time of the trial, there is no evidence confirming or explaining how it went unnoticed."

Read more of this story at Slashdot.

Ebikes with child seats – plus idyllic campsites and pit stops en route – turn a five-day ride on the car-free Véloscénic into a wonderful family holiday

“Are you mad?” says a fellow guest over dinner at our campsite. “I heard you’re here on a long-distance cycle ride with your toddlers.”

I am in Orne, a region in Normandy, with my sister Issy and our three-year-old sons, Sid and Ralph. The landscape folds around us in green-over-green – hedgerow, oak, mossy manor wall – then opens into meadows where Percheron horses graze, knee-deep in wildflowers. Deer leap from the bocage. Cidre and poiré have been pressed here since the middle ages. The villages are sandy stone, blue- and green-shuttered; roses against the boulangerie.

Continue reading...

Roland Reinstadler gained access to the cloistered Lanegg monastery in South Tyrol, documenting the traditions, rituals and daily lives of its priests and nuns

Continue reading...

The writer and climber brings colour and carnival to his account of a country and people shaped by its mountains

It comes as a shock to learn that Britain’s uplands were not always rocky, covered with coarse grass and suitable only for sheep. About 54,000 years ago – a mere blink in geological time – this island’s high places were teeming with nature. Lushly forested peaks, crags and gorges were home to megafauna including mammoth, woolly rhinoceros and giant elk. The one sour note in this elevated Garden of Eden was the carnivorous cave lions and sabre-tooth cats who prowled the browse looking for a meaty dinner.

Ed Douglas’s achievement in this excellent book is to return a proper sense of colour and even carnival to Britain’s high places. His first job, though, is to define his terms. In 1936, the celebrated US geographer Roderick Peattie declared that what made a mountain was not its elevation so much as its capacity to “enter into the imagination of the people who lived in [its] shadows”. But by the 1990s, the United Nations, newly tasked with protecting the world’s high places from environmental and economic decline, insisted on getting out its tape measure and statistical charts and coming up with some universal criteria.

Continue reading...

The duo’s groundbreaking 1985 tour reveals a strange collision of pop stardom and communism, a re-edit of Lindsay Anderson’s efforts that got him fired

Here is a documentary that has a very important story to tell, maybe more important than it feels comfortable admitting. It’s about two separate subjects – or maybe three: Wham!, China and film-maker Lindsay Anderson. A superpower nervously edging towards western-style openness, a pop band nervously doing what needed to be done to make it big in the US, and a great film director, needing the money, taking on a project he didn’t really believe in.

In 1985, Wham!’s beetle-browed manager Simon Napier-Bell had a cunning plan for how George Michael and Andrew Ridgeley could break the US: Wham! would be the first ever western pop band to perform in mainland China. They would play where the Beatles, the Stones and Elvis had never played, and the resulting global publicity would launch them into the US. (He was right – it did.) In our modern age, the movie and music businesses routinely consider China as the key element of the all-important Asian market, but in 1985, Michael and Ridgeley were the Kirk and Spock of the charts, going where no pop act had gone before.

Continue reading...

OPINIE - In het publieke debat over digitalisering ligt de nadruk vaak op privacy, cybersecurity en innovatie. Minder aandacht is er voor een fundamenteler vraagstuk: wie heeft feitelijk de zeggenschap over de digitale infrastructuur waarop onze overheid en publieke dienstverlening draaien? Hoewel Nederland en Europa steeds meer digitale regels maken, zijn zij voor de uitvoering in hoge mate afhankelijk van private – vaak niet-Europese – technologiebedrijven. Een gastbijdrage van Bas Guldemond over digitale afhankelijkheid, democratische zeggenschap en publieke digitale voorzieningen.

Ik schrijf dit artikel op een terras naast de oude beurs in Brussel, een gebouw dat ooit het kloppend hart vormde van de Europese handel. Mensen lopen voorbij, de stad ademt geschiedenis, maar mijn gedachten gaan naar Nederland. Naar de manier waarop een groot deel van onze digitale samenleving – van gemeentelijke dienstverlening tot vitale overheidsvoorzieningen – weliswaar in Brussel onderwerp is van politieke besluitvorming, maar elders wordt ontwikkeld en beheerd.

De macht die onze digitale samenleving vormgeeft, bevindt zich namelijk niet uitsluitend op de plaatsen waar wetten en regels worden vastgesteld. In Brussel worden kaders gecreëerd die bepalen hoe technologie moet functioneren, maar de systemen waarop onze publieke dienstverlening steunt, worden veelal buiten het directe bereik van de Nederlandse en Europese overheid ontworpen, onderhouden en aangepast. De keuzes die ons dagelijks digitaal leven beïnvloeden, worden daardoor niet altijd gemaakt waar democratische verantwoording het sterkst is georganiseerd.

In Nederland wordt die kwetsbaarheid meestal pas zichtbaar wanneer digitale voorzieningen uitvallen. Storingen bij cloudleveranciers, onverwachte software-updates of beveiligingsmaatregelen met onvoorziene gevolgen laten zien hoe beperkt de handelingsruimte van publieke organisaties soms is. Gemeenten kunnen tijdelijk geen digitale diensten aanbieden, zorginstellingen verliezen toegang tot cliëntgegevens en uitvoeringsorganisaties worden geconfronteerd met systemen waarvan de werking slechts gedeeltelijk inzichtelijk is. Zulke gebeurtenissen worden vaak beschouwd als technische incidenten, terwijl zij vooral een structureel probleem blootleggen: een belangrijk deel van onze publieke dienstverlening rust op technologie die niet volledig in publieke handen is en waarvan de werking niet altijd kan worden aangepast wanneer dat noodzakelijk is.

Deze voorbeelden maken duidelijk dat macht in de digitale samenleving niet verdwijnt, maar van plaats verandert. Overheden werken met systemen waarvan zij de interne werking lang niet altijd volledig kunnen doorgronden. Broncode blijft eigendom van leveranciers, algoritmen zijn vaak gesloten en cloudplatforms vallen regelmatig onder buitenlandse wetgeving. Contracten verschaffen toegang tot functionaliteit, maar geven zelden doorslaggevende invloed op de technische inrichting. Gemeenten kunnen updates niet altijd uitstellen, ministeries hebben geen directe toegang tot de logica van een algoritme en toezichthouders beschikken niet altijd over de middelen om technische keuzes af te dwingen.

De formele verantwoordelijkheid blijft onverminderd bij de overheid liggen, terwijl een deel van de feitelijke invloed verschuift naar de partijen die deze systemen ontwikkelen, hosten en onderhouden. Zo ontstaat een bestuurlijke verhouding waarin publieke organisaties wel verantwoordelijk zijn voor de uitkomsten, maar slechts beperkt kunnen sturen op de middelen waarmee die uitkomsten tot stand komen. Niet omdat overheden geen besluiten meer nemen, maar omdat de ruimte waarbinnen zij kunnen handelen mede wordt bepaald door technologie die zij niet volledig bezitten of beheersen.

DigiD

DigiD laat zien hoe groot het belang van deze ontwikkeling is. Miljoenen Nederlanders gebruiken het dagelijks om toegang te krijgen tot overheidsdiensten. Het systeem vormt daarmee een essentiële schakel tussen burger en overheid. Tegelijkertijd maakt DigiD deel uit van een bredere digitale keten waarin publieke en private partijen nauw met elkaar verweven zijn. Wanneer zo’n voorziening uitvalt of kwetsbaar blijkt, raakt dat niet alleen een technische dienst, maar ook de mogelijkheid van burgers om hun rechten uit te oefenen. Digitale systemen bepalen daarmee niet alleen hoe de overheid functioneert, maar ook hoe toegankelijk de overheid voor burgers is.
Wie deze ontwikkeling wil begrijpen, moet onvermijdelijk ook naar Brussel kijken. Daar worden de regels vastgesteld voor onderwerpen als datadeling, cloudgebruik, algoritmische transparantie en digitale veiligheid. Europa oefent daarmee steeds meer invloed uit op de voorwaarden waaronder technologie wordt ingezet. Toch blijft er een wezenlijk verschil bestaan tussen regelgevende bevoegdheid en technologische slagkracht. Europese wetgeving kan eisen stellen aan veiligheid, privacy en transparantie, maar heeft veel minder invloed op de systemen waarop publieke dienstverlening daadwerkelijk draait.

Nederlandse overheden moeten aan die Europese regels voldoen, terwijl zij voor de uitvoering veelal gebruikmaken van technologie die door private, vaak niet-Europese ondernemingen wordt ontwikkeld en beheerd. Gemeenten werken met software waarvan de technische keuzes buiten Europa worden gemaakt. Ministeries voeren Europese richtlijnen uit op platforms die vallen onder buitenlandse bedrijfsmodellen en juridische regimes. Zo ontstaat een dubbele spanning: Nederland en Europa bepalen in toenemende mate de spelregels, terwijl de technologische basis waarop die regels worden uitgevoerd grotendeels elders ligt.

Digitale autonomie

Een veelgehoord bezwaar is dat volledige digitale autonomie een illusie is. Nederland is een relatief klein land en kan onmogelijk alle softwakheid waarmaken wanneer publieke belangen onder druk komen te staan.
De vraag is daarom niet hoe Nederland iedere digitale toepassing zelf kan ontwikkelen. De wezenlijke vraag is onder welke voorwaarden vitale publieke diensten mogen steunen op technologie die buiten onze directe invloed wordt ontworpen en beheerd. Digitale autonomie is daarmee geen pleidooi voor isolatie, maar voor publieke regie. Niet zelf alles bouwen, maar ervoor zorgen dat essentiële systemen begrijpelijk, beïnvloedbaar en uiteindelijk ook corrigeerbaar blijven.

Terwijl ik mijn laptop dichtklap, kijk ik nog één keer naar de gevel van het Beurspaleis. De stenen vertellen een geschiedenis van handel, macht en politieke keuzes. Eeuwenlang waren dat de plaatsen waar economische invloed zichtbaar was. Vandaag bevindt een belangrijk deel van die macht zich in datacenters, softwareplatforms en cloudomgevingen die zich grotendeels aan het zicht van burgers onttrekken.
Brussel belichaamt daarmee een opmerkelijke paradox. Het is de politieke hoofdstad waar de regels voor de digitale samenleving worden vastgesteld, terwijl de technologische fundamenten waarop die samenleving draait veelal elders worden ontworpen en beheerd. Dat maakt de vraag urgenter dan ooit: niet alleen hoe Europa technologisch weerbaarder wordt, maar vooral hoe democratische zeggenschap opnieuw verbonden kan worden met de systemen waarop onze publieke dienstverlening steunt.

Want uiteindelijk gaat dit debat niet alleen over technologie. Het gaat over de inrichting van de democratische rechtsstaat in een digitale samenleving. Wie bepaalt de voorwaarden waaronder burgers toegang hebben tot publieke voorzieningen? Wie kan ingrijpen wanneer vitale systemen niet langer aansluiten bij publieke waarden? En wie draagt uiteindelijk de verantwoordelijkheid wanneer die systemen falen?
Zolang op die vragen geen overtuigend democratisch antwoord bestaat, blijft digitale autonomie een onvoltooide opdracht. Pas wanneer publieke verantwoordelijkheid en technologische macht weer dichter bij elkaar worden gebracht, kunnen we werkelijk zeggen dat de digitale staat van ons allemaal is.

Twee medewerkers van tbs-kliniek De Kijvelanden in Poortugaal zijn vorige maand mishandeld door een patiënt. De dader was een schizofrene man, die kwaad was omdat hij overgeplaatst wilde worden.

De hoofdrijbaan van de Algerabrug is dicht door een ongeval tussen een auto en bestelbus. Daardoor staat het verkeer in beide richtingen muurvast. Het is onduidelijk wanneer de weg weer wordt vrijgegeven.

Fat Burns ☮ has added a photo to the pool:

Many thanks for your visits, faves and comments. Cheers.

Double-barred Finch
Scientific Name: Taeniopygia bichenovii
Description: The Double-barred Finch is one of the long-tailed grass-finches and is notable for its 'owl-faced' features, having a white face bordered black. It is grey-brown, with white underparts banded black above and below the chest, giving the species its name. The wings are black, spotted white, the tail is black and the bill and legs are blueish-grey. Juveniles are dulller, with indistinct chest bars. These grass-finches usually feed in flocks and have a bouncing, undulating flight pattern.
Similar species: There are two subspecies of Double-barred Finch: the eastern race has a white rump and the western race has a black rump. Otherwise, distinguished form other finches by its 'owl-face'.
Distribution: The Double-barred Finch is found in the Kimberley region through to west of the Gulf of Carpentaria (the western race annulosa), and then from Cape York down the east coast to south-eastern Victoria (the eastern race, bichenovii).
Habitat: The Double-barred Finch prefers dry grassy woodlands and scrublands, open forests and farmlands. It is never far from water.
Seasonal movements: Nomadic; only an occasional visitor to extreme south-eastern part of range.
Feeding: The Double-barred Finch feeds on the ground on seeds. It will also take insects, especially when breeding. It usually feeds in groups or flocks of up to 40 birds.
Breeding: The Double-barred Finch builds a rounded nest, with a side entrance and short tunnel into a inner chamber lined with fine grass, feathers and plant down. The nest is placed between 1 m to 5 m from the ground in pandanus or thick shrubs, or even in the eaves of a building, often close to an active wasps' nest. Both parents incubate and feed the young.
The nestlings of Double-barred Finches beg with their heads down to one side. This is unique to the grass-finch and waxbill family.
Calls: A brassy, drawn-out 'tzeeaat, tzeeaat'; also a low 'tat tat'
Minimum Size: 10cm
Maximum Size: 12cm
Average size: 11cm
Average weight: 10g
Breeding season: After rain in north and inland.
Clutch Size: 4 to 7 eggs
Incubation: 14 days
Nestling Period: 21 days
(Source: www.birdsinbackyards.net)
__________________________________________

© Chris Burns 2026

All rights reserved.

This image may not be copied, reproduced, distributed, republished, downloaded, displayed, posted or transmitted in any form or by any means, including electronic, mechanical, photocopying and recording without my written consent.

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

date stamped on slide, November 1970