Live coverage of the second F1 practice session for the 2026 Hungarian Grand Prix in Budapest.
Charles Leclerc finished fastest in Free Practice 1 ahead of the Hungarian Grand Prix, the Ferrari driver heading Red Bull's Max Verstappen and team mate Lewis Hamilton.
Official names have been chosen for the Hungaroring in celebration of the Hungarian Grand Prix’s 40th anniversary.
Astronomers studying the star system CD-35 2722 may have found the first known moon-like object outside our solar system. The classification is unusually tricky, however, because it orbits a brown dwarf rather than a planet, making it clearly an "exosatellite" but forcing scientists to rethink where the line between planet, moon, and failed star should be drawn. Space.com reports: The star CD-35 2722 is located around 73 light-years away and has around half the mass of the sun. It is orbited by a "failed star" or brown dwarf. These stellar bodies get their unfortunate nickname because they form like other stars but fail to gather enough mass to trigger the fusion of hydrogen to helium in their cores. In terms of mass, brown dwarfs are more massive than the largest gas giant planets, but smaller than the smallest stars, usually with around 13 to 80 times the mass of Jupiter, or around 0.013 to 0.08 times the mass of the sun.
The newly discovered object in CD-35 2722 is certainly moon-like, but rather than orbiting a planet as the moons in the solar system do, it orbits the system's brown dwarf. "This system is somewhat hard to define using solar-system-based words like 'planet' and 'moon.' The exosatellite is clearly massive enough to be a planet, but it does not orbit a star, though it orbits an object that orbits a star," team leader Kevin Hoy of the Universidad Diego Portales and the Millennium Nucleus of Young Exoplanets and their Moons (YEMS) in Chile, said in a statement. "Being the third wheel in this system makes us want to call it a moon, even if it is nothing like the small, rocky moons we have in our system."
The team currently isn't able to definitively claim this object in CD-35 2722 is an exomoon, because that would require really nailing down a new definition of what a moon is. "The satellite we report is a giant gaseous body orbiting a highly massive companion, itself several times the mass of Jupiter. We have a clear delineation between the planets and the sun in the solar system, so defining things like moons is simple," team member Alice Zurlo of the Universidad Diego Portales said. "In the CD-35 2722 system, where we are blurring the lines between stars, planets, and moons, the whole thing becomes more complicated to describe." Zurlo and colleagues can, however, confidently claim this is an exosatellite, meaning it is a first-of-its-kind detection no matter what the future holds for its classification.
The findings have been published in the journal Nature.
The newly discovered object in CD-35 2722 is certainly moon-like, but rather than orbiting a planet as the moons in the solar system do, it orbits the system's brown dwarf. "This system is somewhat hard to define using solar-system-based words like 'planet' and 'moon.' The exosatellite is clearly massive enough to be a planet, but it does not orbit a star, though it orbits an object that orbits a star," team leader Kevin Hoy of the Universidad Diego Portales and the Millennium Nucleus of Young Exoplanets and their Moons (YEMS) in Chile, said in a statement. "Being the third wheel in this system makes us want to call it a moon, even if it is nothing like the small, rocky moons we have in our system."
The team currently isn't able to definitively claim this object in CD-35 2722 is an exomoon, because that would require really nailing down a new definition of what a moon is. "The satellite we report is a giant gaseous body orbiting a highly massive companion, itself several times the mass of Jupiter. We have a clear delineation between the planets and the sun in the solar system, so defining things like moons is simple," team member Alice Zurlo of the Universidad Diego Portales said. "In the CD-35 2722 system, where we are blurring the lines between stars, planets, and moons, the whole thing becomes more complicated to describe." Zurlo and colleagues can, however, confidently claim this is an exosatellite, meaning it is a first-of-its-kind detection no matter what the future holds for its classification.
The findings have been published in the journal Nature.
Read more of this story at Slashdot.
Thomas Hawk posted a photo:
The three-month payment pause will apply automatically through the company’s in-house financial services through the end of October.
PARIJS (ANP/RTR) - De dood van de 69-jarige modellenscout en mode-ondernemer Daniel Siad in zijn woning aan de noordwestrand van Parijs is volgens justitie niet door geweld veroorzaakt. Er wordt nog gekeken naar de precieze doodsoorzaak. Eerder zei de advocaat van de Frans-Zweedse Siad dat hij 20 juli aan een hartaanval overleed.
Siad had heel veel contacten met de in 2019 in de gevangenis overleden Amerikaanse investeerder en zedendelinquent Jeffrey Epstein. Hij zou ronselaar van jonge vrouwen voor Epstein zijn geweest. Hij was bij de Franse justitie ook onderwerp van onderzoek naar mensenhandel en belastingontduiking. Zijn advocaat Menya Arab-Tigrine zei eerder in de week dat de recherche geen enkel bewijs hierover heeft gevonden en daarom afzag van diens aanhouding.
Een andere Franse mode-agent met vermeende banden met Epstein, Jean-Luc Brunel, pleegde in 2022 in zijn cel zelfmoord. Hij zat veertien maanden in voorarrest, verdacht van zedenmisdrijven. Hij zei onschuldig te zijn.
We krijgen één set genen van onze moeder en één van onze vader, maar niet alle eigenschappen worden gelijk verdeeld. Van sommige kenmerken staat vast dat ze uitsluitend via de moederlijn worden doorgegeven, terwijl andere juist sterk door het DNA van de vader worden bepaald – met zichtbare gevolgen voor uiterlijk en gezondheid.
Van wie erf je wat? De stille machtsstrijd in je DNA
We lijken op onze ouders, maar wat komt precies van wie? Die vraag gaat verder dan de bekende “je hebt je vaders neus en je moeders ogen”. Achter familiegelijkenis schuilt een strak geregisseerd genetisch systeem, waarin bepaalde eigenschappen letterlijk een vaste route hebben.
Het uitgangspunt is eenvoudig: ieder mens erft twee sets genen, één van de moeder en één van de vader. Toch zijn er eigenschappen die alleen via de moeder worden meegegeven, zoals mitochondriaal DNA – het erfelijk materiaal in de energiefabrieken van onze cellen – dat uitsluitend van de moeder komt volgens standaard genetische kennis. Ook zit het grootste deel van onze genetische erfenis op de autosomen, chromosomen die we gelijkwaardig van beide ouders krijgen. Voor jongens speelt daarnaast het Y‑chromosoom, dat alleen de vader doorgeeft en onder meer bepalend is voor mannelijke geslachtskenmerken en vaak ook voor lengte.
Moeders lijn, vaders genen: wat de wetenschap echt zegt
Lifestyle- en celebrityplatforms pakken die basiskennis op en vertalen die naar toegankelijke lijstjes: “de genen van pa” zouden bijvoorbeeld vaker in verband staan met lengte, terwijl andere eigenschappen – zoals bepaalde stofwisselingskenmerken – eerder met de moeder worden geassocieerd. In dergelijke overzichten wordt soms verwezen naar percentages van “geërfde genen bij vrouwen en jongens”, wat een vereenvoudigde weergave is van complexe genetische patronen. De kern blijft dat geslachtsgebonden eigenschappen anders erven bij dochters dan bij zonen, omdat zij een andere combinatie van X‑ en Y‑chromosomen krijgen volgens basisgenetica.
Die popularisering van genetica laat zien hoe gretig we zoeken naar simpele verklaringen voor wie we zijn. Er ontstaat een markt voor toegankelijke uitleg over erfelijkheid, waarin wetenschappelijke begrippen worden samengevat tot hapklare “van je moeder, van je vader”-lijstjes. Dat sluit aan bij een bredere trend: identiteitsvragen worden steeds vaker via biologie en DNA beantwoord.
Dit heb je van je moeder, dit van je vader, dit van allebei
Tegelijk schuurt het tussen nuance en simplificatie. Populaire artikelen over “alleen van je moeder” en “alleen van je vader” wekken al snel de indruk dat genen een rechtstreekse blauwdruk zijn voor karakter en succes. De prikkelende vraag is dan: hoe voorkomen we dat serieuze genetische inzichten worden gereduceerd tot kermisattracties, terwijl de behoefte aan begrijpelijke duiding juist groot is?[
Waarom sommige eigenschappen alleen via één ouder komen
Als we eerlijk willen blijven over erfelijkheid, moeten we de spanning omarmen tussen de harde lijnen van genetica en de zachte realiteit dat omgeving, toeval en keuzes minstens zo veel meebeslissen.
Alleen van je moeder
Deze komen in principe uitsluitend via de moeder:
- Mitochondriaal DNA en mitochondriële eigenschappen
Je mitochondriën (de “energiecentrales” van je cellen) erf je van je moeder; het mitochondriale DNA van je vader komt de eicel niet binnen bij de bevruchting. in dat mitochondriale DNA kunnen leiden tot specifieke mitochondriale aandoeningen die alleen via de moeder worden doorgegeven. - X‑chromosoom bij zonen
Een zoon heeft één X‑chromosoom en één Y‑chromosoom (XY). Zijn enige X‑chromosoom komt altijd van zijn moeder. Dat betekent dat X‑gebonden aandoeningen of eigenschappen bij jongens rechtstreeks uit het X‑chromosoom van de moeder komen (bijvoorbeeld bepaalde stollingsstoornissen of stofwisselingsziekten).
Alleen van je vader
Deze zijn specifiek afhankelijk van de vader:
- Y‑chromosoom en eigenschappen die daarmee samenhangen
Alleen mannen hebben een Y‑chromosoom, en dat wordt altijd doorgegeven van vader op zoon. Daar zitten genen op die onder meer betrokken zijn bij mannelijke geslachtsontwikkeling en die een herkenbare “vaderlijke lijn” vormen in DNA‑onderzoek - Geslacht van het kind
Het geslacht wordt bepaald door het zaadcel‑chromosoom van de vader: draagt de zaadcel een X, dan wordt het kind XX (meisje); draagt hij een Y, dan wordt het kind XY (jongen).
Mix van beide ouders
De rest is een mengsel, niet “alleen moeder” of “alleen vader”:
- Voor de meeste eigenschappen (oogkleur, haarkleur, lengte, bloedgroep, aanleg voor veel ziektes) krijg je van ieder gen één versie van je moeder en één van je vader.
- Soms is een gen dominant en bepaalt die eigenschap vooral de uitkomst; soms zijn er meerdere genen betrokken, waardoor het een complex mengpatroon wordt (polygenetische overerving).
Wie gelukkig wil worden, krijgt vaak hetzelfde advies: het gaat niet om geld, maar om ervaringen en relaties. Maar volgens nieuw internationaal onderzoek is dat slechts een deel van het verhaal. Voor het geluk van een samenleving blijkt vooral de omgeving waarin mensen leven doorslaggevend.
Onderzoekers van de Poolse Academie van Wetenschappen analyseerden gegevens van ruim 97.000 mensen uit 66 landen. Hun conclusie: landen zijn gelukkiger wanneer ze investeren in een eerlijke, open en ondersteunende samenleving, in plaats van alleen in het individuele welzijn van burgers.
De wetenschappers onderscheiden twee routes naar geluk. De eerste is individueel: mensen worden gelukkiger als hun basisbehoeften zijn vervuld, ze gezond zijn en voldoende financiële zekerheid ervaren. Ook vertrouwen in instituties, zoals de rechtspraak, politie en banken, draagt bij aan het persoonlijke welzijn.
Maar de tweede route blijkt belangrijker voor het geluk van een hele samenleving. Die draait om een sociale omgeving waarin mensen elkaar ondersteunen en waarin waarden als gelijkheid, mensenrechten, democratie en vrijheid centraal staan. Zulke omstandigheden maken niet alleen individuen gelukkiger, maar verhogen ook het gemiddelde geluksniveau van een land.
Sterke band met de buurt
Opvallend genoeg blijken sommige factoren op persoonlijk niveau juist anders uit te pakken dan op maatschappelijk niveau. Zo voelen mensen zich vaak gelukkiger als ze een sterke band hebben met hun familie, buurt of directe omgeving. Toch zijn samenlevingen waarin die lokale verbondenheid overheerst gemiddeld minder gelukkig.
Volgens de onderzoekers komt dat mogelijk doordat sterke banden binnen de eigen groep ten koste gaan van vertrouwen in mensen daarbuiten. Dat kan leiden tot meer verdeeldheid en minder sociale samenhang op nationaal niveau.
De studie identificeerde vijf pijlers voor een gelukkige samenleving: gelijke kansen en individuele vrijheid, waardering voor wetenschap en democratie, het vervullen van basisbehoeften, goed functionerende instituties en een gezonde balans tussen verbondenheid met de eigen groep en openheid naar anderen.
Bron: PsyPost
Since I saw the movie, I have found it difficult not to see Trojan horses everywhere. We live now in a state of perpetual distrustfulness
Prior to the release of Christopher Nolan’s The Odyssey, I’m not sure many of us would have conceived of the Trojan Horse as a kind of proto-atomic bomb, the sort of norm-obliterating device from which civilisation cannot turn back. If anything, the horse has long existed in our collective imaginations as at best a credulity-stretching plot device – why did those overly trusting Trojans not think to look that particular horse in its wooden mouth? – and at worst a cutely comedic non-threat. The greatest civilisation of its age was taken down by a timber what?
But the true masterstroke of Nolan’s film is its parallels to the last one he dropped on us, Oppenheimer. Like that film, The Odyssey is about a haunted genius who, when presented with a problem, solves it with such speed and significance that he must necessarily cast aside implication. But rather than splitting the atom, Odysseus (Matt Damon), dismembers something considerably more significant – the social fabric.
Continue reading...Streaming pioneer that transformed TV is facing slowing growth and new battles for viewers’ attention
When Netflix offered viewers the chance to binge on an entire season of House of Cards it revolutionised the TV industry and started on a path to becoming the world’s most popular streaming service.
Almost 15 years on, however, the upstart’s strategy of pumping its service with an avalanche of content and an almost-as-rapid penchant for mercilessly cancelling shows has viewers reaching for the remote.
Continue reading...
Social
Man! Wat voelen we ons man vandaag want Shania Twain heeft nieuwe muziek uit en als echte mannen luisteren we Shania alleen voor het beeld. Maar als we heel eerlijk zijn heeft ze met Little Miss Twain een heerlijke plaat gemaakt. Lekker zomers, lekker Canadamerikaans, lekkere nummers als Faded Blue Jeans en Dirty Rosie, lekker allemaal. We moeten van de manosphere uit manneneer wel even zeggen dat we Shanaaier best een naar mens vinden omdat ze haar neef en onze landgenoot Henk Wijngaard in 2018 naaide. En Robert Palmers videoclip van Addicted to Love is bovendien veel beter dan Man! I Feel Like A Woman. Wist u trouwens dat Shania precies dezelfde stem heeft als Roxanne Hazes? Nou, dan weet u dat nu. Voorts heeft niemand zo'n stem als Charli XCX, heeft ermee te maken dat zij zeer authentiek klinkt voor een hedendaagse zangeres, met dat leuke Britse accentje. U zou haar kunnen kennen van Boom Clap waarvan de clip werd opgenomen in Amsterdam. In haar nieuwe clip: Vincent Cassell. U merkt, het zijn de clips die het doen vandaag. Kunt u mooi naar kijken terwijl u luistert naar een liedje. Of u leest Liedje, van Betje. Hoe dan ook: prettig weekend en proost!
Betje Wolff - Liedje
Wat is zonder min en wijn
´t fleurig, jeugdig leven?
Alles wat ons lief kan zijn
moeten zij ons geven.
Groten, wilt g´eens vrolijk zijn,
en uw zorg verjagen?
Zoete meisjes, goede wijn,
kunnen u behagen.
Helden, wie de krijg verheugt,
vragen niet naar kransen,
als zij aan de hand der vreugd,
met de meisjes dansen.
Wen w´in levens angst en pijn
naar vertroosting dorsten,
geef ons liefde, geef ons wijn!
O, dan zijn wij vorsten!
Brantley Gilbert (countryrock)
SocialCharles Wesley GODWIN (countryfolk)
SocialDavid Keenan (IRELAND)
SocialThe Hu (niet The Who)
SocialThe Strokes (electrorock)
SocialTyla (popiano)
SocialMadball (GU)
Social
Repareren van kapotte spullen kan geld, grondstoffen en afval schelen. De Europese Unie komt met extra regels om verspilling tegen te gaan, al verkopen fabrikanten je liever iets nieuws. Een reparatie die simpel zou moeten zijn – het vervangen van de accu van een smartphone – laat zien dat repareren nog altijd voor onnodige hoofdpijn zorgt.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/07/22225219/RTR_Frame01.jpg)