De actiegroep heeft ballonnen met chemicaliën gegooid om de fundering van de hyperscale voor Microsoft te beschadigen en de bouw te vertragen. De actie is harder dan normaal, erkent de groep. „Maar het is nodig. Het gaat echt niet de goede kant op.”
Read more of this story at Slashdot.
“It’s not that we have a short time to live, but that we waste much of it,” wrote stoic philosopher Lucius Seneca. The phrase appeared in his essay “De Brevitate Vitae,” or, “On the Shortness of Life,” which he scratched into papyrus around 49 A.D. Nearly 2,000 years on, his words reflect what is still a fundamental concern of life—how to spend it wisely? For artist Marc Padeu, the notion of humans’ futile control of time forms the basis of a new suite of works in Memento Vivere, on view starting tomorrow at Larkin Durey.
Padeu is known for merging scenes of daily life with references to Renaissance religious paintings. Among his newest works, “La promesse et l’agneau” (“The promise and the lamb”) most distinctly continues this theme. In the center of the composition, a young child is seated on the lap of his mother, both of whom are flanked by adults who bring gifts and tidings in a nod to the artistic tradition of the Adoration of the Magi, or the nativity.

Latin for “remember to live,” the title nods to Seneca and serves as a reminder to grasp life by the reins before it’s too late. It’s also a complement to more common art historical theme of memento mori, or “remember you will die,” which serves a similar purpose of reminding the viewer that life is short and any wealth or grandeur one pursues means nothing when one is dead. Instead, it’s important to focus on things that really matter: family, nature, craft, and so on.
Padeu’s narrative portray individuals and communities who work on the cocoa plantations in his native Cameroon. “Days follow one another, harvests come round again and yet, despite this ebb and flow of life, his figures are caught outside of time, slipping between past, present and future,” the gallery says. The artist infuses his compositions with a sense of divine birth and the mysterious sublime. “Each painting is poised between promise and fate, light and shade; the figures existing simultaneously in a spiritual and secular realm, neither saints nor heroes but with a growing awareness that life is a fragile gift.”
Memento Vivere opens on July 17 and continues through August 14 in London. See more on the artist’s Instagram.





Do stories and artists like this matter to you? Become a Colossal Member today and support independent arts publishing for as little as $7 per month. The article Cocoa Plantations Set the Scene for Divine Events in Marc Padeu’s ‘Memento Vivere’ appeared first on Colossal.
peaceful-jp-scenery posted a photo:
Sakurakouji Park
桜小路公園
At Sakurakouji Park, I saw a lotus variety known as "Maihiren," featuring yellowish petals with a faint pinkish hue.
桜小路公園では、舞妃蓮(マイヒレン)という黄色味を帯びた花びらに薄くピンクがかった蓮が見られました。
Fujisawa city, Kanagawa pref, Japan
Vandaag vandaag vandaag begint de Zwarte Cross en dan staat u de helft van de tijd langs de baan de darmen uit het lichaam te lachen en de andere helft van de tijd staat u op het festivalterrein, maar er is te weinig tijd over om het Blokkenschema uit te bomen. Nou dat treft: DAT HOEFT U NIET MEER TE DOEN. Wij van de GeenStijls hebben bekeken wat er allemaal te schaften is en na ampel beraad met elkaar een seleçao (© Jan Roelfs) gemaakt. Kunt u zich daar gewoon melden, een paar potten bier naar binnen joekelen & de rest vergeten. Het is allemaal dolle pret & plezier - gaan we dan.
Het is vrij pedant om een band te bestempelen als 'muzikantenmuziek' want in feite is alle muziek een soort muzikantenmuziek, maar als het grote publiek nog niet snapt wat 'kenners' wel snappen dan is er dus sprake van muzikantenmuziek. Die Hilltop Howlers tippen we hier iedere keer, vooral ook omdat er in dit land nou eenmaal niet veel bands zijn die deze groezelige ramrock spelen, en als ze dat al wel doen vaak ten onder gaan aan directificatie of kanifisering. Dan wordt het publieksmuziek en dan wordt het in veel gevallen uitermate vervelend. Niet dat die bands trouwens evenveel talent of muzikaal vermogen hadden als de Hilltop Howlers, maar zij waren vroeger toch een stuk leuker dan nu. Vrogger was sowieso alles beter, maar ja. Rock & roll, snoeien, rammen, Supergroup, Grolsch drinken, niet zeiken.
Hoeveel leuke mensen uit Emmen kent u nou eigenlijk? Precies! Wij ook niet! Laat Jannes dan de enige uitzondering zijn. Er is veel Piratengedoe op de cross, muziek en bier en meezingen en inhaken gaan nou eenmaal goed samen: van Meezingpiraten tot Piraten Power Hour tot allerlei andersoortig gebrul. Er is natuurlijk maar één koning van de piraten, zo'n grote koning zelfs dat hij het tot in de mainstream geschopt heeft, en dat is voor het genre vrij bijzonder. Het favoriete piratennummer op GSHQ is trouwens 'Ach zat ik maar in het Walhalla' van Peter Schoonhoven, maar dat heeft verder weinig met Jannes te maken.
Ergens op GHSQ hangt een Drukwerk-sticker (zo'n rode pet) en hoewel deze lui vaker op de Zwarte Cross te zien zijn geweest (en wij ook al vaker hebben getipt) is dit wel het moment om te kijken als u dat nog niet hebt gedaan. Het dak gaat eraf, en bovendien is Harry Slinger behandeld tegen darmkanker, en is het te hopen dat het dak er nog vaker af mag gaan.
Mooi en knap en goed dat er een artiest van het kaliber Eli 'Paperboy' Reed naar de Zwarte Cross komt en hoewel qua genre niet helemaal geschikt voor Hoofdpodium of Megatent wel een knaller van een naam, met schurende blues, swingende soul en dansbare funk, waar u dan maar eens lekker vooraan moet gaan staan om de voetjes van de vloer te trekken. In The Bayou, wat sowieso uw favoriete tent zal zijn, samen met de Roadhouse, lekker heen en weer hobbelen en een prachtige hoeveelheid bier naar binnen peren.
Prachtig voorbeeld van hoe je een totale idioot kan zijn, achterlijke muziek kan maken, jezelf opnieuw kan uitvinden en zowaar weer gerespecteerd kan worden door iedereen in het vak. Mental Theo is natuurlijk bekend van die heppie de peppie happy hardcore, de moordenaars van de ECHTE hardcore, en met die Lownoise staat-ie elders ook op de Cross. Daarna ging-ie met TMF in Lloret de Mar shotjes drinken uit navels van meiden van 16 en heeft hij waarschijnlijk meer gevreeën dan u überhaupt vrouwen in uw leven hebt gezien. Als Theodor Nabuurs maakt-ie van die naar acid ruikende snoeitechno die dan wél weer de moeite waard is. Pilletje Grolsch erbij en gaan.
Slaat natuurlijk helemaal nergens op, die Lustigen Moeflons, en die naam moet u ook niet te serieus nemen, het leven in het algemeen moet u niet te serieus nemen en daarom MOET u melden bij Die Lustigen Moeflons. Dit is namelijk uniek aan de Zwarte Cross: muziek van het allerhoogste niveau maar zonder (zoals ze bij Lowlands en DTRH enzo wel doen) pretentieus te zijn over de programmering: er moet genoeg ruimte overblijven voor gekkigheid, lolletjes, lachen, mensenmuziek, hoempapa. Nou ja, u kent het wel.
Geen feest zonder de Darkraver, die knettergek is, maar wel een onmeunig mooie kerel. Staat altijd klaar voor praatje en foto en video en niet dat dat een aanbeveling is om er te kijken, dan is zijn knetterende hardcore met feestelement dat wel. Wie verzint dat nou?
Achterhoeks erfgoed en hoewel die weigering om vorig jaar te spelen nogal flauw was - Hans Keuper en z'n mannen lieten zich iets te veel opnaaien door Amsterdamse ingewikkeldheden - zijn we dolblij dat ze weer terug zijn. Boh Foi Toch in de feesttent is een combinatie van de goden, zoals bier en jenever, en haring en uitjes, en pindakaas en hagelslag. Vroeger was dat bij Boh Foi Toch (poeh, het is ons wat!) dampen en stampen en høken en de tent afbreken, tegenwoordig gaat het met iets minder onbenullig geweld, al wordt maar zo gewelddadig als u het zelf maakt. Favoriete nummers van Mosterd: Landbouwwerktugenvereniging (hierboven) en De darde welt, wat toch weer zeer belerend is, maar ook gewoon een prachtig nummer.
Zingen kan onze favoriete oer-Groninger Tammo natuurlijk niet, hij zingt als een Groninger, en het Gronings is in Nederland het dialect van de liefde zoals Duits in Europa de taal van de liefde is. Maar een feest bouwen kan Tammo wel, in het oer-Gronings, en er lopen ook een boel Groninger boeren op de Cross. Zo zijn er in het voetbal ook meerdere boeren: die van FC Groningen, wat al een beetje raar is, die van PSV, wat helemaal raar is want die lui wonen schimmelige achterstandsbuurten in de grote stad (Woensel) en ze zijn opgegroeid in gloeilampfabrieken, en die van De Graafschap, de échte boeren, de Superboeren. Moj!
Ha-ha hij zei Cum, Albert Cummings zelfs, bluesgigant met gierende gitaren en een box van 1.000 watt. Nu zijn we normaal gesproken meer fan van oldschool Delta Blues (Sonny Boy Williamson, Son House, WC Handy, Elmore James, enz.) dan van die overstuurde Joe Bonamassa Blankeboerenbeukblues die steevast van die Stratocasters staan uit te wonen, maar in dit genre van Texas Blues is dit een absolute gigant, niet alleen op z'n gitaar maar ook met z'n strot.
Geen flauw idee wat we hier moeten aantreffen maar een bezoek aan de Zwarte Cross is niet compleet zonder een bezoek aan de Kroegenstraat en een bezoek aan de Kroegenstraat is niet compleet zonder een bezoek aan gaycafé De Kast, waar u gewoon uzelf kan zijn, en waar iedereen zichzelf kan zijn, en iedereen elkaar gewoon met rust laat alsook in z'n waarde. Dus, als afsluiter, Slutpopdaddies, zien we elkaar.

Daar gaan we dan. Rijkswaterstaat, de waterschappen en alle andere waterhoofden van ons land spreken vanaf nu officieel van een FEITELIJK WATERTEKORT. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat heeft opgeschaald naar droogteniveau 2, wat betekent dat er harde gemaakt gaan worden over wie er wel en geen water mogen gebruiken en waar water moet worden ingezet om dingen als VERZILTING VAN DE BODEM te voorkomen. Die droogte duurt nog wel ff, dus het wachten is op opschaling naar droogteniveau 3, waarbij er sprake is van een daadwerkelijke CRISIS. Drinkwater is vooralsnog niet in gevaar en we kunnen nog 10 jaar poepen, maar voor de zekerheid raden we toch aan om vooral bier te drinken en enkel nog te douchen in groepen van vijf of meer personen. Zin in NATTIGHEID nu.