mikeleonardvisualarts has added a photo to the pool:
Bij de eerste vorst gaan de strooiwagens weer rijden. Voor mensen is dat fijn. Voor honden niet altijd.
Strooizout ligt niet alleen op de weg, maar ook op stoepen, pleinen en tuinpaden. En de hond loopt er met blote poten doorheen.
Zout trekt vocht uit de huid. De zooltjes van een hond drogen daardoor uit en kunnen gaan barsten. In die kleine kloofjes prikt het zout weer, en dat doet pijn.
Het eerste teken zie je vaak thuis: de hond gaat na de wandeling uitgebreid aan zijn poten likken. Dat is een signaal dat het zout irriteert.
"Het eerste teken zie je vaak thuis: de hond gaat uitgebreid aan zijn poten likken."
Door dat likken krijgt de hond ook zout binnen. Een beetje is geen ramp, maar te veel kan zijn maag van streek maken. Braken en diarree zijn dan mogelijk.
Een echte zoutvergiftiging is zeldzaam. Daarvoor moet een hond veel zout binnenkrijgen, bijvoorbeeld door uit een strooibak of een zak te eten. Laat je hond daarom ook niet drinken uit plassen met smeltwater langs de weg.
Twijfel je, of drinkt je hond opvallend veel, is hij suf of blijft hij braken? Bel dan de dierenarts.
Het belangrijkste advies is simpel. Spoel na elke wandeling de poten af met lauw water, niet met heet water. Droog ze daarna goed af, ook tussen de tenen.
Heeft je hond lang haar tussen de zooltjes, knip dat dan kort. Daarin blijven zout en ijsklontjes hangen.
Is de huid al droog of gebarsten, smeer dan een beetje vaseline of pootbalsem op de zooltjes. Sommige dierenartsen raden aan dat vóór de wandeling te doen, als beschermlaagje. Anderen doen het liever erna, zodat het kan intrekken. Beide helpen.
"Spoel na elke wandeling de poten af met lauw water, en droog ook tussen de tenen."
Hondenschoentjes lijken een oplossing, maar veel honden lopen er onnatuurlijk op en voelen zich er niet prettig in. Dierenartsen raden ze meestal af, behalve bij wondjes.
Let in de winter ook op antivries in de garage of op de oprit. Dat smaakt zoet en is voor honden en katten zeer giftig. Zie je je dier eraan likken, ga dan direct naar de dierenarts.
Strooizout en je hond
Meer weten?
LAS VEGAS (ANP) - Max Verstappen nam na de Grote Prijs van Las Vegas heel even de tijd om George Russell op zijn plaats te zetten. "Hij heeft een grote bek naast de baan, maar op de baan is dit seizoen een enorme aanfluiting voor hem. Hij komt niet eens in de buurt van mij", zei de winnaar van de race na afloop bij Viaplay.
Russell en Verstappen hadden eerder in de derde vrije training een opzichtige aanrijding en ze moesten allebei uitleg geven aan de stewards. Verstappen kreeg een waarschuwing. Volgens de Nederlander was er weinig aan de hand, maar Russell haalde bij SkySports hard uit naar Verstappen. "Hij naait allerlei coureurs week in week uit en iedereen pikt het. Maar ik accepteer niet dat iemand mij op deze manier hindert en vervolgens rondloopt alsof hij groter en beter is dan de rest. Iemand moet een keer tegen die gast opstaan."
Verstappen nam naar eigen zeggen wraak tijdens de race door Russell keer op keer terug in te halen als de Brit in zijn Mercedes hem voorbij was gevlogen op het rechte stuk. "Hij werd om zijn oren gereden en dat verdiende hij ook."

Mocht u nog in de ontkenningsfase zitten: die mooie zomer is nu echt alweer lang voorbij. Buiten is het donker en weer ouderwets 2 centimeter koud. Wie naar buiten durft stuit op een muur van DICHTE MIST en loopt het risico om genadeloos op de bek te gaan omdat het dus ook nog KEIGLAD is. Erg genoeg voor het KNMI om Code Geel af te geven voor een groot deel van het land. Het is BAR en het wordt vanaf hier alleen maar BARRER. Haal de schaatsen maar vast uit het vet. U bent gewaarschuwd. De winter komt.
Relatives of the missing victims flocked to the factory’s entrance, seeking updates about their loved ones
A fire at a confectionery factory west of Jakarta has killed three people with 36 remaining missing, an Indonesian rescue official says.
Drone footage showed large parts of the factory destroyed, with the roof collapsed in places and smoke still rising from the complex. Photos and videos shared by rescuers show officers entering the charred building in search of the missing victims on Sunday, with small fires still burning in some spots.
Continue reading...As MPs discuss the menace of ‘high-control religious groups’, I welcome the political attention – but survivors of this abuse deserve real action
Rachael Reign is the founder of Surviving Universal UK
Britain is confronting its cult problem. Better late than never.
They don’t advertise themselves as cults. They don’t register as cults. And they certainly don’t have the word above the door. But make no mistake: cults operate in communities across Britain. Chances are, there’s one on your local high street.
Rachael Reign is the founder of Surviving Universal UK
In the UK, the charity Mind is available on 0300 123 3393 and Childline on 0800 1111. In the US, call or text Mental Health America at 988 or chat 988lifeline.org. In Australia, support is available at Beyond Blue on 1300 22 4636, Lifeline on 13 11 14, and at MensLine on 1300 789 978. Other international helplines can be found at befrienders.org.
Continue reading...Sam Wanamaker Playhouse, London
This truncated, candlelit version makes use of skilful percussion to occasionally fill in for oration but loses some of the play’s beauty and power
Any modern reformulation of Julius Caesar may inevitably be compared with Phyllida Lloyd’s innovative, all-female 2012 production, now revived by the Royal Shakespeare Company, which reimagined the tragedy as a play-within-a-play in a women’s prison.
This reworked version, adapted and directed by Joe Hill-Gibbins, does not match its depth and originality but certainly does something different. It is performed at 90 minutes straight-through with just four actors who take on the central roles of conspirators Cassius (Natey Jones) and Brutus (Caoilfhionn Dunne) alongside Mark Antony (Adam Gillen) and Caesar (Kate Duchêne, who also plays the soothsayer and Octavius). It is not as gimmicky as you may think.
Continue reading...The streets and squares of the Spanish capital come alive with Madrileños shopping, drinking and dining outdoors, warmed by lap blankets and patio heaters
Live in Madrid long enough and you hear the same weather-related proverbs again and again. One old saying goes that the seasons in the Spanish capital break down to “nine months of winter and three months of hell”. And if the city never quite freezes over in the coldest months – except for the blizzard of the century that came with Storm Filomena in 2021 – it is also said that the subtle, evil wind coming in from the mountains could kill a person without snuffing a candle.
Personally, I prefer it here at this time of year, though if you’re looking to escape the crowds you might be disappointed. Madrid has only got busier in the 11 years I’ve lived here, and Christmas feels more crowded than midsummer on the central streets around Puerta del Sol. All the main public squares get their own giant Christmas trees, while Plaza de España and Plaza Colón install ice rinks too, and a festive market fills the cobbled core of Plaza Mayor with painted wooden huts. Many local people get into the spirit by doing their shopping in novelty hats, and one of my seasonal highlights is spotting couples or whole families engaged in furious arguments while wearing reindeer antlers or giant turkeys on their heads.
Continue reading...AI is being used to clone retailers’ sites and ‘poison’ chatbots into recommending them, experts say
Black Friday is coming so you search online for the coat you have been after in the hope you can get it at a good price. Within a few minutes, you find just the right one, in the colour you want and at a huge discount.
You decide to take advantage of the bargain quickly and transfer the money then wait for it to be delivered.
Continue reading...The Grammy nominations are here, and Carys and Lanre are celebrating by swapping their favourite Album of the Year winners. Plus: the snubs we have beef with.
Raye, Olivia Dean and Olivia Rodrigo, we hope you clean up at the awards in February. But this week, we’re going back to the classics.
Stevie Wonder’s Songs in the Key of Life or The Miseducation of Lauryn Hill: does either deserve to be framed? What would your rating be? Basement, bottom, mid, top or Frame It? Tell us in the comments
Continue reading...ESSAY - van Yuè Leentjens (Alumna Radboud Universiteit)
Rouw is een deel van het leven. Ik kan het weten, want ik ben sinds 2020 helaas vier familieleden kwijtgeraakt. Rouw is eenzaam, pijnlijk en verdrietig. Daarom is het niet gek dat mensen allerlei handvatten aanpakken die zouden kunnen helpen met de rouwverwerking.
Een van de nieuwste opties op dit gebied zijn deathbots. Deathbots kunnen een overledene ‘terugbrengen uit de dood’ door generatieve AI te gebruiken om de persoonlijkheid en gelijkenis van de overledene te kopiëren.
Een deathbot kan volgens sommigen tijdelijk helpen, maar er zijn ook voorstanders van permanent gebruik. Zij suggereren dat rouw niet iets is wat overwonnen moet worden. De band tussen een overledene en nabestaande blijft, maar wordt op een andere manier in stand gehouden. Als je voor oma’s dood elke zondag oma belde, dan kan je nu na oma’s dood elke zondag AI-oma bellen.
(Ja, er is een Black Mirror-aflevering over dit fenomeen.)
Deathbots kunnen helpen bij een onverwacht overlijden, of als de band met de overledene complex is. Gedurende een eenzame en moeilijke periode bieden ze nabestaanden troost en rust.
Natuurlijk komt er ook kritiek op het gebruik van deathbots. Gebruikers verliezen bijvoorbeeld hun autonomie doordat deathbots hun emoties dereguleren. AI-bots zijn heel sturend en zeggen vaak gewoon wat de gebruiker wil horen. Met een deathbot komt er nog een emotionele laag bovenop: dit is geen blanco AI. Dit is ‘oma’.
Daarbij komt de vrees dat deathbots de overledenen vervangen. Door diepe relaties aan te gaan met een deathbot voelt het alsof de overledene er nog steeds is, terwijl gebruikers de overledene eigenlijk inwisselen voor een digitale kopie.
Ten slotte bestaat de bezorgdheid dat gebruikers afhankelijk worden van deathbots. Relaties met AI-bots zijn gepersonaliseerd, terwijl relaties met mensen dat niet zijn. Hierdoor kan het gebeuren dat gebruikers liever met een AI-bot praten dan met een mens. Gebruikers van deathbots worden zo geïsoleerd of blijven juist vastzitten in hun rouw.
Deze zorgen zijn niet ongegrond. Relaties tussen mens en AI worden ervaren als diep, hecht en wederzijds. Er wordt ‘agency’ toegeschreven aan AI-bots, waaronder deathbots. Daardoor is het heel moeilijk om contact met AI-bots, ook deathbots, te stoppen.
Maar er is iets verwarrends aan de hand. Gebruikers van deathbots geven namelijk zelf aan dat ze weten dat de deathbot niet echt de overledene is. Sommige voorstanders stellen op basis daarvan dat de gevaren niet zo groot zijn en dat dit gewoon een verlengde is van hoe we technologie gebruiken bij rouwverwerking. Als we echter kijken naar wat we weten over het gebruik van deathbots, dan ligt de kwestie iets genuanceerder.
Ook al menen gebruikers te weten dat een deathbot nep is, raken ze er toch aan gehecht en kunnen ze niet stoppen deze te gebruiken. Dit klinkt tegenstrijdig – en dat is het ook. Filosoof Tamar Gendler probeert zulke tegenstrijdigheid in onze houdingen te verklaren. Buiten een overtuiging, een belief, is er volgens haar ook nog een alief: een mentale toestand die lijkt op een overtuiging, die in tegenspraak kan zijn met iemands expliciete overtuigingen. Aliefs zijn associatief, automatisch en arationeel en komen vaak voort uit gewoonte.
Gendler geeft het voorbeeld van mensen die moeite hebben om over een glazen brug boven de Grand Canyon te lopen. Naast de overtuiging dat de brug veilig is, hebben zij ook een alief die zorgt voor aarzeling. Een alief bestaat uit een cluster van representatieve, affectieve en gedragsmatige inhoud dat gelijktijdig geactiveerd wordt. Wanneer mensen de Grand Canyon onder zich zien, houdt dat cluster zoiets in als: “Heel hoog! Bang! Niet lopen!”
Een deathbot neemt de karakteristieken van oma over: AI-oma klinkt zoals oma en ziet er mogelijk ook uit als oma. Daardoor ontstaat een alief met de strekking: “Oma! Het is fijn om met oma te praten. Ik ga oma niet deactiveren!” De overtuiging dat het niet echt oma is, bestaat nog steeds, maar de deathbotgebruiker handelt vanuit affectiviteit en niet vanuit die overtuiging. Aangezien deathbots overleden geliefden simuleren, is deze affectiviteit sterk.
De houding van gebruikers is dus begrijpelijk, maar zet de deur open voor alle genoemde risico’s. Er zijn aanbevelingen gedaan om de gevaren te beperken, door deathbots bijvoorbeeld te classificeren als medisch hulpmiddel, of door deathbots expres outputs te laten geven die de gebruiker eraan herinneren dat deze niet echt is. Op dit moment hebben we echter onvoldoende bewijs om te stellen dat dit deathbots veilig genoeg maakt om de voordelen de overhand te geven.
Zelfs als veilig deathbotgebruik mogelijk is, geloof ik persoonlijk niet dat deathbots dezelfde troost kunnen bieden als een persoon. Een relatie bestaat namelijk uit meer dan alleen gesprekken.
Mijn tante stierf onverwachts. Ik vind het ontzettend jammer dat ik nooit de kans heb gekregen om haar een schilderij te geven dat ik voor haar had geschilderd. Als ik had geweten dat ze zou sterven, had ik het op tijd gegeven. Maar ik wist het niet, dus is het er nooit van gekomen. En ik ben er niet van overtuigd dat AI-tante het schilderij aan haar muur kan hangen.
Dit artikel verscheen eerder bij filosofieblog Bij Nader Inzien.
Over de auteur: Yuè Leentjens heeft in 2026 haar Master Filosofie van de Gedragswetenschappen behaald aan de Radboud Universiteit, na daar eerder al de Master Communicatiewetenschap te hebben voltooid. Zij schreef haar masterscriptie over deathboths en hoe we het gebruik ervan het beste kunnen begrijpen. Ze beargumenteert daarin dat gebruikers deathbots niet behandelen als pure fictie. In plaats daarvan gaan zij diepe emotionele relaties met hen aan, die verschillende kansen en risico’s met zich meebrengen.
Buben, Adam. “Technology of the Dead: Objects of Loving Remembrance or Replaceable Resources?” Philosophical Papers 44, nr. 1 (2015): 15-37.
Gendler, Tamar Szabó. “Alief and Belief.” The Journal of Philosophy 105, nr. 10 (2008): 634-663.
Krueger, Joel, en Lucy Osler. “Communing with the Dead Online: Chatbots, Grief, and Continuing Bonds.” Journal of Consciousness Studies 29, nr. 9-10 (2022): 222-252.
Lindemann, Nora Freya. “The Ethics of ‘Deathbots.’” Science and Engineering Ethics 28, nr. 60 (2022): 1-16..
Stokes, Patrick. Digital Souls: A Philosophy of Online Death. Bloomsbury Publishing, 2021.
Xygkou, Anna, Panote Siriaraya, Alexandra Covaci et al. “The “Conversation” About Loss: Understanding How Chatbot Technology Was Used in Supporting People in Grief.” Paper werd gepresenteerd op the Proceedings of the 2023 CHI conference on human factors in computing systems, 2023, 1-15.