This Welsh fruit loaf is tricky to get right, and even trickier to perfect, but it’s squidgy heaven if you do

Bara brith, the traditional Welsh fruit loaf whose name means speckled bread, is, as Ben Mervis notes, not dissimilar to Yorkshire brack, Irish barmbrack and Scottish “kerrie loaf” – the last is a new one on me, though, of course, I’m more than familiar with how well they all pair with strong tea and cold salty butter. According to food writers Laura Mason and Catherine Brown, they were originally known as teisen dorth in south Wales, and they date the recipe to no earlier than the beginning of the 20th century. However, the digitising of records since their book Food of Britain was published in 1999 allowed me to find a reference to it being eaten before school examinations in Bala, Gwynedd, in Seren Cymru from 1857. (Pen Vogler notes that “anything made with flour, however, is likely to be relatively modern, as wheat was too unreliable to be a staple in wet, upland Wales.”) There’s no reason to doubt the pair’s claim that bara brith was originally made from excess bread dough, but I think it’s good enough to need no such excuse.

Continue reading...

After byelection defeat and with right-leaning advisers gone, will PM return to his instincts and embrace Labour ‘DNA’ on climate?

Less than a year ago, Keir Starmer stood in front of an audience of senior officials and business leaders from 60 countries in London to declare climate action was “in the DNA of my government”.

Vowing to go “all out” for net zero and to “accelerate” while others were slowing down, the Lancaster House speech was his strongest intervention yet on the issue. “We’re paying the price for our overexposure to the rollercoaster of international fossil fuel markets,” he said. “Homegrown clean energy is the only way to take back control of our energy system.”

Continue reading...

Jackson’s body lay in repose at his Rainbow/Push Coalition headquarters as thousands visited to pay their respects

Some were older, some were younger and some were strangers, but many more were friends – they had lined up down the blocks of Chicago in mercifully mild weather for a chance to say goodbye to the civil rights leader Jesse Jackson.

Friday was the last day of public visitation as Jackson lay in repose at the headquarters of his Rainbow/Push political activism coalition in the city he called home.

Continue reading...

Authorities seek to reassure visitors after tourists at five-star resorts had to shelter in underground car parks

• US-Israel war on Iran – latest updates

The weekend began as it often does in Dubai. By late morning on Saturday, the beach clubs on Palm Jumeirah were already at capacity. Along the waterfront promenade, running clubs gathered beneath the towers, filming their warm-ups before setting off in neat formation.

On Instagram, the city appeared untouched: blue skies, a flat sea and the steady churn of shoppers inside the Dubai Mall. Across the Gulf, however, the largest regional war since the 2003 invasion of Iraq was intensifying.

Continue reading...

In Gorton and Denton, I heard again and again that people wanted seismic political change – Labour and the Tories are no longer part of that conversation

In the wake of Labour’s third-place showing at last Thursday’s Gorton and Denton byelection, Keir Starmer could have responded with a mixture of magnanimity, grit, and a clear appreciation of what had just happened.

He might have congratulated the Green party’s new MP Hannah Spencer, and insisted that the themes of inequality and everyday struggle she had so loudly emphasised throughout the campaign were at the top of his government’s priorities. He could also have combined that message with a show of determination to learn from the defeat and win back the voters his party lost, and an acknowledgment that Labour’s recent calamities and internal bickering had sent those people completely the wrong signals.

John Harris is a Guardian columnist

Continue reading...

Key producers including Russia agreed to an 'adjustment' of 206,000 bpd starting in April.

An anonymous reader shared this report from the blogIt's FOSS:

Greg Kroah-Hartman has updated the projected end-of-life (EOL) dates for several active longterm support kernels via a commit. The provided reasoning? It was done "based on lots of discussions with different companies and groups and the other stable kernel maintainer." The other maintainer is Sasha Levin, who co-maintains these Linux kernel releases alongside Greg. Now, the updated support schedule for the currently active LTS kernels looks like this:
— Linux 6.6 now EOLs Dec 2027 (was Dec 2026), giving it a 4-year support window.

— Linux 6.12 now EOLs Dec 2028 (was Dec 2026), also a 4-year window.

— Linux 6.18 now EOLs Dec 2028 (was Dec 2027), at least 3 years of support.

Worth noting above is that Linux 5.10 and 5.15 are both hitting EOL this year in December, so if your distro is still running either of these, now is a good time to start thinking about a move.

Read more of this story at Slashdot.

​De 12-jarige Gijs is naar eigen zeggen 'gepokt en gemazeld' dankzij zijn ouders, die vaccins niet vertrouwen. Terwijl leeftijdsgenoten hun jeugd doorbrachten met prikjes en pleisters, maakte Bram mazelen, kinkhoest en 'iets met vlekjes waar de huisarts nog even over moest googelen' van dichtbij mee. “Zonder mijn ouders had ik al die karaktervormende kinderziektes waarschijnlijk gemist,” zegt hij dankbaar rillend vanaf de bank, waar hij door een bijzondere polio-revival niet zonder hulp vanaf komt.

Volgens zijn ouders heeft Gijs een natuurlijk doorleefd immuunsysteem opgebouwd. “Andere kinderen krijgen ultrabewerkte weerstand uit een spuit,” aldus zijn moeder. “Bram heeft er echt voor moeten werken. Dat bouwt discipline op.” Vader vult aan dat het gezin bewust kiest voor authentieke besmettingen. “Wij geloven dat je pas echt groeit van tegenslag, zoals school twee maanden moeten missen.”

Gijs zelf kijkt positief terug op zijn medische avonturen. “Door roodvonk heb ik leren relativeren, en van de bof is mijn gezicht vrolijker geworden,” zegt hij met een breekbare stem. Voor de toekomst hoopt hij vooral dat zijn ouders hem blijven uitdagen: “Ze hebben het nu over polio als een mooie kans om mijn grenzen te verleggen. Ik bof maar met hen, zonder mijn ouders zou ik niet zijn wie ik nu was. Wat een mazel.”

​

&

Donald Trumps oorlog gaat over maar één ding: Donald Trump. Dat is in één zin de strekking van Michael Wolffs vlijmscherpe analyse in The Daily Beast, en het past naadloos in het beeld dat hij al jaren schetst van een “government of one”.

Oorlog als egoproject

Officieel gaat deze nieuwe oorlog tegen Iran over veiligheid, nucleaire dreiging en regime change. In de praktijk lijkt het vooral een spektakelstuk waarin Trump zelf de hoofdrol opeist. De nachtelijke videoboodschap, in een witte USA‑pet en zonder stropdas, oogt meer als een campagne‑event dan als een zorgvuldig afgewogen oorlogsverklaring. Het is televisie, geen strategie.

Wolff beschrijft hoe Trump steeds opnieuw laat zien dat hij vooral bezig is met het verhaal over zichzelf: de sterke leider die ingrijpt, de man die “grote beslissingen” neemt, de president die het nieuws domineert. Oorlog is in die logica een handig instrument: als er bommen vallen, praat niemand meer over zijn rechtszaken, mislukkingen of chaos in het Witte Huis.

De “government of one”

Wolff noemt het een overheid van één persoon: beleid is niet het resultaat van overleg, expertise of procedures, maar van wat er op een willekeurig moment in Trumps hoofd omgaat. Medewerkers in het Witte Huis zouden vooral bezig zijn met het managen van zijn impulsen, het voorspellen van zijn grillen en het repareren van de schade achteraf. Geen groot geopolitiek schaakspel, maar improvisatietheater.

Dat verklaart ook de inconsistentie in de officiële rechtvaardiging van de oorlog. Eerder verkondigde Trump dat het Iraanse nucleaire programma “geobliterated” was; nu moet er ineens opnieuw militair worden ingegrepen om precies datzelfde gevaar af te wenden. De lijn is niet strategisch, maar psychologisch: als het narratief daarom vraagt, wordt het verhaal gewoon herschreven.

Boomer‑wrok en historische wraak

Opvallend is Trumps verwijzing naar de gijzelingscrisis van 1979. Voor veel oudere Amerikanen is dat een trauma: vernederde diplomaten, een machteloze VS. Door juist dat beeld op te roepen, speelt Trump in op boomer‑wrok én op zijn eigen fixatie op vernedering en wraak. Het gaat niet alleen om Iran nu, maar om een symbolische correctie van een oud gevoel van machteloosheid.

Wolff wijst er fijntjes op dat Trump geen enkele interesse lijkt te hebben in de historische en politieke complexiteit van Iran. Terwijl je met één boek al ziet hoe gelaagd dat land is, blijft het Witte Huis gevangen in simplistische slogans over goed en kwaad. Dat maakt de oorlog des te gevaarlijker: er is geen duidelijk einddoel, alleen de behoefte om “te laten zien wie de baas is”.

Aanval op de boodschapper

Zoals altijd volgt na scherpe kritiek een frontale aanval op de boodschapper. Vanuit het Witte Huis wordt Wolff weggezet als fantast, leugenaar en patiënt in het kamp van “Trump Derangement Syndrome”. Het is een vertrouwd patroon: ga nooit in op de inhoud, maar vernietig de geloofwaardigheid van degene die het verhaal vertelt.

Juist dat bevestigt Wolffs punt. Een leider die geen kritiek tolereert, die de werkelijkheid voortdurend buigt rond zijn eigen ego en die oorlog inzet als decorstuk voor zijn persoonlijke drama, maakt de wereld niet veiliger. Hij maakt haar onvoorspelbaarder.

In dat licht is Trumps oorlog niet in de eerste plaats een conflict tussen staten, maar een conflict tussen één man en alles wat zijn zelfbeeld bedreigt. De vraag is niet of Iran verandert door deze oorlog. De vraag is hoeveel schade de rest van de wereld oploopt door een oorlog die in de kern maar één doel heeft: Donald Trump zelf centraal houden.

Ze was een van de grappigste vrouwen op tv. De onverschrokken blondine uit Married... with Children, de scherpe sidekick in Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, de ontroerende hoofdrolspeelster in Dead to Me. Maar in 2021 kreeg Christina Applegate een diagnose die alles veranderde: multiple sclerose.

MS vreet aan je zenuwstelsel. Het vertraagt je organen, je ademhaling, je bewegingen. “Sommige mensen hebben weinig pijn”, zegt ze in The Guardian. “Ik heb veel pijn.” Op slechte ochtenden kan ze haar arm niet ver genoeg optillen om haar telefoon te pakken. Lopen voelt als een bergbeklimming. Om de zes maanden krijgt ze infusen die haar B-cellen uitschakelen, noodzakelijk om de ziekte af te remmen, maar funest voor haar weerstand. Haar maag kan plots stilvallen, met spoedritten naar de eerste hulp tot gevolg.

Eerlijker dan ooit

Het ergst is de uitputting. Alsof je drie dagen niet hebt geslapen, zelfs na een goede nacht, vertelt de actrice. Haar wereld is gekrompen tot de grootte van een kingsize bed, met een warmtekussen als vaste metgezel. En met dat kleine leven kwam iets anders: nietsontziende eerlijkheid. “Ik ben een honesty missile”, schrijft ze in haar boek. Er is geen geduld meer voor bullshit, geen energie voor beleefde toneelstukjes.

Dat is een radicale breuk met de vrouw die altijd doorging. Tijdens de opnames van het laatste seizoen van Dead to Me moest ze met drie mensen de trap af geholpen worden, naar een rolstoel om de set te halen. Toch weigerde ze te stoppen. “Ik maak dit af.” Ze acteerde door de pijn heen en stortte daarna in.

De diagnose kwam via Zoom, op een maandagavond om zeven uur. Haar neuroloog keek verslagen. “Het spijt me.” Vervolgens liet hij haar hersenscans zien. “Hier zijn de laesies. Ongeveer dertig.” Op dat moment klikte er iets uit. Haar gevoel ging uit.

Alsof dat nog niet genoeg was, worstelde Applegate al eerder met borstkanker en een dubbele mastectomie. Toen speelde ze de supervrouw. Noemde het een zegen. “Dat ga ik nooit meer doen”, besloot ze. MS is geen vijand die je eruit snijdt. Het is een huisgenoot die niet vertrekt. “Ik zal waarschijnlijk hieraan doodgaan. Dat maakt me doodsbang.”

Staande ovatie

In januari 2024 liep ze het podium op bij de 75e Emmy Awards, leunend op de arm van Anthony Anderson. De zaal stond op. Een staande ovatie waar ze altijd van had gedroomd. Maar in haar hoofd klonk één gedachte: ze staan op omdat ik ziek ben. Niet omdat ik goed ben.

Ze maakte er een grap over, haar wapen tegen tranen. Later bleek iedereen die avond een staande ovatie te krijgen. Zij en haar dochter Sadie lagen dubbel van het lachen. “Ik dacht dat het mijn moment was, klootzakken!” Humor als reddingsboei.

Toch knaagt het. De vrouw die altijd controle had over haar lichaam, zag het veranderen door steroïden en ziekte. Gewichtstoename, een wandelstok. “Vroeger staarden mensen naar mijn borsten. Nu staren ze omdat ik dik ben. En ziek.” In Hollywood is ouder of zwaarder worden voor vrouwen nog altijd een doodzonde.

Ironisch genoeg viel ze later tientallen kilo’s af door maagproblemen. Haar benen zijn nu dunner dan ooit. En daar fluistert een oude stem: “Goed zo, dit wilde je toch?” De eetstoornis uit haar tienerjaren, toen ze verliefd was op Johnny Depp en zichzelf haatte in de spiegel, is nooit helemaal weg. “Maar ze gaat niet winnen.”

Moeder zijn

Wat blijft, is het moederschap. Vroeger danste ze elke avond met haar dochter. Nu lukt dat vaak niet meer. De stilte in huis is soms ondraaglijk. Daarom staat de tv 24 uur per dag aan. Geen zware series, maar schreeuwende realitysterren. Afleiding tegen de stem in haar hoofd die vraagt: houdt iemand echt van me?

Applegate weigert nog langer het brave meisje te zijn. Geen zoete leugens meer om anderen gerust te stellen. “Vraag me ’s ochtends niet hoe het gaat. Zeg liever: ‘Hé, bitch!’ Maar niet: hoe gaat het? Want het antwoord is elke dag hetzelfde: niet goed.”

En toch: tussen de woede en de pijn door groeit iets onverwachts. In oude dagboeken, opgesloten in een doos sinds haar dertiende, vindt ze patronen, begrip, zelfs vergeving voor het meisje dat dacht dat perfectie de enige optie was.

Ze wilde dit leven niet. Ze wil werken, dansen, gaan. Maar nu alles is afgepeld, blijft er iets puurs over. Geen beleefdheid, geen façade. Alleen de waarheid. En soms, heel soms, een lach die harder klinkt dan de angst.

Bron: The Guardian

BEIT SHEMESH (ANP/AFP) - Zeker twintig mensen zijn in het Israëlische Beit Shemesh gewond geraakt door een aanval. Een Iraanse raket zou er een gebouw hebben geraakt, berichten media als de krant Haaretz.

Een van de slachtoffers is volgens de eerste berichten een 10-jarig meisje. Zij verkeert volgens de hulpdiensten in kritieke toestand. Hulpverleners zoeken nog naar slachtoffers.

Iran voert momenteel na bombardementen van Israël en de VS vergeldingsaanvallen uit op doelen in het Midden-Oosten. Er zijn zondag ook weer explosies gehoord in steden als Dubai, Abu Dhabi, Doha en Manama.

Een van de bekendste van de Dode Zeerollen, de grote Jesajarol, is in veiligheid gebracht na de wederzijdse beschietingen tussen enerzijds Israël en de VS en anderzijds Iran. Dat meldt de Times of Israel.

De rol uit 150 tot 100 voor Christus is een van de oudste bijna volledige Bijbelteksten ooit gevonden en werd tentoongesteld in Jeruzalem. Het historische voorwerp was voor het eerst sinds 1968 in zijn geheel te bewonderen.

Naast de Jesajarol kregen ook andere artefacten een veilig, geheim onderkomen.

WENEN (ANP/BLOOMBERG/AFP) - De olielanden van oliekartel OPEC+ gaan de oliekraan volgende maand extra opendraaien, nu de olieprijzen flink dreigen op te lopen door de aanvallen op Iran. Dat hebben de landen zondag besloten. Toch voorkomt deze stap waarschijnlijk niet dat de olie komende dagen duurder wordt. Automobilisten moeten aan de pomp rekening houden met een prijsstijging van benzine van meerdere centen, denkt econoom Rico Luman van ING.

De groep van olielanden, onder leiding van Saudi-Arabië en Rusland, besloot eerder nog de olieproductie voorlopig stabiel te houden. Nu opeens een stevige prijsstijging dreigt zien ze een opening om hun productie verder op te voeren zonder dat dit tot lagere prijzen leidt.

Volgens Luman zal de stap zeker een verzachtend effect hebben op de mogelijke prijsstijging. Maar hij stipt aan dat de beperkingen voor scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz een meer ontwrichtende impact hebben. Daardoor staan olie- en gasleveringen op korte termijn onder druk en lopen verzekeringspremies voor olietankers flink op. Dat werkt door in de prijzen.

Fokke & Sukke maandag 02-03-2026

De totstandkoming:

Trainer Robin van Persie begint met een andere opstelling dan vorige week tegen Telstar. Zo zit In-beom Hwang op de bank en mag Thijs Kraaijeveld zijn rol gaan vervullen. Jordan Bos en Gijs Smal vormen wederom het duo aan de linkerkant. Raheem Sterling begint vanaf de bank.

De Grolsch Veste is het stadion waarin Feyenoord vanmiddag de drie punten moet zien veilig te spelen. De club van Van Persie neemt het op tegen de nummer zes FC Twente en zal op het scherpst van de snede de wedstrijd in moeten gaan. Om 14:30 uur wordt er afgetrapt in Enschede.

Weer voor Rotterdam 🌤️ - 01-03-2026 13:15 CET

In één oogopslag:
• 11.2°C · Licht bewolkt 🌤️ | Min 5.2°C / Max 11.2°C | Kans op neerslag 16%

Verwachting voor vandaag:
• Min 5.2°C, Max 11.2°C (Zware motregen) 🌦️, Neerslag 2.0 mm, Kans op neerslag 16%, 🧭 1019.4 hPa ➡️ 0.0 hPa/24h, Windsnelheid: 23.8 km/u (6.6 m/s), richting: ↑ 198°

Uurlijkse voorspelling voor de komende 12 uur:

• 14:00: 10.8°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 7%, 🧭 1019.7 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 23.8 km/u (6.6 m/s), richting: ↑ 198°
• 15:00: 10.8°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 16%, 🧭 1019.4 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.7 km/u (6.3 m/s), richting: ↑ 196°
• 16:00: 10.5°C (Lichte motregen) 🌦️, Neerslag 0.1 mm, Kans op neerslag 27%, 🧭 1019.2 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.3 km/u (6.2 m/s), richting: ↑ 193°
• 17:00: 10.1°C (Lichte motregen) 🌦️, Neerslag 0.3 mm, Kans op neerslag 43%, 🧭 1019.0 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.0 km/u (6.1 m/s), richting: ↑ 193°
• 18:00: 9.9°C (Lichte motregen) 🌦️, Neerslag 0.3 mm, Kans op neerslag 61%, 🧭 1019.0 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.7 km/u (6.3 m/s), richting: ↑ 198°
• 19:00: 9.8°C (Lichte motregen) 🌦️, Neerslag 0.1 mm, Kans op neerslag 67%, 🧭 1019.2 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.7 km/u (6.3 m/s), richting: ↑ 200°
• 20:00: 9.8°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 51%, 🧭 1019.4 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 22.0 km/u (6.1 m/s), richting: ↗ 203°
• 21:00: 9.8°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 23%, 🧭 1019.4 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 20.9 km/u (5.8 m/s), richting: ↗ 203°
• 22:00: 9.8°C (Lichte motregen) 🌦️, Neerslag 0.1 mm, Kans op neerslag 2%, 🧭 1019.7 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 20.2 km/u (5.6 m/s), richting: ↑ 199°
• 23:00: 9.8°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1019.6 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 19.8 km/u (5.5 m/s), richting: ↑ 196°
• 00:00: 9.9°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1019.4 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 18.7 km/u (5.2 m/s), richting: ↑ 194°
• 01:00: 9.6°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1019.3 hPa ➡️ 0.0 hPa/1h, Windsnelheid: 18.7 km/u (5.2 m/s), richting: ↑ 191°

Voorspelling voor de komende dagen:

• maandag 02 maart: Min 6.7°C, Max 16.0°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1019.0 hPa ➡️ 0.0 hPa/24h, Windsnelheid: 18.7 km/u (5.2 m/s), richting: ↑ 171°
• dinsdag 03 maart: Min 8.3°C, Max 14.9°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1023.7 hPa ↗️ +4.7 hPa/24h, Windsnelheid: 14.8 km/u (4.1 m/s), richting: ↓ 14°
• woensdag 04 maart: Min 5.6°C, Max 15.1°C (Bewolkt) ☁️, 🧭 1025.4 hPa ↗️ +1.7 hPa/24h, Windsnelheid: 9.7 km/u (2.7 m/s), richting: ← 93°
• donderdag 05 maart: Min 5.9°C, Max 15.8°C (Zonnig) ☀️, Kans op neerslag 1%, 🧭 1020.1 hPa ↘️ -5.3 hPa/24h, Windsnelheid: 9.0 km/u (2.5 m/s), richting: ↖ 122°
• vrijdag 06 maart: Min 5.5°C, Max 15.5°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 9%, 🧭 1021.6 hPa ↗️ +1.5 hPa/24h, Windsnelheid: 11.4 km/u (3.2 m/s), richting: → 290°
• zaterdag 07 maart: Min 5.7°C, Max 11.4°C (Bewolkt) ☁️, Kans op neerslag 2%, 🧭 1029.9 hPa ↗️ +8.3 hPa/24h, Windsnelheid: 12.0 km/u (3.3 m/s), richting: ↙ 23°

Details:
• 🌡️ Huidige temperatuur (om 13:15): 11.2°C (Licht bewolkt)
• 🤚 Gevoelstemperatuur: 6.4°C (-4.8°C)
• 💨 Windsnelheid: 23.0 km/u (6.4 m/s), richting: ↑ 199°
• 🌬️ Windstoten: 45.7 km/h (12.7 m/s)
• 💧 Luchtvochtigheid: 73%
• 🧭 Luchtdruk: 1019.7 hPa ↘️ -0.5 hPa/3h
• 👁️ Zichtbaarheid: 18.1 km
• ☀️ UV-index: 2.9
• 🌅 Zonsopgang: 07:27 · 🌇 Zonsondergang: 18:21

Luchtkwaliteit:
• AQI: 30 🟢 (Goed)
• PM2.5: 6.9 μg/m³
• PM10: 8.4 μg/m³

Gegevens geleverd door Open-Meteo

#Rotterdam #Meteo #MeteoBot #MeteoNetherlands #OpenMeteo #FediMeteo

Money manufacturers the world over are forever contending with counterfeiters. Before the U.K. introduced a new pound coin in 2017, for example, the earlier version was easy enough to fake that there were tens of millions of fraudulent copies in circulation. The same goes for paper bank notes, which over the years have been printed with increasingly high-tech features such as holograms, watermarks, and distinctive material blends. More recently, many countries have also implemented plastic coatings.

Banque de France, a central money-producing outfit in Europe, has adopted a technology called EverFit, which includes a polymer coating on cotton-blend notes that increases durability. Every year, up to three billion notes may be printed, but they must adhere to the strictest standards of technical quality. If they don’t, they’re shredded. One drawback, though, is that they’re not recyclable. That’s where Paris-based furniture design studio Maximum saw a unique opportunity.

Maximum’s unique line of stools, called Billex, repurposes the masses of discarded bills into modern, functional objects. With a cotton substrate and two layers of plastic coating, the tiny fragments can be manipulated with heat and compressed into a hard shape. Not only is the stool a useful and stylish design piece unto itself, produced in a variety of colors, but the Billex concept is also something of a prototype. It can be employed for a wide range of applications, as the shredded notes—and the stools themselves—can be upcycled and compressed into virtually any shape.

See more on Maximum’s Instagram.

Do stories and artists like this matter to you? Become a Colossal Member today and support independent arts publishing for as little as $7 per month. The article Maximum’s Upcycled ‘Billex’ Process Turns Discarded Bank Notes into Furniture appeared first on Colossal.

Mr Mikage (ミスター御影） has added a photo to the pool:

Mr Mikage (ミスター御影） posted a photo: