Read more of this story at Slashdot.
Read more of this story at Slashdot.
RECENSIE - De Nikopol-trilogie is een visueel en politiek interessante serie van drie stripboeken die in een periode van twaalf jaar zijn getekend en in 1 boek zijn samengebracht. Gecreëerd door de Servische tekenaar Enki Bilal.
© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair UseEnki Bilal werd geboren in het voormalige Joegoslavië in 1951. Zijn jeugd in Belgrado tijdens het bewind van Tito, was bepalend voor zijn stijl en geopolitieke thema’s.
Tito was een dictator en toch ervaarde een groter deel van de bevolking iets meer welvaart. Zo zette hij de Joegoslavische economie meer open voor het westen.
Maar Goli otok, een eiland met nu een verlaten, uitgestrekt gevangenis complex was ook een symbool van zijn regime.
© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair UseDit gevangenis systeem stond bekend om zijn grenzeloze wreedheden, waar gevangenen hun medegevangenen moesten heropvoeden. Dat was het lot van zijn tegenstanders en dat waren er velen. Zo creëerde Josip Tito een maatschappelijke en sociale censuur.
Dit gegeven is een herhalend thema in Bilal’s werk. Zijn verbeelde werelden zijn vaak dystopisch, onveilig waar een totalitair regime heerst en paranoia geeft.
Brutalist gebouwen, maar ook rijen communistische, verwaarloosde flats tekende Bilals beeld. Hoewel Tito Joegoslavië meer vrij had gemaakt van Russische invloed was diens stijl in architectuur nog lange tijd zichtbaar, en nog in het huidig Servië.
© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair Use
HetVerhaal
Het is het jaar 2025 en de Antifa pacifist Alcide Nikopol is na een ballingschap teruggekeerd op aarde. Zijn straf, 20 jaar in cryogene slaap gaat door technische reden mis in zijn capsule. En 30 jaar later landt hij in een totaal veranderende wereld.
Het Parijs waar hij landt, is niet meer dezelfde stad die hij achterliet. Parijs is een stadstaat geworden, onder het dictatoriale bewind van de fascistische burgemeester Choublanc.
© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair UseEen piramidevormig ruimteschip zwevend boven Parijs is op dat moment het enige onderwerp in alle media. Oude goden verlangen brandstof voor hun schip in ruil voor goddelijke kennis.
De opstandige god Horus weigert zich te schikken naar zijn mede-goden om deze wereld respectvol toe te treden, en hoort zijn doodstraf uitgesproken worden.
Om door te kunnen leven neemt Horus bezit van het lichaam van Nikopol om zijn eigen plannen uit te voeren. Deze samenwerking tussen mens en god vormt de rode draad door de verhalen, waarin politieke repressie, technologie, liefde en de zoektocht naar identiteit centraal staan.
© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair UseBilal schetst een toekomst in dystopische art deco en thema’s waarin technologische vooruitgang leidt tot chaos in plaats van een utopie. Er is sprake van ecologische ineenstorting waar dieren hun natuurlijke habitat ontvluchten. Wat nu in 2026 gebeurd werd getekend in 1980 tot 1992.

TEHERAN (ANP/RTR) - Iran heeft de VS gewaarschuwd dat een aanval op het land zal leiden tot represailles. Volgens de voorzitter van het Iraanse parlement zal zo'n actie resulteren in vergeldingsaanvallen tegen Israël en Amerikaanse bases in de regio.
Volgens The New York Times zou de Amerikaanse president Donald Trump zich de afgelopen dagen hebben laten bijpraten over de mogelijkheden voor een nieuwe Amerikaanse aanval op Iran. Daarover zou volgens persbureau Reuters ook contact zijn opgenomen met Israël, dat serieus rekening houdt met een Amerikaanse interventie.
Trump overweegt een aanval op Iran vanwege de harde hand waarmee daar protesten tegen de economische situatie in het land en het landsbestuur worden aangepakt. Daarbij zouden al meer dan honderd mensen zijn opgepakt, en vele honderden mensen opgepakt of het ziekenhuis in geslagen. Het internet in het land is al twee dagen uitgeschakeld door het regime, om beelden van de onlusten binnen te houden.
DEN HAAG (ANP) - Ook dit jaar zijn enkele gemeenten gestopt met het heffen van hondenbelasting. In 2026 betalen hondeneigenaren in 101 gemeenten een tarief, vorig jaar waren dat er nog 111. In negentien gemeenten kost een hond eigenaren meer dan 100 euro. Dat blijkt uit een telling van ANP.
In 88 gemeenten is de hondenbelasting hoger dan vorig jaar. Net als in 2025 is ook dit jaar in Katwijk het tarief het hoogst. Die gemeente int 142,18 euro per hond. In zes gemeenten is het tarief verlaagd. Gemiddeld betalen hondeneigenaren ongeveer 76 euro.
Dit jaar wordt in tien gemeenten voor het eerst geen hondenbelasting geïnd, waaronder De Bilt. Daar moesten hondeneigenaren vorig jaar nog 113,40 euro betalen voor hun viervoeter.
Hondenpoep
Al jaren daalt het aantal gemeenten dat hondenbelasting heft. Tien jaar geleden moest je in twee derde van de gemeenten deze belasting betalen. In 2026 is dat in minder dan 30 procent. In het noorden van het land hebben bijna alle gemeenten de hondenbelasting inmiddels afgeschaft. Alleen in Leeuwarden, Smallingerland en Vlieland wordt nog hondenbelasting geheven.
Het geïnde geld komt bij de algemene middelen van gemeenten terecht. Dit betekent dat gemeenten mogen beslissen waar het geld aan wordt uitgegeven. Het is dus niet zo dat hondenbelasting per se wordt gebruikt om de overlast van hondenpoep te bestrijden, bijvoorbeeld voor poepzakjes of prullenbakken.
Oprah Winfrey heeft zich gedurende haar carrière over veel dingen uitgesproken, maar over één onderwerp is ze steeds openhartiger geworden: haar levenslange strijd met haar gewicht.
In een nieuw boek dat deze week is verschenen, blikt de 71-jarige Amerikaanse talkshowpresentatrice terug op hoe de ontdekking dat obesitas "een ziekte" is, een "openbaring" voor haar was. Deze ontdekking zette haar ertoe aan om in 2023 te beginnen met afslankinjecties. Dit volgt op een leven vol vernederingen en schaamte in de openbaarheid. Winfrey, afkomstig uit Mississippi in het diepe zuiden van Amerika, begon haar carrière in de media in 1973 op 19-jarige leeftijd, voordat ze in 1986 haar eigen talkshow kreeg.
Ze heeft eerder gezegd dat het belachelijk maken van haar gewicht een "nationale sport" was in Amerika, waar ze werd bespot in late-night talkshows en op de voorpagina's van roddelbladen. In de jaren negentig werd ze door een modecriticus in een tijdschrift "hobbelig, hobbelig en ronduit plomp" genoemd en in 1998 adviseerde Anna Wintour haar om 9 kilo af te vallen voordat ze op de cover van Vogue verscheen. Angst voor haar gewicht "nam vijf decennia lang ruimte in mijn hoofd in beslag, jojoënd en met het gevoel dat ik dit niet gewoon kon overwinnen, ervan overtuigd dat mijn wilskracht mijn zwakke punt was", zei ze. Voordat ze obesitas als een ziekte zag, had ze afslankinjecties geweigerd, omdat ze vond dat het "mijn verantwoordelijkheid was om het op te lossen".
Het aha-moment kwam in juli 2023 toen ze deelnam aan een paneldiscussie met experts en artsen op het gebied van gewichtsverlies. "Ik begreep dat overeten geen obesitas veroorzaakt. Obesitas veroorzaakt overeten... Als obesitas in je genen zit... is het niet jouw schuld," zei Winfrey vorige week in een interview met People Magazine. Het is de kernboodschap van haar nieuwe boek, dat ze samen met haar arts, Ania Jastreboff, schreef. Maar hebben ze gelijk?
Obesitas wordt internationaal steeds vaker als ziekte erkend, maar de discussie is allesbehalve voorbij. De WHO en onder meer de World Obesity Federation spreken expliciet van een chronische aandoening, die in classificatiesystemen net zo formeel is vastgelegd als diabetes of hoge bloeddruk.
Voorstanders van het ziektemodel wijzen op de sterk verhoogde risico’s op onder meer diabetes type 2, hart‑ en vaatziekten en sommige kankers, én op de rol van genen, hormonen, medicijnen, stress en armoede: obesitas is veel meer dan “te veel eten en te weinig bewegen”. Tegenstanders vrezen dat je met het label “ziekte” een enorm deel van de bevolking tot patiënt maakt en dat de aandacht verschuift van leefstijl en omgeving naar pillen en operaties.
Steeds meer experts zoeken daarom een middenweg: obesitas als chronische, multifactoriele aandoening, die tegelijk risicofactor én ziekte is. Hoe je het ook noemt, de kern blijft dat langdurige, serieuze behandeling nodig is – met aandacht voor voeding, beweging, medicatie, psyche én de obesogene omgeving.
Inwoners van Teheran en andere Iraanse steden zijn in de nacht van zaterdag op zondag opnieuw de straat opgegaan om te protesteren tegen het regime, ondanks harde repressie.
Beelden op sociale media tonen dat demonstranten ook in Mashhad, de op een na grootste stad van Iran, tot in de vroege ochtenduren verwikkeld waren in gevechten met de ordediensten.
Volgens mensenrechtenorganisaties zijn sinds het begin van de protesten, inmiddels vijftien dagen geleden, tientallen doden gevallen. Bronnen in ziekenhuizen melden aan BBC Persian dat sinds het begin van de landelijke protesten zeker 110 lichamen zijn overgebracht naar ziekenhuizen in Teheran en Rasjt.
De demonstraties begonnen uit onvrede over de hoge kosten van levensonderhoud, maar zijn uitgegroeid tot een bredere beweging tegen het islamitische bewind.
De Iraanse autoriteiten hebben het internetverkeer sinds donderdag grotendeels platgelegd, volgens critici om het harde optreden van de veiligheidsdiensten aan het zicht te onttrekken.
Photon Obsolescence has added a photo to the pool: