Nvidia unveiled its Vera Rubin Space-1 system for powering AI workloads in orbital data centers. "Space computing, the final frontier, has arrived," said CEO Jensen Huang. "As we deploy satellite constellations and explore deeper into space, intelligence must live wherever data is generated." CNBC reports: In a press release, the company said that its Vera Rubin Space-1 Module, which includes the IGX Thor and Jetson Orin, will be used on space missions led by multiple companies. The chips are specifically "engineered for size-, weight- and power-constrained environments." Partners include Axiom Space, Starcloud and Planet.

Huang said Nvidia is working with partners on a new computer for orbital data centers, but there are still engineering hurdles to overcome. "In space, there's no convection, there's just radiation," Huang said during his GTC keynote, "and so we have to figure out how to cool these systems out in space, but we've got lots of great engineers working on it."

Read more of this story at Slashdot.

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

​Jenna (35) uit Dronten weet nog goed hoe ze zich voelde toen ze 2,5 jaar geleden mocht stemmen voor de Tweede Kamerverkiezingen: enthousiast en opgetogen. Nu ze in de tussentijd gevoelsmatig een keer of negen heeft gestemd, moet ze zich flink opladen voor de gemeenteraadsverkiezingen van morgen. “Nou, we gaan maar weer”, zegt ze zuchtend.

“Sinds eind 2023 heb ik sowieso gestemd voor de Tweede Kamerverkiezingen, de Europees Parlementsverkiezingen, nogmaals de Tweede Kamerverkiezingen en nu de gemeenteraadsverkiezingen. Volgens mij vergeet ik er nog een paar”, vertelt Jenna. “Ik herinner me nog dat ik de eerste paar keren enthousiast opzocht wat de mooiste stemlokalen bij mij in de buurt zijn. Schattig.”

“Het voelt de laatste 2,5 jaar een beetje alsof ik in een Groundhog Day-situatie zit waarbij ik elke dag een StemWijzer invul. Maar goed, ik sleep me toch maar weer naar de stembus morgen. Ik moet nog even zin maken, maar ik ga het wel doen. Democratische plicht hè. En dan ben ik voorlopig gelukkig klaar voor de komende drie jaar.”

We hebben Jenna niet durven vertellen dat er volgend jaar Provinciale Staten- en waterschapsverkiezingen zijn.

​​

&

​Na een lange fietstocht door weer en wind is Michel (28) veilig aangekomen bij zijn huisarts. Eenmaal in de spreekkamer van zijn huisarts is hij door de barre tocht helemaal vergeten wat hij ook alweer mankeerde.

“Ik had echt ergens last van,” vertelt Michel, zichtbaar aangeslagen in de wachtkamer. “Volgens mij iets met mijn knie, of mijn maag. Of stress door het maken van een afspraak. Dat laatste is inmiddels wel over.”

Volgens de praktijkassistente komt het vaker voor dat patiënten hun oorspronkelijke klacht verliezen door de tocht naar de praktijk. De huisarts heeft Michel voor de zekerheid doorverwezen naar zichzelf over drie weken, mits het hem lukt opnieuw een afspraak te maken.

Michel ziet dat vol vertrouwen tegemoet. “Tegen die tijd heb ik vast weer ergens last van.”

Of stel via het patiëntenportaal een vraag. Dit maakt het makkelijker voor jou én je zorgverlener. Zo blijft de zorg bereikbaar. Vraag bij je huisarts bijvoorbeeld online een herhaalrecept aan of stel via het patiëntenportaal een medische vraag. #patientenfederatie

&

So-called rubber hose style is putting a smile on everyday products, even as some designers plead that it’s time to ‘stop putting arms and legs on everything’. What’s behind the ubiquity of this wholesome branding?

A bagel embodied as a human, with unexpected little arms and a sweet face. A sandwich giving the peace sign. A leather jacket-wearing fish brandishing a spatula. A chess board on the march. A rugby ball making a dash for it. A smiling pizza, tongue dangling, clambering from a box.

Perhaps you have seen such a character. Chiefly in the branding – and merch – of an independent pizza place or sandwich shop, in a natural wine bar or brew pub. Though its loose limbs now stretch far and wide; to podcasts, internet talk shows and even global fashion labels.

Continue reading...

Trillions of insects embark, largely unnoticed, on epic journeys every year across mountain ranges, deserts and seas, and it is only now, as their numbers suffer huge declines, that scientists are tracking their movements

On a cloudless sunny day in October 1950, ornithologists Elizabeth and David Lack stood on a mountain pass in the Pyrenees and observed a once-in-a-lifetime spectacle – clouds of migrating insects.

Up to 500 butterflies were fluttering past them every hour through the 2,200m-high Puerto de Bujaruelo mountain pass on the French-Spanish border. By mid-afternoon dragonflies were skimming through, outnumbering the butterflies by 10 to one. The spaces between were filled with thousands of tiny flies.

Continue reading...

Figure up from 15, says UK Health Security Agency, as thousands of students to be offered vaccines in coming days

The number of cases of meningitis being investigated by the UK Health Security Agency (UKHSA) in Kent has risen to 20, up from 15 previously, the body said on Wednesday.

Thousands of students in Kent are to be offered vaccines in the coming days as health chiefs deal with an “unprecedented” and “explosive” outbreak of meningitis.

Continue reading...

Ergens tussen de stembureaus, de lokale partijprogramma’s en de kandidaten die plots overal op lantaarnpalen verschijnen, staat vandaag ons popup politieke café, een plek waar iedereen die de gemeenteraadsverkiezingen volgt even kan aanschuiven. Een houten vloer die plakt, een toog met krassen van jarenlange discussies, en een barvrouw die al lang geleden is gestopt met neutraal blijven, en een tyfushekel heeft aan de PVV, FvD, BBB, Ja21 en elke lokale kloon daarvan.

Welkom in het Grote Sargasso Verkiezingscafé!

Aan de bar zit de doorgewinterde lokale politiekvolger. Hij kent alle lijsttrekkers bij naam en kan je feilloos uitleggen waarom de nummer drie van een obscure partij in feite de sleutel tot de coalitie is. Twee krukken verder zit iemand die vooral is gekomen voor het bier en af en toe opkijkt van zijn telefoon om te vragen of “die ene partij nou links of rechts was”.

Aan een tafeltje bij het raam wordt druk gefluisterd. Daar zitten de mensen die elke poster analyseren alsof het een geopolitiek document is. Waarom kijkt deze kandidaat net iets te zelfverzekerd? Waarom is die slogan zo leeg dat hij bijna filosofisch wordt? En wie heeft bedacht dat een foto bij een speeltuin vertrouwen wekt? En waarom dacht die partij dat dit grappig was?

In de hoek zit de cynicus. Die bestelt niets meer, omdat hij toch al heeft afgerekend met het systeem. Volgens hem verandert er niets, tenzij het erger wordt. Toch luistert hij aandachtig mee en mengt zich net iets te vaak in gesprekken om zijn eigen theorie te onderbouwen. Het is altijd een man.

Af en toe zwaait de deur open. Iemand komt binnen met breaking news van een lokale rel. Een vergeten declaratie, een tweet uit 2012 die ineens weer relevant is, of een kandidaat die per ongeluk eerlijk antwoord gaf. Het geroezemoes zwelt aan, glazen worden bijgevuld, en binnen vijf minuten heeft iedereen een mening.

En dan is er nog de groep bij de lange tafel. Dat zijn de mensen die wél gaan stemmen en ook nog proberen uit te leggen waarom. Ze hebben het over beleid, over buurten, over wat er concreet verandert als die ene partij het nét wel of nét niet haalt. Het gesprek is rommelig, soms vermoeiend, en af en toe verrassend scherp.

Dit topic is die lange tafel.

Schuif aan. Vertel wat je ziet in jouw gemeente. Deel die bizarre flyer die vanochtend op de mat viel. Leg uit waarom je twijfelt, of juist niet. Of gooi er een observatie in die nergens past en toch precies raak is.

De barvrouw kijkt toe, poetst een glas en denkt er het hare van. Zoals altijd.

Welkom. Bestellen is niet nodig. Meepraten wel.