Kusukazu Uraguchi (1922-1988) neemt ons mee in een mystieke onderwaterwereld van de ama, vrouwelijke duikers. Afhankelijk van het seizoen verzamelen deze vrijduikers abalone, schelpdieren en zeewier.
Tot 8 februari 2026 in HuisMarseille te Amsterdam.

© Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use
Kusukazu Uraguch fotografeerde deze ama meer dan dertig jaar lang in Japan. Veertigduizend negatieven waarvan het meeste nog nooit getoond is aan het publiek. Huis Marseille toont tachtig foto’s en heeft tien foto’s gekocht.
Voor de Tweede Wereldoorlog werd vrijduiken ( zonder zuurstoftanks of duikerspak) nog door honderd duizenden vrouwen gedaan want het gaf hen inkomen en onafhankelijkheid. Ama 海女 kunnen 20 meter diep duiken, vroeger met een lendedoek en bril maar verder geen kleding. Zonder kleding in een koude zee is warmer en maakt het lichaam meer wendbaar en sneller. De doek om het hoofd is om het haar bijeen te houden zodat het niet voor haar ogen komt.

© Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use
Door een gewicht aan een touw te knopen en met het touw afdalen maakt dat ze dieper kunnen duiken en een tijd beneden kunnen blijven om te zoeken en te oogsten, minuten lang onder water en ongeveer 4 uur per dag. Mannen hielpen het gewicht weer omhoog te halen en de oogst uit de zee in de boot te leggen. Vaak deden de vrouwen dat ook zelf en hielpen elkaar, want de mannen hadden ook een baan als visser of walvisjager en waren dan vaak weken weg. Veel mannen kwamen ook om bij deze jacht en Japanse zeevrouwen waren gewend zelfstandig te leven.
Ama verschijnen in geschriften zo’n 750 jaar CE als gedichten in de oudste Japanse gedichtenbundel, de Manyoshu. Er is altijd een fascinatie naar deze vrijduikers geweest.

© Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use
Toen Uraguchi midden jaren vijftig begon te fotograferen waren er nog tienduizenden ama die traditioneel vrijduiker waren. Na de oorlog veranderden de kustplaatsen snel door verstedelijking.
Kokichi Mikimoto was een beroemd bedrijf die handel in parels had. Vele ama werkte toen voor dit bedrijf in een wit duikerspak. Dit bedrijf handelde ook veel met westerlingen die de naaktheid van de ama afkeurden. Japan was en is gedeeltelijk nog vrij in het tonen van het lichaam, maar conformeerde zich hierin naar de westerse normen en waarden.
In de foto’s van Uraguchi zien we de ama een volgend tijdperk ingaan, maar de vrijheid en onafhankelijkheid van deze vrouwen is onveranderd gebleven.

© Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use
Huis Marseille, een sfeervol museum van twee samengevoegde grachtenpanden, heeft hiermee een mooie tentoonstelling genaamd Shima no Ama – Duikster van het Eiland.
Tot 8 februari 2026 in HuisMarseille te Amsterdam.
Rooms We Made Safe van de Deense fotograaf Michella Bredahl is een verzameling foto’s en autobiografische, literaire teksten.
Centraal in het werk staat de dialoog tussen Michella en haar moeder Marcella. Die ontwikkelt zich in tekst en hun foto’s van het gezinsleven. Wat begint als een gezamenlijke creatief proces, wordt geleidelijk complexer naarmate Marcella steeds dieper in haar verslaving wegzakt.
© Michella Bredahl _moeder Marcella_Huis Marseille _ Amsterdam_fair use
Als kind nog in die tijd blijft Michella verder fotograferen, en documenteert zo het gezinsleven. Foto’s van haar moeder in zichzelf verzonken en afwezig. In die frames beweegt verlatenheid, angst en loyaliteit.
© Michella Bredahl _Huis Marseille _ Amsterdam_fair use
Michella Bredahl begint een opleiding aan de Deense academie voor kunstfotografie en behaalt daarna haar master Documentaire aan de Nationale Filmacademie van Denemarken.
© Michella Bredahl _Selfportrait_Huis Marseille _ Amsterdam_fair use
In 2023 verschijnt haar eerste serie, Love Me Again. Dit werk is een kwetsbare reis tussen herinneringen en heden. Vrienden als nieuwe familie en de kamers waarin ze leven vormt deze serie. In de persoonlijke, veilige ruimtes van hun huizen onderzoekt zij hoe plaatsen die ooit gekenmerkt werden door instabiliteit, verslaving en stilte, herwonnen kunnen worden.
© Michella Bredahl _Huis Marseille _ Amsterdam_fair use
In Huis Marseille worden deze 2 series van zestig foto’s gecombineerd, en gaat de dialoog door. Rooms We Made Safe is geen afsluiting, maar een voortzetting van een familie nalatenschap die in het licht wordt gehouden.
Welkom !