Meta is scaling back parts of its employee tracking initiative after staff objected to software that collected mouse movements, clicks, keystrokes, and other actions for AI training data. According to Reuters, the company will now let workers pause collection for up to 30 minutes and request exemptions. Reuters reports: [Stephane Kasriel, a vice president in Meta's AI model-building Superintelligence Labs unit] said the team behind the software had also introduced "several optimizations" to reduce its impact on computer battery life, after employees complained it was consuming so much data it was causing their home internet usage to spike. "While we remain confident in the privacy protections we put in place at launch, which went through several layers of risk review, we have heard your concerns about personal data on work devices, battery life, and wanting more control over when capturing happens," Kasriel said in the memo.

Read more of this story at Slashdot.

Microsoft says its new Majorana 2 quantum chip is 1,000 times more reliable than its predecessor, with qubits lasting about 20 seconds instead of milliseconds, and claims it could have a commercially useful quantum machine by 2029. The BBC reports: "We will have a quantum machine in 2029 that can solve commercially viable, reasonable problems," said Zulfi Alam, corporate vice president of Microsoft Quantum. That would still require huge further advances as such a device would require millions of qubits - the current chip, Alam said, has 12. Assessing the firm's claims are difficult because it does not release the full details of what it has discovered publicly, citing commercial confidentiality.

Microsoft has spent 20 years pursuing an approach to quantum computing known as "topological." The firm's approach to this is based on exploiting the properties of a so-called quasi-particle, which had existed only in theory, since it was first predicted in the 1930s by Italian physicist Ettore Majorana. To do this it had to exploit a novel state of matter - different from the three familiar states of liquid, solid or gas.

Paul Stevenson, a physics professor at the University of Surrey, said the tech giant's timeline sounded plausible - if its research lived up to its claims. "Microsoft appears to have made a leap in their attempt to produce viable topological qubits," he said. "If they succeed, they will leap from being a player with no production quantum computer, to being a serious player in the race to make the next generation of fault-tolerant machines."

Read more of this story at Slashdot.

An anonymous reader quotes a report from 9to5Google: Phone by Google wants to combat the "growing threat of impersonation scams" and protect Android users against "sophisticated, AI-powered deepfake attacks" with fake call detection. [...] Fake call detection requires that both parties are on Android and use the Phone by Google app, while Google Messages and Google Contacts also have to be installed. When a contact calls, their phone "sends a silent confirmation signal in real time to your device to verify the call is legitimate and truly coming from the contact's device."

This digital handshake uses end-to-end encrypted RCS (Rich Communication Services). If you're being scammed by an impersonator, your phone will notice that the "initial confirmation signal will be missing," and ping the contact's real device to double-check. If their real device says, "I'm not making a call right now," you'll get a warning on your screen advising you to hang up immediately. This feature will be available globally on Android 12+ phones starting with Pixel devices this month. Fake call detection is enabled by default but can be turned off at any time. Google says itâ(TM)s "possible for other apps and device manufacturers to adopt this technology" given the RCS underpinnings. You can learn more about fake call detection in Google's blog post.

Read more of this story at Slashdot.

Een jaar geleden reisde ik van Beijing naar Xi'an met een van de indrukwekkende Chinese hogesnelheidstreinen. In een comfortabele coupé legde ik een afstand van 1.216 kilometer af in slechts 4 uur en 10 minuten. Dat is vergelijkbaar met de afstand tussen Amsterdam en Warschau, terwijl je daar al snel zo'n twaalf uur over doet. Of vergelijk het met een reis tussen Groningen en Goes: ongeveer dezelfde reistijd, maar daar bedraagt de afstand slechts 350 kilometer. Op veel plekken werken we nog altijd met een systeem dat in belangrijke mate is gebaseerd op infrastructuur uit een andere tijd. Het zette mij aan het denken.

De les van die treinreis ging natuurlijk niet over treinen. Ze ging over bestuur en de mogelijkheid om vooruit te gaan als samenleving. Over het vermogen van een land om een visie te ontwikkelen, grote keuzes te maken, die vervolgens ook daadwerkelijk uit te voeren en het land beter door te geven aan de volgende generaties. Juist daar wringt het in Nederland steeds vaker. We zijn steeds minder in staat om grote vraagstukken daadwerkelijk op te lossen. Of het nu gaat om het bouwen van woningen, het oplossen van de asielcrisis, voldoende drinkwatervoorzieningen, het tegengaan van netcongestie en ga zo maar door: vrijwel overal zien we dezelfde patronen terug. Besluiten duren jaren, verantwoordelijkheden zijn versnipperd en politieke aandacht verschuift voortdurend van incident naar incident, van relletje naar relletje en van spoeddebat naar spoeddebat. Het laat zien dat ons politieke systeem onvoldoende is toegerust om de uitdagingen van deze tijd aan te kunnen. Wanneer hebben we in Nederland voor het laatst durven dromen van de grote projecten die nodig zijn om het land vooruit te krijgen?

Als we vervolgens naar de landelijke politiek kijken, dan is er niet alleen sprake van politieke onrust, maar van een systeemcrisis. Voor wie dat wil ontkennen, zijn er een paar eenvoudige vragen. Wanneer heeft er voor het laatst een ingrijpende politieke hervorming plaatsgevonden? Waarom moet er een kabinet worden gevormd door partijen die samen geen meerderheid van de kiezers vertegenwoordigen? Waarom lijkt de Tweede Kamer zich vooral bezig te houden met incidentenpolitiek? Welke rechtse partij kan, 25 jaar na Fortuyn, qua organisatiekracht zich meten aan PRO, D66 en de VVD?

We kunnen moeilijk anders concluderen dan dat er sprake is van een politieke systeemcrisis. Een politiek systeem dat is ontworpen voor de verzuilde samenleving van de twintigste eeuw sluit steeds minder goed aan bij de geatomiseerde en geïndividualiseerde samenleving van 2026. 

Al zes jaar kijken we naar kabinetten die onvoldoende doorzettingskracht hebben om noodzakelijke hervormingen door te voeren. We zien zwakke politieke organisaties die draaien om een handvol mensen, een Tweede Kamer die haar prioriteiten niet altijd op orde heeft, een zittingsduur van vier jaar die vaak te kort blijkt om fundamentele veranderingen in gang te zetten en een versnipperd parlement waarin kleine partijen met enkele zetels nauwelijks in staat zijn hun controlerende taak goed uit te voeren.

Dat zou voldoende reden moeten zijn om serieus na te denken over een grondige modernisering van ons politieke stelsel. Een hogere kiesdrempel zou de versnippering kunnen terugdringen en de vorming van stabielere meerderheden vergemakkelijken. Het verplicht democratiseren van politieke partijen zou (rechtse) partijen dwingen te werken aan hun partijkader en organisatievermogen. Daarnaast zou een zittingsduur van zes jaar voor de Tweede Kamer kabinetten en Kamerleden meer ruimte geven om hervormingen daadwerkelijk door te voeren in plaats van voortdurend te regeren met de volgende verkiezingen in het achterhoofd.

Maar ook de rechtse kiezer ontkomt niet aan zelfkritiek. In de 28 jaar dat ik hier in Nederland rondloop stemt een groot deel van Nederland op partijen die zeggen verandering te willen, maar er niet in slagen sterke politieke organisaties op te bouwen. De PVV heeft nooit serieus geïnvesteerd in partijopbouw en kadervorming, en is daarmee een electorale eenmanszaak. BBB lijkt nog altijd zoekende naar haar identiteit. Forum voor Democratie is verworden tot een schim van wat het ooit pretendeerde te zijn en inmiddels verworden tot een geldmachine voor de partijtop. JA21 worstelt met haar positionering. En inmiddels dient de volgende afsplitsing zich alweer aan in de vorm van DNA.

Het gevolg is dat rechts regelmatig verkiezingen wint, maar zelden de institutionele kracht ontwikkelt om langdurig richting te geven aan het land en verzandt in politieke amateurisme. Daarmee wordt iedere verkiezing opnieuw een strijd tussen onvrede en teleurstelling, zonder dat er een helder alternatief ontstaat. Dat heeft geleid tot het grote wantrouwen dat veel Nederlanders tegenwoordig hebben in de landelijke politiek.

Social

Misschien nog belangrijker is dat de rechterflank nauwelijks werk heeft gemaakt van een langetermijnvisie voor Nederland. Tegen asielmigratie, tegen doorgeschoten stikstofbeleid, tegen onrealistische klimaatdoelen en tegen woningbouwbeperkingen zijn, is nog geen toekomstvisie. Dat zijn standpunten, geen bestemming. Hier ligt de basis voor het feit dat elk politiek experiment mislukt en we laten hier rechtse politici te makkelijk mee wegkomen. Het verloop van het kabinet-Schoof is daarbij het meest heldere voorbeeld. Voor het eerst in jaren kreeg de rechterflank de kans om haar ideeën om te zetten in bestuur. Maar in plaats van een breed toekomstverhaal, een sterke organisatie en een duidelijke hervormingsagenda zagen we opnieuw verdeeldheid, improvisatie, gepruts en een voortdurende focus op de politieke actualiteit van de dag.

Als jonge rechts stemmende kiezer vraag ik mij steeds vaker af: wat is het grote rechtse project voor de komende dertig jaar? Wat is het hedendaagse Nederlandse equivalent van de Deltawerken, de Zuiderzeewerken of de aanleg van onze nationale infrastructuur waar wij mee aan de slag willen? Wat is het positieve project dat Nederland sterker, rijker of veiliger maakt? Waar willen we als land naartoe, waar geloven we in en welke keuzes horen daarbij?

De generaties voor ons bouwden de Zuiderzeewerken, de Deltawerken, Schiphol, de Rotterdamse haven en het Nederlandse gasnetwerk. Zolang rechts vooral reageert op de plannen van anderen, zal het initiatief bij links en het politieke midden blijven liggen. Wie een land wil veranderen, moet meer bieden dan kritiek alleen. Die moet ook een overtuigend verhaal hebben over de toekomst en daar vanaf vandaag aan gaan werken.

In Slow Burn, Shawn Huckins puts the cognitive dissonance that defines our current era in stark relief. The New Hampshire-based painter has long challenged American mythology and collective aggrandizing by reinterpreting canonical artworks and visual languages. His series have commented on the U.S.’s proclivity for erasing history and the ways our garments convey social status and class. In this new body of work, he directs us to the contradictory experience of witnessing destruction as both a spectacle and a distant occurrence.

Slow Burn presents a suite of landscapes, each veiled by curtains. Floral drapery flanks a catastrophic explosion, a sliver of sunlight peeks through a decorative toile de jouy pattern, and delicate lace veils a wildfire in the distance. Opened just enough to allow a partial glimpse, the curtains suggest a theatrical scene in which the raging disasters of war and the climate crisis are ongoing.

In contrast to the 19th-century landscapes synonymous with the Hudson River School, Huckins stages scenes in which romanticism and idealized vistas are long gone. While the viewer peers outward from the safety of a home, the fires and bombs that characterize the outside world inch closer, and the complacency, privilege, and pure luck that have provided protection thus far are ever more precarious.

Slow Burn runs from July 11 to August 22 at K Contemporary in Denver. Until then, find more from the artist on Instagram.

Do stories and artists like this matter to you? Become a Colossal Member today and support independent arts publishing for as little as $7 per month. The article Wildfires and War Rage in Shawn Huckins’ Theatrical Paintings appeared first on Colossal.

Pink Floyd

Misschien komt het door zijn „moeizame karakter” dat vakbondsleider Hans Spekman nog niet tevreden is, zegt hij.

West bracht onder meer een nummer uit met de titel Heil Hitler. Het Centraal Joods Overleg (CJO) wilde dat zijn optreden via de rechter werd geannuleerd.

sz-da has added a photo to the pool:

Goro Sky Tower (五老スカイタワー)

Move over, Copilot: Microsoft is introducing a new category of agentic AI called "Autopilot," starting with Scout, its first agent. And it doesn't take much guessing to understand how Microsoft expects these things to operate: By constantly watching your every move and taking action in the background to ostensibly streamline your workday. Microsoft announced Autopilot, and the first Autopilot agent, Scout, at Microsoft Build on Tuesday, describing it and other future Autopilots as “always-on agents that work autonomously,” stay active in the background to “understand how work gets done across your apps and systems,” and can “take action without needing to be prompted each time.” Scout, for example, can be interacted with in Teams when one feels the need, but outside of instances when users need to query it directly, it’s always there. “It operates across cloud, desktop, and web, connecting to Teams, Outlook, OneDrive, and SharePoint, and to the data that powers your day, including chats, email, calendar, and contacts,” Omar Shahine, corporate VP of Microsoft Scout, wrote in the announcement. Autopilot agents supposedly have their own identities, according to Shahine, and are able to act autonomously within the constraints organizations set on their activities (access controls can be set by organizations). Per Shahine, letting Autopilots operate on autopilot “creates a more durable way to keep work in motion so it continues even when your attention is elsewhere.” Say, for example, you need to schedule a meeting: Scout can handle scheduling on its own while accounting for time zones; it can flag meetings it considers particularly important for its users and generate materials it believes users need to prepare before the scheduled time. Scout can also identify looming deadlines and block off time on a user’s calendar so that they can work on a particular project, “spot risks, like stalled decisions,” and basically act like a work nanny that schedules your day by being hyper-aware of every single little thing that needs to get done. Hopefully, your new Microsoft nannybot is more reliable than its Copilot predecessor, whose outputs Microsoft itself warns may not always be accurate. Get ready for a Claw-shaped hole in your environment “Microsoft Scout is built with enterprise-grade security and controls so it can be trusted in your organization from day one,” Shahine noted in the release, followed immediately by noting that it’s powered by OpenClaw, not exactly a platform with a stellar security reputation or record of not making bad decisions on behalf of users. Microsoft claims that Scout and whatever future Autopilot agents it releases are bound to an Entra identity that allows their activity within an enterprise environment to be attributed to a particular person’s Scout agent, and notes that it acts within the confines of access controls set by the organization, but it’s not clear what other protections against common AI exploits are included. As we’ve noted before, it's often surprisingly easy to manipulate AI agents into behaving in ways their operators never intended, and malicious webpages can inject prompts that trick them into leaking sensitive information; in both cases, those sorts of attacks can be launched without any direct user interaction. We asked Microsoft for more details on the security aspect of Autopilots and Scout, but didn’t hear back before the deadline. It’s also worth noting that Microsoft Scout is in very limited access, with only a “select group of customers” getting access to the preview, along with organizations participating in the Frontier program, which grants them early access to Copilot and other Microsoft AI features. One more caveat, too: Frontier enrollees can only get access to the Scout preview if they’re GitHub Copilot subscribers. GitHub Copilot recently shifted to a usage-based billing model that has seen bills skyrocket, so expect those Microsoft bills to rise if you choose to give it a shot, too. ®