Het begint zomaar, aan je bureau of midden in de nacht: een warm straaltje uit je neus. Even knijpen en het is voorbij. Totdat het een week later weer gebeurt. Pech, of is er iets aan de hand?
Het neusslijmvlies is dun en zit vol met kleine bloedvaatjes. Raakt er één beschadigd, dan bloedt het. Bij ruim driekwart van de neusbloedingen is geen duidelijke oorzaak te achterhalen.
Toch is er een duidelijk seizoenspatroon. In herfst en winter droogt verwarmingslucht het slijmvlies uit. Er ontstaan korstjes, en wie die loskrabt of hard snuit, beschadigt een vaatje. Verkoudheden doen er nog een schepje bovenop.
Andere bekende oorzaken zijn neuspeuteren, een klap op de neus en bloedverdunners. Die laatste zorgen ervoor dat een kapot vaatje langer doorbloedt dan normaal.
Bij ruim driekwart van de neusbloedingen is geen duidelijke oorzaak aan te wijzen
Kader: Ga rechtop zitten en snuit eerst zachtjes de stolsels eruit. Buig je hoofd iets naar voren, zodat er geen bloed je keel in loopt. Knijp het zachte deel van je neus minstens vijf minuten dicht, zonder het tussendoor los te laten. Bloedt het nog, knijp dan nog eens tien minuten. Stopt het daarna niet, bel dan je huisarts of de huisartsenpost.
Een luchtbevochtiger of een bakje water op de verwarming houdt het slijmvlies soepeler. Een paar keer per dag wat vaseline in de neus smeren kan ook. Of dat echt helpt, is niet bewezen, maar kwaad kan het niet.
Peuter niet en snuit rustig. Klinkt als advies voor een kleuter, maar met een vingernagel is een vaatje zo kapot.
Komt de bloedneus regelmatig terug, bijvoorbeeld eens per maand, en helpen deze tips niet? Maak dan een afspraak bij de huisarts. Zeker als je bloedverdunners gebruikt.
Vaak terugkerende bloedneuzen kunnen wijzen op een milde stoornis in de bloedstolling. Bij tieners en jonge mannen die steeds aan één kant bloeden, kan een zeldzame, goedaardige maar snelgroeiende, vaatrijke tumor achter in de neus de oorzaak zijn. Bij ouderen is een kwaadaardige tumor in de neus een zeldzame mogelijkheid.
Ook leukemie kan zich uiten in bloedneuzen zonder aanwijsbare reden, naast klachten zoals vermoeidheid, bleekheid en blauwe plekken. Dat is zeldzaam, maar het is wel een reden om aanhoudende klachten serieus te nemen.
Hebben je ouders, broers of zussen ook vaak een bloedneus? Dan is extra alertheid op zijn plaats. Daarachter kan de erfelijke vaatziekte Rendu-Osler-Weber staan. Naar schatting heeft 1 op de 5.000 Nederlanders die aandoening. Een kind van een ouder met de ziekte heeft 50 procent kans die te erven.
Bij deze ziekte zijn kleine bloedvaatjes verwijdd en kwetsbaar, vooral in de neus, mond en huid, maar soms ook in organen zoals de longen, lever of hersenen. Herkenbaar zijn kleine rode puntjes op het gezicht, de lippen, de tong of de vingers. Spontane bloedneuzen zijn de meest voorkomende klacht.
Het verraderlijke: wie opgroeit in een familie waar bloedneuzen gewoon zijn, ziet er vaak niets bijzonders in. De ziekte wordt daardoor vaak pas laat ontdekt.
Pullquote: Wie opgroeit in een familie waar bloedneuzen gewoon zijn, ziet er vaak niets bijzonders in
Een bloedneus is dus meestal het gevolg van droge lucht. Maar wie er steeds mee zit, grijpt niet alleen naar een tissue, maar ook naar de telefoon.