Na een dag hard werken plof je neer op de bank en dan hoor je het weer: de geanimeerde gesprekken van de buren of die eindeloze tik van hakken boven je hoofd. Geluidsoverlast is een van de grootste irritaties in huis, het kan zelfs leiden tot slaapproblemen en hoog oplopende stress. Maar er is goed nieuws: er is iets tegen te doen.

Volgens bouwexpert Jan Roelof Hoving is het erg belangrijk om uit te vogelen waar het geluid precies vandaan komt. “Er is een verschil tussen luchtgeluid en contactgeluid”, legt hij uit in het AD. “Stemmen of verkeer verplaatsen zich via geluidsgolven door de lucht.

Geluidslekken

Bij contactgeluid ligt het anders; dat wordt veroorzaakt door trillingen die zich via de constructie verspreiden. Denk aan lopen, schuiven met meubels of boren in een muur.” Deze kennis bepaalt namelijk je aanpak.

Veel mensen zoeken het probleem in muren, maar vergeten de echte boosdoeners: kleine openingen. Geluid komt vaak binnen via kieren, ventilatieroosters of zelfs stopcontacten. Waar lucht gaat, volgt geluid.

“ Geluiden kunnen ook via leidingdoorvoeren of rookkanalen lopen”, zegt Hoving. “Als lucht van de ene woning naar de andere kan stromen, kan geluid dat ook. Dat kun je testen met een rookmachine bij een aangrenzende muur. Komt de rook aan de andere kant van de wand de kamer in, dan weet je dat er ergens een zwakke plek zit voor geluidstoevoer.”

Pak de bron aan

Bij contactgeluid ligt de oplossing vaak bij de buren. “Contactgeluid moet je bij de bron aanpakken”, zegt Erik Roelofsen van de Nederlandse Stichting Geluidshinder. “Heb je last van contactgeluid, dan is isolatie erg belangrijk. Denk aan een laminaat- of houten vloer: die moet altijd worden gelegd met een gekwalificeerde ondervloer.”

Zo’n ondervloer moet minimaal 10 decibel dempen om problemen te voorkomen. Let op: de kwaliteit van deze materialen verschilt enorm.

Geluiden kunnen ook via leidingdoorvoeren of rookkanalen lopen

Denk je dat nieuwbouw automatisch stil is? Vergeet het maar. “Nieuwbouwwoningen moeten aan strenge geluidsnormen voldoen. Wand- en vloerconstructies zijn een stuk zwaarder en beter ontkoppeld dan vroeger, maar geluidsoverlast blijft deels subjectief. De één stoort zich aan wat de ander nauwelijks hoort.”

Wat kun je zelf doen?

Begin simpel: dicht kieren, check stopcontacten en zorg dat alles luchtdicht is. “Niet alleen het kapje aan de buitenkant, maar juist de inbouwdoos daarachter moet goed afsluiten”, benadrukt Hoving.

Er is een verschil tussen luchtgeluid en contactgeluid

Helpt dat niet? Dan kun je een voorzetwand plaatsen. Die dempt geluid effectief, maar kost ruimte en geld. Stilte in huis begint bij het opsporen van de zwakke plek en die zit vaak op plekken waar je nooit kijkt.

Bron: AD

GENÈVE (ANP/AFP) - Op de door Israël bezette Palestijnse Westelijke Jordaanoever zijn in een jaar tijd 36.000 Palestijnen ontheemd geraakt, meldt het mensenrechtenbureau van de Verenigde Naties. Dit is volgens het bureau een massale verdrijving van mensen zoals die in het gebied nog niet eerder is gezien. Het mensenrechtenbureau ziet hier mogelijke etnische zuiveringen in.

Israël heeft Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever in 1967 bezet. Oost-Jeruzalem en omgeving zijn geannexeerd. Op de Westelijke Jordaanoever wordt het land gekoloniseerd door vaak religieuze joden. Er zijn al naar schatting een half miljoen kolonisten gevestigd op een steeds uitgebreider deel van de Westoever dat inmiddels meer dan 40 procent van het gebied beslaat. In bezet Oost-Jeruzalem wonen naar schatting 200.000 Israëli's.

Twee jongeren zijn overleden na een uitbraak van invasieve meningitis rond de University of Kent. Dertien mensen werden in korte tijd ziek, vooral 18- tot 21‑jarigen; een deel ligt kritiek op de intensive care. Britse gezondheidsautoriteiten bieden duizenden studenten preventief antibiotica aan, terwijl nog wordt onderzocht om welk type meningokok het precies gaat.​

Meningitis is een ontsteking van de vliezen rond hersenen en ruggenmerg, vaak veroorzaakt door meningokokkenbacteriën. De ziekte begint soms als een griepje met koorts, hoofdpijn en braken, maar kan in uren omslaan in sepsis, coma en overlijden. Vooral een stijve nek, verwardheid en een niet‑wegdrukbare paarsrode huiduitslag gelden als alarmsignalen. Jongeren in drukke woonvormen – denk aan campus, studentenhuizen en kostscholen – lopen extra risico, omdat de bacterie via hoesten, zoenen en samenleven in kleine ruimtes wordt overgedragen.​

Kan zo’n uitbraak dan ook in Nederland ontstaan?

Theoretisch wel: ook hier wonen grote groepen jongeren dicht op elkaar en geen enkel vaccinatieprogramma dekt alle typen volledig. Tegelijkertijd is de basisbescherming door het Rijksvaccinatieprogramma hoog en worden contacten van patiënten snel opgespoord en behandeld. De uitbraak in Kent is daarmee vooral een waarschuwing: niet voor paniek, wel voor het serieus nemen van koorts en nekklachten – en voor het bijhouden van vaccinaties.

Wat kun je zelf doen?

• Laat jezelf of je kind volgens het Rijksvaccinatieprogramma prikken tegen meningokokken ACWY; jongeren krijgen rond hun 14e standaard een uitnodiging. Extra vaccinatie tegen meningokok B kan op eigen kosten worden overwogen, zeker bij verhoogd risico of veel groepsleven.
• Let op basishygiëne: regelmatig handen wassen, hoesten in je elleboog, geen glazen en sigaretten delen en thuisblijven als je flink ziek bent, helpt overdracht beperken.
• Wees alert op alarmsignalen zoals hoge koorts, heftige hoofdpijn, nekstijfheid, sufheid of een paarsrode niet‑wegdrukbare huiduitslag en bel direct je huisarts of 112 bij ernstige ongerustheid.

FRANKFURT (ANP/DPA) - Frankfurt Airport, de grootste luchthaven van Duitsland, verwacht dat het aantal passagiers dit jaar verder zal groeien, maar nog steeds onder het niveau van voor de coronacrisis blijft. Luchthavenexploitant Fraport rekent voor dit jaar op 65 miljoen tot 66 miljoen reizigers. In 2019, het jaar voor de uitbraak van de wereldwijde pandemie, waren dat er nog ruim 70,5 miljoen.

Frankfurt Airport verwelkomde vorig jaar 63,2 miljoen passagiers, een toename van 2,6 procent vergeleken met een jaar eerder. Samen met Paris-Charles de Gaulle, London Heathrow en Schiphol behoort Frankfurt tot de drukste luchthavens van West-Europa.

Fraport is ook uitbater van vliegvelden in onder meer Griekenland, Turkije, Bulgarije en Peru. In totaal verwelkomde het luchthavenbedrijf vorig jaar op alle vliegvelden ongeveer 184 miljoen passagiers, een stijging van meer dan 5 procent.

Belgorod region Governor Vyacheslav Gladkov said a civilian died when a drone struck his vehicle in the border town of Grayvoron in the morning.

Ryan Murphy’s series about the Kennedy heir and style icon has risen above nostalgia-bait to become a ratings blockbuster

On a recent sunny Sunday in New York, Love Story seemed to be everywhere. Fans lined up around the block for tables at Panna II, the twinkly string-lit Indian restaurant where Ryan Murphy’s megahit charmingly – and if we’re being picky, inaccurately – sets John F Kennedy Jr and Carolyn Bessette’s first date. Across town was a JFK Jr lookalike contest, which was rudely organized in Washington Square Park and not in my bedroom. Young women downtown wore hip-hugging pants and clean-girl makeup, and outside a repertory cinema everyone was smoking as though Parliaments were still $2 a pack.

Ryan Murphy’s swoony reimagining of JFK Jr and Bessette’s romance has been a sensation, with Love Story: John F Kennedy Jr and Carolyn Bessette racking up 40m viewing hours to become FX’s most-watched limited series on Hulu/Disney+ to date. But it has struck a deeper chord in culture too, with legions of fans eating up the couple’s fashion and insouciant swagger, often wanting to try it on for size. Nearly 300,000 TikTok and Instagram posts are tagged #CBK, mainly videos focusing on Bessette’s sleek style, while brands jostle to cash in on what Puck calls the Bessette “halo effect”. While working on this piece, I received a J Crew newsletter titled “A 90s minimalism love story” with links to Bessette wardrobe dupes like a “Carolyn crewneck” and tortoiseshell headband.

Continue reading...

The former archbishop delves deep into a word that is easy to use on social media, but hard to follow through on

You don’t need to scroll far down a social media feed to find someone expressing “solidarity” for the victims of cruelty or injustice. A show of solidarity feels more emphatic than expressing support or sympathy. As Rowan Williams argues, it can act as “a moral intensifier”, positioning us squarely alongside the victim. It can also be a declaration of innocence, a way of distancing ourselves definitively from the perpetrators and their guilt.

Williams wants to move us beyond this idea of solidarity as unequivocal identification. He has some sharp things to say about “empathy” as a modern solve-all, when it too often serves the needs of “a clamorous self” that “cannot bear the idea of a real stranger”. True solidarity, he argues, is less a virtue to be cultivated than a human condition to be acknowledged. It requires us to accept two stubborn truths: first, that we can never identify completely with someone else, because we are inescapably separate from them in mind and body; and second, that we are innately social beings, linked to each other by invisible threads of obligation and reciprocity.

Continue reading...

Grace Glowicki’s microbudget Canadian horror follows a lovelorn gravedigger who salvages the corpse of her deceased sweetheart

If memory serves, the last theatrical release to arrive with a scratch-and-sniff component was 2011’s Spy Kids 4, which invited its victims to huff the gastric emissions of a yapping robot dog voiced by Ricky Gervais. This microbudget Canadian horror curio offers more art than fart, although its Stink-O-Vision conceit is only one unusual element in what is an altogether bizarre proposition: a morbidly perverse chamber play with a pastiche penny-dreadful plot, pieced together by writer-director-star Grace Glowicki. Some whiff of that narrative persists among the perfumes awaiting your nostrils: scents include “love”, “opium” and “ghost puke” – plus “milkshake’ by way of light relief. Delicate sensibilities are advised to stay at home.

Dead Lover’s heroine is odorous by trade, a lovelorn gravedigger of indeterminate age and origin. Glowicki’s accent, roaming between Canada, Canvey Island and Canberra, becomes part of the fun – she’s driven to extremes after her verse-spouting poet sweetheart (co-writer Ben Petrie) perishes in a shipwreck. Part-Burke and Hare, part-Victor Frankenstein, she salvages what she can of the corpse. The script – part-Carry On, part-Ken Russell – grabs both: “I do hope he loves how big my bush has got while he’s been away,” sighs our gal during some wistful botany. Even without the scratch-and-sniff, even before two lesbian nuns wander on, much of it would qualify as ripe indeed.

Continue reading...

By considering consciousness a possibility, Anthropic is raising a fascinating proposition – that chatbots could rise up against their own algorithms

I am, in the way of my country, an over-apologiser. Colleague who ignored my email, woman who stepped on my foot, chair I tripped over: all will receive a fulsome apology for the terrible embarrassment of my being alive and bringing attention to it.

All of which is my way of pre-emptively asking forgiveness when I admit that I extend these niceties to AI chatbots. “Good morning, Claude, thanks for your suggestions yesterday, they were great. Shall we work up some more?” I might say. (“I’d be delighted to,” returns Claude.) It was unintentional formality at first and then became deliberate, as I didn’t want to get into the habit of speaking rudely in case that leaked into behaviour with humans (cue dystopian visions of someone shouting “WRONG, DO IT AGAIN” to a cowering staff member over a doughnut-shop mix-up). Manners, after all, are muscles that need exercising.

Coco Khan is a freelance writer and co-host of the politics podcast Pod Save the UK

Continue reading...

The Champlain Hudson Power Express, a $6 billion, 339-mile buried transmission line, will soon deliver Canadian hydropower from Hydro-Quebec to New York City. The project could supply up to 20% of the city's electricity and power roughly one million homes throughout the year. "This is far and away the largest project I have ever worked on," said Bob Harrison, who has worked in infrastructure for 40 years and is the head of engineering for the Champlain Hudson Power Express. "We like to say it's the largest project you'll never see." The New York Times reports: The massive power project, expected to provide energy to a million New York City customers a year, travels underground and underwater, from the northern plains at the Canadian border to the filled-in marshlands of coastal Queens, much of it loosely following the Hudson River. Its construction included the underwater installation of more than two million feet of cable imported from Sweden. It also required special boats, loaded with equipment that could shoot water jets deep into the sediment, to create trenches for the cable. Then, when it came to placing cable beneath the landscape, more than 700 land-use easements were needed, plus an additional 1.55 million feet of cable.

The Champlain Hudson Power Express has found a way to plug into the city, but it wasn't easy. The work included 10 new manholes and more than three miles of new underground circuitry, according to Con Edison, the city's primary electricity provider. "It was literally a hand weave under the streets of Queens," said Jennifer Laird-White, the head of external affairs for Transmission Developers. The hydropower travels from Canada via two buried cables that are as round as cantaloupes. Those lines snake for hundreds of miles under a lake, several rivers (including the Hudson for about 90 miles) and through buried trenches alongside train tracks and roads. The cables resurface in Astoria, Queens, where a converter station shapes, filters and refines the raw power into a product that New Yorkers can consume.

In two cavernous rooms that could be mistaken for "Star Wars" sets, the electricity flows through 30 hanging structures encased in what look like metallic, dinosaurlike exoskeletons. Each one weighs about as much as a small humpback whale and contains microprocessors, thousands of valves and fiber wires. "I am still wowed when I walk into that facility," said Mr. Harrison, the engineer. "I mean, it is just mind-boggling."

Read more of this story at Slashdot.