@metgitarenenzo True, maar ik denk dat die veel in de fabriek gaat kijken en de eerste paar races zeker zal rijden, in 't rood. Of ie het eind van volgend seizoen haalt?
@metgitarenenzo
Nah, nieuwe waggies volgend jaar. Seizoen vergeten en bonno vragen of ie niet ook bij Ferrari wil komen.
Tussen mij en Henk Spaan (p.a. paviljoen 3, Rosa Spier Huis, Hector Treublaan 97, 1251 CG Laren) is het nooit meer goed gekomen sinds ik hem tijdens het antichambreren in de kleedkamer van Pauw & Witteman vroeg hoeveel spelers zowel bij Ajax als bij Feyenoord hadden gespeeld. Deze strikvraag was afkomstig van mijn grote vriend dominee Klaas Vos, die in een ander leven chef documentaire was bij de VPRO. Johan Derksen zat naast mij in de catacomben van de studio en begon net als Spaan te stotteren en te hakkelen, want hij kwam niet verder dan twaalf, en dat waren de overbekende gevallen: Eddy Pieters Graafland, Henk Groot, Wim Jansen, Ruud Geels en Johan Cruijff. Spaan noemde de instinkers Angelos Charisteas en Jan Sørensen tenminste nog en kwam op veertien. “Het waren er maar liefst achtentwintig,” riep ik triomfantelijk, “stelletje fopspecialisten!”
Nou, dat heb ik geweten, want tijdens de legendarische uitzending van Pauw en Witteman waarin ik mijn boekje Brussel: Eurabia presenteerde, werd ik volledig gefileerd door Snabbel en Babbel, die net zo fris roken als dat ze er uitzagen.
Hendrikus Spaan verklaarde mij tot islamofoob en Johannes Derksen noemde mij een zionistische infiltrant en een jodenknecht. ‘s Anderendaags brulde Francisco van Jole in zijn media-rubriekje De Leugen Regeert dat het vod dat ik geschreven had puur “islam-bashen” was, en bovendien was ik een enge fascist én xenofoob. Jolo vond het dan ook - to add insult to injury - een schande dat Pauw en Witteman mij een podium hadden verleend.
Spaan kwam ik later nog eens tegen op het Boekenbal en hij schoot weg als een haasje, alsof ik ebola, aids en de vliegende vinkentering had. Nou moet ik zeggen dat ik voortdurend plaagstootjes uitdeel aan de milde satiricus. Iedere keer als ik iets over hem twiet, plaats ik er een foto van Geert Mak of Anja Meulenbelt bij en dat schijnt de goede man vreselijk te vinden. Toen Propria Cures, dat 135 jaar lang gratis verkrijgbaar was op de Universiteit van Amsterdam, door de UvA werd geweerd en daar niet meer in de tijdschriftenbakken lag, was hoofdredacteur Arie Storm (dat zijn herinnering tot een zegen mag zijn) woedend en belde hij voor een reactie naar het Rosa Spier Huis, waar de verpleegster na een uur ome Henk had gevonden in de recreatieruimte, waar hij samen met Bert Vuijsje aan het blaasvoetballen was. Ik twiette naar aanleiding van het stukje in PC dat Spaan net zoveel gezag had als dat mannetje op de drukke rotonde in mijn Olhão. Hij moet een jaar of zestig zijn, mist een paar chromosoompjes (wat op zich niet zo heel bijzonder is in de Algarve), en draagt het hele jaar door een knickerbocker en een shirt en petje van mijn clubje SC Olhanense. Zijn stokoude gebochelde moeder (met snor) parkeert haar zoon ‘s morgens op de rotonde en dan gaat hij met een fluitje het verkeer regelen. Alle automobilisten kennen de vreemde snuiter en spelen het spelletje mee, als ware hij een echte verkeersagent.
Ik vergeleek het koddige mannetje met Henk Spaan, die rapportjes over Ajax schrijft in Het Parool (fout na de oorlog): niemand neemt hem serieus en hij doet mee voor spek en bonen. In een interview in zijn eigen Parool zei Spaan eens: ‘Je zit aan de Sloterplas als aan het Meer van Genève. Dat is dan zogenaamd een gevaarlijke wijk. Marokkanen en moslims zijn de alleraardigste in inwoners van Osdorp’.
Ik twiette schuddebuikend van het lachen: Amsterdam-West: volgens opa Spaan het Zwitserland van Nederland, en toen waren de rapen wederom gaar. Van zijn vaste verpleegster in het Spier Huis, vernam ik dat ome Henk onder het spanlaken moest toen ik deze vrolijke twiet plaatste.
SocialEnfin. De twee grote Ajax-kenners Spaan en Derksen gingen dus af als een gieter in de kleedkamer van Pauw en Witteman, want ik dreunde na afloop van de uitzending alle achtentwintig overlopers en verraders uit het blote hoofd op, met als toegift de ergste miskopen van het Grote Ajax: Mido, Yannis Anastasiou, Boukhari El Maimouni, Felix Gasselich en last but not least Nikos Machlas. Ach, wie kent ze nog?
Ik heb recht van spreken, want ik ben aficionado van zowel Ajax als Feyenoord geweest. De moffen noemen zo iemand een Wendehals. Ik stond als dolblij huppelend jochie met mijn Rotterdamse ooms op Zestienhoven toen Feyenoord daar landde met de Europacup. Mijn Ajax-haat kende geen grenzen tot ik in Amsterdam ging wonen. Ach, hoe vaak heb ik niet gekeken naar die magistrale Ton van Duijnhoven als suppoost Crooswijk. Daar is later een singletje van uitgebracht, met de heerlijke tekst “Nou Jaap Swart… eindelijk opsodemietert!”
Afgelopen dinsdag - na de wedstrijd Ajax-Benfica - draaide ik vier keer achter elkaar Gerard Cox en het epische lied Ajax is dood.
Dit is toch pure poëzie, vrienden!
Heel onverwacht na te zijn uitgegleden
Is Ajax zacht en kalm overleden
Wij zagen het al weken hoe hij zakte
En tekenen gaf van verregaande zwakte
Zingen wij nu iets teders zachts en zoets
Van de doden niets dan goeds
Moeder ik verzuip
De Cup staat in de Kuip
Verteerd door wraakgevoel en jaloezie
Zonk hij steeds dieper in melancholie
En liep al gauw met plannen rond voor zelfmoord
Door het daverende succes van zusje Feyenoord
Zijn afgang te verdragen viel niet mee
Voor Ajax RIP
Mijn grote vriend dominee Klaas Vos zei vijftien jaar geleden woorden van dezelfde strekking in een interview in De Pers. Hij was toen al zes jaar lid van de ledenraad van Ajax. Vos ging uitgebreid in op de bestuurscrisis bij Ajax en het leek wel een donderpreek. 'Voor heel veel mensen is Johan Cruijff een God, hij wordt niet voor niets El Salvador of de Messias genoemd. En een God heeft volgelingen die hem blindelings geloven. 'Een van die volgelingen, Rutger Koopmans, heeft toegegeven dat hij de werkwijze van de Russische maffia als voorbeeld heeft genomen voor de machtsstrijd. Dan laat je dus openlijk weten dat je crimineel bezig bent. Misschien dat Cruijff er niet direct voor verantwoordelijk is, maar er is door zijn kamp wel een oorlogszuchtige sfeer gecreëerd die slachtoffers heeft geëist.' Volgens Vos toonde de uitdrukking 'Godenzonen' de arrogantie van Ajax, terwijl de club eerder David dan Goliath is. De predikant vindt dat Ajax gegijzeld is door de economie, dat het voetbal daardoor verziekt en de voetballers een soort slaven zijn. 'Of beter nog: het zijn hoeren geworden', zegt Vos.
In die tijd kwam die kritiek op Ajax keihard aan, want ik was van Feyenoord overgestapt op de Godenzonen toen ik in 1980 in 020 ging wonen. Hoeren: het zal je maar gezegd worden. Ik moest meteen aan Sylvie Meis denken en haar wisselende contacten met de diverse selecties van de club en het technisch personeel, inclusief Bassie de lijnentrekker. Ik bezocht alle thuiswedstrijden in die goeie ouwe Meer. Je had toen nog volkshelden als Peter Boeve, Piet Schrijvers, Edo Ophof, Jan Deinse en Dick Schoenaker. Deze mannen werden de Brazilianen van Ajax genoemd vanwege hun frivole en elegante spel. Dico Schoenakerinho!
Ik en mijn maten gingen eerst indrinken (half dozijn kopstoten) bij het legendarische café Meerzicht en om vijf voor half drie kochten we dan een kaartje voor zeven gulden vijftig cents. Daarna strompelden wij naar Vak O, waar Jan Rot al Ivanhoe stond te brullen. Die lieverd van een Rot was toen nog full blown gay en ook nog eens een grote Ajax-fan. Hij schreef in 2004 het officiële Ajax-lied voor het 30-jarig jubileum van de Europacup I-zege van 1971-1972-1973.
Het nummer heet “Drie keer Europa’s kampioen” en werd gezongen op de melodie van zijn eigen hit “Rot op naar 010” (een anti-Feyenoord-liedje dat hij eerder had geschreven).
Drie keer Europa’s kampioen
Met Cruijff en Neeskens en al die mooie jongens van toen
Drie keer Europa’s kampioen
En dat zal nooit meer overgaan, nooit meer overgaan
Meanwhile back at the ranch. Als het spel van de godenzonen in de Meer te saai was en het na een kwartier niet 5-0 stond, zong mijn hele vak Tjeu La Ling, tingeling, tingeling! Dan moest er iets gebeuren en met enig geluk kwam de pingelchinees in het veld. Het publiek in Vak O bestond uit keurig hardwerkend, vaak ongeschoold volk en heel veel boeren die de supporters van de tegenstanders voor boeren uitscholden.
Legendarisch was die dikke meneer met een versleten Puma-schoudertas die Koetjesrepen verkocht die vier keer zo duur waren als bij de Spar. Slechte scheidsrechters scholden we uit voor ‘vriend van Van Swieten’. Ignace van Swieten was namelijk net als de scheidsrechters Leo Horn, Jacques d’Ancona, John Blankenstein, Frans Derks en Jan Keizer van de verkeerde kant.
Dominee Vos, overtuigd aanhanger van de Griekse beginselen, heeft ooit voor een weekblad nog een reportage gemaakt over homofilie in het betaalde voetbal, bij spelers, trainers en scheidsrechters. De namen die ik hierboven noemde, werden regelmatig genoemd, maar de bronnen van Klaas wilden voor nog geen goud “for the record” al die nichten uit de KNVB-kast rukken.
Leuk detail: als Marc Overmars even niet bij de les was, zong de hele Meer dat liedje van Gordon: Kon ik maar even bij je zijn.
In de jaren tachtig kwamen er nooit meer dan 11.000 toeschouwers in De Meer - zelfs niet toen Johan Cruijff weer terug was, en ook niet tijdens de successen van Van Basten, Rijkaard, Kieft Bosman, Dico Schoenakerinho en noem ze maar op - terwijl er in de Arena ineens iedere zondag 50.000 hoofdzakelijk boeren uit de negorij van Nederland zaten en die heel hard “boeren” brulden naar bijvoorbeeld de supporters van Feyenoord uit wereldstad Rotterdam. Ik heb dat nooit begrepen. In de skyboxen zaten foute ondernemers met gore vunzige stoephoeren te snuiven, bubbels te slurpen en notabene tijdens de wedstrijden naar video’s te kijken van optredens van Lee Towers of Rene Froger. Of ze lieten zich pijpen terwijl ze naar Kim Holland keken. Op de plek van die sacrale Meer is sociale woningbouw herrezen, vol mohammedaanse hangkansenparels die het leven verzieken van die useful idiots die daar uit ideologische diversiteitsoverwegingen een hut hebben gekocht die ze nooit meer kunnen verkopen.
De lezer mag gerust weten dat ik een traantje heb weggepinkt toen ik deze week naar Ajax tegen Benfica keek. Maar mijn ouwe cluppie Feyenoord was donderdagavond tegen de Schotse pauperclub Celtic zo mogelijk nog erbarmerlijker dan Ajax. Het zijn barre tijden voor mensen die zowel Ajax als Feyenoord tot hun verloren liefdes rekenen. Wat dat betreft ben ik toch best wel uniek. Mij is dan ook vaak gezegd dat ik van alle walletjes vreet.
Ik moet denken aan dat geweldige voorwoord van Mark Rutte in Het Grote Foute Jongens Boek dat ik samen met Rob Hoogland schreef.
‘Dat een Volkskrant- en een Telegraafcolumnist samen een boek schrijven, dat is net zoiets als een Ajax- en een Feyenoordsupporter die samen een feestje geven, of de PvdA en de VVD die samen een kabinet vormen.’
We kijken even naar de beelden.
Ajax en Feyenoord zijn het Veendam en het Top Oss van Europa geworden en mijn rood-witte hart bloedt, dat mogen jullie best weten, lieve reaguurders.
Ik sluit af met een troostrijk gedicht van Jules Deelder:
Alles blijft.
Alles gaat voorbij.
Alles blijft voorbijgaan.
Dat is andere koek dan dat bekende rijmpje van Henk Spaan:
Iedere dag is weer een geschenk
voor mij
en mijn kleine Henk.
En ik ben inmiddels weer vrolijk omdat ik aan ome Henk in zijn luiertje in het Spier moest denken en daarom een vrolijke plaat van de onvergetelijke Jopie.
Social
Read more of this story at Slashdot.
Read more of this story at Slashdot.
CARACAS (ANP/AFP) - De regering van Venezuela veroordeelt de waarschuwing van Donald Trump dat het luchtruim boven het land als gesloten moet worden beschouwd. In een reactie noemt het ministerie van Buitenlandse Zaken de opmerking van de Amerikaanse president een "kolonialistische dreiging".
Venezuela veroordeelt "de kolonialistische dreiging die de soevereiniteit van zijn luchtruim wil aantasten en die opnieuw een buitensporige, illegale en ongerechtvaardigde agressie tegen het Venezolaanse volk vormt", aldus de verklaring.
Trumps regering zegt de drugssmokkel te willen aanpakken en beschuldigt de Venezolaanse president Nicolás Maduro ervan aan het hoofd van een terroristisch drugskartel te staan. De VS voeren de druk op zijn regime flink op met een grote militaire troepenmacht in het Caribisch gebied, met onder meer 's werelds grootste vliegdekschip. Dit najaar werden meerdere aanvallen op boten uitgevoerd in de Caraïbische Zee die volgens de Amerikanen drugs vervoerden.
LUSAIL (ANP) - Max Verstappen moet zondag een beroep doen op geluk om nog zicht te houden op de wereldtitel in de Formule 1. De viervoudig wereldkampioen van Red Bull zette in de kwalificatierace voor de Grote Prijs van Qatar de derde tijd neer. Hij was op het Lusail International Circuit minder snel dan de McLaren-rijders Oscar Piastri en Lando Norris.
Piastri, die ook nog in de race is voor de titel, veroverde poleposition. Hij was een fractie sneller dan Norris, de kampioenschapsleider.
Verstappen moet zondag in de race voor Norris eindigen wil hij nog aanspraak kunnen maken op een vijfde wereldtitel. Als Norris wint in Qatar, dan stelt hij zijn eerste wereldtitel veilig.
SergioQ79 - Osanpo Photographer - posted a photo:
Una finestra che sembra lasciata a sé stessa, legno consumato e una zanzariera ormai a brandelli. Eppure, dietro il vetro rotto, qualcosa c’è: un accenno di oggetti, una presenza appena visibile. Non è chiaro se qui ci viva ancora qualcuno o se siano solo resti di un passato recente. È questo il Trentino che a volte affiora per caso: angoli dimenticati che ti fanno chiedere se davvero siano vuoti… o semplicemente non guardati.
放置されたように見える窓。傷んだ木枠、破れた網戸、割れたガラス。
それでも奥には何かがある。物の気配がかすかに残っている。
まだ誰かが暮らしているのか、それとも最近までの痕跡なのか分からない。
ここは時々ふと現れるトレンティーノの一面。忘れられた場所のはずなのに、本当に空なのか…それともただ見逃されているだけなのか、考えさせられる。
A window that looks abandoned—weathered wood, torn mesh, cracked glass. And yet, behind the damage, something remains: shapes, objects, a hint of activity. It’s impossible to tell whether someone still lives here or if these are just traces of a recent past. This is the Trentino you bump into unexpectedly: forgotten corners that make you wonder whether they’re truly empty… or simply unnoticed.