
Gezien deze maand op vakantie, Marcus Miller en band. Speelde ooit in Miles Davis' band. Met Bill Evans (saxofoon), Mike Stern (gitaar), Mino Cinelu (percussie). En wat jongere knakkers, Russell Gunn (trompet), Brett Williams (toetsen) en Anwar Marshall (drums).

De oudere heren speelden in Miles Davis' "comebackband". Miller is een goede verteller, strooit met anekdotes, o.a. over de periode van vijf jaar waarin Miles geen muziek speelde. Ik dacht (naïef) aan een retraite voor inspiratie, maar volgens Wikipedia:
Miles Davis had returned to the studio in 1980, after a long hiatus during which he left the trumpet alone and focused on women and cocaine, according to his autobiography
Tijd om iets meer over de man te lezen 😄
De naam van de band (of tour, geen idee) is "We Want Miles", naar een livealbum dat Miles uitbracht met deze heren.
Het concert was op een prachtige locatie waar we overdag al even waren, om de inwendige mens te verwennen in de enoteca con cucina ter plekke.

Je overziet de hele stad en in de verte zijn de Alpen zichtbaar. Een bijzondere plek, ook om te spelen.

Udine en de Alpen
We hadden poncho's mee, want er was regen en onweer voorspeld. Maar het bleef droog en prettig warm. Het optreden was erg goed. Gunn speelt de rol van Miles en doet dat (voor zover ik dat hoor) erg goed. Ik had sterk de indruk dat de heren zich prima vermaakten. Wij deden dat in ieder geval zeker. Veel jonge mensen in het publiek, en die reageerden opvallend enthousiast, leuk om te zien. Ze speelden Catémbe, Jean-Pierre en in ieder geval Tutu.

Gelukkig zijn er altijd wel mensen te vinden die een langer stukje filmen, in dit geval Tutu.
Gênante anekdote, ik werkte toen ik jong was op NSJ, als zalenzetter en vuilophaler. Je kon overal bij zijn, het was een leuke baan. Ik heb toen Miles gezien, in '89. Een sterke herinnering heb ik er niet aan, maar ik weet wel dat het publiek erg enthousiast was. Ik vond er niet veel aan, kon duidelijk het moment nog niet helemaal op waarde schatten. Klein excuus, ik was nooit enthousiast over de Statenhal. De kleine zaaltjes vond ik veel leuker. Maar toch...




