Gah, this is another thing I’m completely fucking pissed about today: Supreme Court upholds bans on transgender athletes participating in women and girls’ sports.
Gah, this is another thing I’m completely fucking pissed about today: Supreme Court upholds bans on transgender athletes participating in women and girls’ sports.
Burgemeester Femke Halsema bood op 1 juli 2021 namens het stadsbestuur excuses aan voor het slavernijverleden van de hoofdstad. Vijf jaar na dato gelden de Amsterdamse excuses nog altijd als ‘historisch’, maar de beloofde herstelmaatregelen wachten nog op uitvoering.
SergioQ79 - Osanpo Photographer - posted a photo:
A Nagoya piove forte, ma dentro Osu Kannon-dori la giornata continua. Lo shotengai tiene insieme negozi, ristoranti, supermercati e persone che attraversano il quartiere senza fermarsi troppo. La pioggia resta fuori solo in parte: entra nei riflessi, nei vestiti bagnati, nel passo piu rapido di chi cammina. In una giornata cosi si capisce bene a cosa serve una galleria commerciale giapponese: non solo comprare, ma continuare a vivere la citta anche quando il tempo cambia.
名古屋では強い雨が降っているが、大須観音通の中では一日がそのまま続いている。商店街には店、飲食店、スーパーが並び、人々はあまり立ち止まらずに通りを歩いていく。雨は完全に外にあるわけではない。床の反射、濡れた服、少し速くなる足取りの中に残っている。こういう日に、日本の商店街が何のためにあるのかがよくわかる。買い物の場所であるだけでなく、天気が変わっても街の生活を続けるための場所でもある。
It is raining heavily in Nagoya, but inside Osu Kannon-dori the day keeps moving. The shotengai brings together shops, restaurants, supermarkets, and people crossing the neighborhood without stopping for long. The rain stays outside only partly: it appears in the reflections, in wet clothes, in the quicker pace of people walking. On a day like this, it becomes clear what a Japanese shopping arcade is for: not only buying things, but keeping city life going when the weather changes.
SergioQ79 - Osanpo Photographer - has added a photo to the pool:
A Nagoya piove forte, ma dentro Osu Kannon-dori la giornata continua. Lo shotengai tiene insieme negozi, ristoranti, supermercati e persone che attraversano il quartiere senza fermarsi troppo. La pioggia resta fuori solo in parte: entra nei riflessi, nei vestiti bagnati, nel passo piu rapido di chi cammina. In una giornata cosi si capisce bene a cosa serve una galleria commerciale giapponese: non solo comprare, ma continuare a vivere la citta anche quando il tempo cambia.
名古屋では強い雨が降っているが、大須観音通の中では一日がそのまま続いている。商店街には店、飲食店、スーパーが並び、人々はあまり立ち止まらずに通りを歩いていく。雨は完全に外にあるわけではない。床の反射、濡れた服、少し速くなる足取りの中に残っている。こういう日に、日本の商店街が何のためにあるのかがよくわかる。買い物の場所であるだけでなく、天気が変わっても街の生活を続けるための場所でもある。
It is raining heavily in Nagoya, but inside Osu Kannon-dori the day keeps moving. The shotengai brings together shops, restaurants, supermarkets, and people crossing the neighborhood without stopping for long. The rain stays outside only partly: it appears in the reflections, in wet clothes, in the quicker pace of people walking. On a day like this, it becomes clear what a Japanese shopping arcade is for: not only buying things, but keeping city life going when the weather changes.
Het nieuwe onderzoek laat zien dat vooral het gevoel van eenzaamheid het brein en de levensverwachting onder druk zet – niet simpelweg het feit dat iemand vaak alleen is
Onder leiding van psycholoog Tomiko Yoneda (Universiteit van Californië, Davis) analyseerden onderzoekers gegevens van ruim 175.000 vooral middelbare en oudere volwassenen uit 18 landen in Noord‑Amerika en Europa. De deelnemers, gemiddeld 64,5 jaar oud, werden tot 26 jaar gevolgd in elf langlopende studies naar veroudering en cognitieve gezondheid. Daarbij werd onderscheid gemaakt tussen sociaal isolement – weinig contact met anderen – en eenzaamheid, het innerlijke gevoel dat het sociale leven tekortschiet.
Voor elke 10 procent toename in ervaren eenzaamheid steeg de kans op ernstige cognitieve stoornissen, zoals dementie, met ongeveer 8 à 9 procent. Tegelijk nam de kans op overlijden met circa 5 procent toe. Opvallend is dat deze verbanden bleven bestaan nadat was gecorrigeerd voor sociaal isolement, depressie, leeftijd, geslacht en opleiding.
Sociaal isolement bleek op zichzelf slechts zwak samen te hangen met cognitieve achteruitgang en overlijden, en dat verband verwaterde grotendeels zodra eenzaamheid werd meegewogen. Eenzaamheid had juist het grootste effect in het vroege stadium van cognitieve problemen: mensen zonder beperkingen hadden bij meer eenzaamheid een duidelijk hogere kans om milde geheugen‑ en denkproblemen te ontwikkelen. Wie zich vaker eenzaam voelde, herstelde bovendien minder vaak van lichte cognitieve problemen naar een normale functie.
De auteurs benadrukken dat het om observationeel onderzoek gaat: er is een sterk verband, maar geen keihard bewijs dat eenzaamheid cognitieve achteruitgang veroorzaakt. Mogelijk versterken vroege geheugenproblemen op hun beurt het gevoel van eenzaamheid, waardoor een neerwaartse spiraal ontstaat.
De studie sluit aan bij waarschuwingen van de Amerikaanse Surgeon General, die eenzaamheid al bestempelde als een ‘epidemie’ met gezondheidsrisico’s die vergelijkbaar zijn met stevig roken. Artsen en beleidsmakers krijgen hiermee extra munitie om standaard te vragen naar hoe vaak patiënten zich eenzaam voelen, niet alleen naar het aantal sociale contacten. Want als het om het brein gaat, lijkt vooral de vraag te zijn: niet hoeveel mensen u ziet, maar hoe alleen u zich voelt.