Wat zit er eigenlijk écht in dat potje honing in je keukenkastje? Als je je honing gewoon in de supermarkt koopt, is de kans helaas groot dat je geen pure honing in handen hebt. Uit onderzoek van de Europese Unie is namelijk gebleken dat maar liefst 46 procent van de ingevoerde honing stoffen bevat die er absoluut niet in thuishoren. In deze blog duiken we in de wereld van de 'nephoning'.
Suikerstroop in plaats van natuurlijke nectar
Volgens de Europese wetgeving mag een product pas de naam 'honing' dragen als het daadwerkelijk afkomstig is van nectar of honingdauw. Toch voegen frauduleuze producenten massaal goedkopere suikers toe om het volume op te krikken en de prijs kunstmatig laag te houden.
Soms worden deze suikers rechtstreeks aan de bijen gevoerd. Doordat de bijen deze suikers verwerken, lijkt het eindproduct op echte honing, terwijl het dat in werkelijkheid niet is. De natuurlijke nectar wordt zo dus vervangen door goedkope suikers.
Waar komt deze nephoning vandaan?
De meeste honing die Europa binnenkomt, is afkomstig uit Argentinië en China. Vooral de honing uit China roept grote vragen op: uit controles bleek dat 74 procent hiervan geen nectarhoning was.
Daarnaast klopt de informatie op het etiket vaak niet. Fraudeurs proberen extra winst te maken door mengsels van bloemenhoning te verkopen onder de naam van duurdere, monoflorale honing, zoals 'acaciahoning'.
Waarom is dit een probleem?
René de Backer, de voorzitter van het Vlaams Bijeninstituut (VBI), trekt aan de alarmbel en benoemt twee grote problemen:
- Voedselveiligheid: De controles op geïmporteerde honing zijn minder streng dan die op lokaal geproduceerde honing. Dit vormt volgens hem een risico voor de volksgezondheid.
- Consumentenbedrog: Mensen denken honing te kopen, maar krijgen eigenlijk een siroop. De eerlijkheid naar de consument komt hierdoor in het gedrang, want je krijgt simpelweg niet waarvoor je betaalt.
De strijd tegen honingfraude
Gelukkig wordt er op verschillende niveaus gewerkt aan oplossingen:
- Europees laboratorium: In Geel komt een Europees referentielaboratorium dat zich specifiek gaat richten op het opsporen en bestrijden van deze honingfraude.
- Verbeterde technieken: De laboratoriumtechnieken zijn aanzienlijk verbeterd, waardoor fraude en de ware herkomst van lokaal verkochte (maar eigenlijk geïmporteerde) honing nu veel beter te detecteren zijn.
- Aanpak onbewuste fraude: Het VBI werkt op Vlaams niveau aan een charter voor imkers. Soms laten imkers in de winter onopzettelijk suiker in de kast zitten, wat door de bijen in de honing verwerkt kan worden. Hoewel dit onbewust gebeurt, is het wel een vorm van fraude die het charter wil aanpakken.
- Lokaal label: Het VBI pleit voor een herkenbaar label op lokale honing, zodat consumenten in één oogopslag de herkomst kunnen zien.
Hoe herken je echte honing?
Voor de gemiddelde consument is de smaak van vervalste honing erg lastig te onderscheiden, mede omdat veel mensen alleen de minder pure supermarkthoning kennen. Toch zijn er een aantal dingen waar je op kunt letten om te voorkomen dat je met neppe stroop thuiskomt:
- Wees je bewust van de prijs; bij een pot die drie à vier euro kost, mag je er eigenlijk al vanuit gaan dat het geen zuivere honing is.
- Koop je honing lokaal, bij een imker die je kent.
- Probeer eens het smaakverschil te ontdekken tussen honing van een markt en honing uit de supermarkt.
- Lees het etiket goed, maar blijf hierbij altijd kritisch.
