As the prestigious award marks its 30th anniversary, this year’s nominees consider hidden human labour, life in war-torn Ukraine and the Buddhist concept of rebirth
Continue reading...After his catastrophic accident, the rebel writer’s musings on everything from sex chatbots to film stars have become gloriously unleashed
Some months after returning home, after a grim year in hospitals in Rome and London, Hanif Kureishi begins to rebel. Not against his family, or the physical reality of being tetraplegic (and how could he?), but the liberal homogeneity of Shepherd’s Bush. He gets a diamond stud in his left ear at Westfield shopping centre, a piercing that enraged his father when he was 17. He sends off for a Maga cap and wears both to the farmers’ market, hoping for vitriol but getting nothing. “These quiescent scumbags only cared about themselves and their shopping,” he grumbles. “Being a fascist is far less thrilling than I imagined.”
Kureishi’s “re-punking” after decades in the metropolitan elite remains an ongoing project, just one response to his paralysis after a fall on Boxing Day 2022. His memoir Shattered was written in the long shock of that severance from a former life, which left him with no movement in his hands or legs, “a Beckettian chattering mouth”.
Continue reading...Colman stars as a depressed and bullied fisherwoman in medieval England. Fortunately, Peter Dinklage’s basketmaker delivers the answer to her dreams – an Alexander Skarsgård made of wicker
The spirit of mystery author Shirley Jackson is interestingly revived in this peculiar folk-horror romance, adapted from a 2006 story called The Wicker Husband by British writer Ursula Wills. It’s almost funny but not exactly, and almost disturbing but not exactly, occupying a strange and intriguing Venn-diagram overlap between macabre horror and sentimentality. Yet devotees of bucolic British screen-scariness will note that it is, after all, about a wicker man.
The scene is a fabular medieval-effect village that could be in central Europe or England, where there are bizarre patriarchal rituals, like the placing of metal collars on new brides. A depressed middle-aged fisherwoman (fiercely and naturalistically played by Olivia Colman) lives alone in a remote cottage and regularly brings her unappetising tench and gudgeon to market, where she is mocked and bullied by the nasty, closed-minded locals, including Richard E Grant as a lazy and incompetent doctor. Chief among her tormentors is the spiteful tailor’s wife, an elegant, sharp-faced woman played by Elizabeth Debicki.
Continue reading...A new trail in the national park traces the legacy of Welsh industry, while offering some of the UK’s finest riverside and mountain walks
The vital moment comes a couple of hours into the walk. I drop down from a tussocky hill towards the village of Y Fron. There’s an abandoned slate-quarrying machine and a grassy track that suddenly emerges on the rim of a deep lake-filled crater. The water is the colour of an old bruise. Around the rim is a fence of lichen-crusty slates like gravestones. It’s a dark, brooding spectacle and totally unexpected. At that moment, I know that whoever designed this route knew what they were doing.
This is the Llwybr Llechi Eryri (Snowdonia Slate Trail), an 83-mile hike that follows a great loop around the national park, starting in Bangor and ending in Bethesda. It strings together a series of abandoned slate quarries with some of the finest riverside and mountain walking in the UK. I’m doing just three days, starting in Llanberis and heading to Betws-y-Coed via stops in Beddgelert and Llan Ffestiniog.
Continue reading...Catherine’s Originals denies Mondelēz claims in London high court of ‘passing off’ and trademark infringement
The owner of Toblerone is taking legal action against a tiny British vegan chocolate brand which it claims has been copying the Swiss chocolate bar’s famous chunky shape.
Mondelēz has filed papers at the high court in London accusing Catherine’s Original’s of “passing off” and trademark infringement with its O’bar – a length of chocolate divided into segments each with a rounded semi-oval hump.
Continue reading...ONDERZOEK - Het kabinet wil honderden miljoenen weghalen uit een pot die was bedoeld voor droogtemaatregelen, om daarmee achterstallig onderhoud aan infrastructuur te betalen. Een slecht idee. Watertekorten in droge zomers, zoals we die dit jaar hebben gehad, zullen in de toekomst verder toenemen. Niet alleen door grotere neerslagtekorten, met name als gevolg van meer verdamping bij hogere temperaturen, maar ook door lage waterstanden in de grote rivieren. Klimaatverandering droeg afgelopen zomer al bij aan de lage waterstanden in een groot deel van Europa.
Debiet in Europese rivieren in juli 2026 t.o.v. het gemiddelde voor die maand over 1992 – 2020. Bron: Copernicus Climate Change Service.
Begin deze maand werd een preprint gepubliceerd van een attributiestudie over die lage waterstanden. De publicatie is nog niet peer reviewed, en dus is een kleine slag om de arm op zijn plaats. Maar ik verwacht niet dat de conclusies heel anders uit zullen vallen na de peer review.
In grote delen van Europa was het afgelopen zomer uitzonderlijk droog, met lage waterstanden tot gevolg. De afbeelding hieronder geeft, voor augustus 2025 tot juli 2026, de afwijking ten opzichte van het gemiddelde over de periode 1980-2025 van de waterafvoer in vijf grote rivieren: de Rijn, de Elbe, de Rhône, de Po en de Donau. In alle vijf was de afvoer, en dus ook de waterstand, sinds afgelopen voorjaar veel lager dan normaal. Volgens het onderzoek was de afvoer door klimaatverandering 26 tot 38% lager in vier van die vijf rivieren: de Rijn, de Rhône, de Po en de Donau.
Afvoer van Rijn, Elbe, Rhône, Po en Donau van augustus 2025 – juli 2026, t.o.v. het gemiddelde over 1980 – 2025. Bron: Kettaren et al., supporting information.
De onderzoeksmethode
Eerst nog iets over de gebruikte onderzoeksmethode. Het is een werkwijze die vaker wordt toegepast in attributiestudies. Het begint met het identificeren van de grootschalige meteorologische situatie, met name het patroon in de atmosferische circulatie, van waaruit het extreme weer ontstaat. Vervolgens wordt die meteorologische toestand nagebootst in een weer- of een regionaal klimaatmodel, zowel in het huidige als in het pre-industriële klimaat. Op die manier kan wat er werkelijk gebeurd is, vergeleken worden met wat er in een vergelijkbare situatie gebeurd zou zijn in het koudere klimaat van anderhalve eeuw geleden. Op voorwaarde dat de simulatie in het huidige klimaat goed overeenstemt met wat er werkelijk gebeurde, natuurlijk. Want anders is het model niet geschikt voor zo’n vergelijking. In deze studie werd nog een tweede model gebruikt: een hydrologisch model dat de door het klimaatmodel berekende neerslag en verdamping vertaalde naar debieten in rivieren.
Voor dit onderzoek zijn de simulaties uitgevoerd voor een periode van meerdere jaren. Zo’n lange aanloop is hier nodig omdat verdamping en neerslag over een lange periode invloed hebben op de hydrologische toestand, zoals de grondwaterstand, en daarmee ook op het peil in rivieren.
Wil je het precies formuleren, dan moet je zeggen dat dit onderzoek het effect laat zien van de opwarming in een specifieke meteorologische situatie. Het model berekent aspecten als temperatuur, bewolking, verdamping en neerslag in die situatie. Die zijn goed te modelleren, omdat ze worden bepaald door basale natuurwetten. Maar het mogelijke effect van veranderingen in de grootschalige atmosferische circulatie door klimaatverandering wordt niet in beeld gebracht. De circulatie wordt immers opgelegd aan het model. Het totale effect van klimaatverandering kan dus over- of onderschat worden in het onderzoek. In dit geval is een onderschatting aannemelijker, omdat er aanwijzingen zijn dat weerpatronen persistenter worden. Het warme en droge weer dat we afgelopen zomer hadden kan in een warmer klimaat dus langer aanhouden. Het spreekt voor zich dat het peil in de rivieren verder daalt naarmate een droge periode langer duurt. Maar het effect van klimaatverandering is nog te onzeker om het te kunnen kwantificeren.
Resultaten
Invloed van klimaatverandering op het debiet van Europese rivieren in juli 2026 volgens simulaties van Kettaren et al. Negatieve waarden geven een lager debiet weer door opwarming, positieve waarden een hoger.
Zoals te zien in de afbeelding hierboven had klimaatverandering een aanzienlijke invloed op de afvoer en daarmee de waterstand in rivieren in grote delen van Europa. Door de Rijn, de Rhône, de Po en de Donau stroomde aanzienlijk minder water als gevolg van klimaatverandering. In de Rijn bij Lobith zo’n 25% minder, volgens de simulaties van dit onderzoek. In de Elbe was de invloed veel kleiner, van licht negatief tot licht positief.
Opwarming zorgde zowel voor minder neerslag als voor meer verdamping in de meteorologische omstandigheden van afgelopen juli en de maanden daarvoor. De mate waarin ze bijdroegen is niet op te maken uit de onderzoeksresultaten. Wel is duidelijk dat ze per rivier en van plaats tot plaats verschillen. Voor de Rijn bij Lobith speelt de verdamping een belangrijke rol.
Hoe zit het met smeltwater?
Smeltwater wordt niet genoemd in het artikel van Kettaren et al. Het gebruikte hydrologische model neemt accumulatie en smelt van sneeuw wel mee, maar de dynamiek van gletsjers niet. Ik weet niet waarom smeltwater niet wordt genoemd. Mogelijk is de jaarlijkse variatie kleiner dan die van de factoren die wel worden genoemd, of vereist het veel extra onderzoek om de invloed ervan uit de resultaten te filteren. In dat laatste geval zou er mogelijk ooit een aparte publicatie over kunnen komen. Hoe dan ook, voor de lange termijn is smeltwater wel degelijk relevant. Ik besteed er daarom toch wat aandacht aan, waarbij ik me concentreer op de Rijn.
We zullen in de toekomst minder kunnen rekenen op de Alpen als buffer voor onze watervoorziening. Het grootste deel van die buffer wordt gevormd door sneeuw die in de winter valt en in het voorjaar of de vroege zomer daarop weer smelt. Gemiddeld over de lange termijn bestaat 34% van het water in de Rijn bij Lobith uit smeltwater van sneeuw, volgens een recent rapport van de Internationale Commissie ter Bescherming van de Rijn. Logischerwijs is dat smeltwater niet gelijkmatig over het jaar verdeeld. Vanaf eind april neem de hoeveelheid snel toe, met een piek rond begin juni, gevolgd door een vrij snelle afname in de zomermaanden. In een warmer klimaat zal er minder neerslag vallen als sneeuw en zal bovendien het smeltseizoen vroeger beginnen. De smeltwaterpiek zal daardoor lager worden en eerder in het jaar vallen.
Het aandeel van smeltwater van gletsjers is veel kleiner: gemiddeld maar 1% van het water dat bij Lobith Nederland binnenkomt. Maar toch is het niet verwaarloosbaar. In een extreem droge zomer, zoals die van dit jaar, kan dat aandeel oplopen tot 17%. Dit smeltwater komt later in het seizoen: van juli tot en met september. Gletsjers verliezen massa door de opwarming, en dat levert op dit moment extra water op.
Massaverlies van gletsjers in de Zwitserse Alpen vanaf 2000. Bron: ETH Zürich.
De gletsjers in de Zwitserse Alpen verloren deze zomer ongeveer 5,5% van hun massa. In het hele Alpengebied zijn gletsjers de afgelopen decennia al 60% van hun massa kwijtgeraakt. We zullen dus niet heel lang meer kunnen rekenen op extra smeltwater van gletsjers. Waarna we in een verdere toekomst niet of nauwelijks water van die gletsjers krijgen in het seizoen waarin we dat goed zouden kunnen gebruiken: de zomer.
Hogere pieken, diepere dalen
De totale hoeveelheid water die in de toekomst in een jaar door de Rijn zal stromen, zal niet heel veel veranderen. Een toename is waarschijnlijker dan een afname. De verdeling over het jaar zal veel ingrijpender veranderen: meer water in de winter, en minder in de zomer. Zowel hoge als lage waterstanden zullen dus extremer worden. In Nederland hebben we de afgelopen tijd vooral aandacht gehad voor de overstromingsrisico’s. Maar we zullen ook moeten anticiperen op watertekorten. Het lage water van afgelopen zomer was nu nog extreem, maar het zal in de toekomst vaker voorkomen en soms nog extremer worden. Vooralsnog lijkt dat inzicht niet te zijn doorgedrongen tot het Nederlandse kabinet.
Lees meer berichten op Sargasso
Then I heard epic screeching, I went to the window, and one of the crows was perched on the wire and holding that crow in its beak by the very tip of its wing feather and shaking it like a dog with a chew-toy. I have never heard a louder crow than that dangling one. When it was finally let go, it realized that it was... perhaps time to leave.
"You don't have to crow home, but you can't stay here."
I really want to know what the drama was! If these were humans I could ask around, my staff would have heard some gossip about why so-and-so got their ass kicked. But I am so frustrated that nobody is ever going to explain to me which crow offended who and how! I have no entry into the crow gossip network!
Anyway, come see our screening of The Crow tonight. "Light it up."
De energieprijzen stijgen en de temperaturen dalen, maar vleestomatenteler Petra van den Bosch voelt de hogere gasprijs niet. Haar familiebedrijf begon twintig jaar geleden met het aanboren van aardwarmte. Warm water van bijna twee kilometer diepte houdt de kassen in Bleiswijk op temperatuur en maakt het bedrijf minder afhankelijk van de schommelende gasprijs. "We moesten diep gaan, maar zitten er nu warmpjes bij."
Caïro international airport is verschrikkelijk.
Amper terminals met informatie, een paar stoelen per gate, afzetters en oplichters in de koffieshops, golfkarretjes die door te smalle paden scheuren, extra controles en formulieren die je had moeten invullen, maar fat weet je pas als je bij de controle bent. Iedereen terug en briefje volkrassen.
De desinteresse is stuitend.
En dan heb ik maar niet over Luxor airport waar de schoonmakers de toegang tot het toilet blokkeren tot je wat geld geeft.