
Soms zie ik een kop in een krant en dan begint het te ratelen in mijn kop. Gisteren zag ik deze in de roeptoeter van burgemeester Halsema: Amsterdamse Somaliër Mustafa A. (27) blijft in cel voor dodelijke schietpartij in Fuengirola, Spanje.
De combinatie van deze woorden werkt bij mij zoals dat flinterdunne chocolaatje zijn digestieve taak vervulde bij Mr. Creosote in the Meaning of Life (maître d' John Cleese: “And finally, monsieur... a wafer-thin mint.”)
“Amsterdamse Somaliër”" werkt bij mij dus bijzonder laxerend. Ik ga hier niet epibreren over de definitie van een “Amsterdammer”, maar ik wil wel even kwijt dat Mustafa A. niets, maar dan ook niets te maken heeft met mijn Amsterdam. Ik schud toch even snel uit de losse pols een paar echte Amsterdammers: Rembrandt van Rijn, Baruch Spinoza, Bet van Beeren, Johnny Jordaan, Willy Alberti, André Hazes, Conny Mus, Tol Hansse, Johan Cruijff, Majoor Bosshardt, Louis Davids en Simon Carmiggelt. Henk Spaan (per adres Paviljoen 3, Rosa Spierhuis te Laren) doet altijd heel erg Amsterdams, maar komt uit Heerhugowaard, het purgatorium van Nederland. Laat ik Henk van Mokum niet vergeten! U heeft ongetwijfeld nog nooit gehoord van deze kanjer, maar luister maar eens naar zijn hommage aan Johan Cruijff. Henk (1942-2017) was wereldberoemd in de Jordaan en ik kwam hem altijd zuipend en zingend tegen in Rooie Nelis, het café van Blonde Sien en Gerrit Blommers in de Laurierstraat. Hier ziet u hem bij de cd-presentatie van de legendarische Leo Fuld in Eik en Linde in Amsterdam, met unieke beelden van een piepjonge slanke Tuur en de onvergetelijke Paul Damen.

Terug naar Moes van Mokum. De stagiaire van de Halsema-bode vermeldt gelukkig dat Fuengirola in Spanje ligt en dus niet in Lapland. Moes wordt verdacht van het voorbereiden van de schietpartij waarbij de “Nederlander” Jasin Ajar (25) in de nacht van 6 op 7 december 2024 sneuvelde. Een andere bekende “Amsterdamse” crimineel ontsnapte aan de kogelregen. Ik denk dan: “Moes, gabber van me, you had óne job! Loser!”
Het bericht laat zich lezen als een script van Quentin Tarantino. Hier mijn kloosriet: Moes van Mokum was die nacht ongeveer een uur voor de fatale schietpartij het cannabiscafé The Legends binnengekomen, waar de “Amsterdamse” beroepscrimineel Jasin Ajar en een derde man als laatsten binnen waren. Volgens justitie belde Moes van Mokum met een andere betrokkene, Afif J. (30), die op 4 januari 2025 door een lid van een arrestatieteam werd doodgeschoten toen hij bij hun onderduikadres in een junkenpand in Rotterdam kneiterwappie van de cocaïne op een verkenner van het arrestatieteam had geschoten. Niet zo slim, broer. Opgeruimd staat netjes denk ik dan maar, en vermoedelijk is er een stille tocht georganiseerd voor deze fijne knul, die ongetwijfeld blinde omaatjes hielp bij het oversteken van de Nieuwe Binnenweg.
Afif - moge Allah hem genadig zijn op de Dag des Oordeels - zou toen de 17-jarige “Belg” Shah C. uit Gent bij het cannabiscafé hebben afgezet. Terwijl onze Moes van Mokum door Jasin Ajar naar buiten werd gelaten, kwam Shah C. aanlopen met een aanvalsgeweer. Jasin Ajar kon de deur dichttrekken, waarna hij en de twee andere aanwezigen via de achterdeur de zaak probeerden uit te vluchten. Daar schoot Shah C. volgens justitie Jasin Ajar dood, die als eerste naar buiten was gekomen. De Amsterdamse crimineel en de anderen konden wegkomen. Schutter Shah C. liet zijn automatische wapen achter en vluchtte op een fiets die volgens justitie was klaargezet door Moes van Mokum. Die had die fiets - kennelijk heeft Moes toch nog iets geleerd tijdens zijn inburgering, al denk ik niet dat hij kan schaatsen - samen met een vrouwelijke medeverdachte gehuurd in Torremolinos. De rechtbank ziet net als justitie volop aanwijzingen voor de betrokkenheid van Moes van Mokum bij de dodelijke schietpartij. Hij had het vliegticket betaald waarmee Afif J. naar Spanje was gevlogen, en samen met hem in een hotel de tas opgehaald waarin waarschijnlijk het automatische moordwapen en een pistool zaten. In de ochtend na de moord werden Moes van Mokum, Afif J. en de schutter in een café in Torremolinos gezien. Terwijl de laatsten op 11 december in de bus van Malaga naar Parijs zaten, werd Moes van Mokum zwaargewond op straat aangetroffen in Torremolinos. De ambulancebroeders geloofden niet dat hij vanwege een toevallige straatruzie in elkaar was getrapt, zoals hij beweerde, en belden de politie. Die arresteerde hem voor betrokkenheid bij de moord in Fuengirola.
Een geweldig filmscript dus, een totale FUBAR clusterfuck en een grote lofzang op het multiculturele paradijs Nederland. Richard Lynn schatte in zijn IQ and the Wealth of Nations dat het gemiddelde IQ in Somalië rond de 67-68 is, maar daarmee doen we onze vrienden uit de Hoorn van Afrika ernstig te kort, kijk maar naar de briljante megafraude in Minneapolis (die echter niet tot stand had kunnen komen zonder de helper whiteys van de Democraten).
Van de week keek ik op NPO Plus naar de huiveringwekkende Deense documentaireserie De Advocaat van de Onderwereld. De serie draait om de Bosnisch-Deense bedrijfsjuriste Amira Smajic (bijnaam 'De IJskoningin' of 'Zwarte Zwaan'), die meer dan tien jaar lang als adviseur werkte voor beruchte bendes. Ze adviseerde hen onder andere over witwassen, belastingfraude, faillissementsconstructies en hoe aan vervolging te ontsnappen. De bendes die aan bod komen, zijn vooral motorclubs zoals Hells Angels, Bandidos en Satudarah, maar ook straatbendes zoals Loyal to Familia (LTF) en NNV. Loyal to Familia is een beruchte Deense bende met veel leden van Somalische afkomst, actief in Kopenhagen en betrokken bij drugshandel, geweld en gerelateerde criminele activiteiten. Crimineel geld wordt vaak weggesluisd via internationale constructies, en in de context van Somalische netwerken in Scandinavië is het bekend dat er veel gebruik wordt gemaakt van hawala-systemen (informele geldoverdraagsystemen) om geld naar Somalië te sturen. Ik wil niet weten wat er met dag geld gebeurt (terrorisme en jihadisme).
Ik was voor GeenStijl met Teun Voeten in Kopenhagen en schreef dit:
Zondagmorgen, 8 uur. Op de weg langs de "kleurrijke vrijstaat" Christiania in Kopenhagen houdt een ladderzatte en knetterstonede Somaliër van een jaar of 18 auto's tegen. Hij springt nog net niet op onze motorkap en dat is maar goed ook, want mijn maat Teun Voeten geeft gas. De qatkauwer - dat zie ik meteen aan zijn tanden en aan zijn uitpuilende ogen - is niet aan het bedelen. Hij doet dit gewoon om automobilisten te sarren. Een jaar of twintig geleden al werden de Somaliërs in Nederland, en met name die in Tilburg, de nieuwe Marokkanen genoemd vanwege de permanente overlast die ze bezorgden. Ik gold in die tijd als allochtonenspecialist en ik stond op het punt me te verdiepen in de Somalische gemeenschap in Nederland, maar ik koos wijselijk voor wat meer exotische reportages in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Ik heb toen nog wel wat research gedaan voor de Groene Amsterdammer en een paar uurtjes rond gehangen op het Centraal Station van Amsterdam. Daar werd qat per vuilniszak verkocht. Ik heb toen op een bankje met een paar Somaliërs die rommel zitten kauwen en vond het drie keer niks. Het is heel hard werken voor een beetje gegiechel en slapeloosheid. Je kan net zo goed koffie snuiven. Laatst in Engeland zag ik in Manchester, Leeds en Birmingham grote groepen Somalische jongeren door de stad zwerven, op zoek naar rottigheid. Mensen uitdagen, sarren en pesten en troep maken. Werken ho maar. In Kopenhagen dus ook, waar de cijfertjes zeer alarmerend zijn.
Tijdens mijn vlegeljaren in Amsterdam kreeg ik kennis aan paradijsvogels uit Noord-Afrika - die onder de indruk waren van mijn kennis van de Arabische taal en van de Heilige Qur’aan - maar ik kwam zelden of nooit een Somaliër tegen. Ik hoorde hier en daar weleens grapjes over Slomaliërs, en dat ze graag schoenen van “antilope-leer” dragen. Mijn Marokkaanse matties maakten wel vooral grapjes over de fysieke kenmerken van hun mohammedaanse broedervolk. We kijken even naar de beelden. Ik vond een paar hele nare smerige “grappen” over Somaliërs op het internet, en die moet u zelf maar bekijken. U bent gewaarschuwd. Dat Somaliërs ook heel slim zijn, bleek wel uit de geweldige film Captain Phillips. Resumerend concludeer ik dat Moes van Mokum voor mij geen Amsterdammer is, maar dat ons aller Ayaan Hirsi Ali de Gouden Medaille van de Stad Amsterdam en de Frans Banninck Cocqpenning dient te krijgen, stante pede. Leve Ayaan van Mokum!
SocialSocialSocialSocial
