Terwijl Zuid-Korea de wereld overspoelt met K-pop, drama's en AI-chips, weigert een groeiende groep vrouwen mee te doen aan het klassieke rollenpatroon. Geen huwelijk, geen kinderen, geen seks met mannen. Zelfs niet daten. Niet uit boosheid — uit opluchting.
De beweging heet 4B, naar het Koreaanse "bi" — nee. Ontstaan in 2016 na de moord op een jonge vrouw in een openbaar toilet bij metrostation Gangnam, en tien jaar later weer springlevend na een bijna identieke moord op een 17-jarige scholiere in Gwangju. Schattingen: vijf- tot vijftigduizend deelnemers, meestal anoniem en online. Openlijk feminist zijn is gevaarlijk geworden.
"Je kunt je in dit land niet openlijk als feminist uiten. Dat is gevaarlijk."
In de Seoulse wijk Hannam zit de Woolf Social Club: vernoemd naar Virginia Woolf, vol platen en kleine hondjes, gerund door Kim Jin-ah (51). Negen jaar geleden verliet ze haar reclamebaan, haar man en haar Sex and the City-fantasie, en opende ze het café met de opbrengst van haar bestseller Ik wil niet de wereld redden, ik wil alleen mijn stuk van de taart.
Mannen zijn welkom, maar komen zelden. Boven de bar hangt een lichtbak met "MORE DIGNITY, LESS BULLSHIT". Kim woont nu samen met een vrouw en zegt dat zelfs haar vader opgelucht was toen ze bij haar "middelmatige" ex-man wegging.
De motor onder 4B is keiharde ongelijkheid. Vrouwen verdienen gemiddeld zo'n zeventig procent van wat mannen verdienen — de grootste loonkloof binnen de OESO. Op de Global Gender Gap Index staat het land 101e van de 148, achter Kenia, Lesotho en Azerbeidzjan. En dat terwijl bijna driekwart van de jonge vrouwen studeert, tegen minder dan tweederde van de mannen.
Ondertussen zakte het geboortecijfer tot 0,8 kind per vrouw in 2025 — de laagste ter wereld. In plaats van beleid tegen vrouwenhaat lanceerde de overheid in 2016 een online kaart die per gemeente toonde hoeveel vrouwen in de vruchtbare leeftijd "beschikbaar" waren. De boodschap kon nauwelijks helderder.
"Deze misogynie is de lucht die we inademen — ze zit overal in de samenleving."
De reactie op wie zich toch feminist noemt, is fel. Op internetfora wisselen jonge mannen extreemrechts gedachtegoed en vrouwenhaat uit, vergelijkbaar met wat elders "incels" heten. Een korte coupe is genoeg om als "radicaalfeministe" te worden weggezet — boogschutter An San kreeg in 2021 na drie olympische gouden medailles een golf van haat over zich heen omdat haar haar te kort zou zijn.
De conservatieve president Yoon Suk-yeol — inmiddels tot levenslang veroordeeld voor zijn mislukte poging in december 2024 om krijgswet uit te roepen — voerde in 2022 campagne met de stelling dat feminisme de schuld was van het lage geboortecijfer. Sinds Yoons afzetting zit de sociaal-liberale Democratische Partij weer op het pluche, maar ook zij doet weinig. De kleine Women's Party haalde in Seoul dit voorjaar een vierde plaats bij de burgemeestersverkiezing.
Op de vraag of moderne vrouwen liever een hond hebben dan een man, lacht Kim. "Er valt iets voor te zeggen. Honden zijn in elk geval minder gevaarlijk." Het probleem, zegt ze, is niet hoe radicaal hun keuze is — het is de razernij die zo'n keuze oproept.
Meer weten?
- 4B in Zuid-Korea: seksstaking tegen mannenhaat — ABC News over de wereldwijde aandacht voor 4B
- Zuid-Korea's geboortecijfer stijgt licht na jaren van daling — Reuters over de demografische cijfers 2025
- Nobelprijswinnaar Han Kang en het geweld tegen vrouwen — biografie van Han Kang bij het Nobelcomité
