APELDOORN (ANP) - De Fraudehelpdesk waarschuwt Nederlanders voor een valse e-mail die zogenaamd van iDEAL-WeroNL zou zijn. Volgens de desk hebben mensen recent nepmails gekregen waarin staat dat ze geld terugkrijgen en dat ze hun identiteit moeten bevestigen.
De organisatie laat weten dat de nepmail, waarin ook een link staat, bij de Fraudehelpdesk is gemeld en raadt ontvangers aan de mail te verwijderen. In de e-mail staat dat mensen deze week de verificatie moeten afronden en uiterlijk de volgende werkdag hun geld terug zouden krijgen.
iDEAL wordt vanaf dit jaar omgedoopt in iDEAL | Wero, als eerste stap in de geleidelijke overgang naar Wero. Dat is de Europese digitale portemonnee. In de nepmail staat dat het onlinebetalingssysteem recent zijn transacties en administratie "ter voorbereiding op deze overgang" heeft gecontroleerd. "Tijdens deze uitgebreide controle hebben wij vastgesteld dat er nog een terugbetaling van Worldpay B.V. voor u openstaat", aldus het nepbericht.
iDEAL meldt dat momenteel meerdere phishingcampagnes actief zijn, waarbij fraudeurs zich voordoen als iDEAL of als onderdeel van de overgang. "iDEAL vraagt u nooit per e-mail om persoonsgegevens te bevestigen, een verificatie te starten of software te activeren", benadrukt de organisatie. Het bedrijf raadt mensen aan niet op links en bijlagen in dit soort e-mails te klikken, geen gegevens te delen en de e-mail te melden bij de bank.
Read more of this story at Slashdot.
Nederlandse media hebben boetes van tienduizenden euro’s gekregen voor hun berichtgeving over Ozempic, Wegovy en Mounjaro. Dat meldde het FD tijdens mijn vakantie. Deze is te zien als reclame, en dat is verboden omdat het gaat om medicatie op recept. Hoofdredacteuren zien het als een aanval op de persvrijheid en men gaat in hoger beroep. Waar gaat dit over?
De boetes zijn in maart vorig jaar opgelegd, maar we weten het nu pas omdat men in beroep bij de rechtbank is gegaan. Het vonnis geeft de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) gelijk bij twee publicaties van DPG in de Flair en de Stentor (betaallink). Het zijn echte redactionele artikelen, geen branded content zoals DPG moeilijk herkenbare reclame noemt.
Flair had drie vrouwen geïnterviewd voor de zomerspecial, die met frases als “In week 1 raakte ik al 3 kilo kwijt” (op de voorpagina), “Wondermiddel: Zij vielen snel -en flink- af met Ozempic” (in de inhoudsopgave) en “Voor mij is het een WONDERMIDDEL” in het artikel aan het woord kwamen. De Stentor zet meneer Jeroen centraal die “zweert bij afslankmedicatie” en “een van de eerste Nederlanders [is] die het nieuwste dieetmedicijn Wegovy gebruikt, een middel dat nog niet op de markt is in Nederland maar via een omweg tóch beschikbaar is”.
Is dat reclame? Tsja. Enerzijds: mensen laten vertellen over hun worsteling met overgewicht is gewoon een taak van de vrije pers. Nergens staan betaallinks, er is geen sponsoring betaald en de berichtgeving noemt ook (zij het kort) de bijwerkingen en het gegeven dat Ozempic niet voorgeschreven mag worden voor de aandoening obesitas.
Anderzijds: strekking en insteek van het artikel zijn erg positief en geven mij na het lezen sterk het gevoel “als ik overgewicht heb, is Ozempic of Wegovy een goed idee”. En dat zou ik dan aan mijn huisarts kunnen vragen, en met een beetje sociale druk zou de beste vrouw wellicht dat ook voorschrijven. (Of als ik geld heb, ga ik naar een kliniek waar ze niet piepen over off-label Ozempic.)
En dát is precies waarom de Geneesmiddelenwet zo’n brede definitie van (publieks-)reclame hanteert: het kan de volksgezondheid in gevaar brengen als mensen medicatie gaan gebruiken die daar niet voor bedoeld is. Of die legitiem gebruik (voor diabetes) moeilijker maakt – er zijn lang grote tekorten van Ozempic voor diabetici. Zulke reclame is dan ook verboden als die het publiek bereikt.
Het Hof van Justitie hanteert een brede scope:
Wanneer de boodschap is bedoeld ter bevordering van het voorschrijven, het afleveren, de verkoop of het verbruik van geneesmiddelen, maakt zij reclame uit in de zin van deze richtlijn. Een zuiver informatieve mededeling zonder [promotional, AE] doel valt daarentegen niet onder de bepalingen van deze richtlijn inzake reclame voor geneesmiddelen.De vraag is dus niet of de redactie betaald werd, of dat het redactiestatuut iets met geneesmiddelen of levensstijl vermeldt. De enige vraag is “wil je er mee stimuleren dat dit geneesmiddel wordt gebruikt”. Die vraag beantwoordt de rechtbank positief voor de Flair:
Naar het oordeel van de rechtbank valt uit de keuze van eiseres, althans (de redactie van) Flair, voor een publicatie aan de hand van het verhaal van drie vrouwen, die vertellen dat zij dankzij het gebruik van Ozempic (erg) veel zijn afgevallen, en waarin een nagenoeg ééndimensionale weergave van de positieve effecten van Ozempic wordt gegeven, een reclamedoelstelling af te leiden. Het gaat er bij die doelstelling om wat de publicatie bij de lezers teweeg brengt. Zoals verweerder op de zitting aangaf: dat de lezer die ‘t aangaat denkt, ‘dat wil ik hebben’.Het doel van de publicatie is dus niet: wat zat in het hoofd van de journalist toen die het artikel schreef, of van de uitgever toen die het live zette. Maar: gezien strekking en context, wat was redelijkerwijs wat je wilde bereiken met de publicatie.
Ik ben nu gewoon even benieuwd: hoe lezen jullie deze artikelen, en hoe hard voelde je na lezing de neiging om Ozempic aan te raden voor afvallen?
Arnoud
Het bericht Media krijgen boete ‘wegens reclame’ in Ozempic-berichten, is dat terecht? verscheen eerst op Ius Mentis.
As people grow used to AI chatbots, we’d like to hear your views about Google’s search engine
Google has put artificial intelligence at the front and center of its search bar. The most-visited site on the internet still shows the same list of links to users, but they have to scroll past a summarized response from an AI chatbot, a feature Google calls AI Overviews. The change to what was once the gateway to the rest of the internet has been profound, and the browsing habits of billions of people are shifting.
“AI is driving the most significant upgrade of the Google Search experience ever,” Liz Reid, Google’s vice-president of search, wrote last August. In May, the company said more AI is coming.
Continue reading...This nonsensical film sees an OCD-afflicted scientist fending off assassins while hanging from an aerial wire, and fails to get pulses racing for even a minute
In this silly, low-adrenaline thriller, the title star is a rickety old zip wire bolted into the side of a mountain in the Italian Dolomites that was never intended for human use. It was constructed in the first world war to sling weapons and supplies hundreds of feet down the valley – and is still used to get the occasional goat off the mountain. But for the second half of this film, a world-famous British research scientist with an extreme fear of heights dangles from it, fighting off highly skilled assassins in increasingly preposterous ways.
The scientist is Amy (MyAnna Buring); she has discovered a cure for lung cancer, and her drive is explained in syrupy hospital-ward flashbacks to her mother dying when she was a teenager. Amy also has OCD – she is so anxious about germs that she never takes off her rubber gloves, and has an assistant in her lab to do anything that involves touching or handling objects. (Like all the characters, she never gets beyond a stereotype.) Her research is bankrolled by a big pharma company, whose CEO is played by Saffron Burrows (now seemingly mandatory casting for ropey British thrillers).
Continue reading...From smoked kippers in Northumberland to dolphin spotting in Dorset and a palm-fringed village on a sea loch in the Scottish Highlands
The historic harbour is the hub of this working East Neuk fishing port, home to a fleet of about 30 small trawlers and creel boats. Their catches are sold at the covered market on the quay each weekday morning, and served at the harbourside Dory Bistro and Chip Ahoy at the Larachmhor pub. Pittenweem (which means “place of the cave”) also has a Victorian-era swimming pool next to the beach, which is filled by the tide twice a day. After falling into disrepair, it was saved by a local group called the West Braes Project and reopened in 2021, along with the crazy golf course. Early each August, there is an annual arts festival with exhibits by nearly 200 artists in harbourside spaces, heritage buildings, homes and studios. Pittenweem is flanked by two other pretty harbour villages, St Monans and Anstruther, while a third, Crail, is a little further north; the Fife Coastal Path links them all. The Bank in Anstruther has harbour-view rooms (doubles from £120 B&B).
Continue reading...An excellent, compassionate biography of the wildly prolific romantic novelist
Barbara Cartland was famous for dictating her novels. With a pekingese clamped to her hot pink bosom she would lie back on a library couch and exhale a story about virginal girls taming wayward dukes, damaged airmen or misunderstood surgeons. Meanwhile Miss Savory, Mrs Smith or Mrs Morgan, picked for being unfidgety and sneezeless, would take everything down in immaculate Pitman shorthand. Cartland reckoned on being able to polish off 8,000 words a day. “In this way,” she told one of the many reporters who quizzed her on her astonishing productivity, “the typescript for an 80,000-word novel is finished in a fortnight.” At her peak she was pushing out 23 books a year which added up to 723 in total. Only Agatha Christie and William Shakespeare topped her lifetime sales of 750m.
Cartland was a dictator in other ways, too. Husbands, dogs, houses and the local council were all expected to bend themselves to her indomitable will. Resistance, let alone opposition, was futile. The managing director of the company that printed her books suggested that she read Nietzsche on the perceptive grounds that they had a lot of ideas in common. Oddly, he also declared himself madly in love with her. Behind that marshmallowy exterior, all pink chiffon, candyfloss hair and soft, smudgy lines, there lurked sinews of high-tensile steel.
Continue reading...