20 miljard om te zorgen dat er hier minder bramen en brandnetels in de natuur groeien, terwijl de biodiversiteit zal halveren als het gemiddeld nog een paar graden warmer wordt. De andere helft die wel gedijt in warmte, komt in grote problemen zodra de warme golfstroom stagneert, een scenario waarvan we de eerste tekenen reeds zien.

Een kleine gemiddelde verandering van temperatuur laat grotere veranderingen zien in neerslag en weer. De Europese Jet Stream blies vorige week geen koude lucht meer van de Atlantische Oceaan over Europa, in plaats daarvan hadden we vorige week warme lucht vanuit de Sahara. Omega is sterker dan haar oorzaken en heeft ook een natuureffect.

We zagen in het stikstofdebat een bijna religieuze bijeenkomst waar een deel van de politiek heilig gelooft dat deze wereld en onze natuur nooit meer zullen veranderen, terwijl die paar graden verdere opwarming al in 2084 verwacht wordt en daarna verder doorzet. Het stilvallen van de warme golfstroom wordt op zijn vroegst verwacht rond 2060.

We stoppen tientallen miljarden in een poging om de natuur exact hetzelfde te houden, terwijl het eerstvolgende stukje klimaat- en natuurdossier enorme veranderingen in temperatuur en neerslag aankondigt, net zoals het tweede en derde. De droom om onze biotoop te behouden zoals die is, heeft een houdbaarheid van minder dan een eeuw.

Het stikstofpakket kwam opvallend overeen met de eisen van de milieubeweging. De hoop dat Vollenbroek stopt met procederen is kansloos, hij haalt dit pakket door de plee. Dat is vreemd, aangezien hij in 2019 aangaf dat woningbouw geen grote bijdrage levert aan het stikstofprobleem, maar dit wel gebruikt om ons mee te chanteren.

Toen in de jaren negentig duidelijk werd dat stikstof een effect had op de natuur, hebben boeren binnen tien jaar hun uitstoot gehalveerd. Toch blijft in de beeldvorming hangen alsof boeren in dit dossier niks gedaan hebben en niks willen doen. Het is een ziekelijke frame waarmee we een autochtone minderheid proberen kapot te demoniseren.

Wij kiezen voor een route van landbouw- en kapitaalvernietiging, terwijl ze in België met Nederlandse uitvindingen nog eens tot 80% reduceren op stikstofuitstoot en tegelijk besparen op kunstmest. Die route levert miljarden op. Minder kosten van afvoer van mest, minder aardgas, minder import van fout vlees en meer belastingafdracht.

Als wij hetzelfde zouden doen, zouden boeren vanaf de jaren negentig in totaal meer dan negentig procent stikstofreductie leveren. Samen met de verwachte reductie door elektrificatie van ons wagenpark en het verdwijnen van cruciale strategische industrie zijn dan enorme stappen gezet in stikstofuitstoot. Het gaat heel goed met onze natuur.

Circulaire landbouw zoekt een bestemming voor plantaardig voedsel (zoals gras) en afval die niet geschikt zijn voor menselijke consumptie en het zoekt een vervanging voor kunstmest vanuit aardgas. Dit noemen we al millennia vee. Zonder mest was en wordt de voedselproductie wereldwijd weer te laag, het was voorheen bruin goud uit Peru.

Er is bij veganisten en vegetariërs een geloof dat als we vee weghalen, dat we dan meer voedsel hebben. Wij kunnen dan eten wat we nu aan vee voorschotelen in plaats van vlees. Veel grasland is niet geschikt voor landbouw en wij eten geen gras, we eten ook geen afgekeurd voedsel of schillen. Akkerbouw is ook intensiever dan grasland.

Het grootste probleem van geen veestapel is geen stront. Sinds 1909 maken we kunstmest uit aardgas, en explodeerde de wereldbevolking van 1 naar 8 miljard. Terwijl wij op onze postzegel discussiëren over een mestoverschot, maakt de Wereldbank zich zorgen over ernstige mesttekorten, die inmiddels leiden tot tegenvallende oogsten en honger.

Het hoge woord is er officieel uit: we importeren meer voedsel dan we exporteren. Onze export is duurder, niet groter. Grasland vervangen voor datacentra, AZC’s en woonwijken snijdt in onze strategische mest- en voedselproductie. Deze reeks wisselende klimaatveranderingen zijn wereldwijd en gaan de natuur inclusief landbouw hard raken.

We moeten de wereldwijde voedselproductie op peil houden, onder andere door mest WEL te gaan exporteren vanuit de EU. Mest is beter dan kunstmest en mest is een grondstof, geen afval. Anders krijg je klimaatvluchtelingen. Honger geeft geopolitieke instabiliteit, volksverhuizingen en oorlog, waar natuur meestal sneuvelt.

De gemiddelde leeftijd van boeren in Europa is 57, slechts 12 procent is onder de 40. We lopen het risico dat deze sector zo ver vergrijst dat cruciale kennis niet meer van generatie op generatie wordt overgedragen. Mugabe deed ooit een experimentje in ervaren boeren vervangen door nieuwelingen en dat stortte Zimbabwe in hongersnood.

Wanneer zulke honger uitbreekt, is natuur het eerste dat wordt omgeploegd tot akker. Vandaag is er een meerderheid voor radicaal en incompleet natuurbeleid, die verdwijnt zodra mensen willen eten, wonen of werken. Wie onze natuur eeuwenlang wil behouden heeft een sterke economie nodig om investeringen te doen en om import te betalen.

Dat is niet het belangrijkste, de opleiding van echte boeren en boerinnen begint op de boerderij zodra ze kunnen lopen en duurt tot hun ouders overlijden. De hoeveelheid kennis die wordt overgedragen is niet te overzien. De optimalisaties in het veredelen van planten of houden van vee bepalen de opbrengst. Ze moeten miljoenen overdragen.

Als de volgende generatie boeren het opgeeft, dan hebben wij niet te eten.

Een hotdog is niet rood, niet bruin, niet roze – hij zit precies in dat vage gebied ertussenin. En juist dat maakt de vraag “Welke kleur heeft een hotdog?” verrassend interessant.

Is een hotdog rood, roze of bruin?

Vraag tien mensen welke kleur een hotdog heeft en je krijgt minstens vijf verschillende antwoorden. De één zegt rood, de ander donkerroze, weer een ander zweert dat een hotdog gewoon bruin is. Sommigen vergelijken de kleur zelfs met “huidkleur” of “vlees-tint” – een omschrijving die tegelijk treffend en een beetje ongemakkelijk is. De hotdog is daarmee een soort Rorschach-test: wat jij ziet, zegt bijna meer over jou en je culinaire referentiekader dan over de worst zelf.

Die verwarring komt ook doordat we allemaal een ander beeld bij “hotdog” hebben. De New Yorker denkt aan een slanke, lichtbruine worst in een broodje bij een straatkar, de Duitser ziet een knakworst in pekel, en de Amerikaanse barbecueliefhebber ziet een glimmende, lichtverbrande, roodbruine cilinder op de grill. Eén product, maar drie totaal verschillende kleuren in ons hoofd.

De kleur die we denken te zien

Onze hersenen zijn slecht in puur objectieve kleurwaarneming. We zien een kleur altijd in context: licht, achtergrond, saus, broodje, plastic verpakking. Een hotdog in een pot pekel lijkt bleker en meer roze dan dezelfde hotdog die net van de grill komt. Leg er een felgele dot mosterd en knalrode ketchup op, en je brein schuift de worst automatisch op richting bruin of rood.

Daar komt bij dat “rood” en “bruin” in onze omgangstaal brede categorieën zijn. Een gebakken biefstuk noemen we rood als hij nog rosé is, maar bruin als hij doorbakken is – terwijl het eigenlijk variaties zijn van dezelfde vleeskleur. Een hotdog beweegt zich precies in die tussenzone: te donker en te dof om echt roze te heten, te licht en te glad om voluit bruin te zijn. Daarom grijpen mensen naar woorden als “pinkish-brown”, “donkerroze” of “vlees-achtig”.

De chemie achter de roze worst

Onder die verwarrende waarneming zit een vrij precies chemisch verhaal. Vlees dankt zijn kleur aan myoglobine, een eiwit dat zuurstof bindt in de spieren. Rauw rundvlees is kersenrood, kip is lichtroze, varkensvlees zit daartussenin. Zodra je vlees verhit, verandert die kleur: eiwitten denatureren, pigmenten oxideren en het geheel schuift richting bruin.

Bij hotdogs (en andere “cured” vleeswaren) grijpt de voedingsindustrie in om dat proces te sturen. Door natriumnitriet, nitrietzout of “natuurlijke” bronnen zoals selderij- of bietensap toe te voegen, vormen er andere pigmenten in het vlees. Die geven na verhitting de karakteristieke roze tot roodbruine tint van bijvoorbeeld knakworst, hotdogs en ham. In tegenstelling tot een gewone braadworst, die al snel grauw-bruin wordt, blijft een hotdog daardoor langdurig “cooked pink”.

Ook paprika- en chili-extracten spelen mee: ze kleuren het vet en de buitenkant licht oranje-rood. Voeg je dat samen met de nitriet-chemie, dan kom je uit op dat typische, moeilijk benoembare spectrum tussen roze, rood en bruin.

Waarom sommige hotdogs knalrood zijn

In sommige regio’s, vooral in de Verenigde Staten, kom je hotdogs tegen die bijna cartoonachtig rood zijn. Dat komt niet alleen door nitriet, maar ook door extra kleurstoffen in de vulling of zelfs in het velletje. Soms wordt de darm letterlijk rood geverfd; soms wordt een hoge dosis paprika- of annatto-extract toegevoegd om de kleur te versterken.

Die felle kleur is deels marketing, deels traditie. Een knalrode hotdog valt op in het schap en wordt geassocieerd met “echte” snack- of fairfood. In andere culturen wekt dezelfde kleur juist wantrouwen en associëren consumenten het met goedkope vleeswaren en kunstmatige toevoegingen. Zo wordt de kleur van een hotdog een soort code: niet alleen over smaak en textuur, maar ook over status, nostalgie en voedselvertrouwen.

Van bleke knakworst tot gegrilde bruiner

Aan de andere kant van het spectrum staat de bleke knakworst in glas of blik. Rauw of alleen gegaard in pekel lijkt die eerder pastelroze of beige dan rood. Zodra je zo’n worst in de pan of op de barbecue legt, verandert het plaatje. Door verdere verhitting en Maillard-reacties (de bruining die ook brood en gebraden aardappels hun kleur geeft) kleurt de buitenkant bruiner, terwijl de binnenkant roze blijft.

Snij je een hotdog doormidden, dan zie je dat kleurverloop letterlijk: een lichtbruine, soms zelfs donker geblakerde huid, en een egaal, zachtroze kern. De vraag “welke kleur heeft een hotdog?” wordt dan bijna filosofisch. Hebben we het over de buitenkant, de binnenkant, of het gemiddelde van beide?

De rol van taal, marketing en etiketten

Wat fabrikanten op hun verpakking zetten, stuurt onze waarneming minstens zo sterk als de chemie. Een “smoked beef frank” in een zwarte verpakking voelt donkerder en bruiner dan exact dezelfde worst in een vrolijk rood-wit-blauw jasje, ook al is de productkleur identiek. Kleuren van logo’s, foto’s en typografie duwen je onderbewust naar “dit is een rode knaller” of “dit is een ambachtelijke, bruine worst”.

Daar komt bij dat we zelden de precieze kleur benoemen. Niemand zet op een etiket “licht roodbruin met vleeskleurige ondertoon”. We lezen “rookworst”, “beef hot dog” of “knakworst” en vullen de kleur in vanuit ons mentale archief. De hotdogkleur nestelt zich daarmee ergens tussen marketing, herinnering en fysische realiteit.

Dus… welke kleur hééft een hotdog nu?

Als je het heel nuchter bekijkt, is de gemiddelde hotdog een roze tot roodbruine worst: een gestabiliseerde vleeskleur, iets wat je zou kunnen omschrijven als “donker vleeskleurig” of “roze-bruin”. Maar die formulering is zo onbevredigend dat we automatisch terugvallen op onze eigen labels: rood als hij nog knettervers en fel is, bruin zodra hij mooi gegrild uit de pan komt, roze zolang hij uit een pot pekel omhoog glijdt.

Misschien is dat wel de charme van de hotdog: hij onttrekt zich aan strikte kleurcategorieën en leeft in een permanente tussenkleur. Een beetje zoals fastfood zelf – nooit helemaal culinair wit of zwart, maar altijd in het grijze, smakelijke midden.

En nu jij: als je aan jouw favoriete hotdog denkt – in Amsterdam bij de kraam, in New York op straat, of thuis op de barbecue – welke kleur zie jíj dan voor je?

BARCELONA (ANP) - De Spaanse ploeg Caja Rural heeft met debutant Alex Molenaar de 113e editie van de Tour de France in gang getrapt in Barcelona. De 23 teams rijden met tussenpozen van vijf minuten een etappe van bijna 20 kilometer vanaf het Parc del Fòrum naar het Olympisch Stadion op de fameuze berg Montjuïc, waar zich uren van tevoren al veel wielerfans hadden gemeld.

De Nederlandse ploeg Picnic-PostNL stond als tweede op de startlijst. Viervoudig Tourwinnaar en titelverdediger Tadej Pogačar is met UAE Team Emirates iets voor 19.00 uur als laatste aan de beurt en finisht naar verwachting rond 19.15 uur. Visma-Lease a Bike, met tweevoudig winnaar Jonas Vingegaard, gaat vijf minuten eerder van start. Mathieu van der Poel, die mikt op de eerste gele trui, vertrekt met Alpecin-Premier Tech om 18.05 uur.

De Tour start voor de eerste keer in 55 jaar met een ploegentijdrit. In deze editie geldt de tijd van de snelste renner. Eerder was dat de vierde renner, zodat de ploeg voor een belangrijk deel bij elkaar moest blijven. Nu kan de sterkste zijn eigen plan trekken op de Montjuïc, waar twee korte beklimmingen wachten van 5 en 7 procent.

LONDEN (ANP) - Tennisster Iga Świątek is er niet in geslaagd de vierde ronde op Wimbledon te bereiken. De 25-jarige titelverdedigster uit Polen ging verrassend met 6-7 (9) 2-6 onderuit tegen de Filipijnse Alexandra Eala.

Eala (21) treft de Italiaanse Jasmine Paolini in de volgende ronde. De nummer 32 van de wereldranglijst doet voor de tweede keer mee op Wimbledon. Vorig jaar strandde ze in de eerste ronde.

Świątek en Eala verloren in de eerste set allebei twee keer hun service, waarna de Filipijnse de sterkste was in de tiebreak. In de tweede set nam Eala een 4-0-voorsprong, voordat beide speelsters nog een keer hun opslag inleverden. Na een lange achtste game met vier breakpoints benutte Eala haar derde matchpoint.

Świątek won vorig jaar voor de eerste keer Wimbledon. De mondiale nummer 3 schreef ook vier keer Roland Garros en een keer de US Open op haar naam.

KYIV/MOSKOU (ANP) - De Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft de Verenigde Staten gefeliciteerd met het 250-jarig jubileum van de Amerikaanse onafhankelijkheid. In een bericht op X spreekt hij van de jaardag van "een van de meest toonaangevende, krachtigste en invloedrijkste dromen" sinds mensenheugenis: de 'American Dream'.

"Die droom heeft vele tests doorstaan. En het wist die niet alleen te overleven, het heeft bovendien tweeënhalve eeuw gediend als lichtend voorbeeld voor andere natiestaten, en heeft de gehele mensheid geholpen standvastiger en vrijer te worden", aldus Zelensky op X.

In de VS zijn veel evenementen gepland rond de viering. Zo sprak president Donald Trump in de nacht van vrijdag op zaterdag bij Mount Rushmore, en is in Washington een festivalterrein opgetuigd op de National Mall.

Felicitaties Kremlin

Ook vanuit het Kremlin klonken zaterdag felicitaties aan het adres van de Amerikanen. President Vladimir Poetin noemde de Amerikaanse onafhankelijkheid een "bepalend moment in de wereldgeschiedenis".

Zelensky's felicitaties zijn opmerkelijk positief geformuleerd, gelet op de betrekkingen tussen de VS en Oekraïne. Onder de tweede termijn van president Donald Trump leveren de VS niet zelf meer wapens aan Kyiv, maar worden deze gezamenlijk ingekocht door Europese bondgenoten.

Onderlinge banden

Ook de onderlinge banden tussen Trump en Zelensky zijn lang niet altijd goed geweest. Zo foeterde Trump Zelensky in het verleden flink uit in de Oval Office en leek Trump enige tijd het Russische eisenpakket voor te staan in de vredesonderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland.

Recentelijk kwamen de VS en Oekraïne nader tot elkaar en complimenteerde Trump Oekraïne zelfs met de overhand die het land momenteel lijkt te hebben op het slagveld.

ajpscs posted a photo:

the SQUARE
INTERACTIVE
© ajpscs

ajpscs has added a photo to the pool:

the SQUARE
INTERACTIVE
© ajpscs

Darren Schiller has added a photo to the pool:

Old corner store, Black Forest, South Australia

Darren Schiller has added a photo to the pool:

South Road, Glandore

Born in Adelaide, Peter Drew’s artworks have been exhibited at major arts institutions around Australia, though his most prominent work is installed on city streets. He is best known for his Aussie poster series, featuring archival photographs of individuals bound up in the ‘White Australia Policy’; a piece of now-defunct legislation aimed at restricting non-white and particularly Asian entry into Australia.

“I like to exhibit my art on the street because public space is a great equaliser, and an ancient forum,” Drew says. “When you address the public through the street you’re entering into a tradition that emphasises our fundamental freedom of expression, over the value of property. I enjoy examining our collective identities and my aim is always to emphasise the connections that bind us, rather than the fractures that divide us.”

Source: graziamagazine.com/articles/peter-drew-aussie-poster-seri...