Thomas Hawk posted a photo:
The Guardian’s picture editors select photographs from around the world
Continue reading...As the colder nights draw in, I’m craving elevated classics that remind me of childhood. It’s all about fish fingers, pies, sausages and eggs – and chips with everything
• Sign up here for our weekly food newsletter, Feast
Last weekend, my family congregated at a restaurant in Edinburgh to celebrate my parents’ diamond wedding anniversary. Good though the meal was, the farewell lunch my mum prepared the next day sparked more in the way of fond reminiscence. With her retro feast of chicken kiev, oven chips and peas, we could almost have been back around our kitchen table 30 years ago (in those days, though, my mum would never have allowed the younger generation to add ketchup).
It’s also the kind of meal that feels apt for the change of season, for the first weeks back at school or work, when everyone’s finding their feet and wants something easy and familiar. Thomasina Miers’ fish fingers and mushy peas fit the bill, too, as does Rowley Leigh’s fish pie and Tim Hayward’s nan’s corned beef, with yet more chips and peas. If all that’s too much of a good thing, my own corned beef hash might appeal instead? For a more specifically Scottish take on that combination, I love Colman Andrews’ idea of adding black pudding to classic mince and tatties (Rachel Roddy’s hearty cheese and chip omelette, meanwhile, would have been brilliant if we’d actually had any chips left over – time may move on, but teenagers don’t change).
Continue reading...Je zegt niets verkeerd, je toont belangstelling, je bent op tijd — en tóch blijft een gesprek koel aanvoelen. Het ligt zelden aan je uiterlijk, je humor of je baan. Het gaat vaker om vier kleine gewoontes, en juist de gewoontes die je met de beste bedoelingen inzet richten de meeste schade aan.
De klassieker is de klacht met een compliment erin verstopt: "Ik ben bekaf, drie aanbiedingen in één week." Uit negen studies, waaronder een dagboekstudie van een week en een veldexperiment, blijkt dat die verpakking averechts werkt. Mensen vinden je er minder aardig én minder competent door, ze zijn minder bereid je te helpen en gaan minder gemakkelijk met geld over de brug. De reden: het komt over als onoprecht. Opscheppen met een klacht eromheen doet het zelfs slechter dan alleen maar klagen.
Bescheiden opscheppen levert de winst van geen van beide strategieën op.
In een veldexperiment gingen zo'n 300 mensen uit eten met vrienden of familie. Wie de telefoon op tafel liet liggen, vond het diner minder leuk en voelde zich sneller afgeleid van het gezelschap. Bij partners is het beeld nog consistenter: over 52 onderzoeken onder bijna twintigduizend deelnemers gaat het wegkijken naar het scherm samen met minder relatietevredenheid, minder intimiteit en meer ruzie. Dat is een verband, geen bewijs van oorzaak — maar de richting is opvallend eenduidig.
In gesprekken tussen twee mensen worden zij die meer vragen stellen — vooral vervolgvragen — betrouwbaar aardiger gevonden. Ze komen responsiever over: ze luisteren, begrijpen en bevestigen. Bij speeddaten leverde een hoger aantal vervolgvragen zelfs meetbaar meer tweede afspraken op. De pijnlijke kant: mensen verwachten dit effect niet en denken dat vragen stellen hen juist minder interessant maakt.
Wie doorvraagt wordt aardiger gevonden — en vrijwel niemand verwacht dat.
Een klassiek experiment uit 1966 liet zien dat een uitzonderlijk goed presterende kandidaat sympathieker werd nadat hij koffie over zich heen morste. Bij een gemiddeld presterende kandidaat werkte precies dezelfde blunder juist negatief. Het onderzoek was klein en oud, dus houd het bij de vuistregel: een zichtbaar menselijke oneffenheid helpt alleen als je vakwerk daarnaast klopt.
Na een gesprek onderschatten mensen systematisch hoe aardig hun gesprekspartner hen vond. Dat gevoel dat het niet klikte, zegt dus vooral iets over jouw meetlat. Hetzelfde geldt voor kwetsbaarheid: iets toegeven, om hulp vragen of een onzekerheid benoemen wordt door de ander doorgaans positiever beoordeeld dan door jezelf.
Meer weten?
Al sinds 3 augustus zoekt Chirsty Spivey naar antwoorden over de dood van haar dochter Tasia Fortune (29), die dood werd aangetroffen bij een verlaten woning in Mississippi. Ze was opgehangen aan een boom.
De politie ging aanvankelijk uit van zelfdoding. Maar in de gemeenschap van hoofdstad Jackson stuitte die conclusie op wantrouwen, gezien de lange geschiedenis van racistisch geweld in de zuidelijke staat. Mississippi kent een verleden met lynchpartijen, waarbij slachtoffers eveneens werden opgehangen. Een bekend voorbeeld is Emmett Till, de 14-jarige jongen die werd ontvoerd en gelyncht en symbool kwam te staan voor geweld tegen zwarte mensen.
Pas deze week bevestigden de autoriteiten dat ze de dood van Fortune verder onderzoeken, meldt de BBC. Er wordt nu gekeken of er toch sprake was van moord. Voor Spivey kwam dat nieuws niet via de politie zelf, maar via een uitspraak van de politiechef van Jackson, die meldde dat er 'vanaf dag 1' al sprake was van een moordonderzoek.
Spivey zegt tegen de BBC dat haar vragen al weken onbeantwoord blijven. Tot nu toe kreeg ze van de politie alleen te horen dat de doodsoorzaak van haar dochter werd onderzocht — niet dat het om een moordonderzoek ging.
Volgens Spivey zijn er geen aanwijzingen dat haar dochter zichzelf van het leven heeft beroofd. Kort voor haar dood zagen moeder en dochter elkaar nog tijdens een familiereünie, waar ze spraken over de mogelijkheid dat Fortune weer bij haar moeder zou komen wonen.
In de hoop dat het onderzoek verder wordt uitgebreid, besloot Spivey het lichaam van haar dochter intact te houden. Ze wilde Fortune eigenlijk cremeren, maar koos er uiteindelijk voor haar te begraven.
De zaak-Fortune staat niet op zichzelf: het is het derde incident in Mississippi in minder dan een jaar waarbij iemand opgehangen aan een boom werd aangetroffen. De twee eerdere slachtoffers waren een zwarte man en een witte vrouw. Ook in die gevallen ging de politie aanvankelijk uit van zelfdoding.
Dat patroon voedt de angst binnen de zwarte gemeenschap in Jackson. “Hierdoor ontstaat het gevoel dat jijzelf de volgende zou kunnen zijn”, zegt Brandon King tegen de BBC. Hij is voorzitter van een studentenvereniging van de Jackson State University die zich inzet voor gekleurde mensen.
Inmiddels zijn er verschillende petities ondertekend waarin wordt opgeroepen tot meer transparantie rond het overlijden van Fortune en tot extra onderzoek naar haar dood. Voor Spivey blijft de belangrijkste vraag onbeantwoord: wat is er werkelijk met haar dochter gebeurd?
Bron: BBC
De Europese Centrale Bank (ECB) heeft de rente opnieuw verhoogd. Het belangrijkste ECB-tarief gaat met een kwart procentpunt omhoog naar 2,50 procent. Voor veel Nederlanders is dat geen abstract nieuws uit Frankfurt: hogere rente kan doorwerken in leningen, hypotheken en spaarrentes — al gebeurt dat niet overal tegelijk en zeker niet één op één.
De ECB verhoogt drie belangrijke tarieven met 0,25 procentpunt. De depositorente komt daardoor uit op 2,50 procent, de herfinancieringsrente op 2,65 procent en de marginale beleningsrente op 2,90 procent. De nieuwe tarieven gelden vanaf 16 september.
De centrale bank wil zo de inflatie afremmen en op middellange termijn weer rond haar doel van 2 procent krijgen. Oplopende energieprijzen zetten de inflatie opnieuw onder druk. De ECB kiest daarom voor een duurdere prijs van geld: lenen wordt voor banken kostbaarder, met mogelijke gevolgen voor consumenten en bedrijven.
Wie een hypotheek met een vaste rente heeft, merkt van deze stap doorgaans niets zolang de rentevaste periode loopt. Pas bij het oversluiten of het aflopen van die periode kan de dan geldende marktrente doorslaggevend worden.
Bij een variabele hypotheek kan de rente wel eerder bewegen. Maar ook daar geldt: banken bepalen hun tarieven zelf. De ECB-rente is dus geen automatische knop die de maandlasten exact met een kwart procentpunt verhoogt.
Voor starters is de boodschap ongemakkelijker. Hypotheekrentes worden vooral bepaald door kapitaalmarktrentes en de risico-opslag van banken, niet uitsluitend door de ECB. Toch helpt een nieuwe renteverhoging niet mee aan snel dalende hypotheekrentes.
Wie rood staat, een persoonlijke lening heeft of een kredietkaartschuld laat oplopen, kan sneller met hogere tarieven te maken krijgen. Kredietverstrekkers verwerken veranderingen in financieringskosten vaak in nieuwe tarieven of voorwaarden.
Controleer daarom vooral het rentepercentage van doorlopend krediet en roodstand. Dat zijn dure vormen van lenen, waarbij een relatief kleine rentestap over langere tijd flink kan aantikken. Extra aflossen is alleen verstandig wanneer dat past binnen een financiële buffer voor onverwachte uitgaven.
Voor spaarders is het beeld minder voorspelbaar. Banken hoeven een ECB-verhoging niet volledig of onmiddellijk door te geven. Wel kan concurrentie ertoe leiden dat sommige aanbieders hun spaarrentes verhogen, vooral voor vrij opneembare rekeningen of tijdelijke deposito's.
Vergelijken blijft dus zinvol. Kijk niet alleen naar de hoogste tijdelijke rente, maar ook naar voorwaarden, de opneembaarheid van het geld en de bescherming van spaargeld. Zet geld dat je op korte termijn nodig hebt niet vast voor een paar tienden procent extra rente.
Raak niet in paniek door één rentebesluit. Inventariseer wel je kwetsbare plekken: een variabele rente, roodstand, een aflopende rentevaste periode of spaargeld dat structureel vrijwel niets oplevert. Wie die vier zaken op een rij heeft, kan gerichter beslissen — en voorkomt dat de volgende rentebeweging als een verrassing komt.
Meer weten? ECB: Monetairbeleidsbeslissingen · NU.nl: ECB verhoogt belangrijkste rente in eurozone naar 2,5 procent · NRC: ECB verhoogt de rente naar 2,5 procent
Read more of this story at Slashdot.