TERNEUZEN (ANP/BELGA) - De droogte deze zomer en de gevolgen daarvan voor de scheepvaart in het Kanaal Gent-Terneuzen leiden tot miljoenen euro's aan schade bij bedrijven. Dat heeft topman Cas König van North Sea Port, het bedrijf achter de havens van Terneuzen, Vlissingen en Gent, gezegd in een interview met persbureau Belga.

Vanwege het lage waterpeil konden schepen minder gebruikmaken van de sluizen in Terneuzen en moest een daarvan volledig dichtblijven. Daardoor moesten schepen langer wachten en door het lage water konden ze ook minder goederen vervoeren.

De impact kan voor bedrijven snel oplopen, aldus König. "We weten niet precies over welke schade het bij bedrijven gaat, maar het gaat echt wel over miljoenen", zegt hij. Hoe hoog de schade precies is, weet North Sea Port niet.

Omdat zulke situaties naar verwachting vaker voorkomen, wil North Sea Port de havens sneller aanpassen aan klimaatverandering.

VEVEY (ANP) - Nestlé zal alle noodzakelijke stappen zetten om in Rusland zijn rechten te beschermen, meldt het voedingsmiddelenconcern. De Zwitserse multinational reageert op het decreet waarmee president Poetin bedrijfsonderdelen in het land tijdelijk onder beheer van een Russische entiteit zet.

Nestlé meldt ook stappen te zetten om bedrijfsactiviteiten zoveel mogelijk door te laten gaan in het belang van alle betrokkenen, "met name zijn werknemers".

Naast Nestlé wordt ook de Franse supermarktketen Auchan onder tijdelijk beheer geplaatst van dezelfde Russische organisatie. Poetin vaardigde in 2023 een decreet uit dat het mogelijk maakt bedrijfsonderdelen uit 'onvriendelijke landen' onder beheer te plaatsen. Het gaat om landen die Oekraïne steunen sinds de grootschalige invasie van dat land door Rusland.

Rusland deed dit eerder met het Nederlandse verfconcern AkzoNobel, voedingsconcern Danone en bierbrouwer Carlsberg.

It seems like only yesterday we were mocking the AIs for their limits, and tomorrow they're going to be mocking ours. In the meantime, here's a look back at some humorous moments from the last year or so.

"Mathing is hard" wrote Timothy W. "I for one welcome our new AI overlords."

"AI is replicating" quipped a clever anon who styled themselves AInonymous. "I don't want AI features on my phone. And yet, I'm now getting not just one, but two AI items on my context menu."

"AI is for the birds" chirped The Beast in Black. "Looks like someone's AI tool for image classification needs less of the A and more of the I."

"Get me the ruler" demanded Marius B.. "(note it's a bit old screenshot) Bing giving great suggestions for all the bear owners out there."

"AI not so I" spake Olivier. "This translates roughly to "I'm ready to help. Can you give me the title and description of the article ?""

Welcome to another edition of On Call, The Register's reader-contributed column that celebrates the fine art of tech support. This week, meet a reader we'll Regomize as "Eddy," the one-person IT department for an assisted living company. "I have had quite a bit of trouble creating a stable Wi-Fi network," he admitted to On Call. "The space is crowded with multiple networks because seemingly every other resident has their own router blasting Wi-Fi throughout the building," he explained. After extensive troubleshooting, he managed to establish a stable connection everywhere except one hallway at the back of the building. "I was starting to question my sanity and competence as seemingly nothing would create a stable signal," Eddy told On Call. "After beating my head on the issue for an unreasonably long time, I decided to take a break and troubleshoot another issue that a user was having: Their monitors would cut out randomly, more so if someone quickly closed the office door." Eddy examined the desk, where a stand held a pair of monitors, whose power and video cables all snaked downwards through the same hole in the desk's surface. "When the stand moved, it was also crimping the power cords," Eddy observed. "Jiggle the desk or slam the door and the monitors would cut out briefly." He drilled a new hole for the stand to sit in and replaced the power cables. That fixed the monitors – and, unexpectedly, restored the Wi-Fi around the desk. "As near as I can tell, the power cables were crimped just enough that they started to transmit and interfere with the Wi-Fi," Eddy told On Call. However, Eddy's other Wi-Fi dead zone remained. He signed off his email to The Register: "Now I am going to be haunting the back hallway with a software-defined radio dongle and waving around a Yagi antenna like a demented wizard to see if I can find the second source of interference." Have you fixed one problem and found it also fixed another? If so, help us fix the problem of the On Call mailbag being a little sparse by clicking here to send us your story! ®

ON CALL Welcome to another edition of On Call, The Register's reader-contributed column that celebrates the fine art of tech support. This week, meet a reader we'll Regomize as "Eddy," the one-person IT department for an assisted living company. "I have had quite a bit of trouble creating a stable Wi-Fi network," he admitted to On Call. "The space is crowded with multiple networks because seemingly every other resident has their own router blasting Wi-Fi throughout the building," he explained. After extensive troubleshooting, he managed to establish a stable connection everywhere except one hallway at the back of the building. "I was starting to question my sanity and competence as seemingly nothing would create a stable signal," Eddy told On Call. "After beating my head on the issue for an unreasonably long time, I decided to take a break and troubleshoot another issue that a user was having: Their monitors would cut out randomly, more so if someone quickly closed the office door." Eddy examined the desk, where a stand held a pair of monitors, whose power and video cables all snaked downwards through the same hole in the desk's surface. "When the stand moved, it was also crimping the power cords," Eddy observed. "Jiggle the desk or slam the door and the monitors would cut out briefly." He drilled a new hole for the stand to sit in and replaced the power cables. That fixed the monitors – and, unexpectedly, restored the Wi-Fi around the desk. "As near as I can tell, the power cables were crimped just enough that they started to transmit and interfere with the Wi-Fi," Eddy told On Call. However, Eddy's other Wi-Fi dead zone remained. He signed off his email to The Register: "Now I am going to be haunting the back hallway with a software-defined radio dongle and waving around a Yagi antenna like a demented wizard to see if I can find the second source of interference." Have you fixed one problem and found it also fixed another? If so, help us fix the problem of the On Call mailbag being a little sparse by clicking here to send us your story! ®

OpenAI ontdekte de hack van een agent die uit een ‘sandbox’ zou zijn gebroken en Hugging Face hackte pas na een week, nadat de FBI daarover was ingelicht. Later bleek er nóg zo’n incident te zijng eweest, ook bij Anthropic ging het in juli mis. En iedereen rapporteert erover alsof het een weersverschijnsel is. ICT-recht herhaalt zich niet maar het rijmt wel, zeg ik dan: weten jullie nog van de Morris-worm?

Op 2 november 1988 zette de 23-jarige informaticus Robert Morris een programma op het toenmalige internet. Het programma moest beveiligingszwaktes aantonen door zichzelf naar andere computers te verspreiden. Daarvoor gebruikte het vier routes: een fout in Sendmail, een kwetsbaarheid in fingerd, misbruik van vertrouwde hosts en het raden van wachtwoorden.

Ondanks een beveiliging tegen overbelasting sloeg de software op hol: computers kregen meerdere exemplaren van het programma, liepen vast en het netwerk raakte verstopt. Toen Morris zag wat er gebeurde, probeerde hij zelfs via een vriend instructies rond te sturen waarmee beheerders het programma konden verwijderen.

Morris kreeg drie jaar voorwaardelijk en een forse boete. Destijds had hij niet echt een excuus: hij had het niet zo bedoeld, maar de Computer Fraud and Abuse Act maakt dat onderscheid niet. Als ik de berichten van nu lees, dan had hij iets moeten zeggen van

Ik heb een autonome cybersecurity-agent ingezet met als objective het ontdekken van zwakke plekken in computernetwerken. De agent maakte daarbij gebruik van tooling voor credential discovery, lateral movement en exploitation. Tijdens de evaluatie vertoonde het systeem onverwacht emergent behaviour, waarna het containment doorbrak en zelfstandig externe systemen benaderde.

Ik snap dit dus niet in de berichtgeving van nu. Waarom zegt de media niet “OpenAI liet experimentele software autonoom cyberaanvallen uitvoeren, waarbij zijn technische beveiligingsmaatregelen niet voorkwamen dat die software systemen van een derde binnendrong”?

Arnoud

 

Het bericht Als Morris zijn worm een AI-agent had genoemd, was hij dan straffeloos gebleven? verscheen eerst op Ius Mentis.

richtebw has added a photo to the pool:

Een nipte meerderheid van de kiezers in Zweden voorkomt regeringsdeelname van de extreemrechtse Zweden Democraten (SD). Met alle stemmen geteld staat het linkse blok van Sociaaldemocraten, Links, Groenen en Centrumpartij nu op 176 zetels. Het rechtse blok blijft steken op 173 zetels. Premier Ulf Kristersson (Moderaten) van de zittende rechtse minderheidsregering had aangekondigd dat hij wel met de SD wilde praten over regeringsdeelname. Hij wordt nu waarschijnlijk vervangen door Magdalena Andersson, leider van de Sociaaldemocraten. Daarvoor zullen nog lastige coalitiebesprekingen gevoerd moeten worden. Een linkse minderheidsregering, zoals eerder vertoond, kan ook de uitkomst worden als Links en de Centrumpartij het de andere partijen te moeilijk gaan maken om een meerderheidscoalitie te vormen.

Vier jaar geleden was het verkiezingsresultaat precies omgekeerd. Het centrumrechtse blok won nipt van het linkse blok met 176 tegen 173 zetels. Hoewel de Sociaaldemocraten ook toen de grootste partij werden met 30% van de stemmen, passeerde de SD met meer dan 20% de Moderaten (19%) en werd extreemrechts zo de tweede partij; dit zorgde voor een herschikking van rechts en maakte de weg vrij voor de regering-Kristersson met gedoogsteun van de SD. Nu blijven de Moderaten ongeveer gelijk. De SD gaat terug van 20,5% naar 16,9%.

Voor het eerst lijden de Zweden Democraten verlies. In de verkiezingscampagne speelde het onderwerp migratie een minder belangrijke rol dan het in stand houden van de verzorgingsstaat. De privatisering van zorg en onderwijs baart veel Zweden zorgen. Ook de geringe vermogensbelasting heeft kiezers naar links getrokken. De stemming komt overeen met andere Scandinavische landen, schrijft Toef Jager in de NRC.  Ook in Denemarken en Noorwegen, waar de sociaaldemocraten een regering konden vormen, was bij de verkiezingen veel aandacht voor huisvesting en zorg. Dat migratie minder belangrijk is geworden heeft in deze landen wel alles te maken met standpunten van de sociaaldemocraten op dit gebied. De Deense partij is al jaren notoir streng tegenover migranten. In Zweden zijn hun partijgenoten eveneens voor een streng grensbeleid en zullen zij naar verwachting alleen enkele harde randjes van het huidige rechtse migratiebeleid afhalen.

Duitsland

In Duitsland is de AfD voorlopig nog de grote winnaar. Zondag zijn er deelstaatverkiezingen in Berlijn en Mecklenburg-Voorpommeren. Na de veldslag in Saksen-Anhalt waarbij de CDU werd gehalveerd en de AFD bijna 44% van de stemmen kreeg is de spanning over de verkiezingen van zondag flink opgelopen. Er wordt een grote opkomst verwacht. In Saksen-Anhalt won de AfD vooral omdat veel nieuwe kiezers, die eerder uit desinteresse thuis bleven, nu hun proteststem wel wilden uitbrengen tegen de huidige regering van CDU en SPD. In Mecklenburg-Voorpommeren zou de zittende linkse coalitie van SPD en Die Linke volgens de laatste peilingen de meerderheid kunnen verliezen. De CDU staat er op verlies, de AfD op winst. In Berlijn kan Die Linke zondag de grootste partij worden. In dat geval wordt lijsttrekker Elif Eralp de nieuwe burgemeester van Berlijn. In haar campagne richt Eralp zich op sociale rechtvaardigheid en betaalbare woonruimte – dat laatste is voor de Berlijnse kiezers een van de belangrijkste verkiezingsthema’s. Ook in Berlijn zou de CDU fors kunnen verliezen bij een winst voor de AfD. Bondskanselier Friedrich Merz staat gezien de geringe steun voor zijn partij en zijn coalitieregering flink onder druk. Er wordt zelfs gesproken over een mogelijke vervanging van de regeringsleider.

De AfD zal ook in deze twee deelstaten winnen, maar de kans is niet groot dat de partij in het bestuur komt vanwege het ‘cordon sanitair’ dat de andere partijen rond extreemrechts hebben opgetrokken. Problematisch is wel dat de CDU ook nergens wil samenwerken met Die Linke. Dat kan coalitievorming bemoeilijken. De kritiek op de Brandmauer groeit. Maar de middenpartijen profileren zich in Duitsland nog altijd principieel op uitsluiting van radicale tegenstanders. Het heeft veel met het verleden te maken. De angst voor de wederopstanding van de nazi’s is groter dan het besef van, laat staan begrip voor, de frustraties van Oost-Duitsers die zich na de kolonisatie van de voormalige DDR verwaarloosd voelen en daarvoor de rekening bij huidige regeringspartijen leggen. De zorgen over de bescherming van de democratie domineren het debat. Maar het gaat te weinig over de vraag hoe de participatie van burgers in de democratie kan worden bevorderd.

De uitsluiting van Die Linke door de CDU heeft ook alles met geschiedenis te maken. De partij is voortgekomen uit de Oost-Duitse SED, maar heeft het DDR-verleden inmiddels wel achter zich gelaten. Al proberen de CDU-kopstukken dat nog steeds uit te buiten. “Links radicaliseert in een adembenemend tempo. De partij kampt nu met een diepgeworteld antisemitismeprobleem en haar jeugdorganisatie verheerlijkt dictators zoals Stalin,” aldus CDU-secretaris-generaal Carsten Linnemann enige tijd geleden in Bild Zeitung. Hij reageerde op een uitspraak van de nieuwe voorzitter van Die Linke, Pantisano die de CDU vergeleek met fascisten (en er overigens onmiddellijk afstand van nam).

De Duitse politiek zit in de ban van het verleden, koestert vooral principiële standpunten, en slaagt er nog steeds niet in de hedendaagse rechtsextremisten afdoende te bestrijden. De Scandinavische landen laten zien dat de vijanden van de democratie ook verslagen kunnen worden. Duitsland is daar duidelijk nog niet aan toe. 

Research shows tens of millions of people are being forced to use platform that amounts to ‘backdoor’ on their device

Over the past 18 months, tens of millions of Russians have been forced to install a new app on their phones – a violet-blue button designed for messaging and payments, called Max.

Authorities have touted it as a patriotic alternative to Telegram and WhatsApp; Russian glitterati have promoted it in rap videos and comic routines. This summer, it became the country’s most-used messaging app.

Continue reading...

In this week’s newsletter: As the Guardian launches a year-long project, Our Rivers, we take stock of the issues facing waterways around the world

• Don’t get Down to Earth delivered to your inbox? Sign up here

The nicknames of the world’s biggest rivers give a sense of how we feel about them: “the great river”, “the river that swallows all rivers”, “Mother Ganga” and “Old father Thames”. They feed and water us, and many other animal species. They carry our trade but also give us cool relief on a hot day. They’re nerve endings, elders and sources of comfort, but also of awe and respect.

And yet many of the world’s rivers are suffering, hit by multiple environmental challenges. A new report out today from the World Meteorological Organization finds that rivers across the world experienced one of the driest years in more than three decades during 2025.

Climate crisis probably weakened glacier that caused devastating Nepal-Tibet floods, first study finds

Who are the 514 people accused of starting French wildfires and what motivates them?

Benedict Cumberbatch on his Earth-saving eco film: ‘We are in the last grab of the extraction era’

Continue reading...

The Palestinian Columbia student snatched by ICE writes about his Kafkaesque ordeal with a quiet fury

Mahmoud Khalil was completing a master’s degree at Columbia University when, in March 2025, plain-clothed officers from the Department of Homeland Security snatched him from his home in New York and took him to an immigration detention centre; he was then transferred to another facility in Louisiana, more than 1,000 miles away. As a green card holder, Khalil has permanent US residency, but secretary of state Marco Rubio had determined that his continued presence in the country would have “adverse foreign policy consequences for the United States”, and sought his deportation under a legal provision dating back to the McCarthy era. Khalil was released on bail in June 2024 after a federal judge ruled his detention unconstitutional, but the Trump administration is still trying to have him removed.

Khalil – who was born to Palestinian parents in a refugee camp in Syria – had been targeted because of his advocacy on behalf of pro-Palestinian protesters during campus protests over Columbia University’s links to Israel. They were calling for Columbia to cut its ties with Israeli academic institutions and companies profiting from Israel’s onslaught on Gaza; in response, the university called in the NYPD. There was no suggestion that Khalil had done anything unlawful, and no criminal charges were brought against him; the government had simply identified him as an influential pro-Palestinian voice on campus, and for that reason alone they wanted him gone. He spent a total of 104 days in detention, missing the birth of his son.

Continue reading...

Peer takes full-time position at the controversial company as it fends off pressure from both Andy Burnham’s government and Sadiq Khan

Another former government minister has been hired by a controversial US AI company, this time Palantir, which has appointed Andy Burnham’s former ministerial colleague Tom Watson.

The Labour peer and former deputy leader will operate alongside Palantir’s UK and Europe chief executive, Louis Mosley, as the company attempts to fend off pressure on Burnham’s government to axe its £330m NHS contract. It is also fighting Sadiq Khan in court over the Labour London mayor’s block on a £50m contract to use its AI in Metropolitan police investigations. Palantir also wants to win more public sector work in the UK, where it already has an annual turnover of £427m.

Continue reading...

Steven Kolb tried to stop activists demonstrating against the use of wool – but he can’t curb consumers’ growing concern about where their clothes come from

On Sunday afternoon, Mason Melito took a front row seat at the Cos show at New York fashion week. A campaigner at Peta (People for the Ethical Treatment of Animals), Melito wasn’t on the guest list – instead, he and four other activists had planned to briefly disrupt the catwalk show with the aim of drawing attention to the use of wool by the Swedish brand.

Protests on the catwalk have a long, rich history. Since the 90s, Peta have regularly stormed shows in an attempt to draw attention to the industry’s use of fur and leather. It’s a typically peaceful practice that happens regularly – during some shows, the catwalk is so long and security so swift that show-goers don’t even notice. (Sometimes, Peta take a different approach: in 1996, during a lunch, a protester famously dropped a dead raccoon on to Anna Wintour’s plate.)

Continue reading...

Celebrated thriller writer Michel Bussi explains why the plot of his new novel Code Yesterday isn’t so far fetched, saying ‘I wanted to give women revenge’

Relations between France and England have rarely looked brighter. The recent loan of the Bayeux tapestry has become a symbol of a renewed friendship between the two countries, evidenced further by the numerous smiles exchanged on the occasion between prime minister Andy Burnham and French president Emmanuel Macron. A new book released in France at the start of this month, however, could soon darken the sunny skies of a revitalised entente cordiale.

In Code Yesterday, author Michel Bussi proposes that every single song credited to the Beatles was in fact written by a woman … of French descent.

Continue reading...

More than 1,500 academics and economists sign letter, calling growing gap between richest and poorest ‘a policy choice that can be reversed’

More than 1,500 academics and economists from 100-plus countries are urging global leaders to join an initiative against extreme inequality, calling current unfairness “a policy choice that can be reversed”.

Before the UN general assembly in New York next week, the experts have signed an open letter backing the International Panel on Inequality (IPI).

Continue reading...

What’s engaging in this tale of two best girl friends and a dance competition is not the familiar plot but the whip-fast telling and brilliant choreograpy

There is absolutely nothing unexpected about this Netflix comedy set in the world of rival Bollywood dance groups on American campuses. Each plot twist is instantly familiar, every character recognisable, the essential formula untweaked from a dozen previous college comedies. But it’s funny and snappy, and directed with infectious energy by Lena Khan, one of the few Muslim female film-makers working in Hollywood. The scriptwriters are Hasan Minhaj and Prashanth Venkataramanujam, a pair of millennial comedians who look as if they’ve done enough research on the inner workings of gen Z behaviour to write a PhD.

Maya (Maitreyi Ramakrishnan) and Anjali (Priyanka Kedia) star as lifelong best friends who enrol together at UCLA. Maya is the clever difficult one; Anjali is the nice pretty one. (It goes without saying Maya is also a total babe.) During freshers’ week they join the college’s Bollywood dance club where, predictably, Maya locks horns with leader Ronak (Ankur Rathee) over the choreography. He wants to base their new-season routine on Bollywood weddings, which, as Maya points out, is a bit trad. If they are going to beat their rivals they will need to come up with something modern and fresh.

Continue reading...

Perched above the clouds in northern Italy, Santnerpass refuge doesn’t just look stunning. It’s a marvel of eco-building – and vegetarian cuisine

‘I think my boots are falling apart!” shouts Nigel just as we hit the pinnacles, a whole range of them jutting up and out from the mountainside, all thrillingly tall, spiky and knobbled. Through them we painstakingly step, fingers aching in gloves, heads sweating in helmets – squashing up narrow chimneys, squeezing through mighty boulders and inching along slender ledges on a twisting path that’s only just discernible through swathes of sharp white scree.

I know how Nigel’s boots are feeling: the going is far harder than I was expecting. This is only the first day of our annual trip to the Dolomites, a vast range of breathtaking sawtooth peaks in northern Italy, but my head’s already full of the thought I have every year as we start out: “If only you’d got fitter.”

Continue reading...

Exaudi/Weeks
(NMC)
Four substantial, eclectic works written for James Weeks’ ensemble are brought together here, encompassing swooping folk phrasing, delicate harmonising and exuberant stylistic skill

There is a lot of joy in this release from Exaudi and their conductor, James Weeks, bringing together four substantial, eclectic works written for the vocal group during the 2010s. The first is Guide by Cassandra Miller. Based on a devotional song as recorded in 1968 by the folk singer Maria Muldaur, phrases of which are repeated freely by the singers in imitation of Muldaur’s swooping, full-voiced style, it builds quickly into a kind of controlled cacophony.

Andrew Hamilton’s Proclamation of the Republic imagines Patrick Pearse outside the Dublin General Post Office at Easter 1916, reading the historic text to a largely confused or oblivious public; little by little, pairing syllables on a quietly but insistently repeating two-note figure, the music blooms into something that seems to unite the crowd as they walk away, humming.

Continue reading...