
Nu (zometeen, 12.45 op papier, loopt altijd uit) LIVE de uitspraak in de zaak tegen Jamal Thailbe, de Irakees die in juli 2020 met zijn gare Mazda 323 verantwoordelijk was voor de dood van Tamar uit Marken. Jamal was tijdens z'n rit over de Zeedijk met de navigatie van de bijrijder aan het klooien, maar kreeg voor het doodrijden van Tamar aanvankelijk slechts een GELDBOETE van 1.500 euro - ongeveer hetzelfde als drie uurtjes parkeren in Amsterdam. Met het betalen van het geldbedrag heeft Jamal de grootste moeite: hij zat weer lekker in Duitsland, precies zoals hij 'm na het ongeval ook smeerde. En pas nadat de OUDERS van Tamar een Artikel 12-procedure indienden ('voor onder meer het veroorzaken van een verkeersongeval met dodelijke afloop en het verlaten van de plaats van het ongeval') besloot het OM over te gaan tot daadwerkelijke vervolging. Dat leverde een lullige eis van 8 weken op. Belangrijkste puntje: uit onderzoek is gebleken dat Tamar 'op een andere plek lag dan waar zij als gevolg van de aanrijding zou moeten zijn terechtgekomen'. Alleen kan niet vastgesteld worden hoe dat precies is gebeurd. De rechter mag het ons allemaal gaan uitleggen. Erg benieuwd. Zo meer..
Deze vorm van abortus tussen de 22 en 24 weken ligt zo gevoelig omdat het, zoals bij een aangeboren afwijking of een ernstige bedreiging voor de gezondheid van de moeder, niet op medische indicatie is, maar op "sociale indicatie". En sociale indicatie komt er eigenlijk op neer dat de zwangerschap ongewenst is, om welke reden dan ook.
Het Amsterdamse Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) is begonnen met een pilot-programma, maar de gynaecologenberoepsvereniging Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) schrijft dat "de oproep aan ziekenhuizen (PDF) inmiddels heeft geleid tot belangstelling vanuit verschillende centra verspreid over het land." De oproep schrijft voor dat er onder dit pilot-programma "maximaal vier" van dit soort abortussen uitgevoerd zullen worden.
Maar goed, dan het pijnpunt: "‘Niet zelden’ wordt een foetus bij zo’n zwangerschapsafbreking levend geboren, stelt de NVOG," schrijft het Algemeen Dagblad. En dan rijst natuurlijk de vraag: hoe wordt een levend geboren kindje dan 'geaborteerd'? We zochten het op, en lazen in dit 'Modelprotocol Medisch handelen bij late zwangerschapsafbreking' (PDF) van de NVOG het volgende:
"Het postnatale beleid zal, in beginsel, bestaan uit het niet beginnen van levensverlengend handelen, waarbij in voldoende mate palliatieve zorg wordt verleend."
De voorkeur gaat echter uit naar zogeheten "foeticide" voordat het kind ter wereld komt:
"Foeticide kan op verschillende manier verricht worden, dan wel door het intracardiaal of intrathoracaal inspuiten van een medicijn met asystole tot gevolg, dan wel door middel van navelstrengcoagulatie. Het valt te overwegen om de foetus te sederen en pijnstilling toe te dienen voordat hiertoe wordt overgegaan." Een 'asystole' is een hartstilstand, en een 'navelstrengcoagulatie' betreft het dichtbranden van de navelstreng. Maar foeticide is dus niet altijd mogelijk.
De NVOG schat dat er in Nederland jaarlijks zo'n 225 late abortussen zonder medische indicatie plaatsvinden, waarbij de vrouwen daarvoor dan uitwijken naar Spanje, Engeland of sommige Amerikaanse staten. Volgens het ministerie van Volksgezondheid werden er in 2024 in Nederland in totaal 331 abortussen tussen de 22 en 24 weken uitgevoerd.
De NVOG erkent in het eigen vakblad over deze abortussen op enkel sociale indicatie "dat dat deze late abortussen een ‘aanzienlijke zorgzwaarte’ voor het zorgpersoneel kunnen opleveren. Maar de NVOG vindt ook dat het gaat om ‘wettelijk toegestane en noodzakelijke zorg‘ en dat deze zorg nu ‘tekortschiet’. En, benadrukken de auteurs: ‘Het gaat niet om grote aantallen, maar wel om zwangeren in een uiterst kwetsbare situatie.’ (...) Individuele personeelsleden zouden volgens een woordvoerder altijd mogen weigeren, maar het team heeft als geheel wel een zorgplicht. Verder is de pilot nog in de beginfase en wil het OLVG niets kwijt over de uitvoering ervan."
Toestanden.
De eerste vrouwelijke maanreiziger Christina Koch bezocht met haar mede-crewleden het ruimtevaartcentrum Estec in Noordwijk, als dank voor de Europese bijdrage aan de geslaagde Artemis II-missie in april van dit jaar.
De remake van ‘Little House on the Prairie’ probeert de koloniale geur van de oorspronkelijke tv-serie en boekenreeks te verdrijven. De nieuwe serie is bij vlagen spannend, maar ook tenenkrommend.
De nieuwste film The Odyssey van Christopher Nolan is eindelijk te zien in de bioscoop. In deze moderne vertolking van het bekende mythische verhaal komt Odysseus steeds in de file te staan wegens bosbranden.
“Net als in het oude Griekse verhaal komt Odysseus onderweg voor allerlei uitdagingen te staan: een afgesloten Route du Soleil, afgezette wegen, urenlange files”, vertelt Nolan. “De vraag is natuurlijk: zal Odysseus het redden tot de natuurcamping in Zuid-Frankrijk?”
Volgens critici is het opnieuw een episch verhaal. “Wat een ritje van 12 uur zou moeten zijn, wordt een dagenlange zwerftocht over kokendhete asfaltwegen”, schrijft filmcriticus Bert Bokhoven. “In een zit van bijna drie uur trotseert Odysseus daarin de grootste obstakels: van tankstation Hazeldonk tot rode kruizen, van een lauwwarm broodje ‘Crunchy Chicken’ tot verloren sanifair bonnetjes.”
&
Read more of this story at Slashdot.