Oke ff inzoomen op een bizar momentje in de aaneenschakeling van bizarre momenten die we het presidentschap van Donald Trump noemen. Gisteren stond de leider van de vrije wereld ineens twee zakken McDonald's aan te nemen bij zijn ovale kantoor, uit handen van een aandoenlijk vrouwtje die het voer bezorgde namens DoorDash. Allemaal duidelijk geënsceneerd in het kader van Trumps 'No Tax on Tips'-lijn, wat weer een onderdeel is van Trumps Big Beautiful Bill. Om het propagandamomentje soepel te laten verlopen stond uiteraard niet de eerste de beste bezorger bij het Witte Huis, wellicht omdat DoorDash-bezorgers bovengemiddeld vaak sociaal uitgedaagde sjompies zijn en het juist de sociaal uitgedaagde sjompies zijn die bovengemiddeld vaak Trump voor z'n flikker willen schieten, dus vlogen ze een bekend uithangbord in. Sharon Simmons, daadwerkelijk DoorDash-maaltijdbezorger in Arkensas, verscheen al eens voor een onderzoekscommissie van het Huis van Afgevaardigden om als ervaringsdeskundige te getuigen voor No Tax on Tips en de Big Beautiful Bill. Dus tja, niet per se, zoals bovenstaande viral tweet beweert, EEN ACTRICE. Die zie je dan weer veel bij schietpartijen! Mevrouw Simmons kreeg trouwens wel ff 100 dollar fooi van de vredespresident, dus betaald is ze in ieder geval wel. Weet u trouwens welke actrice ook de tip van Donald Trump kreeg??

Neeeehee Remko

Haha rare man

Social

AMSTERDAM (ANP) - Architect Cees Dam is maandag op 93-jarige leeftijd overleden. Dit heeft Dam & Partners Architecten, waar hij oprichter van was, dinsdag bekendgemaakt. Hij overleed na een kort ziekbed.

Dam is onder meer bekend als architect van de Stopera Nationale Opera & Ballet en het stadhuis van Amsterdam, samen met Wilhelm Holzbauer. Dam was ook architect van Stadhuis Almere en het Wilhelminahof in Rotterdam-Zuid. Volgens Dam & Partners Architecten putte de architect in zijn werk uit de moderne beeldende kunst, het theater en de muziek.

In 2007 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Dam was ook hoogleraar aan de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft.

BRUSSEL (ANP) - De standpunten van de Europese Commissie en het Europees Parlement over de EU-meerjarenbegroting 2028-2034 liggen mijlenver uit elkaar. Het gaat zowel om de omvang van de begroting als de verdeling van de duizenden miljarden euro's over de verschillende beleidsterreinen zoals landbouw en sociaal beleid. De commissie Financiën van het parlement stemt woensdag over het mandaat waarmee de onderhandelaars van het parlement met de lidstaten tot een akkoord moeten komen. Dat lijkt een stevig gevecht te worden.

"Wij stellen een begroting voor die voldoende middelen toewijst aan de nieuwe prioriteiten van de EU, zoals veiligheid, defensie en concurrentievermogen, zonder de traditionele prioriteiten zoals het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het cohesiebeleid te verwaarlozen", zei onderhandelaar Siegfried Mureşan (centrumrechtse EVP) dinsdag op een persconferentie. Cohesiebeleid is bedoeld om verschillen tussen regio's en lidstaten te verkleinen.

DEN HAAG (ANP) - Iemand zonder geldige verblijfspapieren moet alleen vrezen voor vervolging als die niet meewerkt aan zijn of haar vertrek. Dat verzekerde asielminister Bart van den Brink (CDA) bij het debat in de Eerste Kamer over twee strenge asielwetten, waarvan de strafbaarstelling van illegaliteit een onderdeel is.

De CDA-fractie lijkt te neigen naar een voorstem als de minister een aantal zorgen weet weg te nemen over de strafbaarheid van een illegaal verblijf. De wetten zijn verzekerd van een meerderheid als de christendemocraten voorstemmen.

Deze strafbaarstelling is een toevoeging van de PVV die leidde tot een crisisachtige sfeer toen de asielwetten werden behandeld in de Tweede Kamer. Daarop heeft toenmalig asielminister David van Weel (VVD) het voorstel gerepareerd, om te voorkomen dat hulp aan ongedocumenteerden strafbaar zou worden. Ook zegde hij toe dat er geen "klopjacht op illegalen" komt, maar de nieuwe regels alleen te handhaven als ongedocumenteerden hun terugkeer tegenwerken.

Wie keer op keer verliefd wordt op de verkeerde partner, herkent vaak hetzelfde script: eerst de vonk, de spanning, het gevoel dat je eindelijk écht gezien wordt – en daarna de stilte, de kritiek of de emotionele afstand. Veel mensen schrijven dat weg als pech of een ‘fout type’, maar steeds meer psychologen wijzen naar iets fundamentelers: je jeugd.

In die vroege jaren leer je hoe liefde, nabijheid en conflict voelen. Werd je gezien, of moest je je aanpassen? Moest je hard werken voor aandacht, of trok een ouder zich juist terug? Uit die ervaringen ontstaat een innerlijke liefdeskaart én een hechtingsstijl – veilig, angstig, vermijdend of gedesorganiseerd – die later sterk meespeelt in je partnerkeuze.

“Niet je type moet veranderen, maar je idee van wat liefde normaal hoort te zijn.”

Probleem: het brein verwart vertrouwd met veilig. Wie opgroeide met emotionele afstand, voelt zich als volwassene opvallend aangetrokken tot partners die óók niet echt beschikbaar zijn. Dat voelt intens, spannend, zelfs verslavend – maar zelden stabiel. Zo ontstaat herhalingsdwang: je probeert onbewust een oud verhaal recht te zetten, met nieuwe hoofdrolspelers.

Ons brein verwart wat vertrouwd is vaak met wat veilig is – en precies daar gaat het in de liefde mis.

Interessant is dat dit geen marginaal verschijnsel is: het Nederlands Jeugdinstituut schat dat 30–40 procent van de kinderen onveilig gehecht is. Later zie je dat terug in relaties: meer piekeren, meer angst om verlaten te worden, meer drama.

Goed nieuws: patronen zijn hardnekkig, maar niet definitief. De eerste stap is genadeloos eerlijk kijken naar je relatiegeschiedenis: welke partners koos je, welke pijn kwam steeds terug, en welke kinderlijke hoop probeerde je eigenlijk te repareren? Vervolgens vraagt het om oefenen met iets dat aanvankelijk bijna saai voelt: mensen bij wie je tot rust komt in plaats van in de emotionele achtbaan stapt.

Daar zit misschien minder vuurwerk in de eerste week, maar wel meer kans op iets dat veel radicaler is dan verliefdheid: een relatie die niet gebouwd is op oude wonden, maar op volwassen wederkerigheid.

Een dakdekker uit Loosdrecht heeft een voorwaardelijke celstraf van drie maanden en een taakstraf van 240 uur gekregen voor het veroorzaken van koolmonoxidevergiftiging, waardoor een ouder echtpaar (83 en 87 jaar) overleed.

Op 3 december 2023 werden de overleden slachtoffers door familie aangetroffen in hun woning. In de direct aangrenzende schuur stond een werkende cv-ketel waaraan geen afvoerkanaal was aangesloten. Daardoor bliezen de uitlaatgassen de schuur in. De dakdekker had de rookgasafvoer een dag eerder verwijderd. Ook had hij het afvoergat gedicht, als onderdeel van werkzaamheden aan het schuurdak. Het rookgas drong via kieren door tot in de woning.

De man was al 28 jaar dakdekker, maar werkte zonder de juiste papieren aan de klus. Desondanks stelt de rechter dat hij "zeer goed" op de hoogte was van de gevaren van koolmonoxide. "Juist hij" had beter moeten weten dan de ketel in gebruik achter te laten met als enige voorzorgsmaatregel de schuurdeur op een kier.

Tallon Griekspoor blijft op zoek naar zijn beste vorm na een blessure. De beste tennisser van Nederland verloor ook zijn eerste optreden van het toernooi in München. De Canadees Denis Shapovalov was in drie sets te sterk: 6-4 4-6 6-2.

De 29-jarige Griekspoor raakte eind februari geblesseerd op een toernooi in Dubai. Begin deze maand keerde hij terug in Marrakech, waar hij zijn eerste wedstrijd tegen de Fransman Luca van Assche verloor. Anderhalve week geleden strandde hij in de eerste ronde van het toernooi in Monaco. De 39-jarige Fransman Gaël Monfils was in drie sets te sterk voor hem.

Botic van de Zandschulp bereikte maandag wel de tweede ronde in München. Hij versloeg de Zwitser Marc-Andrea Hüsler: 7-6 (7) 6-3. De als vijfde geplaatste Francisco Cerúndolo uit Argentinië is zijn volgende tegenstander.

LONDEN (ANP) - Peres Jepchirchir doet op 26 april niet mee aan de marathon van Londen. De regerend wereldkampioene uit Kenia was twee jaar geleden de snelste in de hoofdstad van Engeland en won de olympische race over 42 kilometer en 195 meter in Tokio (2021).

Jepchirchir is op de weg terug van een blessure. "Ik train vanaf januari weer, maar ik ben nog niet goed genoeg om mee te doen", laat ze in een verklaring weten.

Jepchirchir miste de marathon van Londen vorig jaar ook door een blessure. Haar afmelding is een nieuwe tegenvaller voor de organisatie. Olympisch kampioene Sifan Hassan kan door een achillespeesblessure niet meedoen.

We willen allemaal zo gelukkig mogelijk zijn. Daar doen we hard ons best voor. Maar wat als precies die drang ons saboteert? Wat als het probleem niet ons gebrek aan geluk is, maar onze obsessie ermee?

In een cultuur waarin vrolijkheid bijna een morele plicht is geworden, groeit een stille paradox: hoe harder we proberen gelukkig te zijn, hoe leger we ons voelen. Door geluk te behandelen als een meetbare prestatie, veranderen we een natuurlijke emotie in een onhaalbare standaard. En precies daar begint het probleem.

De val van de ‘emotionele boekhouding’

Zodra geluk een doel wordt, gaan we onszelf voortdurend controleren. We worden als het ware de boekhouders van onze eigen gevoelens. Vragen als “Ben ik gelukkig genoeg?” en “Waarom voelt dit niet zoals het zou moeten?” spoken constant door ons hoofd.

Dit fenomeen – ook wel 'emotional auditing' genoemd – creëert een gevaarlijke kloof tussen realiteit en verwachting. Ons echte leven, rommelig en onvoorspelbaar, moet concurreren met een geïdealiseerd beeld dat verdacht veel lijkt op een perfecte socialmediafeed.

Het wrange is dat deze jacht op geluk een onbewuste boodschap afgeeft: wat we nú voelen, is niet genoeg. Daardoor focussen we obsessief op wat ontbreekt en worden we blind voor wat er al is. We rouwen om geluk dat we nog niet hebben en missen het geluk dat al aanwezig is.

Licht en schaduw horen bij elkaar

Geluk is per definitie tijdelijk. Het is geen permanente staat. Juist dat besef maakt ons vaak ongemakkelijk: zelfs op onze gelukkigste momenten voelen we ergens dat het niet blijft duren.

Maar daarin schuilt ook bevrijding. Verdriet en vreugde zijn geen tegenpolen die elkaar uitsluiten, ze versterken elkaar. Zonder schaduw geen diepte, zonder pijn geen betekenisvolle vreugde. Het accepteren van die dualiteit is een teken van emotionele volwassenheid.

Wie probeert negatieve gevoelens uit te bannen, maakt het leven vlak. Sterker nog: er ontstaat een tweede laag van lijden. We voelen ons niet alleen slecht, maar ook schuldig omdat we ons slecht voelen.

De echte omslag komt wanneer geluk niet langer het hoofddoel is, maar een bijproduct. Het ontstaat vaak juist wanneer we onszelf vergeten. In momenten van flow, wanneer we opgaan in werk of creativiteit. In echte verbinding met anderen. Of in het dienen van iets dat groter is dan onszelf.

Bron: Psychology Today

Beak>

The Middle East on fire, a spat with the pope – and he posts himself as Potus Almighty. Will his disciples now see that their messiah has feet of clay?

You hear such a lot from Maga Republicans about how liberals think Trump voters are stupid. But not nearly enough about the far more salient point: that Donald Trump thinks Trump voters are stupid. Naturally, nobody deplores his own people as passionately as a populist, but even by those exacting historical standards Trump really does regard his supporters as a honking great throng of halfwits. How else to explain his seemingly retrofitted claim yesterday that the AI picture he posted of himself as Jesus was “me as a doctor”. Er, no. After it incensed leading figures in the Christian right, which makes up a large part of his voter base, the US president later deleted it, lamenting of these idiots that he “didn’t want anybody to be confused. People were confused.” Yeah, people are stoopid.

Alas, as you’ve no doubt seen, controversy still attends this image Trump shared on his Truth Social/True Sociopath platform. It depicts Trump in Jesus robes and holding a glowing orb of something – presumably heavenly light or radioactive material he omitted to tell Congress about – which he is transmitting restoratively into the forehead of some midwestern Lazarus. I’m sure we’d all love to know how the AI prompt for it could be “show me Donald Trump as a doctor”, or indeed how the LLM of choice would react when called out on its subsequent error. “You’re right – I overstated that. I shouldn’t have implied the US president is a benign deity who can raise the dead. To clarify – he’s a malignant narcissist and a tumour on the world. Thanks for catching that.”

Continue reading...

Loss of closest European ally will force Kremlin to consider whether non-autocratic states can ever be reliable partners

• Europe live – latest updates

The Kremlin said on Tuesday it was pleased that Hungary’s prime minister-elect, Péter Magyar, appeared open to pragmatic dialogue, as Moscow adopts a wait-and-see approach after the election loss of its closest partner in Europe, Viktor Orbán.

“For now, we can note with satisfaction, as far as we understand, his [Magyar’s] willingness to engage in pragmatic dialogue,” said the Kremlin spokesperson Dmitry Peskov. “In this instance, there is mutual willingness on our part, and we will then proceed to take our cue from the specific steps taken by the new Hungarian government.”

Continue reading...

Former victims’ commissioner Vera Baird says disciplinary action is essential to ensure people are held accountable

• UK politics live – latest updates

Families in Southport cannot be sure that officials who made “catastrophic” errors before the murder of three girls are not still making the same mistakes, a former victims’ commissioner has said.

Vera Baird KC said all those who failed to properly monitor the killer, Axel Rudakubana, should be held “personally accountable” and that authorities must not “shrug it off” with an apology.

Continue reading...

Vanillasludge posted a photo:

Kozenji, Komagane Japan

Vanillasludge posted a photo:

Komagane, Nagano Japan

Damien Douxchamps has added a photo to the pool:

Zondag begint het laatste seizoen van ‘Call The Midwife’, over kraam- en thuiszorg in een Londense arbeiderswijk in de jaren vijftig en zestig. De BBC-serie gaat in feite over ieders ervaringen met leven en dood, met liefde, ziekte en zorg.

Uit onderzoek onder duizenden Nederlanders blijkt dat vrouwen tussen de 18 en 34 jaar zich het onveiligst voelen. Mannen zien zichzelf tegelijkertijd zelden als onderdeel van het probleem of de oplossing. En ideeën uit vrouwen-hatende online netwerken – de ‘manosphere’ – vinden „opvallend veel weerklank”.