
Ondanks alle anticipatie vanaf december 2024 was de film niet het culturele moment dat Dune 3 aanstaande december wel gaat worden.
SPOILERS, dus tekst review na de breek, eindcijfer helemaal onderaan
Het laat zich moeilijk uitleggen, maar de film voelde niet als de Odyssee en ook niet als Nolan-film. Het voelde als een ingetogen compromis waarin geen van beide voldoende uit de verf kwamen.
Opvallend: 'professionele critici' lijken unaniem van een 'meesterwerk' te spreken. 386 professionele reviews geven het gemiddeld een 8,7 op Rotten Tomatoes en 60 professionele reviews op Metacritic geven gemiddeld een 8,9. The Guardian spreekt zelfs van "een meesterwerk op elke denkbare manier".
Die lof voelt overdreven, en als een tribale overcorrectie op alle hoon die in de aanloop ontstond wegens de casting van de Keniaanse Lupita Nyong'o als Helena en transgender Elliot Page (biologische vrouw, 1,55m, 48 kilo) als Griekse soldaat Sinon - al ontstond die specifieke ophef vooral omdat lang gedacht werd dat Elliot de legendarische Achilles zou spelen.
1.280 'niet-professionele' reviewers gaven het op Metacritic een 5,1. Maar 'meer dan 5.000' niet-professionele reviewers op Rotten Tomatoes gaven het weer een 9,6.
Verwarrend allemaal, maar wat vond de enige vakjury die we erkennen?
Laten we enkel noemen wat wél goed of interessant vonden. Dit zijn eigenlijk maar 6 dingen in een film van 3 uur. Alles wat niet in deze lijst staat was dus ondermaats of gemiddeld, daarmee niet noemenswaardig, en de film daarmee simpelweg geen 'meesterwerk'.
- In drie scènes laat Odysseus zijn boog afgaan zonder dat er een pijl op het koord ligt. Een van die scènes is in de feesthal van Ithaka, tijdens hun vroege jaren samen in het bijzijn van Penelope, die zich ontroerd toont door het geluid, dat een heel specifieke toon heeft. In de ontknoping lukt het Odysseus in eerste instantie niet om zijn boog te spannen, waarop Penelope zich teleurgesteld omdraait en zich weer terugtrekt. In tweede instantie lukt het Odysseus wel om de boog te spannen, slaat de filmmuziek drie aanlopende noten aan, waarop de toon van Odysseus' boog het afmaakt, en Penelope zich weer omdraait. Beste scène van de hele film (zie onderstaand).
- Spartaanse koning Menelaüs vraagt aan de bezoekende Telemachos of hij het verhaal van het houten paard wil horen, waarop Telemachos zegt dat dit niet hoeft, omdat hij het verhaal al kent. Daarop antwoordt Menelaüs: "But have you heard it from the inside?", wat een ijskoude intro was voor zijn vertelling vanuit het houten paard zelf.
- Wijlen koning Agamemnon en Sinon in Hades waren visueel de beste scènes van de film, waarin beide personages veel beter uit de verf kwamen dan in de bovenwereld. Agamemnon vertelt over hoe zijn vrouw Clytemnestra (Helena's half/tweelingzus) hem verraadde en doodde bij thuiskomst. Sinon lamenteert het 'verraad' door Odysseus, die hem nooit vertelde dat zij in het paard zaten, en de schande van vrijer Antinoüs, die zijn ingelote plaats in de oorlog afkocht bij de arme familie van Sinon. Zelfs Elliot Page was hier even heel verdienstelijk, al had mogelijk ook te maken met dat ze amper herkenbaar was door de zwarte aarde op het gezicht.
- Het visuele ontwerp van de cyclops was uitmuntend, en bovendien maar deels CGI.
- Met afstand het beste acteerwerk van de hele film werd gedaan door Robert Pattison als vrijer Antinoüs, en dat lijken professionele critici ook op te merken. De tweede plaats gaat naar Anne Hathaway, die op een aantal momenten een zeer overtuigende Penelope neerzette.
- In de slotscènes wordt Odysseus neergezet als iemand met een vorm van PTSD wegens de orgie van ongebreidelde wreedheid die de val van Troje was. Erg modern, maar wellicht fair. Waar het op de valreep nog even echt interessant werd, was toen Odysseus zichzelf neerzette als de architect en dader van de grootste misdaad tegen 'de wet van Zeus' (gastvrijheid) ooit begaan, en hij zichzelf daarmee zag als niets minder dan de inluider van het einde van beschaving als zodanig. De vergelijking met Oppenheimer valt hiermee moeilijk te miskennen, al was de monoloog (zoals veel van het schrijfwerk in de hele film) wel weer erg op de neus. "We had a world of palaces and trade", en dan HEEL LETTERLIJK: "Our age of Bronze... is collapsing."
Conclusie
Nolan maakte de personages eigentijds en hun vertolking was vlak - met uitzondering van Antinoüs. En dat terwijl de magie van Homerus juist is dat Grieken uit de bronstijd voor de moderne geest heel extreme en exotische mensen zijn, uit een denkwereld die echt niet meer bestaat.
Eindcijfer: 7,5
Beste scene uit hele film (geluid aan)
Banger
SocialDe parallel tussen Oppenheimer en Nolans Odysseus
SocialDe enige manier
Social