Fabio Bruna posted a photo:
Waterje is het startpunt van een wandeling naar de top van de Monte San Lorenzo.
Darren Schiller has added a photo to the pool:
Hackney, South Australia
Romilly House – more recently known as Hackney Lodge – is a landmark heritage building at the corner of Hackney Road and North Terrace in Adelaide. Erected in the late 1870s as an elegant Italianate structure, it has witnessed dramatic transformations in purpose and fortune over nearly 150 years. From its origins as a grand hotel and residence, through periods as offices, shops and social venues, it ultimately devolved into a low-budget boarding house. By 2017 the once-stately premises had decayed so badly that health authorities condemned it due to a severe cockroach infestation (7 News, 2017). The tale of Romilly House’s rise, decline, and hoped-for renewal reflects broader social and urban
changes in Adelaide’s history.

Ons zult u niet horen zeggen dat alle reisbloggers intrinsiek slecht zijn, maar als we iemand moeten meenemen naar een onbewoond eiland, kiezen we per definitie geen reisblogger, enerzijds omdat die mensen strontvervelend zijn, anderzijds omdat we ze er vermoedelijk een plezier mee zouden doen, en als er nu één cohort is dat geen plezier verdiend, dan is het wel de reisblogger. Die zou eerder op schuchtere wijze gemarteld worden, niet op een manier die voor eeuwig sporen achterlaat, maar wel zo dat ze het nooit maar dan ook nooit meer vergeten. Eigenlijk zou je van iedere reisblogger het volledige oeuvre willen uitprinten op kraftpapier, foto's incluis, puur om al die domme listicles en gesponsorde soepcontent vervolgens aan ze te voeren. VEEL HE. De vraag wat je als samenleving aanmoet met iemand die voorheen reisblogger was is een ingewikkelde; aan de ene kant verdient iedereen een tweede kans, aan de andere kant heeft iemand serieus stukjes getikt over heuvels waarop je heel leuk op de foto kunt en tentjes waar de koffie heel erg lekker is. Moreel dilemma: wat als een reisblogger zelf tot inkeer komt, en zich keert tegen de grondbeginselen van het reisbloggen? "Ik heb mezelf lange tijd voorgehouden dat ik mensen hielp de wereld te ontdekken," schrijft er eentje in de Volkskrant. "Maar zonder dat ik me daar toen bewust van was, heb ik ze vooral allemaal dezelfde kant op gestuurd." Moeten we zo iemand empoweren, of geldt het adagium 'eens een reisblogger, altijd een reisblogger'?
Afijn, zin in komkommer nu.
Wetenschappers van de onderzoeksgroep Human Technology Interaction van de Technische Universiteit Eindhoven hebben een doorbraak bereikt. Na een grootschalige empirische studie hebben ze een omgekeerd evenredig verband aangetoond tussen het volume van een luidspreker en de intrinsieke kwaliteit van de afgespeelde muziek.
"Heb je op een vol strand wel eens een symfonie van Tsjaikovski horen galmen?", vraagt hoofdonderzoeker Jacintha Harms retorisch. "Dergelijke kwaliteitsmuziek wordt over het algemeen op een zeer laag decibelniveau afgespeeld, waardoor die voor anderen praktisch onhoorbaar is. Datzelfde geldt voor andere hoogtepunten uit de popgeschiedenis, zoals het oeuvre van Fleetwood Mac of de Rolling Stones. Hoe beter de muziek, hoe minder de omgeving ongevraagd meeluistert."
Bij hogere volumes is dat anders. "Volgens onze data verdubbelt de kans op generieke house en party remixes met elke tien extra decibel."
Ook het afspeelmedium blijkt relevant. "De kans op deprimerende ethervulling wordt nog groter als de muziek niet via een bluetooth-speaker, maar rechtstreeks vanaf een telefoon wordt afgespeeld."
Een simpel advies om slechte muziek zachter te zetten, zou volgens de onderzoekers niet werken. Harms: "Het is frappant hoeveel luisteraars hun eigen smaak overschatten. Voor de zekerheid raden we daarom aan alle muziek uitsluitend via de eigen oordopjes af te spelen."
&
Read more of this story at Slashdot.