Exclusive: Ed Davey to make call ahead of 10th anniversary of Brexit vote, in strengthening of party’s position on EU

The Lib Dems will urge Andy Burnham to end Labour’s “torpor and timidity” towards the EU as they call for the UK to rejoin the single market, in a notable strengthening of their own position.

Ahead of the 10th anniversary of the Brexit vote next week, Ed Davey will challenge Burnham to scrap Labour’s red lines on the customs union and single market if he becomes prime minister and immediately begin talks on a more ambitious deal with the EU.

Frome, Somerset: This much-maligned midsummer menace has few friends among humans, but look closely and you might find an orgy of eating and mating

Eyes smarting, throat tickling, nostrils dog-wet, I pick my way along a thready footpath up the combe, only half-prepared for the next irritation. Nettles, I am watching you. But not well enough it seems, for a sneaky one hidden under the skirts of encroaching grasses and umbellifers grazes the back of my bare calf. It induces that tingling somewhere between pain and pleasure – one that quickly develops into a needling throb.

It is hard to love a nettle. This much-loathed plant may be one of the first that many children learn to identify, for their own protection. It has a secondhand look, with wrinkly, crinkly jagged hearts for leaves. It has no sheen; it does not shine. Near-invisible fine hairs on the upper surfaces give the dulled green a dusty, soiled appearance.

Female activists are working in the shadows to find and support vulnerable women they fear are being failed by authorities

Last summer, Xiaocao, a softly spoken woman in her 40s, received a tip-off that in Lüliang, a small city in China’s Shanxi province, vulnerable women were being forced into marriages. Along with another volunteer, she wanted to investigate.

After leaving Beijing, the two volunteers travelled south for hours, on trains and in rental cars. A few villages turned out to be dead ends. But on the final day of their trip, the women stopped in a county where they’d heard about a woman with learning disabilities who was “married” to two brothers. Soon, they found her.

One Nation leader denounces high immigration levels, Islam, transgender rights, the ABC and the Guardian in inflammatory address

• Follow our Australia news live blog for latest updates

• Get our breaking news email, free app or daily news podcast

Pauline Hanson has declared Australia cannot be multicultural and must exist as a “monocultural society”, warning high migration had caused the country to lose its identity and national values.

In an inflammatory address to the National Press Club in Canberra, the One Nation leader pledged to axe SBS and overhaul the ABC if she wins the next federal election, including imposing a licence fee for metropolitan households to watch the public broadcaster. Regional services would be protected.

Uit de rotswand langs deze smeltende gletsjer in de Andes komen veel fossielen tevoorschijn. De gletsjertong is deel van de derde grote ijskap op aarde, na Antarctica en Groenland.

Zittend zou je beter kunnen uitplassen. Is dat echt zo? En wat is daar het voordeel van?

bpanneman has added a photo to the pool:

Naturallysouthaustralia.com has added a photo to the pool:

DEN HAAG (ANP) - Winkeliers hebben in het eerste kwartaal gemiddeld 2,2 procent meer omgezet dan in dezelfde periode een jaar eerder. Dat blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De opbrengsten uit onlineverkoop stegen het sterkst.

Bij supermarkten steeg de omzet 2,5 procent in het eerste kwartaal, terwijl speciaalzaken zoals bakkerijen en slagerijen juist een daling van 1,2 procent zagen. Bij non-foodwinkels steeg de omzet van drogisterijen met 4,3 procent, van consumentenelektronica met 3,8 procent en winkels in schoenen en lederwaren met 3,2 procent. Bij drogisterijen en kledingwinkels lagen de prijzen ook hoger dan een jaar eerder.

Detailhandelaren boekten online de grootste groei. Daar werd 4,7 procent meer omgezet. Daarbij was er meer groei voor winkeliers die online erbij doen (plus 5,5 procent) dan de pure onlinespeler (plus 4,2 procent).

Het aantal retailfaillissementen kwam in het eerste kwartaal uit op 68. In dezelfde periode vorig jaar waren dat er 69. Het ondernemersvertrouwen kreeg wel een flinke knauw en kwam aan het begin van het tweede kwartaal uit op min 11,8. Dat is het laagste niveau in drie jaar.

DEN HAAG (ANP) - Een Nederlandse woning heeft dit jaar een gemiddelde WOZ-waarde van 439.000 euro. Dat is 10,3 procent hoger dan vorig jaar, toen de gemiddelde WOZ nog 398.000 euro bedroeg. Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

De waarde steeg voor het elfde jaar op rij en groeide harder dan de twee jaar daarvoor. Wel is de groei fors kleiner dan in 2023, toen de waarde met ruim 16 procent steeg.

Gemeenten gebruiken de WOZ-waarde om de hoogte van gemeentelijke belastingen en heffingen te bepalen. De waarde volgt de prijsontwikkeling van bestaande koopwoningen, maar met een jaar vertraging. De WOZ-waarde van woningen in 2026 wordt dus gebaseerd op de waarde van 1 januari 2025. Gemeenten kijken daarbij onder meer naar verkoopprijzen van woningen. Ook sloop, huurwoningen en nieuwbouw hebben invloed.

Groningse Pekela

In alle gemeenten nam de WOZ-waarde toe. Vorig jaar daalde deze nog in vier gemeenten. De gemiddelde WOZ-waarde nam dit jaar het sterkst toe in het Groningse Pekela. Daar steeg deze met 19 procent tot 254.000 euro.

In Laren in Noord-Holland was de gemiddelde waarde het hoogst: 993.000 euro. Ook in Bloemendaal en Blaricum lag de waarde dicht tegen de miljoen euro. In het Limburgse Heerlen was de WOZ-waarde met 238.000 euro het laagst.

Provinciebreed stijgt de gemiddelde WOZ-waarde, net als vorig jaar, het sterkst in Limburg: bijna 11,9 procent tot 348.000 euro. Huizen in Utrecht hebben een gemiddelde WOZ-waarde van 534.000 euro, het hoogste landelijke gemiddelde.

Het Amerikaanse leger heeft het AI-model Grok gebruikt voor aanvallen op Iran. Dat schrijft het Amerikaanse ministerie van Justitie in een juridisch memorandum om het belang van de datacenters van het bedrijf xAI van zakenman Elon Musk te verdedigen in een milieuzaak.

De stroomtoevoer via gasturbines naar de AI-infrastructuur dreigt te worden afgesloten, nadat burgerrechtenbeweging NAACP had beweerd dat de fabriek blijft uitbreiden zonder de wettelijk vereiste vergunningen. Volgens justitie bedreigt de klacht van de NAACP de "nationale, economische en energieveiligheid" van het land.

Grok is namelijk een van de vier geavanceerde AI-modellen die toepassingen op het gebied van nationale veiligheid kunnen ondersteunen, aldus het ministerie, dat daaronder ook militaire operaties schaart. Zo zou Grok hebben geholpen om "in 96 uur tijd meer dan 2000 munitie-eenheden in te zetten op 2000 verschillende doelen in Iran", zo staat in het memorandum.

Op de G7-top in Évian presenteert Donald Trump zich plots als drukmiddel tegen Vladimir Poetin, in plaats van diens belangrijkste westerse bondgenoot. Hij roept Rusland openlijk op een vredesakkoord met Oekraïne te sluiten en sluit zwaardere sancties niet uit, tot opluchting van Europese leiders. Maar is dit een echte koerswijziging of slechts tijdelijk meebuigen met Europa zolang het hem zelf goed uitkomt?

De beelden uit Évian zijn veelzeggend: Donald Trump, jarenlang de Amerikaanse president die Poetin ontzag en Europese partners irriteerde met zijn zachte lijn richting Moskou, klinkt plotseling als een havik. Tijdens de G7-top verhoogt hij openlijk de druk op Rusland, dreigt met nieuwe sancties op olie en roept het Kremlin op eindelijk serieus met Kyiv te onderhandelen. Voor wie de laatste jaren Trump en Rusland volgde, voelt deze draai als een breuk met een politieke liefdesrelatie – en precies daar ligt een interessant verhaal: waarom krijgt Trump nu ineens genoeg van Poetin?

Van bromance naar koude afstand

Jarenlang was Poetin voor Trump eerder een partner dan een tegenstander. Hij flirtte met het idee Rusland terug in de G7 te halen, sprak bewonderend over de Russische president en irriteerde bondgenoten door consequent te twijfelen aan harde maatregelen tegen Moskou. Dat leverde hem in Europa het hardnekkige imago op van de president die meer begrip had voor het Kremlin dan voor Brussel. Die context maakt de nieuwe toon in Évian des te opvallender: geen praat over herstel van vertrouwen, maar over sancties, druk en “tijd om een akkoord te sluiten”.

Deze scherpe wending is geen detail, maar geopolitiek signaal. Als de Amerikaanse president op een G7-top hardop speculeert over het verzwaren van sancties op Russische olie-export, raakt dat de kern van Poetins oorlogskas. Olie-inkomsten zijn de levensader van de Russische begroting én van de oorlog in Oekraïne. Door precies daar te prikken, laat Trump zien dat hij – in elk geval in woorden – bereid is de economische pijn in Moskou verder op te voeren.

Oekraïne opnieuw op het wereldtoneel

Net zo opvallend is Trumps herontdekking van Oekraïne. Maandenlang leken zijn prioriteiten elders te liggen: vooral het Midden-Oosten en zijn eigen deal met Iran domineerden de agenda. Oekraïne was achtergrondruis, een conflict dat anderen moesten oplossen. In Évian keert dat beeld om. Plotseling presenteert hij zich als degene die “alles zal doen” om een einde te maken aan de oorlog en zegt hij letterlijk dat hij niet langer elke maand tienduizenden “jonge mensen” wil zien sterven.

Voor Kyiv is deze retorische draai een kans. Zolang Washington halfslachtig leek, bleef de diplomatieke druk op Rusland beperkt. Nu de Amerikaanse president zich zichtbaar naast de Europese leiders schaart in de roep om meer druk en meer sancties, ontstaat er een nieuw momentum. De vraag is vooral of Trump bereid is zijn woorden te vertalen in concrete maatregelen: extra wapenleveranties, strengere handhaving van sancties, of zelfs politieke druk op landen die Poetins oorlog economisch mogelijk houden.

De binnenlandse agenda van Trump

Trumps buitenlandse beleid is nooit los te zien van zijn binnenlandse politieke behoeften. De draai ten opzichte van Poetin komt op een moment dat hij in eigen land steun nodig heeft voor zijn koers in het Midden-Oosten en zijn deal met Iran. Door richting Rusland assertiever te klinken, kan hij zich aan Amerikaanse kiezers presenteren als de harde onderhandelaar die overal “America First” koppelt aan orde en stabiliteit.

Er speelt nog iets: in de VS is de tolerantie voor Poetin sterk geslonken. De beelden uit Oekraïne hebben hun uitwerking niet gemist. Een president die te dicht bij Moskou blijft staan, riskeert kritiek uit beide politieke kampen. Door nu afstand te nemen, kan Trump de kritiek neutraliseren: hij blijft degene die durft te praten met iedereen, maar is “niet bang” om een bondgenoot in oorlogstijd bij te staan en een autocratische tegenstander onder druk te zetten.

Hoe geloofwaardig is de breuk?

Toch blijft de vraag uit Évian boven de markt hangen: is dit een duurzame koerswijziging of een tactische pose? Trumps track record nodigt niet uit tot blind vertrouwen. Hij heeft vaker van toon veranderd, deals aangekondigd die nooit werden uitgevoerd en druk opgebouwd om die later te ruilen voor symbolische concessies. De geschiedenis van zijn relatie met Poetin is er eerder een van wispelturigheid dan van consistente strategie.

Voor Poetin is dat dubbel. Aan de ene kant is een Amerikaanse president die in één weekend kan omslaan van charme naar dreiging onbetrouwbaar. Aan de andere kant weet het Kremlin dat Trumps woorden niet automatisch beleid zijn. Zolang er geen harde deadlines, concrete sanctiepakketten en strikte uitvoering volgen, kan Moskou deze “breuk” zien als ruis, niet als echte omslag. Pas als de G7-landen de woorden van Évian vertalen in gezamenlijke, aangescherpte maatregelen, verandert Trumps breukretoriek in echte druk.

En Europa?

Voor Europa is Trumps “genoeg van Poetin”-moment een test. Jarenlang waren Europese hoofdsteden terughoudend, uit angst dat een te harde lijn Washington zou vervreemden. Nu de Amerikaanse president zelf de toon verscherpt, ligt de bal aan Europese kant: durven zij gebruik te maken van het momentum? Dat betekent: eigen sancties aanscherpen, de ondersteuning van Oekraïne structureel maken en minder wachten op Amerikaanse aanwijzingen.

De ironie is dat Europa altijd vreesde voor een G7 met Trump als Poetin-advocaat. In Évian zien we het omgekeerde: een Amerikaanse president die eindelijk meer richting Europese lijn beweegt. De vraag is niet langer of Trump genoeg krijgt van Poetin – daar wijst zijn retoriek nu duidelijk op – maar of het Westen deze zeldzame alignering weet vast te houden.

Original Mastodon Post

Step 1: Open terminal
Step 2: Type `alias nano='vim -c "smile"'`
Step 3: Enjoy this whenever someone type `nano`!

#SysAdmin #Linux #FreeBSD

Thomas Hawk posted a photo: