Main-event ring-walks scheduled for 11pm BST
Wardley v Dubois is bout of uncertainty | Mail Alex
Wow! We’ve had a stunning stoppage victory already in Manchester – and it isn’t the main event. Fulham’s Zak Chelli, a supply teacher by trade, has produced a sensational upset to defeat the Cuban former world champion David Morrell.
That is a result few saw coming. Morrell was winning the light-heavyweight contest after eight rounds but Chelli rocked him with a huge right hand in round nine. Chelli was all over him but Morrell saw it through to the bell – only to have the underdog leap into action at the start of the final round and bludgeon the favourite to defeat in the corner. Remarkable.
Continue reading...World Health Organization – which the US left under Trump – has been leading the response to the cruise ship outbreak
The Centers for Disease Control and Prevention (CDC) has confirmed it is sending a team to Spain’s Canary Islands, where the hantavirus-stricken cruise ship MV Hondius is expected to arrive on Sunday, and US passengers will be evacuated to an airbase in Nebraska. However, experts say the US is unprepared for such a disease threat.
The CDCs limited role in responding to the hantavirus outbreak is raising questions, including whether it now has a diminished role in responding to health scares. Most of the response has been led by the World Health Organization (WHO), of which the US is no longer a member.
Continue reading...Councillors are pushing for a ban on short-term rentals, particularly in inner-city suburbs – where vacancy rates can be as low as 1%
Get our breaking news email, free app or daily news podcast
At 10am on High Street in Millers Point, it’s checkout time. Departing guests have left laundry bags on their verandas for cleaners, who have laid out fresh towels on beds in neighbouring rooms. Other guests are heading out sightseeing in “I love Sydney” T-shirts.
Although it boasts enviable harbour views, this is not a tourist resort. It’s a street of Federation-era houses – formerly some of the oldest public housing in Australia – overtaken by short-term rentals, many of them managed through Airbnb.
Continue reading...It took 10 years for Naseby to achieve its DarkSky International certification. Now, a night out in the tiny Otago town is like ‘a tour through the history of the universe’
As the last strip of pink on the horizon fades to indigo on the Maniototo Plain in Otago, every word I speak arrives in a puff of condensation. Six hundred metres above sea level, in winter the temperature here can drop to -15C. Spring isn’t much warmer. But the chill is worth it. Standing in the dark in what feels like the middle of nowhere, I’ve come to a paddock not far from the historic mining town of Naseby to stargaze.
Even in a country where there’s about 20km of space per person, the Maniototo Plain is sparsely populated. During the 1860s gold rush about 20,000 fortune seekers descended on Otago, but when they eventually moved on, towns like Naseby were left to a sleepy future. Now home to just 140 people, it’s not even a place you drive through. “We’re not on the way to anywhere,” says local Jill Wolff. “You’ve got to choose to go to Naseby.”
Sign up for a weekly email featuring our best reads
Continue reading...Substituting the petrochemicals that underpin everyday life is challenging, but there are ways to produce what we need without fossil fuels
The standoff in the strait of Hormuz has shown just how dependent the world’s economy is on fossil fuels. From petrochemicals to plastics and fertiliser, they all begin life as oil or gas – but are there alternatives? Can we loosen the grip that fossil fuels have on our lives?
While solutions to wean the transport system off imported oil are well understood – albeit not fully implemented – substituting the plethora of petrochemicals that underpin everyday life is a much more challenging task.
Continue reading...After embarking on a trial of CAR T-cell therapy, actor Sam Neill announced he is cancer-free. Researchers are enthusiastic the therapies could be a major weapon in the battle against cancer
“Game-changer.” That’s how Prof Misty Jenkins, an immunologist at the Walter and Eliza Hall Institute of Medical Research, describes CAR T-cell therapy, an emerging but still costly cancer treatment that supercharges the body’s immune system to fight disease.
Late last month, Jurassic Park actor Sam Neill put the treatment in the spotlight, revealing his stage three cancer was in remission after undergoing CAR T-cell therapy as part of a clinical trial in Sydney. He stopped short of describing his remission as a miracle – the success, he said, was “science at its best”.
Continue reading...She delights in pretty dresses and homegrown roses. I am the boisterous daughter who despises rules. Despite all the differences, our bond is strong
Among the myriad things I doubt my mother realises reminds me of her is the embroidered coat hanger.
The hangers with the delicate, lace cloth, designed to protect. The ones handmade with personal touches no global chain would bother with because, just like a lifetime of maternal love, if you are lucky, it is sewn with the same kind of slow, attentive care.
Continue reading...When Mitch Cairns met Agatha Gothe-Snape, he was instantly charmed. Then an absurd exchange shifted their relationship into something more than friendship
The first time I saw Agatha she was saturated, standing in a knee-high bucket wearing a knitted woollen jumper that said Ho Ho Ho on it. Whatever I’d expected to see at the Christmas group show at MOP Projects – an artist-run gallery in Redfern, Sydney – this vision transcended it. As I walked into the hall-like space, it was devoid of any artwork aside from this absolutely beautiful woman standing there with water dripping on to her head.
It was 2007 and I was a graduate of the National Art School. People weren’t making this type of work there, so it’s no exaggeration to say the whole image was completely new and arresting for me. She was silent and stationary but so alive.
Continue reading...German champions recover from PSG loss with 1-0 win
England captain misses first Bundesliga spot-kick in 25
Harry Kane missed a penalty as Bayern Munich failed to hit top form but the Bundesliga champions still edged struggling Wolfsburg 1-0 to bounce back after their midweek Champions League semi-final exit to Paris Saint-Germain.
Bayern, who won with a Michael Olise goal, had suffered a 6-5 aggregate loss to PSG after their 1-1 draw in Munich on Wednesday, narrowly missing out on what would have been their first Champions League final in six years. The frustration was evident at the start as the Bavarian side, with six changes in the lineup, lacked their usual attacking spark despite having Kane, the top scorer, in the starting XI.
Continue reading...The eggheads can argue the head coach is merely an interchangeable cog in a team’s fortunes – but emotion counts in an ever-changing game
Your manager has fallen out with the sporting director and results have gone awry, so you replace him. Easily done, it happens. But then it turns out that the new manager could not be more ill-suited to the squad, results go awry and so you replace him.
A bad leader would hesitate and hope things worked out, but you are ruthless and decisive and turn to a manager who was once a youth player at the club and has some anecdotes about the old days. But it turns out some people think his methods are old‑fashioned and results go awry, so you replace him.
Continue reading...
SergioQ79 - Osanpo Photographer - posted a photo:
Takamatsu non è Tokyo e non è Osaka.
Qui la sera non significa caos o frenesia.
Le biciclette passano lente, le insegne restano accese ancora un po’, ma la giornata sta già finendo davvero.
La notte qui è ancora a portata di essere umano.
高松は東京でも大阪でもない。
ここでは夜が騒がしくなりすぎない。
自転車がゆっくり通り、看板はまだ光っている。でも一日はもう終わりに向かっている。
ここの夜は、人の感覚にちゃんと収まっている。
Takamatsu is not Tokyo, and it’s not Osaka.
Here, night doesn’t mean chaos or constant rush.
Bicycles move slowly, the signs stay lit a little longer, but the day is already coming to an end.
Night here still feels human-sized.
Per the report, seven million Americans bought their health insurance through state exchanges in 2026, and many of them may have had personal information shared with companies, including Meta, TikTok, Snap, Google, Nextdoor, and LinkedIn, among others. Some of the data collected and shared with those companies included ZIP codes, a person's sex and citizenship status, and race.
In addition to potentially sensitive biographical details about a person, the trackers also may reveal additional details about their life based on the sites they visit. For instance, Bloomberg found trackers on Medicaid-related web pages in Rhode Island, which could reveal information about a person's financial status and need for assistance. In Maryland, a Spanish-language page titled "Good News for Noncitizen Pregnant Marylanders" and a page designed to help DACA recipients navigate their healthcare options were found to be transmitting data to Big Tech firms...
Per Bloomberg, several states have already removed some trackers from their exchange websites following the report.
Thanks to Slashdot reader JoeyRox for sharing the news.
Read more of this story at Slashdot.
SergioQ79 - Osanpo Photographer - has added a photo to the pool:
Takamatsu non è Tokyo e non è Osaka.
Qui la sera non significa caos o frenesia.
Le biciclette passano lente, le insegne restano accese ancora un po’, ma la giornata sta già finendo davvero.
La notte qui è ancora a portata di essere umano.
高松は東京でも大阪でもない。
ここでは夜が騒がしくなりすぎない。
自転車がゆっくり通り、看板はまだ光っている。でも一日はもう終わりに向かっている。
ここの夜は、人の感覚にちゃんと収まっている。
Takamatsu is not Tokyo, and it’s not Osaka.
Here, night doesn’t mean chaos or constant rush.
Bicycles move slowly, the signs stay lit a little longer, but the day is already coming to an end.
Night here still feels human-sized.
ROME (ANP) - Jannik Sinner heeft eenvoudig de derde ronde bereikt van het tennistoernooi in Rome. De als eerste geplaatste Italiaan was in twee sets te sterk voor Sebastian Ofner (6-3 6-4). De Oostenrijker staat op de 82e positie van de wereldranglijst.
Sinner vierde zijn 24e overwinning op rij. Hij won achtereenvolgens de toernooien van Indian Wells, Miami, Monaco en Madrid.
Sinner heeft sinds zijn zege vorige maand in Monaco de koppositie van de wereldranglijst overgenomen van Carlos Alcaraz, die nu met een polsblessure langs de kant staat.
Sinner stuit in de derde ronde op Alexei Popyrin of Jakub Mensik.
Mijn uitgeverij Ezo Wolf, bekend van GeenStijl en bekend van 4 nominaties voor de Pim Fortuyn Prijs en ik waren voor dit weekeinde uitgenodigd om acte de présence geven te geven op de 22ste editie van de Anarchistische Boekenbeurs Gent. Het verbaasde mij niet, want ik noem mijzelf in interviews regelmatig een overtuigd anarcho-liberaal (terwijl ik geen idee heb wat dat precies inhoudt). Het bekt gewoon lekker en het past precies in mijn Selbstdarstellung en kennelijk volgt het politbureau van de Anarchistische Boekenbeurs mij alleen op Bluesky, waar ik mij profileer als een extreem-linkse palliepijper.
De lezer mag gerust weten dat ik een politieke windvaan ben en een rasopportunist. Als ik tijdens WO II (World War Eleven zoals de Somalische Einstein Ilhan Omar het noemt) had moeten kiezen tussen de Duitsers en het verzet, koos ik voor de club met het beste eten, met de meeste drank, met de mooiste kleren en met een groot aanbod van lekkere wijven. Ik bedoel maar. En ik was natuurlijk vrijwilliger geweest tijdens de Spaanse burgeroorlog bij de club met de beste paella, de beste chorizo, de beste sangria, de grootse voorraad Licor 43 en de lekkerste flamencodanseressen.
“I am an antichrist, I am an anarchist…” brulde ik mee met Johnny Rotten tijdens het eerste optreden van de Sex Pistols in Nederland, in Paradiso in 1977. Ik bezocht later ook concerten van Crass en dat waren pas echte anarchisten (gympikken zogezegd, de Pistols waren meer Mavo 3 en LEAO.) Crass bedoelde anarchisme niet als chaos, maar als afwijzing van staat, kerk, kapitalisme, en pleitte voor zelforganisatie en collectieve actie. Verder was Crass fel anti-oorlog en anti-geweld als politiek middel en dat combineerden ze met anti-nucleair protest, feminisme, anti-consumptie en anti-militarisme.
Just my cup of tea, vrienden!
In Punk is Dead valt Crass the Pistols aan:
Yes that's right, punk is dead,
It's just another cheap product for the consumers head.
Bubblegum rock on plastic transistors,
Schoolboy sedition backed by big time promoters.
CBS promote the Clash,
But it ain't for revolution, it's just for cash.
Punk became a fashion just like hippy used to be
And it ain't got a thing to do with you or me.
Ergens in de jaren tachtig was ik een paar weken aan het mediteren in Nuweiba, in de Sinaïwoestijn, en bij het kampvuur zat Penny Lapsang Rimbaud, de legendarische drummer van Crass. De enige rockstars die ik tot dan in levende lijve had ontmoet, waren Herman Brood en Long Tall Ernie (van the Shakers). En Ronnie Tober gaf mij een glaasje Fanta tijdens de Heideweken in Ede, maar dat is meer een charmezanger.
Ik was een beetje teut van de notoire Black Table-whisky, de blindmakende moonshine van de bedoeïenen en alleen maar drinkbaar als je het wegspoelde met het net zo gore Egyptische Stella-bier. Ik heb ooit voor de grap een rondleiding gedaan door de brouwerij van Stella in Caïro, en zag tot mijn afgrijzen hoe allerlei arbeiders - tussen de gebedspauzes door - stonden te fappen en te plassen in de schuimende open ketels, waarin ook nog fermenterende hompen ezel en kameel dreven, en de onvermijdelijke bruine bonen natuurlijk. Er was ook nog een mohammedaan met Down bij de eindverwerking, en die plakte allerlei gouden medailles op de groene flessen. Stella werd volgens die stickers een keer of acht gekroond tot het beste bier van de wereld, maar volgens mij, vrienden, kan je die stickers gewoon zelf maken!
Dronken als ik was bij het kampvuur, overwon ik mijn schroom en vroeg ik aan Penny Lapsang Rimbaud of hij echt zo heette. In die tijd was er geen internet en geloofde ik alles wat er in muziekkrant Oor stond. Penny moest keihard lachen, mede door de bedoeïenenwiet die naar kamelenstront rook, en zei: ik heet eigenlijk Jeremy John Ratter, jonge vriend, maar dat vond ik geen goeie punknaam en de schoorsteen moet roken, nietwaar? Daarna vertelde hij in geuren en kleuren over zijn seksleven met Vi Subversa van de Poison Girls, een band die ik ook een paar keer zag optreden. Hier een exclusieve live-opname van Another Hero in het legendarische programma Neon, van de VPRO.
Vi Subversa (20 juni 1935 -19 februari 2016) heette in het echt Frances Sokolov en er hing jaren een foto van haar boven mijn ledikant. Wow, een Joodse vrouw met de stem van Marianne Faithfull, wat wil een gezonde knul vol testosteron nog meer?!
In die tijd kocht ik bij De Slegte de verzamelde werken van de anarchisten Ferdinand Domela Nieuwenhuis, Anton Constandse en Arthur Lehning, maar daar was niet doorheen te komen. Ik heb nog even gecanvast en geflyerd voor de Socialistische Arbeiderspartij (SAP) tot ik er achter kwam dat die club - het latere GroenLinks - niet anarchistisch was maar bestond uit trotskisten en revolutionair-socialisten, die via revolutionaire politiek een socialistische staat of arbeidersmacht wilden opbouwen, terwijl ik als anarchist dus tegen een staat was. Of iets in die geest. Bovendien waren de vrouwen van het SAP spuuglelijk en lieten ze vieze scheten omdat ze veganistisch waren en boerenkoolklisma’s in hun hol propten. Toen ik Gerard Reve citeerde waren de rapen gaar: De arbeider wil helemaal geen revolutie. De arbeider wil een televisie.
Enfin, ik en Ezo Wolf waren dus uitgenodigd voor de anarchistische boekenbeurs in Gent. Dit stond er in de uitnodiging:
De wereld van autoriteit toont zijn lelijkste gelaat. Het is een tijd van de botste machtspolitiek, ongebreidelde plundering van de aarde, onderwerping van het leven aan technologie, digitalisering en economische efficiëntie. We worden geconfronteerd met de ultieme uiting van de brutaliteit van de staat: algemene militarisering en oorlog. In plaats van ons uit angst of verslagenheid terug te plooien of te kiezen voor het minste kwaad, kiezen we voluit voor onze anarchistische ideeën en antiautoritaire ethiek. Geen knieval dus voor politiek en compromissen maar een zoektocht naar onze mogelijkheden voor autonome strijd met onze drang naar vrijheid als kompas.
Wie kan hier nou tegen zijn, dacht ik in eerste instantie. De ouwe linkse jongen in mij juichte en jubelde dat het aard had! Maar toen ging ik even kijken naar wie er nog meer waren uitgenodigd, en ik schrok mij te pletter van de gastenlijst. Stel je voor dat ik daar dood gevonden word, tussen de onwelriekende onrendabelen, tussen naar oud zweet meurende heksen met enorme bossen schaamhaar die uit hun gescheurde Palestinavlagjurken hangen, tussen de Hamas-mannetjes die verbieden dat de linkse Belgen op hun gemakske hun pintjes drinken, en eisen dat er collectief gebeden wordt in zaal Park Ham, aan de Désiré Fiévéstraat. Zelfs de naam Park Ham moest van sponsor Slagerij Mo veranderd worden in zaal Merguez Halal.
Ik wilde eigenlijk wel weten hoe anarchistisch ik nog was, en deed een paar testen: Political Compass Test, de 8values Political Test, de PolitiScales, en de IDRlabs Anarchism Test. Ik stopte alle uitslagen in Kloot, en dit rolde er uit:
Rechts in stijl en associaties: U schrijft voor GeenStijl, u presenteert boeken aan Paul Cliteur en Martin Bosma, u heeft islamkritiek als handelsmerk. De verpakking is rechts.
Anarchistisch in wezen: Uw literaire helden zijn Egon Erwin Kisch (communist) en Hunter S. Thompson (gonzo-anarchist). U bent een bohemien die zich niet laat temmen door partijlijnen. U scheldt op links én op de rechtsbanale reaguurder. Dat is geen rechts profiel — dat is een dwarsligger. Niet ideologisch consistent: Iemand die van de SAP naar GeenStijl reist zonder overtuiging te veinzen, is geen ideoloog maar een provocateur met literaire ambities. De vijanden van links hebben gelijk dat u hen irriteert. Ze hebben ongelijk dat u een coherente rechtse agenda heeft. Het meest eerlijke etiket blijft dat van Van der Horst: rechtse bohemien — niet omdat u rechts bent in de zin van partijpolitiek of ideologie, maar omdat u de rol van de buitenstaander, de scherpslijper en de antibourgeois speelt vanuit een conservatief-cultureel instinct, niet vanuit een programma. Anarchistisch bent u nog steeds, maar dan in de literaire traditie: u bent allergisch voor het kuddedier, of dat nu links of rechts blaat. Bovendien bent u verschrikkelijk grappig, maar wordt uw humor zelden begrepen, en al helemaal niet door vrouwen die het schaamhaar tot op de knieën hebben hangen en die moeiteloos een gros potloden onder de boezem kunnen knellen en uitglijden in hun eigen cervixslijm.
Tsja, Jezus, Jozef en Maria: wat moest ik hier nou weer mee? Ik besloot af te zeggen voor de anarchistische boekenbeurs, want de kans was groot dat ik daar gelyncht zou worden door de onrendabelen. Maar ik deed dat op mijn bekende ironische wijze. Ik eiste drie overnachtingen in de Presidential Suite van het Ghent Marriott Hotel, en een paar voedselbonnen voor restaurant OAK. Niks meer gehoord van die zottekes. Ik sluit waardig af met het schitterende lied van mijn grote held Léo Ferré, want diep in mij schuilt nog steeds een anarchist. Een salonanarchist, maar toch.
P.S. Ik heb mij suf gezocht naar een opname van “De tegensporrelige loteling”, gezongen door de geweldige Frits Lambrechts, een man naar mijn hart. Frits kent u van zijn hits De zegeningen van het kapitaal en De Straatviolist. U kunt alles lezen over het lied “De tegensporrelige loteling” (niet te verwarren met de eensporige ruiter van Gerard Reve) in deze bijbel, die op mijn nachtkastje ligt: Gij zijt kanalje ! heeft men ons verweten
Het proletariërslied in Nederland en Vlaanderen.
Hier het trieste laatste couplet van De Tegensporrelige loteling:
“Vaarwel, mijn kameraden, groot en klein,
ze hebben mij ter dood veroordeeld.
Vergeet mij niet als ik straks dood zal zijn,
stel mij dan aan uw kinderen als voorbeeld.
Weg met het leger, weg met die kliek,
en weg met de kapitalisten,
Weg met de koning, naar een republiek,
leve de anarchisten,
leve de anarchisten.”
