jspeter9191 has added a photo to the pool:
In the afternoon at my village(Tallawong) sky, Sydney, Australia.
Jesus loves you.
John from Brisbane has added a photo to the pool:
From Brisbane's south side suburb of Wynnum, you can gaze out to the beautiful Marine Park of Moreton Bay in South East Queensland. Despite the rugged shore here, a bit of muddy sand because of proximity to the mouth of the Brisbane River and mangrove fringed tidal "beaches", there is also a smattering of red volcanic rocks which typify some edges of the bay both sides of the river. This results in the suburb of Redcliffe in the north and Redland Bay in the south. At this point, Wynnum Creek enters into the bay carrying nutrients that support plant and fish life and therefore pelicans that love this spot. In the middle distance is the former penal island of St Helena to which one can cruise and take a tour. It was an offshore "jail" but not a transported convict institution like some early settlements of Australia. The cruise down the river and out into the Bay is a very pleasant trip indeed. In the distance is Moreton Island, one of the large fringing sand islands of Moreton Bay with its magic beauty of Tangalooma Wild Dolphin Resort (until the early 1970's a whaling station), beautiful western facing sandy beaches, the largest vegetated sand dunes in the world and a colony of sunken small ships forming a superlative dive site.
Paardenforum Bokt, een van de oudste nog actieve internetcommunity’s van Nederland en België, heeft juridische problemen en zoekt daar hulp voor. Dat meldden Nu.nl en Tweakers onlangs. De stichting Paard Zoekt Baas eist dat Bokt bepaalde negatieve berichten over de stichting verwijdert, en om zich te verweren moet Bokt een advocaat inschakelen, wat ze niet kan betalen.
Eigenaar Bart legt in een forumpost uit:
Stichting Paard Zoekt Baas heeft Bokt.nl gedagvaard. Kort samengevat gaat de zaak over kritische berichten die gebruikers op Bokt.nl hebben geplaatst. De stichting stelt dat Bokt.nl daarvoor verantwoordelijk is, dat wij berichten sneller hadden moeten verwijderen en daarnaast is er een claim rondom een aantal afbeeldingen. …Inhoudelijk is er vast van alles van de claims van de stichting te vinden. Bij Tubantia staat een mooie samenvatting. Veel recensies over de stichting zijn te vinden op Trustpilot. Ouder nieuws hier.Bij de kantonrechter kan in dit soort zaken maximaal €25.000 aan schadevergoeding worden toegewezen. Omdat Stichting Paard Zoekt Baas nu inzet op een hoger schadebedrag, is de zaak doorverwezen naar de handelskamer. Daar mogen we niet meer zelf procederen: vanaf dit moment is een advocaat wettelijk verplicht.
Maar dat is hier niet het probleem. Als je je niet kunt verweren tegen een claim, dan houdt het bij de rechter snel op. Dus het kan gebeuren dat je verliest tegen een kansloze claim enkel omdat je geen advocaat een verweer liet indienen.
Frustrerend, vandaar de fundraiser om alsnog een advocaat in te kunnen huren. Wie dit leest: wil je ook doneren, net als ik?
Velen tipten me het bericht, en stelden dat dit een SLAPP rechtszaak is: een strategic lawsuit against public participation, oftewel een rechtszaak ingestoken om Bokt het zwijgen op te leggen. Zoals ik in oktober blogde, dat is in Europa omschreven als
gerechtelijke procedures die niet worden ingeleid om daadwerkelijk een recht te doen gelden of uit te oefenen, maar die als voornaamste doel het voorkomen, beperken of bestraffen van publieke participatie hebben, waarbij vaak misbruik wordt gemaakt van ongelijke machtsverhoudingen tussen de partijen en ongegronde vorderingen worden ingesteld.De sanctiemechanismen uit deze wet zijn niet denderend sterk: een proceskostenveroordeling of publicatie van het vonnis, tsja. In Nederland kan hiermee de conclusie worden onderbouwd dat een procespartij misbruik van recht maakt, zodat hun claim moet worden afgewezen. Maar het lastige blijft: de rechter moet dit bepalen en wie daar niet heen kan, krijgt geen gelijk.
Dus: doneren, alstublieft.
Arnoud
Het bericht 25 jaar oude internetcommunity Bokt heeft juridische problemen en zoekt hulp verscheen eerst op Ius Mentis.
CENTCOM schreef 3 uur geleden het volgende: "Op 12 juli voerde CENTCOM een nieuwe reeks offensieve aanvallen uit op Iran. Hierbij werden met precisiewapens tientallen doelen op meerdere locaties geraakt, met als doel het vermogen van Iran te ondermijnen om aanvallen te blijven uitvoeren op de internationale scheepvaart in de Straat van Hormuz. Strijdkrachten van CENTCOM vielen Iraanse militaire luchtverdedigingssystemen, kustradarinstallaties, raket- en dronecapaciteiten en kleine vaartuigen aan. Hierbij werden Amerikaanse gevechtsvliegtuigen, marineschepen, lucht-zelfmoorddrones en – voor het eerst – zee-zelfmoorddrones ingezet."
Opmerkelijk, CENTCOM spreekt hier opnieuw van "offensieve aanvallen". Dat deed het op 8 juli voor het eerst, daarvoor werd er (op 11 juni voor het laatst) steeds gesproken van "defensieve aanvallen". Kortom, sinds Trump het nieuwe Iraanse leiderschap weer "SCUM" vindt, is de taal aanvallend.
De IRGC claimt ondertussen dat het aanvallen heeft uitgevoerd op "de Prince Hassan-vliegbasis in Jordanië, een Amerikaans militair commandocentrum voor drones in Bahrein en vliegbases waaronder Ali Al Salem in Koeweit." Jordanië zegt dat het vier Iraanse raketten neergeschoten heeft en ook Koeweit zegt dat de luchtverdediging actief is, al noemen zij geen cijfers.
Afijn, een schermutseling ter ere van de gisteren plotseling overleden Lindsey Graham, die overigens onmiddellijk reïncarneert als het vijfde kind van Ben Shapiro. Wij gaan weer eens live.
OPINIE - Vertel de mannen en vrouwen die onze vrijheid verdedigen in de Oekraïense loopgraven niet dat er geen AI-race gaande is. Hun leven hangt af van door AI bestuurde drones. Zijn de critici van AI daarmee af? Nee, ze helpen ons de juiste race te kiezen. Een gastbijdrage van Richard Wouters.
Ik behoor tot de snel slinkende groep Nederlanders die nog nooit ChatGPT heeft gebruikt. Denken en communiceren wil ik niet uitbesteden aan een stochastische papegaai, die woorden aan elkaar plakt op basis van kansberekening. Ik troost me met de voorspelling van een Amerikaanse hoogleraar computerwetenschap dat mensen die boeken lezen en zélf schrijven van waarde zullen blijken tegen de tijd dat alle anderen hun brein gefrituurd hebben in AI-drab.
Mijn weerzin tegen AI wordt goed verwoord door de kritische techdenkers die ons waarschuwen om niet in het frame van een AI-race te stappen. Want dan worden alle spelregels voor AI een blok aan het been.
Maar telkens wanneer het over AI gaat, dwalen mijn gedachten af naar Oekraïne. Ruim vier jaar na de start van zijn grootschalige invasie is het Poetin nog altijd niet gelukt om het land te onderwerpen. Dat komt door de moed en veerkracht van de Oekraïners, maar ook door het vernuft waarmee zij een dronerevolutie hebben ontketend.
Dankzij de massale inzet van drones houden de Oekraïense frontsoldaten stand tegen een overmacht aan Russische soldaten, tanks, houwitsers en raketten. Het gebruik van onbemenste vlieg- en voertuigen – voor verkenning, aanval en verdediging, maar ook voor bevoorrading en evacuatie – spaart levens van Oekraïense soldaten. Aan de kant van de agressor valt inmiddels driekwart van de doden en gewonden door dronegeweld. Achter de frontlinie leggen drones voor de middellange afstand de Russische militaire logistiek lam. Lange-afstandsdrones slopen allengs de infrastructuur voor de olie- en gasexport waarmee Poetin zijn oorlogsmachine financiert.
AI speelt een steeds grotere rol in de drone-oorlog. Door AI ondersteunde software geeft commandanten een actueel overzicht van het slagveld. AI helpt dronepiloten om doelwitten te selecteren. Dankzij AI worden drones ongevoelig voor de stoorzenders van de vijand: zij vinden zelf hun weg naar het mikpunt. Drones vliegen nu ook in zwermen, waarbij zij onderling afstemmen welke drone zich op het doelwit stort – ook weer dankzij AI.
Ook de Russische drones worden slimmer en sneller. Dat dwingt Oekraïne om te blijven innoveren. Daarbij zullen drones almaar zelfstandiger opereren, met steeds minder menselijke controle – alleen al omdat Oekraïne dronepiloten tekort komt.
Moeten we ons er nu bij neerleggen dat anything goes bij de inzet van AI op het slagveld? Nee, maar de Oekraïners zijn de laatsten die we mogen verwijten dat ze AI in de strijd gooien. Verraden door Trump en alleen op afstand gesteund door Europese bondgenoten, zetten zij alles op alles om hun recht op zelfbeschikking te verdedigen. Hun vindingrijkheid en sneuvelbereidheid bepalen niet alleen of Oekraïne blijft voortbestaan, maar ook of democratie en recht kunnen overleven in een wereld vol agressieve autocraten.
Stempelmachine
“De toekomst van oorlog is autonoom”, voorspelt de Oekraïense defensieminister Mykhailo Fedorov. Maar vooralsnog staat de regering van Oekraïne de krijgsmacht niet toe om volledig autonome drones in te zetten, behalve voor testdoeleinden. In VN-verband erkennen Kyivs diplomaten de risico’s van dit soort drones, alleen al voor de eigen troepen en de burgerbevolking. Wanneer de VN spreken over het aan banden leggen van autonome wapens en van AI op het krijgstoneel, ligt Oekraïne niet dwars.
Israël doet dat wel. Tijdens zijn genocidale oorlog tegen Gaza gebruikte het Israëlische leger een AI-systeem, Lavender, dat duizenden doelwitten kon identificeren en lokaliseren. Bij het doden van één vermeend Hamas-lid nam het systeem tientallen burgerslachtoffers voor lief. Een van de militairen die Lavender gebruikte, zei daarover: “Ik besteedde aan elk doelwit 20 seconden, en dat deed ik elke dag tientallen keren. Als mens had ik geen enkele toegevoegde waarde, behalve als stempelmachine. Het bespaarde me veel tijd.”
Het afvuren van dodelijke wapens zonder betekenisvolle menselijke controle is een schending van het internationaal humanitair recht, zo wordt breed erkend. Daarom mag bijvoorbeeld het Defensiefonds van de Europese Unie niet worden aangewend voor de ontwikkeling van volledig autonome dodelijke wapens. Pakweg 130 landen hebben zich uitgesproken voor een mondiaal verdrag dat de inzet van autonome wapens aan nadere regels bindt. Maar naast Israël liggen ook de VS en Rusland dwars binnen de VN. Vooralsnog lijken niet-bindende richtsnoeren het hoogst haalbare voor de statengemeenschap.
Zulke richtsnoeren zijn niet per se krachteloos. Want niet alleen mensenrechtenactivisten en juristen maken zich zorgen over killer robots en AI-systemen zoals Lavender. Ook veel militairen die met AI werken, snakken naar maatstaven voor rechtmatig gebruik. Ze willen niet het risico lopen dat ze ooit ter verantwoording worden geroepen vanwege dodelijke missers van een AI-systeem dat voor zijn gebruikers een black box is – onnavolgbaar in zijn beslissingen.
Datzelfde geldt voor de ontwikkelaars van AI-modellen. “Stel je voor dat een drone een schoolbus vernietigt, en de enige verklaring die we voor die fout kunnen geven, is dat een AI-systeem hem daarheen heeft gestuurd”, zo verwoordt de New York Times hun nachtmerrie. Juist in de VS, waar de civiele rechtszaken over door chatbots veroorzaakte schade zich opstapelen, zou het verzet tegen ongebreidelde AI-oorlogsvoering wel eens kunnen groeien.
Daarmee zijn de dilemma’s nog niet de wereld uit. Wat te doen met een tegenstander zoals Rusland, die lak heeft aan recht en ethiek? Bij Helsing, een Duitse dronefabrikant die zich expliciet ten doel stelt om de democratie te verdedigen, zijn ze daarover duidelijk: “Democratieën moeten niet streven naar volledig autonome wapensystemen. Er moet altijd een mens bij betrokken blijven. Dat betekent soms dat de besluitvorming enigszins wordt vertraagd. Dat moet je compenseren met superieure technologie. Misschien een hogere hit rate, misschien snellere algoritmen.”
Superieure technologie blijft alleen superieur als je sneller innoveert dan je tegenstander. Dus toch een AI-race…
Kies de juiste race
Zijn de critici van de AI-race nu af? Nee. Zonder spelregels, zonder vertraging en bezinning, dreigt AI veel kapot te maken. “AI-gebruik verhindert aantoonbaar het leren van studenten en tast het vermogen tot kritisch denken aan”, zo waarschuwen 1700 academici. Dat ligt niet anders voor scholieren en oudere leeftijdsgroepen.
AI-chatbots praten ons naar de mond en geven zelden tegengas. Daardoor worden we asocialer, zo blijkt uit onderzoek.
Chatbots willen onze aandacht vasthouden, net als sociale media, maar dagen ons niet uit. De moeite die het kost om informatie te ordenen en te toetsen, een samenhangend betoog te schrijven, een onderbouwde mening te formuleren, je te verplaatsen in een gesprekspartner of geliefde en verschillen te overbruggen, die frictie neemt AI weg. AI dreigt ons gemakzuchtig, goedgelovig en narcistisch te maken. Dat ondermijnt onze menselijke creativiteit, onze democratie, ons sociale weefsel, onze veerkracht en daarmee onze veiligheid. Zie hoeveel ellende één onbesuisde narcist in het Witte Huis kan aanrichten.
Voor onze militaire veiligheid hebben we niet per se gigantische AI-modellen nodig, à la ChatGPT, die hun data uit alle hoeken van het internet bijeenschrapen en met hun onstilbare energiehonger bijdragen aan een kokende planeet. Zulke modellen zijn kwetsbaar voor vervuiling, hallucinaties en manipulatie – een schoolbus wordt dan bijvoorbeeld een legervoertuig. De meest waardevolle data voor onze krijgsmacht zijn die welke Oekraïne op het slagveld verzamelt. Laat Europa een betrouwbare bondgenoot van Oekraïne blijven, zodat Kyiv die data met ons blijft delen.
De ene AI-race is de andere niet. We hoeven niet aan alle races mee te doen. De AI tools die onze militairen nodig hebben, moeten we onze kids niet in handen geven, of aanroepen voor relatieadvies. We moeten de juiste race kiezen.
Richard Wouters is projectleider bij Wetenschappelijk Bureau GroenLinks (binnenkort: Wetenschappelijk Instituut voor Solidariteit). Dit artikel verscheen eerder in De Helling.
Read more of this story at Slashdot.