Crocs zijn allang geen grap meer. In de VS kreeg een redacteur van de productensite Wirecutter ze zelfs voorgeschreven door zijn arts, als hulpmiddel bij het herstel van een hardnekkige voetblessure. Hij besloot meteen een heel rijtje Crocs-modellen te testen en te rangschikken, van misser tot favoriet.

Opvallend: de geraadpleegde sportarts benadrukt dat Crocs óók in medische context geen wondermiddel zijn. Ze zijn volgens hem geschikt voor thuis, korte loopjes – bijvoorbeeld even naar de supermarkt – of als recovery-schoen na een dag veel stappen zetten. Maar voor lange wandelingen of de hele dag door dragen zijn ze simpelweg niet ontworpen, mede door de vrij losse pasvorm.

Tijdens de test droeg de schrijver elk model meerdere dagen achter elkaar, vooral in huis (lang staan in de keuken), voor korte rondjes in de buurt en als herstelschoen na lange dagen lopen in New York. Daarbij onderscheidde hij twee soorten comfort: “plush comfort”, het zachte, mat-achtige gevoel onder je voet, en “orthotic comfort”, de daadwerkelijke steun voor boog, hiel en enkel. Veel modellen voelen heerlijk zacht, maar bieden verrassend weinig structurele ondersteuning.

Bij serieuze voetklachten blijft het advies: eerst naar een arts of podoloog, en pas daarna naar de schoenwinkel.

Interessant voor twijfelende kopers: niet alle Crocs zijn gelijk, zelfs als ze van hetzelfde “Croslite”-materiaal lijken gemaakt. Met een Shore-durometer mat Wirecutter grote verschillen in hardheid van voetbed en zool: sommige modellen zijn bijna gum-zacht, andere veel stijver – en dat merk je direct aan je voeten.

De algemene les van de test: Crocs zijn ideaal als makkelijke, goed schoon te maken instappers voor tussendoor, thuis of na inspanning, maar geen vervanger voor een goede wandelschoen of gericht medisch schoeisel. Bij serieuze voetklachten blijft het advies: eerst naar een arts of podoloog, en pas daarna naar de schoenwinkel.

De beste Crocs uit deze test zijn, volgens de auteur, duidelijk de Classic Clog, de Dylan Clog en vooral de On The Clock LiteRide Work Slip-On; de Mellow Luxe Recovery Slide en de InMotion Clog vallen juist af.

Hoe de modellen scoren

Je kun de meeste genoemde modellen in Nederland kopen, of anders online bestellen in de VS

AMSTERDAM (ANP) - Het YouTube-kanaal van de zogeheten prankcaller - telefonische grappenmaker - Rouand is offline, meldt AT5 zaterdag. De YouTuber gaf eerder deze week toe kort voor een fataal schietincident gebeld te hebben met Efe Y., die ervan wordt verdacht twee tieners te hebben doodgeschoten in Amsterdam. Eerder ontkende Rouand nog dat hij met Efe Y. had gebeld.

Een bezoek aan de website leidt naar de tekst dat de pagina niet beschikbaar is. Zijn advocaat Gerald Roethof zegt desgevraagd te weten dat zijn cliënt "even rust wilde". Of de YouTuber de pagina zelf uit de lucht heeft gehaald of dat YouTube dat heeft gedaan, is niet duidelijk. De advocaat zegt daar later op zaterdag uitsluitsel over te kunnen geven.

Het Openbaar Ministerie (OM) zegt aanwijzingen te hebben dat een familielid van Y. de prankcaller op de avond van de fatale schietpartij heeft ingeschakeld met de boodschap om Y. te bellen met een verzonnen "gangsterverhaal".

De nieuwe generatie afslankinjecties belooft snelle gezondheidswinst, maar kan ongemerkt aan sociale verbanden tornen. Wat gebeurt er met vriendschappen en levenslust als eten, drinken en ‘mee doen’ opeens uit het leven verdwijnen?

Duitsland verloor de 42-jarige Daniel Schmer 25 kilo dankzij een GLP‑1‑injectie, oorspronkelijk bedoeld voor diabetespatiënten. Zijn arts drong aan op ingrijpen: obesitas en type 2-diabetes maakten de prik medisch verdedigbaar, de zorgverzekeraar betaalde mee. Het middel deed wat het moest doen: Schmer raakte zijn eetlust voor overdaad kwijt, dronk nauwelijks nog alcohol en voelde zich lichamelijk fitter dan ooit. “Soms voel je je een buitenstaander,” zegt hij.

Maar terwijl zijn lichaam lichter werd, werd zijn sociale leven merkbaar zwaarder. De man die vroeger drie keer per week met vrienden aan de stamtafel zat, met bier en schnaps als bindmiddel, bleef ineens bij cola light en water. Eerst was er begrip, daarna kwamen de prikken onder de gordel: “Trink doch auch mal was”, “Wat is er met je aan de hand?”. Hij trok zich stap voor stap terug – en verloor in twee jaar tijd de meeste van zijn oude kennissen.

Onderzoekers zien ondertussen een patroon dat verder gaat dan anekdotes op Reddit, waar gebruikers klagen over vrienden die “een compleet klootzak zijn geworden” sinds ze Ozempic gebruiken, of over mensen die pronken met een dag niets eten. De Duitse obesitaspsycholoog Anja Hilbert zegt dat bij gebruikers “het beloningssysteem wordt gemoduleerd” en dat sommige mensen dat ervaren als een verlies van levensvreugde. Tot 30 tot 50 procent van de gebruikers stopt voortijdig, mede vanwege kosten en bijwerkingen als misselijkheid en lusteloosheid. De Deense fysioloog Juul Holst waarschuwde al dat afslankprikken het leven “zo ellendig saai” kunnen maken dat mensen terugverlangen naar hun oude bestaan.

Daarmee schuift een ongemakkelijke vraag naar voren: als zoveel sociale rituelen draaien om samen eten en drinken, wat blijft er dan over wanneer één iemand daar radicaal uitstapt – niet uit morele overtuiging, maar door medicatie? Schmers ervaring laat zien hoe kwetsbaar vriendschappen zijn die leunen op gedeelde gewoonten in plaats van gedeelde waarden. De spritze ontneemt niet alleen honger, maar prikt ook in de onuitgesproken afspraak dat gezelligheid gelijkstaat aan consumptie.

De stille bijwerking van de afslankprik: sociale kilte

Hilbert pleit daarom voor professionele begeleiding en nieuwe routines: combineer medicatie met beweging, psychologische steun en het actief zoeken naar andere vormen van samenzijn. Schmer vond die deels thuis, met zijn vrouw en dochter, en bij nieuwe contacten in de theatergroep van zijn kind – mensen die de rokende, drinkende, zwaarlijvige versie van hem nooit hebben gekend. De afslankprik werkt dan niet alleen als medische ingreep, maar als harde stresstest voor de vraag welke relaties méér zijn dan een gedeeld glas.

Wie alleen je bierglas mist als je slanker wordt, was misschien nooit echt je vriend.

​Een bijzondere vondst in de Stille Oceaan: biologen vonden daar een inktvis die op geen enkele manier bij machte was om de winnaar van een voetbalwedstrijd te voorspellen. De onderzoekers noemen de octopus 'Dombo' (vernoemd naar zijn flagrante onkunde) en namen hem tegen zijn wil mee voor diepgravend verder onderzoek.

Volgens hoofdonderzoeker Paul Watson is de vondst bijzonder zeldzaam: "Wij weten niet beter of octopussen voelen haarfijn aan wie een voetbalwedstrijd wint. Zelfs aangespoelde stukken sepia op het strand bevatten nog paranormale krachten, die kun je met gerust hart laten vallen tussen de logo's van twee clubs die het tegen elkaar opnemen en dan komt-ie altijd bij de winnende club uit. Maar deze inktvis? Die kan echt helemaal niks."

De onderzoekers legden het weekdier tientallen manieren voor om een winnaar aan te wijzen: Excelletjes, een totoformulier, iets met bakken, vlaggetjes en eten, maar ze kregen de octopus absoluut niet bereid om zich uit te spreken over de winnaar van een breed spectrum aan wedstrijden, variërend van de Eredivisie tot aan de Champions League. "Uiteindelijk vroegen we ons zelfs af of het wel echt een inktvis was, maar na een telling van zijn aantal tentakels en meerdere keren ondergespoten te zijn met inkt, kan het haast niet anders."

Komende weken hoopt het onderzoeksteam nog een paar laatste tests bij het dier te doen: "Wij twijfelen eigenlijk alleen nog of het echt onkunde is, of gewoon pure onwil van Dombo. Gelukkig hebben we een paar hele motiverende testopstellingen in ons lab klaar liggen, zoals elektrische schokken en een schaar. Lukt het dan nog steeds niet, dan zullen we toch een ander dier moeten vinden voordat we onze toto voor het WK Voetbal invullen."

​

&

Als volgt Iran en Amerika hebben oorlog maar Amerika noemt het geen oorlog want woorden doen ertoe maar Amerika wil wel graag praten om de oorlog op te lossen en Iran wil ook graag praten om de oorlog op te lossen maar Iran wil ook uitstralen dat Iran krachtig, intimiderend en onafhankelijk is. Dat wil Amerika trouwens ook, maar dan voor Amerika, want Iran is juist zwak, meelijwekkend en hulpbehoevend, vinden ze in Amerika. Pakistan wil beide dames landen met elkaar om tafel krijgen maar eerder leverde dat weinig op. Vandaag vliegen Jared Kushner, dat is de schoonzoon van de president, en onderhandelmeneer Steven Witkoff naar Pakistan, vermoedelijk om te praten met Iran, want BuZa-minister Abbas Araghchi is er sinds gisteren ook, maar die doet heel nadrukkelijk alsof hij er niet is om met Amerika te praten, terwijl Amerika wel onderweg is om met hem te praten. Dan komt Amerika heel wanhopig over en Iran heel sterk en dat vinden ze gaaf daar, in het Midden-Oosten, hoewel ze in Amerika ook bijkans van hun stoel glijden van zulke dingen. Nou hoop gedoe maar misschien gaan ze dus onderhandelen en misschien ook niet, we gaan live en volgen het hier minutieus.

Update 10:30 - Imam Khomeini International Airport (Teheran) gaat weer open, eerste vluchten gaan vandaag oa richting Istanboel.

Peter Kernwein posted a photo:

Peter Kernwein posted a photo:

Peter Kernwein posted a photo:

Peter Kernwein posted a photo:

Peter Kernwein posted a photo:

ajpscs posted a photo:

the SQUARE
© ajpscs

Boozy, tomato pasta dish is enjoying a resurgence – with Gigi Hadid posting her own take on it

Despite most traditional Italians considering it sacrilegious, penne alla vodka is quickly becoming one of the most in-demand Italian dishes.

Previously popular in suburban Italo-American restaurants during the 80s, the dish is now enjoying a widespread resurgence that is being driven by several factors including nostalgia and social media.

She coined the term ‘intersectionality’ and helped to develop critical race theory, now her life’s work is under attack by Washington’s war on ‘woke’. As her memoir is published, the legal scholar explains why she’ll never stop speaking truth to power

When Donald Trump returned to office in January last year, one of his first acts was to sign an executive order intended to cut federal funding for any school teaching what the administration defined as “critical race theory”. A raft of other orders mandated the termination of DEI (diversity, equity and inclusion) personnel, offices and training across the federal government. Federal agencies began flagging hundreds of words to avoid or eliminate, including “intersectional” and “intersectionality”. All of which has amounted to 40 years of Kimberlé Crenshaw’s work being literally and deliberately erased.

For decades, the 66-year-old legal scholar has been naming things that powerful people would prefer remain unnamed. In 1989, she coined the term intersectionality to describe the way race and gender overlap to shape lived experience, often in ways the law fails to recognise. Around the same time, she was one of a group of African American scholars who created the framework that came to be known as “critical race theory”, which sought to examine how racism is embedded in legal systems rather than simply enacted through individual prejudice. Now, Crenshaw’s ideas are being contested like never before.

Haris Doukas warns that with 700,000 residents and 8 million tourists, people are being pushed out of their neighbourhoods

In the heart of ancient Athens, on narrow streets and around archaeological sites, visitor groups appear to be everywhere, snaking their way behind tour guides.

Previously, officials would have welcomed such scenes. But for Haris Doukas, the socialist mayor who is determined to reclaim the capital’s congested city centre for its citizens, the start of tourist season leaves the city at risk of “over-saturation.” Entire neighbourhoods, he believes, are in danger of losing their authenticity because of uncontrolled tourist development.