From Mo Farah to Bus Aunty, new prime minister makes good on promise to ‘do things differently’ when it comes to communication

They say a week is a long time in politics, but handily for followers of Andy Burnham on social media, you can get daily updates of what the new PM has been up to on his timeline.

Before Burnham stepped inside No 10 this week he promised to “do things differently” in British politics. If his feed is anything to go by, he’s already way ahead of his predecessor.

In the Warrington suburb of Culcheth, people are hopeful about what one of their own can achieve as the first northern PM in half a century

The Cherry Tree pub is an unassuming local. On a busy road in the Cheshire village of Culcheth, it is a chain-run pub where four shots cost £8, every burger comes with a soft drink, and sport is shown all day on the big screens. It is also a favourite of Andy Burnham, the new prime minister.

Many of the drinkers have a story about – arguably – Culcheth’s most famous son.

There is nothing woolly about the sheep awareness training a Kent farmer subjects our dog to

It’s another scorching day, maybe the ninth or tenth in a row. Work is impossible – I spend the afternoon wandering the house in search of the coolest place to stand. I’m busy interrupting a faint breeze at the foot of the stairs when my wife rings.

“This is ridiculous,” she says. “I’m standing still.”

This globetrotting cold fusion dish boasts south-east Asian, Middle-Eastern and even Italian influences, producing sweet and sour notes and a chilli kick

Can a person in a heatwave ever have too many cold noodle dishes? I’d wager no – hence today’s recipe. It started life as one of my favourite meals, the mighty spaghetti pomodoro, but then packed its bags and travelled through the Middle East, picking up some tahini along the way, then on to Indonesia for some heat (sambal oelek), and then hopped over to Vietnam for a final hurrah of fresh lime, coriander and peanuts. The result is a creamy but perky tomato sauce that can live in the fridge for up to a week for the too-hot-to-cook days.

In sea pools built with sandbags and rubble, Amjed Tantesh gives traumatised children brief respite from their daily lives

Swimming classes have started again in Gaza after three years of war, with hundreds of children learning to float, doggy paddle and take their first strokes in five makeshift sea pools built from sandbags and rubble.

The lessons allow a few hundred girls and boys to reclaim their childhood for a few hours in a place where there are no playgrounds, no formal education and children live in fear of continuing Israeli attacks. A UN survey in March found that 96% of children felt death was imminent.

Activity on the Gaza seafront

Don’t delay in taking advantage of the competition that is pushing up interest rates and increasing choice, experts say

It is shaping up to be a decent summer for savers as fierce competition among providers pushes up interest rates and increases choice.

You can currently get instant- and easy-access accounts that pay up to 5% interest, and fixed-rate savings bonds that pay almost that much. Meanwhile, those looking for a regular savings account can now get up to 8%.

Avtar spent decades wondering what happened to the mother he never got to know. Thousands of miles away, Nicci was haunted by the story of a half-brother given away before she was born. How did a chatbot bring them together?

As a small boy growing up in Amritsar, India, in the 1960s, Avtar Singh used to hear whispers. Your mum isn’t really your mum, the rumours would say. Your mum lives abroad. Avtar didn’t really pay any attention to it. “I thought, the neighbours are just making up stories.” But the stories were true: the woman raising Avtar was actually his grandmother. When he was too young to remember it, his father had emigrated to Canada to work as a teacher, leaving Avtar in the care of his paternal grandparents. His grandfather, a police officer, was a fearsome authoritarian, but his grandmother brought him up with tenderness, as if he were her own son. She called him by his nickname, Titu. He felt loved.

When Avtar was around eight years old, he was told about his family in Canada: his dad, his mum and a little brother were waiting for him there, and he would soon travel to join them. Just after his ninth birthday, Avtar found himself sitting on a plane, dressed in a three‑piece suit and tie. He was travelling alone. He had never flown before. He didn’t speak a word of English. He landed in Halifax, Nova Scotia, on Christmas Eve, 1968; his family met him at the airport and took him home. “I didn’t know what to think,” Avtar, now 66, tells me in a video call from his home in Abbotsford, British Columbia. “Before I knew it, it was the first week of January, and I was put in school.”

Jacob, 27, a volunteer manager, meets Sophie, 28, a journalist

What were you hoping for?
To meet someone who I could connect with and possibly go on further dates.

Need something brilliant to read this weekend? Here are six of our favourite pieces from the last seven days

There’s no denying the power of the film on the big screen. But how far should modern moral sensibilities influence adaptations of classics?

Everyone knows how dumb it is to be this person: the one who mourns the film adaptation of a favourite text because it misses out this scene, or misreads that particularly beloved character, or has a slightly “inauthentic” take on some detail. Of course I’m talking about Christopher Nolan’s film adaptation of the Odyssey, a poem I have loved since I was a teenager. I enjoyed the movie, in common with a huge number of other people. It seems remarkable, even dizzying, that the adaptation of a nearly 3,000-year-old poem took $264m (£196m) at the box office over its opening weekend, has sent translations of the Odyssey surging up the bestseller charts, and is sold out (for instance) at London’s BFI Imax screen deep into September. We are living in an Odyssey time, amid an Odyssey frenzy.

There is no point trying to be a purist about a beloved classic text. Whoever reads the Odyssey, including Nolan, inescapably does so through the prism of their prejudices, informed by the conditions of their own place and time. Since the Odyssey is the result of decades, maybe centuries, of non-literate oral poets working with memory and improvisation, there’s no precise “original” place or time to return to, anyway. But what I can’t help doing is observe the choices Nolan has made and think about their consequences – because there are always divides in the road, paths not taken by any adapter.

Officials have long lobbied for peak that rises 2,918 metres above sea level to be given coveted designation

More than four decades have elapsed since Evangelos Geroliolios made his first ascent to the home of the ancient gods. At the top of Mount Olympus, on the rocky peak of Greece’s highest mountain, he felt unalloyed awe.

“I’ve never forgotten that unique moment, that unique feeling up there on the throne of Zeus,” recalled Geroliolios, who as mayor of Dion-Olympus now spends a great deal of his time administering the area around the site.

niggyl :) has added a photo to the pool:

On the beach at Binalong Bay, Bay of Fires/larapuna country, Tasmania. January 2011.

Nikon Coolpix P7000, 6.0-42.6mm lens (28-200) f/2.8-5.6, 1/900th sec at f/5, ISO 100

Another frame from the CCD archive. The P7000 had a 1" CCD sensor a, a flip out screen and lens based IS. It was the last point and shoot before I got a DSLR.

photo-tez has added a photo to the pool:

薬師池公園

TRUE 2 DEATH has added a photo to the pool:

There’s something special about Japanese stations after midnight. Quiet platforms, glowing signals, and the anticipation of the last train. On the north edge of Tokyo at Minami-Senju Station.

Arakawa, Tokyo, Japan
July 2026

TRUE 2 DEATH has added a photo to the pool:

Tokyo Metro Senju Traction Substation after dark. From a nearby 12th-floor balcony, an entire fleet rests beneath the lights while the Sumida River leads the eye toward Saitama in the distance.

Arakawa, Tokyo, Japan
July 2026

OM jaagt op witwasbedrijven: 'Het gemak waarmee mensen zich laten gebruiken is schokkend'

Het Openbaar Ministerie gaat de komende tijd fors inzetten op ondernemingen die zich door criminelen laten gebruiken om misdaadgeld wit te wassen. Ook accountants en administratiekantoren die hun ogen sluiten voor verdachte transacties liggen onder het vergrootglas. Volgens landelijk coördinerend officier van justitie Anita van Dis is het schokkend hoe makkelijk gewone bedrijven zich voor het karretje van de onderwereld laten spannen. "We gaan dit de komende tijd keihard aanpakken."

Onderwereld krijgt grip op de bovenwereld

De kern van het probleem is niet ingewikkeld crimineel vernuft, maar bereidwilligheid. Miljarden aan misdaadgeld gaan via relatief simpele constructies de legale economie in: een bv op naam van een stroman, een factuur voor een dienst die nooit is geleverd, een betaling die via een nietsvermoedend bedrijf loopt.

Precies daar zit de zorg van justitie. Zolang er ondernemers zijn die een rekening beschikbaar stellen, en boekhouders die niet doorvragen, blijft het witwassen goedkoop en laagdrempelig. De onderwereld hoeft dan geen eigen infrastructuur te bouwen; die wordt aangeboden door de bovenwereld.

Recordbedrag afgepakt, en toch een druppel

Het OM pakte vorig jaar voor een recordbedrag van 433 miljoen euro aan crimineel vermogen af. Dat is het zoveelste jaar op rij dat de teller stijgt. Tegelijk erkent justitie dat het een fractie blijft van al het geld dat in de criminele economie rondgaat.

De stijging zegt dus vooral iets over de slagkracht van opsporing en beslaglegging, niet over de omvang van het probleem. Schattingen van de hoeveelheid geld die jaarlijks in Nederland wordt witgewassen lopen in de miljarden.

De poortwachters die wegkijken

Accountants, belastingadviseurs, notarissen en administratiekantoren zijn wettelijk poortwachter. Ze moeten weten met wie ze zakendoen en ongebruikelijke transacties onverwijld melden bij de Financial Intelligence Unit. Wie dat structureel nalaat, riskeert niet alleen tuchtrecht en bestuurlijke boetes, maar ook strafrechtelijke vervolging.

Justitie maakt daarbij onderscheid tussen niet weten en niet willen weten. Dat tweede — bewust wegkijken bij een klant die contant betaalt, geen aantoonbare bedrijfsactiviteit heeft of plots grote bedragen uit risicolanden ontvangt — komt in de praktijk steeds vaker neer op medeplichtigheid.

Rode vlaggen voor ondernemers

Wie zonder het te willen in een witwasconstructie belandt, is niet automatisch onschuldig: de wet kent ook schuldwitwassen, waarbij het volstaat dat iemand redelijkerwijs had moeten vermoeden dat geld van misdrijf afkomstig was. Let daarom op deze signalen:

• Een onbekende partij wil uw zakelijke rekening gebruiken voor een betaling aan een derde, tegen een vergoeding.
• Iemand vraagt of u bestuurder of aandeelhouder wilt worden van een bv waar u verder niets mee te maken hebt.
• Een klant betaalt hogere bedragen contant of in losse deelbetalingen net onder een drempel.
• Er wordt gevraagd om een factuur voor een prestatie die niet is geleverd, of om een omschrijving die niet klopt.
• Betalingen komen uit landen waar u geen enkele zakelijke relatie mee hebt.
• Iemand biedt aan uw slapende of bijna failliete bedrijf over te nemen, inclusief bankpassen en inloggegevens.

Wat er nu verandert

De aangekondigde koers betekent dat het OM zich niet langer alleen richt op de criminele hoofdrolspelers, maar nadrukkelijk ook op de faciliterende schil eromheen: de katvanger die tekent, de boekhouder die stempelt, de ondernemer die zijn rekening uitleent. Dat is bewust beleid, omdat een netwerk zonder dienstverleners veel moeilijker geld kan verplaatsen.

Voor bedrijven en kantoren is de boodschap daarmee tamelijk direct. Vastleggen wie uw klant is, doorvragen bij ongebruikelijke transacties en tijdig melden is niet langer alleen een administratieve plicht, maar het verschil tussen een compliancedossier en een strafdossier.

Hitte sloopt auto's. Accu's begeven het, motoren koken in de file voor de tunnel, banden klappen op asfalt van vijftig graden. In Nederland liep het aantal pechgevallen tijdens de hittegolf in juni met duizenden op, en in Zuid-Europa is het niet anders. Het vervelende is niet de pech zelf, maar de rekening die volgt als je geen pechhulp voor het buitenland hebt. Sleepkosten, hotelnachten, een huurauto en het terugbrengen van je auto: samen loopt dat makkelijk op tot een paar duizend euro.

Waarom de hitte zoveel pech veroorzaakt

De ANWB Wegenwacht zag tijdens de hittegolf eind juni ruim vierduizend pechgevallen méér dan de week ervoor. Op de drukste dag ging het om zo'n 4.200 meldingen, tegen 3.400 op een gewone werkdag. De klachten zijn elk jaar dezelfde: lege of doorgebrande accu's, oververhitte motoren en kapotte banden. Bij de alarmcentrale in Assen valt op dat er dit jaar bovendien opvallend veel versleten koppelingsplaten binnenkomen — typisch het gevolg van bergop optrekken in een file voor een Alpentunnel.

Voor de zomer als geheel rekende de ANWB op ongeveer acht procent meer hulpvragen dan vorig jaar, met de aantekening dat dat percentage verder oploopt als het in Zuid-Europa warm blijft. Bij de Belgische assistentieverlener Europ Assistance lag het aantal technische interventies in het buitenland vorige hittezomer al 24 procent hoger dan het jaar ervoor. Hitte is dus geen randverschijnsel meer, maar een van de belangrijkste voorspellers van autopech onderweg.

Verrassing nummer één: je autoverzekering dekt dit niet

Veel vakantiegangers gaan ervan uit dat hun allrisk-polis pech in het buitenland afhandelt. Dat is niet zo. Een gewone autoverzekering dekt schade door aanrijding, diefstal of brand — niet een technisch defect. Een kapotte accu, een oververhitte motor of een versnellingsbak die ermee stopt valt buiten de dekking. Wie volledig casco heeft, krijgt in het buitenland vaak wel hulp via de alarmcentrale, maar met beperkte vergoedingen: bij sommige polissen is een noodreparatie tot 150 euro het enige wat wordt betaald.

Sleepkosten, een hotelnacht terwijl de auto in de garage staat, vervangend vervoer en het transport naar Nederland zitten alleen in een aparte pechhulpdekking. Zonder die dekking betaal je alles zelf, meestal ook nog eens contant of per creditcard ter plekke.

Dit kost stranden zonder pechhulp

Een rekensom uit de praktijk

Je staat op zaterdagmiddag stil op de A7 bij Valence met een oververhitte motor. Wegslepen kost € 226,50. De garage kijkt maandag, rekent € 220 aan diagnose en constateert dat het onderdeel er pas over vijf dagen is. Twee hotelnachten voor een gezin: € 260. Een huurauto om de vakantie te redden, vijf dagen: € 450. De auto gaat uiteindelijk op een oplegger naar Nederland: € 1.400. Totaal: ruim € 2.550 — voor pech die met een dekking van een paar tientjes volledig was afgedekt.

Wat je krijgt voor je verzekering bij pech

Wat je daarvoor terugkrijgt: noodreparatie langs de weg, slepen naar de dichtstbijzijnde garage, hotelovernachtingen (bij Univé maximaal drie nachten à € 80 per persoon), vervangend vervoer — ABN AMRO vergoedt tot € 150 per dag, Interpolis € 125 per dag — en repatriëring als de auto niet binnen enkele dagen te repareren is. Ook het toesturen van onderdelen uit Nederland zit er meestal in.

Let op de kleine lettertjes. Vervangend vervoer geldt vaak pas als de reparatie langer dan vier tot acht uur duurt, een huurauto vergt bijna altijd een creditcard, en een caravan of camper valt niet automatisch onder dezelfde dekking.

Checklist voor wie nog moet rijden

• Sluit pechhulp buitenland af vóór vertrek — achteraf kan het niet, en veel polissen kennen een wachttijd.
• Controleer koelvloeistof, accu, bandenspanning en olie; laat bij een oudere auto een vakantiecheck doen.
• Zet het nummer van je alarmcentrale in je telefoon en fotografeer je polisblad en groene kaart.
• Bel áltijd eerst je eigen alarmcentrale, ook op de snelweg. Regel je zelf een sleepwagen, dan riskeer je dat de kosten niet worden vergoed.
• Bewaar elke factuur: berging, garage, hotel, taxi, treinkaartje. Zonder bonnen geen vergoeding.
• Vraag in de garage om een schriftelijke prijsopgave voordat er iets wordt gedemonteerd.
• Rijd in hitte 's ochtends vroeg, zet de airco maximaal zes graden onder de buitentemperatuur en leg water, eten en een paraplu achterin.

Kort samengevat

Hitte maakt autopech waarschijnlijker, en in het buitenland is de rekening voor die pech onevenredig hoog. Het verschil tussen twintig euro dekking en tweeduizend euro schade zit hem in één vinkje bij het afsluiten van je verzekering.

Vanillasludge posted a photo: