The Guardian’s picture editors select photographs from around the world
Continue reading...Sheffield Wednesday’s three-year stay in the Championship was ended in a cruel final twist of fate by their city rivals Sheffield United after a 2-1 derby defeat at Bramall Lane.
For their city rivals to operate the relegation trap door only added insult to injury as Wednesday’s miserable mathematical fate was confirmed.
Continue reading...We take a look at some of the best images on the final day of the Games, from bobsleigh to ice hockey
Continue reading...Highly rated councilmember makes last-minute entry after endorsing former ally Karen Bass – can she build a campaign to win?
Nithya Raman, a progressive urban planner, entered Los Angeles politics with a bang when she was elected to city council in 2020, defeating an incumbent Democrat endorsed by Nancy Pelosi and Hillary Clinton.
More than five years on, the 44-year-old is making waves again with her last-minute entry into the LA mayoral race. Raman filed to run just hours before the deadline – after recently endorsing Mayor Karen Bass for re-election – to the surprise of constituents, and political allies and opponents alike.
Continue reading...When I was feeling utterly worn out, a stranger came along to give my kids joy
Read more in the kindness of strangers series
I was completely exhausted. While wrangling two kids aged under three, my husband and I had just moved all the way from the Kimberley to Tasmania. I remember being totally sleep deprived and trying to furnish a new house entirely from op-shops, without a support network around. I was so tired I’d recently driven the car into the fence at home – that’s the level of exhaustion I was dealing with!
We were out doing the groceries when I let the kids sit on those small mechanical rides you find out the front of shopping centres, while I sat down to take a breather. I never actually put any money in to start the rides, because I considered them a waste. When you’ve got little kids, you don’t have much disposable income to splash on silly things like that.
Continue reading...As a doctor, I have a front-row seat to the physical, emotional and financial impact on women who find themselves in the role of primary carer
‘Why do you always grip the dashboard like that when I am driving?’
It’s the bleary-eyed 5am run to rowing practice and I have just relented to the eager ‘Can I drive?’ When your teenager takes a reluctant ‘I guess’ as full-throated approval, you still want to show grace. Especially when there are many more mandated hours of supervision en route to a probationary licence.
Continue reading...In the world being ushered in by Trump, power will prevail over cooperation. We will come to rue having taken this path
The Canadian prime minister, Mark Carney, inspired a wave of enthusiastic nodding among the cosmopolitan crowd gathered in Davos last month when he took to the podium and proclaimed that the world order underwritten by the United States, which prevailed in the west throughout the postwar era, was over.
The organizing principle that emerged from the ashes of the second world war, that interdependence would promote world peace by knitting nations’ interests together in a drive for common security and prosperity, no longer works. The US blew it up.
Continue reading...The long-running series in which readers answer other readers’ questions on subjects ranging from trivial flights of fancy to profound scientific and philosophical concepts
• This week’s question: what would happen to the world if computer said yes?
I’ve always thought it would be good to acquire an old warehouse in every town throughout the land and convert it into low-rent community workspaces for artists, local charities and small businesses getting off the ground. A kind of people’s WeWork. What would others do with a humungous, but not unlimited, pile of dosh to benefit society? Roland Freeman, West Yorkshire
Send new questions to nq@theguardian.com.
Continue reading...The comedian on overcoming her shyness, doing standup in secret and being a chaos magnet
Born in Canterbury in 1987, Harriet Kemsley is a comedian and podcaster. She began standup in 2011, winning a string of best newcomer awards. As well as touring, she has appeared on 8 Out of 10 Cats and LOL: Last One Laughing UK. In 2017 she starred in the Viceland reality series Bobby & Harriet Get Married with fellow comedian Bobby Mair, with whom she has a four-year-old daughter, Mabel. She presents the podcast Single Ladies in Your Area with Amy Gledhill, and her new show, Floozy, begins in October.
This thick fringe was a big part of my childhood. Sadly now I don’t have the get-up-and-go to maintain one. It’s a separate job altogether. I have no idea where the photo was taken; it could have been Kent, it could have been on holiday, but either way I would have loved that ice-cream. My expression is pure joy. My parents say that I was a conscientious child and very well-behaved. Sadly this has been in steady decline over the years. I was incredibly shy and didn’t know what to say to anybody. Someone would ask how I was and I would panic and say nothing. I have a younger brother and sister but nobody ever thought I was the eldest as I didn’t seem responsible enough.
Continue reading...It’s what happens when people, especially women, are overworked and underappreciated. Time for all the incompetent slackers to step up ...
Are you bone-deep exhausted and struggling to cope? Do you have “insomnia, headaches, irritability, emotional flatness and a sense of being permanently on?” I mean, obviously you do, you’re a person existing in 2026, but you may also have a “competence hangover”. That’s what Grazia says some women in the workplace are experiencing. They are depleted by accepting additional responsibilities, over delivering, taking on emotional labour, supplying the Colin the Caterpillar birthday cake, and generally being the person to whom everyone complacently says: “What would we do without you?!”
It’s a familiar story in the domestic sphere, where women shoulder disproportionate responsibilities plus a bonus mental load. At work, as multiple surveys and reports have indicated in recent years, they are more likely to burn out (the “competence hangover” sounds like burnout lite). In large part this is due to difficulties reconciling the domestic burden and professional obligations. Other factors also amp up the pressure to over perform professionally: women’s extra hours are rewarded less than men’s, according to a 2024 study; presenteeism means women who work more efficiently (completing their work in fewer hours) are judged negatively for it; and they lack the “status shield” men enjoy, meaning they’re more likely to bear the brunt of negative emotions and perceptions. No wonder McKinsey’s 2025 Women in the Workplace report suggested for the first time that “women are less interested in being promoted than men”.
Continue reading...Scheidend minister-president Dick Schoof vond het premierschap "niet de makkelijkste baan" die hij ooit had, maar "wel de leukste". Dat zegt hij in een videoboodschap die hij daags voor zijn vertrek op X heeft geplaatst. Hij bedankt daarin de Nederlandse bevolking "voor alle steun, aardige woorden en opbouwende kritiek" in de afgelopen anderhalf jaar.
"Het was een voorrecht om namens Nederland een rol te kunnen spelen op het internationale podium", zegt Schoof. Hij vindt het jammer dat zijn kabinet de vier jaar niet heeft volgemaakt. Het viel in juni vorig jaar toen de PVV zich terugtrok na onenigheid over de asielplannen. Later stapte ook NSC nog uit de coalitie uit onvrede over de koers ten aanzien van Israël.
Schoof wenst zijn opvolger Rob Jetten en diens kabinet veel succes. "Hun succes is ons succes, als land. En ik hoop dus van harte dat het jaren worden van oplossingen, vooruitgang en verbinding."
HOUTEN (ANP) - Het is voorlopig klaar met het winterse weer. "Deze week staan zelfs de eerste echte lentedagen op het programma met woensdag zeer lokaal zelfs bijna 20 graden", schrijft Weeronline. Dinsdag verwacht het weerbureau de eerste "lenteachtige" taferelen.
Maandag blijft het overdag nog wisselvallig. In de middag is het droger en breekt de zon geregeld door, wat voor regenbogen kan zorgen. Lokaal verwacht Weeronline een temperatuur tot 15 graden.
Woensdag staat volop lenteweer op de planning. "In de drie zuidelijke provincies zijn maxima van 18-19 graden mogelijk. Het is zelfs niet uitgesloten dat we in stedelijke gebieden een warme dag van 20 graden kunnen noteren en dat zou uitzonderlijk vroeg zijn", aldus Weeronline. Dit gebeurde in februari 2019 voor het laatst in Limburg, toevallig op exact dezelfde dag. De dag daarna verwacht het weerbureau opnieuw "vrij warm" weer.
MAR-A-LAGO (ANP/RTR) - De Amerikaanse Secret Service heeft zondag bekendgemaakt dat agenten een man van in de twintig hebben doodgeschoten nadat hij had geprobeerd illegaal een beveiligd gebied te betreden bij het Mar-a-Lago-resort van president Donald Trump in West Palm Beach, Florida.
Trump bevindt zich momenteel in Washington.
NIJMEGEN (ANP) - Tijdens de jaarlijkse herdenking van het bombardement op Nijmegen hebben actievoerders van XR Justice Now de toespraak van de Amerikaanse ambassadeur Joe Popolo verstoord. De politie heeft negen mensen opgepakt wegens verstoring van de openbare orde, aldus een woordvoerder.
De stad staat dit weekend stil bij het Amerikaanse bombardement dat de stad 82 jaar geleden trof. Daarbij verloren achthonderd mensen het leven en raakten er duizenden gewond. Een groot deel van de binnenstad werd verwoest. Het bombardement ging de geschiedenis in als een vergissing, omdat het centrum van de stad niet het doelwit was.
De herdenking was buiten op het plein bij het stadhuis. Volgens de woordvoerster van burgemeester Hubert Bruls begon een aantal mensen tijdens de speech van Popolo "met spandoeken en mondeling" lawaai te maken.
'Valse geschiedschrijving'
In een verklaring stelt XR Justice Now dat ze met het protest "de huidige rol van de VS in het doden van onschuldige mensen over de hele wereld aankaarten".
De stad was destijds bezet door de Duitsers. De piloten waren op weg naar Duitsland maar moesten vanwege het slechte weer rechtsomkeer maken. Ze moesten, volgens opdracht, op zoek naar een ander geschikt doel (een zogeheten gelegenheidsdoel) en kozen voor het spoorwegemplacement in Nijmegen, om zo de Duitse wapentransporten tegen te houden. Toch werd ook het centrum zwaar getroffen.
XR Justice Now (onderdeel van Extinction Rebellion Nederland) noemt het "valse geschiedschrijving" dat het bombardement veelal een vergissing wordt genoemd. "We weten hoe belangrijk het is om een accuraat beeld te schetsen van dit soort daden om meer leed te voorkomen."
De documentaire Raving Iran toont een paradox die wringt en blijft hangen. Een regime dat cultuur probeert te reguleren tot op het bot, en een generatie die zich daar nauwelijks nog door laat intimideren. Wat opvalt is niet alleen de ondergrondse techno, de geheime feesten in de woestijn of de constante dreiging van arrestatie. Het is de openhartigheid. Bijna iedereen spreekt vrijuit over de overheid, en zelfs tegenover ambtenaren valt een opmerkelijke directheid op.
Die openheid lijkt op het eerste gezicht roekeloos. Twee dj’s, Anoosh Rakizade en Arash Shadram, die zonder omwegen uitleggen dat hun werk feitelijk verboden is, die hun frustratie over censuur uitspreken tegenover functionarissen die hen kunnen dwarsbomen, of erger. Toch voelt het geen moment als bravoure. Eerder als vermoeidheid. Alsof de energie om nog toneel te spelen simpelweg op is.
De documentaire is inmiddels bijna tien jaar oud, en dat gegeven schuift de film in een ander licht. Wat toen nog voelde als een ondergrondse spanning, blijkt onderdeel van een bredere ontwikkeling. De openhartigheid die in de film doorsijpelt, was geen uitzondering. Het was een voorbode.
De recente en steeds groter wordende protesten in Iran maken dat pijnlijk zichtbaar. Wat in Raving Iran nog kleinschalig en impliciet is, is inmiddels uitgegroeid tot openlijke, massale confrontatie. Vrouwen die hun hoofddoek afwerpen, jongeren die de straat op gaan, slogans die direct de kern van het regime raken. De terughoudendheid is verdwenen. De onderstroom is bovengronds gekomen en wordt daar door het regime hard weer naar teruggeslagen. Deze documentaire laat zien dat dat tevergeefs is.
Het legt daarmee een laag bloot die zelden zichtbaar wordt in geopolitieke analyses. Repressie leidt niet automatisch tot stilte. In dit geval ontstaat een vorm van alledaagse dissidentie. Geen grote gebaren, geen georganiseerde oppositie, eerder een constante onderstroom van kritiek die zich uit in gesprekken, blikken en kleine keuzes. Muziek maken zonder toestemming wordt zo een politiek statement, zelfs als het primair als artistieke noodzaak voelt.
Interessant is hoe de interactie met de bureaucratie verloopt. De ambtenaar die hen te woord staat, opereert binnen het systeem, bewaakt regels, stelt grenzen. Tegelijkertijd ontstaat er ruimte voor een bijna informele uitwisseling. Geen theatrale confrontatie, eerder een ongemakkelijke dialoog waarin beide partijen weten hoe de werkelijkheid in elkaar zit. De regels worden benoemd, de beperkingen erkend, en toch klinkt er onder de oppervlakte iets als wederzijds begrip.
Dat maakt de film ongemakkelijk. Het zwart-witbeeld van onderdrukker en onderdrukte vervaagt. De staat is aanwezig, controlerend, vaak hard. Tegelijkertijd bestaat die staat uit individuen die zelf ook binnen datzelfde systeem manoeuvreren. De openhartigheid van de dj’s werkt daardoor als een spiegel. Niet alleen richting de macht, ook richting de mensen die die macht uitvoeren.
Met de kennis van nu krijgt die openheid een andere lading. Wat in 2016 nog leek op persoonlijke moed of individuele vermoeidheid, blijkt onderdeel van een bredere erosie van gezag. Als mensen zelfs tegenover vertegenwoordigers van de staat hun kritiek nauwelijks nog inhouden, is de legitimiteit al aan het schuiven. De protesten van de afgelopen jaren bevestigen dat proces. Ze maken zichtbaar wat in de film al hoorbaar was.
De uiteindelijke keuze om Iran te verlaten voelt dan ook minder als een dramatische breuk en meer als een logische uitkomst van een proces dat al gaande was. Wanneer openheid structureel geen ruimte krijgt om iets te veranderen, verschuift het speelveld. De energie verplaatst zich. Eerst naar de marge, daarna over de grens.
Raving Iran laat zien dat verzet zich lang niet altijd manifesteert als heroïsche strijd. Soms is het simpelweg het blijven zeggen wat iedereen al denkt. Hardop, zonder omweg, zelfs tegen degene die het systeem vertegenwoordigt. Dat is tegelijk klein en ontwrichtend.
Raving Iran, gezien tijdens Films that Make Noise in het Haagse PAARD, een reeks die muziek expliciet als vorm van verzet positioneert. Wil je hem kijken? Dat kan hier op youtube
Veel Palestijnen zijn Israëlisch staatsburger. Hun positie wordt steeds meer ondermijnd. „Er worden tientallen wetten aangenomen die afbreuk doen aan hun rechten.”