If professional athletes can represent more than one country, let alone multiple clubs, why shouldn’t fans change teams?

“I was fanatically pro-German when the Germans were here to protect us against the Americans, and now that Americans are here to protect us against the Germans, I am fanatically pro-American … you and your country will have no more loyal partisan in Italy than me – but only as long as you remain in Italy.”

This passage from Joseph Heller’s Catch-22 – as an old Italian man explains the logic behind his fickle wartime expedience to a naive American soldier – plays with the question of what constitutes true strength. Universally perceived as weak, Italy are in fact the strongest nation in the second world war, according to the old man. And that, sort of, explains my feelings on football fandom.

Do you have an opinion on the issues raised in this article? If you would like to submit a response of up to 300 words by email to be considered for publication in our letters section, please click here.

Continue reading...

Alcohol is embedded in profession where long hours, loneliness and lobbying are the norm, report finds

Parliament is “Britain’s last alcohol-soaked workplace” where MPs are offered free drinks as early as midday despite alcohol-related scandals, a report has revealed.

Drinking is commonplace and some MPs have had their stomachs pumped after consuming so much alcohol that they ended up in hospital, one disclosed.

Continue reading...

Brazil legend’s decision to play in Serie C at 46 has divided fans – but the man who arranged the deal has high hopes

On a scorching summer afternoon in Ravenna, a city far better known for its fifth-century Byzantine mosaics and Dante’s tomb than for footballing glory, eyes are peeled in the historic centre for one of world football’s most recognisable figures – a man who featured in the World Cup final half-time show alongside Madonna and Ronaldo: Ronaldo de Assis Moreira, better known as Ronaldinho.

“We haven’t seen him yet,” four Ravenna supporters sitting at a cafe say with dry irony as they flip through La Gazzetta dello Sport, Italy’s famous pink sports daily. They are undeniably sceptical, viewing the signing as a purely commercial operation, yet deep down they still harbour the dream of seeing the 2005 Ballon d’Or and 2002 World Cup winner wear their yellow and red shirt.

Continue reading...

Get your balls, pucks, Scrabble boards and packs of cards away from me – all I want is space to be together, ideally with a coffee or a glass of wine

The other day, I met a friend at the park for a catch-up. After 45 minutes of blissful note-swapping – my new tabi shoes, his new boyfriend – he pulled out a pair of ping-pong paddles and indicated a nearby table. “Fancy a quick game?” We are no longer speaking.

I’m joking, but only sort of. As far as I’m concerned, games of any sort ought to be illegal once everyone present is over the age of 12. I will make grudging exceptions for professional athletes, because apparently they’re earning a living, and realistically there is very little chance of me being asked to join in with, say, the Wimbledon final. But when it comes to anything less formal, the risk of being corralled is just too high: bat those balls, pucks, packs of cards, spinning bottles and Scrabble boards away from me, please.

Emily Watkins is a freelance writer based in London

Do you have an opinion on the issues raised in this article? If you would like to submit a response of up to 300 words by email to be considered for publication in our letters section, please click here.

Continue reading...

Private White VC’s James Eden says PM should not be criticised for wearing a high-quality British-made brand

It has not yet been two weeks since James Eden, the founder of the Manchester men’s clothier Private White VC, saw one of his best-known customers move in to No 10 Downing Street.

In any sane world the man who makes the prime minister’s jackets would be popping open the champagne. His garments have been seen by millions of people and described by journalists all over the world writing about Burnham’s buttoned-down style.

Continue reading...

Cloud infrastructure services grew at their fastest for eight years during the second quarter of 2026, thanks to the AI craze and continued demand for flexible and scalable IT infrastructure. According to the latest figures from Synergy Research, enterprise spending on cloud infrastructure passed $143 billion in Q2, a year-on-year growth rate of 43 percent. This followed 11 successive quarters of increasing growth rates, during which the market has now doubled in size. Synergy says that total market revenues for the preceding 12 months add up to an impressive $500 billion. Public IaaS and PaaS platforms account for the bulk of this, and these expanded by 47 percent during Q2. While cloud-based services have been growing at quite a decent rate for some time as organizations expand their IT using this route, the introduction of AI services has given them an extra boost. “AI has, of course, driven most of that incremental growth, and we now see year-on-year growth rates of 165 percent for AI-specific cloud services. It is the handful of leading cloud providers and neoclouds who are mostly benefiting from that market acceleration,” comments Synergy chief analyst John Dinsdale. And the top three global players continue to dominate the market, with Amazon Web Services (AWS), Microsoft Azure and Google Cloud together accounting for 67 percent of all the cloud revenue during the quarter. That percentage has increased since the third quarter of last year, when the triumvirate made up 63 percent of enterprise cloud infra spending. AWS is still the largest beast in this sector of the compute arena, taking 28 percent of the market, but its lead over Microsoft is now less impressive, with the Redmond giant making up another 20 percent. Google remains in third place on the global stage, at 15 percent. Among the tier two cloud providers, Synergy reckons those with the highest growth rates include CoreWeave, Oracle, Crusoe, Nebius, and Nscale. However, Oracle accounts for 4 percent of market share, while CoreWeave is another 2 percent. Other firms with a market share of 1 percent (to the nearest percentage point) include IBM, Akamai, Baidu, China Mobile, China Telecom, China Unicom, Snowflake, Tencent, and SAP. Synergy says that nine rent-a-gpu neocloud operators are now among the top 40 cloud providers, based on service revenue. Geographically, the US remains the world’s largest cloud market by some margin, and its share is actually increasing, growing by 49 percent in Q2, well above the worldwide average. Other countries growing at above the average include India, Indonesia, Ireland, Thailand, and Malaysia. In Europe, the largest cloud markets remain the UK and Germany, but the fastest growing markets are Ireland, Norway, Denmark, and Finland.®

Social

Kijk nou. De FIFA trekt haar keutel in. Het plan om het WK te verkopen aan degene die Gianni Infantino het meeste geld bood om alle kleine voetbalbonden van de wereld om te kopen gaat in de ijskast. Dat kon ook niet echt anders nadat de UEFA een boycot aankondigde en er daarna alleen maar meer mensen riepen dat het nieuwe plan een heel erg slecht idee was. Dit is dus een zuivere overwinning voor het echte, pure voetbal waarin het niet om geld draait. Daarom worden er dit jaar weer 167 Champions League wedstrijden gespeeld, vindt de finale van de Spaanse Super Cup plaats in Qatar en gaan we voor het WK van 2034 naar Saoedi-Arabië. En Cryscencio Summerville kan dan gewoon op de fiets komen want die woont er al! Nu alleen nog even wachten wat voor clown de KNVB als nieuwe bondscoach aanstelt.

Wie na 1 november met alleen een vroegpensioen naar een ander EU-land verhuist, regelt zijn ziektekosten voortaan zelf. De vraag die daarna komt is simpel en tot nu toe onbeantwoord: wat kost dat dan? Wij zochten de tarieven op in drie populaire bestemmingen. De uitkomst is niet wat de meeste emigranten vrezen.

Eerst het voorbehoud dat het CAK zelf maakt: er is nog geen definitief besluit. De uitvoerder van de buitenlandregeling schrijft dat de regels "mogelijk" veranderen en verwacht eind september meer duidelijkheid. De verwachte ingangsdatum blijft 1 november 2026, en de verwachte uitkomst blijft dat alleen AOW, Anw, WAO, WIA en Wajong nog toegang geven tot een zorgverzekering via het CAK. Vroegpensioen, RVU en wachtgeld vallen eraf, en met hen de andere niet-wettelijke regelingen zoals keuzepensioen en de overbruggingsuitkering OBR. Wie al klant is, houdt zijn rechten.

Voor de nieuwkomer betekent het: zelf dekking regelen tot de AOW-leeftijd. Die ligt in 2026 en 2027 op 67 jaar en vanaf 2028 op 67 jaar en drie maanden. Voor wie op zijn 61ste stopt, is dat een gat van zes jaar.

Spanje: 60 euro per maand, maar pas na een jaar

Spanje heeft de netste oplossing voor precies deze groep: het convenio especial, een vrijwillige aansluiting bij het publieke stelsel. De prijs staat landelijk vast op 60 euro per maand onder de 65 en 157 euro per maand daarboven. Geen eigen bijdragen, geen wachttijden, geen uitsluiting van aandoeningen die u al had. Dat laatste is voor een zestiger goud waard.

Er zit één stevige drempel in. U moet zijn ingeschreven bij de gemeente én een jaar aantoonbaar verblijf hebben. Verblijf elders in de EU telt daarbij mee, dus de jaren in Nederland zouden moeten volstaan — maar dat is een lezing van de regel, niet iets wat Madrid u zwart-op-wit garandeert. En dan nog: medicijnen buiten het ziekenhuis komen volledig voor eigen rekening.

Wie liever particulier gaat, betaalt bij de grote drie tussen de 74 en 180 euro per maand. DKV rekent 74 euro voor de leeftijdsgroep 50 tot 64 jaar, Adeslas rekende in 2025 voor zijn seniorenpolis 82 tot 89 euro, en de speciale residentenpolis van Sanitas — die voldoet aan de eisen bij inschrijving — kost 179,50 euro per maand. Op Ibiza loopt een vergelijkbare Sanitas-polis op tot 295 euro.

"Wie op zijn 61ste stopt, moet zes jaar overbruggen tot de AOW"

Portugal: nul euro premie, maar wel de rij van de SNS

Portugal is op papier het goedkoopst. Elke legale resident uit een EU-land is begunstigde van de Serviço Nacional de Saúde, zonder premie. U vraagt een utente-nummer aan en u zit erin. Eigen bijdragen bestaan sinds 2022 alleen nog bij de spoedeisende hulp zonder verwijzing: 14, 16 of 18 euro, met een maximum van 40 euro per bezoek.

Reken wel af met een misverstand dat in de expatgroepen blijft rondzingen: er is géén vrijstelling voor 65-plussers meer. De vrijstellingenlijst kent zwangeren, minderjarigen, mensen met minstens 60 procent arbeidsongeschiktheid en huishoudens onder de inkomensgrens van 805,70 euro per persoon. Leeftijd staat er niet bij.

De keerzijde is de wachtlijst en het gebrek aan Nederlandstalige hulp. Een aanvullende particuliere polis kost bij de seniorenvariant van Multicare vanaf 83,17 euro per maand, volgens de tarieflijst van 2024. Let op de leeftijdspoortjes: het gewone Multicare-pakket sluit nieuwe verzekerden boven de 60 uit, Allianz stopt bij 65, en Médis accepteert tot 75 jaar maar legt wie na zijn 55ste instapt vanaf 70 jaar een eigen risico van 750 euro op bij ziekenhuisopname.

Frankrijk: drie maanden niets, dan 70 procent

Frankrijk laat u eerst wachten. Toegang tot de Protection universelle maladie krijgt u pas na drie maanden verblijf, en de kas toetst per geval of u wel verblijfsrecht heeft. Wie geen arbeidsinkomen heeft maar wel pensioen, is in de regel vrijgesteld van de gevreesde inactievenpremie van 6,5 procent. Premie nul, dus.

Alleen: het Franse basisstelsel vergoedt maar ongeveer 70 procent van het tarief, plus twee euro eigen bijdrage per consult. Een mutuelle is daarom geen luxe. Voor de leeftijdsgroep 56 tot 65 jaar liggen de gemiddelden dit jaar op 74 euro voor een magere polis, 96 euro voor een middenpakket en 155 euro voor ruime dekking. Voor een 60-jarige komt het gemiddelde uit op 107 euro per maand.

Er hangt bovendien een onbekende boven de Franse route. De begrotingswet van 30 december 2025 kondigt een nieuwe eigen bijdrage aan voor inactieve PUMa-gerechtigden die op grond van een verdrag geen Franse premie betalen — exact de groep waar het hier over gaat. Het bedrag is nog niet gepubliceerd.

De rekening: drie landen naast elkaar

De verrassing: het CAK was vaak duurder

Hier wordt het pijnlijk voor iedereen die de wijziging als pure aanslag las. De verdragsbijdrage die het CAK inhield, is namelijk geen vast bedrag maar een percentage van uw pensioen: een nominaal deel van 157 euro per maand, plus 4,85 procent Zvw en 9,65 procent Wlz over uw inkomen, en dat totaal maal de woonlandfactor. Die factor is 0,4408 voor Spanje, 0,3205 voor Portugal en 0,8304 voor Frankrijk.

Reken het uit voor een bruto vroegpensioen van 45.000 euro, vóór aftrek van heffingskortingen, en u komt op ongeveer 287 euro per maand in Spanje, 209 euro in Portugal en 541 euro in Frankrijk. Bij 30.000 euro pensioen is dat 229, 166 en 431 euro.

Zet die getallen naast de 60 euro van het convenio especial of de nul euro van de SNS, en de conclusie is oncomfortabel: voor wie een behoorlijk vroegpensioen heeft, was Nederland niet de goedkope optie maar de dure. Alleen in Frankrijk, met zijn hoge woonlandfactor en de verplichte mutuelle bovenop, houden de bedragen elkaar ongeveer in evenwicht.

"Het risico verschuift niet naar uw portemonnee maar naar de keuringsarts"

Waar het wél pijn doet

Het probleem van deze wijziging is geen prijsprobleem maar een toegangsprobleem. Het CAK vraagt niet naar uw bloeddruk. Een Spaanse of Portugese particuliere verzekeraar wel. Aandoeningen die u al had en niet meldde, zijn uitgesloten. Wachttijden lopen bij een seniorenpolis op tot acht maanden voor ziekenhuisopname, prothesen, chemotherapie en dialyse — precies de zorg waarvoor u een verzekering wilt. Overstapregelingen die die wachttijden schrappen, gelden alleen als u aantoonbaar al een jaar een particuliere polis had. Uw Nederlandse E104-verklaring bewijst wettelijke verzekeringstijd en werkt richting publieke stelsels; dat een commerciële verzekeraar in Alicante er wachttijden voor laat vallen, is nergens vastgelegd.

Daarbovenop komt het verblijfsrecht. Een economisch niet-actieve EU-burger moet bij inschrijving bestaansmiddelen en volledige ziektekostendekking aantonen. Portugal neemt daar een verklaring op erewoord voor, Spanje wil papieren zien, Frankrijk toetst bij de aanvraag. Geen polis kan dus betekenen: geen inschrijving, en zonder inschrijving geen toegang tot het publieke stelsel. Een kip-en-eiprobleem waar het overgangsjaar het meest wringt: in Spanje heeft u een jaar verblijf nodig voor het convenio, in Frankrijk drie maanden voor de PUMa, en die maanden moet u particulier overbruggen.

Wat u nu kunt doen

• Emigreert u dit najaar met vroegpensioen? Onderzoek serieus of vertrek en aanmelding bij het CAK vóór 1 november haalbaar zijn. Uitstel kost u zes jaar dekking.
• Wacht niet op de definitieve tekst. Vraag nu al bij een Spaanse of Portugese verzekeraar een gezondheidsverklaring en een premievoorstel aan, zodat u weet of u überhaupt geaccepteerd wordt.
• Ga in Spanje na of uw gemeente en regio het convenio especial soepel afgeven, en welk bewijs van een jaar verblijf zij verlangen.
• Reken in Frankrijk de mutuelle mee in uw begroting en houd rekening met een nieuwe, nog onbekende PUMa-bijdrage voor inactieven.
• Vraag vóór vertrek het formulier E104 of S040 aan bij uw Nederlandse zorgverzekeraar. Het bewijst uw verzekeringsverleden en voorkomt problemen bij het publieke stelsel in uw nieuwe woonland.
• Heeft uw partner al AOW en dus een CAK-verzekering? Vraag in het woonland of u meeverzekerd kunt worden. In sommige landen lukt dat alleen als u getrouwd bent.

De ironie van deze hervorming is dat de rekening voor veel emigranten omlaag gaat, terwijl de zekerheid verdwijnt. Nederland betaalde duur voor een systeem waarin niemand geweigerd werd. Vanaf november doet de markt het goedkoper, met een gezondheidsvragenlijst als toegangspoort.

Meer weten?

• CAK: emigreren met vroegpensioen, recht op CAK-zorgverzekering vervalt
• VBNGB: Nederland wil niet meer garant staan voor zorg van vervroegd gepensioneerden
• Grenzenloos: met vroegpensioen naar het buitenland, let op je zorgverzekering

CADZAND (ANP) - Meer dan 1900 vrijwilligers rapen de komende twee weken zwerfafval van de stranden. De jaarlijkse Beach Cleanup Tour is zaterdag begonnen in Cadzand en op Schiermonnikoog. Ze focussen vooral op plastic troep.

Het is de dertiende editie van de strandopruimactie. Sinds 2013 is in totaal 119.000 kilo afval opgeruimd.

Volgens organisator Stichting De Noordzee neemt de gemiddelde hoeveelheid afval op de stranden af, maar is het aandeel klein plastic daarin steeds groter. Dat is moeilijker op te ruimen dan groter afval en het verspreidt zich snel door het hele ecosysteem. "Dat kan potentieel levensgevaarlijk zijn voor dieren én mensen", zegt Gita Maas, projectleider Noordzeeverontreiniging.

Microplastics, minuscule deeltjes plastic, vervuilen wereldwijd oceanen, rivieren, bergketens, de bodem en de lucht. Het effect op levende wezens is nog niet goed bekend.

AMSTERDAM (ANP) - Hulpverleners van de dierenhulporganisatie Animal Heroes vertrekken zondag naar de Spaanse provincie Ávila, ten westen van Madrid. Die provincie is zwaar getroffen door natuurbranden.

Vanaf maandagochtend kopen zij ter plaatse noodvoer en andere hulpgoederen voor dieren in het gebied. Dit wordt daarna met lokale vrijwilligers verdeeld onder de dieren. Animal Heroes is daarnaast een inzamelingsactie gestart om de noodhulp ook de komende weken voort te zetten.

In eerste instantie wordt voedsel geregeld voor vogels, konijnen, paarden, ezels, schapen, geiten, runderen en wilde dieren die door de bosbranden zijn getroffen.

"Veel dieren overleven de vlammen, maar niet de periode daarna," zegt Esther Kef van Animal Heroes. "We kunnen onmogelijk alle dieren redden, maar we hopen met deze actie voor zoveel mogelijk dieren een verschil te maken."

Een rechterlijke uitspraak, een gerucht op Facebook en een arbeidsmarkt die jongeren buiten de deur houdt. In twee etmalen kwamen zeker 50.000 mensen de Spaanse exclave Ceuta binnen. Zevenenvijftig van hen haalden de kust niet.

Een stad van 83.000 inwoners kreeg er in één dag tienduizenden bij

De cijfers zijn zo groot dat ze bijna abstract worden. Volgens de Spaanse autoriteiten drongen de afgelopen dagen ten minste 50.000 migranten Ceuta binnen; de president van de autonome stad, Juan Jesús Vivas, kwam later op zo’n 60.000 uit. Ceuta heeft 83.595 inwoners. Dat betekent dat de bevolking van het stadje in een etmaal met tientallen procenten opzwol.

Ze kwamen vooral uit Fnideq, het Marokkaanse kustplaatsje dat vroeger Castillejos heette, hemelsbreed enkele honderden meters tot drie kilometer van Spaans grondgebied. Aan de Marokkaanse kant stond een rij van vijf kilometer lang: jongeren in sportkleding, families met baby’s, ouderen, mensen die slecht ter been waren. Zwemmend, wadend om de golfbreker van Tarajal heen, met zwembanden en luchtmatrassen, of klimmend over de hekken.

“We hebben er vijf uur over gedaan vanaf een strand bij Castillejos. We hebben veel kou geleden, maar het was het waard.”

De teller van de doden liep de hele donderdag en vrijdag op: negen, vierentwintig, drieënveertig, uiteindelijk zevenenvijftig. De meesten verdronken; anderen kwamen in de verdrukking bij een poging de pier te beklimmen. In heel 2025 kwamen op deze route 46 mensen om — dat was tot vorige week het dodelijkste jaar ooit.

Het arrest van 8 juli en het gerucht dat eruit voortkwam

De directe aanleiding is juridisch. Op 8 juli bepaalde de Spaanse Hoge Raad dat zogeheten heetgebakken uitzettingen niet mogen worden toegepast op mensen die zwemmend aankomen: wie geen fysieke grensbarrière doorbreekt, zoals een hek, valt niet onder die regeling en heeft recht op een individuele behandeling.

Wat daarna gebeurde, was een klassiek geval van een halfbegrepen uitspraak. Via openbare Facebook-groepen en WhatsApp ging weken lang het bericht rond dat wie zwemmend Ceuta bereikt niet meer wordt teruggestuurd — en vervolgens dat de grens simpelweg open was. Bij de grens vroegen jongeren aan verslaggevers of je nu zonder papieren Spanje in kon.

Premier Pedro Sánchez reisde vrijdag naar Ceuta en koos harde woorden: wat er gebeurde was “een aanval, een schending van de territoriale integriteit van Spanje”. Marokko sprak hij vrij; de schuld legde hij bij “de eigenzinnige lezing” die mensensmokkelnetwerken van het arrest hadden gemaakt. Zijn oplossing is even praktisch als symbolisch: een lijn boeien in het water bij de golfbreker, zodat er wél een fysieke grens is en uitzettingen weer binnen de uitspraak vallen.

Even snel als ze kwamen, waren de meesten ook weer weg. Vrijdagavond meldde Binnenlandse Zaken dat 48.300 mensen vrijwillig naar Marokko waren teruggekeerd, sommigen zwemmend, anderen via hekken die eenrichtingsverkeer terug mogelijk maakten. Spanje stuurde bijna 350 agenten en zestig militairen. In Den Haag eiste minister Berendsen van Buitenlandse Zaken dat Spanje “vandaag nog” maatregelen zou nemen; aanvullende Nederlandse maatregelen achtte het kabinet niet nodig.

De cijfers achter het water

En dan de vraag die in Spanje nauwelijks werd gesteld: waarom zou iemand vijf uur in koud water gaan liggen?

Marokko boekte dit voorjaar op papier vooruitgang. Het planbureau HCP stapte in het eerste kwartaal van 2026 over op een nieuwe arbeidsmarktenquête volgens internationale normen, en het officiële werkloosheidscijfer zakte daardoor van 13 naar 10,8 procent. Niemand kreeg daar een baan van.

Kijk je naar jongeren, dan wordt het beeld ongemakkelijk. De strikte werkloosheid onder 15- tot 24-jarigen bedraagt 29,2 procent. Tel je daar de jongeren bij op die willen werken maar het zoeken hebben opgegeven, dan staat 40,4 procent van deze groep buitenspel. Bij de breedste maatstaf, die ook meeweegt wie te weinig uren maakt, loopt het op tot 45,3 procent. Landelijk gaat het naar schatting om 884.000 mensen die werk willen maar niet meer solliciteren.

“Bijna vier op de tien jonge Marokkanen die werk willen, vinden het niet of hebben het zoeken gestaakt.”

Onder de oude meetmethode stond de jeugdwerkloosheid in 2025 op 37,2 procent, zo’n 495.000 jongeren. Ongeveer een op de drie Marokkanen tussen 15 en 29 zit niet op school, volgt geen opleiding en heeft geen werk. Van de jongeren die wél werken, zit een grote meerderheid in de informele sector: geen contract, geen sociale bescherming, geen opbouw.

Wat een boeienlijn niet oplost

De Spaanse aanpak richt zich op de laatste paar honderd meter: boeien, agenten, militairen, versnelde terugkeer. Dat kan werken: in 2024 zetten Marokkaanse diensten na een oproep op sociale media stranden af, waarna de aankomsten terugliepen.

Maar de mobilisatie van deze week begon niet in het water. Ze begon in Marokkaanse steden waar een diploma steeds minder waarde heeft, in gezinnen die van seizoenswerk leven, en in telefoons waarop het gerucht rondgaat dat er een paar honderd meter verder een ander leven begint. Zolang die rekensom voor tienduizenden jongeren gunstiger uitvalt dan blijven, is een lijn boeien een fysieke grens — geen antwoord.

Meer weten?

• NOS: Zo snel als de duizenden migranten naar Ceuta kwamen, zo snel waren velen ook weer weg
• NOS: Kabinet eist snelle Spaanse actie in Ceuta, geen maatregelen in Nederland
• NRC: Dodental bij grootschalige oversteek Ceuta is opgelopen naar 34

@Mo
Niet gek, maar het enige wat ik wilde was "wifi wichelroede" lopen op zoek naar signaalsterkte.
Wat te doen als Android verder dicht gaat is van later zorg

This is the second major attack on Kyiv this week, with fires across the city and power outages reported in some areas.

Wie normaal over de Algerabrug rijdt, moet straks vier weken lang op zoek naar een alternatief. Vanaf 10 augustus gaat de brug tussen Krimpen en Capelle dicht voor auto’s, vrachtwagens en bussen. Omrijden kost minstens een uur extra. Hoe kom je toch op tijd op je werk of bij je afspraak in het ziekenhuis?

Bij een eenzijdig ongeluk op de Groene Kruisweg in Poortugaal is een motorrijder gewond geraakt. De man is met spoed naar het ziekenhuis gebracht.

Michael van der Hoorn has added a photo to the pool:

The sea was restless, but the ocean pool remained a place of quiet contrast. Waves rolled across the Pacific while reflected light danced on the still water, creating a moment where calm and movement existed side by side.

Michael van der Hoorn has added a photo to the pool:

Dark clouds gathered over the Pacific as waves rolled across the rock platform at Yamba. The pools and weathered stone reflected the changing light, creating a quiet study of texture, movement and the enduring character of the New South Wales coast.

Michael van der Hoorn has added a photo to the pool:

An empty beach shower stands between the town and the Pacific, quietly watching over another winter day. While people walk the shoreline beyond, the weather, sea and sky remain the dominant forces, reminding us that the coast is shaped more by nature than by those who visit it.

An anonymous reader quotes a report from Reuters: OpenAI has discovered other instances in which autonomous agents have escaped containment as the company expands its investigation of the hacking incident at tech firm Hugging Face that drew global attention this month, two people familiar with the matter said on Friday. The new breakouts were uncovered during the company's publicly announced investigation into how one of its agents escaped what was meant to be a contained testing environment this month, the two people said, and OpenAI is now looking into those instances as well. One of the sources said that the escapes were limited in nature and that none of the agents were thought to have left OpenAI's network.

An OpenAI spokesperson referred to a statement issued by the company on Tuesday that said it was reviewing "broader activity from our models" in addition to the Hugging Face intrusion. The discovery of additional rogue behavior at OpenAI, even if limited in nature, could feed growing appetite for regulation coming out of the White House and elsewhere. The expanded investigation by OpenAI was launched shortly before its primary rival, Anthropic, disclosed that its models were also responsible for a series of break-ins that led to breaches at three other companies dating back to April, according to the two sources and a third source familiar with the matter. The recent discovery of other past breakouts at OpenAI has not previously been reported.

AI safety experts said the new disclosures paint a portrait of a group of cutting-edge labs whose ability to develop dangerous autonomous hacking agents outstrips their ability to keep them under control. "We have a whole industry where the people designing, developing and putting out these tools aren't keeping up themselves to responsibly develop these things and keep them safe," said Maurice Chiodo, a mathematician who works at Cambridge University's Center for the Study of Existential Risk. Reuters could not establish exactly how many incidents OpenAI investigators found or the timings or circumstances under which they occurred. The three sources said OpenAI and outside experts were examining log data from earlier in the year in a bid to understand what took place.

Read more of this story at Slashdot.

In Nature stond onlangs een wat verontrustend commentaar (een pdf van het volledige stuk is hier te vinden) van Anders Levermann. Levermann is een ervaren klimaatonderzoeker, die verbonden is aan het gerenommeerde Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung (PIK). Hij meent dat klimaatwetenschappers een mogelijk belangrijk aspect van het veranderende klimaat grotendeels over het hoofd zien: de mogelijkheid dat het klimaatsysteem in een periode van (snelle) veranderingen bepaald gedrag vertoont dat het in meer stabiele perioden niet heeft. Dat zou vooral (maar ik denk niet alleen) het geval kunnen zijn wanneer we in de buurt van kantelpunten komen, zoals die van de ijskappen van Groenland of West-Antarctica of het Amazonewoud.

Laat ik proberen om het wat duidelijker uit te leggen. We zitten in een periode van snelle klimaatverandering, die zo’n beetje bij de industriële revolutie begon, en die door zal gaan totdat onze netto-uitstoot van broeikasgassen zal stoppen. Of eigenlijk: tot een tijd daarna, want het duurt nog wel wat eeuwen tot alles weer redelijk in evenwicht is. Impliciet nemen we vrijwel altijd aan dat het klimaat in die periode van verandering eigenschappen heeft die ergens tussen die van het begin- en het eindpunt in liggen. Maar in het complexe, niet-lineaire klimaatsysteem hoeft dat niet het geval te zijn. Er kunnen eigenschappen zijn die karakteristiek zijn voor een veranderend klimaat. Zoals gezegd, vooral wanneer er delen van het systeem gaan kantelen.

Levermann illustreert dat aan de hand van het voorbeeld van een porseleinkast, die aan een kant door een krik wordt opgetild. Ik denk dat dat voorbeeld nog wat beter werkt als er wat extra dramatiek aan wordt toegevoegd: de porseleinkast staat op de rand van een ravijn. Het begint met een kast die stabiel overeind staat. Begint te krik met optillen, dan zal er na een tijdje wat porselein gaan schuiven, en op een zeker moment komt het punt dat de kast omvalt en het ravijn in stort. En het eindigt, na het optrekken van de stofwolken, met een nieuwe stabiele situatie, van een heleboel scherven. Maar tussen de stabiele begin- en eindsituatie bevond het systeem van de porseleinkast zich in een toestand die helemaal niet op een van die twee leek: die van het langs de berghelling omlaag donderen.

Thermodynamica en dynamiek

Nu zal het verschil tussen een stabiel en een veranderend klimaat niet zo dramatisch zijn als in dit voorbeeld. (Of in elk geval voorlopig niet. In een hele, hele verre toekomst zal de aarde, door een combinatie van een steeds fellere zon en een “runaway” broeikaseffect naar een Venus-achtig klimaat gaan. Aan die eindfase gaat een overgangsperiode vooraf van miljoenen jaren, waarin de oceanen langzaamaan droogkoken.) Maar het principe is hetzelfde: verandering, en met name instabiliteit rond kantelpunten, levert een dynamiek op die er in een stabielere toestand niet is. Levermann noemt het volatiliteit. Het betekent niet dat er niets meer zeker is. De natuurwetten blijven gelden. Zoals de porseleinkast tussen het vallen door niet zomaar even tien meter op zal stijgen, zal het klimaat de principes van de thermodynamica blijven volgen. De gemiddelde wereldtemperatuur zal geen heel wilde sprongen maken, maar stijgen met alleen de natuurlijke schommelingen zoals die er altijd zijn geweest. En in het warmere klimaat wordt de hydrologische cyclus intensiever: er verdampt meer water, waardoor er ook meer neerslag valt. Maar vooral in de dynamiek van het systeem kunnen er dingen gebeuren die karakteristiek zijn voor de periode van verandering. En die dynamiek bepaalt wat we in het dagelijks spraakgebruik het weer noemen. Met name daar kan de volatiliteit optreden die Levermann noemt.

Waar dat toe zal leiden is moeilijk te voorspellen, dat is deel van het probleem. Maar het gaat om structurele veranderingen in weerpatronen. In de tropen zou dat bijvoorbeeld kunnen betekenen dat moessons in sommige gebieden steeds droger worden en in andere weer natter. Of dat de moesson vroeger komt, of juist later; dat die langer duurt, of juist korter. In ons klimaat zou de wind bijvoorbeeld minder vaak uit de overheersende westelijke of zuidwestelijke richting kunnen komen, waardoor we minder neerslag zouden krijgen, met steeds oplopende zomerse neerslagtekorten. Of het omgekeerde: vaak hoeveelheden neerslag (over langere periodes) waar onze waterhuishouding niet op is ingericht. Langere periodes waarin hetzelfde weertype aanhoudt (persistentie) door veranderingen in de straalstroom zijn ook een mogelijk gevolg. En als de weerpatronen in een gebied veranderen kan dar te maken krijgen met andere extremen. Zo verschuift in de VS het typische patroon waarbij tornado’s ontstaan naar het oosten. Het valt allemaal onder het fenomeen dat global weirding wordt genoemd.

Dynamiek en onvoorspelbaarheid

Eigenlijk is het best logisch dat een snel opwarmend klimaat typische eigenschappen heeft, die niet voorkomen in een (bijna-)evenwichtstoestand. Het oceaanoppervlak warmt bijvoorbeeld trager op dan het land, waardoor temperatuurverschillen tussen land en oceaan veranderen. Die temperatuurverschillen beïnvloeden stromingspatronen in de atmosfeer en in de oceaan zelf en daarmee het weer, zeker in kustgebieden. Het oceaanoppervlak warmt dan weer sneller op dan het diepe water, met gevolgen voor de oceaancirculatie. In de poolgebieden komt daar nog het smeltwater van ijskappen bij, waardoor het zoutgehalte aan het oceaanoppervlak afneemt. Dat versterkt het effect van de hogere temperatuur: er zal minder water naar de diepte zakken. En er is de afname van het zee-ijsoppervlak, die invloed kan hebben op de straalstroom en daarmee op hoe weersystemen langs het aardoppervlak bewegen.

Het zijn allemaal aspecten die blijven veranderen zolang de opwarming doorgaat en die bovendien in elkaar kunnen grijpen voor wat betreft hun invloed op de dynamiek in de oceaan en de atmosfeer. Ofwel: op het weer. Bovenop al die onderlinge interacties zijn er dan nog invloeden van bijvoorbeeld hoogteverschillen in het landschap en grillige kustlijnen. Dat alles introduceert een zekere onvoorspelbaarheid, die nooit helemaal weg te nemen zal zijn. Komen daar onderdelen van het klimaatsysteem bij die gaan kantelen, dan komt daar nog een extra dosis onvoorspelbaarheid bovenop.

Levermann meent dat de meeste klimaatwetenschappers zich hier onvoldoende van bewust zijn. Ze bekijken het klimaat als iets dat, ook terwijl het opwarmt, altijd in een toestand van quasi-evenwicht bevindt. De realiteit zou anders kunnen zijn, zeker wanneer we in de buurt van kantelpunten komen. We zouden dan een periode van (minstens) meerdere decennia tegemoet kunnen gaan met meer instabiliteit in het klimaatsysteem, en daarmee meer volatiliteit en onvoorspelbaarheid van allerlei weersverschijnselen. En ja, onvoorspelbaarheid kan natuurlijk ook betekenen dat het allemaal best meevalt. Maar elke verandering zal aanpassing vereisen, omdat we onze maatschappij overal hebben ingericht op het klimaat dat we kennen. Rekening houden met meer onzekerheid vereist ook aanpassing. Het lijkt me daarom zeker de moeite waard om hier meer aandacht aan te besteden in het toekomstige klimaatonderzoek.