Social

Gewetensvraag vooraf: als er straks op de Dam een demonstratie plaatsvindt voor de Nederlandse George Floyd, gaat iedereen dan ook met Hamasvlaggen zwaaien of is dat alleen voorbehouden aan klimaatdemonstraties? Hoe dan ook: een 51-jarige fatbikedief (althans: verdachte van een fatbikediefstal) is overleden tijdens een aanhouding door de Rotterdamse politie. De man verzette zich stevig tegen zijn arrestatie en op beelden is te zien dat de wouten hem in bedwang proberen te krijgen. "'Een woordvoerder van de politie bevestigt dat de man vervolgens tijdens zijn arrestatie onwel geworden is, dit is niet op de beelden te zien. 'Er is toen geprobeerd om hem te reanimeren, maar hij is helaas overleden'." Onwel of... tot onwel gemaakte?

jspeter9191 has added a photo to the pool:

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

⛳️ Solheim Cup updates from Bernardus Golf
⛳️ Live scoring | Ewan Murray’s day two report | Email Scott

Esther Henseleit and Alison Lee take turns to split the fairway with their opening drives. Up on the green, Megan Khang doesn’t give her five-footer enough oomph, the moisture on the green doing a number on her. The ball stays on the edge. The door open for Hull, and she walks on through. First blood to Europe!

1UP Hull v Khang (1)
Henseleit v Al. Lee

Continue reading...

Women say they are too fearful to pursue criminal prosecution of rapes, for fear of having their claims refused

Female asylum seekers are reporting rapes and sexual assaults by British men but many say they are too fearful to pursue criminal prosecutions.

Their voices are rarely heard but some have spoken to the Guardian at a time when the far right is intensifying tropes about endemic rape of English women and girls by “fighting age” male asylum seekers.

Continue reading...

While fascists protest in UK ports and purvey nonsense and poison online, ever fewer people have the perspective or analytical tools to challenge them

Imagine this. Quite by chance, your TikTok feed presents you with footage of the fascists who recently took part in highly organised shows of strength in Dover and Portsmouth (and, on Wednesday, outside the London offices of the Daily Mail, demanding a new house for the mother of their leader, Daniel “Tommo” Thomas). For as long as the images hold your attention, you see and hear flashes of explanation, but then, as usual, you scroll away to someone leaping off a tall building, a fight on the London Underground, or a trick-performing dog.

Hypothetically, TikTok users are able to skip through 260 videos in under 35 minutes. And it’s this distracted, quick-fire way that so many people receive information that may be responsible for a worrying statistic from YouGov last week. Its poll on the Dover and Portsmouth events showed that 53% of people aged 18-24 years old simply didn’t have a point of view on whether the masked demonstrations were “a legitimate way of protesting”. Further, 43% of those of all ages were either unaware of the story, or not following it at all.

Continue reading...

Rejected by Sophie Ellis-Bextor, the minimalist dance-pop opus would become the defining song of Kylie’s career. And, a quarter of a century later, it hasn’t lost its capacity to burrow its way into your brain. La la la …

Around the release of Pet Shop Boys’ 1988 album Introspective, Neil Tennant coined the term “imperial phase” to describe an era when he felt the duo “understood the essence of pop music and so we felt we could do what we liked”. For his less flowery partner in pop excellence, Chris Lowe, this was typically followed “by disappearing up your backside!”.

In 2010, critic Tom Ewing fleshed out Tennant’s term by imposing three criteria: “command, permission, and self-definition”. Command related to an artist’s willingness and ability to push boundaries in a way that would reverberate through what followed. Permission, meanwhile, connected to the public and their goodwill towards an artist as they pushed things forward. Finally, self-definition, Ewing said, is the way the imperial phase defines the rest of the artist’s career. All future work will be compared with, or mentioned alongside, the output from the imperial phase.

Continue reading...

Pilot project in Preston comes with apprenticeship offer for Neets at end of three-week course

In a youth centre opposite Preston bus station, the UK government is trying to address two of the greatest challenges facing the national economy: AI and youth unemployment.

The hope is that one will solve – rather than cause – the other. In a room at the recently opened Vault, a community hub in the Lancashire city, an “AI bootcamp” is under way – part of a trial in the north-west to give 16- to 24-year-olds AI training.

Continue reading...

Vice-president wears religion on his sleeve but winding spiritual path could alienate evangelicals and Catholics

US vice-president JD Vance has worn his religion on his sleeve since converting to the Catholicism in 2019. He recently published a book, Communion: Finding My Way Back to Faith, and memorably met the late Pope Francis at the Vatican on Easter Sunday in 2025, a day before the pontiff died.

But his religious identity could take on new weight as he positions himself for a presidential run in 2028, in which a successful campaign would make him only the third Catholic president in US history. Vance’s winding spiritual path – combined with his avowed evangelical roots – have the potential to stymie him, as he seeks to retain the Christian nationalist voters that have sustained Donald Trump’s Make America Great Again (Maga) movement while wooing fellow Catholics.

Continue reading...

Our expert betting writers bring you their final predictions and the latest odds before the Spanish Grand Prix in Madrid.

Het is Excelsior niet gelukt om op voor even op de tweede plaats te komen. De ploeg van Den Uil ging in de laatste minuut onderuit tegen FC Utrecht. Dani de Wit maakte het doelpunt in de 92e minuut. We hielden vandaag een liveblog bij.

Het zijn droomweken voor Excelsior. De ploeg uit Kralingen behaalde al tien punten uit de eerste vijf wedstrijden en hoeft voorlopig nog niet na te denken over degradatiezorgen. Als de Rotterdammers winnen, staan ze even op een gedeelde tweede plaats in de eredivisie. Volg de wedstrijd in dit liveblog.

Het zijn droomweken voor Excelsior. De ploeg uit Kralingen behaalde al tien punten uit de eerste vijf wedstrijden en hoeft voorlopig nog niet na te denken over degradatiezorgen. Als de Rotterdammers winnen, staan ze even op een gedeelde tweede plaats in de eredivisie. Volg de wedstrijd in dit liveblog.

Het zijn droomweken voor Excelsior. De ploeg uit Kralingen behaalde al tien punten uit de eerste vijf wedstrijden en hoeft voorlopig nog niet na te denken over degradatiezorgen. Als de Rotterdammers winnen, staan ze even op een gedeelde tweede plaats in de eredivisie. Volg de wedstrijd in dit liveblog.

Je kent het wel: je hebt een speels en vlot filmpje gemaakt, alleen heb je het gevoel dat het nog nèt wat speelser en vlotter kan. Iemand met weinig cinematografisch verstand zou dan denken dat het misschien aan het tempo van de edit ligt. Maar elke moderne video-expert weet wel beter: het enige wat hier nog ontbreekt, is een microfoontje dat is vastgespeld aan een klein lullig ding.

Dat ontdekte kookvlogger Hylco ook toen hij zich afvroeg waarom zijn content ietwat statisch aanvoelde. “Om mijn kookvideo’s naar een hoger niveau te tillen, had ik geïnvesteerd in professionele opnameapparatuur. Daaronder viel ook een oerdegelijke microfoon met een plopkap. Heel naïef van me. Van dat geld had ik ook een hele verzameling aan soeplepels, spatels en gardes kunnen kopen om een klein microfoontje aan vast te klemmen.”

Video-expert Paula Dingelmans spreekt van een nieuwe stijlregel. “Voor een vlotte vibe moet je het kleine microfoontje vastmaken aan een voorwerp dat te maken heeft met het onderwerp waarover je filmpje gaat. Maak je een video in opdracht van een tuincentrum? Dan jank je een microfoontje aan een hark. Film je iets in een boekwinkel? Dan pleur je de microfoon aan een boekenbon. En heb je een video over microfoons? Dan moet je dat kleine microfoontje zien te bevestigen aan iets dat te maken heeft met opnameapparatuur. Dat maakt het meteen zoveel speelser.”

​

&

PART 1 Xfce is one of the oldest and smallest desktops, but it's also one of the most malleable: it can look and work like multiple other OSes. Best of all, an optional extra Xfce tool automates away most of the configuration. Xfce has been around for 30 years, undergoing several facelifts while remaining one of the most configurable and lightweight Linux desktops. It started off looking like CDE, then it evolved into something more like Windows 95 before developing its own identity. The good news, though, is that you don't have to spend hours right-clicking and twiddling options to give it a whole new look. It has its own tool for this, called Panel Profiles. It's an optional extra that does the same job as Zorin OS's Appearance tool: it lets you flip between predefined desktop layouts in two clicks. It works on the fly, without even requiring you to log out, and you can also define and save your own custom layouts. With Panel Profiles, you can make Xfce resemble various versions of Windows, Xubuntu, Xfce itself, MATE (or GNOME 2, if you're nostalgic), Mac OS X, or Ubuntu Unity. In Part 1 of this two-part workshop, we'll show you how to install Panel Profiles and the extra components that let it really flex Xfce's muscles. To get the most out of some of the more unconventional layouts, you do need to do a little under-the-hood reconfiguration, and in part 2 we'll cover how to do that: it involves adding a few lines to plain-text files and doing a little manual point-and-click panel tweaking. Before the Qt advocates start shouting at us, it's true that KDE Plasma can do most of this too. The difference is that, as far as we've been able to find, KDE has no automatic layout-switching tool, while Xfce's Panel Profiles does most of the grunt work for you. In KDE, you'll have to DIY ("Do It Yourself," for non-Brits) and learn to navigate KDE's hundreds of settings in dozens of dialog boxes. With Panel Profiles, Xfce makes it much easier – and as our Ubuntu flavor comparison showed, Xfce does it in less code, using less RAM and less disk space. In the vain hope of forestalling questions, we thought we'd explain why we want it. This vulture still uses Ubuntu Unity on several laptops. We really liked the Unity desktop in 2011 and we still do. It's space-efficient on a small screen, but also makes effective use of multiple large screens. Having the Dock app launcher and switcher at the side of the screen is space-efficient, and for fullscreen or tiled apps, it should be on the opposite edge from scrollbars: NeXT put the Dock on the right, but then NeXT put scrollbars on the left. Scrollbars are on the right in all modern GUIs, so the Dock-analog should be on the left edge. The other great thing about Unity is that you can navigate it almost entirely with Windows keystrokes. However, Canonical no longer maintains Unity as Ubuntu's default desktop, and it is not widely packaged outside Ubuntu, while Xfce runs on Linux distributions and BSDs alike. Early this year we tried the Desktop Classic System, a clever Debian remix that uses a customized MATE desktop to provide a spatial desktop: icons and windows remember their locations, stay where they're put, and reappear in the same position when you re-open them. This was one of the most useful but little-appreciated features of classic Mac OS, before it was replaced by Mac OS X (later rebranded just "OS X" and now "macOS" with a small "m"). We liked DCS, but it does have some drawbacks, and for us the big one is that there's no global menu bar. For us, this is also one of the main drawbacks of Elementary OS, which is one of the best-looking desktop distros. Without a menu bar, both have a yawning, empty panel stretching right across the screen with 95 percent of its space wasted. The same is true of GNOME, and although you can fix that with extensions, the result is fragile and it can't do anything about windows conventional title bars, with their standard control buttons, and many of GNOME's other eccentricities. The spatial desktop of the original MacOS was great and we miss it – but these days, a quarter of a century after its replacement arrived, we like tiled windows more. However, for us, a global menu bar is even more useful. Putting the dock's functionality on a separate panel works too: on a smaller screen, you can set it to auto-hide, and switch apps with Alt+Tab. Yes, we know, KDE can do this too, but getting there requires delving deep into KDE's thousands of config settings. Xfce makes it easy, and it is smaller, simpler, and has a relatively slow release cadence. We find Xfce faster, more responsive, and beautifully clean. For the demo, we used plain Debian 13, but the same methods work with MX Linux, Xubuntu, and Alpine Linux, and should also work on openSUSE, Fedora, and other distributions that offer Xfce. When installing Debian, we chose the "desktop" option, cleared the GNOME option, and selected Xfce instead. If you are more used to using sudo than logging in as root for admin tasks, a top tip: when the installation program asks for a password for the root account, just leave it blank. In the next step, when you create a user account, the installer will automatically enable sudo and leave the root account disabled. Step 1 – automating the basics To try Xfce's Tleilaxu face-dancing powers, you need Panel Profiles – but most distros don't install it by default. On Debian, it's as simple as sudo apt install -y xfce4-panel-profiles. On Debian 13, that's it. In the past, we have seen it fail on other distros due to a missing dependency: Panel Profiles also needs the Python psutil module. On Debian-like distros, just run apt install python-psutil. Once you've got Panel Profiles, you can choose among multiple predefined layouts. We suspect their names were chosen not to infringe on any trademarks, but we find them fairly self-explanatory: Cupertino – named after Apple's hometown, this is a somewhat macOS-like config. GNOME 2 – although these days MATE might be more appropriate: a layout with two full-width panels at top and bottom; the top one has app launcher menus and a system tray, and the bottom has window and virtual-desktop switchers. openSUSE Leap 15.x – a Windows 95-style layout, with some Linux improvements: a single panel at the bottom, the more capable Whisker menu first, then a "show desktop" button and a virtual desktop switcher at the right. Redmond – a very minimal Windows 95 layout, meaning the basic Applications menu with no search, no virtual desktops, no app launchers, and no show-desktop button. Redmond 7 – more like Windows 7: searchable Whisker menu, big icon buttons for windows instead of rectangular buttons with text labels, and a show-desktop button at the end of the panel. Unity – similar to the Unity desktop layout, with a full-height application-launcher panel on the left and a panel with a menu bar and status indicators at the top. There are several more, including multiple historical versions of both Xfce's own default layouts, and those of several older versions of Xubuntu. For our purposes, though, we're mainly interested in the "Cupertino" and "Unity" profiles. These are quite similar: both have a top panel with an application menu on the left, status icons on the right, and a global menu bar between them, plus a dock-like second panel. The main differences are that Cupertino centers the dock at the bottom, while Unity has it spanning the whole left edge. Cupertino puts an app launcher at the start of the top panel, while Unity makes it the first entry in the dock. That's about it. Naturally, this being Xfce and configurable, you can move either of these elements if you prefer them somewhere else. But first, a warning: don't try to choose these profiles yet! To get even basic versions of either profile working, you must install some extra components… and to witness the full power of this fully configurable and operational Unix desktop, you'll need to do a little extra legwork, as we'll get to in Episode Two. Manually satisfying Panel Profiles' needs There is one significant stumbling block: installing Panel Profiles does not install the Xfce components its layouts require. You must install them yourself before trying a given profile. If you don't, the tool will quit, leaving you with no panels at all. This is less than ideal, but if it happens, don't panic: right-click the desktop and you can log out. When you log in again, most of the desktop should work. For the global menu bar in "Cupertino" and "Unity," you must install a package called xfce4-appmenu-plugin. This uses the Vala panel global menu, and installing the Xfce plugin should automatically pull the relevant dependencies, including vala-panel-appmenu-common, appmenu-registrar, appmenu-gtk3-module, and appmenu-gtk-module-common. The "Unity" profile also needs another plugin, which moves window-control buttons into the top panel. If it's missing, Panel Profiles complains that it can't find wckbuttons. To avoid that, install xfce4-windowck-plugin. The Xubuntu profiles require another plugin for indicators; to get them working, install xfce4-indicator-plugin. The Xubuntu profiles also want another plugin, but the error message only tells us that (null) is missing, so we haven't been able to work out exactly what it is. As a workaround, we simply installed all the optional packages starting with xfce4- – it's the crude sledgehammer approach, but doesn't use much space. (We suggest excluding xfce4-dev-tools, unless you want to recompile Xfce for yourself – this metapackage pulls in a large number of compilers and other development tools.) Once you've installed all the dependencies, all the Panel Profiles layouts should work. The Cupertino layout pins the app menu to the start of the top panel, where it acts a little like the Apple Menu on a Mac. The Unity layout replaces this with the Whisker menu, configured as a full-screen application launcher and placed as the first button on the panel down the left-hand side. You can hop between layouts on the fly using the Panel Profiles tool. Xfce remembers the last layout selected by each user account and reloads it at the next login. You can explore how they are constructed by examining each panel's controls, then repositioning them or adding your own controls and applications. However, we're not totally happy with either of them. Further customization can improve the experience, and we'll explain how in Part 2. ®

Medisch specialisten behoren tot de best betaalde werknemers in de Nederlandse zorg. Toch is er geen eenduidig antwoord op de vraag wat een specialist precies verdient. Een arts in loondienst in een ziekenhuis heeft een andere inkomenspositie dan een vrijgevestigde specialist of een specialist die veel avond-, nacht- en weekenddiensten draait.

Wie als medisch specialist in loondienst werkt, verdient grofweg tussen de €8.200 en €14.200 bruto per maand. Daar kunnen onder meer vakantiegeld, een eindejaarsuitkering en vergoedingen voor onregelmatige diensten nog bij komen.manners+1

Salaris medisch specialist in loondienst

Het basissalaris van medisch specialisten in ziekenhuizen is gekoppeld aan arbeidsvoorwaarden en salarisschalen. In recente overzichten ligt het bruto maandsalaris aan het begin van de schaal rond €8.192. Een specialist die langer werkt en de hoogste trede bereikt, kan uitkomen op ongeveer €14.219 bruto per maand bij een volledig dienstverband.manners+1

Dat betekent dat het vaste salaris op jaarbasis kan variëren van bijna €100.000 bruto tot ruim €170.000 bruto. Het gaat daarbij om de basisbeloning; de uiteindelijke beloning kan hoger uitpakken.

Toeslagen kunnen het inkomen verhogen

Een medisch specialist werkt lang niet altijd op doordeweekse dagen tussen kantooruren. Spoedzorg, operaties, bevallingen en acute opnames gaan ook ’s avonds, ’s nachts en in het weekend door. Wie veel diensten draait, kan daarom naast het basissalaris extra vergoedingen ontvangen.

Bij het totale inkomen kunnen onder meer deze onderdelen meetellen:

• Vakantiegeld.
• Een eindejaarsuitkering.
• Vergoedingen voor bereikbaarheids-, aanwezigheids- of consignatiediensten.
• Toeslagen voor werken in de avond, nacht, het weekend of op feestdagen.
• Eventuele lokale afspraken met het ziekenhuis.

Daarom zegt alleen het maandelijkse basissalaris niet alles over wat een specialist uiteindelijk per jaar ontvangt.

Niet iedere specialist heeft een vast salaris

Een belangrijk verschil is de manier waarop een medisch specialist werkt. Veel specialisten zijn in loondienst bij een ziekenhuis. Zij krijgen een vast bruto salaris, bouwen pensioen op en zijn doorgaans verzekerd via hun werkgever.

Andere specialisten werken als ondernemer, bijvoorbeeld via een medisch-specialistisch bedrijf of een eigen bv. Zij ontvangen dan geen gewoon werknemersloon, maar halen inkomen uit de opbrengsten van hun praktijk of onderneming. Daar gaan onder meer kosten, belastingen, pensioenopbouw en financiële risico’s vanaf.

In eerder aangehaalde CBS-cijfers kwam de gemiddelde winst uit onderneming van vrij beroepsbeoefenende medisch specialisten uit op €169.800 per jaar. Dat bedrag is niet één op één te vergelijken met het salaris van een werknemer: winst is geen bruto loon en kan van jaar tot jaar sterker fluctueren.

Grote verschillen tussen specialismen

Ook het vakgebied heeft invloed op het inkomen. Technische en snijdende specialismen, zoals anesthesiologie, chirurgie, orthopedie en neurochirurgie, worden vaak gerekend tot de beter betaalde medische vakken. De opleiding duurt lang, het werk kent vaak grote verantwoordelijkheid en veel van deze specialisten draaien intensieve diensten.

Online salarisramingen noemen voor sommige topfuncties in de zorg bedragen van meer dan €200.000 per jaar. Zulke schattingen moeten wel voorzichtig worden gelezen: het is niet altijd duidelijk of het om een vast loon, een totaalinkomen met toeslagen of ondernemingswinst gaat.

Er bestaan bovendien grote verschillen tussen artsen die in het ziekenhuis werken en artsen in andere delen van de zorg. Artsen in bijvoorbeeld de jeugdgezondheidszorg of maatschappij en gezondheid hebben meestal een lager inkomensniveau dan ziekenhuis-specialisten. In een peiling kwamen voor die groepen bedragen van ongeveer €60.000 tot €85.000 bruto per jaar naar voren.

Waarom verdienen medisch specialisten zoveel?

De beloning hangt samen met de lange opleiding en de zware verantwoordelijkheid van het beroep. Na de studie geneeskunde volgt voor veel specialismen een opleiding die meerdere jaren duurt. Specialisten nemen beslissingen die direct gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid en het leven van patiënten.

Daarnaast werken veel medisch specialisten onder hoge druk. Zij behandelen complexe gevallen, dragen verantwoordelijkheid voor medische teams en moeten geregeld beschikbaar zijn buiten reguliere werktijden. Tegelijk staat het inkomen regelmatig ter discussie, mede doordat de zorgkosten in Nederland oplopen.

Conclusie

Een medisch specialist in loondienst verdient meestal tussen de €8.200 en €14.200 bruto per maand. Met toeslagen, vakantiegeld en een eindejaarsuitkering kan het totale jaarinkomen hoger uitvallen. Zelfstandige of vrijgevestigde specialisten kunnen een ander – en soms hoger – inkomen hebben, maar dragen ook ondernemersrisico en praktijkkosten.

KYIV (ANP) - Rusland heeft volgens Oekraïne een aanval uitgevoerd nabij de Oekraïens-Poolse grens. Minister Andri Sybiha van Buitenlandse Zaken spreekt op X van "barbaarse aanvallen" die niet alleen op zijn land gericht zijn, maar ook op de Europese Unie en de NAVO. Hij grijpt het voorval aan om om meer steun te vragen.

"Dit is de terreur van Poetin die direct op de deuren van de EU en de NAVO 'klopt'. De Russische barbaren staan aan uw poorten, waarde partners", aldus Sybiha.

Volgens de buitenlandminister moeten de landen harder optreden tegen Rusland. "Geen halve besluiten, maar compromisloze, krachtige stappen. Volledig handelsembargo. Volledige inreisverboden. Volledige sancties tegen het militair-industriële complex."

Sybiha zegt dat de aanval plaatsvond bij de grensovergang Jahodyn, aan de noordkant van Oekraïne. De grensovergang ligt tientallen kilometers ten oosten van de Poolse stad Lublin.

The Barber Institute of Fine Arts in Birmingham has put online an exhibition of portrait miniatures. The exhibition displays the work of women portrait artists (and some men) working from the seventeenth century to the early twentieth century, and discusses themes of power and empire.

The Barber was established by a woman, Lady Martha Constance Hattie Barber (1869–1933). There is some information about her here, and a short review of an exhibition about her life here. The miniatures exhibition includes a portrait of her by Nellie Hepburn-Edmunds.