Thomas Hawk posted a photo:
De sabotage op het treinspoor dinsdag is volgens premier Rob Jetten "ontwrichtend en levensgevaarlijk". Hij zegt nog niet of het terrorisme is of niet. Daarvoor wil hij het politieonderzoek afwachten.
ISTANBUL (ANP/AFP/RTR) - Minstens 150 mensen zijn in Istanbul tijdens een pro-lhbtqi-demonstratie opgepakt door de Turkse politie. De demonstranten hadden zich verzameld voor het gerechtshof in Çağlayan, een wijk in Istanbul. De politie hield ze aan voordat ze een persverklaring konden afleggen.
De betogers droegen een spandoek met de tekst: "lhbtq zijn is geen misdaad".
Twee dagen geleden viel de politie al woningen en bars van lhbtqi'ers binnen. Ook blokkeerde de overheid websites van lhbtqi'ers en waren er invallen in verenigingsgebouwen. De minister van Justitie zei dat deze arrestaties onderdeel zijn van president Recep Tayyip Erdoğans 'Decennium van het gezin'. Dat initiatief zou kinderen en de maatschappelijke orde moeten beschermen.
Maandag uitte de Europese Unie zorgen over de eerdere arrestaties. Desondanks wil de Turkse minister van Justitie ermee doorgaan.
DEN HAAG (ANP) - Aanhangers van Extinction Rebellion hebben dinsdag bij Prinsjesdag een blauwzwart goedje op de ramen van de ingang van het tijdelijke gebouw van de Tweede Kamer in Den Haag gegooid. Volgens de groep ging het om nepolie. De ramen van het Kamergebouw moesten daarom schoongemaakt worden, zag een ANP-verslaggever.
Eerder gooiden activisten van de groep rode verf op de route van de glazen koets voor Prinsjesdag. Dat was volgens de activisten nepbloed. Extinction Rebellion klaagt over miljardensteun van het kabinet voor "grote vervuilers".
Je neemt je voor het heel anders te doen dan je ouders. Geen eindeloze ruzies, geen traditionele rolverdeling en al helemaal niet dat zwijgen tot iemand ontploft. En toch kun je jaren later ineens denken: wacht eens even, dit komt me verdacht bekend voor. Volgens psycholoog en relatietherapeut Minki Gyles is dat niet zo vreemd. Wat je thuis leerde over liefde, conflict en samenleven kan verrassend hardnekkig zijn.
Niet omdat je bewust een kopie van het huwelijk van je ouders probeert te maken. Eerder omdat bekend gedrag nu eenmaal vanzelfsprekender voelt dan onbekend gedrag. Daardoor kunnen vooral deze drie patronen terugkeren.
In het ene gezin wordt irritatie meteen uitgesproken, in het andere blijft iedereen vriendelijk totdat de bom barst. Kinderen krijgen zo ongemerkt een soort handleiding mee voor conflicten.
Wie thuis zag dat emoties maanden werden opgespaard en vervolgens tijdens één gigantische ruzie over tafel vlogen, kan later hetzelfde doen. Andersom geldt dat ook: als gevoelens bespreekbaar waren, is de kans groter dat je dat gedrag meeneemt.
Het lastige is dat je eigen manier van reageren daardoor heel normaal kan voelen. Pas wanneer een partner totaal anders met conflicten omgaat, merk je dat jouw ‘normaal’ eigenlijk aangeleerd gedrag is.
We zeggen graag dat tegenpolen elkaar aantrekken, maar vertrouwdheid speelt volgens Gyles eveneens een belangrijke rol.
Ben je bijvoorbeeld gewend geraakt aan een dominante persoon die graag bepaalt wat er gebeurt, dan kan iemand die veel ruimte inneemt vreemd genoeg vertrouwd aanvoelen. Zeker wanneer jij zelf hebt geleerd je gemakkelijk aan te passen.
Zo kunnen twee eigenschappen als puzzelstukjes in elkaar vallen. De een duwt, de ander wijkt. Vervolgens wordt dat patroon met de jaren steeds sterker. Je kiest dus niet noodzakelijk iemand die letterlijk op je vader of moeder lijkt; het kan vooral de onderlinge dynamiek zijn die bekend voorkomt.
Misschien wel het venijnigste patroon: een rustige relatie kan verkeerd voelen wanneer liefde vroeger vooral gepaard ging met spanning.
Wie gewend is aan heftige emoties, ruzie en verzoening kan die intensiteit gaan associëren met passie. Een betrouwbare partner die geen emotionele achtbaan veroorzaakt, lijkt dan ineens saai. Terwijl juist de chaos bekend terrein is.
Dat verklaart mede waarom goede voornemens als ‘ik wil nooit zo’n relatie als mijn ouders’ niet altijd voldoende zijn. Ook termen als daddy issues en mommy issues vindt Gyles daarvoor te simpel: je gezin van herkomst beïnvloedt je, maar bepaalt niet automatisch je toekomst.
Patronen zijn namelijk te veranderen. Zelfonderzoek, gesprekken en eventueel relatietherapie kunnen helpen om zichtbaar te maken welke vaste pasjes een stel steeds opnieuw uitvoert. En daarvoor hoef je volgens Gyles niet te wachten tot de relatie bijna uit elkaar spat. Juist eerder ingrijpen kan voorkomen dat vertrouwd uiteindelijk hetzelfde wordt als vastgeroest.
Bron: Metro
STRAATSBURG (ANP) - Het Europees Parlement doet een tegenvoorstel voor een versoepeling van het emissiehandelssysteem. De Europese Commissie stelde afgelopen voorjaar voor om een bepaald overschot aan emissiehandelsrechten niet meer automatisch te vernietigen, maar in reserve te houden. Een meerderheid van het Europees Parlement gaat niet mee met het opschorten van de automatische vernietiging, maar stemt in met een ander voorstel.
Via het emissiehandelssysteem moeten vervuilende bedrijven betalen voor uitstoot met het opkopen van emissiehandelsrechten. Elk jaar bepaalt Brussel hoeveel van die rechten op de markt komen en houdt het ook 400 miljoen rechten in reserve. Alles boven die 400 miljoen wordt momenteel vernietigd. De Commissie wil daarvanaf om prijsstabiliteit van de emissierechten in de toekomst te kunnen garanderen.
Het parlement stelt voor die vernietiging niet stop te zetten, maar om de drempel te verhogen naar 650 miljoen per 1 februari 2027.
SITTARD (ANP) - Oud-profvoetballer Ahmed Ammi is op 45-jarige leeftijd overleden. Dat meldt Fortuna Sittard, waar hij de afgelopen jaren als hoofdtrainer van het oudste jeugdteam werkzaam was.
"Enige tijd geleden werd Ahmed geconfronteerd met een zware diagnose. Vanaf dat moment vocht hij met enorme moed en vastberadenheid tegen kanker. Helaas heeft hij die strijd niet kunnen winnen", aldus Fortuna Sittard.
Rechtervleugelverdediger Ammi voetbalde in Nederland voor VVV-Venlo, NAC Breda en ADO Den Haag. In 2014 beëindigde hij zijn loopbaan.
Over the past six months (leisurely) and in the past three weeks (intensely), I’ve cleaned out and packed up my entire house where I’ve been living for the past 10 years. I went through every bit and bob of what I owned and either:
Parting with my possessions was surprisingly easy. I’d been planning this move for a while now and had time to get used to the idea and say my farewells. And the concept of having a bunch of stuff, 95% of which I never used or thought about or even remembered owning, was really starting to make me itch. So out it went; I felt lighter with each thing that exited the house.
But I wasn’t expecting the spice drawer.
I was working my way through the kitchen when I opened the drawer with all of my spices and baking supplies. A pause. What do I do with these? I picked up a jar of smoked paprika and was suddenly flung back in time to 12 years ago. I remember exactly where I bought that paprika and why.
I’d recently moved into my own apartment after separating from my wife and was still trying to figure out how my new household was going to work. My kids came over a few times a week; what the hell were we going to eat for dinner? I was competent but not confident in the kitchen; Meg is a great cook and I couldn’t match her effort or output. I had to come up with my own meals that a) I could cook, b) the kids would actually eat, and c) were somewhat healthy.
One of the recipes I found was for smoky corn chowder, so I headed to the grocery store on 23rd St. to buy ingredients, including a jar of smoked paprika. The kids loved the corn chowder and it became a favorite of ours — something that they only ate over at Dad’s house.
Over the years, the kids and I amassed a small collection of recipes we loved and often had at my house — caldo verde, lasagne, buttermilk pancakes, taco salad, apple pie, and others — and the spices to cook them: oregano, cinnamon, nutmeg, baking powder, basil, baking soda, Ortega Taco Seasoning Mix 😂. I pulled each spice container out of the drawer and tried to remember what I’d cooked with it, what dishes it was in that we’d eaten together. I opened the tops to sniff some of the spices and was more strongly pulled back into those times when my kids were small and I was worried — no, I was terrified — about not being up to the task of filling their tummies, minds, and souls with the good stuff on my watch.
Man, so much of our time together revolved around food. The spice drawer hit me hard because it was a powerful olfactory reminder not only of the delicious meals we’d shared but also of my insecurity around parenting, how I slowly gained confidence, and how I eventually found freedom & pride in what I was able to offer my kids.
In the end, I had to throw all the spices out — no takers for half-used, decade-old containers of parsley flakes or jars of cumin — but I’ll always remember cleaning out that drawer and all of the memories it stirred up. Proust had his madeleines, but I doubt I’ll ever pass by a jar of smoked paprika in the supermarket or in someone’s spice drawer without feeling all of it all over again.
I gave away a bunch of miscellaneous stuffed animals that my kids had accumulated over the years — not the beloved ones — and I was sitting working on my deck when a woman showed up to collect them. “Are you the stuffed animal guy?” she called to me. “Yes,” I said, “and I don’t think I’ve been referred to like that before.” In telling this story to others, she became “the stuffed animal lady”. Everything is relative. ↩
Tags: food · Jason Kottke · parenting
After Jennifer Sellitti lost her partner Joe Mazraani, she thought everything was over. Then she inherited his ship
After Joe died, Jennifer Sellitti felt as though she were living underwater.
Other people became murky, their words muffled. She slept constantly; unconsciousness was a blessing. On the worst days, memories bowled her over.
Continue reading...De Nederlandse jeugd kan niet meer lezen, D66 heeft daar een plan tegen en dat is een ontzettend slecht plan, ondertussen heeft D66 een premier die het prima vindt om een robot te vragen een invoelend tekstje over Kamp Westerbork te tikken en deze mevrouw komt nu naar de Tweede Kamer met een paar bladzijden op haar hoofd en een boek aan haar arm. We zouden erbij willen verzinnen dat Ilana Rooderkerk beroemd is geworden door haar rol in Met Het Oog Op Onderweg Naar Morgen, maar dat is niet waar, ze is beroemd geworden omdat ze critici van de NPO vergelijkt met Poetin. Zin om boeken te verbranden nu.
MILJOENENNOTA VOLGEN: HIERRR
Van kleedkamer, tot studentenkamer tot Tweede Kamer. Trek het je aan. Het begint bij jou. 70 procent van mannen vindt dat er bij "grappen over vrouwen" vaker wat gezegd moet worden, maar waarom doen we het niet?
— Laurens Dassen (@laurensdassen.voltnederland.org) 15 september 2026 om 07:00
[image or embed]
Laurens Dassen, leider van de meest overbodige partij van Nederland, heeft weer eens een mening waar iedereen het mee eens is en gebruikt Prinsjesdag om dat te laten zien. Je mag vrouwen niet uitschelden! Doe je mee de nacht opeisen in Delft, Lau?