
Peter Breedveld Om Hajar en haar rouwende nabestaanden geeft Domrechts niets, het is uitsluitend geïnteresseerd in de Somalische afkomst van haar moordenaar. Dat staat echte oplossingen voor urgente problemen in de weg. Peter Breedveld Illustratie: Mike Mignola. Domrechts is een wat koddige aanduiding voor een extreem kwaadaardige beweging die grossiert in racistische haatpropaganda waar Adolf Hitler nog wit van weg zou trekken. Zie de moord op de 29-jarige Hajar, waarvoor een man van Somalische afkomst is gearresteerd. Het is de aanleiding voor een racistische tsunami die zijn weerga niet heeft, met nul interesse voor het slachtoffer en haar nabestaanden, uitsluitend gericht op het demoniseren van Somalische en andere niet-westerse vluchtelingen en mensen met een niet-westerse migratie-achtergrond in het algemeen. De Marokkaans-Nederlandse Hajar boeit Geert Wilders helemaal niets, ze is slechts aanleiding voor zijn zoveelste Hitleriaanse oproep om al dat tuig het land uit te flikkeren. Begrijpt u nu waarom ik zo geweldig pissig ben dat een handjevol politicologen heeft besloten dat we Wilders niet extreemrechts mogen noemen omdat dat niet gezellig is? Femke Halsema heeft het weer gedaan Naast alle mensen van kleur krijgt – uiteraard – ook Femke Halsema er weer van langs, omdat ze het gore lef had […]
Het bericht Hoe de vermoorde Hajar door racisten wordt misbruikt verscheen eerst op Frontaal Naakt.
LONDEN (ANP/BLOOMBERG) - De Britse bank Barclays gaat 5000 banen schrappen om de kosten te verlagen. Het bankconcern zegt dat kunstmatige intelligentie (AI) steeds vaker bijdraagt aan efficiënter werken. De ontslagen treffen ongeveer 5 procent van het personeelsbestand, blijkt uit een presentatie die de bank donderdag gaf.
Eind 2025 had Barclays wereldwijd ongeveer 93.000 medewerkers in dienst. De bank, gevestigd in Londen, wil de kosten structureel terugdringen om ruimte te creëren voor investeringen. Daarbij richt Barclays zich op het vereenvoudigen van de organisatie en het vergroten van de efficiëntie, mede met behulp van AI.
DEN HAAG (ANP) - Websites van vooral lokale bedrijven, zoals restaurants, motorzaken, schildersbedrijven en kledingwinkels, zijn donderdagochtend nog altijd offline na de beveiligingsproblemen met de programmeertaal PHP die woensdag aan het licht kwamen.
Door kwetsbaarheden in de taal waarmee veel websites worden geprogrammeerd, hebben veel bedrijven en andere organisaties hun websites preventief uit de lucht gehaald. Woensdagmiddag werd een 'patch' uitgebracht waarmee een update gedaan kon worden om het lek te dichten. Toch zijn dus nog veel websites van bedrijven offline.
Zo is de website van motorzaak MotoPort, een landelijke keten, onbereikbaar. Bezoekers krijgen de melding dat de site uit voorzorg tijdelijk niet beschikbaar is vanwege een wereldwijd beveiligingsprobleem in PHP.
De Schiphol-app lijkt donderdagochtend wel weer helemaal te werken. Ook de website en onlinediensten van supermarktketen Hoogvliet zijn weer in de lucht. E-mails over onlinebestellingen kunnen wel iets later binnenkomen, omdat de systemen nog aan het opstarten zijn, waarschuwt de super.
STOCKHOLM (ANP) - Streamingdienst Viaplay heeft het verlies afgelopen kwartaal aanzienlijk teruggedrongen en werkt aan de afronding van de verkoop van zijn Nederlandse activiteiten. Het nettoverlies daalde, van 142 miljoen kroon in het derde kwartaal van vorig jaar, tot 30 miljoen kroon (bijna 3 miljoen euro). Dat maakte het bedrijf donderdag bekend.
Eerder dit jaar werd bekend dat Viaplay Nederland wordt overgenomen door streamingdienst Videoland, onderdeel van DPG Media. Die deal, ter waarde van 142 miljoen euro, werd woensdag goedgekeurd door de Autoriteit Consument & Markt (ACM).
Hoewel de streamingdienst nog steeds verlies lijdt, zag Viaplay de omzet afgelopen kwartaal fors stijgen. Dat komt doordat het bedrijf eind vorig jaar de resterende 50 procent van de aandelen in Allente overnam van Telenor. Daarmee is Viaplay nu volledig eigenaar van de grote Scandinavische tv-aanbieder.
"De uitvoering van ons transformatieplan, waaronder de integratie van Allente Group en de verkoop van onze Nederlandse activiteiten, zal de kasstroom verbeteren en ons in staat stellen om onze schuldenlast geleidelijk terug te dringen. We richten ons voortaan weer volledig op de Scandinavische markten, waar onze grootste kracht, kansen en groeipotentie liggen", zegt topman Jørgen Madsen Lindemann in een toelichting.
Kennelijk heeft-ie wat knuffels nodig, die Gazaanse 'student' die z'n duim opstak bij een Hamas-video en daarbij 'this is me' brabbelde, waardoor Joodse studenten op de universiteit Maastricht te kennen gaven 'doodsbang' te zijn. Tot opluchting van de NOS zegt die knakker mogelijk helemaal geen 'this is me', maar 'tasheshni', wat in Gazaans-Arabisch dialect iets zou betekenen als 'neem me mee naar buiten'. Poeh, gevaar geweken! Helemaal blij zijn ze bij de Volkskrant, waar ze Hussein Issa een als goedmaakinterview verpakte witwasoperatie gunnen: hij is toch vooral het slachtoffer van de Grote Boze Nederlandse Veroordelingsdrang. Dat hij meerdere video's van Hamas-gruwelijkheden alsook video's van martelaren voor een aanslag heeft geliket en gedeeld (hij deelde zelfs een Hamas-executie) doet hij af met 'dat is gewoon nieuws dat ik deel', gretig goedgekeurd door de Volkskrant, en dat hij God vraagt net als z'n broer zijn eigen leven als martelaar te beëindigen is 'heel normaal', en dat hij zichzelf voortdurend 'soldier of Gaza' noemt met daarbij de rode driehoekjes bekend van propagandafilmpjes van Hamas is allemaal maar een 'misverstand'. Waarom een Gazaanse importstudent hier Hamas-video's en 7 oktober-bejubeling zit te bekijken, daar lachend z'n duim bij opsteekt, dat filmt en er onverstaanbare dingen bij brabbelt blijft onbeantwoord: DUS HIJ MAG BLIJVEN hoera. Hij komt voorlopig niet naar de faculteit, maar krijgt 'een aangepaste vorm van onderwijs'. De Volkskrant dolblij en iedereen leefde nog lang en gelukkig, behalve de Joden, want die zijn doodsbang.
Doneer hier
BONGURI has added a photo to the pool:
雨上がりの油が淵水辺公園へ。草に水滴。
Photo taken at Aburagafuchi Waterside park, Hekinan city, Aichi pref.
Adam Brody and Kristen Bell’s hit romcom is still gorgeous as Noah and Joanne move in together. But if you’re thirsty for the fizz of new romance … their siblings might set hearts aflutter
Just as you and your true love can’t have a second first date or another first kiss, romantic comedies can never go back. Nothing replaces the giddy spell of the movie’s opening act or the TV show’s debut season. Sure, there can be some joy and fulfilment in a fictional relationship settling down, but really we want the crackle of chemistry, the thrill of a connection that’s brand new.
Nobody Wants This is now in its third season, so it has had to leave behind the days when it was powered entirely by the phenomenal screen sparkle between Adam Brody as Noah, the rabbi who can balance devotion to his faith with the mischievous instincts of a regular thirtysomething guy; and Kristen Bell as Joanne, the atheist co-host of a frank sex-and-relationships podcast who is not as cynical or shallow as people think, or as she pretends to be.
Continue reading...James says Tony leaving the cat’s water bowl where they prepare food is unhygienic. Should they feed their feline on the floor? You decide
• Find out how to get a disagreement settled or become a juror
It’s unhygienic. The cat will jump out of her litter box and on to the surface where we prepare food
Continue reading...The wayward prince and his wife seem to be aiming for a reboot – searching for purpose, but not self-awareness
Years ago, I was in Washington DC when Prince Harry blew through on an official engagement. He was 28, with a full head of hair, a slightly louche gait and a public image that, on a tour of the Senate led by a baffled-looking John McCain, caused people to lose their minds.
Senate staffers stood five deep to get a glimpse; women materialised from every corner, more glamorously dressed for the office than usual. The excitement was so great that there were actual screams from behind the security line. I remember noting the prince’s prominent ears, the high colour in his cheeks and his habit, when addressed, of bowing his head, as if humbled by what he was hearing. Aw, I thought. Bless him.
Emma Brockes is a Guardian columnist
Do you have an opinion on the issues raised in this article? If you would like to submit a response of up to 300 words by email to be considered for publication in our letters section, please click here.
Continue reading...From George Balanchine to the Rockettes, the US magazine regularly ran lavish photo spreads dedicated to dance, with the myriad ways people moved their bodies holding up a mirror to the shifting times
Life magazine launched in 1936. Its aim: to show the US the world, in pictures. At a time when television was still an experimental medium, a golden age of photojournalism brought the outside world into people’s homes. Life ran weekly until 1972, spanning a transformative time in US culture. Photographers were dispatched across the globe, covering wars, political manoeuvres, social trends, hemlines and Hollywood. And in December 1936, the magazine dedicated its cover feature to dance, with dancers from the new School of American Ballet gracing the front page. As such a vividly visual medium, dance would become a regular feature in Life’s pages across the years.
When I was asked to write the text for a new book featuring a collection of dance-themed images from the Life archive, it was a kid-in-a-candy-shop situation. For a dance fan there were some absolute gems to be found: the great George Balanchine crafting his ballet The Seven Deadly Sins – and cooking dinner in his Manhattan apartment; Margot Fonteyn and Rudolf Nureyev taking New York in a piece headlined The Hottest Little Team in Show Biz; or an ageing Agnes de Mille going full-throttle in rehearsal.
But the archive told a much bigger story than that. It was fascinating to see the reflection of society through the way people danced: in ballrooms, nightclubs, proms and parties. In the array of social dancers: from the waltz and tango to the lindy hop, mambo, twist and the frug, themes of the 20th century play out. You can see a story of growing individualism in the shift from structured couple dancing to going freeform on the dancefloor – gender politics, too, as it was out with “May I have this dance?” and in with the democracy of the disco. Life columnist Albert Goldman asked: “Has there ever been a decade for dance like the 60s?” as he wrote of a power shift from the stage to the dancefloor, from the professional performer to the “inventive amateur”. There’s the birth of the teenager, too, bringing an explosion of pop culture and spreading dance trends on TV shows such as American Bandstand.
Continue reading...