Dat het weer in februari snel kan veranderen, hebben we de afgelopen tijd goed kunnen merken. Afgelopen weekend leek het nog voorjaar, nu is het grijs en grauw met temperaturen in de dubbele cijfers. Maar daar komt verandering in!
Glennis Grace heeft een nieuw hoofstuk toegevoegd aan haar toch al roerige reputatie: dit keer was niet zij degene die uitdeelde, maar werd ze onzedelijk betast door een man met een wandelstok tijdens de Hierezitting in Maastricht, een carnavalsevenement met bijna zeshonderd mannen in de zaal. Terwijl zij aan haar tweede liedje bezig was, zou een oudere bezoeker haar boezem hebben aangetikt met zijn stok, waarna Grace het optreden prompt afbrak en de zaal verliet, gesteund door haar bokservriend Eddy.
Het contrast met haar eerdere Jumbo‑rel, waarbij ze werd veroordeeld voor geweld in een supermarkt na een ruzie rond haar zoon, is scherp: toen stond ze zelf terecht, nu wordt zij het slachtoffer. Toch blijft de sfeer van sensatie aan haar kleven; showbazen en juicekanalen buitelen over elkaar heen om te suggereren dat de “hitsige opa” mogelijk door haar entourage is aangepakt, al is daarvan niets bevestigd.
Sarah Ferguson - die zoveel geld nodig heeft dat ze rijke veroordeelde pedofielen te vrien moest houden - beraamt een opmerkelijke comeback in het openbare leven – geheel zonder Andrew Mountbatten-Windsor. Volgens Engelse media is ze nu in de Verenigde Arabische Emiraten (ze is haar huis kwijt) en verzint ze een list voor de rest voor haar leve
Bronnen zeggen dat ze tegen vrienden heeft gezegd: 'Ik moet weer aan het werk. Ik heb geld nodig.'
Tot voor kort woonden ze nog met haar ex samen in Royal Lodge, Andrews immense landhuis in Windsor,liefst drie decennia na hun scheiding.
De voormalige prinses heeft haar ex-man door de jaren heen herhaaldelijk publiekelijk verdedigd en hem omschreven als een 'aardige, goede man' en een 'fantastische vader', terwijl ze de steeds sterker wordende beschuldigingen aan zijn adres handig ontweek.
Ze zou nu tegen een vriendin hebben gezegd: 'Als ik terugkom, zal ik wat afstand moeten nemen van Andrew.
Maar vrienden denken dat ze zichzelf voor de gek houdt als ze denkt dat ze de draad weer kan oppakken en een normaal leven kan leiden.
E-mails tussen de ex-hertogin en Epstein laten zien dat ze hem herhaaldelijk om geld vroeg om haar schulden af te betalen, en ook om praktische steun gedurende een aanzienlijke periode.
Ze is niet de enige royal in nood. Er is Andrew, en de Noorse kroonprinses, en als hij nog zou hebben geleefd was er zeker onze Bernhard.
De documenten bevatten bewijsmateriaal dat ze nauw contact met hem bleef houden nadat hij was vrijgelaten uit de gevangenis voor seksuele misdrijven tegen kinderen. Ze nam zelfs haar twee dochters, prinses Beatrice en Eugenie, mee uit lunchen vijf dagen na zijn vrijlating.
Ze bood Epstein ook in besloten kring haar diepe excuses aan voor haar publieke veroordeling van hem, en beweerde dat ze dit alleen had gedaan om haar carrière als kinderboekenschrijfster te beschermen.
Ze is niet de enige royal in nood. Er is Andrew, en de Noorse kroonprinses, en als hij nog zou hebben geleefd was er zeker onze Bernhard.
Het zichzelf verklaarde midden in Den-Haag, wat feitelijk een naar rechts riekend neoliberaal verhaal is, zal ook de komende jaren geen soelaas bieden. Dus alle ballen op de lokale politiek. Daar kun je met elkaar kiezen voor een andere koers. Als het lukt om binnen de gemeenteraadsverkiezingen weg te blijven van de ronkende leugens over migranten, de aperte klimaatontkenning en gebrek aan ruggengraat als het om het lot van de Palestijnen gaat, dan maakt onze democratie nog een kans. Sowieso wil je politiek tot aan de keukentafel brengen. En het maakt nogal uit waar die tafel staat. De glooiende heuvels van Zuid-Limburg kennen een andere realiteit dan die van de eindeloze polders in Noord-Holland.
Je zou willen dat we ons meer bezighielden met welke samenleving en bijbehorende economie we in onze regio willen ontwikkelen. Als we nu naar de data kijken is duidelijk dat de verstedelijkte gebieden het voortouw nemen. Dat hoeft niet zo te zijn. Als we met elkaar inzetten op bedrijvigheid die gekoppeld is aan de gemeenschap, zal dat ongetwijfeld positieve effecten hebben. Wanneer een bedrijf vervuilt en de baas woont tussen de mensen die daar last van hebben, krijg je een andere dynamiek dan wanneer het hoofdkantoor op de Zuidas staat. Sowieso blijkt uit onderzoek dat het MKB vaak verankerd is in de omgeving, en zich daar ook voor in wil zetten. Datzelfde geldt voor onderwijs. Je wil mensen opleiden die in de buurt aan de slag kunnen en niet eindeloos in ellendige files wil staan of overvolle treinen moeten trotseren.
De economie van de toekomst is decentraal, regeneratief en solidair. Mits we bereid zijn afscheid te nemen van het neoliberaal kapitalisme waar uiteindelijk slechts enkelen van profiteren, ten koste van de mensen en natuur die het mogelijk maken. Extractie is geen houdbaar model. Onderdrukking ook niet. Burgers worden bozer en zijn collectief in de extreemrechtse fabel getrapt: alle onvrede wordt veroorzaakt door migranten. Die komen je woning en je baan afpakken. De beste remedie is om mensen meer inspraak te geven in hoe de samenleving tot stand komt. Wanneer iedereen naar eigen kunnen mee kan doen en daar eerlijk voor wordt beloond, is er minder aanleiding om het pad van haat te bewandelen.
Dat vraagt om sterke gemeenschappen waar conflict lokaal constructief gemaakt wordt. Waar etno-nationalisme bestreden wordt met controleerbare informatie en een goed gesprek. Waar gestraft wordt als politici bedreigd worden. Grenzen aangeven doe je het liefst op de plek waar het nodig is. En meteen na het incident. Meerdere burgemeesters hebben al laten zien dat je je niet hoeft te laten kapen door relschoppers. Die in staat zijn gebleken hun taak serieus te nemen door op inhoud en binnen de kaders te blijven sturen. Echte bestuurlijke verantwoordelijkheid nemen. Hoor en wederhoor te plegen. Dicht bij de mensen te staan.
Stel je nu eens voor dat we in staat zijn meer lokale politici die de democratie verder willen stutten in het zadel te helpen. Door de burgers te betrekken. Lokale oplossingen te vinden voor de specifieke problemen die zich lokaal voordoen. Zich niet verschuilen achter regels. De context serieus te nemen. Te blijven geloven dat als mensen samenleven, samenwerken en zich niet laten gek maken dat een AZC gevaar oplevert, je veel verder komt met elkaar.
We zien hoe lokale politici onder druk komen te staan van het extreemrechtse sentiment in Den Haag. En hoe meer mensen de gang naar die stembus maken om weg te willen bewegen van die rotzooi, hoe beter. Dus ga in gesprek met de mensen om je heen. Moedig ze aan zich te verdiepen in de lokale politiek. Wat willen de partijen, maar ook wat is hun trackrecord tot nu toe? Wat zou een stem op hen betekenen voor de toekomst? Het is dé manier waarop we een antwoord kunnen geven op de middelmatigheid in Den Haag van het nieuwe kabinet waar het weer ieder voor zich wordt. Solidariteit bouw je door het goede voorbeeld te geven. Ga dus stemmen op 18 maart.
Dit artikel is overgenomen van anti-populista. Stukken op dat blog worden geschreven als bijbaan, dus mocht je het stuk waarderen kun je dat ook financieel laten blijken via deze link.
Lees meer berichten op Sargasso
An immersive account of how the inhabitants of a liberal city – including the author’s father – survived fascism
In December 1941, the Nazi authorities received a letter from a soldier complaining that, on his recent leave in Berlin, he had been thoroughly disgusted by what he saw. While his comrades were dying at the front, plenty of young men appeared to have dodged military duty and were now to be found carousing in Berlin’s packed bars. The women were no better: husbandless but flush with ration coupons purloined from soldiers on leave, they were busy gorging themselves. “If Berlin were Germany,” huffed the complainant, “we would have lost this war years ago.”
Berlin had always been a case apart. The legacy of the wild Weimar years – all that artistic and political radicalism, not to mention louche living – had continued under the Third Reich. The city remained defiantly itself and, despite the efforts of high command, mulish about being told what to do. That, at least, had been the situation in 1941.
Continue reading...Lengthy delays in compensation are ‘emblematic’ of what many relatives of migrant workers go through in the Gulf kingdom, say rights groups
When Mohammad Arshad fell to his death while constructing the first new stadium for the 2034 World Cup in Saudi Arabia, one of the main stadium contractors, the Belgian construction multinational Besix, promised it would take immediate steps to ensure all end-of-service and insurance payments were, “handled in a timely and respectful manner”.
Almost a year later, Arshad’s family say they have yet to receive either.
Continue reading...From grown men eating ice cream – gasp! – to Noël Coward sweating in the desert and a baseball team without pants – a new exhibition celebrates images from the era-defining magazine
Continue reading...PM and global climate action advocate looks set to secure another victory despite voter concerns over cost of living and crime
Barbados prime minister and global climate action champion, Mia Amor Mottley, is on course for a third consecutive term in office, forecasts suggest, as voters head to the polls on Wednesday.
Mottley is the country’s first female leader since its independence in 1966, and her strong international advocacy for climate action and support for small and vulnerable nations have made her an influential and popular global and regional leader, experts say.
Continue reading...Nine-year-old Lamia is obliged by her school to bake a birthday cake for Saddam Hussein, and meets a series of vivid characters as she shops for sanctioned ingredients
There’s a terrific charm and sweetness in this debut from Iraqi film-maker Hasan Hadi, a Bake Off-style adventure about a little girl in early-90s Iraq required by her school to make a birthday cake in Saddam Hussein’s honour, despite sanctions and the consequent shortage of every single cake-making ingredient. Hadi is a former Sundance Lab fellow and his film lists Hollywood heavy-hitters Chris Columbus and Eric Roth among its executive producers – who may just have induced Hadi to sprinkle some old-fashioned Tinseltown sugar into the mix. The moment when the little girl gazes at her reflection in the river is surely inspired by The Lion King.
Among the largely nonprofessional cast is the unselfconsciously excellent Baneen Ahmad Nayyef as nine-year-old Lamia, whose greedy teacher gobbles the apple she has brought to school for her lunch. This blowhard announces that the class must draw lots for which of them will bake the Saddam cake; it falls to Lamia. In addition, her pal Saeed (Sajad Mohama Qasem) – who has a crush on Lamia – has to supply the fruit for this party, on which only the teacher will be gorging himself. Lamia sets off into town with her grandmother Bibi (Waheed Thabet Khreibat) on a desperate shopping expedition, carrying her pet cockerel, Hindi, who gives a great animal performance and whose unpredictable crowings clearly forced the actors to improvise lines around him.
Continue reading...Residents of the UK’s most expensive flats have won a court case over defective pipework. If their homes are shoddily built, what hope do the rest of us have?
Even multimillionaires can’t escape Britain’s cowboy builders, it seems. Last week, residents of One Hyde Park, the UK’s most expensive flats, won a £35m court case against the contractor that built their homes. The high court ordered the construction company Laing O’Rourke to fix defective pipework that was discovered to be causing problems in 2014, only three years after the luxury development was completed.
At the other end of the economy, tens of thousands of families are facing damp and mould issues also caused by botched building works. A National Audit Office investigation revealed in October last year that a staggering 98% of external insulation fitted under the previous government’s home-improvement schemes was installed so ineptly that it will have to be repaired or replaced.
Phineas Harper is a writer and curator
Continue reading...I was quite spoiled and he could be a little dour. But on that terrible day, when he was just two blocks away when the South Tower exploded, I realised he was all I wanted
I met Chris in the college bar in 1997. I was part of a group of visiting American students visiting the University of Oxford – we kept ourselves to ourselves in the first few weeks of term – and he leaned over from the next table to talk to me. I saw his one-dimpled smile and the cocky way he tipped his chair back on two legs and I thought: “Uh-oh, here’s trouble.”
Despite the fact that I was only at Oxford for one term, we quickly became a couple – and stayed together. When he finished university and started working in London, I returned to North Carolina to finish my English degree. We visited each other when we could. He made a surprise appearance at my 21st birthday party; we spent a New Year’s Eve in Paris.
Continue reading...
I built an end-to-end traffic violation detection system using YOLOv8, DeepSORT, and OpenCV. This article explains the full pipeline, tracking logic, violation rules, and performance trade-offs.
Popplio728 has added a photo to the pool:
