Je hoort weleens zeggen, bijvoorbeeld door Sheila Sitalsing, dat iedereen tegenwoordig maar denkt een column te kunnen schrijven. Terwijl: columnist is een vak. Een prachtig vak bovendien. Je hebt in Nederland een paar hele goede columnisten, zoals Bas Heijne, Debby Gerritsen en Bert Wagendorp, en daarboven heb je dan nog de crème de la crème, zoals Özcan Akyol. Het bijzondere aan Özcan Akyol is dat zijn columns niet alleen breed AD-publiek aanspreken, maar ook fijnproevers, zoals de redactie van GeenStijl. Om zijn columnistenschap te vieren onderwerpen wij de column van vandaag aan een ouderwetse closeread. Na de breek.
Heeft Hilversum door dat er aan de stoelpoten wordt gezaagd?
GS: Als er een vraag in de kop staat is het antwoord altijd nee.
OA: Verschillende commerciële partijen, die niet per se televisiemaken als corebusiness hebben, kijken verlekkerd naar de bezuinigingen bij de publieke omroep.
GS: Les 1 van de schrijversvakschool in Deventer: grijp de lezer meteen bij de lurven. Begin bijvoorbeeld je column met 'verschillende commerciële partijen', dan zit iedereen meteen op het puntje van zijn stoel.
OA: Bij De Telegraaf knalden ze voor de verandering nog een artikel uit de persen waaruit zou moeten blijken dat de mensen in Hilversum met verantwoordelijkheid totaal niet acteren naar de wens van de kijker.
GS: Een ongeoefende lezer zou hier wellicht kunnen vallen over het gebruik van 'voor de verandering', maar een kenner begrijpt dat Akyol zich hier bedient van zogeheten ironie. Hij bedoelt juist dat ze bij de Telegraaf altijd op Hilversum lopen te zeiken!
OA: Kortgezegd luiden de bevindingen van het onderzoek: de verkeerde titels moeten het veld ruimen en er zijn te veel talkshows op de televisie.
GS: Ja dit vinden wij ook. Zo heb je bijvoorbeeld een talkshow waarbij iemand op een kappersstoel gaat zitten en dan allemaal domme vragen moet beantwoorden. Volstrekt overbodig.
OA: Het zal allemaal wel.
GS: Het zal allemaal wel! Waarom hebben we dan net de hele tijd over dit onderzoek moeten lezen? Komt er nog een punt?
OA: Dat soort discussies is al eeuwenoud, bij wijze van, en wordt ook gevoerd als er niet is gesneden in de programmering.
GS: Het zal allemaal wel.
OA: Wat ik wel interessant vond aan een gesprek dat ik afgelopen week met een grote partij had, was een totaal nieuwe kijk op de kaalslag bij de NPO.
GS: Wat wij wel interessant vonden aan deze bijzonder geformuleerde zin, is dat de inleiding hierboven dus eigenlijk een aanloop blijkt voor Eus om pochen dat hij afgelopen week met 'een grote partij' heeft gepraat.
OA: In eerste instantie was er verdriet en teleurstelling over het verdwijnen van belangrijke programmering, iets wat ik oprecht geloofde, maar al vrij snel werd er ook in kansen gedacht.
GS: Er was verdriet, er was teleurstelling, Eus geloofde iets oprecht, en er werd ook in kansen gedacht, al vrij snel zelfs. Jammer dat er niet in begrijpelijke actieve zinnen werd geschreven.
OA: Alles wat de NPO straks niet kan of wil doen, biedt mogelijkheden voor andere partijen.
GS: Ja, zoals het schansspringen bij SBS met Evert ten Napel. Daar is trouwens geen reet aan, want Evert ten Napel heeft de ballen verstand van schansspringen.
OA: Vandaar dat ik was uitgenodigd, om te praten over allerlei initiatieven, over genres en vormen die straks moeten verdwijnen van de bestuurders in Hilversum.
GS: Voor de duidelijkheid, dit is waar deze column om draait: Özcan Akyol is gevraagd om mee te denken met Amazon Prime of een of andere ballentent met commerciële jongens die niks van inhoud begrijpen om tv te maken voor de alsmaar uitdijende doelgroep van linksige bejaarden die zichzelf te slim vinden voor Omroep MAX. Buitenhof vist tegenwoordig ook in dat vijvertje, trouwens.
OA: Je zou als maker, gevleid door de belangstelling van anderen, trots een dergelijke ontmoeting kunnen verlaten, maar het vergezicht stemde mij toch vooral somber.
GS: Klassieke humble brag. Desalniettemin is het vrij debiel om somber te worden als commerciële partijen zich met kunst, cultuur en verdieping willen gaan bemoeien. Wees juist blij met meer aandacht voor kunst, cultuur en verdieping bij commerciële partijen. Het is geen zero sum game.
OA: We hebben al een versplinterd medialandschap en je moet geloof ik een abonnement op zeven streamingdiensten hebben als je een beetje op de hoogte wilt blijven van trends en innovaties in de mediawereld.
GS: Even een hele gekke opmerking: behalve als je in de mediawereld werkt, is het helemaal niet noodzakelijk om op de hoogte te blijven van trends en innovaties in de mediawereld, en hoef je dus ook geen abonnement op zeven streamingsdiensten te hebben.
OA: Als primaire levensbehoeften, zoals kunst en cultuur, in de toekomst ook achter een betaalmuur komen, bijvoorbeeld bij een media-imperium of een streamingdienst, wordt er een muur opgetrokken.
GS: Je zou van iemand die kunst en cultuur als primaire levensbehoefte ziet toch tenminste mogen verwachten dat hij zin waarin een muur wordt opgetrokken in de vorm van een betaalmuur niet zomaar over de redactiemuur gooit.
OA: Ik geloof dat het tegenwoordig een vies woord is, maar ik geloof nog steeds in het traditionele verheffingsideaal en daarnaast zie ik de noodzaak van een gratis massamedium zoals de televisie, ondanks alles de beste manier om miljoenen mensen te bereiken.
GS: Wat een ramp. Straks kunnen gewone mensen niet eens meer kijken naar Cornald Maas die Antoinette Scheulderman interviewt op Oerol.
OA: Het waren al spannende tijden voor de NPO, maar nu willen andere partijen dus ook de identiteit van de organisatie wissen, simpelweg door haar taken over te nemen.
GS: Wat? Als commerciële partijen gaan doen wat de NPO doet, dan wordt de identiteit van de NPO wissen? Kom nou. De identiteit van de NPO verandert als de NPO andere dingen gaat doen, daar hebben commerciële partijen niks mee te maken.
OA: Ik heb altijd gezegd dat er iets moet veranderen bij de publieke omroep.
GS: De identiteit van de NPO moet dus wél gewist worden?
OA: Het gaat alleen wel erg ver om het instituut overbodig te maken.
GS: Wacht, als Özcan Akyol een interview van 1,5 uur met Arjen Lubach op Netflix zet kan de VPRO wel opdoeken?
OA: Er wordt van alle kanten aan de stoelpoten van de makers in Hilversum gezaagd.
GS: Bedoelt hij nou aan de stoelpoten van de makers of van de omroepbaasjes? Hij wordt als maker toch juist uitgenodigd door commerciële partijen? Dat zou voor makers juist goed nieuws zijn: concurrentie! Pluriformiteit! Nieuwe kansen! Als die commerciële partijen trouwens echt denken dat de naam 'Özcan Akyol' garant staat voor inhoudelijke verdieping, dan is er voorshands nog geen enkele reden om werkelijk ongerust te zijn. Hilversum kan rustig gaan slapen.
OA: De vraag is of zij dat zelf ook doorhebben.
GS: Nou, deze column gaat het in ieder geval niet verklappen.
FOTO (ANP) - Özcan Akyol verdiept in vakliteratuur
Het Eus-effect!
Social
