After a rocky few decades, the standup is nearing 60 – and finding contentment at last. But what does his grotesque retelling of The Owl and the Pussy-cat tell us about his inability to connect with people?

Stewart Lee is somewhat fretfully tidying his kitchen. Nothing is exactly where he left it two months ago to go on tour. Plus, he says, “I’ve come back with a load of records that need to be alphabetised, and that’s really stressing me out.” His house is miles from minimalist – posters everywhere, for spaghetti westerns, avant-garde Welsh harpists, the Fall (who he said in an interview in 2005 were the love of his life) – but if anything was an inch out of place, he’d notice. He puts things away with theatrical flourish, like a guy doing an impression of a guy who needs things just-so, for the comic effect of how absolutely impossible that guy would be, but at the same time, it’s funny because it’s true.

In the show he’s been away for, Stewart Lee vs the Man-Wulf, he – a 58-year-old lefty – enters into breakneck dialectic with toxic masculinity in werewolf form (age unknown). “Things have got worse in the 18 months I’ve been doing it,” he says. “I need to really amp the werewolf up. He would be much more explicitly racist and homophobic and transphobic now. But you don’t want people to be really upset in the room.” It feels quite a 2026 dilemma, being unable to even satirise the right without causing the distress it lives for.

Continue reading...

Saga surrounding purchase for outspoken rightwing regional leader Isabel Díaz Ayuso refuses to go away

The outspoken rightwing leader of the Madrid region is under growing pressure to explain why her government spent €6.3m (£5.4m) on a residential penthouse purportedly to serve as a temporary workspace while her offices were being renovated.

Isabel Díaz Ayuso, a prominent member of Spain’s opposition conservative People’s party (PP), has been the president of the Madrid region since 2019.

Continue reading...

Crushes can feel freeing because they operate outside everyday life, but does that mean you should act on them?

I’ve been married for 20 years and have two children. By most measures, our marriage is stable and successful. But lately I have found myself developing strong feelings for a teacher at my children’s school. While our interactions there are limited, we also attend a weekly non-school activity. What began as casual conversation has become much more significant in my mind. I find myself looking forward to seeing them, thinking about our conversations later, and wondering what might have been if we’d met in different circumstances.

They are married with children too. Nothing inappropriate has happened, and neither of us has acknowledged any romantic feelings. However, I cannot shake the sense that there may be a mutual connection.

Continue reading...

Reform UK denies donor and crypto-billionaire’s global interests in arms and military could present a conflict of interest over its defence spending policy

As he struggles with questions about the millions he has received from the billionaire Christopher Harborne, Nigel Farage has made no secret of his enthusiastic support for the industry that made part of his benefactor’s fortune – cryptocurrency. The Reform UK leader even urged the governor of the Bank of England to drop a crypto policy that may be costly for Harborne.

But another element of Harborne’s business interests could prove still more consequential if it shapes Farage’s positions. There appears to be no precedent for a major UK donor who is so entwined with the military.

Continue reading...

The Canadian PM is one of the few world leaders to stand up to the US president. Former colleagues say they are not surprised

Mark Carney stood before a walnut-veneered lectern, his face drawn tight, as he announced that talks with Canada’s biggest trading partner had collapsed. “Last spring, I warned that America is trying to break us so that they can own us,” he said. “And I promised: that will never, ever happen. We are keeping that promise.”

For years, the former central bank governor had worked hard to calm markets. Now, he was asking Canadians to accept uncertainty and confrontation.

Continue reading...

Studio theatre, Edinburgh
Groupwork’s physical theatre show captures the real story of a midwest mystic from the 50s and the followers she drew, in all their eerie ordinariness

In the early 1950s in the American midwest, a woman known by the alias of Marian Keech awoke in the night with the urge to write. But the words that came out weren’t her own: it was the voice of her late father, she was sure. Other voices from the beyond began to use Marian as a conduit, ultimately Jesus Christ himself, which is how Keech came to be at the centre of a doomsday cult of seemingly ordinary citizens convinced the world was about to end, but that they would be rescued by aliens from the planet Clarion.

It is such a good story, one that was captured in a landmark social psychology study at the time as well as the book When Prophecy Fails, that you could argue Scottish theatre company Groupwork don’t have a lot to do. But their treatment of the tale is deceptively simple in a very well-crafted show that does no more and no less than it needs to.

Continue reading...

Is your place crying out for some TLC? Housekeepers reveal how to keep it looking its best – and when it’s OK to let standards slip

Life is busy and there is only so much time to spend cleaning and tidying. What are the non-negotiables of a well-managed home? Here, housekeepers share their tips and hacks for making a chaotic house feel more orderly.

Continue reading...

Old favourites Shaun the Sheep, Dune, Jane Austen and Godzilla join Charles de Gaulle, the Peasants’ Revolt and queer identity in Spain

• See all of our unmissable autumn arts recommendations here
• Big tech goes to Hollywood: is Silicon Valley ready for a silver-screen reckoning?

All release dates are UK and subject to change

Willem Dafoe is typically grizzled and poetic for this study of a near-retirement postal worker who, it turns out, was a beatnik rhymester of cachet – but no lasting renown – back in the day, and who has now been rediscovered by a new generation of literary hipsters. Director Kent Jones, adapting a novella by Arthur “La Ronde” Schnitzler, was the longtime head of the New York film festival; he might be in for a spot of late fame himself. AP
• 4 September

Continue reading...

How did thieves pull off robbery of Antonello da Messina’s 15th-century masterpiece – and why did they leave part of it behind?

At about 8.47pm on the evening of 15 August, while tens of thousands of worshippers filled the streets of central Messina for a religious festival, at least two men cut through the fencing surrounding the regional museum, located a few miles to the north on the outskirts of the Sicilian harbour city.

Capitalising on the fact that the streets around the museum were unusually quiet, the men forced open a side door with a crowbar, gaining direct access to a display case containing the five surviving panels of the Renaissance master Antonello da Messina’s polyptych Polittico di San Gregorio, his most important work, and a small double-sided painting. Undisturbed, they removed the works from the building and fled.

Continue reading...

Its moguls are ripe subjects for drama, and there is huge anticipation for forthcoming features The Social Reckoning and Artificial. But other projects have failed as the film industry is increasingly colonised by IT empires

• Tom Cruise, Olivia Colman and the return of Rocky: the best films of autumn 2026
• See all of our unmissable autumn arts recommendations here

‘I know there are easier enemies to make,” tech reporter Jeremy Allen White tells his colleague in a recent trailer for The Social Reckoning. “The mafia would be an easier enemy to make,” comes the reply. They’re talking about Mark Zuckerberg’s Meta, but they might as well be discussing big tech as a whole. As The Social Reckoning promises to underline, it’s become clear that these people are not on our side – “us” being the whole of humanity except billionaire tech overlords and their mates. But for an industry that loves a clear-cut baddie, Hollywood has barely landed a blow on the tech industry. Now it finds itself in mortal danger of being absorbed by it. Is it too late to fight back?

The Social Reckoning’s predecessor, The Social Network, showed how this kind of thing is done. It was pacy, buzzy and full of weirder-than-life characters – not least the young Zuckerberg, portrayed by Jesse Eisenberg as an obnoxiously smart mogul-in-the-making, whose mission to connect the world stood in stark contrast to his own social deficiencies. Directed by David Fincher and co-written by Aaron Sorkin, it was also a commercial and critical hit, winning three Oscars. But a big part of what made The Social Network work, and makes its sequel such a threat, is that it was about the actual, real-world Silicon Valley, which is where a lot of recent entertainment has gone wrong.

Continue reading...

Tories accuse Reform of ‘peddling conspiracy theories’ as row erupts in wake of Conservative leader’s trip to Rome

Nigel Farage and Kemi Badenoch have spent years trading barbs and fighting for the rightwing vote. But now the party leaders find themselves in a much more bizarre struggle – for the affections of the rightwing Italian prime minister, Giorgia Meloni.

The row began on Monday when the Times published an article claiming that during a meeting in Rome, Meloni had advised the Conservative leader against doing a deal with Farage to unite the right. After complaints from Reform – and, reportedly, Meloni’s team – the article was amended to remove that claim.

Continue reading...

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

DanÅke Carlsson posted a photo:

Cranamanor13 has added a photo to the pool:

De grote klappers zitten niet in de babyuitzet, maar in vier momenten die zich over achttien jaar uitsmeren. Wie op tijd begint, hoeft niet in paniek te raken als het zwemdiploma bijna duizend euro blijkt te kosten. Een kind kost een tweeoudergezin gemiddeld 15 procent van het besteedbaar inkomen, voor een alleenstaande ouder 23 procent. De vraag is: welk bedrag hoort bij welke leeftijd?

Baby en peuter: eenmalig 1.700 euro, plus opvang

De babyuitzet komt gemiddeld op 1.726 euro voor kleding, verzorging, babykamer, voeding en vervoer. Kinderwagen, babyfoon en kinderstoel tellen daar nog eens honderden euro's bovenop. Tweedehands spullen halveren de rekening moeiteloos.

De grootste kostenpost zit in kinderopvang. Ouders betalen in 2026 tot 11,23 euro per uur voor dagopvang en 9,98 euro voor de buitenschoolse opvang. Werkende ouders met een gezamenlijk inkomen tot circa 56.000 euro krijgen 96 procent daarvan vergoed; boven dat inkomen daalt het percentage snel.

Sparen voor een kind is geen berekening, maar een gewoonte.

Basisschool: 800 tot 1.500 euro voor het zwem-ABC

De basisschool zelf is gratis. Het lesgeld komt via een andere weg binnen: het zwemdiploma. Het A-diploma kost gemiddeld zo'n 880 euro, waar een kind ongeveer 42 klokuren les voor nodig heeft. Een compleet ABC-traject loopt op tot 2.000 à 3.500 euro per kind. Een maandabonnement kost meestal 50 tot 80 euro.

Daarnaast tikken sportclub, muziekles en zakgeld door. Zakgeld begint rond zes jaar met 1 tot 2 euro per week en loopt op tot 3,50 euro rond het elfde jaar.

Middelbare school: 500 tot 700 euro voor een laptop

Rond het twaalfde jaar valt de laptopbrief op de mat. Zeven op de tien ouders schaffen een apparaat aan voor de middelbare school; ze zijn gemiddeld 582 euro kwijt, exclusief software. De school mag dit niet verplichten en moet een alternatief bieden, maar de meeste ouders kiezen zelf voor aanschaf.

Kleedgeld voor pubers ligt gemiddeld op 50 euro per maand. Voor een middelbare scholier van veertien tot zeventien is 25 tot 40 euro zakgeld per maand gangbaar. Wie hiervoor vanaf de basisschool 25 euro per maand apart zet, hoeft de eerste laptop niet uit het huishoudboekje te betalen.

Wie 25 euro per maand vanaf de geboorte apart zet, heeft bij het achttiende jaar ruim 5.400 euro voor de studie.

Studie: het richtbedrag is 1.000 euro per maand

Studeren kost ongeveer 1.000 euro per maand, ongeacht mbo, hbo of universiteit. Het wettelijk collegegeld voor 2026-2027 is 2.694 euro; het mbo-lesgeld is 1.511 euro. Ouders van uitwonende studenten dragen gemiddeld 317 euro per maand bij, van thuiswonende studenten 137 euro.

Een spaarpot van 5.000 tot 15.000 euro op het achttiende jaar dekt collegegeld, laptop en boeken. Automatisch sparen op een aparte rekening werkt beter dan goede voornemens.

Vier bedragen om te onthouden

• Babyuitzet en eerste jaar: reken op circa 2.000 tot 3.000 euro eenmalig, plus opvangkosten.
• Zwem-ABC tussen vijf en tien jaar: 800 tot 1.500 euro.
• Middelbare-schoollaptop rond twaalf jaar: ongeveer 600 euro.
• Studie vanaf achttien: richtbedrag 1.000 euro per maand voor drie tot vier jaar.

Bij elk bedrag geldt dezelfde regel: automatisch sparen is effectiever dan een groot bedrag ineens. Zet vanaf de geboorte 25 tot 50 euro per maand opzij en je kind heeft bij het achttiende jaar 5.400 tot 10.800 euro — genoeg om de zwaarste rekeningen overzichtelijk te maken.

Meer weten?

• Nibud: Wat kost een kind? — https://www.nibud.nl/onderwerpen/kinderen-en-jongeren/wat-kost-een-kind/
• Nibud: Sparen met een doel — https://www.nibud.nl/onderwerpen/sparen/sparen-met-een-doel/
• Rijksoverheid: hoogte wettelijk collegegeld — https://www.rijksoverheid.nl/vraag-en-antwoord/hoger-onderwijs/hoogte-van-het-collegegeld-hogeschool-universiteit

Nog nooit waren er zoveel mogelijke partners een duimbeweging ver weg. En nog nooit waren er zoveel singles. Dat is niet toevallig, zeggen psychologen: hoe meer keuze de technologie ons voorschotelt, hoe minder tevreden we zijn met wat we vinden. Voeg daar de constante beschikbaarheid van porno aan toe, en het beeld van "liefde" begint scheef te trekken.

De paradox van de eindeloze partner

Tinder alleen al toont zijn ongeveer tien miljoen dagelijkse gebruikers gemiddeld 140 profielen per dag. Op papier is dat een romantische bibliotheek waar onze grootouders alleen maar van konden dromen. In de praktijk zitten we er murw van te swipen.

Sociaal psychologen Tila Pronk en Jaap Denissen van Tilburg University lieten meer dan duizend singles tussen 18 en 30 jaar swipen in een gecontroleerde studie. Wat bleek: hoe langer mensen aan het swipen zijn, hoe meer ze afwijzen. De kans dat een profiel wordt geaccepteerd, daalt gemiddeld met 27 procent tussen het eerste en het laatste profiel dat iemand ziet.

De onderzoekers noemen het een "rejection mind-set": een afwijzende reflex die zichzelf voedt. Wie eenmaal in de wegveegstand staat, komt daar niet zomaar meer uit. Bijkomend effect: mensen die veel afwijzen, zijn óók minder tevreden met de weinige profielen die ze wél goedkeuren.

Waarom meer keuze slechter uitpakt

Volgens de betrokken onderzoekers is het maximum aan overzicht ergens rond de vijftig profielen bereikt. Wat daarna komt, is ruis. En ruis maakt kritisch, negatief en vermoeid.

Het mechanisme is bekend uit de gedragseconomie: hoe meer opties, hoe lager de tevredenheid met de uiteindelijke keuze. Bij chocoladerepen is dat vervelend, bij een partner heeft het gevolgen.

De belangrijkste effecten die in de studies opduiken:

• Devaluatie: hoe groter het aanbod, hoe minder waarde we aan elk individueel profiel toekennen.
• Zelftwijfel: intensief swipen laat mensen hun eigen kansen op een relatie negatiever inschatten.
• Reversibiliteit: doordat een keuze altijd terug te draaien is, blijft het gras aan de overkant groener. Wie kiest uit een grote groep en die keuze kan terugdraaien, is een week later het minst tevreden met de gekozen partner.

Nederland: stabiel appen, maar steeds meer singles

Nederland is inmiddels ruim ingeburgerd in het app-tijdperk, maar het is geen massale volksbeweging. Ongeveer een op de tien Nederlanders tussen 18 en 80 jaar gebruikte in de laatste halfjaar weleens een datingapp: 11 procent van de mannen, 8 procent van de vrouwen. Bij singles onder de 25 is het aandeel hoger — daar gebruikt ongeveer een op de vijf een app.

Tegelijk stijgt het aandeel Nederlanders dat helemaal geen partner heeft. Begin 2025 telde het land 5,7 miljoen volwassenen zonder partner. Dertig procent van de volwassenen is single; in 2013 was dat nog 27 procent. Vooral onder jongvolwassenen zijn singles oververtegenwoordigd: 62 procent van de onder-25'ers heeft geen vaste partner.

Er is dus meer keuze én er zijn meer alleenstaanden. Precies de paradox waar de Tilburgse onderzoekers voor waarschuwen.

Porno herprogrammeert de verwachting

De tweede laag boven op de swipe-cultuur is porno. In Nederland keek in 2023 volgens de Monitor Seksuele Gezondheid 74 procent van de mannen en 29 procent van de vrouwen in het afgelopen halfjaar naar porno. Bij mannen tussen 18 en 24 jaar was dat 81 procent. Zevenendertig procent van de mannen kijkt wekelijks.

Internationaal wetenschappelijk overzicht wijst op drie terugkerende effecten van geregeld pornogebruik op relaties:

• Contrasteffect: partners lijken vaker "tekort te schieten" ten opzichte van wat op het scherm te zien is.
• Verzwakte betrokkenheid: alternatieven worden aantrekkelijker, waardoor de commitment aan de eigen relatie afneemt.
• Onrealistische verwachtingen: over duur, prestatie en wat "normale" seks is.

Uit hetzelfde Nederlandse onderzoek: 34 procent van de heteroseksuele kijkers zegt dat porno hen onzeker maakt, en 48 procent geeft aan dat ze denken dat je "van porno leert wat je moet doen tijdens seks". Onder lhbqa+ kijkers ligt de onzekerheid nog hoger, op 44 procent.

Interessant detail: 97 procent van de kijkers weet best dat "echte seks heel anders is dan seks in porno". Weten is één ding, verwachtingen bijstellen is een ander.

Het optelsommetje: liefde als markt

Wat gebeurt er als je die twee lagen op elkaar legt? Dan wordt liefde langzaam iets wat lijkt op een winkelmandje. Een oneindig aanbod aan potentiële partners in de ene app, een oneindig aanbod aan geïdealiseerde lichamen in de andere. Beide met een swipe of tap ververst.

De consumentenlogica sluipt de intimiteit in. Elk profiel is een product met specs. Elke partner is te vergelijken met een fantasieversie. En elke tegenvaller is een aanleiding om verder te scrollen, in plaats van eraan te werken.

Het is geen doemscenario — er zijn nog altijd stellen die elkaar via een app vinden en jaren later net zo tevreden zijn als koppels die elkaar offline leerden kennen. Zwitsers onderzoek suggereert zelfs dat app-koppels vaker de intentie hebben om te gaan samenwonen en een gezin te stichten. Maar het pad ernaartoe is smaller geworden dan het aanbod doet vermoeden.

Wat werkt volgens de onderzoekers

Voor wie het patroon herkent, geven de wetenschappers een paar concrete adviezen:

• Beperk het aantal profielen per sessie. Vijftig is ruim voldoende; alles daarboven werkt averechts.
• Neem regelmatig een datingpauze. Zonder de constante prikkel keert de belangstelling voor daten in het gewone leven vanzelf terug.
• Beslis serieel. Kies één iemand tegelijk, en gun jezelf tijd voordat je een nieuwe reeks profielen opent.
• Wees expliciet. Duidelijke afspraken over wat je zoekt — en over de rol van porno in een relatie — voorkomen scheve verwachtingen.

Liefde overleeft de swipe en de streaming, dat blijkt uit de cijfers. Maar wie zijn hersens laat trainen door algoritmes die op maximale betrokkenheid draaien in plaats van op maximale verbinding, kan achteraf niet klagen dat het ideaal maar geen gezicht krijgt.

Meer weten?

• CBS: Steeds meer mensen zijn single of hebben een latrelatie (2026)
• Rutgers: Monitor Seksuele Gezondheid 2023
• VRT NWS: De paradox van online daten — te veel keuze op Tinder leidt tot minder relaties

This week Debian voted on whether to ban AI-assisted contributions. The winning proposal? "Debian neither endorses nor prohibits the use of generative AI tools" in its projects, documentation, and packaging... Generative AI "is neither exempt from nor subject to special rules beyond the standards already expected of Debian contributors."

"The responsibility for every contribution rests with the contributor who submits it, who remains accountable for its technical quality, legal acceptability, and suitability for inclusion in Debian."


"We recognize that such tools can substantially improve the productivity of contributors when used responsibly, allowing volunteers to spend more of their limited time on work that requires technical expertise, judgment, review, and collaboration.

The Debian Project nevertheless expects that all contributions submitted to Debian, regardless of how and with which tools they were produced, satisfy the same standards of quality, correctness, maintainability, and legal compliance. The use of a generative AI tool does not diminish the contributor's responsibility for the work they submit. Contributors are expected to understand, review, test, and, where appropriate, modify AI-assisted output before incorporating it into Debian. Blindly accepting or uploading AI-generated material without appropriate human review is inconsistent with Debian's established development practices.

We enourage our contributors to disclose whether a contribution was made with AI assitance, but do not require them to do so.

Debian acknowledges that the legal status of material produced by generative AI systems remains the subject of ongoing discussion in many jurisdictions, including questions relating to copyright... The Project does not seek to resolve these unsettled legal questions through this General Resolution, nor does it adopt a position on whether AI-generated output is, in whole or in part, copyrightable or derived from copyrighted works. Instead, Debian continues to rely on the judgment and responsibility of its individual contributors. Project members are expected to exercise appropriate care when using generative AI tools, to consider the provenance and licensing implications of material they contribute, and to avoid introducing content whose legal status they cannot reasonably justify. Existing Debian policies governing licensing, copyright, software freedom, and the acceptance of contributions continue to apply irrespective of the tools used to produce those contributions.



It also cautions contributors to keep keys, credentials, and embargoed security reports from leaking to
third-party AI services.

But discussion continues on Debian's mailing list. "I regret the loss of contributors," wrote the author of the winning proposition (while acknowledging it would have happened with either option winning).
"It is just too early to take a final decision on the matter. Let's revisit this in two years or so, and let this mess of a GR be a warning for our future selves."


Other comments from the mailing list:


"On a very personal note, I regret that the winning option does not
acknowledge all the legitimate concerns around AI: environmental impact,
copyright and licensing uncertainty, the health of Free Software
communities, and the strain of aggressive scraping on the open web... [W]e have a lot of work ahead of us to act as a community and understand how we can continue to accommodate the very large minority that would have preferred to ban or discourage AI.
"I also think that our next discussion should distinguish between locally running LLMs and cloud LLMs. The way things are going, locally running LLMs will be an alternative, and then you can much better control what was the training data and the Freeness of the thing."
Thanks to long-time Slashdot reader Robbat2 for sharing the news.

Read more of this story at Slashdot.

DanÅke Carlsson has added a photo to the pool: