History shows there have been more short-lived Labour governments than long-lasting ones. The party must secure a clear, progressive legacy

In democratic countries at least, government is often about getting things done in time. Sooner or later, voters always turn on national leaders and governments fall. Even the most promising policy ideas are left unfulfilled.

With one important exception, this life cycle is usually briefer for Labour governments, since they face more opposition from the media and powerful economic interests, and more suspicion from voters as a result. Despite the party winning three times as many big electoral majorities as the Conservatives over the past 30 years, Labour governments are still seen as unnatural by many people, both outside and inside the party. And without an assumed right to rule, governments age fast.

Continue reading...

From late-night calls with Stevie Wonder to tours with Frank Sinatra, the US singer seemed primed for pop success – so what caused her to hide from the public for decades? Finally back in the spotlight, she tells her remarkable story

‘I can’t believe this is actually happening!” Suzette Charles says on a video call. At 63, she is about to release her self-titled debut album 33 years later than she had hoped, and her disbelief is understandable. Crowned the first biracial Miss America in 1984, aged 20, in controversial circumstances, Charles went on to suffer a lifetime of adversity. She faced a distressing tour with Bill Cosby and mistreatment by record labels, and her debut album was shelved when her songwriters Stock Aitken Waterman (SAW) – who had made huge hits for Kylie Minogue, Rick Astley and more – split up. Then came a decades-long marriage that seemed to end her artistic career altogether. “You can’t make this stuff up,” she says.

But Charles has reunited with Mike Stock to finally finish the most emotional of projects, her appropriately self-titled debut. “I love the way the album’s turned out,” Stock says. “I’ve worked with Paul McCartney, Donna Summer, Cliff Richard – as a singer, I’d put Suzette in that bracket.”

Continue reading...

Ensemble Modern/Gruber/Giunta/Amarcord
(Ensemble Modern Media)
From Hindemith’s jazz-age energy to Schoenberg’s existential angst, and Kurt Weill’s biting satire to Korngold’s neo-Romanticism, this lively recording is a perfect example of the kind of music the Nazis couldn’t abide.

If this live recording from Ensemble Modern and HK Gruber represents an eclectic snapshot of musical Germany between 1920 and 1933, it’s also a perfect example of the kind of thing the Nazis couldn’t abide. “Too modern, too jazzy, too Jewish,” they cried. No surprise then that all four composers ultimately wound up in the United States.

Premiered in 1922, Hindemith’s Kammermusik No 1 was condemned by one critic as having “a lewdness and frivolity only possible for a very special kind of composer”. Gruber embraces its neo-classical spikiness and jazz-age energy in a performance of almost cartoonish glee. Korngold, as epitomised by his 1920 music for Shakespeare’s Much Ado About Nothing, is Hindemith’s polar opposite. In a lively reading, Gruber leavens the composer’s Viennese neo-Romanticism with a pinch of acerbic wit.

Continue reading...

In this week’s newsletter: The public stranding of a young humpback exposes tensions between animal rights activism and other choices around biodiversity

• Don’t get Down to Earth delivered to your inbox? Sign up here

Timmy the whale is lost at sea, presumed dead.

In normal circumstances, the loss of a young humpback whale would be a sad yet unremarkable part of the circle of life. Dead whales help sustain thousands of marine species – and are part of the global carbon cycle.

Smuggled in syringes: how Nairobi became a nexus for the black market in giant harvester ants

Don’t reach for the bug spray: scientists find insects may feel pain after crickets nurse sore antennae

Labour must fulfil promise to introduce clean air act, charities urge

Continue reading...

Bond Place and Desmond Crescent have been named in honour of the 007 franchise after some scenes were shot nearby in the 90s – why stop there?

James Bond fans have endured a rough few years. Ever since No Time to Die walloped off Daniel Craig, we’ve been stuck in a weird kind of limbo. There will eventually be a new James Bond film, directed by Denis Villeneuve, the most exciting director in the franchise’s history. But we don’t know when it will come out, or who will play Bond, or if 007 under Amazon will even be recognisable.

In summary, we need something tangible to ground our anxieties. What we need is to pack up our things and head to north Swindon, to the site of the former Motorola manufacturing facility, where a new housing estate has just named a bunch of roads after James Bond.

Continue reading...

This fascinating novel about 18th-century privateer Alexander Selkirk, abandoned on a tiny island in the South Pacific, becomes a revelatory meditation on humanity

It’s hard to think of many superficial affinities between Frank O’Hara, the queer poet and art critic whose urbane voice is synonymous with 60s Manhattan, and Alexander Selkirk, the 18th-century Scottish privateer whose marooning on a tiny island in the South Pacific would eventually inspire Daniel Defoe’s Robinson Crusoe. Yet, curiously, it is a line from O’Hara’s poem Mayakovsky that Francesca de Tores refits for Selkirk’s mouth at the opening of her new novel, Cast Away.

Selkirk insists that he is cast upon the island “only by the catastrophe of my personality” – “which is a sobering thing, even for a man used to being sober”. And while the O’Hara of Mayakovsky is famously content to wait “for the catastrophe of my personality / to seem beautiful again, / and interesting, and modern”, Selkirk – newly and utterly alone on “a stony blemish in the ocean”, 400 miles off the coast of Chile – spends his first three days and nights on the island blind drunk on the cask of flip left behind with him as a courtesy from his erstwhile crewmates, raging at his fate. This act of unexpected transhistorical ventriloquism is a suitably strange beginning to a surprisingly uncanny novel.

Continue reading...

Social

Terwijl Trump in China armpje drukt met de Chinese tijger Xi worstelt CENTCOM-commandant Bradley Cooper met de papieren tijger in de Amerikaanse Senaat, de Commissie voor gewapende strijdkrachten. Aan die commissie legde hij verantwoording af over de oorlog en gaf hij updates over de huidige staat daarvan. Coopers verklaring kwam neer op het volgende: 'Alle doelstellingen van het Amerikaanse leger zijn bereikt' en '90% van de 8000 Iraanse mijnen is vernietigd'. Zijn conclusie luidde: "Het Iraanse vermogen om de handel op zee te ontregelen is drastisch teruggebracht in de zeestraten, maar ze blijven roeptoeteren, en die bedreigingen worden komen nog wel degelijk hard aan bij de wereldhandel." 

Alles dan pais en vree met die tanende Iraanse slagkracht in de Straat van Hormuz? Neen! Gisteren heeft Iran het toch weer voor elkaar gekregen om een 'vrachtschip tot zinken te brengen met een drone- of raketaanval', zo schrijft Reuters. Slachtoffer is deze keer India, juist een voorname oliekoper van Iran. Van je vrienden moet je het maar weer hebben. Toch gaat het pas om het tweede daadwerkelijk gezonken schip sinds het begin van de oorlog tegen Iran. Wie het ook over de Straat hadden: Trump en Xi. Tegenover Sean Hannity van Fox News zei Trump dat Xi heeft aangeboden te helpen met onderhandelingen om de Straat weer te openen: "President Xi zou graag een deal zien. En hij heeft het aangeboden, hij zei: 'Als ik op enigerlei wijze kan helpen, zou ik graag helpen.'" En zo vertrok Trump opgetogen richting de VS na zijn historische bezoek aan China.

En met die ontluikende Amerikaans-Chinese verliefdheid gaan we weer live om tankers te turven.

Waarom ook alweer die oorlog?

Social

Nachtelijk CENTCOM-sfeerbeeld deze keer

Social

Ontspannen op wereldniveau

SocialDoneer hier

Staatssecretaris Silvio Erkens van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) brengt van 17 mei tot en met 23 mei een bezoek aan China en Zuid-Korea. Het bezoek staat in het teken van het versterken van de internationale samenwerking op het gebied van landbouw, innovatie, voedselzekerheid en agrifoodhandel, net als de verdere versterking van de relatie tussen Nederland en beide landen.

Tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem rijden de hele ochtend geen treinen. Ter hoogte van Boven-Hardinxveld is een aanrijding geweest.

Het aantal zware ongelukken met fietsers neemt toe, ook in onze regio. Alleen deze week al overleden twee mensen op de fiets bij een ongeluk, een derde fietser raakte zwaargewond. Verkeerspsycholoog Gerard Tertoolen pleit voor meer bewustzijn: "We weten soms niet waar we aan beginnen."

Het aantal zware ongelukken met fietsers neemt toe, ook in onze regio. Alleen deze week al overleden twee mensen op de fiets bij een ongeluk, een derde fietser raakte zwaargewond. Verkeerspsycholoog Gerard Tertoolen pleit voor meer bewustzijn: "We weten soms niet waar we aan beginnen."

ajpscs posted a photo:

the SQUARE
© ajpscs

"Winner ad placement!" snarked our Peter G.

Errors on this website are always a shoo-in for the weekly column. An anonymous reader wrote "I got error 500 when I tried to submit an Error'd. Please make the file uploader check if the attached file is within the file upload limit, which I think is less than 4 MB." They shared an audio error'd which may be coming along next week.

"Give us feedback - wait, did it work at all?" confused poor I_Absolutely_Want_To_Give F. "As every good service management company, ServiceNow wants feedback, above all."

"0 minutes does not equal 0 seconds..." sagely summarized Daniel D. "Claude like floors. I mean floor. But maybe ceil would be better applicable to this calculation, right?"

Finally, this one is a real novelty, from Adam R. Is the label actually 27 years old? It certainly could be; Error 502 is a good bit older. But I think this would be our oldest Error'd yet. Adam explained: "This appears to be a real auction for a whiskey bottle whose label does, in fact, say Error 502 Bad Gateway on it. The winning bid: £130. Source: https://www.scotchwhiskyauctions.com/auctions/228-the-179th-auction/876095-balmenach-1998-27-year-old-error-502-bad-gateway-thompson-bros/"

ON CALL Welcome to another installment of On Call, The Register's weekly reader-contributed column that celebrates the IT professionals who put their lives on pause to provide tech support at all hours. This week, meet a reader we'll Regomize as "Jemaine." In the early 1990s, he found himself in Hong Kong working as a database specialist on VAX/VMS systems. "We'd built a billing application for a telco client in Macau, and it had been running happily for some time," he told On Call. By the time the system needed its first major OS upgrade, Jemaine was therefore happy for the local crew to handle the job. His client had other ideas and, despite also arranging for two DBAs to be present during the upgrade, insisted he show up. This was not a hardship because the job coincided with the Macau Grand Prix and Jemaine wasn't required to be on site. The client had therefore provided him with a hotel room that, as luck would have it, had a view of the track! "A couple of friends ended up crashing my room, and we spent the weekend watching insane drivers hurl cars around an absurdly tight street circuit," Jemaine admitted. The client never called or paged, so after the race Jemaine was confident the upgrade was going well. He and his friends therefore consumed "several bottles of rich Portuguese red wine" and ordered a sumptuous meal. "Dessert had just arrived when my pager went off," he told On Call. Jemaine poured himself into a cab to his client's office and found a situation he described as "vague but clearly serious" because the billing application wouldn't start. "Judging by the silence and the stoic expressions, everyone was quietly panicking," Jemaine wrote. He soon learned that the client had already tried to fix the app by reinstalling the OS twice and had now decided the database was the source of the problem. Jemaine was told to wait while the DBAs reinstalled the database, which "gave me time to sit in a back room and sober up slightly," he admitted to On Call. The database rebuild finished at about 2 am, but the application still refused to start. The client then turned to Jemaine. "I was summoned and interrogated by the systems team," he said, and ran a quick check that showed the database was perfectly healthy – but the batch scheduler wasn't running. To probe that problem, Jemaine asked to speak with the lead developer – who, it turned out, was not on site. "An urgent page was sent, and fortunately he called back quickly. His suggestion was to step through the code. This meant compiling a large COBOL program I'd never seen before in DEBUG mode, then single-stepping through it over the phone with the developer." By now, an increasingly anxious semicircle of client staff was watching Jemaine's every move, and he felt like they were silently shifting blame in his direction. "At around 4 am, we found the failure point: batch queue submission. The call was returning a null error code. The developer was baffled." "I reached for the physical manual to see what the function actually did," Jemaine wrote. "And then, for reasons I still credit to the Portuguese wine gods, I asked a simple question: 'What account did you test this under?'" The developer immediately replied: "Administrator." Jemaine asked the OS upgrade team to run the application with administrator privileges, and it immediately worked. "The OS upgrade had introduced a new permission requirement for submitting jobs to the batch queue," Jemaine told On Call. So this was very much not his problem, and he was able to excuse himself and stagger home as the Sun started to rise. "Nobody from the company ever mentioned the incident to me again," he told On Call. "And I can't remember the name of the wine we were drinking." Have you been on call, decided nothing could possibly go wrong, and then been caught out? If so, click here to send On Call an email so we can tell your story on a future Friday. ®

SCHIPHOL (ANP) - Transavia gaat miljoenen extra besparen vanwege de stijgende prijs voor vliegtuigbrandstof. Dat bevestigt de luchtvaartmaatschappij na berichtgeving in De Telegraaf. De luchtvaartmaatschappij sluit niet uit dat hierdoor banen geschrapt worden.

"Vanwege de sterk gestegen brandstofkosten en het feit dat we dit in zeer beperkte mate door kunnen en willen berekenen aan klanten, kijken we extra kritisch naar onze operationele efficiëntie en naar onze indirecte en overheadkosten, waarin een aanvullende besparing van 10 miljoen euro nodig is", laat een woordvoerster weten. Transavia zei eerder al een extra brandstoftoeslag te rekenen om de hoge kosten deels op te vangen. Het bedrijf schrapte geen vluchten, in tegenstelling tot moederbedrijf KLM.

"Eventuele personele effecten proberen we zoveel mogelijk op te vangen via natuurlijk verloop. Tegelijk kunnen we op dit moment niet uitsluiten dat op sommige plekken reorganisaties nodig kunnen zijn, maar zo ver zijn we nog niet."

Nu een groeiend deel van Afrika op de kaart kleurt als risicogebied én de oorlog met Iran vliegtickets duurder maakt, verschuift het speelveld voor vakantiegangers razendsnel. De vraag is niet alleen meer: waar is het veilig? Maar ook: waar kom je überhaupt nog betaalbaar?

Afrika uit beeld: van droombestemming naar risicozone

Jarenlang stond Afrika voor ultieme verre avonturen: safari’s in Kenia, woestijn in Marokko, de Garden Route in Zuid-Afrika. Maar in steeds meer landen stapelen terrorisme, gewapende conflicten, criminaliteit en zwakke staatsstructuren zich op. Buitenlandse zaken en internationale risicokaarten kleuren complete regio’s oranje of rood, wat betekent: niet-essentiële reizen afraden of zelfs helemaal vermijden.

Voor veel reizigers is dat voldoende reden om Afrika voorlopig te schrappen. Zelfs landen die relatief stabiel zijn, worden meegesleurd in een algemene perceptie: “Afrika is onveilig.” Reisorganisaties volgen de vraag en zetten minder capaciteit in op het continent – een vicieuze cirkel.

De logische uitwijk: veilige landen elders

De reislust verdwijnt niet, ze verplaatst zich. In lijsten met “veiligste landen ter wereld” duiken steevast dezelfde namen op: IJsland, Denemarken, Oostenrijk, Portugal, Singapore, Canada. Het zijn landen met lage criminaliteit, stabiele politiek en goede gezondheidszorg.

• In Europa profiteren vooral Zuid-Europa en de Alpen: Spanje, Portugal, Italië, Griekenland, Oostenrijk en Zwitserland combineren zon of bergen met een imago van orde en structuur.
• In Azië winnen Japan, Singapore, Zuid-Korea en in mindere mate Thailand en Vietnam; zij staan te boek als relatief veilig en goed georganiseerd.
• In Amerika en Oceanië gelden Canada, ustralië, Nieuw-Zeeland, Costa Rica en Chili als 

• “Veilig avontuur”: ruige natuur, maar sterke instituties.

Kortom: wat Afrika ooit bood – natuur, exotische cultuur, avontuur – wordt nu elders gezocht, in landen die groen kleuren op de veiligheidskaart.

Dan komt Iran: oorlog boven de route

Alsof dat nog niet genoeg was, gooit de oorlog met Iran extra olie op het vuur – of beter: op de kerosineprijs. Luchtruimen boven Iran en delen van het Midden-Oosten zijn gesloten of riskant, waardoor maatschappijen massaal moeten omvliegen. Vluchten naar Azië en Oceanië maken omwegen van honderden tot duizenden kilometers, met uren extra vliegtijd.

Die langere routes vreten brandstof, precies op het moment dat kerosineprijzen door de geopolitieke spanningen al exploderen. Analyses spreken van prijsstijgingen van tientallen procenten in korte tijd; sommige rapporten noemen bijna een verdubbeling van de brandstofkosten.

Kortom: wat Afrika ooit bood – natuur, exotische cultuur, avontuur – wordt nu elders gezocht, in landen die groen kleuren op de veiligheidskaart.

Airlines moeten de rekening ergens neerleggen.

• Ze schrappen routes die door de omwegen niet meer rendabel zijn – Europese maatschappijen hebben al tienduizenden vluchten uit de schema’s gehaald.
• Ze verhogen ticketprijzen en voeren extra brandstoftoeslagen in, vooral op longhaul-routes.

Gemiddeld zijn internationale vliegtickets volgens recente data al met 20 tot 40 procent gestegen ten opzichte van een jaar geleden, met uitschieters tot 70 procent voor bepaalde verre bestemmingen.

Veilig, maar onbetaalbaar: de nieuwe luxe van verre reizen

Hier ontstaat een wrange paradox. Wie Afrika wegens veiligheid mijdt, wijkt uit naar “veilige” verre bestemmingen in Azië, Amerika of Oceanië. Maar precies die routes worden het hardst geraakt door omvliegroutes en dure brandstof.

Veilig reizen wordt zo een klassekwestie.

• Verre, veilige landen blijven bereikbaar voor wie een stijging van honderden euro’s per ticket kan slikken.
• Middeninkomens worden teruggeduwd naar dichterbij: niet uit vrije keuze, maar omdat de combinatie van hogere ticketprijzen en inflatie simpelweg geen ruimte meer laat.

Afrika valt dus om veiligheidsredenen af, maar de “veilige alternatieven” veranderen in een luxeproduct.

De comeback van dichtbij: Europa en de auto

Daarom zien we een duidelijke heroriëntatie op de eigen regio.

• Europese bestemmingen binnen een paar uur vliegen, of bereikbaar per trein en auto, winnen terrein: minder afhankelijk van dure kerosine, geen noodzaak tot omvliegen.
• Zuid-Europese zonvakanties, Turkse resorts en stedentrips binnen Europa worden het nieuwe “veilige én betaalbare” compromis, waar vroeger een safari of rondreis in Afrika stond.

De wereld wordt zo in de praktijk weer kleiner. De combinatie van oorlog, onveiligheid en energieprijzen tekent de grenzen van onze mobiliteit opnieuw – niet op basis van nieuwsgierigheid, maar op basis van risico en budget.

Praktisch: zo kies je nu een bestemming

1. Check eerst het reisadvies. Ga vóór je boekt naar het officiële reisadvies (bijvoorbeeld Buitenlandse Zaken) en vermijd landen met oranje of rood advies; kijk ook naar criminaliteit, terrorismerisico en gezondheidszorg.

2. Denk in regio’s, niet in landen. Is Afrika (deels) afgevallen, kijk dan naar veilige clusters: Zuid- en West-Europa, “groene” landen in Azië (Japan, Singapore, Zuid-Korea) en stabiele staten als Canada of Portugal.

3. Beperk je vliegkilometers. Door de Iran-oorlog zijn vooral langeafstandsvluchten duurder en schaarser geworden; kies waar mogelijk voor kortere vluchten, trein of auto om omvliegroutes en brandstoftoeslagen te vermijden.

4. Plan met je budget, niet met dromen. Verre, veilige bestemmingen worden een luxeproduct: reken vooraf door wat een ticketstijging van 20–40 procent betekent voor je totale reisbudget en pas duur, ver én lang reizen hierop aan.

5. Zet veiligheid ook ter plekke voorop, zelfs in “veilige” landen: verzeker je goed, registreer je reis, vermijd onrustige wijken, luister naar lokale waarschuwingen en laat iemand thuis je route weten.

marikoroid has added a photo to the pool:

Nederlandse grootbanken eisen actie van Meta, TikTok en Google tegen de explosieve toename van fraude via sociale media. Dat meldde het FD onlangs (€). Meer dan 70% van alle fraudepogingen kent zijn oorsprong op deze kanalen, zo blijkt uit onderzoek. En ik zie inderdaad vrij weinig gebeuren bij de grote sociale media-diensten.

De aanleiding klinkt nogal dringend:

Banken doen de oproep naar aanleiding van de jaarlijkse publicatie van de fraudecijfers, waaruit blijkt dat de schade als gevolg van bankhelpdeskfraude steeg met ruim 3 miljoen euro en in 2025 uitkwam op 25,8 miljoen euro. Ook de schade als gevolg van phishing steeg met 1,8 miljoen euro, naar bijna 2,6 miljoen euro. Ondanks de stijging van de schade nam het aantal slachtoffers van bankhelpdeskfraude wel af: met 14% naar iets minder dan 5.900 personen.

Het onderzoek waarnaar men verwijst is een rapport uit 2025 van UK Finance, de Britse brancheorganisatie voor de financiële sector. Zij onderzochten data van hun leden over gemelde fraudezaken en hun oorzaken, en concluderen daarbij inderdaad dat in 2024 70% van de fraudezaken ‘online sources’ kennen. Het gaat dan meestal om “lower-value scams” zoals aankoopfraude (ik denk dan aan Marktplaatsoplichting-achtige zaken)

Het rapport spreekt van “online fraud” en denkt daarbij aan zaken als Authorised Push Payment (APP)-fraude, waarbij oplichters via social engineering slachtoffers manipuleren om real-time betalingen te autoriseren. Dit kunnen investeringsscams zijn, malafide advertenties (hoi Jort) of de nog steeds werkende romance scams.

Moeten social media hier wat mee? Zeker. Artikel 34 en 35 Digital Services Act verplichten grote platforms (VLOPs) tot een algemene mitigatie op “systeemrisico’s”, dingen die de maatschappij raken door hun omvang en impact. In september deed de Europese Commissie een informatieverzoek aan platforms zoals Apple, Booking, Bing en Google over hoe zij omgaan met oplichters die hun platform misbruiken. Ik heb nog geen resultaten daarover gelezen.

Vermoedelijk zullen de oplossingen uitkomen bij betere know-your-customer analyse van zakelijke accounts, trusted flaggers uit de financiële sector die direct takedowns kunnen bevelen en het beter publiceren van advertenties in een repository zodat onderzoekers er patronen in kunnen vinden om detectie te automatiseren. Maar ik gok zomaar dat men dit niet vrijwillig gaat doen.

Arnoud

Het bericht Banken eisen meer actie van sociale media tegen internetcriminelen verscheen eerst op Ius Mentis.