
In België mag je vanaf je zestiende zuipen en dus trekken Mees en Lucas en Bikkel en Sterfons en Glalbert en Zonne (?) naar Knokke om zichzelf daar eens lekker te verzuipen in vaten Stella Artois (hier heel duur trouwens). De Telegraaf maakt daarvan: "Feestende Nederlandse jongeren bezorgen Knokke zoveel overlast dat onze politie moet ingrijpen." Wat lollig is want ónze kust wordt gesloopt door Marokkaanse jongeren die we heel krampachtig 'jongeren met een bepaald accent' noemen, of nog mooier 'heetgebakerde jongeren die zich vervelen'. In België zijn het natuurlijk wél gewoon Nederlandse jongeren, oer-Hollandse poldervogels, al hebben Belgische media het dan weer op 'Noord-Franse jongeren', maar kleinigheidjes hou je toch.
Soms staan precies de verkeerde ramen op en zit alles zo tegen dat het net lijkt alsof je naar een Raptor engine zit te kijken. Het hellevuur brak uit in district Lat Phrao in het noorden van Bangkok, en volgens hulpdiensten zijn er tot nu toe "minstens 27 doden", volgens autoriteiten 18 vrouwen en 9 mannen. Altijd pijnlijk om dit soort verslagen te lezen: "Toen de brandweer aankwam, zaten nog veel mensen in het gebouw. Het vuur had zich al over de hele locatie verspreid, aldus de woordvoerder. (...) Veel slachtoffers zijn volgens Thaise media aangetroffen in de toiletten, waar zij vermoedelijk hun toevlucht zochten." Meer beeld onderstaand.
De Nieuw-Zeelandse topacteur Sam Neill, bekend van zijn topspel, topkop en topstem, is overleden. Hij was al aardig op dino-leeftijd maar 78 jaar is natuurlijk te jong. In april verklaarde hij nog kankervrij te zijn, hedenochtend verklaarde zijn familie op Instagram over zijn 'plotselinge en onverwachte' dood: "Met immense droefheid deelt de familie van Sam Neill mee dat hij op maandag 13 juli is overleden in Sydney, Australië. Sam werd omringd door zijn familie en stierf met de waardigheid die hem zijn hele leven heeft gekenmerkt." Neill is met zijn rol in Jurassic Park als Dr. Alan Grant verantwoordelijk voor een van de bekendste scènes uit de filmgeschiedenis; door hem weten we precies hóé te kijken als er een Brachiosaurus langswaggelt. Neills Tyrannosaurusachtige talent zette hij later ook in voor zijn glansrol als Major Campbell in Peaky Blinders. Niemand kon zo mooi 'Mr. Shelby' zeggen als hij. Vanavond doen we een Jurassic Park-marathon op Sam Neill. RIP kaskraakkanjer.
Voor de eerstejaarsstudenten van ROC Albeda is een van de belangrijkste onderdelen van hun studie aangebroken: de stage. Meestal zonder vergoeding, want kleine werkgevers zien het zo: „Als jij weggaat, heb ik jou iets van waarde gegeven: kennis.”
Jongeren zijn in tien jaar tijd anders naar geld gaan kijken, zegt docent burgerschap Merve Kilic. Ze kopen op afbetaling en laten zich, soms, verleiden door influencers. „Ik hoor vaker dan vroeger: ik wil snel geld verdienen.”
‘Ik dacht je dood was’
Het was een emotioneel afscheid toen de Soldaat van Oranje zestien jaar geleden afscheid nam van zijn vrouw en twee jonge kinderen. Hij wist niet hoe lang het allemaal zou gaan duren, dat weet je nooit bij een oorlogsmusical, maar ze beloofden elkaar eeuwige trouw. Ze zouden op elkaar wachten en als het allemaal achter de rug was zouden ze een prachtig gezinsleven samen opbouwen. Met een rugzak die aan zijn schouders bungelt vertrok hij naar de Hangaar in Katwijk aan Zee, waar hij op uitzending ging. Nog een laatste keer zwaaien, een traan die over een wang rolt.
Zestien jaar later houdt niemand meer voor mogelijk dat hij nog in leven is. Er wordt over hem gepraat in het dorp, in de verleden tijd wel te verstaan. “Het was zo’n goede jongen.” “Ja dat was-ie.” “Leuke vader ook.” “Ja dat was-ie.” En toch staat hij daar plots voor de deur van zijn voormalige huis. Hij belt aan bij een andere deurbel dan hij gewend is. Ook het melodietje is anders. In zijn herinnering was de voordeur donkerblauw. De pijn, de vermoeidheid, de mentale schade van zestien jaar Soldaat van Oranje flitsen aan hem voorbij. De deur gaat open en daar staat ze: inderdaad wat ouder geworden, ze heeft haar haar gekleurd. Het duurt een paar seconden voor ze door heeft dat hij het is.
“Ik dacht dat je dood was”, stamelt ze in plaats van “hoi”. Het is niet de ontvangst waar hij op gehoopt had. Hij spreidt zijn armen. “Wie is er aan de deur?” klinkt een mannenstem uit de woonkamer die ooit van hem was. De vrouw in de deuropening kijkt betrapt. “Ik, ik, ik… ik moest verder, sorry”, zegt ze nog steeds stamelend.
Hij laat zijn schouders zakken. Een gespierde man met een gouden oorbelletje komt door de hal aangelopen en gaat achter de vrouw staan. De vrouw die de Soldaat van Oranje nog als zijn vrouw beschouwt. Hij legt een hand op haar schouder en een hand op haar heup. “We kopen niet aan de deur”, zegt hij ferm tegen de soldaat. Voor hij iets kan zeggen slaat de deur weer dicht.
Een musical kan heel veel leed veroorzaken. De diepe wonden die Soldaat van Oranje heeft nagelaten worden vandaag bij gezinnen thuis gevoeld.
&
Read more of this story at Slashdot.
Andrew Bodycoat has added a photo to the pool: