Zowel in aantal als in complexiteit nemen zaken rond grootschalig seksueel misbruik toe. Dat heeft drie instanties ertoe gebracht een praktijkboek uit te brengen met aanbevelingen voor professionals, hulpverleners en mensen die, bijvoorbeeld als ouder, betrokken raken bij zo’n incident. „Blijf kalm of doe alsof u kalm bent.”
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/05/16134259/180526VER_2033728887_SlachtofferHulp.jpg)
DEN HAAG (ANP) - Ondernemersorganisatie ONL roept de Eerste Kamer op het wetsvoorstel voor het nieuwe box 3-stelsel te verwerpen. "Belasting heffen over papieren winsten is absurd. Deze wet is schadelijk voor het vestigingsklimaat, omdat ondernemers hun heil gaan zoeken over de grens", zegt ONL-voorman Erik Ziengs maandag. "Er zit maar een ding op: de Wet werkelijk rendement box 3 moet door de Eerste Kamer van tafel worden geveegd."
Het gaat om de veelbesproken wet werkelijk rendement. Die wet is al aangenomen door de Tweede Kamer en moet regelen dat spaarders en beleggers belasting betalen over wat ze verdiend hebben met hun vermogen, al dan niet op papier. De Eerste Kamer moet zich er nog over buigen. Dinsdag staat een deskundigenbijeenkomst gepland waarin senaatsleden zich laten voorlichten.
ONL denkt dat ondernemers massaal uitwegen gaan zoeken als de wet wordt aangenomen. Ondernemers zouden dan gaan kiezen voor andere vormen van investeren en beleggen, bijvoorbeeld via een bv of door vastgoedinvesteringen te verplaatsen naar het buitenland.
We betalen in Nederland bijna alles met pin of telefoon. Toch is het verstandig om op vakantie altijd contant geld bij je te hebben. Zelfs in populaire eurolanden als Spanje en Griekenland kun je niet overal met je bankpas of creditcard terecht.
In Spanje en Griekenland is de euro het officiële betaalmiddel en kun je in steden en toeristische gebieden meestal probleemloos pinnen. In bijna alle winkels en horeca worden internationale betaalpassen en creditcards geaccepteerd, zeker in de grotere plaatsen en badplaatsen.
Toch zijn er uitzonderingen. In kleine dorpen, afgelegen regio’s en op minder toeristische eilanden werken ondernemers geregeld nog hoofdzakelijk met cash. Soms is er geen pinautomaat in de buurt of is de automaat buiten werking, en kom je zonder contant geld simpelweg niet verder.
Uit recente cijfers blijkt dat contant geld voor een groot deel van de Spanjaarden nog altijd het favoriete betaalmiddel is, vooral in kleinere plaatsen in het binnenland. In Griekenland wordt nog vaak contant afgerekend in tavernes, kleinere winkels en familiepensions, terwijl pin en creditcard vooral in de grotere steden vanzelfsprekend zijn.
Daar komt bij dat pinnen in Griekenland regelmatig gepaard gaat met extra transactiekosten per opname, wat meerdere kleine opnames duur maakt. Ook in Spanje en andere EU-landen gelden limieten en meldplichten voor wie grote sommen contant geld wil meenemen of uitgeven, al gaat het dan om veel hogere bedragen dan een normaal vakantiebudget.
Financiële dienstverleners raden aan om in ieder geval een klein bedrag contant mee te nemen voor de eerste dagen, bijvoorbeeld voor taxi’s, tol, kleine boodschappen en fooien. Ga niet met grote sommen op pad, maar combineer cash met pinnen en een creditcard, zodat je altijd een alternatief hebt als een betaalmiddel uitvalt.
Verdeel je contante geld over verschillende plekken (portemonnee, hotelkluis, moneybelt) en neem op straat alleen mee wat je die dag nodig hebt. Zo verklein je de schade bij diefstal of verlies en kun je toch altijd betalen als de techniek het laat afweten.
We betalen in Nederland bijna alles met pin of telefoon. Toch is het verstandig om op vakantie altijd contant geld bij je te hebben. Zelfs in populaire eurolanden als Spanje en Griekenland kun je niet overal met je bankpas of creditcard terecht.
In Spanje en Griekenland is de euro het officiële betaalmiddel en kun je in steden en toeristische gebieden meestal probleemloos pinnen. In bijna alle winkels en horeca worden internationale betaalpassen en creditcards geaccepteerd, zeker in de grotere plaatsen en badplaatsen.
Toch zijn er uitzonderingen. In kleine dorpen, afgelegen regio’s en op minder toeristische eilanden werken ondernemers geregeld nog hoofdzakelijk met cash. Soms is er geen pinautomaat in de buurt of is de automaat buiten werking, en kom je zonder contant geld simpelweg niet verder.
Uit recente cijfers blijkt dat contant geld voor een groot deel van de Spanjaarden nog altijd het favoriete betaalmiddel is, vooral in kleinere plaatsen in het binnenland. In Griekenland wordt nog vaak contant afgerekend in tavernes, kleinere winkels en familiepensions, terwijl pin en creditcard vooral in de grotere steden vanzelfsprekend zijn.
Daar komt bij dat pinnen in Griekenland regelmatig gepaard gaat met extra transactiekosten per opname, wat meerdere kleine opnames duur maakt. Ook in Spanje en andere EU-landen gelden limieten en meldplichten voor wie grote sommen contant geld wil meenemen of uitgeven, al gaat het dan om veel hogere bedragen dan een normaal vakantiebudget.
Financiële dienstverleners raden aan om in ieder geval een klein bedrag contant mee te nemen voor de eerste dagen, bijvoorbeeld voor taxi’s, tol, kleine boodschappen en fooien. Ga niet met grote sommen op pad, maar combineer cash met pinnen en een creditcard, zodat je altijd een alternatief hebt als een betaalmiddel uitvalt.
Verdeel je contante geld over verschillende plekken (portemonnee, hotelkluis, moneybelt) en neem op straat alleen mee wat je die dag nodig hebt. Zo verklein je de schade bij diefstal of verlies en kun je toch altijd betalen als de techniek het laat afweten.
ROSMALEN (ANP) - Bouwconcerns Heijmans en Dura Vermeer en technisch dienstverlener SPIE gaan aan de slag met de renovatie en het onderhoud van de Drechttunnel van snelweg A16 tussen Zwijndrecht en Dordrecht. Met de klus is zo'n 233 miljoen euro gemoeid. Elk van de bedrijven uit de bouwcombinatie neemt een derde daarvan voor zijn rekening.
Volgens een maandag verschenen persverklaring van het beursgenoteerde Heijmans heeft de uit 1977 stammende tunnel een flinke opknapbeurt nodig. Over de verbinding rijden dagelijks 155.000 auto's en andere voertuigen. De bouwbedrijven gaan alle technische installaties vernieuwen en pakken tegelijk het beton, asfalt en de plafondconstructie aan.
Het is de bedoeling dat nog dit jaar wordt begonnen met een verfijning van het uitvoeringsplan. De grootste werkzaamheden zijn gepland in en rond de zomers van 2029 en 2030. In het najaar van 2030 zou de klus klaar moeten zijn, waarna de bouwbedrijven nog tot 2039 betrokken blijven bij het onderhoud van de Drechttunnel.
Rolling coverage of the latest economic and financial news
The jump in the oil price today has “exacerbated fears about a stagflationary shock” and pushed global bond yields even higher this morning, says Jim Reid of Deutsche Bank.
He told clients:
Admittedly, if you look over the entire conflict, bond yields have moved in lockstep with oil, and Friday doesn’t look too anomalous. However, if you zoom in a bit, then yields have shifted from being broadly in line with the current price of oil to looking a bit high relative to it. That suggests some evidence of a small decoupling on Friday.
With these end-of-week moves, 30yr US yields hit their highest level since 2007, 30yr Japanese yields their highest since their introduction in 1999, 30yr gilts reached levels last seen in 1997, and 30yr German yields returned to 2011 levels.
It suggests a steep drop-off of investment in April as geopolitical uncertainty may have weighed on investment decisions.
Continue reading...Note to politicians: you can just do stuff regular people actually need and want and it’s OK
Sign up here to get an email whenever First Dog cartoons are published
Get all your needs met at the First Dog shop if what you need is First Dog merchandise and prints
Bafflement at Old Trafford, Chelsea’s Wembley drought goes on and Leeds give fans cause for optimism
Luke Shaw’s first goal in over three years for Manchester United was a further reminder of the left-back’s capabilities. This has been his best season at Old Trafford having featured in all 37 league games thus far, leaving his injury-prone past forgotten. Considering Shaw’s experience and quality, he should be considered for a spot at the World Cup. Thomas Tuchel does not have a vast array of riches in the position and Shaw’s consistency has been key to Michael Carrick’s turnaround at Old Trafford. “He deserves to go,” said Carrick after the win against Nottingham Forest. “His consistency, his performances, his experience, his qualities. He’s an excellent full-back.” Nico O’Reilly is the current first choice for England and he has a very different profile from Shaw, having converted from playing as a central midfielder under Pep Guardiola. Tuchel may want to take Shaw to provide variety and reliability, which would be a sensible approach. Will Unwin
Match report: Manchester United 3-2 Nottingham Forest
Match report: Newcastle 3-1 West Ham
Match report: Aston Villa 4-2 Liverpool
Continue reading...With state-of-the-art fitness and spa facilities onsite and everything from hiking to kayaking the beautiful Bay of Kotor, it’s a perfect base for an active break
I was lying on a bed with no trousers on. A young man helped me into some crotch-high boots and zipped them up. He turned the lights down low, put on some music, pressed a button and left the room. Argh! The boots started to slowly inflate from the toes up, like a giant blood-pressure cuff. As they clenched around my upper thighs, I started to panic. What if they just got tighter and tighter until my legs exploded? As I was about to shout for help, the pressure suddenly released, leaving my legs feeling deliciously light. I took a deep breath and submitted to another 19 minutes of this sweet torture.
I was at Siro Boka Place in Montenegro, having compression boot therapy, which is supposed to boost circulation and reduce swelling. “It’s especially effective on women over 35,” my youthful assistant had told me, helpfully. The hotel, which opened last year, is proud of its “state-of-the-art wellness facilities”. In most hotels that means a poky gym. At Siro the facilities are so good the Montenegrin Olympic team is training here ahead of Los Angeles 2028.
Continue reading...
Hoort u het, die stilte? En als er iets gezegd wordt lijkt het vandaag vooral in beeldtaal te gebeuren, zoals boven- en onderstaand. Gisteren schreven we dat de New York Times bericht dat er hevige Amerikaans-Israëlische voorbereidingen op de hervatting van oorlog plaatsvinden, en dat dit zelfs deze week al zou kunnen gebeuren. Wat de staat daarvan ook is, 'DE KLOK TIKT', blijft bovendien tikken, en gisteravond spraken Trump en Netanyahu elkaar, en volgens Israëlische media werd een mogelijke hervatting van de oorlog daar besproken. Dat is natuurlijk de grote hoop van Israël en de Iraanse bevolking, maar evengoed die van de Emiraten en Saoedi-Arabië. Van de twee laatstgenoemde landen is inmiddels bekend dat ze actief luchtaanvallen uitgevoerd hebben op Iran, en een sterk lobbyfront vormen voor het uitschakelen van het Iraanse regime. En natuurlijk heeft dat een prijs. Zo meldde het Saoedische ministerie van Defensie gisteren nog dat het drie drones heeft onderschept vanuit Irak, ongetwijfeld gelanceerd door een aan Iran gelieerde sjiitische militie. Afijn, wij gaan weer tankers turven en live.
Another representative line, and this one comes from an Excel spreadsheet. But, per Remy's Law of Requirements gathering ("No matter what the requirements doc says, what your users wanted was Excel"), this one was actually written by a developer. A developer who didn't understand how Excel works, but more important, didn't understand how dates worked either.
This comes from Ulysse J.
=CONCATENER(SI(MOIS($A18)>9;ANNEE($A18)-2000;(ANNEE($A18)-2000)*10);SI(JOUR($A18)>9;MOIS($A18);MOIS($A18)*10);JOUR($A18))
Now, the first thing: Excel function names are locale specific. This was written in France, so the functions are French. CONCATENER is "concatenate", SI is "if", MOIS is "month", and so on.
The purpose of this function is to convert a field (cell A18) in DD/MM/YYYY into YYMMDD. So how does it do this?
Well, we check the month. If it's greater than 9, we output the year minus 2000. If it's less than 9, then, we output the year minus 2000, multiplied by 10. That is to say, August, 2026 would start by outputting 260. We repeat this logic for the days: if the day is larger than 9, we output the month, otherwise we output the month times 10. Finally, we output the day.
This is attempting to do padding. There's just a problem. Imagine February 1st, 2009- an actual date in the document. We convert the year into 90, the month into 20, rendering the date as 90210. That's incorrect. And once we get to 2100, if there is still an Excel in 2100 (I joke: of course Excel will still exist in 2100. Humanity won't, but the robots will use Excel), this will also break. Not that it matters- I mean, YYMMDD doesn't make sense by that point.
Obviously, the correct solution is to use Excel's rich, built-in formatting functions to convert between date formats. It's easy! But Ulysse raises another point:
Extra points: even if you do not know how to do proper [formatting], the input format is guaranteed to have correct padding. I would just concatenate parts of it (treating dates as text is bad, but still less bad than treating them as integer triplets).
I will say this: I know a software developer wrote this, because your average Excel user could easily write bad formulas, but never bad in this kind of convoluted way. You need a real expect to do something this bad.
[Advertisement]
ProGet’s got you covered with security and access controls on your NuGet feeds. Learn more.
Een lezer vroeg me:
Vanwege zorgen over wachtwoord-delen heb ik mijn werknemers nieuwe laptops gegeven, waarbij ze met hun vingerafdruk de laptop kunnen unlocken en alleen toegang krijgen tot die delen van ons systeem die voor hen relevant zijn. Ik krijg nu klachten dat ik hiermee de AVG schend omdat ik met deze nieuwe aanpak ongeoorloofd biometrische gegevens van hen op zou slaan. Hebben ze daar een punt?Een vingerafdruk is een biometrisch persoonsgegeven volgens de definitie uit de AVG. Artikel 4 lid 14 AVG omschrijft het immers als “fysieke, fysiologische of gedragsgerelateerde kenmerken van een natuurlijke persoon”. Of je die kenmerken nou opslaat als een plaatje of als een feature vector, dat maakt niet uit. Het blijven kenmerken van (een vinger van) een persoon.
De AVG zegt dat je geen biometrische persoonsgegevens mag gebruiken behalve in uitzonderlijke gevallen. De relevante uitzondering is in Nederland opgenomen in de Uitvoeringswet AVG, artikel 29:
… het verbod om biometrische gegevens met het oog op de unieke identificatie van een persoon te verwerken [is] niet van toepassing, indien de verwerking noodzakelijk is voor authenticatie of beveiligingsdoeleinden.Hier is precies sprake van dat geval. Met de vingerafdruk wordt de gebruiker geauthenticeerd. De vingerafdruk gaat nergens naar toe, maar blijft in de laptop. Dat is dus een keurige implementatie die aan de beveiligingseisen van de AVG voldoet.
Het probleem is dan of het ‘noodzakelijk’ is in de zin van artikel 29. Hierover staat een passage in de memorie van toelichting bij de invoering van dit wetsartikel, die regelmatig discussie oproept:
Dit zal het geval zijn als de toegang beperkt dient te zijn tot bepaalde personen die daartoe geautoriseerd zijn, zoals bij een kerncentrale. Het verwerken van biometrische gegevens dient ook proportioneel te zijn. Als het om de toegang tot een garage van een reparatiebedrijf gaat, zal de noodzaak van de beveiliging niet zodanig zijn dat werknemers alleen met biometrie toegang kunnen krijgen en daartoe deze gegevens worden vastgelegd om de toegangscontrole uit te oefenen. Aan de andere kant kan biometrie soms juist een belangrijke vorm van beveiliging zijn voor bijvoorbeeld informatiesystemen, die zelf veel persoonsgegevens bevatten, waarbij onrechtmatige toegang, ook van werknemers, moet worden voorkomen.Uit dat “zoals bij een kerncentrale” wordt vaak afgeleid dat de lat dus heel hoog ligt, want wie is er nou vergelijkbaar met een kerncentrale. De Autoriteit Persoonsgegevens zegt dat het “moet gaan om een zwaarwegend algemeen belang”, een uitzonderlijke situatie. De gemiddelde mkb-organisatie komt daar niet aan.
In 2019 vond winkelbedrijf Manfield dat vingerafdruksensoren nodig waren voor authenticatie bij de kassasystemen, omdat je daarmee toegang kreeg tot klantgegevens en personeelsgegevens. Dit sluit mooi aan bij die laatste zin: informatiesystemen met veel persoonsgegevens vergen extra beveiliging, ook als het geen kerncentrales zijn.
De rechter oordeelde anders, maar vooral omdat Manfield niet had onderbouwd dat alternatieven zoals pasjes niet goed genoeg zouden zijn. Had men een afweging met voors en tegens van de diverse technologieën overlegd en was daaruit de vingerafdruksensor als meest geëigend gekomen, dan had dit wel eens anders uit kunnen vallen.
Dit probleem zien we vaker bij de AVG: er is weinig jurisprudentie, en de oorspronkelijke kaders (2016-2018) zijn sterk verouderd. De technologie is snel gegroeid maar de “waarom” vraag blijft daar fors bij achter. Dus dan is de vingerafdruksensor nu het meest voor de hand liggend (haha), maar waarom het echt béter is dan de alternatieven, blijft onduidelijk.
Arnoud
Het bericht Mag ik als werkgever mensen verplichten tot vingerafdrukken in plaats van wachtwoorden? verscheen eerst op Ius Mentis.
Volgens de commissie-Lenferink heeft de NPO te veel kapiteins, te veel deelbelangen en een te complexe structuur. Omroepen werken langs elkaar heen, bestuurders trekken aan hun eigen belang, sociale onveiligheid wordt onvoldoende aangepakt en de werkwijze van Ongehoord Nederland tast volgens de commissie de betrouwbaarheid van de publieke omroep aan.
En daar zit een interessante spanning. Want vrijwel alles wat het rapport beschrijft als bestuurlijk probleem, was ooit juist onderdeel van het ontwerp. De Nederlandse publieke omroep is historisch gebouwd als een gecontroleerde chaos van botsende belangen, stromingen, ideologieën en maatschappelijke zuilen. Katholieken, protestanten, socialisten, liberalen, jongerenomroepen, religieuze clubs, regionale geluiden en experimentele makers moesten allemaal een plek krijgen binnen hetzelfde publieke bestel. Juist omdat men wist dat media nooit neutraal zijn.
Dat systeem levert vanzelf frictie op. Omroepen concurreren met elkaar. Bestuurders trekken aan hun eigen belangen. Journalisten botsen over normen, toon en inhoud. Sommige clubs gedragen zich irritant, opportunistisch of activistisch. Dat hoort bijna onvermijdelijk bij een bestel dat pluriformiteit serieus neemt.
Het probleem is alleen dat pluriformiteit slecht past binnen modern rendementsdenken. De afgelopen jaren werd de NPO steeds sterker afgerekend op efficiency, bereik, bestuurbaarheid en meetbare “publieke waarde”. En precies daardoor leest het rapport ook minder als een neutrale analyse, en meer als de bestuurlijke opmaat voor een volgende centralisatieslag en bezuinigingsronde. Eerst wordt vastgesteld dat het bestel versnipperd, inefficiënt en vol conflicten is. Daarna volgt vanzelf de conclusie dat er meer centrale regie nodig is.
De passages over Ongehoord Nederland maken dat ingewikkelder. ON wordt in het rapport niet simpelweg opgevoerd als schoolvoorbeeld van wat er misgaat bij pluriformiteit. De commissie erkent juist dat ON een bijdrage levert aan de pluriformiteit, omdat de omroep een groep kijkers aan de publieke omroep probeert te verbinden die zich daar eerder niet in herkende. Dat is precies het soort ongemakkelijke vertegenwoordiging waarvoor het bestel ooit ruimte moest bieden.
De kritiek op ON zit elders: bij journalistieke kwaliteit, betrouwbaarheid, onafhankelijkheid en de omgang met instituties als de Ombudsman en het Commissariaat voor de Media. Daarmee wordt ON geen bewijs tegen pluriformiteit, maar een casus waarin de spanning tussen pluriformiteit en kwaliteitsbewaking zichtbaar wordt. Een publieke omroep moet ruimte bieden aan afwijkende geluiden, ook als die schuren. Tegelijk kan “afwijkend geluid” geen vrijbrief zijn voor feitelijke rommel, belangenverstrengeling of het systematisch ondermijnen van de eigen controlemechanismen.
Het probleem is dus niet dat er botsende belangen bestaan. Het probleem is dat de commissie die botsingen vooral bestuurlijk wil temmen: met heldere mandaten, meer doorzettingsmacht en centrale regie. Dat kan nodig zijn waar journalistieke normen worden geschonden, maar het schuurt met de historische logica van een bestel dat juist gebouwd is op georganiseerde tegenspraak. Wie die spanning oplost door vooral te centraliseren, loopt het risico de ziekte én het medicijn onder hetzelfde managementjargon te begraven. Pluriformiteit kan je niet simuleren.
Dat betekent ook niet dat alle kritiek uit het rapport onzin is. Sociale onveiligheid, wanbestuur en journalistieke problemen bestaan daadwerkelijk. De vraag is wat de oplossing moet zijn. In Den Haag eindigt dat gesprek opvallend vaak bij dezelfde reflex: centraliseren, stroomlijnen, reorganiseren. En vrijwel altijd volgt daarna een nieuwe bezuinigingsronde.
Ondertussen verdwijnt langzaam precies datgene waarvoor de publieke omroep ooit werd opgetuigd: een rommelig, soms vermoeiend medialandschap waarin maatschappelijke tegenstellingen zichtbaar blijven in plaats van gladgestreken worden.