Thomas Hawk posted a photo:
peaceful-jp-scenery posted a photo:
Hakuba Goryu Alpine Botanical Garden
白馬五竜高山植物園・ニッコウキスゲ
Summer is finally in full swing! I’m starting to long for the refreshing air of the highlands.
いよいよ夏本番ですね!爽やかな高原が恋しくなって来ました。
Hakuba-mura, Nagano pref, Japan
Er stroomt de komende dagen opvallend weinig water door de Rijn. Dat vergroot de kans op watertekorten en verzilting.

So yesterday the Bayeux tapestry was transported, and because of the chatter about it I learned a couple of things. The best being that there exists a replica in Reading. https://www.readingmuseum.org.uk/blog/breaking-bayeux-code-fine-details-britains-bayeux-tapestry so all you Brits, skip the lines and stroll at leisure.
Second I had forgotten all about it, but online you can zoom in and explore also at your liesure:
https://www.bayeuxmuseum.com/en/the-bayeux-tapestry/discover-the-bayeux-tapestry/explore-online/
Third is the most funny bit and is about penises. The replica in Reading, being sown by Victorian women has the human penises neatly covered by pants.
https://www.theguardian.com/artanddesign/2025/jul/15/never-mind-the-norman-bollocks-readings-replica-bayeux-tapestry-is-a-prudish-triumph
#bayeux #tapestry #penises #replica #reading #bayeuxtapestry

De wandelende Komrijcyclopedie Arie Pos is bezig met zijn magnum opus over Onze Gerrit: de ultieme en definitieve biografie. Zo'n boek heeft een Stempel van de Tijd maar bij de uitgever zit een 'zeer sensitive reader' te schrapen en te schrappen in woorden als 'homokroeg' en 'homoschrijvers'. Vraagt die knakker van de Gelderlander ook nog aan Arie: "Homokroeg en homoschrijvers of kroeg en schrijvers, wat is het verschil?" Die is zeker nog nooit met schrijvers in een kroeg geweest! Welnu, Arie brengt z'n definitieve Komrij-bio onder bij een andere uitgever (Prometheus), en z'n oude uitgever (Bezige Bij) komt met een sussende verklaring over 'suggesties die worden gedaan en spiegelende vragen die worden gesteld over teksten'. En zonder kant te kiezen in dit specifieke conflict (toch wel: Team Arie) is het gebeuren tekenend voor de zouteloze staat van de Nederlandse lieteratuuurrrr, dat grandioos ten onder gaat in het schuim van een helse golf aan Chabotisme (homoschrijver!) en Smithuijsificatie.
Read more of this story at Slashdot.
Dat voetballers er niet vies van zijn om af en toe een sneer uit te delen aan hun tegenstander mag als bekend verondersteld worden. De hilarische beelden die opduiken na de kwartfinale tussen Spanje en België onderstrepen dat eens te meer. Op de beelden is te zien hoe de Spanjaarden plagerig de Kabouterdans doen, een verwijzing naar een van de meest invloedrijke personen in België: Kabouter Plop.
Na de wedstrijd werd direct duidelijk dat de Spaanse spelers het dansje goed hadden ingestudeerd, toen direct na het laatste fluitsignaal de spelers bij de achterlijn in een choreografie uitbarstten. In de kleedkamer ging het nog eens onverminderd verder, zo is te zien op beelden die vandaag op social media rondgaan en waarop is te zien hoe middenvelders Rodri en Pedri vrolijk rondstappen als een gans.
Het toppunt van vertier wordt bereikt wanneer trainer Luis de la Fuente, die speciaal voor de gelegenheid zijn lichtgrijze baard wat langer heeft laten staan, de kleedkamer binnenkomt en Lamine Yamal een Kabouter Plopmuts op zijn hoofd zet. “Plopperdeplopperdeplop”, kraait Marc Cucurella het hartstochtelijk uit. Alsof ze het al jaren doen gaat de voltallige selectie en staf in perfecte synchronisatie zitten met een zucht.
Het mag dan allemaal bedoeld zijn als plagerijtje, de Belgen kunnen er niet mee lachen. “Dat bij ons een mallotige Kabouter de scepter zwaait, daar kunnen wij niets aan doen”, moppert Kevin de Bruyne.
&
RECENSIE - Conservatieve en radicaal-rechtse stromingen hebben de wind mee in het land van Trump. Vanuit Europa kijken we bezorgd naar fanatieke christelijk-religieuze bewegingen die alles opzij zetten voor de vestiging van het Koninkrijk Gods op aarde. Die bewegingen waren er natuurlijk al veel langer, maar nu zit er iemand in het Witte Huis die serieus naar hun bizarre verhalen luistert. De Franse politicoloog Arnaud Miranda schreef een boek over een via het internet inmiddels wijd verbreide extreemrechtse tegencultuur die zo mogelijk nog verder gaat in de ondermijning van de democratie en alle waarden die daarmee verbonden zijn.
Dark Enlightenment is de titel van de Nederlandse (!) vertaling van het boek dat oorspronkelijk is uitgekomen onder de titel Les Lumières Sombres. Miranda spreekt van een ‘neoreactionaire’ tegencultuur, de aanhangers noemen het Dark Enlightenment. Ooit waren het ‘schimmige randfiguren’ die in de tweede termijn van Trump echter in het volle daglicht zijn getreden en die niet alleen in de regering maar ook in de elite van ‘big tech’ aanknopingspunten hebben gevonden.
De belangrijkste profeten zijn volgens Miranda Curtis Yarvin en Nick Land. Hij besteedt in zijn boek uitgebreid aandacht aan hun bizarre, vaak onbegrijpelijke en warrige denkbeelden die in de donkerste hoeken van extreemrechts gehoor vinden. Sektariërs zou je kunnen zeggen, maar het internet heeft hen wel geholpen een reactionaire stroming op gang te brengen die niet zonder gevaar is voor het weldenkende deel van de wereldbevolking. Zeker als je kijkt wat ze met de wereld voor hebben. De kern er van is dat de bestaande orde omver geworpen moet worden en vervangen door een hiërarchisch gestructureerde onderneming, die door een elite geleid wordt en liefst met een koning aan het hoofd. De politiek, zoals we die kennen, wordt afgeschaft. De burger wordt een consument van diensten. De neoreactionairen hebben de overtuiging dat er natuurlijke hiërarchieën bestaan en dat geweld een onuitroeibaar bestanddeel van menselijke samenlevingen is. Ze hebben een uitgesproken afkeer van democratie en eisen net als radicale libertariërs een exit-recht op voor burgers van een staat. Ze zijn optimistisch over de mogelijkheden van de technologie en voorstanders van een versnelde ontwikkeling van het technokapitalisme. Terwijl de term ‘reactionair’ een terugkeer naar het verleden suggereert zijn de neoreactionairen techno-optimisten. Ze vereenzelvigen zich met futuristische beelden van de samensmelting van mens en machine, een ‘posthumane toekomst’. Ze refereren in hun waandenkbeelden veelvuldig aan science fiction en daarop gebaseerde games met cyborgs etc.
Zolang dit soort ideeën circuleren in de krochten van het internet kun je ze misschien negeren. De ideeën leiden niet vanzelf tot een revolutie. Miranda besteedt er wat mij betreft wel wat te veel en te gedetailleerd aandacht aan. Het wordt echter anders als blijkt dat bepaalde ideeën in goede aarde vallen bij machtige big tech ondernemers als Peter Thiel en Marc Andreessen. Hun denkbeelden komen op veel punten overeen met de neoreactionairen: de wereld loopt vast en moet vervangen worden door een nieuwe orde, geleid door een ‘bovenmenselijke elite’ van ’technologische übermenschen’. En zoals we weten ben je met de top van big tech ook al snel bij Trump c.s. Volgens Miranda heeft ‘de intellectuele tegen-elite’ die Yarvin hielp vormen zijn intrede gedaan in Washington. Hij wijst op de bekende toespraak van de Amerikaanse vice-president vorig jaar in München. Vance zei dat het gevaar voor Europa niet van buitenaf komt maar van binnenuit. Aan de dominante progressieve ideologie moet een einde gemaakt worden. Yarvin hoopt dat het oude continent na de terugtrekking van de VS kan uitgroeien tot een ‘reactionair laboratorium’.
Dark Enlightenment. Hoe een nieuwe radicaal-rechtse ideologie de VS en de wereld verovert, Arnoud Miranda, vertaling Hans E. van Riemsdijk. Alfabet uitgevers, €17,99 [e-book €9,99].