Hadden we even gemist vorige week omdat we naar een meerdaags festival waren om door het licht te gaan, maar wie dus hoogstwaarschijnlijk nooit een meerdaags festival bezoekt, laat staan door het licht gaat, is Temu-Ernst-Jan Pfauth annex Correspondent-wunderkind Simon van Teutem, want die heeft dertien jaar VVD-hegemonie volledig geïnternaliseerd en kan alleen nog maar denken in termen van productiviteit en efficiency. Voor wie in de veronderstelling leeft dat neoliberaal rendementsdenken een verzinsel is van luie Groene-columnisten en kittige UvA-medewerkers: dat is het niet, zie Simon van Teutem. Deze in 1996 geboren knaap is zelfs dusdanig geobsedeerd door kwantiteit dat de kwaliteit er met enige regelmaat voor mag opdraaien. Nu is er weer een prachtig blog, waarin hij ons uursgewijs meeneemt door zijn werkdagen, want: "Een jaar is een heel mensenleven, als je productief bent." Simon is de beroerdste niet, en gunt ons ook het leven van Simon; een leven waarin overigens geen plaats is voor mantelzorg, echtscheidingen, kinderen, ziekte of zo nu en dan een godsgruwelijke kater. Afijn, without further ado, onder het mom van 'optimaliseren kun je leren': een dag in het leven van.

6.30–6.45

wekker, klein ontbijt

Mooi en goed, biedt bovendien afhankelijk van de daadwerkelijke beperktheid van het ontbijt ook nog gelegenheid tot snoozen. Wij snoozen meestal één keer per negen minuten, maar iets zegt ons dat Simon zijn wekker op 45 seconden zet, waardoor hij in theorie, als hij een beetje doorvreet, bijna 15 keer op de telefoonwekker kan meppen.

6.45–8.45

twee uur fietsen, buiten

Let vooral op het woordje 'buiten'. Simon van Teutem is heel nadrukkelijk niet zo'n kneus met een geragd sportschoolapparaat op zolder, maar iemand die frisse lucht blieft. Voorts is het te hopen dat Simon nooit een lekke band krijgt of per ongeluk een overmoedige gans aanrijdt, want om kwart voor negen moet-ie dus terug zijn. Maar, eerlijk is eerlijk: enig respect voor iedereen die in de ochtenden meer sport dan wij in de avonden eigenlijk zouden willen.

8.45–9.30

douchen, ontbijten, papieren krant lezen

Verwarrend. Poetst Simon van Teutem zijn tanden vóór het ontbijt en tijdens het douchen, of juist erna? En in dat geval, waarom staat het er niet tussen? Wat moet iemand die graag op Simon van Teutem doen als Simon van Teutem er zelf zo'n onduidelijke ratjejoe van maakt? Flost hij eigenlijk ook, is er sprake van mondwater? Afijn, wij weten het goedgemaakt en poetsen voortaan onze tanden wel helemaal niet. 

(Waarom begint iemand die voorbij de waan van de dag gaat de dag eigenlijk met de waan van de voorbije dag?)

9.30–13.00

Onderzoek voor mijn PhD, óf schrijven voor De Correspondent, óf werken aan mijn boek in het Engels, óf m'n substack (geen mix, zodat ik in een flow kom)

Daar kunnen wij alleen maar voor applaudisseren. Wat knap, Simon!

13.00–13.45

buiten lunchen met vrienden

Wacht even, dit roept vragen op. Wonen al zijn vrienden in de buurt? Nemen ze van tevoren lunch mee? Zo ja, wanneer moet dan in godsnaam in elkaar geflenst worden? Waar past dat in het dagschema? Maken Simons vrienden de lunch? Hanteren ze hiervoor een roulatiesysteem, of draaien ze ploegendiensten? Zitten ze op een terras, en zo ja, bestellen ze per telefoon voor ze van huis gaan? Of laten ze eerder al Uber Eats opdraven, en zo ja, bij wie dan? Wat als de maaltijdbezorger vertraging heeft?

13.45–17.15

commentaar verwerken op een column, mails beantwoorden, administratie en huishouden, eindigen met iets leuks (bijvoorbeeld: vakantieplanning).

Jottem, een van A tot Z geplande vakantie met Simon van Teutem, klinkt geweldig.

17.15–17.45

tijdschrift lezen in een café, afschakelen

Even lekker afschakelen met Arts en Auto, heerli.

17.45–19.15

samen eten met vriendin, familie of vrienden

Uiterst ineffiëcent, dit - waarom niet eten met vriendin én familie of vrienden? De totale, perfect uitgevoerde oud-Hollandse ongezelligheid ook. Sober gezelschap, piepers rond EenVandaag op tafel, om kwart over zeven allemaal weer opmiepen. Leuk!

19.15–20.15

ontspannen (café, sport, sauna)

Vrij naar een collega-Correspondent: hele avond rukken?

20.15–20.45

huishouden (ja, m'n vriendin en ik leven nog als studenten)

Ok not sure if serious maar dit is niet helemaal hoe studenten doorgaans leven, ouwe reus. Er gingen bij ons in ieder geval hele dagen voorbij dat we niet na college in een café gingen zitten om even lekker af te schakelen. Sterker nog: dat afschakelen deden wij meestal de volgende dag, tot een uur of twaalf, de rest kwam daarna wel weer.

21.15–22.00

lezen

Ho ho ho eens even, Teutem, wat is er met het tussenliggende halfuur gebeurd? Wat ben je toch een heerlijke dekhengst. Is niets om je voor te schamen hoor, en dagelijks is een uitstekende frequentie. Hou dat vast! Overigens: onduidelijk of je nu een papieren boek leest, of tegen een slechtverlichte Kobo aan zit te turen. Hoe dan ook willen wij je dit meesterwerk van Marian Donner van harte aanraden. Plezier ermee.

22.00

slapen

En geen fucking seconde later hè!

Ja mogen we ons even zes kwartier achtereen doodlachen en driehonderdeenenveertig keer 'goh' zeggen om dat idiote ideetje van de Amsterdamse politie: de politiepaal. De ontwikkeling van deze faalpaal duurde jaren, jaren die helemaal niemand meer terugkrijgt nu het prestigieuze project tegen etnisch profileren al na één jaartje faliekant is mislukt. Niemand in de hoofdstad kon kennelijk vooraf bedenken dat het hier niet ging om de allerbeste uitvinding sinds de airfryer. De Telegraaf stelde de politie vragen over de resultaten, maar de politie beantwoordde die niet. Zou zomaar kunnen dat er helegaar geen resultaten te overleggen zijn. In ieder geval staan burgemeester Halsema, de Amsterdamse politie en de Amsterdamse politiechef Holla stokstijf voor paal (ja ja we gaan al, net als die paal dus). Douw die faalpalen dus maar snel diep een donker hol in, praten we nergens meer over. Doe alleen wel weer gewoon ouderwets preventief fouilleren, in plaats van willekeurige omaatjes van 89 je politiepaal te laten toucheren. Scheelt weer!

Hoe bouw je een leven op in een land waar anti-immigratieprotesten aan de orde van de dag lijken te zijn? Alex en Suzan uit Sierra Leone willen niets liever dan werken en belasting betalen in het Verenigd Koninkrijk, maar dat lukt nog niet. „Ik was depressief en dacht, waarom ben ik naar dit land gekomen?”

Hoe voorzie je het Tourpeloton van voldoende water tijdens een etappe in veertig graden? Mee met de neutrale wagen achter de kopgroep, waar ze merken hoe de hitte de chaos in de koers vergroot. „Pfff, wat een stress, jongen.”

Ik mis het helmhaar van Tadej Pogacar. U weet wel, die warrige plukjes die steevast door de ventilatiegaten van zijn helm heen wapperden. Dat haar is weg.

De harde coronamaatregelen als lockdowns en het bezoekverbod in verpleeghuizen waren „onvermijdelijk”.

Zeker elf mensen zijn omgekomen bij natuurbranden in Zuid-Spanje. Meer dan duizend mensen hebben uiteindelijk hun huis verlaten.

Apple Lisas are rare now. Here's a rather cheaper way to build your own – and in theory, it can even use original floppy drives. LisaFPGA does what it says on the GitHub repo: "The Apple Lisa computer implemented inside an FPGA!" It's an open source project that recreates a complete Apple Lisa on an FPGA board. It's not entirely complete yet, but hardware went on sale in May and you might still be able to buy one – or download the bitstream of the model and build your own. The Apple Lisa was a very strange computer, in part because it was pioneering new design territory. Apple started the project before the famous visits to Xerox PARC to see what became the Alto – also a radical machine, as The Reg FOSS desk tried to describe in 2023 for the machine's 50th anniversary. After those visits (for which Apple paid Xerox in shares, which the photocopier giant promptly sold), Apple changed course. Now the Lisa would be the first mass-market computer with a GUI. (The "mass market" bit didn't work out, and 2,700 unsold Lisas ended up as landfill in 1989.) Even so, it was a very important and influential machine: The Register celebrated its 30th birthday and indeed took another look back in 2019. So it's quite hard to find an Apple Lisa today, and if you manage to do so, it will probably (a) cost you quite a lot of money and (b) not be in working condition. That's a shame because Apple released the source to Lisa OS for the machine's 40th birthday in 2023. The enterprising developer behind LisaFPGA is Alex Anderson-McLeod, and he built his knowledge of the Lisa and its implementation from an earlier project. Last year, he managed to work out how to compile and build Lisa OS from Apple's source code. This was a particularly difficult effort, and he documents the process of Lisa OS Source Code Compilation at length. We've read the account closely and we think it's fair to say the build process is deeply arcane. (Sadly, the repo does not contain the source code itself, as the very strange "Apple Academic License Agreement" allows recompilation and study, but it forbids redistribution. To get the code, you'll have to agree to the license on the Computer History Museum.) Anderson-McLeod learned a great deal about how the Lisa works while rebuilding the OS, and he's applied that knowledge to designing and building LisaFPGA. It is not completely finished – under "Features," the Introduction section of the README states: "Onboard ESP32-based floppy drive emulation (NOTE: THIS DOESN'T WORK YET)." And a few lines down: "Supports Twiggy drives with an optional breakout board. Note that this is CURRENTLY UNTESTED as I don't have a set of Twiggy drives." Even so, we are impressed by the effort, and it sounds like a very entertaining bit of kit. The first batch has already sold out, but finished boards were on sale from two official outlets: MacEffects for £264.89, and from Joe's Computer Museum for $350. Both will take your info and contact you when the next batch is ready. If you can't wait, there is Ray Arachelian's Lisa Emulator Project. The history section is particularly interesting, starting with So, Ray, how come you care about ancient, obsolete machines? The LisaEm source code is on GitHub, but sadly, Arachelian died of cancer in 2023, which is why version 1.2.7 never got past Release Candidate 4. We feel it would be a good tribute for someone to pick it up and produce a finished release. In the meantime, we wrote about the remarkable LisaGUI website last year, which recreates the machine's user interface inside your browser. ®

Environmental groups want the FCC to slam the brakes on orbital datacenters, arguing the agency shouldn't approve constellations they say would total more than a million satellites before taking a hard look at their environmental impact. Earthjustice, acting on behalf of DarkSky International, Environment America, and Public Employees for Environmental Responsibility (PEER), filed a petition this week urging the regulator to prepare a Programmatic Environmental Impact Statement (PEIS) under the National Environmental Policy Act (NEPA) before approving any of the pending applications. The filing doesn't target any single company. Instead, it asks the regulator to put the entire emerging orbital datacenter sector on hold while it assesses the cumulative effects of proposals from SpaceX, Starcloud, Blue Origin, Cowboy Space, and any similar applications that follow. According to the petition, those proposals collectively seek "well over a million datacenter satellites" in low Earth orbit. "The FCC is currently considering multiple requests for licensing extraordinary numbers of satellite-based datacenters to be placed into low-earth orbit over the next decade," the petition states. "Collectively, the proposals seek to place well over a million datacenter satellites into orbit, increasing the existing volume of satellites in low-earth orbit by multiple orders of magnitude." The groups argue that the FCC is trying to apply licensing rules written for much smaller satellite constellations to an entirely new class of infrastructure. "If ever a situation warranted a PEIS, it is this one," the petition says. It argues that a single review would allow the agency to examine "the risks, alternatives, needs, costs, and impacts of this sudden transformation of Earth's exosphere" before deciding whether any of the projects are in the public interest. The petition raises concerns about rocket launch emissions, pollutants released as satellites burn up during atmospheric reentry, depletion of the ozone layer, orbital debris, light pollution, impacts on wildlife, and interference with astronomy. It also argues that the combined effects of these constellations cannot be understood by evaluating applications one at a time. "It is difficult to imagine a better example of multiple projects presenting essentially identical impacts and risks that compound synergistically and cumulatively than the present proposals for orbital datacenter constellations," the petition argues. "The FCC's default position that such projects 'individually and cumulatively' have no environmental impact is plainly inapplicable here." The groups also criticize the applicants, saying they make expansive claims about the benefits of orbital computing while offering little detail about its environmental consequences. "The proponents of these proposals describe their plans in grandiose, civilization-changing terms," the petition states. "But these same proponents have refused to embrace any inquiry into the impacts of their self-claimed epochal technology on the environment, science, economy, or other values." The petition arrives as the FCC reconsiders its environmental review rules for satellites, acknowledging that rapid growth in the space industry has raised new questions about how to apply its existing framework. The petition argues that the FCC's current approach, which generally treats satellite licenses as categorically excluded from detailed environmental review, is no longer fit for proposals measured not in dozens or thousands of spacecraft but in hundreds of thousands and, potentially, millions. If the FCC agrees, orbital datacenter operators will have a mountain of paperwork to clear before sending their hardware skyward. ®

SergioQ79 - Osanpo Photographer - posted a photo:

A Uguisudani la strada tiene insieme funzioni diverse senza fare troppo rumore: centri massaggi, love hotel, izakaya, piccoli locali, persone che passano. Non è una Tokyo nascosta perché sia difficile da trovare. È nascosta perché molti la attraversano senza guardarla davvero. Anche qui la vita quotidiana continua, tra insegne accese, entrate strette e soste brevi.

鶯谷では、いろいろな場所が同じ通りに並んでいる。マッサージ店、ラブホテル、居酒屋、小さな飲食店、そして通り過ぎる人たち。見つけにくいから隠れている東京ではない。多くの人が見ないまま通り過ぎるから、隠れているように見える。明かりのついた看板、狭い入口、短い立ち寄りの中で、ここでも日常は続いている。

In Uguisudani, the street holds different functions together without making much noise: massage shops, love hotels, izakaya, small places to eat, people passing through. This is not a hidden Tokyo because it is hard to find. It is hidden because many people cross it without really looking. Daily life continues here too, among lit signs, narrow entrances, and short stops.

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Prahok ktiss: pork belly slowly simmered in coconut milk, fragrant kroeung, prahok, palm sugar, chilies. served with crunch seasonal vegetables An essetial dip for every Cambodian meal.

Thomas Hawk posted a photo:

A Train Sim Created By Just One Person Is Being Called The Best Ever Made (SLKotaku)

I'm not exactly a train enthusiast, nor indeed particularly au fait with the range of train sim games previously available, but in Running Train I've found something absolutely captivating. And most bizarrely, I've found that quality not by actually playing it, but rather by letting it play itself. While the game encourages you to master the reasonably simple controls of its range of perfectly crafted engines, you can also just set it to play itself and then take over the free camera as it does. Doing so has brought me so much pleasure.

Fun thread: “sodas with a doctorate” (e.g. Dr. Pepper).

The lively flora and fauna of a tiny Filipino island commingle with harrowing memories of California prisons in the surreal works of Gil Batle. Entirely self-taught, Batle honed his skills while incarcerated over the course of 25 years, drawing and eventually tattooing in a clandestine practice. Today, he’s immigrated to his parents’ native country, where he continues to reflect on the decades he spent in confinement.

Batle’s Double Life is a new body of work that explores these dual experiences. On white porcelain plates, the artist renders strange, unsettling compositions in which violence and a desire for freedom pervade every inch. Bird cages—common symbols for incarceration— are aplenty, while chains, barbs, and shivs haunt the scenes.

Utilizing such a commonplace, fragile, and even prized material, Batle sets a poignant backdrop for considering his blue acrylic paintings. The delicate porcelain both nods to the precarity and breakable nature of life, while also symbolizing traditional ideas of civility and propriety. Juxtaposing these domestic objects with scenes rife with struggle and brutality offers uncanny insight into one of humanity’s continually barbarous acts.

Double Life is on view through August 21 at New York’s Ricco/Maresca, a contemporary gallery representing outsider, self-taught, and folk artists.

Do stories and artists like this matter to you? Become a Colossal Member today and support independent arts publishing for as little as $7 per month. The article The Longtail of Incarceration Unfolds in Gil Batle’s Surreal Narratives appeared first on Colossal.

The designation comes nearly a month after Nadezhdin submitted documents to run for Russia’s lower-house State Duma in September. Foreign agents are barred from running for any elected office under Russian law.

Drivers with license plates starting with an odd digit are allowed to buy gasoline on odd-numbered days of the month. Those with license plates starting with an even digit — with zero considered an even number — are restricted to even-numbered days.