Thomas Hawk posted a photo:
AMSTERDAM (ANP) - Heineken heeft Rafael Oliveira benoemd tot nieuwe topman van de bierbrouwer. Hij volgt topman Dolf van den Brink op, die in januari aankondigde te vertrekken. Oliveira was tot voor kort de topman van koffie- en theeconcern JDE Peet's, bekend van Douwe Egberts en Pickwick.
Van den Brink trad op 31 mei af, waarna het bedrijf zonder topbestuurder kwam te zitten. Hij blijft nog acht maanden in een adviserende rol beschikbaar voor het Nederlandse concern. Oliveira begint na een buitengewone aandeelhoudersvergadering op 1 oktober als hoogste baas bij de bierbrouwer.
Nu de temperatuur stijgt, schuift op veel werkvloeren de kledinggrens op: teenslippers, blote schouders en naveltruitjes duiken op tussen Teams-calls en kantoortuinen. Juridisch mag een werkgever veel, cultureel verandert er minstens zoveel. Hoe ver reikt de vrijheid om jezelf te kleden op je werk?
tDe vraag laait elke zomer op: wat trek je aan naar kantoor als het dertig graden is – en mag dat ook een outfit zijn die zó van het strand lijkt te komen? HR-afdelingen worstelen met flipflops, crop tops en halterjurkjes in open ruimtes waar klanten binnenlopen, terwijl werknemers wijzen op persoonlijke stijl, hittegolven en het ontbreken van een formele dresscode. In veel organisaties is “business casual” inmiddels norm, maar wat daar precies onder valt, blijkt zelden scherp omschreven.
De wet geeft werknemers geen lijstje met verboden kledingstukken, maar werkgevers wel een ruim instructierecht: zij mogen voorschriften opstellen die de goede orde, veiligheid en professionaliteit dienen, zolang die redelijk zijn en niet botsen met grondrechten zoals privacy, gelijke behandeling of godsdienstvrijheid. In de praktijk betekent dat: een verbod op teenslippers bij de receptie of blote schouders in de rechtszaal is verdedigbaar, maar selectief handhaven – wel tegen de jonge vrouw in een topje, niet tegen de man in een doorschijnend overhemd – schuurt tegen discriminatie aan.
Daaronder speelt een generatieconflict dat zelden hardop wordt benoemd. Jongere medewerkers vinden authenticiteit en comfort minstens zo belangrijk als status en hiërarchie, en verwachten dat werkgevers aansluiten bij hun waarden rond inclusiviteit, welzijn en flexibiliteit. Voor veel Gen Z’ers is een “strandjurk met sandalen” een volkomen normale kantooroutfit, terwijl oudere collega’s hetzelfde zien als nonchalance of gebrek aan respect. Als daarbovenop informele kledingregels gelden die vooral impliciet en cultureel worden doorgegeven, is de kans op misverstanden groot.
Wat op het spel staat, is meer dan een paar blote schouders. Kledingnormen bepalen wie serieus wordt genomen, wie als “professioneel” geldt en wie als “lastig” of “ongepast” wordt weggezet. Een onduidelijke of eenzijdig geïnterpreteerde dresscode kan zo bijdragen aan subtiele vormen van uitsluiting, van jonge starters tot vrouwen en minderheden, die zich vaker beoordeeld voelen op uiterlijk. Transparante, visueel gemaakte afspraken – met voorbeelden van wat wél en niet kan – werken beter dan mopperen aan het koffieapparaat én geven ruimte om de norm mee te laten schuiven met veranderende opvattingen.
Misschien is de echte vraag dus niet of teenslippers en blote schouders “mogen”, maar wie er de macht heeft om te bepalen hoe professionaliteit eruitziet.
Via Reddit:
Zo ongeveer elke klantenservice heeft een bandje waarin ze aangeven het gesprek op te nemen voor ‘training en kwaliteitsdoeleinden’ en in sommige gevallen wordt zelfs benoemd dat ze het gebruiken om afspraken terug te luisteren. Heb je als consument aan de andere kant van de lijn ook het recht de opname van dit gesprek zelf te ontvangen of ‘in te zien’ achteraf?De achtergrond van de vraag is willen kunnen aantonen dat er een telefonische toezegging is gedaan. Dat zou een rekening van €800 ongeldig verklaren en een conflict helpen oplossen.
Ik zie al drie FG’s aan de zijlijn “inzagerecht” scanderen, want dat is precies ingevoerd voor dit soort redenen. Je hebt het recht op inzage om te verifiëren of je persoonsgegevens juist zijn vastgelegd, nog actueel zijn en dat soort zaken. Alleen als je weet wat er vastligt, kun je fouten daarin corrigeren.
In Nederland is dit al in 2007 bevestigd in de Dexia-uitspraak van de Hoge Raad. Weliswaar ging die over de Wbp, maar dat inzagerecht is materieel gelijk aan dat uit de AVG nu. De kosten om dat te faciliteren, werden als niet-relevant terzijde geveegd. Een transcriptie afdwingen kan dan weer niet; als er alleen een geluidsbestand is, dan is dat dus wat je krijgt.
De wederpartij in deze casus zegt nu dat de opname er niet is. Dat zou kunnen, en dan houdt het op. Meer dan frustrerend kan ik dat niet noemen.
In de comments las ik nog een ander argument: de privacy van de medewerker komt in het gedrang als je ook diens deel van het gesprek overhandigt. In AVG-termen, artikel 15 lid 4, de opname overhandigen doet “afbreuk aan de rechten en vrijheden van anderen.”
Specifiek bij een klantenservicemedewerker die een zakelijk gesprek voert met een klant, vind ik dat een té gezocht argument. Dit is geen absoluut recht, maar een afweging: hoe ernstig is die privacy van de werknemer in het geding, en hoe weegt dat af tegen het recht op inzage. Overweging 63 AVG zegt immers “Die overwegingen mogen echter niet ertoe leiden dat de betrokkene alle informatie wordt onthouden.”
Wegbliepen van de naam van de medewerker, en voor mijn part eventuele persoonlijke ontboezemingen, maar daar houdt het dan ook echt op.
Arnoud
Het bericht Heb je het recht een door bedrijf opgenomen telefoongesprek te ontvangen ? verscheen eerst op Ius Mentis.
The Passport Office accepted applications for my two other children but refused the youngest with exactly the same documents
I am a Briton living in Switzerland and my three children are British and Swiss nationals.
When we found out via the Guardian that dual nationals, who live overseas, are now required to hold a British passport in order to enter the UK, we set about applying, so the children can continue to visit their English relatives.
Continue reading...The creators of County Cork’s Sheep’s Head Way had to win over hundreds of landowners to complete the ambitious project, but the result is a gloriously unspoilt trail
The Sheep’s Head peninsula is clearly a good place to be a skylark. They seem to warble overhead at every turn, singing their little hearts out – and who could blame them? The hills here are high and heathery, the sea breeze is warmed by the Gulf Stream and the edge-of-the-world scenery is a realm of wild green slopes and endless blue Atlantic. If you had to choose a sky to lark in, the one that crowns this County Cork headland is a bona fide wing-quiverer.
The peninsula wows hikers, too. I’ve come to one of the south-westernmost points on the Irish mainland to trek the Sheep’s Head Way, a long-distance trail opened by the local community 30 years ago this summer. It took serious work to complete – more of which later – but it’s a delight. I’m walking the original 55-mile (88km) loop around the peninsula, although a longer, 63-mile option is now considered the official route. The way attracts a fraction of the numbers drawn to the Kerry Way and Dingle Peninsula trail further north, and thanks to its untrammelled paths and rampant, cliff-edged scenery, the rewards are grand, in every sense.
Continue reading...It’s too murky to distinguish one stiff upper lip from another in Callum Burn’s drama about a real-life mission that came unstuck
Based loosely on a true story, this British first world war drama deploys a few cunning stratagems to keep the budget down – starting with setting almost the entire story inside a tank; this one is nicknamed the Fray Bentos after the popular tinned pie. In addition, whenever the British soldier characters venture outside this extremely confined space, it’s almost always night-time, or exactly the moment when a miasma of smoke and fog is so thick, you can’t see the Germans skulking behind papier-mache hillocks of mud, ready to pounce on our plucky heroes.
Unfortunately, all that gloom and grot makes it a little hard to make out what is going on at times. That means the noble chaps become almost indistinguishable from each other – although over time it’s possible to work out that the officers are the ones with tidy, manly moustaches and sound posh, while the near-teenage privates are all clean-shaven and have working-class accents. Eventually it becomes clear that stiff-upper-lipped Captain Richardson (Vin Hawke) is determined to push on with their mission to fire on the enemy – until the tank gets stuck. Then he is determined to wait until a carrier pigeon gets a message to the infantry, who will surely come and save them all any minute. Days pass, and the men get stroppy, especially Morrey (Jack Sherlock) whose mutterings start to sound increasingly mutinous. Who will survive? Will any of them ever eat a real Fray Bentos pie again?
Continue reading...Exclusive: Internal review found charity failed to pass on 37 incidents to authorities over a six-month period
The NSPCC has referred itself to the charity regulator after admitting it failed to flag high-risk Childline cases to the police and local authorities.
An internal review found that over a six-month period, 37 contacts from children categorised as high-risk – which includes reports of physical and sexual abuse, neglect and suicidal thoughts – were not passed on to the relevant authorities.
Continue reading...