Sargasso

Hopeloos Genuanceerd

De asielknop bestaat vooral in verkiezingsprogramma’s

De Nederlandse politiek praat over asiel alsof ergens op het ministerie een grote draaiknop zit. Rechtsom draaien betekent minder vluchtelingen, nog iets verder rechtsom betekent grip en wanneer de knop maar streng genoeg naar rechts wordt afgesteld, kan ook de opvangcapaciteit omlaag. Dat de praktijk zich weinig aantrekt van dit bedieningspaneel, geldt in Den Haag vooral als een tijdelijk uitvoeringsprobleem.

De Migratieradar Asiel zomer 2026 van de IND schetst een ander beeld. De dienst ziet in de belangrijkste herkomstlanden geen reden om een daling van het aantal eerste asielaanvragen te verwachten. Als het gebruikelijke seizoenspatroon terugkeert, kan het aantal in mei tot en met augustus boven de 9.000 uitkomen. In dezelfde periode van 2025 waren het er 7.800. Daarmee zou het nog altijd onder 2024 (10.100) en 2023 (12.500) blijven, en dat is precies het punt: de aantallen bewegen op en neer om redenen die weinig van doen hebben met de stand van de Haagse knop.

Het is ook geen exacte voorspelling. De IND benadrukt terecht dat migratie door veel factoren wordt bepaald en dat aan de prognose geen rechten kunnen worden ontleend. Maar juist die onzekerheid is politiek relevant. De uitvoeringsdienst ziet geen empirische basis om nu alvast van een stevige daling uit te gaan. Een overheid die opvang, personeel en huisvesting afbouwt op basis van het gewenste effect van haar beleid, gokt met een keten die al jaren overbelast is.

De wereld leest het regeerakkoord niet

Volgens de IND zijn de omstandigheden in belangrijke herkomstlanden niet zodanig verbeterd dat minder mensen zullen vluchten. In Ethiopië, Somalië, Soedan, Afghanistan en Egypte lijken de factoren die mensen tot vertrek aanzetten juist te zijn versterkt. Wereldwijd waren eind 2025 naar schatting 117,8 miljoen mensen ontheemd. Het aantal actieve conflicten waarbij staten betrokken zijn, ligt volgens de aangehaalde Global Peace Index op het hoogste niveau sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Onderzoek waarop de IND zich baseert, wijst de veiligheidssituatie in een land aan als de belangrijkste factor bij de keuze om te vertrekken of verder te reizen. Daarnaast spelen sociale netwerken en financiële mogelijkheden een rol. Nederlandse beleidswijzigingen kunnen invloed hebben, maar vormen slechts één onderdeel van een veel groter geheel.

Dat beleid geen effect heeft, beweert niemand. De IND noemt zelf verschillen in nationaal beleid, inwilligingspercentages en mogelijkheden voor gezinshereniging als factoren die meewegen zodra iemand eenmaal in Europa is. Het punt is een ander: dat effect is klein naast de veiligheidssituatie elders, het werkt traag, en het laat zich vooraf niet in een getal vangen waarop je een begroting kunt bouwen.

In het politieke debat worden oorzaak en instrument ondertussen gemakkelijk verwisseld. Nieuwe beperkingen worden niet alleen verdedigd als een manier om aanvragen anders te behandelen, maar ook verkocht als garantie dat veel minder mensen zullen komen. Als die afname vervolgens uitblijft, geldt dat zelden als reden om de belofte te herzien. Het antwoord is meestal dat het beleid nog niet streng genoeg was.

Zo kan iedere mislukking nieuw bewijs leveren voor dezelfde koers.

Het Europese pact als uitgestelde belofte

Ook het Europese Asiel- en Migratiepact, dat op 12 juni in werking trad, moet de indruk wekken dat de knop eindelijk is gevonden. Snellere procedures aan de buitengrens, een gezamenlijke lijst van veilige landen en meer samenwerking met landen buiten de EU moeten het aantal aanvragen terugdringen.

De IND is over het kortetermijneffect opvallend terughoudend. Volgens de Migratieradar wordt breed aangenomen dat de invoering van het pact niet snel tot een significante afname zal leiden. Niet alle lidstaten hebben hun nieuwe procedures direct op orde. Pas wanneer de grensprocedure daadwerkelijk goed functioneert, zou het aantal aanvragen in Nederland kunnen afnemen.

Dat voorbehoud verdwijnt gemakkelijk uit de politieke vertaling. Daar wordt voorgenomen beleid vaak behandeld alsof het verwachte resultaat al is geboekt. De opvang kan dan worden begroot op minder mensen, de uitvoeringsorganisaties moeten met minder middelen toe en gemeenten krijgen te horen dat de druk binnenkort zal afnemen. Wanneer dat optimisme onjuist blijkt, volgt weer dure noodopvang en heet de zelfgeorganiseerde capaciteitscrisis een onverwachte instroom.

De Kaderwetevaluatie van het COA over 2019 tot en met 2024 laat zien wat dat kost. De benodigde opvangcapaciteit groeide van gemiddeld zo’n 31.000 plekken naar bijna 73.000, de uitgaven van ruim 658 miljoen naar ruim 4,5 miljard euro. Door tekorten aan reguliere locaties moest noodopvang worden geopend: duurder, en vaak van een lager kwaliteits- en voorzieningenniveau. Bij de IND loopt dezelfde rekening op, tot en met de 50 miljoen euro die in de begroting voor 2026 is gereserveerd voor dwangsommen wegens te laat genomen beslissingen. Wat het voortdurende op- en afschalen precies heeft gekost, weet intussen niemand: de Rekenkamer stelde vast dat het ministerie daar geen inzicht in heeft, en constateerde dit voorjaar hetzelfde over de effecten van de maatregelen bij de IND.

Nederland beweegt anders dan de EU

De cijfers bevatten nog een waarschuwing tegen eenvoudige verklaringen. In de EU+ lag het aantal asielaanvragen in de eerste drie maanden van 2026 zestien procent lager dan een jaar eerder. Nederland ging juist tegen die Europese trend in: van januari tot en met april werden hier 8.093 eerste aanvragen ingediend, meer dan in dezelfde maanden van 2025.

Als nationale strengheid de doorslaggevende factor was, zou zo’n verschil gemakkelijk te verklaren moeten zijn uit een plotseling ruimhartiger Nederlands beleid. Dat beleid is er niet; de afgelopen tertalen gingen juist over aanscherping. De ontwikkeling onderstreept vooral dat migratiestromen verschuiven door een combinatie van routes, bestaande gemeenschappen, omstandigheden in andere Europese landen en informatie die rondgaat binnen netwerken.

Een opvallend voorbeeld is de grote groep aanvragers die in de Nederlandse registratie onder ‘onbekende nationaliteit’ valt. Volgens een analyse in Ter Apel gaat het vrijwel altijd om mensen met een Palestijnse achtergrond. Van hen had in de eerste vier maanden van 2026 tachtig procent al bescherming in Griekenland.

Zo’n cijfer wordt voorspelbaar aangegrepen als bewijs dat Nederland te aantrekkelijk zou zijn. De Migratieradar vermeldt inderdaad dat Nederland op sociale media als voorkeursbestemming wordt gepresenteerd. Maar dezelfde bron wijst ook op onderzoek waaruit blijkt dat de Griekse autoriteiten snel een verblijfsvergunning verstrekken en daarna nauwelijks voorzieningen bieden. Een formele beschermingsstatus betekent weinig wanneer huisvesting, inkomen en basale bestaanszekerheid ontbreken. De secundaire migratie die daarop volgt, is niet uitsluitend een Nederlands toelatingsprobleem, maar ook een gevolg van de ongelijke kwaliteit van bescherming binnen Europa.

Hoe dat in de praktijk wordt opgelost, laat zich intussen goed aflezen aan de afspraak die Nederland en Griekenland in januari maakten. Dublin-overdrachten kunnen weer worden hervat, maar in ruil neemt Nederland de verantwoordelijkheid voor de stapel verzoeken die er al ligt. De kosten zijn zeker en direct, de verlichting is voorwaardelijk en hangt bovendien af van het oordeel van Nederlandse rechters over de Griekse opvang. Ook dat wordt in de politieke communicatie zelden zo gepresenteerd.

De administratieve categorie ‘onbekende nationaliteit’ maakt daarnaast zichtbaar hoe gemakkelijk cijfers hun context verliezen. In een Kamerdebat of krantenkop klinkt de categorie als een groep van wie zelfs de herkomst niet kan worden vastgesteld. In werkelijkheid gaat het grotendeels om een herkenbare groep met een specifieke juridische en Europese voorgeschiedenis.

Begroten op wat je hoopt

Het probleem is niet dat de overheid probeert migratie te beïnvloeden. Beleid doet ertoe, procedures moeten uitvoerbaar zijn en Europese samenwerking kan voorkomen dat een klein aantal landen een onevenredig deel van de opvang draagt. Het probleem ontstaat wanneer politieke wenselijkheid de plaats inneemt van planning.

Wie belooft dat strengere regels de aantallen snel verlagen, moet ook uitleggen wat er gebeurt wanneer oorlog, repressie en falende opvang elders sterker blijken dan het afschrikwekkende vermogen van een Nederlandse wetswijziging. Zonder die uitleg is ‘grip op migratie’ vooral een begrotingsaanname met een verkiezingsslogan eromheen.

De IND doet wat een uitvoeringsorganisatie hoort te doen: onzekerheden benoemen, internationale ontwikkelingen meewegen en waarschuwen dat het Europese pact niet onmiddellijk of helemaal niet het beloofde effect zal hebben. De politiek kan die waarschuwing serieus nemen en voldoende structurele capaciteit organiseren. Of ze kan opnieuw op een snelle daling rekenen, reguliere opvang afbouwen en over een jaar geschokt vaststellen dat de bedden op zijn.

Die tweede optie heeft inmiddels als voordeel dat iedereen precies weet hoe zij afloopt.

Taxis are waiting for customers

etsu2 has added a photo to the pool:

Taxis are waiting for customers

In front of the famous temple.

Slashdot

News for nerds, stuff that matters

Physicists Entangle Quantum Memories Across a Record-Breaking 420 Kilometers

alternative_right shares a report from Phys.org: Optical fibers are already the backbone of global communication systems. Recently, however, physicists have started to explore how their functionality could be boosted further by conveying information via entangled quantum particles -- potentially enabling instantaneous exchanges of information across vast distances. Such a system could eventually be the basis of a future 'quantum internet,' offering a level of security and computing power beyond anything possible today. In new research published in Physical Review Letters, a team led by Xi-Yu Luo at the University of Science and Technology of China in Hefei has pushed that vision further than ever, entangling two quantum memories across 420 kilometers (261 miles) of optical fiber -- more than four times the previous record.

Read more of this story at Slashdot.

Wel.nl

Minder lezen, Meer weten.

Tennisser Kyrgios geschorst na positieve test op cocaïne

LONDEN (ANP) - De Australische tennisser Nick Kyrgios is voorlopig geschorst na een positieve test op cocaïne. De 31-jarige voormalig finalist van Wimbledon heeft schuld bekend en zijn excuses aangeboden aan fans, familie, sponsoren en andere betrokkenen. De positieve test was eind juni tijdens een toernooi op Mallorca.

Kyrgios haalde in 2022 de finale van Wimbledon en kampte vervolgens met veel blessures. "Ik ga geen excuses maken, maar ik wil wel wat context geven over waar ik de afgelopen tijd doorheen ben gegaan. De laatste jaren zijn door mijn blessures heel zwaar geweest, zowel lichamelijk als mentaal. Mijn lichaam is niet meer in staat geweest om te doen wat mijn hoofd van me verwacht, en het besef dat het einde van mijn carrière dichterbij komt, is veel moeilijker geweest dan ik ooit had kunnen denken", meldt Kyrgios via Instagram.

Kyrgios behaalde in 2016 zijn hoogste positie op de wereldranglijst met de dertiende plek. Inmiddels staat hij 919e. Begin vorig jaar verloor Kyrgios in de eerste ronde van de Australian Open zijn eerste grandslamwedstrijd sinds 2022. Sindsdien deed de Australiër alleen nog mee aan enkele kleinere toernooien. Op 22 juni verloor hij in de eerste ronde van het ATP-toernooi van Mallorca.

"Ik heb een enorme fout gemaakt en neem daar de volle verantwoordelijkheid voor", staat in de verklaring van Kyrgios. "Het goede nieuws is dat dit voor mij een wake-upcall is geweest. De komende 28 dagen zal ik afstand nemen van sociale media en het openbare leven, terwijl ik me erop richt om mezelf weer op de been te krijgen."


Nachten Heinen zijn 'al korter' in aanloop naar Prinsjesdag

DEN HAAG (ANP) - De nachten van de minister van Financiën Eelco Heinen (VVD) zijn "al korter". Dat zei de bewindsman voorafgaand aan een begrotingsraad, een extra ministerraad over de begroting. En hij verwacht dat de gesprekken alleen maar zwaarder worden.

De minister heeft nog altijd vertrouwen in de onderhandelingen. "Ik denk dat het gewoon kan om zowel links als rechts te verenigen", aldus Heinen. Volgens hem liggen de wensen inhoudelijk vaak dichter bij elkaar dan het lijkt. Hij wilde niet zeggen om welke mogelijk verenigbare wensen het gaat. Dinsdag gaven PRO en JA21 juist aan het niet voor zich te zien om de begroting samen te steunen.

Premier Rob Jetten en vicepremiers Dilan Yesilgöz (VVD) en Bart van den Brink (CDA) zijn ook in gesprek met verschillende partijen; woensdag zijn CU, 50PLUS en SGP aan de beurt. Heinen voert losse gesprekken met oppositiepartijen "vanuit de inhoud". Volgens hem komen die processen volgende week weer bij elkaar.


VK: Voorpagina

Volkskrant.nl biedt het laatste nieuws, opinie en achtergronden

‘Minder regels’ is pas haalbaar wanneer we het als een cultureel probleem zien

The Guardian

Latest news, sport, business, comment, analysis and reviews from the Guardian, the world's leading liberal voice

Activist forced out of US after criticising Trump-aligned Colombian politician

Beto Coral held up banners in Florida warning fellow Colombians to not vote for Abelardo de la Espriella

In the week before Colombia’s presidential election, Beto Coral, a well-known activist living in the United States, travelled to Florida to persuade fellow Colombians not to vote for the far-right candidate Abelardo de la Espriella.

Coral held banners outside polling stations in Miami warning that the millionaire lawyer, whose candidacy was endorsed by Donald Trump, would “help deport all of you”.

Continue reading...

The Blood of Dawnwalker – save your family while becoming what you hate

Human by day, vampire by night, Coen has difficult choices to make – beginning here in the 1300s, his adventure could span centuries in upcoming sequels

The Blood of Dawnwalker could be the start of an epic saga. Created by some of the talent behind The Witcher 3, this dark fantasy role-playing game takes place in the 14th century in the fictional land of Vale Sangora, a Carpathian valley of wetlands, mountains and forests cut off from the rest of the world and under the rule of a vicious vampire clan.

The developers envisage Dawnwalker as a trilogy. And because protagonist Coen is half vampire himself, that trilogy can skip across time, culminating in the modern day.

Continue reading...

‘Jim Crow must go’: the artists and everyday heroes who fought injustice – in pictures

Turn the Volume Up! at the Nasher Museum of Art at Duke University highlights the activism of everyday people who have confronted injustice. New York’s mayor, Zohran Mamdani, quoting the Bronx rapper KRS-One’s song Turn the Volume Up during his election-day victory speech inspired the name of the exhibit. Featuring work by artists such as Kara Walker, Carrie Mae Weems and the Guerrilla Girls, the show examines how protests and collective action can create and inspire social change. Turn the Volume Up! opens on 27 August and runs through 11 July 2027

Continue reading...

Who is Natalie Harp? Trump’s closest and most devoted aide is in the spotlight

Speculation about US president’s executive assistant sparks furious backlash from White House

Wearing shoulder-length blonde hair, gold earrings and a red dress, cancer survivor Natalie Harp introduced herself to the 2020 Republican national convention as “a formerly forgotten American from California” and compared Donald Trump with George Bailey, the everyman hero played by James Stewart in the classic film It’s a Wonderful Life.

“George Bailey’s father was right,” smiled Harp, her voice echoing in the Andrew W Mellon auditorium in pandemic-hit Washington. “All you can take with you is that which you’ve given away. Mr President, that makes you the richest man in the world.”

Continue reading...