DanÅke Carlsson has added a photo to the pool:

Als je een kind krijgt moet je instaat zijn te geven zonder te willen ontvangen. Ouderlijk liefde wordt destructief wanneer ze niet langer in dienst staat van het kind, maar van de onvervulde verlangens van de ouder zelf. Dan verandert koesteren ongemerkt in controleren, en nabijheid in verstikking.​​

De romantiek van het ‘perfecte’ gezin

In traditionele samenlevingen kregen kinderen vooral een functie: zij moesten later voor hun ouders zorgen of het familiebezit veiligstellen. In moderne gezinnen is die functionaliteit vervangen door een bijna romantisch ideaal: kinderen moeten het ultieme bewijs zijn van liefde en van een geslaagd leven. Psychotherapeut Wolfgang Schmidbauer beschrijft hoe ouders hun relatie met hun kinderen zijn gaan idealiseren, waardoor onvermijdelijk bittere teleurstellingen ontstaan als de werkelijkheid weerbarstiger blijkt.​

Die romantische blik maakt kinderen tot projectiescherm van wat de ouders zelf niet hebben bereikt. Wat de wereld hen heeft onthouden, moet het kind goedmaken: het kind moet wel succesvol worden, gelukkig zijn, geen fouten maken.

Wanneer liefde omslaat in controle

Overbescherming begint vaak met angst en goede bedoelingen: ouders willen hun kind behoeden voor pijn, mislukking en verdriet. Maar onderzoek laat zien dat juist die overprotectie samenhangt met meer angst, depressie en sociale terugtrekking bij jongeren. Wie nooit zelf mag vallen, leert niet op eigen benen staan.​

Een tweede verschuiving is subtieler: emotionele controle vermomt zich als zorg. Ouders die hun kind met schuldgevoel, schaamte of drama bij zich houden, presenteren dat als diepe betrokkenheid, terwijl het kind vooral leert dat autonomie ondankbaar of egoïstisch is. In zogenoemde ‘enmeshed’ gezinnen raken grenzen tussen ouder en kind zo vervaagd dat het kind zich verantwoordelijk gaat voelen voor het emotionele welzijn van de ouder.​

Het kind als emotionele partner

Schmidbauer beschrijft hoe de ouder-kindrelatie in de praktijk steeds meer gaat lijken op een romantische relatie. De ouder verwacht dat het kind aanvoelt wat nodig is, bevestiging geeft, en ergens de leegte vult die eerder door een partner had moeten worden opgevangen. De baby, het kind, de puber kan die rol per definitie niet vervullen, maar de verwachting blijft.​

Psychologen spreken in dit verband over parentificatie: het kind wordt in feite de emotionele partner of therapeut van de ouder. In zulke gezinnen is afstand nemen een verraad, en wordt volwassen worden een moreel probleem in plaats van een ontwikkelingsstap. De prijs wordt pas later zichtbaar, in relaties waarin de inmiddels volwassen kinderen moeite hebben met grenzen, conflict en eigen keuzes.​

De paradox is pijnlijk: ouders willen vaak niets liever dan dat hun kind sterk, vrij en gelukkig wordt, maar hun manier van liefhebben maakt dat precies moeilijker. Jongeren die opgroeien onder hoge psychologische controle ontwikkelen aantoonbaar meer gevoelens van hulpeloosheid, lagere zelfwaardering en sterkere depressieve klachten. Wie altijd eerst de ouder heeft moeten redden, vindt het lastig om zichzelf serieus te nemen.​

Gezonde ouderliefde betekent uiteindelijk: de ander laten worden wie hij of zij is, ook als dat niet past bij het script in het hoofd van de ouder. Het meest liefdevolle gebaar is soms niet beschermen, maar loslaten; niet sturen, maar blijven staan als veilige haven, ook als het kind een heel andere richting kiest dan ooit gedroomd.​​

MAKASSAR (ANP) - De Indonesische autoriteiten hebben wrakstukken gevonden van het vliegtuig dat vermist raakte in de provincie Zuid-Sulawesi. Naar de elf inzittenden wordt nog gezocht.

Het vliegtuig dat onderweg was naar de stad Makassar verloor zaterdag rond 13.30 uur (lokale tijd) contact met de luchtverkeersleiding. Aan boord waren acht bemanningsleden en drie passagiers. Het toestel was gehuurd door het Indonesische ministerie van Maritieme Zaken en Visserij voor luchttoezicht op de visserij. De passagiers waren medewerkers van het ministerie.

De wrakstukken werden zondagochtend op verschillende locaties rond de berg Bulusaraung in de regio Maros gevonden. Het hoofd van de reddingsdienst van Zuid-Sulawesi zei op de lokale televisie na het vinden van het wrak dat 1200 mensen worden ingezet om naar de vermiste inzittenden te zoeken. "Onze prioriteit is het zoeken naar de slachtoffers, en we hopen dat we er een aantal veilig kunnen evacueren", zei hij.

At the AI safety site Foom, science journalist Mordechai Rorvig explores a paper presented at November's Empirical Methods in Natural Language Processing conference:

[R]esearchers at the Swiss Federal Institute of Technology (EPFL), the Massachusetts Institute of Technology (MIT), and Georgia Tech revisited earlier findings that showed that language models, the engines of commercial AI chatbots, show strong signal correlations with the human language network, the region of the brain responsible for processing language... The results lend clarity to the surprising picture that has been emerging from the last decade of neuroscience research: That AI programs can show strong resemblances to large-scale brain regions — performing similar functions, and doing so using highly similar signal patterns.

Such resemblances have been exploited by neuroscientists to make much better models of cortical regions. Perhaps more importantly, the links between AI and cortex provide an interpretation of commercial AI technology as being profoundly brain-like, validating both its capabilities as well as the risks it might pose for society as the first synthetic braintech. "It is something we, as a community, need to think about a lot more," said Badr AlKhamissi, doctoral student in computer science at EPFL and first author of the preprint, in an interview with Foom. "These models are getting better and better every day. And their similarity to the brain [or brain regions] is also getting better — probably. We're not 100% sure about it...."

There are many known limitations with seeing AI programs as models of brain regions, even those that have high signal correlations. For example, such models lack any direct implementations of biochemical signalling, which is known to be important for the functioning of nervous systems.
However, if such comparisons are valid, then they would suggest, somewhat dramatically, that we are increasingly surrounded by a synthetic braintech. A technology not just as capable as the human brain, in some ways, but actually made up of similar components.


Thanks to Slashdot reader Gazelle Bay for sharing the article.

Read more of this story at Slashdot.

ajpscs posted a photo:

TOKYO TRAIN & PLATFORM
NOIR
© ajpscs

Een notaris belde: ene mevrouw Bramer uit Lunteren liet geld na. Veel geld. „Zó zeg”, zeiden de bestuursleden, en vroegen elkaar: „Ken jíj deze mevrouw?” En iedereen schudde van…

rajbhoy has added a photo to the pool:

Morning fog in the Grose Valley, as seen from Govetts Leap lookout. In Blackheath, Blue Mountains, New South Wales, Australia.

kevin.prideaux has added a photo to the pool:

Australian Pratincole Birdsville Track