Max Rushden is joined by Barry Glendenning, Jeff Rueter and Mark Langdon as Cape Verde claim yet another historic point and Spain finally look like a team worthy of the favourites tag.

Continue reading...

Nederlanders kiezen deze zomer opvallend vaak voor de auto en voor bestemmingen dichter bij huis, gedreven door oorlogsonrust in het Midden-Oosten, duurdere vliegtickets en stijgende verblijfskosten. Tegelijk willen de meesten hun vakantie niet opgeven en zoeken ze naar goedkopere, beter beheersbare alternatieven.

Uit de ANWB‑vakantiemonitor blijkt dat circa 85 procent van de Nederlanders in 2026 van plan is op vakantie te gaan, waarbij de overgrote meerderheid in Europa blijft. Verre vliegreizen vallen terug, mede door de oplopende spanningen en hogere energieprijzen als gevolg van de oorlog in het Midden-Oosten. Reiskoepel ANVR ziet dat veel klanten uitwijken naar Zuid‑Europa in plaats van Azië, terwijl anderen bewust kiezen voor bestemmingen binnen enkele rij-uren.

Omdat meer mensen binnen Europa blijven, neemt de aantrekkingskracht van autovakanties verder toe: reizigers ervaren meer controle over route, bagage en kosten dan bij een vlucht met onzekere toeslagen. Docent toerisme Goof Lukken (Breda University) wijst erop dat de auto voor veel gezinnen de logische keuze wordt in tijden van prijsdruk en onzekerheid, zeker wanneer meerdere personen meereizen.

Hogere prijzen, andere keuzes

De oorlog in het Midden-Oosten stuwt de kerosineprijzen op, wat zich vertaalt in duurder wordende vliegtickets en soms extra brandstoftoeslagen voor reeds geboekte reizen. Tegelijkertijd worden vakanties in Nederland zelf duurder door de geplande verhoging van de btw op verblijf van 9 naar 21 procent, waar brancheorganisaties al langer voor waarschuwen. Voor vakantieparken en groepsaccommodaties dreigt dat een forse kostenstijging te worden, waardoor prijsbewuste Nederlanders sneller naar campings net over de grens in België of Duitsland kijken.

Volgens de ANWB kiezen vooral gezinnen met schoolgaande kinderen vaker voor een kortere vakantie, dichter bij huis, met minder horeca‑uitgaven en vaker zelf koken op de camping. Kamperen met eigen tent of caravan blijft daarbij een van de goedkoopste opties, met gemiddelde tarieven rond een paar tientjes per nacht op eenvoudige Europese campings. De Nederlander gaat dus nog steeds op vakantie, maar met de hand strakker op de knip – en het stuur vaker in eigen handen.

Lillith was integrating some new tools into an existing Ruby on Rails API. The existing API allowed you to send a dry_run flag along with the request, so that you could have the service calculate its changes without applying them.

The problem was, the new tool Lillith was integrating could send, in the body of the request, {"dry_run": false}, but the service would see it as true. Consistently.

The helper method which checked for "true" parameters looked like this:

def param_true?(param_name)
  param_value = params[param_name]
  params.key?(param_name) && (!param_value || param_value.to_s.downcase == 'true')
end

The purpose of this function is to handle stringy or nil inputs gracefully. And there's one thing I can say about the function: it will always identify a true value correctly. If your false value is a string, "false", it also works. But that pesky !param_value mean that any actual boolean false value will be seen as true.

This function has been in wide use through the application. Lillith's best guess is that up to this point, no one had set the dry run flag on anything but GET requests, where everything was strings. On POST/PATCH/PUT requests, where the data was passed in the body as JSON, it got parsed into actual boolean values, and thus failed.

That's the WTF, certainly, that this function was lurking and waiting to cause this confusion. But the annoying thing in this function is that it fetches the value from the associative array, then calls params.key? to see if the key exists. That's fine, since Ruby just returns a nil if a key doesn't exist, it's just annoying. I hate to see it. This is, admittedly, more of a "me" problem, but I hate it.

Social

Goed nieuws voor liefhebbers van positieve en constructieve gesprekken, die leiden tot bemoedigende vooruitgang: onder leiding van Qatar en Pakistan zijn in Zwitserland positieve en constructieve gesprekken gevoerd tussen de Verenigde Staten en Iran, die leidden tot bemoedigende vooruitgang. Overigens is volgens Iran vooruitgang pas echt bemoedigend als Hezbollah in Libanon met rust gelaten wordt. Echt op hun wenken worden ze nog niet bediend, maar: "Bovendien kwamen de partijen overeen een de-escalatiecel op te richten, bestaande uit de partijen, de Libanese Republiek en onder begeleiding van de bemiddelaars, om de beëindiging van de militaire operaties in Libanon, zoals vastgelegd in het memorandum van overeenstemming, te waarborgen." Ondertussen meldt Israël dat het de 'veiligheidszone' in Libanon mooi niet gaat verlaten, stelt Netanyahu dat zijn luchtaanvallen de weg naar een Iraanse opstand hebben vrijgemaakt, terwijl de vicepresident van Iran juist benadrukt dat het de vijanden van zijn land niet gelukt is om 'mensen de straat op te krijgen tegen het systeem'. Dat had vermoedelijk iets te maken met de kogels waarmee mensen die dit toch probeerden door hun eigen regering werden doorzeefd. Met diezelfde regering vinden nu dus positieve en constructieve gesprekken plaats, die leiden tot bemoedigende vooruitgang. 

Maar het regime, meneer, dat blijft.

SocialSocial

WHO, ME? The world of work is weird, so The Register records the worst of it every Monday in a reader-contributed column we call "Who, Me?" in which you admit to mistakes, and reveal your escapes. This week, meet a reader we'll Regomize as "Terry" who told us of a summer job he worked in the 1980s. "It was at a municipal IT facility, and everyone had a specific job to do, and woe unto you if you stepped over the line," he wrote. Terry illustrated the workplace culture by telling The Register that not long before he started work, the facility had just replaced a punch clock with a clipboard on which staff recorded the times they arrived at and left the office. "Everyone wrote 08:00-16:00, but being a young whipper-snapper, I cleverly wrote 07:53-16:01, or 08:02-16:04. That got me hauled off to face the boss for being late." When Terry wasn't tangling with management, his job involved programming an IBM mainframe. One day, he needed to move a program from one drive to another, a task that the mainframe front end didn't support. "A colleague told me there was a MOVE command to do the job, so I ran it and my file disappeared from the source drive as expected," Terry wrote. But the file never reached the destination drive, so Terry's work was lost. "Always one to collect receipts before taking any action, I looked into the MOVE command and found it was a batch program." A very bad batch program with no error checking or safeguards, so Terry rewrote the script so it wouldn't delete data. He sent his changes to the mainframe sysop team, which he assumed would be pleased because his changes prevented data loss. "Instead, I was hauled off to the boss's office again," he told Who, Me? "They wanted to know why I was spending valuable time doing someone else's job. I said I had to because those people weren't doing it right." That answer went down badly, so Terry tried again. "I lost an hour's work and wanted to save my colleagues from the same fate," he said, before again being told to just do his job and take the matter no further. "Lesson learned: just do your job," Terry wrote. "I did my job and got another one elsewhere after that summer was done." Has going above and beyond the call of duty landed you in trouble? If so, it's your duty to click here to send us an email about your experience so we can consider it for a future instalment of Who, Me? ®

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

hiroki.sato has added a photo to the pool:

Rotterdam heeft een nieuw college. Vrijdag presenteren PRO, VVD, D66, Volt en het CDA de plannen die ze hebben voor de stad. De nieuwe wethouders worden op 9 juli benoemd in een speciale gemeenteraadsvergadering en gaan vanaf die dag aan de slag.

Het Verenigd Koninkrijk komt met een verbod op sociale media voor kinderen onder de zestien jaar. Dat meldde Nu.nl vorige week. Voor de duidelijkheid: dit is een wetsvoorstel, dat de minister-president “hopelijk voor Kerstmis” aangenomen wil krijgen, waarna het dan voorjaar 2027 in werking moet treden.

Het persbericht verduidelijkt:

The government plans to use the same model for a social media ban as Australia. This would capture user-to-user platforms, whose purpose is to enable social interaction and?which allow users to post material, alongside algorithms. The ban will therefore include platforms like Snapchat, TikTok, YouTube, Instagram, Facebook and X. We do not intend for messaging services like WhatsApp and Signal to be included in the social media ban.

Hij verwijst naar de Australische Online Safety Amendment (Social Media Minimum Age) Act 2024 die op 10 december 2024 van kracht werd. Die definiëren “social media” als volgt:

1. the sole purpose, or a significant purpose, of the service is to enable online social interaction between 2 or more end?users;
2. the service allows end?users to link to, or interact with, some or all of the other end?users; en
3. the service allows end?users to post material on the service.

Het gaat om drie cumulatieve criteria: dus én je hoofddoel is sociale shizzle, én je kunt connecten met anderen, én je kunt zelf dingen plaatsen. Een nadere regel voegt toe dat het platform ook een recommender en/of een loginfeature moet hebben. (Daarnaast kan er een lijst worden gemaakt waar partijen keihard “social media” verklaard kunnen worden.)

Volgens de toezichthouder omvat dit alle bekende spelers, hoewel ze er gelijk bij zeggen dat opname in hun overzicht niet impliceert dat die partijen het er mee eens zijn.

De Britten geven aan deze definitie te willen volgen, want die lijkt prima te werken. De hamvraag is natuurlijk: hoe handhaaf je dat, oftewel welke maatregelen leg je op om leeftijdsverificatie te doen. In Australië mogen partijen dat zelf bepalen, en kopietje paspoort is populair naast diensten zoals bankrekening-gebaseerde verificatie. Wat dan weer niet mag, is eisen dat de Australische DigiD wordt gebruikt.

De resultaten in Australië vallen tegen: 78 procent van de jongeren onder de zestien jaar heeft nog steeds toegang tot sociale media, en 41 procent weet de nieuwe regels te omzeilen. Belangrijk probleem lijkt te zijn dat de handhaving grotendeels bij de ouders ligt, en u kent mijn mening over die gemakzuchtige ontkenning van een maatschappelijk probleem. Ik citeer even uit dat gelinkte artikel:

Het Nederlands Jeugdinstituut vindt dat een verbod wel een optie is, maar niet zonder aanvullende maatregelen. “We moeten niet alleen ouders en scholen betrekken, maar er moet vooral iets in de platforms veranderen”, zegt expert Vivian den Blanken. “Zolang de verslavende werking blijft en er extreme content wordt geplaatst, is een verbod onvoldoende.”

Een totaalverbod, aangenomen dat het handhaafbaar is, heeft vooral als effect dat een jongere in het geheel niets meer doet met die social media. Word je dan 16, dan krijg je het geheel en ongefilterd om je heen. En dát werkt niet.

Nee, dat is niet hetzelfde zoals bij alcohol, waarbij je ook tot 18 geen druppel mag en dan ineens los met bier. Als je nou op elke straathoek onbeperkt gratis bier kreeg en onze levens draaiden om “welk bier hijst Wim vanavond”, dan misschien. Social media is alomtegenwoordig en verweven met zo veel aspecten van de maatschappij, en dat maakt het zo lastig aan te pakken.

Arnoud

 

 

Het bericht Britse kinderen onder de 16 jaar mogen vanaf 2027 niet meer op sociale media verscheen eerst op Ius Mentis.