From faded grandeur in Greece to designer cabins in the Norwegian dunes, these are your most glamorous coastal discoveries
• Tell us about a memorable Greek holiday – the best tip wins a £200 holiday voucher

The Hotel Villa Garden, Sant’Agnello is a ravishing but small, friendly, family-run hotel about 25 minutes walk from the centre of Sorrento. The view from the cliff-edge dining terrace over to Vesuvius is breathtaking and the stylish pool is a delight. The decor is crisp and sunny. It’s the kind of place where they bring you a free glass of rosé while you wait for your taxi to the airport. Very Billy Wilder. Very Avanti.
Jan Colley

Continue reading...

The warming caused by climate breakdown in the landlocked east Asian country is transforming its fragile ecosystem

As the climate crisis accelerates, Mongolia is warming rapidly, transforming the country’s cryosphere, including some of the most southerly permafrost landscapes in the northern hemisphere.

Although rarely associated with the Arctic, Mongolia has a remarkably cold climate. Ulaanbaatar is the coldest capital city in the world, and a substantial portion of the country lies within the Arctic Ocean drainage basin. As a result, many of the physical and ecological processes occurring here resemble those found at much higher latitudes.

People in Khövsgöl province say they have observed an increase in the number of arrivals of migratory birds from China in recent years, consuming large quantities of fish in the region’s lakes. In northern Mongolia, communities closely tied to fishing, herding and tourism are witnessing the visible transformation of fragile freshwater ecosystems shaped by climate breakdown and the changing cryosphere.

Historical surveys conducted in the 1970s suggested that nearly 63% of Mongolia was underlain by permafrost. Today, estimates indicate that only 26% to 29% remains. Unlike the ice-rich permafrost of Siberia, Canada or Alaska, much of Mongolia’s permafrost is relatively warm, thin and dry, making it particularly sensitive to rising temperatures. Climate change is the primary reason for this decline, although local pressures such as overgrazing can further accelerate thaw by removing the vegetation that insulates the ground – Nikolay Shiklomanov, a professor in the department of geography and environment at George Washington University

Continue reading...

Het Albanese Openbaar Ministerie heeft 20 arrestatiebevelen uitgevaardigd en meer dan 100 miljoen euro aan bezittingen in beslag genomen, berichtte Balkan Insight deze week. Het onderzoek richt zich op vermeende drugsgeldstromen naar grote bouwprojecten in Albanië, waaronder een resort dat wordt gepromoot door familieleden van Donald Trump. Centraal figuur bij de onderzochte bouwprojecten is Artur Shehu, oorspronkelijk afkomstig uit de Albanese kuststad Vlora, nu wonend in Florida. Het OM heeft documenten die betrekking hebben op overleg dat Shehu onder andere op Aruba voerde over de logistiek van de cocaïnehandel in Latijns-Amerika, grondtransacties in de Albanese hoofdstad en langs de kustlijn van het land, en ontwikkelingsprojecten met betrekking tot hoogbouw en toeristische resorts. Follow the Money ontdekte hoe de vastgoed- en drugsmaffia fiscaal worden aangestuurd via anonieme Nederlandse brievenbusmaatschappijen, die opereren onder ons gunstig belastingregime. 

Het begon allemaal vijf jaar geleden. Ivanka Trump en haar man Jared Kushner ontdekten op hun vakantie het onbewoonde Albanees eilandje Sazan niet ver van de stad Vlora. De goudgele, verlaten stranden en prachtige natuur maken het een van de laatste ongerepte gebieden langs de Adriatische kust. Zakenman Kushner zag er een kans voor profijtelijke investeringen en toevallig (?) kwam hij de Albanese premier Edi Rama tegen die maar al te graag aan zijn wensen voldeed. Juridische belemmeringen voor ontwikkeling van luxe resorts in een beschermd natuurgebied werden ongedaan gemaakt. Begin dit jaar heeft de Albanese regering Kushners initiatief de status van strategische investeerder toegekend nog voordat er een businessplan en haalbaarheidsonderzoek was overlegd. Kushner wil ook een beschermd natuurgebied op het schiereiland Zvërnec bij Vlora ontwikkelen. De besloten vennootschap Zvërnec South Adriatic Development stuurt het project juridisch en financieel aan. Deze entiteit is in bezit van de vergunning, structureert de aandelen en sluist gelden door naar het Albanese eiland Sazan en het schiereiland Zvërnec. Eind 2024 keurde de regering het gebied goed voor ontwikkeling door Kushners private equity firma Affinity Partners. Het onderzoek van het OM naar de drugsgeldstromen heeft onder andere betrekking op het land in Zvërnec van Artur Shehu waar Kushner nu zijn resort wil bouwen.

De Ierse schrijver, historicus en onafhankelijk onderzoeker Alison McIntyre is diep in de achtergronden van het Albanese project gedoken. Ze kwam een hele reeks namen tegen van aan Trump geliëerde zakenmensen en ontdekte dat Sazan inmiddels in handen is van twee Qatarese miljardairs. Ook zou de blokkade op de rekeningen van het onderzochte vastgoedbedrijf al na een dag zijn opgeheven. McIntyre vermoedt dat de nog bestaande militaire infrastructuur het eiland aantrekkelijk maakt als particuliere schuilplaats in een nucleaire oorlog.

‘Flamingorevolutie’

De verkoop van Sazan heeft de Albanese bevolking gealarmeerd. Avond aan avond trekken Albanezen door de straten van Tirana. Afgelopen weekend kwam het tot een hoogtepunt, toen tienduizenden mensen onder de leuze ‘Albanië is niet te koop’ het aftreden van premier Edi Rama eisten. Ook Albanezen in het buitenland laten van zich horen, afgelopen zondag in Den Haag en morgen in Amsterdam. Het begon met een protest tegen de aantasting van de natuur in het gebied dat onderdak biedt aan meer dan 70 bedreigde diersoorten en meer dan 200 vogelsoorten, waaronder flamingo’s en Dalmatische pelikanen. Het ligt aan de Adriatische trekroute, een cruciale migratieroute voor miljoenen vogels die jaarlijks tussen Afrika en Europa reizen. Inmiddels wordt gesproken van een ‘flamingorevolutie’ tegen het heersende corrupte politieke systeem onder leiding van premier Rama, die zijn Sazan project met hand en tand blijft verdedigen. 

Terwijl het Europese parlement zich heeft uitgesproken tegen de bouwactiviteiten in het beschermde natuurgebied blijft de Europese Commissie Rama steunen. Eurocommissaris voor Uitbreiding Marta Kos liet maandag weten dat de regering haar gegarandeerd heeft zich aan de Europese regelgeving te houden. Een grote teleurstelling voor de protestbeweging, die de avond erna een groot spandoek meedroeg met de vraag: ‘Europa kun je ons horen?!’ De toetreding van landen van de westelijke Balkan tot de Europese Unie staat weer op de agenda, bleek onlangs op een topconferentie van Europese leiders. Montenegro is genoemd, maar ook Albanië. Eind vorig jaar schreef de Commissie al dat Montenegro en Albanië aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt op weg naar toetreding tot de EU. Zo heeft Albanië dat o.a. bereikt door het justitiële stelsel te hervormen en de georganiseerde misdaad en corruptie te bestrijden. Commissaris Kos is daar, ook na alle berichten over de Sazan-affaire nog niet op teruggekomen.

 

Nederland kreunt onder een vroege en hardnekkige portie zomer. De term “ hittegolf” valt inmiddels bijna achteloos, maar achter de cijfers gaat een veel bredere realiteit schuil: ons land is niet alleen tijdelijk warm, het warmt structureel op.

Wanneer is het eigenlijk een hittegolf?

Om te beginnen: een hittegolf is meer dan “een paar warme dagen”. In Nederland geldt de officiële definitie van het KNMI: minstens vijf dagen achter elkaar 25 graden of warmer in De Bilt, waarvan op minimaal drie dagen 30 graden of meer wordt gemeten. Dat klinkt technisch, maar het is precies waarom we soms het gevoel hebben in een hittegolf te zitten, terwijl hij op papier net niet gehaald wordt. Eén net te koele dag in De Bilt en de hittegolf gaat de statistiek in als “bijna, maar niet helemaal”.

Daar komt nog iets bij: regionale hittegolven. In delen van Brabant, Limburg of het oosten kan het wel degelijk vijf dagen op rij tropisch zijn, terwijl De Bilt achterblijft. Voor bewoners voelt dat verschil academisch; voor de statistiek maakt het een wereld van verschil. In een verstedelijkt gebied als de Randstad, met veel steen en weinig schaduw, ligt de gevoelstemperatuur bovendien vaak nog hoger dan de officiële waarden suggereren.

Waarom deze hitte zo lang kan blijven hangen

Hittegolven komen niet uit de lucht vallen, ze worden gemaakt door druksystemen. Boven West‑Europa kan zich een krachtig hogedrukgebied nestelen, vaak boven de Noordzee of Scandinavië. Zo’n hogedrukgebied werkt als een soort deksel op een pan: wolkenvorming wordt onderdrukt, neerslag wordt weggedrukt en de lucht kan rustig opwarmen.

Als de stroming in de hogere luchtlagen zuid tot zuidoost is, halen we letterlijk de warmte uit Spanje en Frankrijk onze kant op. Overdag koelt het door de sterke zon weinig af, ’s nachts blijven de temperaturen hoog in de bebouwde omgeving. Zolang dat hogedrukgebied niet verschuift of door een stevige oceaanstoring wordt “weggeduwd”, blijft de hitte plakken. Juist daarom kan deze hittegolf langer duren dan we van de klassieke Hollandse zomer gewend zijn, waarin buienlijnen traditioneel de boel snel weer afkoelen.

De stad als hitte‑eiland

Steden als Amsterdam en Rotterdam reageren anders op hitte dan het omliggende platteland. Beton, asfalt en baksteen slaan overdag warmte op en geven die ’s nachts langzaam weer af. Daardoor koelt het in dichtbebouwde wijken veel minder af dan in groene of waterrijke gebieden. Het fenomeen staat bekend als het stedelijk hitte‑eiland.

Voor een groot deel van de bevolking is dat ongemakkelijk; voor kwetsbare groepen kan het ronduit gevaarlijk zijn. Ouderen, mensen met hart‑ en longproblemen en mensen in slecht geïsoleerde bovenwoningen hebben het zwaar in een periode waarin de nachttemperaturen hoog blijven. De hittegolf wordt dan geen weerfenomeen meer, maar een stille volksgezondheidskwestie.

Hitte in het tijdperk van klimaatverandering

De rode draad onder deze aanhoudende hitte is het veranderende klimaat. Waar zware hittegolven in onze regio rond 1900 vrijwel onmogelijk waren, laten klimaatstudies zien dat de kans daarop inmiddels vele malen groter is geworden. De basislijn van het klimaat is omhoog gegaan: wat vroeger uitzonderlijk was, schuift op richting “regelmatig voorkomend”.

Dat merk je op twee manieren. Ten eerste komen hittegolven vaker voor. Ten tweede zijn ze intensiever: hogere piektemperaturen, langere periodes zonder echte afkoeling, en soms meerdere hittegolven in één zomer. De huidige periode past precies in dat patroon. De vraag is niet meer óf we weer een reeks tropische dagen krijgen, maar hoe vaak en hoe extreem die reeksen worden.

Economische en sociale gevolgen

Een langdurige hittegolf is niet alleen een gespreksonderwerp op het terras, maar ook een test voor onze economie. Bouwvakkers, bezorgers en medewerkers in magazijnen werken in omstandigheden die eigenlijk vragen om aangepaste werktijden en extra pauzes. Kantoorgebouwen zonder fatsoenlijke koeling blijken ineens minder “modern” dan gedacht.

Aan de andere kant booming business: ventilatoren, mobiele airco’s, waterijsjes en dagjes uit naar strand en plassen. Maar de keerzijde duikt al snel op in de vorm van waterschaarste, slechtere waterkwaliteit en blauwalgen, waardoor juist die verkoelende uitjes onder druk komen te staan. Het systeem knarst: we vragen veel van infrastructuur en natuur die niet ontworpen zijn op herhaalde, langdurige hitte.

Politiek, beleid en de vraag: wie koelt wie?

Hittegolven zijn allang geen neutrale weersverschijnselen meer, ze zijn politiek. Gemeenten worstelen met vragen als: moeten we koelteplekken inrichten voor kwetsbare bewoners? Hoe vergroenen we wijken die nu vooral uit stoeptegels en parkeerplaatsen bestaan? Moeten er richtlijnen komen voor arbeidstijden bij extreme hitte?

Nationaal en Europees komt daar nog de klimaatdimensie bij: doelen voor CO₂‑reductie, investeringen in isolatie (die niet alleen tegen de kou, maar ook tegen de hitte moet beschermen) en de vraag hoe we onze energie‑infrastructuur voorbereiden op gelijktijdige piekvraag naar koeling. De hittegolf die maar blijft hangen legt feilloos bloot waar beleid vooruitloopt – en waar het achterblijft.

Wat kun je zelf doen als de hitte blijft?

Voor individuele bewoners voelt klimaat‑ en hittebeleid vaak ver weg, maar de impact is heel concreet. Een paar eenvoudige maatregelen maken bij een lang aanhoudende hittegolf daadwerkelijk verschil:

• Overdag ramen en gordijnen dicht, ’s nachts juist maximaal luchten zolang het buiten kouder is dan binnen.
• Ventilatie organiseren in de lichtste kamers, desnoods met een geïmproviseerde “poor man’s airco” (ventilator plus flessen bevroren water).
• Extra letten op buren en familieleden die kwetsbaar zijn, zeker als ze alleen wonen.
• Klein vergroenen: balkon, binnentuin, geveltuin – elke vierkante meter groen helpt tegen opwarming en bevordert verdamping.

Het klinkt allemaal bescheiden, maar in een stedelijke omgeving kan de optelsom van duizenden huishoudens die dit doen het verschil maken tussen een wijk die verstikt en een wijk die nét draaglijk blijft.

De hittegolf als voorproefje

Een hittegolf die een tijdje blijft hangen is meer dan een meteorologisch incident. Het is een voorproefje van de gemiddelde zomer van de toekomst. Wat we nu “extreem” noemen, schuift langzaam op richting normaal. De vraag is dus niet alleen hoe we deze periode doorkomen, maar ook wat we ervan leren: in ons beleid, in ons bouwen en in ons dagelijks leven.

An anonymous reader quotes a report from The Guardian: In May, the federal government announced without warning that it would take apart a network of ocean monitoring systems that it had spent over $350 million to build. No reason was given for the decision to shut down the Ocean Observatories Initiative (OOI), but suspicion immediately focused on the network's role in tracking climate change. But the OOI also provides data that's useful for weather forecasting and fisheries management, leading to widespread opposition. Today, it appears that the opposition has won, as the government will announce that it's reversing the decision. The big remaining question is how much damage the OOI took during the intervening month.

[...] The OOI is a federally supported resource that provides ocean data for use by academic researchers, government planners, and private companies. It consists of arrays of monitoring systems in several locations in both the Atlantic and Pacific Oceans that can track things like currents, salinity, chemical levels, temperatures, and tectonic activity. (There are over 100 individual entries on the page that display the data gathered by the system.) Obviously, there are many potential uses of that data. The fact that it has been gathered continuously for a decade means it can help track changes in how carbon dioxide and heat enter the oceans. This is probably what made it a target for the climate change denialists who helped set the Trump administration's policy.

Those policymakers are perfectly happy to annoy people with environmental concerns, but they apparently neglected to consider how upset everyone else would be about losing access to the other data. The ensuing public backlash led the Senate on Wednesday to unanimously agree with a measure that would block the government from taking down the OOI. Today's decision may indicate that the administration recognized it had gotten itself into a fight it knew it was losing. The National Science Foundation formally announced the decision, stating: "effective immediately, [it] will not proceed with further removal or descoping of equipment from the remaining arrays and will continue operations including planned maintenance." The agency added that it "appreciates the concerns raised by the range of stakeholders that have informed us they rely on data" from the OOI.

The NSF also said it would "issue a Dear Colleague Letter to collect input from stakeholders and convene an expert panel to assess observational needs, evaluate available data sources, consider responses ... and help the agency identify a sustainable path for NSF's ocean observing systems."

Read more of this story at Slashdot.

bleeyw has added a photo to the pool:

This shot was taken on a moonlite night

De zomer heeft er zin in. Nog voordat 'ie officieel is aangebroken, zijn de zonnebrillen en korte broeken al weer uit de kast gehaald. Na een opwarmertje op donderdag met een graad of 27 wordt het vandaag 30 tot 33 graden. Hoe lang houdt dit warme weer eigenlijk nog aan?

Composer for Cosmo's Cosmic Adventure, Doom, Duke Nukem, Wolfenstein 3D, and more is dead at 81