BEIJING (ANP/BLOOMBERG) - De Chinese president Xi Jinping heeft tijdens een overleg met zijn Amerikaanse ambtgenoot Donald Trump gewaarschuwd voor "botsingen en zelfs conflicten" als verkeerd wordt omgegaan met Taiwan, melden Chinese staatsmedia. Beijing ziet Taiwan als een afvallige provincie, terwijl Washington als bondgenoot wapens levert aan de regering in Taipei.
In het overleg, dat ruim twee uur duurde, benadrukte Xi het belang van het waarborgen van vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan, die het eiland van het Chinese vasteland scheidt. De Chinese president verklaarde dat vrede in de Straat van Taiwan onverenigbaar is met onafhankelijkheid voor Taiwan.
"De Taiwan-kwestie is het belangrijkste onderwerp in de betrekkingen tussen China en de Verenigde Staten", zei Xi volgens staatsmedia. "Als dit verkeerd wordt aangepakt, kunnen de twee landen botsen of zelfs in conflict raken, waardoor de hele relatie tussen China en de VS in een zeer gevaarlijke situatie terechtkomt."
Nu ik erover blog, heb ik spijt dat ik destijds geen aantekeningen heb gemaakt en de bron heb genoteerd. U zult mij dus op mijn groene – volgens mijn oude paspoort – ogen moeten vertrouwen.
Het verhaal gaat over een monnik in de middeleeuwen die er maar niet in slaagde een goede reden te bedenken voor de verplichting van een christelijke man om zijn vrouw lief te hebben. De vrouw was immers een irrationeel wezen, dat niet alleen zelf geneigd was tot zondigheid, maar ook mannen ertoe verleidde te zondigen. Was het niet Eva die haar man Adam alzo in het verderf had gestort, en daarmee de gehele mensheid?
Tot op een gezegende dag de Geest vaardig werd over deze monnik en de beste man zich realiseerde dat Christus zelf ons geboden had onze vijanden lief te hebben. Probleem opgelost.
Alles in de redenering van deze monnik is van christelijke oorsprong, maar toch zal niemand er moeite mee hebben als de inhoud van ’s mans gedachten wordt beoordeeld als onchristelijk. De gedachtegang is niet christelijk en ook weer wel, het ligt er een beetje aan van welke kant af je het bekijkt. Preciezer: wat je bedoelt met het woord ‘christelijk’.
Wie lijstjes doorneemt van drogredenen zal daarin ook de ‘no true Scotsman fallacy’ aantreffen:
“Een drogreden waarbij een ad hoc poging wordt gedaan om een generalisering in stand te houden” aldus Wikipedia. Geen beste definitie, het voorbeeld doet het beter: wie beweert dat alle Schotten whisky drinken (de generalisatie), en te horen krijgt dat een bekende Schot géén whisky drinkt (het tegenvoorbeeld), kan zich eruit redden met: ‘Dan is dat geen échte Schot’ (de ad hoc oplossing).gedachten
Die oplossing heet ad hoc te zijn omdat het erop lijkt dat hij ter plekke verzonnen kan worden. In ieder geval introduceert het een nieuw element in de discussie: een extra criterium op basis waarvan je zou kunnen beslissen wat een ‘échte Schot’ is. In voorkomende gevallen kun je dat blijven doen, door bij elk tegenvoorbeeld je definitie nader te bepalen. Zo verzet je in wezen de doelpalen.
Er is een reden waarom deze drogreden genoemd is naar Schotten, want wat een échte Schot is, daar zijn maar een zeer beperkt aantal definities van mogelijk en bovendien is het antwoord op de vraag wie een échte Schot is, nauwelijks van belang voor the meaning of life, the universe and everything, zeg maar.
Dat wordt anders, héél anders als je het gaat hebben over concepten die heel wat ingewikkelder zijn dan ‘Schotten’. Democraten bijvoorbeeld, of liberalen, christenen, moslims, atheïsten, altruïsten, hedonisten, ik noem maar wat. Nou ja, ‘maar wat’: deze voorbeelden zitten wel in de ingewikkelde hoek.
Wie de gedachtengang van onze monnik hierboven zou citeren als christelijke misstand, loopt een zeer gerede kans tegengeworpen te krijgen dat deze monnik geen echt christelijk standpunt vertegenwoordigt. Daar kun je ‘no true Scotsman fallacy’ tegenin brengen, maar dan mis je het probleem: dit is geen ter plekke verzonnen ‘ad hoc’ argument, hier zijn redenen voor aan te dragen en steekhoudende redenen ook: een stortvloed aan bijbelcitaten, kerkvaders, theologen en moraalridders, allemaal even christelijk.
Onze monnik is nog een onschuldig voorbeeld, eentje dat het voordeel van duidelijkheid heeft. In andere discussies wordt het al snel complexer. Waren kruistochten en ketterverbrandingen christelijk? Is moslimterrorisme islamitisch? Was de Sovjetunie marxistisch? Het antwoord op dergelijke vragen is volledig afhankelijk van je begrip van termen als ‘marxistisch’, ‘islamitisch’ en ‘christelijk’. De discussies daarover stranden doorgaans al snel bij onderscheid maken in ‘marxistisch in enge of brede zin’, in maximalisme of minimalisme, discussies die doorgaans niets oplossen omdat de te hanteren definitie veelal geen kwestie van overtuiging is, maar een keuze. Het is heel goed mogelijk – zelfs voor één en dezelfde persoon – om verschillende definities van dergelijke begrippen te hanteren, zonder dat er direct sprake is van inconsistentie, simpelweg omdat de gewenste definitie kan afhangen van de context. Heb je het met ‘christelijk’ over een descriptief begrip, of een normatief, bijvoorbeeld. Duidt je een historisch fenomeen aan, of een universele standaard?
Wie in een dergelijke discussie de ‘no true Scotsman fallacy’ inroept, is als een wiskundige die met alle geweld een constante in een formule wil stoppen, zonder zich te realiseren dat die formule in werkelijkheid een complex linguïstisch probleem is en die constante een variabele.
Lees meer berichten op Sargasso
Member of army squad sent with medics to assist suspected hantavirus patient recounts descent to remote island
The hardest part of the parachute jump, according to Capt George Lacey, is falling backwards through the air. It is Saturday and Lacey, and his squad of six plus two medics, have just leapt out of an RAF transport, 2,500 metres over the south Atlantic.
“The parachute can only go forward so quickly,” he says, meaning that it has to be pulled at precisely the right moment. “So you have to turn into the wind and basically fly backwards, which is a very weird sensation, as you can imagine.”
Continue reading...As she takes on the icon in musical drama End of the Rainbow, Monsoon recalls a childhood spent watching Wizard of Oz on repeat – and explains why audiences are ready for trans performers in non-trans roles
If these are strange times in America, they are particularly strange for Jinkx Monsoon, the 38-year-old actor, singer and drag artist who, since winning RuPaul’s Drag Race in 2013 and Drag Race All Stars in 2022, has become a huge breakout star. Monsoon, who has the white-lead-and-vinegar glamour of a 1930s movie star, has appeared on Broadway, at Carnegie Hall and in countless viral clips from Drag Race – and in other words is widely well known. And yet, she says, when she walks down the street in certain American cities, it is in a state of “not knowing if someone’s going to recognise me and be excited to see me, or recognise something about me and be hostile. It’s a really interesting dichotomy.” She lets out a huge laugh. “But it also keeps me humble, I gotta say.”
We are backstage at the Soho Theatre in London’s Walthamstow, where Monsoon is shortly to appear in End of the Rainbow, Peter Quilter’s musical drama about Judy Garland, set in 1969 in the last months of the icon’s life. It’s a great role for Monsoon, whose impersonation of Garland on Drag Race was so spot-on the clips are still doing the rounds (although for my money, her Little Edie Beale was even better and funnier). But the show isn’t being played for laughs. Monsoon, who had a stellar run as Mama Morton in the Broadway production of Chicago three years ago, is increasingly leaning towards dramatic roles and, like Garland herself, is comfortable with the tragi-comic. “She’s a pillar, and an institution,” she says of Garland, in whom she became interested after watching the Wizard of Oz on repeat as a child. And because, she laughs, “my ex was obsessed with her”.
Continue reading...Reform UK leader records video with Essex pastor to support his battle against council banning order
Nigel Farage has been criticised for giving his full support to a Christian church leader who preached that homosexuality was an “abomination” and would lead to eternity in hell.
The Reform UK leader recorded a video with Stephen Clayden after Colchester council applied for a banning order to limit his street preaching.
Continue reading...It was the birthplace of the liberal tradition, but also the incubator for Nazism – what can this historic city tell us about democracy?
‘Weimar is Germany in a nutshell,” 1990s president Roman Herzog once quipped: “a town in which not only culture and thought were at home but also philistinism and barbarism.” The small city (population 65,000) sits at the heart of the nation and acts as a shrine to its sons Goethe, Schiller and Nietzsche. In 1919 the country’s first democratic constitution was promulgated in its national theatre. It was chosen as the site of Germany’s rebirth precisely because its aura of refined culture contrasted so sharply with the “Prussian militarism” of Berlin. From 1919-1925 it hosted the Bauhaus School, led by Walter Gropius, placing it at the forefront of art and design.
Yet, starting in the mid-1920s, Weimar, which is also the state capital of Thuringia, became pivotal in the rise of the Nazi party and its first, regional, experiments in government. After 1933 it competed with Bayreuth for recognition as the “spiritual home of Nazism”.
Continue reading...The Guardian’s David Levene braved two-headed worms, Pussy Riot protests and a tank of urine to bring you this photographic extravaganza from the celebrated arts festival
Continue reading...
Aan de Schiedamseweg in Rotterdam-Delfshaven is in de nacht van woensdag op donderdag een kapperszaak beschoten. In de ruit zijn drie kogelgaten te zien. Er raakte niemand gewond en de politie heeft ook nog niemand aangehouden.
