Rubio en kornuiten bogen zich eens over het VN 'Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration' en wat zijn ze? TEGEN. Het pact is namelijk een "niet-juridisch bindend, samenwerkingsverband dat de soevereiniteit van staten en hun verplichtingen onder internationaal recht waarborgt." En na drie decennia weet iedereen heel goed wat dit betekent: alle tekst voor 'verplichtingen onder internationaal recht' zou er net zo goed niet kunnen staan, want iedereen is van de wereld en het Westen is van iedereen. In een monumentaal draadje schreef Rubio's ministerie van Buitenlandse Zaken daar - ook nadrukkelijk inzake Europa - het onderstaande over. Uit het uitheems vertaald door Google Translate:
"De Verenigde Staten verzetten zich tegen het Global Compact on Migration en de inspanningen van de VN om vervangingsmigratie naar de Verenigde Staten en onze Westerse bondgenoten te faciliteren. VN-organisaties hebben systematisch massamigratie naar Amerika en Europa gefaciliteerd, zelfs toen burgers van deze landen opriepen tot beperkingen op migratie. Nu dringt het nieuwste rapport van het Global Compact er bij landen op aan om migratieroutes uit te breiden en de "regularisatie" van migranten na te streven.
(...) Terwijl Europa te kampen had met aanhoudende migratiedruk, bemanden VN-functionarissen alle uiteinden van de Mediterrane migratieroute – van de kust van Libië tot de kustlijnen van de Egeïsche Zee en de Griekse eilanden. Vervolgens veroordeelden VN-organisaties de frontliniestaten die weigerden hun grenzen te openen.
(...) Het Global Compact on Migration beweert "veilige" migratie te ondersteunen. Voor de burgers van Westerse landen is massamigratie echter nooit veilig geweest. Het bracht nieuwe veiligheidsrisico's met zich mee, legde financiële druk op en ondermijnde de cohesie van onze samenlevingen. De Verenigde Staten zullen geen mondiale pacten legitimeren die massamigratie naar Amerika of Westerse landen mogelijk maken. Onder president Trump zal het ministerie van Buitenlandse Zaken remigratie faciliteren – geen vervangingsmigratie."
Daar zit geen woord uitheems tussen.
French football captain warned against prospect of far-right National Rally party gaining power
The French football captain, Kylian Mbappé, has angered Marine Le Pen’s far-right party after expressing concerns about it winning next year’s presidential election.
Mbappé, 27, who grew up in Paris’s northern suburbs, in a family with Algerian and Cameroonian heritage, told Vanity Fair this week: “I know what it means and what consequences it can have for my country when people like them come to power.”
Continue reading...STOCKHOLM (ANP) - Het is belangrijk dat een deel van de passagiers die op dezelfde vluchten zaten als een Nederlandse vrouw met het hantavirus in quarantaine gaat. Dat zei Gianfranco Spiteri van de Europese gezondheidsdienst ECDC woensdag tijdens een persbijeenkomst.
Het gaat om de vlucht van Sint-Helena naar Johannesburg op 25 april en de KLM-vlucht van dezelfde dag van Johannesburg richting Amsterdam. De vrouw werd voor vertrek van boord van deze tweede vlucht gehaald. Zij overleed later.
Passagiers die op de vluchten in de twee rijen achter en voor haar zaten of in dezelfde rij ziet ECDC als hoogrisicocontacten. "Het is belangrijk dat zij in quarantaine gaan." Voor alle andere passagiers is het volgens de ECDC voldoende om te monitoren op symptomen.
Of de passagiers van de KLM-vlucht naar Amsterdam in quarantaine zitten, is onduidelijk. GGD Kennemerland, die het vliegtuigcontactonderzoek uitvoert, was niet bereikbaar voor commentaar. Eerder liet de gezondheidsorganisatie weten deze passagiers in beeld te hebben.
De gevaarlijke droom van het perfecte mannenlichaam is allang geen onschuldig ijdelheidsproject meer, maar een groeiend gezondheidsrisico dat vaak onzichtbaar blijft. We hebben woorden voor meisjes die zichzelf te dik vinden, maar nauwelijks taal voor jongens en mannen die obsessief bezig zijn met spieren, eiwitten en de ideale biceps.
Het klassieke slankheidsideaal is bij vrouwen al decennia onderwerp van debat, maar bij mannen is de norm stil verschoven naar extreem gespierd én vetvrij. Superhelden in films, fitfluencers op Instagram en eindeloze “before-after”-foto’s schetsen één lichaamstype als maatstaf voor succes, discipline en mannelijkheid. Wie niet mee kan, geldt al snel als slap, lui of onvoldoende “man”.
Wie obsessief traint, krijgt vaak applaus in plaats van hulp – precies daar wordt het gevaarlijk.
Die norm sijpelt door tot in de sportschool, waar schema’s en voeding soms belangrijker worden dan werk, relaties of gezondheid. Mannen die uren per dag trainen, sociale afspraken afzeggen voor hun eetschema en in paniek raken als ze een training missen, krijgen vaak eerder complimenten dan zorgen. Het ziekelijke gedrag valt zo minder snel op, en wordt door de omgeving zelfs beloond.
Spierdysmorfie wordt door psychiaters gezien als een stoornis in het lichaamsbeeld: wie eraan lijdt, ervaart zichzelf als te klein en te slap, ongeacht de feitelijke spiermassa. Dat leidt tot extreem krachttrainen, rigide diëten, het misbruik van anabole steroïden en een voortdurend gevoel van falen. In het Britse onderzoek waar vaak naar wordt verwezen, wordt geschat dat tot 10 procent van mannelijke sportschoolbezoekers kenmerken van spierdysmorfie vertoont – een minderheid, maar groot genoeg om van een structureel probleem te spreken.
De droom van het perfecte mannenlichaam is geen motivatie meer, maar een gevangenis.
Het risico is niet alleen lichamelijk, door hart- en hormoonschade van doping, maar ook mentaal: depressie, angst en sociaal isolement liggen op de loer. In Nederland waarschuwen instellingen als het Trimbos-instituut al langer dat mentale problemen zich bij mannen vaker uiten in verslaving, overmatig sporten en risicogedrag dan in expliciete hulpvragen.
Sociale media versterken het probleem. Onderzoeken naar zogeheten “fitspiration”-posts laten zien dat mannen zich na het zien van ontelbare afgetrainde torso’s ontevredener voelen over hun eigen lichaam en sterker verlangen naar meer spiermassa en minder vet. Waar de spiegel vroeger ophield bij de badkamer, is er nu een permanente stroom van lichamen waaraan je jezelf kunt afmeten.
Dat leidt tot een giftige mix van prestatiedrang en schaamte. Wie niet mee kan in de online spierwedstrijd, trekt zich terug of zoekt compensatie in steeds extremere trainings- en dieetroutines. Intussen houdt het algoritme mannen precies in die bubbel waar de lat steeds hoger komt te liggen.
Opvallend is dat spierdysmorfie amper voorkomt in het publieke debat over mentale gezondheid. Jongens leren al vroeg dat onzekerheid over hun lichaam iets is om grappen over te maken, niet om over te praten. Terwijl dezelfde mechanismen spelen als bij eetstoornissen bij meisjes: een onhaalbaar ideaal, sociale druk en een industrie die verdient aan shakes, schema’s en supplementen.
De eerste stap is erkenning: dat ook mannen lijden onder lichaamsnormen, en dat obsessief bezig zijn met spieren geen teken van kracht is, maar vaak van kwetsbaarheid. Pas als coaches, artsen, ouders en partners de signalen herkennen – van extreem diëten tot sociaal terugtrekken – kan die gevaarlijke droom van het perfecte mannenlichaam worden ontkracht.