Onmogelijke keuze tussen deze drie. De jury koos Silvia B, hoera, gefeliciteerd en gegund. Alle drie goed, eigen en herkenbaar. Geen van de drie is eng herhalingsdriftig blijven steken, ze meanderen in zelf ontwikkelde signatuur. [Meer...]
Het Europese 'applausje voor jezelf' blijft ongeëvenaard
Social"Sex is only sex when consent is freely given, informed, and revocable at any time. Everything else is rape." Er zijn gezelligere binnenkomers op verjaardagen. En het roept toch ook wel vragen op. Stel, je hebt in Amsterdam seks met volledige wederzijdse instemming, tijdens de daad vraagt ze wat je eigenlijk stemt, na het antwoord trekt ze haar instemming in, maar als een bokser die de bel niet hoort geef je toch nog een laatste stootje. Ben je dan een VERKRACHTER? Ook prikkelend, deze verdere uitwerking: "Silence, lack of resistance or previous relationship must not imply consent". En, ten laatste, betekent instemming 'revocable at any time' dan ook dat deze instemming achteraf, misschien zelfs na maanden of jaren, ingetrokken kan worden? Afijn als ze straks maar niet vergeten de nieuwe wet in het Afghaans, Arabisch en Somalisch af te drukken, want voor je het weet zien zij het over 't hoofd!
Ja geeft te denken
Social
Het aantal mensen met vruchtbaarheidsproblemen stijgt en een ivf-behandeling kost veel tijd en capaciteit. Daarom wordt gehoopt dat kunstmatige intelligentie kan bijdragen aan efficiëntere zorg en lagere kosten. Patiënten grijpen elke hoop op een grotere kans op een zwangerschap aan. Maar artsen hebben ook twijfels.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/04/29150327/290426BIN_2033059411_ivf1.jpg)
Man die iets ongelofelijk vets ziet waar mensen jaren aan hebben gewerkt vraagt zich af of het AI is
“Wow, heel sick, is dit AI?” Dat wil Davey weten na het zien van een multimediaal kunstproject waar een heel leger aan mensen onder regie van één visionaire kunstenaar aan heeft gewerkt. “Zal wel, hè? Moet je zien man, wat een werk. En iedereen die zo precies heel ritmisch beweegt enzo.”
“Nee, het lijkt me niet dat je dat zelf allemaal hebt lopen verzinnen. Moet je bedenken wat een werk dat is, joh. Is ook een beetje inefficiënt, toch?“, vraagt Davey over een kunstwerk dat tot de maker kwam na een moeilijke jeugd, een droom die hij had na het roken van opium en een zevenjarige opleiding aan een kunstacademie en een daaropvolgende master.
“Claude, zeker, toch?“, vraagt Davey. “Of Nano Banana? Nou ja, leuk gedaan in ieder geval. Ik like het hoor.”
&
In this extract from a new book on Sheffield’s musical history, Monkeys drummer Matt Helders and the cream of the city’s indie scene look back on the febrile mid-00s – from brilliant tunes to ‘brainless violence’
In 2005, enough of a storm seemed to be brewing in northern British indie music that NME tried to coin a new genre to encompass it all: New Yorkshire. “Forget LA, New York or London,” the feature read. “New Yorkshire is the best new band scene in Britain.” The magazine lumped together a bunch of disparate bands such as Sheffield’s Arctic Monkeys, the Long Blondes, Milburn, Harrisons and Bromheads Jacket, along with a Leeds and Wakefield bunch comprised of Kaiser Chiefs, the Cribs, Black Wire, the Research, ¡Forward, Russia!, the Ivories and the Sunshine Underground.
The New Yorkshire tag, though, had overlooked a fairly noticeable split in Sheffield at the time between the artier indie bands, often students, and the more traditional local indie outfits.
Continue reading...Pragmata, Saros and Vampire Crawler bring together aesthetics, responsiveness and creative opportunities in joyous ways that can’t be defined, only experienced
Game feel is one of the most elusive concepts in the glossary of interactive entertainment, at once perfectly clear and difficult to define. Obviously, it refers to what a game feels like to play, but where does that feeling come from? How does it manifest? Or consider it from a different angle. When the chef Samin Nosrat started her career at the renowned Chez Panisse in California, she began to understand that what diners really responded to in their food were four key factors – salt, fat, acid and heat – and how these elements interacted. This idea formed the basis of her bestselling cookbook. It perhaps also inspired a video game audio director to once compare game feel to eating a potato chip: the salt and fat are part of it but so are the crunch and the sensation of the chip dissolving in your mouth (pdf). Game feel is a combination of elements – the responsiveness of the controls, the intuitiveness of the action, the aesthetics of the world and the creative opportunities they engender – all coming together in the right quantities.
I’m thinking about this a lot right now, because three games released in the last few days illustrate the idea of good game feel beautifully. The first is Pragmata, Capcom’s sci-fi action adventure in which you explore an abandoned colony base with the help of a child-like android, who lets you hack robotic enemies, lowering their defences before you blast them to pieces. The hacking mini-game takes place on a grid with nodes that add power-ups to your hack attack. As you progress, you add new types of nodes, as well as new weapons, and the interplay between these elements is complex, multifaceted and fun. This takes place in a linear world filled with hidden areas, so exploration is guided but discovery is possible. You run, jump and glide – it all feels seamless. It is joyous simply to be there.
Continue reading...
Thomas Hawk posted a photo:
The intelligence of LLMs is “a function of the social complexity of the civilization whose language it digested”, and their widespread use will lead to a thinning of that complexity, “undermining the conditions for its own advancement”. (And ours.)
