De Europese Commissie wil de bestaande cookiewetgeving voor bedrijven aanpassen en lastige eisen schrappen. Dat meldde Security.nl begin deze week. Verheug je niet te veel; het is een van de vele, vele proefballonnen die de Commissie oplaat in het kader van de Digital Omnibus Act waarmee men “de regels wil versoepelen”.
De cookiewet is een bijzonder stuk wetgeving. Ze is er gekomen om online tracking aan banden te leggen, maar heeft het uiteindelijk juist alleen maar erger gemaakt. Want tracken mocht nog wel met toestemming, dus ging iedereen popups maken om toestemming te vragen. Sluweriken ontdekten trucs om meer akkoordkliks te krijgen, en daarna kwamen legitiembelanguitzonderingen en werd iedereen totaal cookiemoe.
En dat terwijl die wet eigenlijk geschreven was voor het opslaan en uitlezen van gegevens zoals ongevraagde installaties van software. Hier, een van mijn eerste blogs (2008, toen big data nog op dvd stond)
Een datacentrum in Groningen is juridisch hetzelfde als een cookie op een PC in Eindhoven, vindt de Artikel 29-werkgroep.
Een cookie is natuurlijk ook “informatie”, maar ik blijf erbij dat deze regel nooit bedoeld was om online volgen te reguleren. Al in 2011
zag ik discussie over nut en noodzaak van opt-in, wat in 2014 leidde tot
deze tirade waar ik nog steeds achter sta:
Ik zeg het wel vaker: wil je dat mensen geen gekke dingen doen met privacy of persoonsgegevens, dan maak je een wet die zegt: blijf met je rotpoten van andermans persoonsgegevens af. Vind je dat dat óók weer wat te ver gaat, dan ga je in de wet opnemen wat er wel en vooral wat er niet mag en hou je toezicht op de naleving. Wat je alleen vooral NIET moet gaan doen is zeggen: weet je wat, we gaan de burger opvoeden dat ze moeten lezen wat er gebeurt. En al helemaal niet met een popup of tekst die ze moeten accorderen waarna “het in orde is”.
En die waarheid staat nog steeds als een zwerende koe, of hoe ging dat spreekwoord. Het blijft een verkeerde keuze geweest, dat cookiegebruik afhankelijk werd gemaakt van toestemming en dat de sector verder vrijelijk haar gang kon gaan.
Bij Politico meer informatie. Kennelijk is het idee om uitzonderingen voor “simpele” cookies te maken, zoals we in Nederland hebben met first-party analytics. Of om de cookieregels ‘gewoon’ uit de AVG te laten volgen, waardoor je met gerechtvaardigd belang mag tracken als je een mooi verhaal kunt maken hoe dat de privacy niet raakt.
Zoals Itxaso Domínguez de Olazábal? echter zegt:
… the law already makes an exception for cookies that are necessary to deliver a service people explicitly expect, such as remembering items in a shopping cart. “Expanding that category to include [other kinds of] ‘essential’ tracking is misleading, because it risks smuggling in analytics or personalization for adtech,” she added.
Voor mij zou de wijziging vooral een signaalfunctie hebben. Aan de praktijk gaat het geen sikkepit veranderen.
Arnoud
zo laat Politico vandaag weten. Zo heeft Brussel overlegd met tech-industrie over hoe er met cookies en cookiebanners moet worden omgegaan. Er wordt onder andere gekeken naar het aanpassen van de regels om meer uitzonderingen voor de verschillende cookies toe te voegen of gebruikers hun voorkeuren via de browser in te laten stellen. Zodoende zouden gebruikers niet meer op elke website apart een cookiebanner krijgen te zien.
Het bericht ‘Europese Commissie wil cookiewetgeving voor bedrijven aanpassen’ verscheen eerst op Ius Mentis.