All good businesses adapt and evolve with changing times, and one of America’s most iconic chains just announced a major policy update that’s going to keep them thriving for decades to come: Alamo Drafthouse has announced that they’re going to stop showing movies so customers can focus on ordering food.

Seriously impressive! It’s awesome to see Alamo Drafthouse cut down on distractions so their customers can concentrate on their amazing cuisine.

“Here at the Alamo Drafthouse, we understand that hamburgers and popcorn so much better when you’re not cramming them in your mouth while staring mindlessly at a big, loud movie,” read a message posted this morning on the official Alamo Drafthouse Instagram page, which featured photographs of smiling customers staring intently at plates of hamburgers, popcorn, salads, and cookies, with the large screen previously used to show noisy, distracting movies now featuring the words “It is dinner time” projected in tasteful, understated text. “Everything you loved about the Alamo Drafthouse is staying the same: We’re keeping the room extremely dark, all the seats are facing the wall, and babies are not allowed. All that’s changed is that the annoying films that used to make eating in our restaurant a distracting ordeal are finally getting the boot!”

No matter who you are or what you believe, you’ve got to admit that this is an amazing idea!

In a series of follow-up posts, Alamo Drafthouse emphasized that all of their world-famous rules and regulations will remain in place in order to maintain that one-of-a-kind Alamo Drafthouse experience. Diners will still be prohibited from talking to one another or texting at any point during their meal. Servers will still monitor the dining area for signs of conversation, and will still eject anyone caught violating these policies. You’ll also get to enjoy the amazing Alamo dining experience of sitting in an individual chair with your own little private table, with everyone in the room facing the same direction. The only difference is that you’ll finally be free of those bright, loud movies that made next to impossible to fully appreciate the burgers and salads.

This is so exciting! It’s safe to say that this is going to totally take visits to the Alamo Drafthouse to a whole other level. We can’t wait to visit the Alamo Drafthouse now that they’re getting rid of insanely noisy, distracting movies and letting their diners focus on what matters most: delicious food and world-class beers. Other restaurants, take note: this is how you update your business for the twenty-first century!

Some websites monetize their content with paywalls, while others rely on mandatory ad clicks or different subscription tiers. One website, however, refuses to play the game altogether: This website has a message that just says visitors will never be able to read any of its articles no matter how much they pay or how many things they click. 

What a fascinating business model! This website doesn’t give a damn how badly anyone wants to read their work, ‘cause it ain’t happening!

When readers open a link to an article by The Savannah Journal, a Georgia-based digital publisher, their reading experience starts and ends with a pop-up window bearing a bold statement. 

“The Savannah Journal staff appreciates your interest in our content. You will never, ever read this article, or anything on our website. We welcome you to try, by either: signing up for a pay-what-you-wish annual subscription at the link below, for which you will receive access to nothing, even if you pay us $1 million per day; or, by viewing an infinite loop of mandatory video ads, which we receive money for, while you receive nothing. 

Thank you for supporting our website. People like you make our work possible.”

Frank Broussard, The Savannah Journal’s Editor-in-Chief, says the website’s unique ‘No Readership’ model allows its reporting staff to do their job without the burden of trying to meet web traffic quotas, publishing eyesore banner ads, or pandering to the interests and intellects of anyone but themselves. 

“The only people reading the incredible work we’re doing at The Savannah Journal are the people writing it, and that’s the way we like it. If you’d like to read our work too, fat chance, ‘cause the only way that’s happening is by getting a job here,” explained Broussard. “Nonetheless, our site’s visitors mean the world to us. We wouldn’t be able to do what we do without people who aren’t allowed to see what we do.”

Is this the future of website monetization?! 

Props to The Savannah Journal for carving out their own path in the cutthroat world of digital journalism. It’s a tough industry, and if their website’s model proves successful, they might just revolutionize it.

​Koning Willem-Alexander heeft direct het ijs gebroken bij zijn bezoek aan het Witte Huis door Donald Trump te vertellen over ‘Kings Day’. De Amerikaanse president luistert jaloers naar de verhalen over hoe de Nederlandse koning massaal geëerd wordt op zijn verjaardag. “Wij hebben alleen No Kings Day hier”, treurt Trump hoofdschuddend.

“In Nederland vieren we ieder jaar mijn verjaardag”, vertelt onze koning terwijl Trump hem met grote ogen aankijkt. “We rijden dan in een koets, meestal van goud, door de straten en mensen juichen en zwaaien allemaal. Nederlanders verkopen ook allemaal spullen op straat en gaan dan keihard onderhandelen. Echt waar, om mij te eren krijgen mensen ruzie over vijftig cent. The art of the deal, maar dan live. Zelfs hele jonge kinderen proberen hun slaatje te slaan uit de festiviteiten. En dat allemaal ter ere van mij. Sweet, huh?”

Hoe anders is de werkelijkheid in de VS, concludeert Trump verbitterd. De president kan zijn oren niet geloven. Nog niet zo lang geleden moest hij lijdzaam toezien hoe zo’n acht miljoen mensen de straat op gingen voor een No Kings-protest. “Hebben ze dan ook overal dj’s, bierdrinkende mensen en toeristen die de grachten in lazeren?” vraagt Willem-Alexander geïnteresseerd. Trump kan niets anders dan zwijgen en meewarig met zijn hoofd schudden.

Máxima scrollt wat op haar telefoon tot ze heeft gevonden wat ze zoekt: foto’s van Koningsdag. De president van de VS werpt een blik op het scherm. Zijn mond valt open. “Alles is oranje?” vraagt hij. “Álles”, antwoordt Máxima. “Zelfs de tompoucen bij de bakkers. Hebben jullie dat ook? Tompoucen?” Weer krijgt de vraag geen antwoord.

“27 april zei je?” Trump krabbelt wat in zijn agenda. “Ik weet genoeg.”

&

VRAAG: Wat hebben Lies van Aelst-den Uijl, Bastiaan van Apeldoorn, Janny Bakker-Klein, Pim van Ballekom, Ruben Baumgarten, Toine Beukering, Ilse Bezaan, Karin van Bijsterveld, Theo Bovens, Robert Croll, Ferd Crone, Johan Dessing, Boris Dittrich, Hugo Doornhof, Mary Fiers, Robert van Gasteren, Math Goossen, Auke van der Goot, Arie Griffioen, Roel van Gurp, Eddy Hartog, Alexander van Hattem, Eric Holterhues, Tineke Huizinga-Heringa, Rik Janssen, Hetty Janssen-van Helvoort, Wim Jaspers, Marian Kaljouw, Antoon Kanis, Meryem Karaaslan-Kilic, Farah Karimi, Eric Kemperman, Ton van Kesteren, Tanja Klip-Martin, Saskia Kluit, Frans van Knapen, Nico Koffeman, Bart Kroon, Ilona Lagas, Andrea van Langen-Visbeek, Robbert Lievense, Marjolein van der Linden (tevens bestuurder RTL/DPG), Henk Marquart Scholtz, Randy Martens, Paul van Meenen, Henk Jan Meijer, Carla Moonen, Shirin Musa (hee, zit die in de Eerste Kamer, helemaal gemist, red.), Peter Nicolaï, Joris van den Oetelaar, Gert-Jan Oplaat, Tekke Panman, Gaby Perin-Gopie, Koen Petersen, Greet Prins, Artie Ramsodit, Jeroen Recourt, Theo Rietkerk, Martin van Rooijen, Daan Roovers, Paul Rosenmöller, Cees van der Sanden, Peter Schalk, Karin Straus, Gom (Gom!) van Strien, Hendrik-Jan Talsma, Noortje Thijssen, Madeleine van Toorenburg, Gala Veldhoen, Ingrid Visseren-Hamakers, Rian Vogels, Mei-Li Vos, Marc de Vries, Pim Walenkamp en Elly van Wijk gemeen?

ANTWOORD: U kunt ze niet (meer), niemand kent ze niet, ze kennen elkaar niet eens en als ze elkaar wel kennen dan gaan ze rollebollend over straat, ze zijn niet eens echt verkozen maar via een volkomen belachelijk getrapt systeem aangesteld, en deze 75 Vijanden Van Het Volk gaan vandaag wel weer de hele dag met minister Bart van den Brink miepen over de asielwetten, die wij inmiddels zo goed kennen. 

U hebt de afgelopen dagen een hoop (deels terecht) horen zeiken op de democratie in Hongarije, maar met deze vertoning staan we ook gigantisch voor paal. Er zijn al een hele hoop checks and balances in het Nederlandse systeem (rechters, Brussel, het complete bestuurlijke onvermorgen van iedereen bij BBB), daar hebben een Eerste Kamer niet bij nodig. En voor iedereen die denkt dat de Eerste Kamer wetten beter maakt omdat de leden zo ervaren zijn, lees dit stuk van GeenStijl de Raad van State er nog eens op na. Die fossielen maken wetten juist slechter, besturen onmogelijk en dragen zo bij aan de erosie van democratische waarden. Opheffen die hap. LIVESTREAM.

Sparks fly in this homoerotic dance of desire and betrayal, from a powerful new voice in Irish literature

Toxic masculinity, that repressed and repressive male energy that does so much to fuel brutality and abuse, sometimes finds itself on the brink of a vulnerable homoeroticism. In Djamel White’s debut novel All Them Dogs, a vividly propulsive neo-noir, two violent men discover that murderous desires can lead to love as well as death. This is a fast-paced crime thriller with a psychosexual twist, set in a dangerously Freudian arena of Eros and Thanatos.

On the run for five years after killing a man in a gang fight, Tony Ward has returned to the badlands of west Dublin under the protection of a local crime boss. Teamed up with tall and sullen enforcer Darren “Flute” Walsh, Tony is back on his home turf grafting a grim routine of collecting debts and drug dealer’s dues. Propelled through a world of old scores and hard knocks, our protagonist is a shark who has to keep moving simply to survive. But when he and Flute are called upon to kill a failing dealer, their brutal conspiracy becomes a visceral dance of desire and betrayal.

Don’t be fooled by the A-Z treatment – this thoroughgoing guide asks deep questions about the art of autobiography

“I’ve had a life and I’ve also had a life as a life writer”: Blake Morrison opens his tour d’horizon of arguably literature’s most expanding and expansive genre with a flash of his credentials and an implicit call to further inquiry. What constitutes a life, and what can it mean to write about it? Can you write about your own from inside it?

Before his bestselling and highly praised account of his father’s life and death, And When Did You Last See Your Father?, was published in 1993, Morrison had a life as a poet, a critic and a literary editor. And perhaps his interest in penetrating the mysteries of another’s interior world was already in evidence: a few years earlier, he had written The Ballad of the Yorkshire Ripper, in which he had attempted to capture what newspaper reports had missed of serial killer Peter Sutcliffe (“So cops they lobbed im questions / Through breakfast, dinner, tea, / Till e said: ‘All right, you’ve cracked it. / Ripper, aye, it’s me.’”).

Veiligheid op de werkvloer is geen luxe, het is een wettelijke verplichting. Toch worstelen veel grotere organisaties met de vraag hoe ze hun bedrijfshulpverlening goed op orde krijgen. Hoeveel bhv'ers heb je nodig? Hoe plan je trainingen met tientallen medewerkers? En wat als je meerdere vestigingen hebt? In dit artikel lees je waar je op moet letten als je als grotere organisatie aan de slag gaat met bhv.

Een bhv cursus volgen: wat zegt de wet?

Bhv is verplicht voor elk bedrijf met één of meer werknemers. Dat klinkt helder, maar voor grote organisaties is er meer nuance. Als je besluit om een bhv cursus volgen op de agenda te zetten, is het goed om te weten dat het aantal benodigde bhv'ers niet wettelijk is vastgelegd. Wat wel verplicht is, is dat de werkgever zorgt voor adequate bedrijfshulpverlening, bepaald op basis van de Risico Inventarisatie en Evaluatie (RI&E). Een bhv cursus volgen is dus niet een eenmalig ding, maar onderdeel van een doorlopend veiligheidsbeleid.

Voor grote organisaties heeft dat directe gevolgen. Bij de bhv-bezetting moet rekening worden gehouden met wisselende diensten, vakanties en vrije dagen van bhv'ers. Het is daarom geen overbodige luxe om meerdere bhv'ers te hebben, zodat er altijd voldoende dekking is, ongeacht de beschikbaarheid van individuele bhv'ers. Op papier voldoen aan de wet is iets anders dan in de praktijk altijd veilig zijn.

Groot gebouw, grote verantwoordelijkheid

Wie werkt in een kantoorpand met meerdere verdiepingen, of een bedrijfspand met aparte afdelingen en vleugels, heeft te maken met een extra uitdaging. Het is belangrijk om bhv'ers strategisch te spreiden over verschillende locaties en afdelingen om snel te kunnen reageren in noodgevallen. Eén bhv'er op de begane grond is bij een incident op de vierde etage simpelweg te ver weg.

Datzelfde principe geldt buiten de werkvloer. Ook in woongebouwen met meerdere bewoners of appartementencomplexen is veiligheidsbewustzijn geen overbodige luxe. Wie een woning zoekt of aanbiedt via een platform als Huislijn.nl, weet dat de veiligheidsstandaard van een gebouw steeds vaker een rol speelt bij de keuze. Bhv-gecertificeerde bewoners of beheerders zijn daarin steeds vaker een pluspunt.

Wat leer je tijdens een bhv-training?

Tijdens een bhv-cursus worden bhv'ers opgeleid tot gecertificeerd bedrijfshulpverlener en beschikken zij over alle benodigde kennis en vaardigheden om de handelingen die onder bhv vallen uit te voeren. Concreet gaat het om eerste hulp, brandbestrijding, evacuatie en communicatie met hulpdiensten.

Het bhv-certificaat is een jaar geldig. Iedere medewerker die bhv'er wil blijven, zal jaarlijks examen moeten doen. Voor grote organisaties met tientallen gecertificeerde medewerkers vraagt dat om een gestructureerde aanpak, zodat certificaten niet stilletjes verlopen terwijl de werkdruk hoog is.

Incompany trainingen: de slimste keuze voor grote teams

Wie meerdere medewerkers tegelijk wil laten trainen, is met een incompany training vaak het beste af. Een bhv-training incompany is niet alleen flexibel, maar ook kostenefficiënter. Zeker bij meerdere deelnemers is het voordeliger dan losse inschrijvingen op locatie, en het bespaart bovendien op reistijd en reiskosten.

Een ander voordeel is dat de training direct aansluit op de eigen werkomgeving. Deelnemers leren in hun eigen omgeving en herkennen direct de situaties waarin ze moeten handelen. Dat maakt de training niet alleen praktischer, het zorgt er ook voor dat medewerkers beter voorbereid zijn op incidenten die specifiek bij hun werkplek horen.

Bhv en wonen: een combinatie die steeds relevanter wordt

Veiligheid stopt niet bij de poort van het bedrijventerrein. Wie een woning koopt, huurt of verkoopt, denkt steeds vaker na over veiligheidsaspecten van een gebouw. Zeker bij appartementen, wooncomplexen en grote panden speelt de vraag: wie neemt het voortouw bij een calamiteit? Bhv-bewustzijn en certificering zijn dan een verschil dat telt, zowel voor de bewoners zelf als voor de waarde en aantrekkelijkheid van een pand.

Huislijn.nl brengt vraag en aanbod op de woningmarkt bij elkaar. Of je nu op zoek bent naar een nieuwe woning of je huidige woning wil aanbieden: een pand waar veiligheid serieus wordt genomen, staat sterker in de markt. Laat veiligheid dan ook een onderdeel zijn van hoe je naar wonen kijkt, niet alleen op het werk, maar ook thuis.