Various editorial illustrations commissioned and published winter/ spring 2026

PYONGYANG (ANP) - De Belarussische president Aleksandr Loekasjenko heeft de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un een automatisch geweer cadeau gegeven, meldt het Belarussische staatspersbureau BelTA. Loekasjenko was in Pyongyang op bezoek voor het ondertekenen van een vriendschapsverdrag en de twee leiders wisselden veel geschenken met elkaar uit.

"Kim Jong-un weet hoe hij wapens moet gebruiken!", zei Loekasjenko terwijl Kim het wapen in handen nam en in schietpositie ging staan. "Alleen voor het geval er vijanden opduiken", grapte Loekasjenko, waarop Kim moest lachen.

De Noord-Koreaanse leider gaf Loekasjenko op zijn beurt een zwaard en een vaas met de beeltenis van de Belarussische leider cadeau.

De autoritair geregeerde landen Noord-Korea en Belarus zijn nauwe bondgenoten van de Russische president Vladimir Poetin. Pyongyang leverde Rusland veel munitie en stuurde troepen om te vechten tegen Oekraïne. Minsk liet Rusland Belarussisch grondgebied gebruiken voor de invasie van Oekraïne in 2022.

Het idee dat je ADHD kunt oplossen door simpelweg harder je best te doen, is hardnekkig. Volgens nieuwe inzichten uit de neurowetenschap ligt de sleutel ergens anders: niet in wilskracht, maar in structuur.

Neem een alledaagse taak als de was doen. De meeste mensen weten precies wat er moet gebeuren: sorteren, wassen, drogen, opvouwen en opruimen. Dit proces begint in de prefrontale cortex, waar planning en besluitvorming plaatsvinden. Daarna stuurt het brein signalen om in actie te komen.

Bij mensen met ADHD zit het probleem zelden in dat eerste deel. Ze weten wat ze moeten doen. De uitdaging ligt in de stap erna: de overgang van intentie naar actie. Nog voordat ze beginnen, kan hun aandacht verschuiven, naar een gedachte, een melding of een andere taak die plots urgenter lijkt. Het gevolg: de was blijft liggen, en aan het einde van de dag groeit de frustratie.

Waarom structuur belangrijker is dan motivatie

Waar motivatie tekortschiet, kan structuur het verschil maken. Dat blijkt uit zowel onderzoek als praktijkervaring.

Een illustratief voorbeeld komt uit het dagelijks leven in Nigeria, waar kleding vaak met de hand wordt gewassen. Het proces is intensief: water halen, schrobben, spoelen, ophangen. Maar er is één cruciale factor: zonlicht. Wie te laat begint, krijgt de was niet droog voor het donker wordt.

Die natuurlijke deadline dwingt tot focus. Afleiding heeft directe gevolgen. De omgeving zelf creëert dus de voorwaarden voor aandacht en doorzettingsvermogen.

Dit laat zien dat mensen met ADHD wél kunnen focussen, vooral in situaties met duidelijke verwachtingen, tijdsdruk en verantwoordelijkheid. Denk aan werkplekken, waar structuur vaak vanzelf aanwezig is. Problemen ontstaan vooral wanneer die externe kaders ontbreken.

Wat herbedrading echt betekent

Het populaire idee van het 'rewiren' van het brein suggereert vaak een interne verandering door pure inspanning. In werkelijkheid gaat het om iets anders: het bouwen van systemen buiten jezelf.

Denk aan vaste tijdsblokken, visuele herinneringen, mensen die je controleren of het opdelen van taken in kleine stappen. Dit soort structuren fungeren als steunpilaren. Ze verminderen de afhankelijkheid van motivatie en maken starten eenvoudiger.

Na verloop van tijd reageert het brein anders. Gedrag wordt consistenter, taken worden vaker afgerond. Niet omdat iemand ineens meer discipline heeft, maar omdat de omgeving beter aansluit op hoe het brein werkt.

Kleine veranderingen, grote impact

In de praktijk blijkt dat veel mensen met ADHD zichzelf onterecht als lui of ongeorganiseerd bestempelen. Wat vaak ontbreekt, is geen inzet, maar een werkbaar systeem. Zodra die structuur er wél is, verandert er iets fundamenteels. Dus probeer niet het brein te forceren om anders te zijn, maar de omstandigheden te creëren waarin het beter kan functioneren.

Bron: Psychology Today

The Guardian’s picture editors select photographs from around the world

Continue reading...

Former world champion’s ultimatum blindsided me, but there are more serious issues than an F1 driver being cross with you for doing your job

In the grand scheme of things I enjoy a remarkably privileged career, paid to cover Formula One, a sport I have loved since 1976. So I am loth to complain, but was deeply disappointed when Max Verstappen chose to eject me from his press conference on Thursday at the Japanese Grand Prix over a question asked at the end of last season.

Our first face-to-face in 2026 came at Suzuka when it turned out the Dutchman had a positively elephantine recollection. When he saw me he stared, smiled and declared he would not speak until I left. In the course of a brief 30-second exchange, he told me to “get out” twice. I have never been asked to leave a press conference. It is an extremely rare occurrence for a journalist in F1, with barely anyone able to recall more than one or two examples.

Continue reading...

Na talloze reizen door Oost-Europa en de Westelijke Balkan begon het fotograaf Pierre Crom op te vallen dat de Russische invloed overal zichtbaar is. Van portretten van Poetin in cafés tot aan de aanwezigheid van Russische motorclubs bij politieke parades.