Het Nederlandse hybride werken is een succesverhaal geworden. Zes op de tien werknemers voelt zich thuis productiever, ruim driekwart ervaart minder werkstress en 82 procent ziet thuiswerken inmiddels als een belangrijke arbeidsvoorwaarde, blijkt uit recent CNV-onderzoek onder 1.200 werknemers. Nederland is wereldwijd koploper: meer dan de helft van de beroepsbevolking werkt deels vanuit huis, en PwC concludeert dat hybride werken ons land niet armer maakt en de betrokken werknemers gelukkiger.
Maar er groeit een tweede verhaal naast dit succes. Een verhaal dat zich niet afspeelt in kwartaalcijfers of medewerkersenquêtes, maar in onderrug, nekspieren en bloedvaten. En de cijfers daarover beginnen ongemakkelijk te worden.
De grootste recente meta-analyse over dit onderwerp, gepubliceerd in BMC Public Health, bundelde tientallen studies onder ruim 270.000 werknemers. De conclusie is hard: wie thuiswerkt, zit gemiddeld 31 minuten per dag langer stil en zet 2.564 stappen minder dan op een kantoordag. Dat verschil is geen rondje minder rond de koffieautomaat — het is ongeveer twee kilometer minder beweging, elke werkdag.
Een eerder systematisch review becijferde de totale fysieke activiteit van thuiswerkers zelfs 34,7 procent lager dan die van collega's op kantoor. De woon-werkfiets, het looprondje naar de vergaderzaal, de trap naar de kantine: kleine bewegingen die optellen tot iets groots, en die in de thuissituatie grotendeels verdampen.
De fysieke gevolgen blijven niet uit. Uit cijfers van TNO, gepresenteerd in factsheets van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, blijkt dat 59 procent van alle Nederlandse werknemers klachten heeft aan het bewegingsapparaat. 43 procent kampt specifiek met arm-, nek- en schouderklachten. Sinds de pandemie is het percentage werknemers dat acht uur of langer per dag achter een beeldscherm zit gestegen van 18 naar 25 procent — en die stijging zakt niet meer weg.
De Nederlander zit inmiddels gemiddeld 8,7 uur per dag, een hoeveelheid die het Ministerie expliciet "niet gezond" noemt vanwege het verhoogde risico op hart- en vaatziekten. Internationaal onderzoek bevestigt het patroon: ongeveer 61 procent van de thuiswerkers rapporteert nieuwe of verergerde musculoskeletale klachten sinds de overstap naar thuiswerken, en een aparte studie vond dat 41 procent van de thuiswerkers lage rugpijn ervaart en 23,5 procent nekpijn, aldus Biolife Health.
In Nederlandse huisartsenpraktijken vertaalt zich dat in indrukwekkende aantallen. In 2024 waren ruim 1,8 miljoen mensen bij de huisarts bekend met nek- en rugklachten, blijkt uit cijfers van Volksgezondheid en Zorg. Ongeveer 825.600 van hen hebben langdurige of chronische klachten — een aantal dat sinds 2011 gestaag stijgt.
Toch is het beeld niet eenduidig somber. Een Nederlands-internationale studie onder 143 kantoormedewerkers volgde thuiswerkers een jaar lang en zag juist een afname van nek- en rugpijn ten opzichte van de uitgangsmeting. De cruciale factor: wie meer stond tijdens het werken, had aantoonbaar minder nekklachten. Zittijd alléén bleek geen statistisch significante voorspeller van pijn.
Dat sluit aan bij wat onderzoeksbureau Maintel eerder al vaststelde: thuiswerken kan productief én gezond zijn, maar alleen als de werkplek goed is gefaciliteerd. Daar wringt nu juist de schoen. Veel Nederlanders werken nog steeds aan de keukentafel, op een eetkamerstoel, met een laptop op ooghoogte van het tafelblad in plaats van de ogen.
Vanaf 2026 stellen werkgevers, blijkt uit onderzoek van AWVN, steeds meer eisen aan thuiswerken: 78 procent verplicht medewerkers inmiddels een aantal dagen op kantoor te verschijnen. Maar de andere kant van die medaille — de Arbo-verantwoordelijkheid voor de thuiswerkplek — krijgt veel minder aandacht. Een ergonomische stoel, een tweede scherm, een zit-stabureau en periodieke ergocoaching zijn geen luxe meer. Ze zijn, gezien de cijfers, het minimum.
PM secured re-election despite devastating military defeat to Azerbaijan and political and economic pressure from Moscow
For most candidates, campaigning on the loss of an ancestral homeland and advocating reconciliation with a longtime enemy would amount to political suicide. Not in Armenia.
On Sunday, the prime minister, Nikol Pashinyan, secured re-election in the Caucasus nation of 3 million people, despite having led Armenia through a devastating military defeat to Azerbaijan just three years ago.
Continue reading...From ludicrously fun 80s love affairs to outrageously scandalous drama, this has already been a year of great television. Here are our favourite shows of the year
***
Continue reading...Every deal in the NWSL, WSL, Liga F, Frauen-Bundesliga, Première Ligue and Serie A Femminile as well as a club-by-club guide
Continue reading...If you’re in a rut, kids can show you the way out. That’s the latest message from the author of the bestselling Steal Like an Artist. I asked him to help me rediscover my playful, creative side …
As a child, I couldn’t wait to be an adult. I’d spend hours daydreaming about the future, my exciting life and what I’d do with all that autonomy, such as own exotic pets, paint my walls bright pink and stay up all night.
Now that I’m in my mid-30s, it’s fair to say that adulthood has somewhat lost its lustre. Nothing is wrong, exactly – I’ve even achieved some of my dreams, with a bright pink bathroom and two weird cats – but there’s still a sense of going through the motions, and my days being dully predictable: gym, work, cook, clean, collapse on to the sofa.
Continue reading...Like many couples, my husband and I bickered over who would do what and who did more. We came up with a radical solution
It was when my second child was born in 2021 that I realised I needed a new system for parenting. We were coming out of lockdown, and I was tired and overwhelmed. During the pandemic, my husband and I had built our own mini unit in the UK, as our families lived in the US. I had decided to start my own literary agency as soon as my daughter was old enough to start nursery at six months. It wasn’t ideal timing, but I wanted to start as soon as possible.
I approached finding a parenting system the way I think many women of my generation do, with the same intensity that we would have approached a school dissertation. I decided to crowdsource my research: I watched videos of home-schooling mums in the US demonstrating their morning routines, I read every parenting book I could, I listened to podcasters interviewing mothers who seemingly “had it all”, and listened to others who argued that “having it all” was impossible.
Continue reading...As a former NBA player, I know that criticism is part of the game. But in an age when players are under attack constantly, the Knick star is an example to us all
The entire basketball world is singing the praises of Jalen Brunson and rightfully so. He has led the Knicks to the NBA finals for the first time since 1999 and has united the entire city of New York in a unique way.
On every New York street you can see people of every race, color, creed, nationality, religion, economic status and political affiliation unified in excitement as the team seek their first NBA title since 1973. While older Knicks fans break out their Patrick Ewing, Charles Oakley and John Starks jerseys, younger fans have the names of Brunson, Josh Hart and Karl-Anthony Towns on their backs. Chants of “MVP!” fill the air in every New York borough every time Jalen Brunson steps up to the free-throw line. Knicks fans have staged watch parties on the sidewalks, in the parks, and on the corners. All of New York is, in the words of JadaKiss, “outside”.
Etan Thomas played in the NBA from 2000 through 2011. He is a published author, podcaster, poet, activist and motivational speaker.
Continue reading...
De Nederlander kan wel zoveel willen, en als de asielmigratie niet omlaag wordt gebracht door onwil bij politici en totale idiotie in de Eerste Kamer, dan verzet het volk de doelpalen en hoopt het maar dat een maximum op arbeidsmigratie de gezellige drukte in dit land - anderen spreken wellicht van demografische vervanging - remt. Volgens cijfers van het CBS wil 68% van de Nederlanders zo'n maximum op de instroom van arbeidsmigranten. Tegelijkertijd vindt 75% dat arbeidsmigranten onmisbaar zijn om personeelstekorten (zorg, onderwijs, horeca, politie (al die Poolse agenten!) en bouw) op te lossen en wil een derde niet dat ze na afloop van hun contract in Nederland blijven. Maar het mooie is: het maakt allemaal helegaar geen mallemoer uit, want er zit momenteel een kwebbelkabinet dat uitblinkt in nietsdoen. En ondertussen moddert de asielmigratie voort, moddert de arbeidsmigratie voort, moddert Ron Fresen voort, is er over sommige groepen soms best positief nieuws, is er over sommige groepen soms best negatief nieuws (of niet soms) en heten we in 2050 allemaal Ali. Het gaat slecht, maar verder gelukkig goed.