Nog niet zo lang geleden zouden de financiele markten hevig geschrokken zijn als een president dreigde met het opleggen van importheffingen, een aanval op een buitenlandse mogendheid of het ondermijnen van de onafhankelijkheid van de Federal Reserve. Sinds Donald Trump weer aan de macht is, kopen handelaren echter juist op basis van deze dreigingen en profiteren ze wanneer ze niet worden uitgevoerd.

Sinds Trump terug is in het Witte Huis, volgen harde woorden weer in hoog tempo: nieuwe importheffingen als Europa niet meewerkt aan zijn fixatie op Groenland, openlijk geduw en getrek aan de Federal Reserve, en militaire dreigementen richting olieproducerende landen. Analisten waarschuwen voor hogere inflatie, duurdere schulden en geopolitische escalatie, maar de reactie van beleggers is opvallend selectief geworden. Ze schrikken kort, kijken naar de koersgrafiek – en kopen vervolgens de dip in plaats van de uitgang te zoeken. reuters+6

Neem Trumps nieuwste tariefdreigementen tegen Europese bondgenoten om Groenland alsnog “te kopen”. Waar de eerste ronde “Liberation Day”-tarieven in 2025 wereldwijd voor onrust zorgde, zien we nu een ander patroon: een korte schok, een duik in aandelen en dollar, en daarna opluchtingsrally’s zodra duidelijk wordt dat Trump bereid is te onderhandelen of te temporiseren. Grote huizen als Goldman Sachs en BlackRock rekenen de inflatie-impact inmiddels in, maar gaan er impliciet van uit dat hij ook in 2026 weer op het laatste moment terugdeinst. De dreiging is daarmee onderdeel geworden van het decor – een ruis die alleen nog echte paniek veroorzaakt als hij haar een keer wél volledig waarmaakt

Het gevaar is dat Wall Street daardoor een perverse les leert: dat Trumps dreigementen winstkansen zijn, zolang hij maar genoeg terugkrabbelt om de ergste scenario’s te vermijden. Elke niet-uitgevoerde tariefverhoging voelt als een cadeautje, elke afgeblazen aanval als bevestiging dat het allemaal “maar praat” was. Zo verschuift de norm: wat vroeger ondenkbaar was, is nu ingeprijsd als dagelijkse volatiliteit. De echte breuklijn is dan niet de ene tweet of speech, maar het sluipende verlies aan geloofwaardigheid van Amerikaans beleid – monetair, geopolitiek én juridisch.

Misschien is dat de kern van de Trump-markt: ze gokt erop dat hij bluft, en verdient eraan zolang dat klopt. Maar als een leider lang genoeg dreigt met vuur, wordt de enige echte verrassing de dag dat hij het luciferstokje wél aansteekt.

DE BILT (ANP) - Voor het hele land behalve Zeeland heeft het KNMI donderdagochtend code geel uitgeroepen. Op veel plaatsen sneeuwt het, of heeft het gesneeuwd, waardoor het glad is. De meeste gladheid verdwijnt in de loop van de dag weer.

In het westen kan er een centimeter sneeuw vallen. Richting het oosten ligt er al hier en daar een flinke laag en blijft het de komende uren nog licht sneeuwen.

Winston Churchill wist het al: een middagdutje kan wonderen doen. “De rust en de betovering van de slaap midden op de dag verfrissen het menselijk lichaam veel meer dan een lange nacht,” noteerde hij in zijn autobiografie. De wetenschap loopt inmiddels in op zijn intuïtie – maar met een belangrijke nuance: het gaat om kort en slim dutten, niet om een halve middag wegzakken.

Steeds meer studies laten zien dat een korte powernap je humeur, alertheid en geheugen merkbaar kan verbeteren. In de jaren negentig gaf NASA piloten tijdens lange vluchten een kans om in de cockpit te slapen. De ideale duur bleek 26 minuten: dat leidde tot een toename van de alertheid tot 54 procent en 34 procent betere prestaties dan bij piloten die niet sliepen. Voor kantoormedewerkers is de stress misschien minder extreem dan in een cockpit, maar de biologische mechanismen zijn hetzelfde. Een kort dutje helpt de opgebouwde slaapdruk te verlichten en maakt je brein opnieuw scherp.

Slaaponderzoekers wijzen op een natuurlijke dip in alertheid in de vroege middag, veroorzaakt door ons circadiane ritme. Neurowetenschapper Matthew Walker beschrijft in zijn boek “Why We Sleep” dat de mens van nature neigt naar een bifasisch slaappatroon: een langere nachtelijke slaap, aangevuld met een kort middagdutje. In traditionele siëstaculturen, zoals delen van Griekenland, blijkt die gewoonte samen te gaan met opvallend hoge levensverwachtingen. Toch geven de meesten van ons niet toe aan de lunchdip, maar werken we koffiedrinkend door.

Dat is misschien jammer, maar ongeremd lang slapen overdag is ook geen goed idee. Meerdere grote meta-analyses vinden een J‑vormige relatie: korte dutjes lijken gunstig, terwijl dutjes van een uur of langer juist samenhangen met hogere risico’s op hart‑ en vaatziekten en zelfs sterfte. Een overzicht van meer dan 370.000 volwassenen concludeerde dat dutjes van minder dan een uur geen extra sterfterisico opleveren, maar dat vanaf een uur de risicocurve oploopt. Wie standaard dagelijks lang ligt te slapen, moet zich dus afvragen of dat een symptoom is van onderliggende problemen – van slaapapneu tot depressie – in plaats van een gezonde gewoonte.

De kunst is daarom om het dutje kort en bewust in te zetten. Tussen de tien en dertig minuten lijkt het optimum: lang genoeg om je brein op te frissen, kort genoeg om niet in diepe slaap te raken en suf wakker te worden. Een timer is daarbij geen luxe, maar een essentieel instrument. Wie zich, Churchilliaans, midden op de dag even helemaal afsluit, kan daarna productiever en scherper terugkeren. Maar wie zijn powernap routinematig laat uitlopen tot een middagslaap, loopt volgens de huidige stand van de wetenschap eerder gezondheidsrisico’s dan dat hij zijn leven verlengt.

Voor werkgevers en politiek ligt hier intussen een ongemakkelijke vraag. Als korte dutjes aantoonbaar de productiviteit verhogen en de gezondheid mogelijk ondersteunen, waarom is een kwartier slapen op kantoor dan nog steeds cultureel verdacht, terwijl de vierde espresso van de dag achteloos wordt geaccepteerd? In een economie die draait op cognitieve arbeid is het misschien tijd om de dut niet langer te zien als luiheid, maar als scherp gereedschap – mits het mes niet te lang in de schede blijft.

At Beijing talks, British prime minister Keir Starmer tells Xi he wants a ‘more sophisticated’ relationship with China

• Starmer-Xi meeting – live updates

Chinese leader Xi Jinping has said the UK’s relationship with his country had gone through “twists and turns” over the years but that a more “consistent” approach was in both their interests.

Ahead of talks with Keir Starmer during the first visit to China by a British prime minister in eight years, Xi said the two men would “stand the test of history” if they could “rise above differences”.

Continue reading...

Op de kruising van de Oldegaarde en de Vaanweg in Rotterdam-Zuid zijn twee auto's woensdagavond hard op elkaar geklapt. Daarbij raakten twee mensen gewond.

Op de kruising van de Oldegaarde en de Vaanweg in Rotterdam-Zuid zijn twee auto's woensdagavond hard op elkaar geklapt. Daarbij raakten twee mensen gewond.

Loopt er een scheidslijn tussen hoog- en laagopgeleid Nederland? Sociologen zijn er nog niet over uit. „Bij de cruciale thema’s van deze tijd – migratie, klimaat – zie je dat ze er heel anders over denken.”

Het veelbesproken boek Diplomademocratie uit 2011 wordt opnieuw uitgegeven. De tegenstellingen die ontstaan door opleidingsverschillen zijn volgens de auteurs alleen maar groter geworden.

AI can fix your semicolons but might accidentally convince itself that every array has exactly 2^5 elements. When the human explained this fix to the AI, the AI couldn't grasp it.

Read All