De benoeming van Mojtaba Khamenei tot nieuwe hoogste leider van Iran is geen nieuw begin, maar een garantie voor meer van hetzelfde: ideologische hardlijn, repressie in eigen land en confrontatie met het Westen.

Mojtaba is geen onbekende technocraat die in een crisismoment naar voren is geschoven, maar de man die al jaren informeel meeloopt in de schaduw van zijn vader en nauwe banden onderhoudt met de Revolutionaire Garde, het militaire en economische machtsblok dat feitelijk de ruggengraat van het regime vormt. Dat juist hij, en niet een meer gematigde geestelijke, na de dodelijke Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen op Ali Khamenei naar voren is geschoven door de 88-koppige Raad van Experts, is een politiek signaal: de Islamitische Republiek kiest in oorlogstijd bewust voor maximale weerstand in plaats van openingszetten naar Washington of Tel Aviv.

Die keuze werkt op twee fronten. Naar buiten laat Teheran zien dat het zich niet laat intimideren door de bombardementen en de openlijke dreigementen van president Donald Trump, die al opschepte over tientallen gedode Iraanse leiders en waarschuwde dat elke opvolger zonder Amerikaanse “goedkeuring” niet lang zou overleven. Naar binnen consolideert de nieuwe leider zijn positie juist door de band met de Garde: de top van de Revolutionaire Garde presenteert Mojtaba nu al als symbool van een “nieuwe fase” én belooft zijn “krachtige arm” te zijn, wat neerkomt op voortzetting van militarisering en veiligheidsstaat.

Voor gewone Iraniërs, die de afgelopen jaren massaal de straat op gingen tegen corruptie, economische malaise en sociale repressie, is dat slecht nieuws. De theocratische structuur – waarin de hoogste leider via Velayat-e Faqih vrijwel onbeperkte macht heeft over buitenlands beleid, kernprogramma en binnenlandse repressie – blijft intact, net als de gesloten kring die hem benoemt en controleert. Daarmee wordt de hoop op een leider die, onder druk van oorlog en sancties, de veiligheidsdiensten temt en sociale hervormingen doorvoert, voorlopig ruw naar de achtergrond geduwd.

De benoeming van Mojtaba Khamenei tot nieuwe hoogste leider van Iran is geen nieuw begin, maar een garantie voor meer van hetzelfde: ideologische hardlijn, repressie in eigen land en confrontatie met het Westen.

Mojtaba is geen onbekende technocraat die in een crisismoment naar voren is geschoven, maar de man die al jaren informeel meeloopt in de schaduw van zijn vader en nauwe banden onderhoudt met de Revolutionaire Garde, het militaire en economische machtsblok dat feitelijk de ruggengraat van het regime vormt. Dat juist hij, en niet een meer gematigde geestelijke, na de dodelijke Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen op Ali Khamenei naar voren is geschoven door de 88-koppige Raad van Experts, is een politiek signaal: de Islamitische Republiek kiest in oorlogstijd bewust voor maximale weerstand in plaats van openingszetten naar Washington of Tel Aviv.

Die keuze werkt op twee fronten. Naar buiten laat Teheran zien dat het zich niet laat intimideren door de bombardementen en de openlijke dreigementen van president Donald Trump, die al opschepte over tientallen gedode Iraanse leiders en waarschuwde dat elke opvolger zonder Amerikaanse “goedkeuring” niet lang zou overleven. Naar binnen consolideert de nieuwe leider zijn positie juist door de band met de Garde: de top van de Revolutionaire Garde presenteert Mojtaba nu al als symbool van een “nieuwe fase” én belooft zijn “krachtige arm” te zijn, wat neerkomt op voortzetting van militarisering en veiligheidsstaat.

Voor gewone Iraniërs, die de afgelopen jaren massaal de straat op gingen tegen corruptie, economische malaise en sociale repressie, is dat slecht nieuws. De theocratische structuur – waarin de hoogste leider via Velayat-e Faqih vrijwel onbeperkte macht heeft over buitenlands beleid, kernprogramma en binnenlandse repressie – blijft intact, net als de gesloten kring die hem benoemt en controleert. Daarmee wordt de hoop op een leider die, onder druk van oorlog en sancties, de veiligheidsdiensten temt en sociale hervormingen doorvoert, voorlopig ruw naar de achtergrond geduwd.

De Amerikaanse gevangenisbewaakster die in 2019 toezicht hield op de cel van Jeffrey Epstein, staat opnieuw onder druk door opvallende bankstortingen en verdachte internetzoekopdrachten kort voor Epsteins dood. Dit blijkt uit recent vrijgegeven documenten van het Amerikaanse ministerie van Justitie

Een Amerikaanse gevangenisbewaakster die in 2019 toezicht hield op de cel van Jeffrey Epstein staat opnieuw onder druk door opvallende bankstortingen en verdachte internetzoekopdrachten kort voor zijn dood. Dit blijkt uit r ecent vrijgegeven documenten van het Amerikaanse ministerie van Justitie (DOJ).]​

Opvallende Google‑zoekopdrachten vlak voor Epsteins dood

De documenten die zijn vrijgegeven, geven aan dat bewaarder Tova Noel op 10 augustus 2019 om 5.42 uur en 5.52 uur op haar telefoon op zoek was naar “latest on epstein in jail”, ongeveer veertig minuten voordat Epstein om 6.30 uur dood werd gevonden in zijn cel in het Metropolitan Correctional Center in Manhattan. Die zoekopdracht bevond zich tussen verzoeken over twee andere gedetineerden en een zoekactie naar “law enforcement discounts” tussen 6.17 en 6.19 uur. Tijdens een verhoor in 2021 ontkende Noel zich te kunnen herinneren dat zij informatie over Epstein had opgezocht op het internet.

Mysterieuze contante stortingen

De DOJ‑stukken tonen ook een contante storting van 5.000 dollar op Noels bankrekening op 30 juli 2019, tien dagen vóór Epsteins dood. In totaal werden er sinds december 2018 ongeveer twaalf contante stortingen gedaan, samen goed voor 11.880 dollar. In de stukken wordt geen directe herkomst van het geld vastgesteld en er wordt geen expliciete link gelegd tussen de stortingen en Epsteins dood, maar de transacties worden wel als “mysterious” gekarakteriseerd.

Laatste momenten in de speciale eenheid

Noel gold volgens een interne FBI‑briefing als de laatste bewaker die de Special Housing Unit (SHU), waar Epsteins cel zich bevond, die nacht bezocht. Rond 22.40 uur zou een bewaarder, vermoedelijk Noel, met linnengoed of kleding richting de L‑gang zijn gelopen; dat was volgens de briefing de laatste keer dat een cipier de enige toegang tot de SHU‑gang naderde. De lijkschouwer concludeerde destijds dat Epstein zichzelf had opgehangen met stroken oranje stof, waarschijnlijk extra linnengoed dat hij in zijn cel had.

Falsificatie van gegevens en ontslag

Zowel Noel als haar collega Michael Thomas waren belast met het toezicht op Epsteins cel in de dagen voor zijn dood en werden later ontslagen omdat zij documentatie zouden hebben vervalst waaruit moest blijken dat zij regelmatig controles uitvoerden. Noel verklaarde onder ede dat zij Epstein voor het laatst kort na tien uur ’s avonds levend had gezien, maar zei “nooit” linnengoed of kleding uit te delen – in tegenspraak met de FBI‑briefing over haar vermeende gang met linnengoed naar de SHU. Ze verklaarde bovendien dat het in de SHU “gebruikelijk” was om de verplichte rondes niet uit te voeren.

Sommige mensen kunnen eten wat ze willen zonder aan te komen, anderen komen al bij van een stukje taart. Dat voelt oneerlijk, maar het is geen kwestie van wilskracht: je stofwisseling speelt de hoofdrol.

Onderzoekers onderscheiden grofweg twee metabolische typen: een “zuinig” en een “verspillend” metabolisme. Bij een zuinig type reageert het lichaam op elke schommeling in voeding door energie op te slaan; afvallen gaat moeizaam en gewicht komt na een dieet snel terug. Mensen met een verspillend metabolisme zetten extra calorieën sneller om in warmte en beweging, en blijven daardoor makkelijker slank – zelfs als ze veel eten.

Belangrijk in dat verhaal is bruin vet, het “verwarmingssysteem” van het lichaam. In tegenstelling tot wit vet, dat energie opslaat rond buik en heupen, verbrandt bruin vet calorieën om warmte te produceren en blijkt het bij sommige mensen veel actiever te zijn dan bij anderen. Studies laten zien dat meer en actiever bruin vet samenhangt met een hoger energieverbruik én met veranderingen in hormonen die honger en verzadiging sturen, zoals leptine en ghreline.

Daarmee wordt de klassieke ervaring aan de keukentafel begrijpelijker. De ene persoon heeft door actief bruin vet en gunstige hormooninstellingen van nature een hogere rustverbranding, voelt zich eerder verzadigd en “verbrandt” een snack als warmte. De ander heeft minder bruin vet, een zuinig metabolisme en hormonen die sneller honger aanjagen en minder snel “stop” zeggen, waardoor dezelfde portie zich vertaalt in blijvend vet

Toch is niemand volledig overgeleverd aan zijn metabolische lot. Koude prikkels, beweging en bepaalde voedingsstoffen – onder meer uit chilipeper en mogelijk groene thee – kunnen bruin vet activeren en de “interne kachel” een zetje geven. Maar wie wil afvallen, ontkomt niet aan het klassieke advies: structureel minder calorieën, meer bewegen en geduld – zelfs als de buurman ogenschijnlijk ongestraft zijn derde bord pasta opschept​

Terwijl veel Rotterdammers diep in slaap zijn, trillen op de Strevelsweg in Rotterdam-Zuid de ramen. Grote machines rijden af en aan, er wordt geboord en het asfalt wordt vernieuwd. Voor Savannah betekent het vooral één ding: slapeloze nachten. “Ik heb echt niet geslapen.”

Het was op de A15 tussen Hardinxveld-Giessendam en knooppunt Gorinchem maandagochtend al vroeg erg druk door ongelukken. In beide richtingen ging het mis, met lange files tot gevolg. Rond 07:00 was de ergste vertraging weer voorbij.

niggyl :) has added a photo to the pool:

Some smoke laden blue hour colour from inside Night Island in Bass Strait. Night is off the west coast of Preservation (Prezzo) Island, itself at the western end of Armstrong Channel (AKA the Sounds). The Channel runs between Clarke and truwana (Cape Barren Island), The Furneax Group, Tasmania.

Out of the film archive. One from the last roll of film I shot before leaving the Tasmanian fishing industry for good. .

Nikon F3HP, Nikkor 35-70mm f/3.5. Guessing around 1/20th sec at f/5.6, Kodak Gold 400.

Re-shot colour negative with Fuji X-T1/Nikkor 105/f/4 Macro, 1/70th sec at f/11, ISO 200

In memory of my last skipper, who loved the Islands. Thanks Baz.

President of Antwerp court makes comments after anonymous judge warned country was turning into ‘a narco-state’

International drug crime poses a danger to social stability in Belgium, a senior judge has said, after his colleague warned the country was evolving into “a narco-state” where mafia groups were forming “a parallel force” in society.

Bart Willocx, the president of the Antwerp court of appeal, said Belgium was vulnerable to criminality from drug smuggling through the city’s vast port, one of the main entry points into Europe for cocaine smugglers.

Continue reading...

zack mennell made a costume out of nappies and waded into filthy waterways saying: ‘I’m going to be the parasite.’ The performance artist’s project became more literal than originally intended

On the Deptford foreshore, a ghoulish figure is sinking into the Thames. Performance artist zack mennell (who writes their name in lower case) wades to their belly button as a crowd watches on. DAs they dip down further, their mutant costume – sewn together from 24 adult nappies – swells with water … and waste.

mennell’s work smears the personal and political across their body. The Thames performance is the finale of a project called (para)site, made in response to revelations of sewage discharge in our waterways and a reaction to the way benefit claimants are labelled a drain on society. “OK,” mennell thought, “I’m going to be the parasite.” Their taking on of pollution was more literal than they intended; they contracted Weil’s disease from rat urine in the water.

Continue reading...

Lucia Osborne-Crowley has endured threats and sexual harassment to report on Jeffrey Epstein’s chief enabler. Maxwell’s conviction was only the start of the quest for justice, she says

On 9 September 2022, Lucia Osborne-Crowley flew from London to Miami and caught a Greyhound bus north to West Palm Beach. The writer and journalist had arranged to meet Carolyn Andriano, who was abused by Jeffrey Epstein and Ghislaine Maxwell from the age of 14 until she was 17, starting in 2001. Andriano had been a crucial witness in the trial against Maxwell in 2021.

When the two women met, Andriano said she had just been visited by a private investigator – a man in his 60s, who had heard she was talking to someone about a book. In a restaurant that afternoon, Osborne-Crowley was approached by a man in his 60s. What was she writing, he wanted to know. He offered her drugs, cash and a meeting with one of Epstein’s pilots, then put his hands under her skirt. When the manager asked him to leave, he waited in the car park; Osborne-Crowley had to escape through a staff exit.

Continue reading...