
Als er één avond was waarop het kleinste echokamertje van Nederland, te weten Bluesky, voor even relevant had moeten zijn, eindelijk had kunnen floreren, waarop er na al die jaren van helemaal niets toch íéts van leven in de brouwerij mogelijk was, dan was het wel gisteravond, toen Jesse Klaver in zijn kinderstoel mocht aanschuiven bij de mannen van VI. En op zo'n avond is er als linksdragende toetsenbordheldin maar één ding dat je het allerliefst wil doen: daarover twitteren mekkeren op Bluesky. Maar Bluesky bleek gisteravond net zo dood als de Partij van de Arbeid. Daardoor zullen we nooit weten wat Claudia de Breij, Georgina Verbaan, Nadia Bouras, Emine Ugur, Sander Schimmelpenninck, Roos Vonk, Maarten Hopman, Laurens Dassen en de premier te zeggen hadden over hoe Jesse Klaver vrouwenhaat, homohaat, transhaat, vreemdelingenhaat, racisme, kaarsenliefde, discriminatie en haat in het algemeen legitimeerde met zijn aanwezigheid. Terwijl het wat Jodenhaat betreft nog best harmonieus had kunnen eindigen. Door die kuren op Bluesky werd Femke Halsema zelfs de kans ontnomen de hele handel op zichzelf te betrekken. Ontzettend naar allemaal.
Maar ook voor alle rechtse jongens en meisjes die op vuurwerk had gehoopt viel het tegen, want het bleek een buitengewoon gemoedelijke avond bij de makke mannetjes Derksen, Gijp en Genee. Er werd een hoop gegrapt, gegrold en gelachen, het was vriendschappelijk, er mochten hele zinnen worden afgemaakt en toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.

