Wat begon met het Vredespaleis op een Haags landgoed, is ruim 100 jaar later uitgegroeid tot de internationale stad van vrede en recht. Den Haag herbergt onder meer het VN-gerechtshof, menig Balkantribunaal, internationale justitieclubs als Europol en Eurojust, chemische wapens-waakhond OPCW én als diamant in de kroon het Internationaal Strafhof (ICC). De omstreden Britse hoofdaanklager Karim Khan van dat ICC werpt echter een lelijke smet op dit beeld, eentje die zich uitbreidt als een olievlek.
Wat begint als een onverkwikkelijke maar overzichtelijke MeToo-affaire, wordt alras complexer als Khan met de beschuldigende vinger naar Israël wijst maar daarna ook een tweede slachtoffer zich meldt. Deze week blijkt de kwestie uitgegroeid tot een corruptieschandaal met een hoofdrol voor Qatar.
Watskeburt? In mei 2024 kondigt Khan aan dat hij de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, toenmalig minister van Defensie Yoav Gallant en Hamas-leiders Yahya Sinwar (†), Mohammed Deif (†) en Ismail Haniya (†) wil laten arresteren op verdenking van het plegen van oorlogsmisdaden. Eind november zijn de arrestatiebevelen officieel.
In de tussentijd komt naar buiten dat een medewerkster van Khan klaagt dat ze meermaals door hem in Den Haag en op dienstreizen is verkracht. Khan ontkent en zegt dat Israël vanwege de arrestatiebevelen een lastercampagne tegen hem voert. Dat Jeruzalem weinig moet hebben van het ICC is geen geheim. Maar van een complot tegen Khan is geen sprake, blijkt uit onderzoek van onverdachte bron: de linkshangende krant The Guardian. De aanklachten tegen Israël en de MeToo-affaire houden geen verband met elkaar.
De Britse courant bijt zich vast in de kwestie en de onthullingen stapelen zich op. In augustus vorig jaar stapt nóg een slachtoffer van Khan naar voren. Afgelopen november onthult De G. dat Londense privédetectives tevergeefs dirt – namelijk banden met Israël - hebben proberen te vinden van het eerste slachtoffer. In opdracht van Qatar om precies te zijn, de steenrijke Golfstaat die onderdak biedt aan de puissant rijke top van Hamas. Dan blijkt ook dat de onderzoeksbureaus contact onderhouden met Khans advocaten.
Begin deze week volgt de onthulling van The Wall Street Journal. De krant beschikt over getuigenverklaringen en audio-opnames waaruit blijkt dat Qatar expliciet steun en bescherming heeft aangeboden aan Khan, zodat hij zich in alle rust kon bezighouden met het vervolgen van Netanyahu en Gallant. Corruptie dus.
Pikant: uit het stuk blijkt tevens dat de NCTV contact heeft gehad met meerdere slachtoffers van de door Qatar gestarte operatie:
“It suggests the private intelligence operation also sought to target two Americans: Tom Lynch, the senior ICC official who first reported the assault allegation, and Sen. Lindsey Graham. Several ICC officials who became targets have been interviewed by the NCTV, the Dutch counterterror agency, two sources confirm.”
Nederland is gastland van het ICC en is als lidstaat medeverantwoordelijk voor het reilen en zeilen van het gerechtshof. De hoogste aanklager van dit Hof beschuldigt bondgenoot Israël van een complot maar Karim Khan maakt naar het zich laat aanzien juist zélf onderdeel uit van een samenzwering. Een door Qatar gesteund complot dat als doel heeft tegelijkertijd af te rekenen met een MeToo-slachtoffer én Israël.
Deze kwalijke geschiedenis zet serieuze vraagtekens bij de geloofwaardigheid van het ICC. Want hoe onafhankelijk opereren de overige ICC-aanklagers eigenlijk? Zijn zij óók vatbaar voor externe beïnvloeding vanuit Qatar of andere schurkenstaten?
Maar niet alleen het gezag van het ICC staat op het spel. Onvermijdelijk ook het aanzien van The Hague; de zogenaamde wereldhoofdstad van vrede en recht.
Wordt vervolgd.
