Donald Trump is opnieuw in de aanval geschoten, dit keer tegen de Duitse bondskanselier Friedrich Merz. De Amerikaanse president leeft al jaren op conflict: wie hem tegenspreekt, kan rekenen op een publieke uitbrander â van bondgenoten tot rechters en van media tot zijn eigen partijgenoten. Komt de woede van zijn kwaadaardige narcisme of van zijn dementie?
Trump vs. Merz: nieuwe ronde in oud conflict
De nieuwste ruzie draait om uitspraken van Merz over de Amerikaanse strategie in de oorlog tegen Iran. Merz zei dat de Verenigde Staten zonder duidelijke strategie zijn begonnen en nu door Iran worden âvernederdâ, waarop Trump op zijn eigen sociale platform uithaalde dat Merz âniet weet waar hij het over heeftâ en dat het âslecht gaat met Duitsland, economisch en op andere vlakkenâ. In dezelfde adem dreigde Trump opnieuw met het terugtrekken van duizenden Amerikaanse troepen uit Duitsland, een drukmiddel dat hij vaker inzet richting Berlijn.
Een president die leeft van boosheid
Trumps reactie op Merz past in een herkenbaar patroon. Sinds zijn eerste termijn gebruikt hij publieke woede als politiek instrument: kritiek wordt vrijwel automatisch beantwoord met persoonlijke aanvallen. In analyses over âTrump 2.0â benadrukken experts dat hij in zijn tweede presidentschap nog confronterender en wraakzuchtiger is geworden, met een sterke focus op loyaliteit en het afstraffen van afwijkende stemmen. Boosheid is daarmee geen incident, maar een vast onderdeel van zijn politieke stijl.
Wie heeft Trump allemaal op de korrel?
Buitenlandse leiders en bondgenoten
- Duitse bondskanseliers: Merkel en Merz. Al vóór Merz richtte Trump zijn toorn op Angela Merkel, onder meer over het Duitse handelsoverschot en te lage defensieâuitgaven; Duitsland zou âveel te weinig betalenâ voor de NAVO en âheel slechtâ zijn voor de Verenigde Staten. Met Merz botsen nu vooral Iran, OekraĂŻne en defensie, tegen de achtergrond van een steeds stroever transâAtlantisch partnerschap.
- Europese bondgenoten en de EU: Trump verwijt Europese landen structureel dat ze âprofiterenâ van Amerikaanse veiligheid terwijl ze zelf te weinig investeren, en zet Brussel neer als een bureaucratisch blok aan het been. In toespraken schildert hij Europese leiders vaak af als zwak en bemoeizuchtig.
Nationale politici in de VS
- Democraten in het Congres. Democratische leiders die zijn beleid blokkeren, worden door Trump geregeld weggezet als radicaal, onpatriottisch en onderdeel van een âheksenjachtâ tegen hem. Elke parlementaire tegenvaller is voor hem aanleiding om persoonlijk uit te halen.
- Kritische Republikeinen: Republikeinse senatoren en gouverneurs die afstand nemen van zijn stijl of zijn claims over verkiezingen betwisten, krijgen via speeches en sociale media te horen dat ze zwak of âverraderlijkâ zijn. Wie niet volledig loyaal is, wordt zonder pardon publiekelijk gecorrigeerd.
Media en journalisten
- Kritische media: âvijanden van het volkâ Trump staat bekend om zijn campagne tegen kritische media; tvâzenders en kranten die hem stevig aanpakken noemt hij âvijanden van het volkâ. Hij bestempelt individuele journalisten die doorvragen als âvreselijke mensenâ en beschuldigt hen van leugens en partijdigheid. Ook internationale media als de BBC moeten het geregeld ontgelden.
Ook rechterlijke macht en organisaties moeten het ontgelden
Trumps irritatie beperkt zich niet tot politici en media. Federale rechters die zijn migratieâ of veiligheidsbeleid blokkeren, beticht hij van politieke motieven en verregaande vooringenomenheid. Mensenrechtenorganisaties die waarschuwen voor de impact van zijn beleid op vluchtelingen en minderheden, worden door hem weggezet als hysterisch en antiâAmerikaans. Juristen en politicologen waarschuwen al langer dat deze voortdurende aanvalstaal richting instituties de democratische checksâandâbalances verzwakt.
Zelfs zijn eigen achterban is niet altijd veilig
Opvallend is dat ook groepen in zijn eigen kamp niet altijd buiten schot blijven. Toen Trump na incidenten opriep om geen wapens mee te nemen naar bepaalde politieke bijeenkomsten, leidde dat tot woede bij delen van zijn proâwapenachterban; hij reageerde weer fel op de kritiek dat hij zou âinbindenâ. Ook Republikeinen die hem onvoldoende loyaal zouden steunen in onderzoeken en rechtszaken, worden publiekelijk aan de schandpaal genageld. Binnen âTrump 2.0â is loyaliteit een harde eis â zelfs voor trouwe bondgenoten.
Op wie is Trump sinds 2025 boos?
Sinds zijn terugkeer in het Witte Huis in 2025 heeft Trump een nieuwe lijst vijanden opgebouwd. Van bondskanselier Merz tot publieke omroepen en lagere rechters: ook Trump 2.0 staat in het teken van permanente confrontatie.
- Duitse bondskanselier Friedrich Merz â vanwege zijn scherpe kritiek op de Amerikaanse strategie in de oorlog tegen Iran; Trump noemt hem ineffectief, zegt dat hij âniet weet waar hij het over heeftâ en dreigt troepen uit Duitsland terug te trekken.
- De Duitse regering/Duitsland in bredere zin â Trump beweert dat Duitsland âslecht presteert, economisch en anderszinsâ en dat Berlijn onvoldoende doet aan defensie, energie en migratie.
- Europese bondgenoten en de NAVO â in toespraken in 2025â2026 zegt Trump dat de Verenigde Staten âbondgenoten niet nodigâ hebben en dat Europese landen profiteren van Amerikaanse bescherming.
- Public broadcasters NPR en PBS â in 2025 riep Trump Republikeinen op om âradicaal linkse monstersâ NPR en PBS financieel droog te leggen en de banden te verbreken.
- Grote Amerikaanse media (CNN, MSNBC, CBS, ABC, The New York Times, The Wall Street Journal, BBC) â Trump valt hen herhaaldelijk aan als âcorruptâ en âlinks bevooroordeeldâ, spreekt verslaggevers persoonlijk aan met beledigingen en zet juridische druk via rechtszaken en regulering.
- Individuele journalisten â tijdens persmomenten in 2025 snauwt hij verslaggevers af met persoonlijke beledigingen wanneer zij kritische vragen stellen.
- Federale rechters en lagere rechtbanken â Trump noemt rechters die zijn beleid blokkeren âcrookedâ, âlunaticâ en zelfs âcriminelenâ, en pleit in toespraken voor wetgeving tegen ârogue judgesâ.
- Amerikaanse publieke omroepen in het algemeen â via presidentiĂ«le besluiten probeert hij federale middelen voor publieke omroep te schrappen; wanneer rechters dit blokkeren, reageert hij furieus op zowel media als rechterlijke macht.
- Europese leiders die afstand nemen van zijn Iranâ en Rusland/OekraĂŻneâlijn â Trump verwijt hen zwakte, gebrek aan dankbaarheid en bemoeizucht in âAmerikaanse zakenâ.
- Binnenlandse critici van zijn âAmerica First 2.0â-koers â hij beschuldigt tegenstanders in politiek en media van verraad en van het âbedreigen van de Amerikaanse veiligheidâ als zij zijn koers richting bondgenoten bekritiseren.
SALVATERRA DE MIĂO (ANP) - Wielrenster Noemi RĂŒegg heeft de eerste etappe van de Vuelta Femenina op haar naam geschreven. De Zwitserse van EF Education - Oatly kwam na 113 kilometer door de Spaanse regio GaliciĂ« als eerste over de finish in Salvaterra de Miño, nabij de Portugese grens. In een sprint bleef ze de Belgische Lotte Kopecky voor. De Duitse Franziska Koch werd derde.
Marianne Vos kwam met zo'n 8 kilometer tot de finish met enkele andere rensters in een bocht ten val, vocht zich terug, maar kon geen rol van betekenis spelen in de finale. De 38-jarige renster van Visma - Lease a Bike kwam als zevende over de finish. Karlijn Swinkels (UAE Team ADQ) was op plek zes de beste Nederlandse renster.
Na afloop zei Vos dat ze "oké" was na de val. "Maar ik moet zien hoe het gaat", vertelde ze voor de camera van Eurosport. Ook bedankte ze haar ploeggenoten die haar terughielpen naar het peloton. "Op dat moment moet je kijken wat er gebeurt. Het team probeerde me terug te brengen. Ik ben dankbaar voor hun hulp."
De Vuelta Femenina kent dit jaar zeven etappes. De slotrit van komende zaterdag moet met stijgingspercentages van maximaal 23 procent volgens de organisatie de zwaarste rit ooit worden in de Ronde van Spanje voor vrouwen. Demi Vollering won de laatste twee edities van de Vuelta Femenina, maar de Nederlandse doet dit jaar niet mee.
