From gigantic goat hair costumes to small hidden rooms in houses, this year’s photography festival takes a turn for the spectral

Continue reading...

Er bestaat het idee in het strafrecht dat sommige daders minder straf verdienen dan andere omdat ze “te veel te verliezen hebben”. Een baan, een opleiding, een netwerk, een toekomst die nog openligt. Het klinkt redelijk. Tot je het consequent toepast.

Neem de recente uitspraak, in België: een 26-jarige student, in de rol van schachtentemmer (een oudere student met gezagspositie over eerstejaars tijdens ontgroening), werd schuldig bevonden aan verkrachting, maar kreeg een opschorting. Geen effectieve straf, wel voorwaarden en toezicht. De rechtbank woog onder meer een blanco strafblad en persoonlijke omstandigheden mee. De toekomst van de dader werd onderdeel van de strafmaat.

Daar schuift iets fundamenteels. Straf hoort te volgen uit ernst, schuld en schade. Zodra persoonlijke omstandigheden structureel strafverminderend werken, verschuift het criterium van daad naar dader. Dan ontstaat een systeem waarin twee identieke feiten verschillende uitkomsten krijgen omdat de ene dader een toekomst heeft en de ander vooral een verleden.

Het recidive-argument wordt vaak ingezet als rechtvaardiging, ook in Nederland. Wie een stabiel leven heeft, zou minder snel opnieuw de fout ingaan. Alleen wringt daar iets. Diezelfde stabiliteit geldt normaal gesproken als rem op criminaliteit. Als iemand ondanks die omstandigheden tóch over de grens gaat, zegt dat iets over de werking van die rem. De vraag verschuift dan: waarom gebeurde dit ondanks alles wat het had moeten voorkomen?

Sterker nog, je kunt de redenering omdraaien. Als beschermende factoren aanwezig zijn en toch geen effect hebben gehad, ligt het voor de hand om dat zwaarder te wegen in plaats van lichter. Iemand die over de middelen, structuur en sociale inbedding beschikt om andere keuzes te maken, en desondanks een ernstig delict pleegt, toont daarmee dat die factoren kennelijk geen corrigerende werking hadden. Dat roept de vraag op of zo’n dader niet juist minder voorspelbaar en daarmee potentieel risicovoller is dan iemand bij wie die remmende factoren überhaupt ontbraken.

In dat licht wordt de huidige praktijk moeilijk te verdedigen. De aanwezigheid van stabiliteit wordt gezien als reden voor mildheid, terwijl dezelfde stabiliteit, wanneer zij faalt, net zo goed kan worden gelezen als aanwijzing dat de drempel om de fout in te gaan lager lag dan verondersteld.

De zaak maakt die spanning zichtbaar. De schuld staat vast, de ernst van het delict ook, en toch verschuift de focus naar de toekomst van de dader. Zijn perspectief wordt beschermd tegen de consequenties van zijn handelen.

Daarmee ontstaat een impliciete hiërarchie. Wie beschikt over sociaal kapitaal, perspectief en structuur, kan zich beroepen op verzachtende omstandigheden. Wie dat niet heeft, staat met lege handen. Kwetsbaarheid wordt zo indirect bestraft, stabiliteit beloond.

Het gevolg is een systeem waarin “iets te verliezen hebben” een juridisch voordeel wordt. Dat schuurt met het gelijkheidsbeginsel. Niet de daad staat centraal, maar de positie van degene die hem pleegt. De logica draait daarmee om. Beschermende factoren horen criminaliteit te voorkomen. Als ze falen, ligt een kritische weging voor de hand. In plaats daarvan worden ze ingezet als argument voor mildheid.

En zo ontstaat selectieve coulance. Niet omdat de daad minder ernstig is, maar omdat de dader beter past binnen het beeld van iemand met een toekomst. Als dat de richting is, ligt een consequentere conclusie voor de hand: stop met strafvermindering op basis van dit soort omstandigheden. Niet een beetje minder meewegen, maar principieel uitsluiten als verzachtende factor. Persoonlijke stabiliteit, perspectief en sociaal kapitaal horen geen korting op straf op te leveren. Het strafrecht verliest zijn legitimiteit zodra het structureel differentieert op wie iemand is in plaats van wat iemand heeft gedaan. Gelijkheid voor de wet betekent dan ook dat deze vorm van selectieve mildheid moet verdwijnen.

Dat vraagt om een herijking van hoe we naar gelijkheid voor de wet kijken. Zolang de uitkomst voorspelbaar meebeweegt met iemands positie, blijft het systeem scheef trekken. Een terugkeer naar de daad als primair ankerpunt maakt die spanning niet volledig weg, maar beperkt in elk geval de neiging om status te vertalen naar mildheid. Minder selectieve coulance dus, en meer consequentie in wat we als strafwaardig gedrag beschouwen.

Op 4 mei om acht uur ’s avonds wordt het in Nederland twee minuten stil. Een bijzonder moment waarop we samen herdenken: de mensen die zijn omgekomen in oorlogssituaties, voor onze vrijheid of die van anderen.

Een lange wachttijd en bezoekers die door het hek braken: het Bevrijdingsfestival in Rotterdam liep vorig jaar tegen problemen aan door grote drukte. Ook vandaag wordt de bevrijding weer groots gevierd in Het Park. De grote vraag: hoe gaat de organisatie dit jaar om met een grote stroom aan bezoekers?

In dit blog houden we je op de hoogte van het belangrijkste en meest opvallende 112-nieuws uit de regio van dinsdag 5 mei.

KOPENHAGEN (ANP/AFP) - Een schip van het Deense scheepvaartconcern Maersk is door de Straat van Hormuz gevaren. Volgens een verklaring van Maersk is dat gebeurd onder Amerikaanse begeleiding.

Het schip, de onder Amerikaanse vlag varende Alliance Fairfax, zat sinds het uitbreken van de oorlog in februari vast in de Perzische Golf. Volgens Maersk kreeg het schip "de mogelijkheid aangeboden" om te vertrekken onder begeleiding van het Amerikaanse leger.

De Alliance Fairfax, die is gemaakt om voertuigen te vervoeren, wist op die manier maandag weg te komen uit het gebied, heeft het bedrijf in een verklaring naar buiten gebracht. "De overtocht werd zonder incidenten voltooid en alle bemanningsleden zijn veilig en ongedeerd."

De Amerikaanse president Donald Trump had al aangekondigd dat de Amerikaanse krijgsmacht schepen assisteert bij de doorgang in de Straat van Hormuz. Daarbij zouden ook enkele Iraanse oorlogsboten tot zinken zijn gebracht, hebben de Verenigde Staten gezegd.

Mark Sansom has added a photo to the pool:

“The Storytime Silos” by artist Sam Brooks.

OpenAI president Greg Brockman's testimony dominated the fifth day of the trial for Elon Musk's lawsuit against the AI company. Brockman took the witness stand on Monday, disclosing that his stake in OpenAI is worth nearly $30 billion, despite not personally investing money in OpenAI. The judge also declined to admit a pretrial text in which Musk allegedly warned Brockman that he and Altman would become "the most hated men in America." From a report: Brockman's disclosure would put him on the Forbes list of the world's richest people, with wealth comparable to Melinda French Gates. [...] Late Sunday, OpenAI lawyers tried to admit as evidence a text message Musk sent to Brockman two days before the trial began. According to a court filing -- which did not include the actual text exchange -- Musk sent a message to Brockman to gauge interest in settlement.

When Brockman replied that both sides should drop their respective claims, Musk shot back, according to the filing, "By the end of this week, you and Sam will be the most hated men in America. If you insist, so it will be." Judge Yvonne Gonzalez Rogers, who is overseeing the trial, did not admit the text exchange as evidence. Brockman acknowledged that he had promised to personally donate $100,000 to OpenAI's charity but never did. In explaining the delay, Brockman put the onus on Altman: "I asked Sam when I should donate this, and he said he would let me know," reports Business Insider.

The first witness to testify on Monday was Stuart Russell, an artificial intelligence expert who teaches computer science at the University of California, Berkeley. "The most memorable part of Russell's testimony was when he talked about how much Musk's legal team paid him," notes Business Insider. "He received an eye-popping $5,000 per hour for 40 hours of preparatory work. Expert witnesses in high-profile cases typically make between $500 to $1,000 per hour."

Recap:

Musk Concludes Testimony At OpenAI Trial (Day Four)
Elon Musk Says OpenAI Betrayed Him, Clashes With Company's Attorney (Day Three)
Musk Testifies OpenAI Was Created As Nonprofit To Counter Google (Day Two)
Elon Musk and OpenAI CEO Sam Altman Head To Court (Day One)

Read more of this story at Slashdot.

anglo10 has added a photo to the pool:

anglo10 has added a photo to the pool: