Wie kilo's kwijtraakt dankzij Ozempic of Wegovy hoopt op complimenten, maar krijgt vaker het tegenovergestelde. Een nieuwe Amerikaanse studie laat zien dat GLP-1-gebruikers sociaal harder worden afgestraft dan mensen die níets aan hun gewicht doen.
GLP-1-medicijnen zoals Ozempic, Wegovy, Mounjaro en Zepbound worden in de media bejubeld als doorbraak in de strijd tegen overgewicht. Maar onderzoekers van [Rice University](https://news.rice.edu/news/2026/glp-1-paradox-rice-study-finds-weight-loss-drugs-may-carry-unexpected-stigma) ontdekten een onverwachte sociale prijs. In hun studie, deze week gepubliceerd in het I nternational Journal of Obesity] kregen GLP-1-gebruikers stelselmatig de hardste oordelen.
Hoofdonderzoeker Erin Standen liet ruim 600 deelnemers een fictieve persoon beoordelen met drie verschillende gewichtsverhalen: afgevallen met een GLP-1, afgevallen met dieet en sport, of helemaal niet afgevallen. Op een zevenpuntsschaal voor sociale acceptatie scoorde de prikgebruiker een 4,99 — lager dan de persoon die níet afviel (5,25) en duidelijk lager dan de sporter (5,51), meldt StudyFinds. Ook op persoonlijkheidstrekken als 'lui' en 'ongedisciplineerd' werden GLP-1-gebruikers harder afgerekend.
Dik blijven wordt veroordeeld, afvallen met hulp óók.
"We verwachtten enige stigma, maar de omvang ervan verraste ons", aldus Standen. De boosdoener: het idee dat het medicijn een "easy way out" is. Wie weer aankomt na het stoppen met de pen — vaak door de kosten van zo'n 1.200 dollar per maand — krijgt er nóg een laag oordeel bovenop.
De bevindingen sluiten aan bij eerder onderzoek van Georgetown University, dat aantoonde dat vooral witte vrouwen extra hard worden veroordeeld om GLP-1-gebruik. Met circa 18 procent van de Amerikaanse volwassenen die ooit zo'n middel gebruikte, dreigt een breed sociaal probleem. Standen pleit dan ook voor publiekscampagnes die uitleggen hoe GLP-1's biologisch werken — want voorlopig geldt: dik blijven wordt veroordeeld, afvallen met hulp óók.