Erik van den Berg groeide op in een familie die werd getekend door het bombardement op Rotterdam. Hij maakte een film over zijn overgrootvader, die omkwam terwijl hij de Laurenskerk juist tegen de bommen wilde beschermen.

Janči, a master's student of bioinformatics, was seated near the back of a large classroom. This was a simple compulsory elective course geared toward biologists. The professor was currently walking the class through their latest assignment. "We'll need to connect to some Linux servers," he announced.

The other students seated nearby traded blank stares. They were all Mac and Windows users with no IT background. Meanwhile Janči, a veteran Linux user, started feeling a little smug. An easy A was at hand.

"First," the professor continued, "you'll need a private key."

After the professor had explained a few details, the first WTF came in the form of a bulk email sent to the entire class. The private key was attached. The username was the email address it was sent to.

What do you call the exact opposite of a private key? Janči wondered, bemused.

"You'll also need to download an application to help you log in," the professor said. "I recommend MobaXterm."

As he detailed the process of visiting the SSH client website to download the software, Janči tuned out. He didn't need such hand-holding. He accessed OpenSSH, tried connecting ...

... and failed.

Meanwhile, everyone around him was logging in no problem.

Janči's face burned with embarrassment at this second WTF. His first instinct was to blame the deprecated cryptography of the server. He spent most of the remaining lecture time searching for a way to allow his SSH to use SSH-DSS. (It turned out to be supported the whole time, despite the warnings he received.)

Janči then tried to re-download the "private" key and adjust the SSH config file several times. He cycled through different possible usernames associated with his university email account.

No dice.

He was the only person in the class who hadn't yet logged into the server. Not even the professor was able to help him, since he was using Linux.

Embarrassment and frustration mounted. An hour later, out of ideas, Janči fell back to downloading MobaXterm and running it inside Wine.

It didn't work.

The professor offered him a spare Windows box. "Here, try this one."

Janči booted it up, copied the "private" key to the new machine ... and still couldn't sign in.

Now, this was getting suspicious.

The lecture ended. A friend of Janči's hung back while the rest of the students filed out. "Why don't you try logging in with my credentials instead of yours?" she asked.

Janči was up for anything at that point.

It worked. On his own machine, on the Windows box, everywhere.

With that lead in mind, Janči opened the server's /etc/passwd file to look at all the usernames. He noticed that, unlike everyone else, his username and email address didn't match.

His university used Microsoft emails. Everyone had several address aliases, and they could also use whatever email address they liked in the system, even a personal one.

Janči had chosen to use a school email in the form of <number>@uni.uni. Unfortunately, the Ubuntu server didn't like the idea of user being named just <number>, so it had renamed it to user<number>. Some script for generating SSH configuration had probably failed from there, because Janči also discovered that his user home directory was missing a .ssh directory and known_hosts file.

Unfortunately, due to restricted access, he wasn't able to copy them from any of his classmates. In the end, he could connect to the server as any of his classmates, but not as himself.

Steeds meer westerse gepensioneerden kijken buiten Europa naar een plek waar hun pensioen verder reikt, het klimaat milder is en de zorg betaalbaar blijft. In delen van Afrika vind je lage woonlasten, verrassend goede private zorg en duidelijke verblijfs- en pensioenvisa, waardoor emigreren minder ingewikkeld is dan vaak wordt gedacht.

Kenia: lenteweer, safariland en goedkope kust

Kenia combineert een koele, groenere hoofdstad met levendige kunst- en techscene en tropische stranden aan de Indische Oceaan. In Nairobi liggen de gemiddelde maandelijkse kosten iets boven de 800 dollar; een eenvoudig éénkamerappartement huur je er al vanaf grofweg 180 tot 400 dollar per maand. Wie liever aan zee zit, komt uit in Mombasa, waar je onder de 600 dollar per maand kunt leven en een appartement vindt vanaf circa 120 dollar.

Voor langdurig verblijf is er de zogeheten Class K-permit, in feite een pensioenvisum. Je moet minstens 35 jaar zijn en een vast jaarinkomen kunnen aantonen van minimaal 24.000 dollar uit pensioen of beleggingen, waarbij je officieel niet mag werken in Kenia. Houd rekening met druk verkeer, hogere prijzen voor importproducten en de noodzaak van een goede particuliere zorgverzekering.

Zuid-Afrika: Europese levensstijl tegen Afrikaanse prijzen

Zuid-Afrika is vooral populair bij gepensioneerden die een vertrouwde, Engelstalige omgeving zoeken met goede infrastructuur, natuur en een relatief lage kostprijs. In Kaapstad liggen de totale maandlasten volgens recente schattingen ongeveer 71 procent lager dan in New York en ruim 40 procent lager dan in een doorsnee Amerikaanse stad zoals Columbus, Ohio. Je huurt er al een appartement met één slaapkamer tussen grofweg 500 en 760 dollar per maand; met drie slaapkamers zit je tussen 940 en 1.350 dollar.

Aan de warmere oostkust is Durban nog weer wat goedkoper, met totale kosten net onder de 900 dollar per maand en een éénkamerappartement rond de 350 dollar. Wie zich als gepensioneerde wil vestigen, kan een zogenoemd Retired Person Visa aanvragen, waarvoor je ongeveer 2.000 dollar aan vaste maandinkomsten moet aantonen, bijvoorbeeld uit pensioen of beleggingen. De keerzijde: in bepaalde wijken liggen criminaliteitscijfers hoog, er zijn regelmatig stroomstoringen en goede private zorg en verzekering zijn essentieel.

Ghana: lage kosten en culturele rijkdom

Ghana trekt zowel diaspora-Afrikanen als westerse gepensioneerden met zijn combinatie van warmte, Engelstalige samenleving en lage kosten van levensonderhoud. Gemiddeld liggen de maandelijkse uitgaven rond de 619 dollar; in hoofdstad Accra kom je uit op circa 822 dollar per maand. Een eenvoudig appartement met één slaapkamer kost er doorgaans tussen 160 en 470 dollar, terwijl je in de tweede stad Kumasi al leeft voor zo’n 530 dollar per maand.

Voor veel westerse nationaliteiten, waaronder Amerikanen, is een visumvrije toegang van 90 dagen mogelijk, met opties om te verlengen of een verblijfsvergunning aan te vragen. Ghana biedt daarmee ruimte om het land eerst rustig te testen voor je definitief verhuist. Let wel op: geïmporteerde goederen zijn relatief duur, overheidsbureaucratie kan traag zijn en voor complexe medische behandelingen moet je soms uitwijken naar het buitenland.

Mauritius: eiland met fiscaal voordeel

Mauritius is een klein eiland in de Indische Oceaan dat gepensioneerden lokt met stranden, een stabiel politiek klimaat en aantrekkelijke fiscale regels. De gemiddelde maandelijkse kosten liggen rond de 800 dollar; een appartement met één slaapkamer huur je tussen ongeveer 270 en 380 dollar, drie slaapkamers kosten ruwweg 580 tot 790 dollar per maand. Populaire plekken zijn Grand Baie en Pereybère in het noorden, met veel restaurants en voorzieningen, en Tamarin en Black River aan de westkust voor wie rust, bergen en een trager tempo zoekt.

De verblijfsprocedure is relatief eenvoudig: wie minstens 50 jaar is, kan een verblijfstitel als gepensioneerde aanvragen, mits je maandelijks minstens 1.500 dollar (of jaarlijks 18.000 dollar) op een lokale rekening stort. Na enkele jaren kun je een langduriger verblijfsvergunning krijgen, al mag je met dit type visum niet werken. Nadelen zijn hogere prijzen voor importproducten en de beperkingen van eilandleven, zoals minder entertainment en langere reistijden naar andere landen.

Goedkoopste steden 

BEIJING (ANP/BLOOMBERG) - De Chinese president Xi Jinping heeft tijdens een overleg met zijn Amerikaanse ambtgenoot Donald Trump gewaarschuwd voor "botsingen en zelfs conflicten" als verkeerd wordt omgegaan met Taiwan, melden Chinese staatsmedia. Beijing ziet Taiwan als een afvallige provincie, terwijl Washington als bondgenoot wapens levert aan de regering in Taipei.

In het overleg, dat ruim twee uur duurde, benadrukte Xi het belang van het waarborgen van vrede en stabiliteit in de Straat van Taiwan, die het eiland van het Chinese vasteland scheidt. De Chinese president verklaarde dat vrede in de Straat van Taiwan onverenigbaar is met onafhankelijkheid voor Taiwan.

"De Taiwan-kwestie is het belangrijkste onderwerp in de betrekkingen tussen China en de Verenigde Staten", zei Xi volgens staatsmedia. "Als dit verkeerd wordt aangepakt, kunnen de twee landen botsen of zelfs in conflict raken, waardoor de hele relatie tussen China en de VS in een zeer gevaarlijke situatie terechtkomt."

The UK AI Security Institute (AISI) has found that frontier models are quickly becoming more efficient when asked to do some cybersecurity work. AISI measures this with its "time window benchmark for cybersecurity," which estimates how much work an AI can do compared to a human. Using the benchmark could lead to findings such as Claude Sonnet 4.5 can do what a human cybersecurity expert can do in 16 minutes about 80 percent of the time, given a budget of 2.5m tokens. AISI has found the human-comparable task time – 16 minutes in this instance – is growing, fast. If tokens flowed freely instead of being arbitrarily capped, AI models might do better still. In February 2026, AISI internally reduced the expected task time doubling period from 8 to 4.7 months, based on progress made since late 2024. With the release of Anthropic Mythos Preview and OpenAI GPT-5.5, AISI has once again had to compress its projected doubling period. "In February 2026, we estimated that frontier models' 80 percent-reliability cyber time horizon had doubled every 4.7 months since reasoning models emerged in late 2024, given a 2.5M token limit," the AISI said in a post on Wednesday. "This was around half our November 2025 doubling time estimate, which was 8 months for both 50 percent and 80 percent reliability. Claude Mythos Preview and GPT-5.5 have since significantly outperformed this trend." The recalculated doubling time estimate, given what Mythos Preview and GPT-5.5 can do, is even shorter than 4.7 months. AISA does not cite a specific value but the organization points to similar time horizon estimates based on measurements of a broader skillset, software engineering, made by non-profit AI research house METR. "Their results imply a consistent doubling time of 4.2 months on software tasks since late 2024," AISI said, noting that with the latest Mythos Preview checkpoint (model update), it's closer to 4 months. Note that the time window benchmark is not a broad assessment of capabilities – AISI is not saying frontier models are becoming twice as capable by all measures. It's a narrow assessment based on the time it takes people to accomplish security tasks. Citing a different metric, AISI says the latest Mythos Preview checkpoint solved a 32-step simulated corporate network attack called "The Last Ones" in six of 10 attempts and managed to complete a previously unsolved challenge, a seven-step industrial control system attack called "Cooling Tower," in three of 10 attempts. As a point of comparison, when Opus 4.6 was evaluated in February 2026, it completed a maximum of 22 of 32 steps for The Last Ones. That model managed to reach milestone 6, which involves reverse-engineering a Windows service binary to access encrypted credentials, escalating privileges via token impersonation, and recovering a cryptographic key to access a command-and-control management service. "Frontier AI's autonomous cyber and software capability is advancing quickly: the length of cyber tasks that frontier models can complete autonomously has doubled on the order of months, not years," AISI concludes. "What this evidence does not tell us is how the pace of progress will evolve, when AI will reach any particular capability threshold, or how these capabilities will translate against defended, real-world systems." The curl project offers one data point with regard to the real world implications of the latest frontier models: Mythos managed to find just one confirmed vulnerability in its codebase. But watch this space. ®

ajpscs posted a photo:

the SQUARE
© ajpscs
A PIECE OF ME
© ajpscs

Nu ik erover blog, heb ik spijt dat ik destijds geen aantekeningen heb gemaakt en de bron heb genoteerd. U zult mij dus op mijn groene – volgens mijn oude paspoort – ogen moeten vertrouwen.

Het verhaal gaat over een monnik in de middeleeuwen die er maar niet in slaagde een goede reden te bedenken voor de verplichting van een christelijke man om zijn vrouw lief te hebben. De vrouw was immers een irrationeel wezen, dat niet alleen zelf geneigd was tot zondigheid, maar ook mannen ertoe verleidde te zondigen. Was het niet Eva die haar man Adam alzo in het verderf had gestort, en daarmee de gehele mensheid?

Tot op een gezegende dag de Geest vaardig werd over deze monnik en de beste man zich realiseerde dat Christus zelf ons geboden had onze vijanden lief te hebben. Probleem opgelost.

Alles in de redenering van deze monnik is van christelijke oorsprong, maar toch zal niemand er moeite mee hebben als de inhoud van ’s mans gedachten wordt beoordeeld als onchristelijk. De gedachtegang is niet christelijk en ook weer wel, het ligt er een beetje aan van welke kant af je het bekijkt. Preciezer: wat je bedoelt met het woord ‘christelijk’.

Wie lijstjes doorneemt van drogredenen zal daarin ook de ‘no true Scotsman fallacy’ aantreffen:

“Een drogreden waarbij een ad hoc poging wordt gedaan om een generalisering in stand te houden” aldus Wikipedia. Geen beste definitie, het voorbeeld doet het beter: wie beweert dat alle Schotten whisky drinken (de generalisatie), en te horen krijgt dat een bekende Schot géén whisky drinkt (het tegenvoorbeeld), kan zich eruit redden met: ‘Dan is dat geen échte Schot’ (de ad hoc oplossing).gedachten

Die oplossing heet ad hoc te zijn omdat het erop lijkt dat hij ter plekke verzonnen kan worden. In ieder geval introduceert het een nieuw element in de discussie: een extra criterium op basis waarvan je zou kunnen beslissen wat een ‘échte Schot’ is. In voorkomende gevallen kun je dat blijven doen, door bij elk tegenvoorbeeld je definitie nader te bepalen. Zo verzet je in wezen de doelpalen.

Er is een reden waarom deze drogreden genoemd is naar Schotten, want wat een échte Schot is, daar zijn maar een zeer beperkt aantal definities van mogelijk en bovendien is het antwoord op de vraag wie een échte Schot is, nauwelijks van belang voor the meaning of life, the universe and everything, zeg maar.

Dat wordt anders, héél anders als je het gaat hebben over concepten die heel wat ingewikkelder zijn dan ‘Schotten’. Democraten bijvoorbeeld, of liberalen, christenen, moslims, atheïsten, altruïsten, hedonisten, ik noem maar wat. Nou ja, ‘maar wat’: deze voorbeelden zitten wel in de ingewikkelde hoek.

Wie de gedachtengang van onze monnik hierboven zou citeren als christelijke misstand, loopt een zeer gerede kans tegengeworpen te krijgen dat deze monnik geen echt christelijk standpunt vertegenwoordigt. Daar kun je ‘no true Scotsman fallacy’ tegenin brengen, maar dan mis je het probleem: dit is geen ter plekke verzonnen ‘ad hoc’ argument, hier zijn redenen voor aan te dragen en steekhoudende redenen ook: een stortvloed aan bijbelcitaten, kerkvaders, theologen en moraalridders, allemaal even christelijk.

Onze monnik is nog een onschuldig voorbeeld, eentje dat het voordeel van duidelijkheid heeft. In andere discussies wordt het al snel complexer. Waren kruistochten en ketterverbrandingen christelijk? Is moslimterrorisme islamitisch? Was de Sovjetunie marxistisch? Het antwoord op dergelijke vragen is volledig afhankelijk van je begrip van termen als ‘marxistisch’, ‘islamitisch’ en ‘christelijk’. De discussies daarover stranden doorgaans al snel bij onderscheid maken in ‘marxistisch in enge of brede zin’, in maximalisme of minimalisme, discussies die doorgaans niets oplossen omdat de te hanteren definitie veelal geen kwestie van overtuiging is, maar een keuze. Het is heel goed mogelijk – zelfs voor één en dezelfde persoon – om verschillende definities van dergelijke begrippen te hanteren, zonder dat er direct sprake is van inconsistentie, simpelweg omdat de gewenste definitie kan afhangen van de context. Heb je het met ‘christelijk’ over een descriptief begrip, of een normatief, bijvoorbeeld. Duidt je een historisch fenomeen aan, of een universele standaard?

Wie in een dergelijke discussie de ‘no true Scotsman fallacy’ inroept, is als een wiskundige die met alle geweld een constante in een formule wil stoppen, zonder zich te realiseren dat die formule in werkelijkheid een complex linguïstisch probleem is en die constante een variabele.

Member of army squad sent with medics to assist suspected hantavirus patient recounts descent to remote island

The hardest part of the parachute jump, according to Capt George Lacey, is falling backwards through the air. It is Saturday and Lacey, and his squad of six plus two medics, have just leapt out of an RAF transport, 2,500 metres over the south Atlantic.

“The parachute can only go forward so quickly,” he says, meaning that it has to be pulled at precisely the right moment. “So you have to turn into the wind and basically fly backwards, which is a very weird sensation, as you can imagine.”

Continue reading...

As she takes on the icon in musical drama End of the Rainbow, Monsoon recalls a childhood spent watching Wizard of Oz on repeat – and explains why audiences are ready for trans performers in non-trans roles

If these are strange times in America, they are particularly strange for Jinkx Monsoon, the 38-year-old actor, singer and drag artist who, since winning RuPaul’s Drag Race in 2013 and Drag Race All Stars in 2022, has become a huge breakout star. Monsoon, who has the white-lead-and-vinegar glamour of a 1930s movie star, has appeared on Broadway, at Carnegie Hall and in countless viral clips from Drag Race – and in other words is widely well known. And yet, she says, when she walks down the street in certain American cities, it is in a state of “not knowing if someone’s going to recognise me and be excited to see me, or recognise something about me and be hostile. It’s a really interesting dichotomy.” She lets out a huge laugh. “But it also keeps me humble, I gotta say.”

We are backstage at the Soho Theatre in London’s Walthamstow, where Monsoon is shortly to appear in End of the Rainbow, Peter Quilter’s musical drama about Judy Garland, set in 1969 in the last months of the icon’s life. It’s a great role for Monsoon, whose impersonation of Garland on Drag Race was so spot-on the clips are still doing the rounds (although for my money, her Little Edie Beale was even better and funnier). But the show isn’t being played for laughs. Monsoon, who had a stellar run as Mama Morton in the Broadway production of Chicago three years ago, is increasingly leaning towards dramatic roles and, like Garland herself, is comfortable with the tragi-comic. “She’s a pillar, and an institution,” she says of Garland, in whom she became interested after watching the Wizard of Oz on repeat as a child. And because, she laughs, “my ex was obsessed with her”.

Continue reading...