Man/Woman/Chaisaw bestaat al sinds 2019. Toch is het nog een jonge band: de oprichters waren namelijk piepjonge middelbare scholieren toen ze ermee begonnen. De twee mannen en vier vrouwen zullen nu dus jonge twintigers zijn. (Over de leeftijd van de kettingzaag heb ik geen informatie.) Toch beheersen ze al iets waar veel ervaren muzikanten moeite mee hebben: de kunst van het weglaten. Best belangrijk voor zo’n grote band met drums, bas, twee gitaren, toetsen, viool en meerdere zangstemmen. Het gedoseerd inzetten van alle mogelijkheden die die instrumenten bieden is een sterk punt van deze band. Naast de goede liedjes die ze schrijven, natuurlijk.
English top flight’s forwards are not well represented on the list, reflecting a season of set-piece grapple, but 2026-27 already looks brighter
Premier League representation is low when it comes to the 16 attacking players on this year’s Ballon d’Or shortlist. Manchester United’s Bruno Fernandes and Manchester City’s Erling Haaland are there but Cole Palmer, one of the nominees in 2025, is out after an injury-hit year and English football’s shift towards physicality and set pieces last season is summed up by none of the forwards from the best team in the country making the cut.
The trio giving Arsenal a presence – Gabriel Maghalhães, Declan Rice and William Saliba – are all defensive minded. Arsenal won the league but their forwards are not regarded as elite. Injuries played a part, denying Martin Ødegaard, Kai Havertz and Bukayo Saka fluency, but Mikel Arteta’s side were not loved by neutrals. There was respect rather than admiration for their defensive rigour. There was an argument that a lack of ambition after going 1-0 up stopped Arsenal from beating Paris Saint-Germain in the Champions League final.
Continue reading...England reached World Cup semis yet midfielder did not play a minute. But he is key to Manchester United in derby
It was a sight the England press pack became increasingly used to seeing after the team’s World Cup matches over the summer. Kobbie Mainoo was invariably the first to leave the dressing room, walk through the mixed zone – eyes dead ahead, features impassive – and board the bus.
It was as if he could not get out of the stadiums quick enough and the further England progressed the more pronounced it started to feel. There was a real gap between Mainoo and the next England player to depart the stadium in the knockout rounds. The Manchester United midfielder is inscrutable, even in the heat of battle. It is part of his enviably unflappable temperament. It was no great leap to imagine what lay behind the mask – tremendous frustration as Thomas Tuchel kept on leaving him out.
Continue reading...
Patric was in New York toen de torens instortten. Jaap zag de aanslag met eigen ogen. Catherine zag hoe vliegtuigen zich in de Twin Towers boorden. Bloemist Mikey ontsnapte aan de dood. Edward miste op een paar seconden een lift. Max stond tussen de tranen in New York. Louise overleefde de aanslagen van 11 september. De vader van Caitlin kwam om het leven. Brianna maakte als kind de aanslagen mee. Greg overleefde 9/11 en werkt nu weer op dezelfde plek. Al die verhalen! En toen vond Trouw het allergrootste slachtoffer van 9/11. Abdelkader Benali. "Benali noemt de herinnering aan 9/11 traumatisch, een ‘doos van Pandora’ die zich elk jaar weer opent. Hij praat er met zijn dochters van zes en tien liever nog niet over, en ook zijn generatiegenoten mijden het. 'Ze zijn banen misgelopen, beledigd, bespuugd, door 9/11, doordat ze een islamitische naam als Jihad, Osama of Mohammed dragen. Zij willen niet aan die gebeurtenissen herinnerd worden'." Niet de oorlogsverklaring van radicale moslims aan het vrije westen, maar de nasleep, och jongens de nasleep. En die akelige PIM FORTUYN! Heel erg was het allemaal, voor Abdelkader Benali. Gelukkig is het morgen weer morgen. 12 september.