Niet iedereen is gemaakt voor het Kamerlidmaatschap. En als de talentontwikkeling van een politieke partij niet op orde is, glippen er soms types tussendoor die niets in de Nationale Vergaderzalen te zoeken hebben. Recent waren dat de onvoldoende doorgelichte CV-vervalser Nathalie van Berkel (D66), de opportunistische Rosanne 'Ik-stap-op-hoi-ik-ben-er-weer-weer' Hertzberger (NSC) en één derde van de BBB-senaatsfractie. Maar de groene component van PvdAGroenLinks grossiert in dit soort gevallen.
Zo bleek Zihni Özdil volstrekt ongeschikt om in een fractie te opereren, ging het Kamerlidmaatschap van Kauthar Bouchallikht van begin tot eind gepaard met controverses en heeft de als Kamerlid en 'nummer 2' volstrekt mislukte Esmah Lahlah afgelopen week dan eindelijk de uitweg gevonden waar ze al tijdens haar eerste termijn naar op zoek was.
In al deze gevallen was Jesse Klaver politiek leider.
Maar eerst Lahlah. Dat ze niet één maar twee keer op de tweede plek van de kieslijst stond, valt ook de partij aan te rekenen. In haar eerste termijn blonk ze al niet uit als Kamerlid en dan wéér die hoge plaats toegekend krijgen, riekt naar een hoofddoek-omdat-het-moet-plek.
Dat de onderwijl in het geniep driftig in Tilburg en Delft solliciterende Lahlah daarin meeging, is laaghartig. Haar vertrek nu ondergraaft niet alleen het toch al zo lage vertrouwen in de politiek, maar is ook een slag in het gezicht van haar eigen stemmers (gehalveerd ten opzichte van 2023 maar nog steeds ruim 113.000 voorkeursstemmen) en de rest van de PvdAGroenLinks-achterban.
Daarbij: niemand houdt van valsspelers. Zelfs niet in Amsterdam. Bovendien is het nog maar de vraag of Lahlah de hardvochtige politieke omgangsvormen in de Stopera gaat trekken. Clowntown is toch iets anders dan het brave Tilburg of Delft. Dan kan Amsterdam net zoals Den Haag zomaar een tussenstation blijken.
Jesse Klaver dan. Het zijn historische dagen voor PvdAGroenLinks. Als alles meezit mag de fractie in de Tweede Kamer zich vanaf dinsdagmiddag Progressief Nederland (PRO) noemen. Volgende week zaterdag is het oprichtingscongres in Den Bosch.
Maar als leider komt Klaver niet goed uit de Lahlah-affaire. "Ze blijft deze hele periode bij ons in Den Haag", blufte hij nog in november nadat haar tweede sollicitatie, deze keer in Delft was uitgelekt. Klaver heeft blijkbaar niet goed doorgevraagd bij zijn fractiegenote. Of Lahlah heeft zijn gezag (net zoals bij Timmermans) gewoon nooit erkend. Nog een optie: Klaver heeft haar gewoonweg niet weten te overtuigen in de fractie te blijven. Waarschijnlijk is het alle drie. Hoe dan ook: geen florissante start voor de eerste leider van de nieuwe partij.
Dat zal potentiële uitdagers uit het PvdA-kamp als Marjolein Moorman – die op verkiezingsavond toen Timmermans de handdoek in de ring gooide al op het punt stond om het leiderschap op te eisen – en Habtamu de Hoop – in Timmermans' tijd al niet te beroerd om aan stoelpoten te zagen – hierboven op de foto ook niet zijn ontgaan.
Dat is slecht nieuws voor Jesse Klaver, maar goed nieuws voor de (toch al wat huiverige) PvdA-bloedgroep van het fusievehikel.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2019/10/trujilo5bij3.png)
