After the 2016 referendum, panellists from other EU countries responded in the Guardian. Ten years on, we’ve gone back to them

• Read more from the Brexit Vote: 10 Years On series

Continue reading...

I believe that chatbots have no place in a decent society, and am repelled by the topic of AI in general. But could I be seduced?

I received a text message from my editor: “Um, is it unethical to ask you to get an AI bf?? You can prob say no.”

Resentment. Contempt! Sorrow. Unease. I love text messaging. I have text message exchanges with, let’s say, 15 people a day. If you want me to do something, you should ask via text message. My editor knows this. She also knows, though it’s more complicated, that I love boyfriends. An AI boyfriend is a boyfriend who always, only texts back, immediately.

I find it hard to express my emotions openly. (No.)

I thrive to develop healthier, more trusting relationships. (Yes, though I prefer to use “thrive” correctly.)

I want a partner who supports my life aspirations. (Crossbow?)

I worry about being judged for what I want in a relationship. (Yes.)

Continue reading...

The country’s biggest tree – named Heaven Sword of the Da’an River – is a carbon-storing behemoth hosting whole neighbourhoods of wildlife. But this and other giant trees are under threat

The higher you climb up the gigantic, millennia-old trees of Taiwan’s forests, the more layers of habitat and life emerge. On the forest floor, ferns thrive in the moist shade. Flying squirrels and owls sleep inside the hollow tree trunks. Yellow bell-shaped rhododendron flowers spring from the lower tree canopy. Higher still, dense lichen spread. Up in cloud-drenched branches, a rare, hardy orchid, Bulbophyllum ciliisepalum, can be spotted.

“In one tree, every species has their preferred location,” says Dr Rebecca Hsu, assistant researcher at the Taiwan Forestry Research Institute. “Every metre the temperature, the wind, the sun, the light is different.”

Continue reading...

UTRECHT (ANP) - Steeds meer huishoudens in Nederland komen moeilijk rond. Dat meldt voorlichtingsinstituut Nibud na onderzoek onder ruim 2500 Nederlanders. Ook maken steeds meer mensen zich vrijwel altijd zorgen over hun financiële situatie.

Het Nibud ziet, na een geleidelijke verbetering van de financiële situatie van huishoudens in de afgelopen jaren, in 2026 een duidelijke verslechtering. Het aandeel huishoudens dat moeilijk rondkomt, steeg van afgerond 32 procent in 2024 naar 38 procent nu. Onder jongvolwassenen, van 18 tot en met 30 jaar, was dat aandeel 40 procent, maar dat is gegroeid naar 54 procent.

Ten opzichte van 2024 maken meer mensen zich dan ook zorgen over hun financiële situatie; toen was dat 27 procent en nu 33 procent. Een kwart van de huishoudens geeft aan dit jaar rekeningen niet te kunnen betalen. Daaraan draagt bij dat veel huishoudens een relatief lage buffer hebben. Bijna een derde van de huishoudens heeft 2500 euro of minder op zijn spaarrekening. Een kwart heeft zelfs minder dan 1000 euro. "Daar kun je niet veel klappen mee opvangen", zegt Nibud-directeur Mattias Gijsbertsen.

Jongvolwassenen

Volgens de onderzoekers hebben vooral jongvolwassenen een kleine of geen buffer. Ook huurders, mensen met een laag of wisselend inkomen en mensen met een uitkering hebben relatief weinig spaargeld.

Over de toekomst zijn de meeste huishoudens wel positief. Zo verwacht meer dan de helft van de huishoudens zeker te zijn de komende twaalf maanden te kunnen rondkomen. Nog eens 35 procent verwacht dat dat waarschijnlijk het geval is. Voor 7 procent van de huishoudens wordt het een moeilijk jaar. Zij verwachten (waarschijnlijk) niet rond te komen.

Onderzoekers stellen op basis nieuw, grootschalig onderzoek dat er geen niveau van alcoholgebruik is waarbij de gezondheidsrisico’s echt nul zijn – zelfs het ‘onschuldige’ dagelijkse glaasje telt mee richting een hoger sterfterisico. Volgens de auteurs moeten richtlijnen die nog uitgaan van twee glazen per dag voor mannen definitief de prullenbak in.

Wat het onderzoek laat zien

Het zogeheten Alcohol Intake and Health Study, gepubliceerd in het Journal of Studies on Alcohol and Drugs, bouwt een risicomodel op basis van Amerikaanse sterftecijfers, bevolkingsdata en ziektebelasting voor meer dan 200 aandoeningen die aantoonbaar met alcohol samenhangen. Daarbij worden drinkers vergeleken met mensen die nooit alcohol hebben genuttigd, om vertekening door voormalige probleemdrinkers te vermijden. De studie werd in opdracht van een federaal interagency-comité uitgevoerd om de Amerikaanse voedingsrichtlijnen voor alcoholgebruik te herzien.

De uitkomst is weinig geruststellend voor wie op “matig drinken” vertrouwt. Mannen die 14 glazen per week drinken – het oude bovengrensadvies – hebben ongeveer 1 op 25 kans om in hun leven te overlijden aan een door alcohol veroorzaakte ziekte of aandoening. Al vanaf circa 6,5 à 7 drankjes per week overschrijdt het levenslange overlijdensrisico de drempel van 1 op 1.000, en boven 8,5 drankjes per week schiet dat op naar meer dan 1 op 100

Vrouwen, jongeren en binge drinking

Vrouwen blijken kwetsbaarder voor leverschade: bij 14 drankjes per week is hun risico op leverziekten meer dan dubbel zo hoog als dat van mannen, en bij 21 drankjes is het bijna verdrievoudigd. Jongvolwassenen onder de 40 hebben geen enkel gezondheidsvoordeel van alcohol; bij hen domineren verkeersongelukken, geweld en zelfdoding als alcoholgerelateerde doodsoorzaken. Binge drinken jaagt de risico’s verder op: elke stijging van het bloedalcoholgehalte met 0,02 (ongeveer één extra drankje) verhoogt de kans op een dodelijk auto-ongeluk met zo’n 74 procent, en bij zware dronkenschap loopt die kans tientallen keren hoger op dan bij nuchter rijden.

Op basis van deze cijfers adviseren de onderzoekers de richtlijn te versimpelen: maximaal één standaardglas per dag, voor zowel mannen als vrouwen. De comfortabele gedachte dat “een beetje alcohol gezond is” lijkt daarmee definitief verleden tijd – de vraag is alleen hoeveel glazen we daarvoor overhebben.

Als de salarissen van piloten in het nieuws komen, vliegen de bedragen al snel richting de top van de inkomenspiramide. In de media duiken voorbeelden op van KLM-gezagvoerders die aan de bovenkant van de schaal richting 338.000 euro per jaar gaan, terwijl cabinepersoneel in een heel andere salariswereld zit

Dat maakt de vraag relevant wat de mensen in de cabine eigenlijk verdienen bij KLM, Transavia en EasyJet. Openbare berichtgeving laat zien dat de luchtvaartsector vaak sterk wordt beoordeeld op hiërarchie, status en zichtbare inkomensverschillen, wat dit onderwerp aantrekkelijk maakt voor een breed publiek.

Wat verdient cabinepersoneel?

Cabinepersoneel verdient doorgaans een basissalaris met daarbovenop toeslagen voor onregelmatige diensten, overnachtingen en operationele inzet. Bij netwerkmaatschappijen ligt het niveau meestal hoger dan bij prijsvechters, terwijl de kloof met piloten in alle gevallen fors blijft.

De bedragen hieronder zijn indicatieve bandbreedtes, gebaseerd op openbare berichtgeving en gangbare inschattingen per functieniveau. Ze zijn bedoeld als journalistieke orde van grootte, omdat feitelijke inkomsten per medewerker verschillen door dienstjaren, rooster, toesteltype, standplaats en toeslagen

De tabel laat zien dat cabinepersoneel meestal uitkomt op een inkomen rond modaal tot iets daarboven, terwijl piloten al vroeg in hun loopbaan ver boven dat niveau kunnen uitkomen. Vooral bij KLM kan het verschil tussen een junior medewerker in de cabine en een gezagvoerder aan de top van de schaal oplopen tot enkele tonnen per jaar.

KLM: grootste kloof zichtbaar

Bij KLM is de loonladder het steilst. Een cabin attendant of purser verdient daar een degelijk middeninkomen, maar een gezagvoerder op intercontinentale vluchten kan doorgroeien naar een bedrag dat vele malen hoger ligt dan dat van de collega’s in de cabine.

Juist daarom trekt KLM in dit soort verhalen veel aandacht: het merk is bekend, de salarissen zijn hoog en de tegenstelling tussen zichtbare service en onzichtbare topinkomens is scherp. Die combinatie van status, nieuwsgierigheid en vermeende ongelijkheid blijkt online vaak goed te werken.

ransavia en EasyJet: lager niveau, zelfde patroon

Bij Transavia en EasyJet liggen de salarissen over de hele linie lager, wat past bij het low-costmodel en de scherpere kostenstructuur. Toch verandert dat weinig aan het basispatroon: ook daar verdienen piloten veel meer dan cabinepersoneel, ondanks de operationele druk en veiligheidsverantwoordelijkheid van de crew in de cabine.

Voor jonge werknemers is cabinewerk vaak aantrekkelijk door reizen, flexibiliteit en internationale dynamiek. Financieel blijft het echter meestal een middeninkomen, terwijl de cockpitfuncties doorgroeien naar salarissen die daar ver bovenuit steken.

Waarom die kloof zo groot is

Luchtvaartmaatschappijen wijzen op drie klassieke verklaringen voor het verschil. De verantwoordelijkheid van piloten is groter, de opleiding duurt langer en de arbeidsmarkt voor ervaren cockpitpersoneel is krapper dan die voor cabinefuncties

Tegelijk wijzen vakbonden en personeel geregeld op de hoge werkdruk in de cabine, zeker bij vertragingen, volle toestellen en medische incidenten. Daardoor blijft het debat over beloning niet alleen een technisch cao-verhaal, maar ook een bredere discussie over waardering, zichtbaarheid en ongelijkheid op de werkvloer.

De twaalfde speeldag van het WK werd gedomineerd door het noodweer dat delen van de Verenigde Staten teisterde.

De schietpartij vond plaats in een wijk waar veel Joodse inwoners wonen. Onder de doden zijn een politieagent, de dader en een lid van de Joodse gemeenschap. Over het motief van de verdachte is nog weinig bekend. De politie heeft niet gezegd of het om een antisemitische aanval ging.

Uit onderzoek van NRC blijkt dat het Israëlische leger in drie maanden tijd zeker dertig keer meervoudige aanvallen uitvoerde op medisch personeel in Libanon. „Nederland kan zich niet positioneren als hoeder van internationaal recht als wij een bondgenoot hiermee laten wegkomen.”

Eurosceptici wisten het zeker: na de Brexit zou een frexit volgen, en een nexit, enzovoort. Maar tien jaar na dato is de Brexit een fiasco gebleken en is het stil geworden rond al die andere exits. Tegelijkertijd wisselden rechts-radicalen van koers, om zo de EU van binnenuit te veranderen.