Thomas Hawk posted a photo:
The Guardian’s picture editors select photographs from around the world
Continue reading...As the colder nights draw in, I’m craving elevated classics that remind me of childhood. It’s all about fish fingers, pies, sausages and eggs – and chips with everything
• Sign up here for our weekly food newsletter, Feast
Last weekend, my family congregated at a restaurant in Edinburgh to celebrate my parents’ diamond wedding anniversary. Good though the meal was, the farewell lunch my mum prepared the next day sparked more in the way of fond reminiscence. With her retro feast of chicken kiev, oven chips and peas, we could almost have been back around our kitchen table 30 years ago (in those days, though, my mum would never have allowed the younger generation to add ketchup).
It’s also the kind of meal that feels apt for the change of season, for the first weeks back at school or work, when everyone’s finding their feet and wants something easy and familiar. Thomasina Miers’ fish fingers and mushy peas fit the bill, too, as does Rowley Leigh’s fish pie and Tim Hayward’s nan’s corned beef, with yet more chips and peas. If all that’s too much of a good thing, my own corned beef hash might appeal instead? For a more specifically Scottish take on that combination, I love Colman Andrews’ idea of adding black pudding to classic mince and tatties (Rachel Roddy’s hearty cheese and chip omelette, meanwhile, would have been brilliant if we’d actually had any chips left over – time may move on, but teenagers don’t change).
Continue reading...
Academics at the University of Sydney's Sydney Games and Play Lab have developed Ludolio, a platform that provides licensed access to commercial games for students via the students' own single sign-on, similar to other academic libraries. The platform has started its rollout to universities in Australia and worldwide.
Je zegt niets verkeerd, je toont belangstelling, je bent op tijd — en tóch blijft een gesprek koel aanvoelen. Het ligt zelden aan je uiterlijk, je humor of je baan. Het gaat vaker om vier kleine gewoontes, en juist de gewoontes die je met de beste bedoelingen inzet richten de meeste schade aan.
Bescheiden opscheppen werkt tegen je
De klassieker is de klacht met een compliment erin verstopt: "Ik ben bekaf, drie aanbiedingen in één week." Uit negen studies, waaronder een dagboekstudie van een week en een veldexperiment, blijkt dat die verpakking averechts werkt. Mensen vinden je er minder aardig én minder competent door, ze zijn minder bereid je te helpen en gaan minder gemakkelijk met geld over de brug. De reden: het komt over als onoprecht. Opscheppen met een klacht eromheen doet het zelfs slechter dan alleen maar klagen.
Bescheiden opscheppen levert de winst van geen van beide strategieën op.
De telefoon op tafel kost meer dan je denkt
In een veldexperiment gingen zo'n 300 mensen uit eten met vrienden of familie. Wie de telefoon op tafel liet liggen, vond het diner minder leuk en voelde zich sneller afgeleid van het gezelschap. Bij partners is het beeld nog consistenter: over 52 onderzoeken onder bijna twintigduizend deelnemers gaat het wegkijken naar het scherm samen met minder relatietevredenheid, minder intimiteit en meer ruzie. Dat is een verband, geen bewijs van oorzaak — maar de richting is opvallend eenduidig.
Je vertelt te veel en vraagt te weinig
In gesprekken tussen twee mensen worden zij die meer vragen stellen — vooral vervolgvragen — betrouwbaar aardiger gevonden. Ze komen responsiever over: ze luisteren, begrijpen en bevestigen. Bij speeddaten leverde een hoger aantal vervolgvragen zelfs meetbaar meer tweede afspraken op. De pijnlijke kant: mensen verwachten dit effect niet en denken dat vragen stellen hen juist minder interessant maakt.
Wie doorvraagt wordt aardiger gevonden — en vrijwel niemand verwacht dat.
Onberispelijkheid houdt mensen op afstand
Een klassiek experiment uit 1966 liet zien dat een uitzonderlijk goed presterende kandidaat sympathieker werd nadat hij koffie over zich heen morste. Bij een gemiddeld presterende kandidaat werkte precies dezelfde blunder juist negatief. Het onderzoek was klein en oud, dus houd het bij de vuistregel: een zichtbaar menselijke oneffenheid helpt alleen als je vakwerk daarnaast klopt.
En dit is níet jouw schuld
Na een gesprek onderschatten mensen systematisch hoe aardig hun gesprekspartner hen vond. Dat gevoel dat het niet klikte, zegt dus vooral iets over jouw meetlat. Hetzelfde geldt voor kwetsbaarheid: iets toegeven, om hulp vragen of een onzekerheid benoemen wordt door de ander doorgaans positiever beoordeeld dan door jezelf.
Wat je morgen kunt doen
- Vervang elke bescheiden opschepper door een gewone mededeling, of zeg niets.
- Leg de telefoon uit het zicht, niet met het scherm naar beneden op tafel.
- Stel bij elk antwoord één vervolgvraag voordat je zelf iets vertelt.
- Ga niet uit van een mislukt gesprek: je maakt vermoedelijk meer indruk dan je merkt.
Meer weten?
- Waarom we valse bescheidenheid zo bloedirritant vinden (LINDA)
- Studie wijst uit: smartphone op eettafel slecht idee (Metro)
- De 'liking gap': waarom anderen je leuker vinden dan je denkt (Psychologie.nl)
