A separate attack on the Belgorod region in western Russia left at least one civilian dead, local authorities said.
A separate attack on the Belgorod region in western Russia left at least one civilian dead, local authorities said.
A separate attack on the Belgorod region in western Russia left at least one civilian dead, local authorities said.
The story of a lifelong friendship between two art-world mavericks from the working-class midwest is disappointingly pious
Dave Eggers, the author of more than a dozen novels as well as a steady stream of children’s and nonfiction books, grew up wanting to be an artist.As a child he took lessons with a Japanese watercolourist, studied painting at college, worked as a magazine cartoonist and illustrator, even curated a New York show entitled Lots of Things Like This featuring pieces by Jean-Michel Basquiat and Marcel Duchamp. He is soon to open a project in San Francisco that he has been hatching for a decade – Art + Water, an amalgam of art school, affordable studios, exhibition galleries and local gathering point.
Cricket Dibb, the cloyingly named hero of Contrapposto, would love a place like Art + Water. He’s 10 years old, a working-class midwestern kid who passes raccoons and broken tractors on his way to school. His stepfather, Robert, thinks nothing of beating his mother, calling her “a gimpy whore”, stealing any money she’s saved. Cricket hates him, not least on aesthetic grounds – “his ugly gold watch, his mouth full of black fillings, his bony bald head, his pockmarked face, his tiny black eyes”. Cricket’s life is erratic, his future unpromising. His grandfather, though, spots him drawing: “You can produce beauty there in your notebooks, from scratch. And harmony. Chaos outside, order on your paper.”
Continue reading...In de politiek geldt voor links en rechts een verschillende boekhouding. Extreemrechts kan jarenlang de toon zetten, de thema’s leveren, de taal verharden en de grens van het betamelijke verplaatsen, zonder dat rechts als geheel daar automatisch voor wordt afgerekend. Extreemlinks hoeft maar in de buurt van een debat te verschijnen en heel links mag uitleggen dat betaalbare huren geen opmaat zijn naar de goelag.
Onderzoek naar verkiezingen laat zien dat extreme kandidaten wel degelijk stemmen kosten. In Amerikaanse verkiezingen verliezen extreme kandidaten van beide partijen aantoonbaar electorale steun. Wie zelf als extremist op het stembiljet staat, betaalt vaak een prijs.
Alleen werkt extreemrechts meestal subtieler. Het hoeft niet altijd te winnen om effectief te zijn. Het hoeft vooral de agenda te bepalen. Onderzoek naar Duitsland laat zien dat radicaal-rechtse partijen steeds meer invloed kregen op de communicatie van gevestigde partijen, vooral rond migratie, islam en integratie. Ander Europees onderzoek laat zien dat het overnemen van anti-immigratiestandpunten radicaal-rechts zelden verzwakt. Het origineel blijft aantrekkelijker dan de imitatie.
Voor rechts is extreemrechts daardoor tegelijk concurrent en leverancier. Het levert thema’s, woorden en vijandbeelden. Mainstream-rechts vertaalt die vervolgens naar “zorgen serieus nemen”, “grenzen bewaken” en “realistisch beleid”. De smerige formulering verdwijnt, het frame blijft staan.
Links heeft die luxe nauwelijks. Extreemlinkse standpunten worden veel sneller besmettingsmateriaal. Een activistische leus, een ongelukkige demonstratie, een radicaal citaat, en de sociaaldemocraat mag uitleggen dat hij bezig is met woningbouw en lonen, niet met het afschaffen van Nederland.
Ook media-aandacht helpt die scheefgroei. Radicaal-rechts krijgt veel zichtbaarheid en levert zo het onderwerp waar de rest op reageert. Links wordt sneller gedwongen tot afstand nemen, nuanceren en corrigeren. Rechts schuift op. Links verdedigt zich.
Zo ontstaat een politieke ongelijkheid die veel dieper gaat dan kiezersvoorkeuren. Extreemrechts wordt door rechts geregeld omgezet in beleidstaal. Extreemlinks wordt door rechts gebruikt om links als geheel verdacht te maken. Aan de ene kant wordt gif verdund tot realisme, aan de andere kant wordt elk spoortje radicaliteit behandeld als besmettingsgevaar.
Lees meer berichten op Sargasso
wing of kaz has added a photo to the pool:
福岡県田川市、三井寺（平等寺） / Mitsui-ji (Byōdō-ji), Tagawa City, Fukuoka Prefecture
OPINION It is too early to call peak 2026, but if we allow midterms, it's hard to beat Caveman. Caveman is a Claude Code skill that strips away non-essential linguistic components of the AI's output, making it communicate in a parody of a coding Neanderthal. Yes, this is a good way to use the products of an industry expected to spend a trillion dollars on capex this year. Ug fix API. Hyperscalers issue debt. Token minimization has been a set of techniques of interest for a while, something that's good to know yet a lot of faff if nobody's counting the cost. Well, they're counting it now, and Caveman is merely the latest and most surreal consequence. There are parallels with the changing importance of data compression in storage and transmission as the cost, capabilities, and demands on disks, networks, and memory evolved, and we should expect minimization to rapidly evolve to ease the expense of AI. It's a good indicator that in the area where LLMs have the most demonstrable effects on efficiency, in the production of hard, usable code, they cost too much, which has come as an unpleasant surprise to bean counters who had been told that AI = profit. The question of when that equation stops working for investors is one that's becoming increasingly bothersome, with the Bank for International Settlements noting that the capex carnival looks a lot like the history of canals, railways, and electrification, where new technologies encouraged Himalayan investments but produced only flatlands of profit. Oh, and global economic convulsions. The BIS is the bankers' bankers' banker, but we've had enough of experts, right? Unhelpfully, the structural failings of the hyperscaler AI economy will only be obvious in retrospect. There are just so many candidates. Will it be supply constraints of chips and power that quench promised growth? How about huge frontier model testing and training costs for products that go obsolete in months? Should they focus on consumers, enterprises, or some mixture of the two? There are a lot more, like how ready enterprises will be to make rapidly morphing AI integral to lines of business, as this study of OpenAI's financials entertainingly demonstrates. It came to no conclusions, not least because the work was completed just before OpenClaw made everyone aware that agents are a whole new world of tokens-a-gogo. And these guys are optimists. AI is not merely eating all the money; it is using that money to compete with everything else in tech for energy, components, datacenter utilization, attention, and resources within the hyperscalers that already provide so much essential infrastructure, among other grim side effects. This has pushed an annual inflation rate of 300-400 percent into the memory supply chain, damaging OEM economics in an already sticky market. Refresh cycles will slow, and important developments that may help AI adoption, such as on-prem and hybrid models, will become less attractive. There is no sign of an end to the competition for resources, nor how far into other industries the voracious appetite of AI will extend. Fans of Douglas Adams can be forgiven for becoming uneasy here. This is reminiscent of his economic theory of the Shoe Event Horizon, where a society becomes so fixated on new shoes that it becomes increasingly difficult to start any new retailer that isn't a shoe shop. At the Shoe Event Horizon, there is nothing but shoe shops, civilization collapses, and everyone evolves into birds to avoid even thinking about feet. Elon Musk is a big Adams fan. We cannot exclude the possibility that he sees this as an attractive macroeconomic theory, alongside the neurotic AIs and intergalactic levels of corruption. That may be infinitely improbable. What is not merely probable but demonstrable is that a new and poorly understood technology is having huge global economic effects while becoming increasingly desperate to generate cash – not to become profitable overall, but to demonstrate to investors that once the mad capex era is over, a sustainable and unassailable profit machine will remain. This is what matters most to keep the monster alive until it learns to feed. It has led to the tokenpocalypse and the reassessment by enterprises of what today’s models are actually worth, and the realization among AI companies that revenue is not as elastic as they assumed. Which is why the world's most advanced and out-of-control technology is under threat from a caveman. Douglas Adams may have died 25 years ago, but he's still writing the script. ®
Social
Een tip die we niet lichtzinnig geven: ga niet naar Zuid-Frankrijk; niet voor business en zeker niet voor pleasure. U zult zich daar namelijk lelijk verbranden (geen pleasuretje), en geen zonnebrand die u daar tegen beschermt en geen aftersun die dan nog verkoeling biedt. Heeft er allemaal mee te maken dat Zuid-Frankrijk nogal flink in de fik staat. In het departement Pyrénées-Orientales in Zuidoost-Frankrijk zijn zondagavond 10.000 mensen geëvacueerd vanwege bosbranden, Fransen wordt gevraagd niet de weg op te gaan om hulpdiensten alle ruimte te geven - zo erg is het gesteld. Het is derhalve sterk aan te raden alsook handig dat u zich daar niet bij voegt. Kijk, we snappen dat u Nederlander bent en uit principe alle adviezen in de wind slaat. Bovendien bent u massaal francofiel door Matthijs van Nieuwkerk en Rob Kemps (geef toe). U hoeft dus niet te luisteren naar ons vurig betoog. Maar als u straks de kofferbak heeft ingeruimd, nog een blik werpt op dat lieve snoetje van dochterlief en toch begint te twijfelen, bedenk dan dat er ook geweldige tiny houses vrij zijn op de wolvenrijke Veluwe. Het zal uw leven maar redden!
Code Oranje aan de hemel
Social