Je hebt foto's weggegooid, video's verwijderd, apps opgeruimd en toch meldt je telefoon nog steeds dat de opslag bijna vol zit. Erg frustrerend, wat kun je daaraan doen? Het antwoord zit 'm in iets waar de meeste Android-gebruikers geen idee van hebben: je toestel heeft namelijk meerdere prullenbakken.

Waarom 'verwijderen' niet hetzelfde is als 'weg'

Op een computer weet iedereen dat je de prullenbak op je bureaublad nog even handmatig moet legen voordat een bestand echt verdwijnt. Op je telefoon gaan de meeste mensen ervan uit dat verwijderen ook meteen betekent dat de ruimte vrijkomt. Dat klopt niet. Android werkt alleen niet met één centrale prullenbak zoals op de pc: bijna elke app houdt zijn eigen tijdelijke opslagmap bij. Het gevolg is dat overal op je toestel verborgen bestanden liggen die stilletjes gigabytes aan ruimte bezet houden, zonder dat je dat ergens in één overzicht ziet.

Zo maak je in een paar minuten ruimte vrij

1. Check je bestandsbeheerder

Open de app die op jouw toestel "Mijn bestanden" of "Files" heet en scroll naar beneden tot je de prullenbak-optie ziet. Hier staan alle documenten en downloads die nog op de achtergrond ruimte innemen. Eén druk op 'alles verwijderen' en die ruimte komt direct vrij. Kom je er niet uit in de menu's van jouw specifieke telefoon? Google heeft op zijn officiële Android-ondersteuningspagina een handleiding staan voor de 'Files by Google'-app, waarmee je de diepere prullenbak van je toestel kunt leegmaken.

2. Ruim je foto's- en video's-prullenbak op

Dit is de grootste boosdoener. Wis je een foto in Google Foto's of de Samsung Galerij, dan verdwijnt die niet meteen: hij blijft doorgaans dertig tot zestig dagen bewaard, voor het geval je van gedachten verandert. Ga naar de bibliotheek in je Foto's- of Galerij-app, open de prullenbak en leeg die handmatig om de ruimte direct terug te winnen.

3. Vergeet je cloudopslag niet

Ook apps als Google Drive en OneDrive werken met een eigen prullenbak. Bestanden die je daaruit weggooit, tellen gewoon door voor je opslaglimiet totdat je ook daar handmatig de prullenbak leegt. Pas dan is de data echt verdwenen.

Met deze drie stappen maak je in een paar minuten ruimte vrij die je anders nooit had teruggezien. Handig om te onthouden: elke keer dat je iets verwijdert op je telefoon, is de klus dus eigenlijk pas half af.

OOSTRUM (ANP) - Rook van de brand die woedt in natuurgebied Boschhuizerbergen in Limburg is in meerdere provincies te ruiken. Vanuit onder meer Friesland, Overijssel en Gelderland komen meldingen van een brandlucht, melden verschillende veiligheidsregio's. De wind waait momenteel vanuit het zuiden waardoor de rook richting het noorden trekt.

Bij de brandweer in Friesland komen "veel meldingen" van mensen die buiten een brandlucht ruiken. De meldkamer is bereikbaar, maar een melding maken is niet nodig, aldus de brandweer op X.

De veiligheidsregio Gelderland-Zuid maakte eerder al melding van "een sterke brandlucht" in de gemeenten Nijmegen, Heumen en Berg en Dal. Ook in Arnhem en omgeving is de brand inmiddels te ruiken.

Omdat de rook over een grote afstand verspreid is, is deze verdund. Mensen die toch last hebben van de geur doen er goed aan ramen en deuren gesloten te houden en ventilatiesystemen tijdelijk uit te zetten.

​Het is met pijn enorm veel pijn in het hart, zegt Janneke (58) uit Didam, maar er zit weinig anders op. Janneke kiest voor een andere cardioloog.

“Ik kan wel zeggen dat mijn hart gebroken is”, zegt een zichtbaar aangeslagen Janneke. “En dan is de keuze snel gemaakt natuurlijk. Het doet ontzettend veel pijn.”

Janneke heeft afscheid genomen van haar vorige cardioloog, dokter Olyslager. Een beladen moment, zegt Janneke. “Voor hem is dit ook niet leuk natuurlijk. Het is een aardige vent, iemand met het hart op de juiste plek. Hij wel. Dus hij snapte ook wel weer dat het zo niet langer kon.”

Nee, ze zal dokter Olyslager niet snel vergeten. “Daarvoor is er te veel gebeurd. Mijn hart ligt in duizend stukken.”

​

&

Progressive Abdul El-Sayed leads in polls against centrist Haley Stevens as party looks to regain control of US Senate

The Democratic party faces a crucial test of its direction today as voters in the midwestern swing state of Michigan decide whether to nominate for US Senate a progressive candidate advocating for universal healthcare or an-establishment-backed moderate.

The state’s Democratic primary is the latest high-profile battle over the party’s future, as it seeks to chart a course back to power in Washington following Donald Trump’s victory in 2024.

Luis Carlos Rúa revealed himself to be Elefante blanco just three days before election for ‘his own safety’. Now he is tackling graft from senate floor

When 102 senators were sworn in for Colombia’s latest parliamentary session, they included 32 women, 69 men – and one cartoon elephant.

He had some difficulty making his way down the narrow central aisle of Congress’s ceremonial chamber, weaving past fellow senators in sharply tailored suits and dresses, before taking the oath in his pot-bellied white plush costume.

Summer is not what it once was. We have been robbed of one of life’s great joys

Far beyond the fires raging across Europe and North America, the smoke, dangerous to breathe, hangs in the air, dimming the view, changing the very color of sunlight into something grimly unsettling.

An estimated 20,000 are said to have died in the extreme heat in Europe earlier this year, and heat is climate change’s quiet killer, compared to the dramatic violence of death by fire or flood. In eastern Washington, 600 homes have just burned down, and in both Europe and North America, firefighters have died in the effort to contain the climate-fueled firestorms.

An upper-class Englishwoman falls in love with a worker on her uncle’s sugar plantation in this insipid adaptation of Romesh Gunesekera’s novel

Here is a tale of love across the divide, based on a novel by Booker nominee Romesh Gunesekera. Set in 1925, it revolves around 17-year-old Lucy (Ellie Bamber), a beautiful young upper-class Englishwoman sent to live on her uncle’s sugar plantation in colonial Mauritius. There she meets Krishna (Mehdi Dehbi), a local man of Indian heritage employed by her uncle in the fields. In a Mr Darcy-style moment early on, Lucy spies Krishna stripped to the waist and splashing about in a waterfall. But Prisoners of Paradise is a chaste and idealistic drama, and even this moment is filmed in a damp, unerotic way, as if a bit of phwoar would sully Lucy and Krishna’s noble hearts.

Lucy has arrived at Ambleside, the plantation house owned by her uncle George (Rupert Penry-Jones) after the death of her mother. Mauritius’s economy was built on the labour of African slaves and later indentured workers from India. It’s now nearly a century after the abolition of slavery, but uncle George has not removed the torture instruments from his garden, where shackles still hang from a post. He also clings to abhorrent beliefs about racial superiority. Lucy is appalled by his views, and shocked by the casual racism in his circle. When she falls for Krishna, they begin to meet in secret.

The animal was no bigger than a pug and, when you scratched it, lay on its side and snorted with joy. Who could ask for more?

I went to a market recently in the Cévennes, in southern France. It was piled high with things that in principle I’m interested in, but wouldn’t want to own – giant Victorian scissors, tomatoes in the shape of a heart, 70s airline trays, carafe after carafe for the distribution of Ricard, art deco atomisers and vintage cycling tops.

It wasn’t purpose-built entertainment for the wide array of family preferences. My brother has an attention span – he can lose an hour talking about a cheese cloche and he doesn’t even speak French – and I do not. My sister likes to amass giant volumes of fonts that may be ancient, but are also available on a computer; my brother-in-law does not. My niece likes to pick up every single thing and put it back down again; my other niece does not. We were reconciled to conducting most of the expedition solo, so I was already on my own when I walked in and met a pig.

Oei oei oei en tevens foei foei foei. De politie MAAKT ZICH ZORGEN over de toename van het aantal in beslag genomen gaspistolen, alarmpistolen en pepperspray. Dingen die hier verboden zijn maar die iedereen wel graag wil hebben, want een boef zelf flinke au doen is om onduidelijke redenen aantrekkelijker dan wachten tot oom agent u redt en dan nog eens 2 weken wachten tot het politiebureau tijd heeft voor uw aangifte. Nederlanders kopen over de grens massaal voor Duitsers vrij verkrijgbare wapens en dat is niet de bedoeling. Afgelopen jaar werden 5165 van zulke wapens in beslag genomen, bijna 27 procent meer dan een jaar eerder. In de eerste helft van 2026 werden bovendien al 851 Nederlanders betrapt met peppersprays en dat is heel zorgelijk ondanks dat het straks gewoon mag van minister Van Weel. Wij roepen het al langer: zelfverdedigingswapens, koop ze NIET.

Dit mag dus niet!

Thomas Hawk posted a photo: