A Fantasy of Future Taiwan in a Highly Advanced Technological Era

Airbus yesterday flew the latest variant of its A350 widebody jet from Australia to France, non-stop, on a route that saw it remain aloft for over 24 hours. The variant is called the A350-1000ULR, which stands for Ultra-Long Range. The plane earns its name thanks to its use of an additional rear center fuel tank that can carry 20,900 liters of fuel capacity. That tank gives the plane a range of almost 10,000 nautical miles, or 18,500km/11,500 miles. The launch customer for the plane is Australia’s largest airline, Qantas, which wants it so it can fly non-stop from to and from Europe, and to New York. Australia-Europe flights will take up to 22 hours, just two or three hours less than is possible to make the same journey with an intermediate stop. Qantas thinks there’s a market for the direct route and that passengers will pay a premium for the privilege of remaining in a carbon fiber tube for almost an entire day, instead of stopping to stretch their legs or buy some duty free en route. Airbus sent the first A350-1000ULR out of the factory and down the runway in June. Several test flights followed, culminating in a 19-hour Toulouse to Melbourne flight that spanned July 23 and 24. Qantas and Airbus went into PR overdrive after that flight, suggesting it was a decent proof of concept for direct Europe-Australia flights. That conveniently ignored the fact that a week earlier, one of Qantas’ A380s flew nonstop to Sydney from Dresden, Germany. Dresden is home to one of the few facilities capable of conducting major maintenance on the A380. When Qantas uses it, the airline sends its superjumbos home on a nonstop itinerary but without passengers. The A350-1000ULR carries hardware that simulates the presence of passengers, so is perhaps doing a bit more work than an empty A380. It’s harder to quibble about the return Melbourne-Toulouse flight, as it lasted 24 hours and 24 minutes, and saw the plane traverse 23,076 km. That’s a distance record for a commercial airliner. Flightradar24 has data about both flights, here. Qantas plans to buy a dozen of the long-legged Airbuses, and to use them for daily nonstop flights from Sydney to London and New York – starting in 2027. The carrier plans to pack the planes full of premium seating, with even economy class divided into three distinct offerings – premium economy, economy with extra legroom, and conventional economy, plus a zone dedicated to standing and stretching. The airline plans special menus, and cunning use of lighting, to make ultra long-haul travel less miserable. In 2015, your correspondent took what was then the world’s longest commercial flight, a seventeen-hour hop from Dallas to Sydney – and lived to tell the tale. I’ve crossed the Pacific about 20 times since and made it to Europe five or six times too. All that flying led me to devise techniques involving strategic use of over-the-counter sleeping pills and making sure I get outdoors to minimize jet lag – mostly with decent success. Yet a 22-hour flight seems daunting. Maybe I’ll get to try it one day. ®

(Dit is een verwijzing naar de Halo game-reeks, inclusief muziek)

Social

Nou, die duurde langer dan iedereen gedacht en korter dan iedereen gehoopt had. Dus daar gaan we maar weer! CENTCOM schreef gistermiddag dat Iran ineens een "gepoogde verrassingsaanval" met ballistische raketten uitvoerde op Amerikaanse basissen in het Midden-Oosten, later bleek dat om Jordanië te gaan. Vervolgens zag Amerika zich genoodzaakt terug te slaan, al koos het daarbij niet voor Iran zelf, maar voor een preventieve aanval tegen door Iran gesteunde milities in Irak. CENTCOM schreef vijf uur geleden: 

"Op 28 juli voerden het Amerikaanse Central Command en de Saoedische strijdkrachten precisieaanvallen uit in Irak tegen aan Iran gelieerde terroristen; zij handelden in opdracht van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) en hadden als doel Amerikaanse troepen en Saoedische energie-infrastructuur aan te vallen. Amerikaanse en Saoedische gevechtsvliegtuigen bestookten diverse logistieke locaties en wapenopslagplaatsen van terroristen in Oost-Irak. Dit was een krachtige reactie op meer dan dertig droneaanvallen die in de afgelopen 72 uur in opdracht van de IRGC waren uitgevoerd. De ongeoorloofde aanvallen op Amerikaanse troepen waren niet succesvol. Tussen februari en april 2026 vonden er meer dan 600 aanvalspogingen plaats door aan Iran gelieerde terroristische milities in Irak, gericht op Amerikaanse burgers en faciliteiten. De IRGC en de terroristische groeperingen die als hun gevolmachtigden optreden, moeten een einde maken aan deze aanvallen om verdere militaire reacties van de VS te voorkomen."

In ander nieuws was Netanyahu gisteren bij Trump op bezoek in het Witte Huis, en in tegenstelling tot voorgaande keren was er geen openbaar persmoment met draaiende camera's, we moeten het doen met een paar foto's en Trumps bijsluiter: "Prime Minister Bibi Netanyahu of Israel, along with myself and Representatives. Had a very good meeting! Obviously, many important subjects were discussed." Ook werd Netanyahu niet bij de voordeur ontvangen, maar kwam opnieuw zonder draaiende camera's binnen via de zijdeur. De lezing van dit lage profiel (zo zeg je dat in het Nederlands) lijkt te zijn dat zowel de VS als Israël van de perceptie af willen dat Israël Amerika steeds opnieuw de oorlog intrekt.

Onderstaand bijzonder beeld van Netanyahu en Zelensky op de begrafenis van Lindsey Graham, zeker gezien Oekraïne eergisteren een Iraans commercieel schip in de Kaspische Zee aanviel, en Iran vervolgens met vergelding tegen Oekraïne begon te overwegen. Afijn, wij maar weer eens live!

Fascinerende mimiek bij de twee Hebreeuwse krijgsheren op Lindsey Grahams begrafenis

Social

Bibi met Hegseth en Rubio

Social

Opmerkelijk: alleen foto's, geen persmoment met draaiende camera's

Social

Today, we look at a "representative comment" from Mark W. This particular comment appears on a function:

/// <summary>
/// Does something wonderful.
/// </summary>

Well, I'm glad it's wonderful, but are we talking "Christmas magic" wonderful? Or sarcastically droll "Oh, how wonderful for you." wonderful? Tone doesn't get conveyed in text very well, so you've really got to be precise with your wording if you want us to get it.

Mark writes:

This comment is not really a 'representative' line; it exists in an otherwise very well written 100k+ line codebase.

Maybe it's not representative of the codebase as a whole, but it clearly represents this section of the codebase wonderfully.

Een 19-jarige man is veroordeeld tot 40 dagen jeugddetentie voor het neersteken van een jongen in een buurtcentrum in Zwijndrecht. Dat gebeurde in september van het vorige jaar. Het slachtoffer, destijds 17, raakte zwaargewond.

Stel je voor: je boekt een riviercruise vanuit Duitsland naar Zwitserland, maar je belandt onverhoopt in Nederland. Het overkomt passagiers van riviercruises, die door de lage waterstand van de Rijn noodgedwongen een nieuwe reisplanning hebben waar onder andere Rotterdam op staat. "Ik vind het ook hier erg mooi", reageert de Duitse Ursula.

iain.davidson100 has added a photo to the pool:

An anonymous reader quotes a report from the Associated Press: A corporate fad of "tokenmaxxing" on artificial intelligence technology is hitting its limits as workplaces throwing AI at everything are seeing the costs rise without a similar spike in productivity. What started as tech industry-fueled springtime hype over squeezing as much AI-generated work as possible out of products like OpenAI's ChatGPT and Anthropic's Claude has shifted to a summertime backlash. [...] Just a few months ago, Silicon Valley executives were promoting high token consumption as a signal of high-performing employees. The stereotypical tokenmaxxer was staying up late -- perhaps ignoring their significant other -- while orchestrating an army of 24-hour AI agents performing work on their behalf. [...] The trend boosted revenue for leading AI large language model developers like Anthropic and OpenAI, but it fizzled as it became apparent it wasn't necessarily the best strategy for everyone else.

[...] Bain & Company management consultant Jue Wang said many of the big businesses her firm advises have been taking a closer look at returns on their AI investments. "The token cost for them has been doubling, almost every other month," she said. "Let's say $200 per developer per month. Multiply that by 20,000 developers, which is often what we're dealing with at these companies, and that quickly gets you to a number that is not a line item that any general manager has planned for." Sometimes that just means not using the AI equivalent of a sledgehammer to crack a nut. "Not everything needs a Claude Opus 4.6," she said of one of Anthropic's more capable models suited to software engineering or deep research. "And yet you see so many companies, so many users, default to using Opus for everything, including generating emails." That's led to a search for tools that do AI "model routing" -- in which easier queries get automatically sent to cheaper and more efficient AI systems and more complex tasks go to more powerful models.

[...] At the same time, those who favor racking up as many tokens as possible are having a field day with new open-source models from Chinese startups like Moonshot's Kimi or Zhipu's GLM, which nearly match the capabilities of top U.S. models at a fraction of the price. "There is some validity to the theory that this could push tokenmaxxing a little bit further," said Raffi Krikorian, the chief technology officer at Mozilla. "But if we look at the industry overall, I think it's realizing that tokenmaxxing is a dumb thing." It's similar, Krikorian said, to how software companies once considered how many lines of code a programmer wrote to be a good metric of productivity. That later fell out of favor. "I think tokenmaxxing is moving through the exact same pattern," he said. "I think this is going to be an interesting blip that we're all going to look back to laugh at in a year."

Read more of this story at Slashdot.

Bij iedere juridische maatregel is wel een technische tegenmaatregel te bedenken. Geoblocking is een bekende: gewoon een vpn installeren en hopsakee, je kunt er alsnog bij. Leuk en aardig, maar betekent niet dat die maatregel ongeldig of onhoudbaar is. De wet wil “goed genoeg” afdekken.

Ik roep dit al jaren, en voel me gesterkt door het recente arrest in de Anne Frank-zaak van het Hof van Justitie. Achterliggend is een wat ingewikkeld auteursrechtengeschil:

Na het overlijden van Otto Frank [die het dagboek bewerkte en uitgaf] is het Anne Frank Fonds houder van de auteursrechten op de werken van Anne Frank geworden. Zoals blijkt uit een definitieve uitspraak van de rechtbank Amsterdam (Nederland) van 23 december 2015 is een deel van deze werken in Nederland tot 2037 auteursrechtelijk beschermd krachtens een overgangsregeling van de Auteurswet. In andere landen, waaronder het Koninkrijk België, behoren deze werken tot het publieke domein.

Op de website www.annefrankmanuscripten.org wordt een wetenschappelijke editie van de manuscripten van Anne Frank gepubliceerd. Daarbij wordt middels geoblocking Nederlandse IP-adressen geweerd.

Vroeger stond er ook nog een knop bij „JA, ik raadpleeg de website vanuit een van de bovenstaande publiek domein-landen”, waarmee je dan de blocking kon opheffen onder dreiging van auteursrechtelijke sancties wegens omzeilen van beveiligingsmaatregelen (artikel 27a Auteurswet). Die knop zie ik nu niet meer.

Het Anne Frank Fonds stapte in 2021 naar de rechter omdat dit ondanks de maatregelen inbreuk op auteursrecht zou zijn. Daarbij woog mee dat de geoblocking te omzeilen zou zijn met een virtueel particulier netwerk, wat dan triviaal genoeg op te zetten zou zijn. Dat leidde tot vragen aan het Hof van Justitie, waar nu antwoord op is.

Het Hof is al een tijdje bezig met jurisprudentie over wat “het publiek” is waar je bij een publicatie je op richt. Als je je met effectieve technische maatregelen beperkt tot een bepaald publiek, dan richt je je niet op een ander publiek. Dat kan uitmaken voor je licentie, zoals wanneer je alleen schoolkinderen toegang wil geven. Maar omgekeerd geldt het ook: wie de publicatie met maatregelen beperkt tot “de wereld minus Nederland”, richt zich niet op Nederland.

Dan dus de hamvraag: is het “effectief” om een geoblokkade op basis van IP-adres te doen? We weten immers dat “gebruik gewoon een vpn” een voor de hand liggende reactie is. Hier, een mond vol van het Hof:

Het Hof heeft in dit verband gepreciseerd dat de doeltreffendheid van een technische voorziening niet absoluut hoeft te zijn, maar met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel moet worden beoordeeld in het licht van de doelstelling om handelingen te voorkomen of onmogelijk te maken die niet zijn toegestaan door de auteursrechthebbende, waarbij dus met name dient te worden nagegaan of de betrokken voorziening geschikt is om dat doel te verwezenlijken en niet verder gaat dan daartoe noodzakelijk is en, zoals in punt 26 hierboven is aangegeven, een rechtvaardig evenwicht dient te worden gezocht tussen de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten en die van andere grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting en van informatie.

In gewone taal zegt het Hof: een maatregel hoeft niet perfect te werken, maar moet in de regel het effect hebben. Tegelijk moet de maatregel vals positieven beperken (zoals Belgen die toevallig een Nederlands IP-adres lijken te hebben). Dat er tegenmaatregelen zijn, is als abstracte tegenwerping géén argument.

Wel moet de maatregel “state-of-the-art” zijn, wat ik maar opvat als “je moet wel je best gedaan hebben” want hoe je dat meet, weet eigenlijk niemand. (De arme nationale rechter moet maar een deskundige benoemen.)

Dat er ook andere maatregelen zijn, zoals alleen via terminals in een bibliotheek of na identiteitsverificatie toelaten, is niet relevant. Je moet de maatregel zelf beoordelen op haar effectiviteit.

Arnoud

 

Het bericht Juridisch is geoblocking prima, ook als mensen er met een VPN omheen kunnen verscheen eerst op Ius Mentis.

Konrad Wolf’s 1980 drama follows a singer trying to escape the drab compromises of GDR life, capturing the melancholy of thwarted ambition with warmth and wit

The terrible sadness, tattiness and poisoned idealism of the old GDR is preserved as if in a time capsule in this East German film from 1980; it could be a kind of B-side to Bob Fosse’s Cabaret. The heroine, would-be solo pop singer Sunny, is told by her ungallant MC that she is no Liza Minnelli; Cabaret fans might well incidentally recognise here the brusque German word “bumsen”.

Solo Sunny is the work of Konrad “Koni” Wolf, a director with an impressive and strange pedigree: he was a garlanded state-sanctioned artist in East Germany, much admired at the Berlin film festival, whose older brother Markus happened to be one of the highest-ranking officials in the Stasi. It makes Wolf the second most politically compromised German film-maker in history. (The disillusioned communist East German character in Jenny Erpenbeck’s novel Kairos is a big fan of Wolf.)

Continue reading...