Thomas Hawk posted a photo:
PARIJS (ANP/BLOOMBERG) - De economische groei in Frankrijk zwakt dit jaar af doordat huishoudens worden geraakt door de hoge olieprijzen, verwacht het Franse statistiekbureau Insee. Naar verwachting groeit het bruto binnenlands product (bbp) in 2026 met slechts 0,7 procent, na een groei van 0,9 procent in 2025.
Dit zou, afgezien van de coronaperiode, de zwakste jaarlijkse economische groei in Frankrijk in veertien jaar betekenen. De groei van de consumentenbestedingen, de traditionele motor van de Franse economie, valt over heel 2026 terug naar 0,2 procent, voorziet Insee. Vorig jaar kwam de consumptie van Franse huishoudens uit op een plus van 0,5 procent.
Doordat producenten de hogere energiekosten doorberekenen, loopt de inflatie dit jaar verder op, aldus het statistiekbureau. De nieuwe verwachtingen sluiten aan bij meerdere recente rapporten waaruit blijkt dat de op een na grootste economie van de eurozone een flinke klap krijgt door de gevolgen van het conflict in het Midden-Oosten.
Weet je nog, die ene avond in de kroeg? Je bleef langer dan goed voor je was, puur en alleen omdat je zin had in een verzetje. Zo’n twintig minuten voor sluitingstijd ontmoette je een jongedame. Jullie raakten aan de praat, dronken wat shotjes samen en je voelde meteen dat zij hetzelfde in de wedstrijd stond als jij. Eén nacht samen met ongecompliceerde seks, zonder enkele verwachtingen of verplichtingen daarna. Klinkt goed toch? Fout! Lang verhaal kort: jij moet nu op Vaderdag veinzen alsof je de tekening van je vierjarige dochter mooi vindt.
Nu lig je in bed te wachten op een zelfgemaakt ontbijt. De croissantjes zijn aangebrand, de jus d’orange is gemorst over het bord. Het eitje is misschien wel goed gekookt, maar je houdt helemaal niet van ei. De tekening die ze je geeft is strikt genomen een verzameling krassen in verschillende kleurtjes. Volgens je dochter ben je de ‘beste papa van de wereld’. Hoe kan zij dat nou weten? Alsof ze in die vier jaar dat ze leeft alle vaders in de wereld heeft gewogen en te licht heeft bevonden.
Grappig hoe zo’n klein steentje in de vorm van matige seks zo’n enorme joekel van een dominosteen omver kan kukelen, hè? Waarom lach je niet?
&
El Niño is een complex klimatologisch verschijnsel dat periodiek terugkeert en mondiale gevolgen heeft. Om de werking van dit fenomeen inzichtelijk te maken, leggen wij het uit op een niveau waarop mensen met een doctorstitel in de klimaatwetenschappen het kunnen begrijpen.
De warme fase van de El Niño Southern Oscillation (ENSO) begint met een verstoring van de oost-west temperatuurgradiënt in de Pacifische Oceaan. De passaatwinden bij de evenaar zwakken af en de thermocline in het oosten van de oceaan verdiept zich. Door de positieve terugkoppeling tussen deze processen ontstaat een SST-anomalie die leidt tot een verschuiving in tropische convectie. Extratropische teleconnecties beïnvloeden vervolgens de posities van straalstromen en neerslagregimes wereldwijd.
Algemeen gesteld is ENSO een uiting van niet-lineaire interactie tussen oceaan, atmosfeer en interne variabiliteit van het klimaatsysteem. Het is een fascinerend voorbeeld van voorspelbare chaos, waarbij zowel deterministische als stochastische dynamieken een rol spelen. De opwarming van de aarde leidt tot een sterkere hydrologische respons op ENSO, waardoor overstromingen, hongersnoden en bosbranden in frequentie en intensiteit zullen toenemen.
&
The breakout success of her debut created a publishing scramble for Black writers, but has that appetite for diversity endured? Carty-Williams talks about wanting to quit the TV adaptation, why now is the perfect time for her sequel
One of the questions Candice Carty-Williams has spent the past few years batting away is whether she is Queenie. It is perhaps inevitable: her bestselling debut novel followed Queenie Jenkins, a twentysomething south London journalist navigating heartbreak, racism, terrible men and an escalating sense that her life was slipping beyond her control. Like Carty-Williams, Queenie is south London-born, Black and works in media.
It is a slightly predictable question, and one I avoid asking when we meet at her bright pink office in Peckham. But sitting opposite the 36-year-old, I can’t help but understand why it persists. Much like her most famous creation, she is instantly likable: warm, quick-witted and completely devoid of the self-seriousness that can sometimes come with literary success. She is disarmingly casual – her hair is wrapped up and under-eye patches are busy depuffing her face.
Continue reading...