Het is een verhaal dat je eens in de zoveel tijd hoort. Ditmaal ontdekten politieagenten in de Verenigde Staten miljoenen burgers die volledig aan hun lot zijn overgelaten. De dienders spreken van verwaarlozing op een schaal die nooit eerder vertoond is.
“Het was schrijnend om te zien”, bibbert een van de agenten terwijl hij probeert te schetsen wat hij in het land aantrof. “Mensen die geen toegang hebben tot gezondheidszorg, onschuldige personen die hun huis uit worden gesleurd en gedeporteerd, politiegeweld. Het ging door merg en been. Er zwierven miljoenen mensen als zombies over straat die geen geld hebben om boodschappen te doen. Dit ga ik nooit meer van mijn netvlies krijgen.”
Er zijn vooralsnog geen verantwoordelijken opgepakt voor de grootschalige verwaarlozing van burgers. Buurlanden hebben laten weten nooit iets gemerkt te hebben van de erbarmelijke omstandigheden waarin deze mensen leefden.
&
Steeds meer Oekraïense vluchtelingen in Nederland hebben werk. Inmiddels staat bijna 138.000 Oekraïners geregistreerd in ons land, en ongeveer twee derde van hen heeft inmiddels een baan.
De cijfers laten zien dat Oekraïners hun weg naar de Nederlandse arbeidsmarkt opvallend snel weten te vinden. De arbeidsparticipatie steeg in twee jaar van 61% naar 67% in 2025, waarbij vooral de groep van 25 tot 44 jaar sterk opvalt: bijna vier op de vijf in die leeftijdscategorie werkt.
Dat is bijzonder, zeker in vergelijking met andere groepen nieuwkomers. Volgens de aangeleverde bron heeft van statushouders na negen jaar gemiddeld 55% werk, terwijl Oekraïners die drempel dus veel sneller bereiken.
Ook op het gebied van huisvesting verandert er veel. Eind mei stonden ongeveer 138.000 Oekraïense vluchtelingen geregistreerd in Nederland, van wie circa 98.000 in noodopvanglocaties verbleven. Het aandeel in de noodopvang daalde in twee jaar van 80% naar 70%, wat erop wijst dat steeds meer mensen zelf woonruimte vinden.
Die ontwikkeling is relevant, omdat werk en wonen vaak met elkaar samenhangen. Wie sneller een eigen plek vindt, kan zich doorgaans ook makkelijker richten op werk, scholing en het opbouwen van een bestaan.
Tegelijk zit er ook een keerzijde aan dit succesverhaal. Hoewel veel Oekraïners werk hebben, werkt 62% onder het niveau waarop zij eerder in Oekraïne actief waren.
Vooral aan de onderkant van de arbeidsmarkt is dat zichtbaar. Slechts 2% werkte in Oekraïne op het laagste beroepsniveau, terwijl dat aandeel in Nederland vorig jaar opliep tot 42%, in banen zoals schoonmaker of fruitplukker.
Politici kunnen dus ophouden over Oekraïners te zeuren. Ze werken en houden het land draaiend
Nieuwe belastingen moeten zorgen dat het vrachtverkeer elektrisch wordt. Bij Kivits Drunen in Waalwijk willen ze door, maar het is puzzelen om stroom te vinden. „Als wij voldoende stroom krijgen, kan het heel hard gaan.”
Nicola Wilding’s mother was a Labour voter, who specialised in treating those with chronic memory disorders. Then she started supporting the far right. In a new family memoir, Wilding explores how this happened – and what it says about Britain today
Nicola Wilding knew the letter was from her brother, Billy, as soon as she saw the line of tape on the envelope flap. His mail had to pass inspection: he was three months into a prison sentence for attempted carjacking with an imitation gun. “Have you spoken to Mum lately?” he wrote. “She’s turned into a fascist, lols.”
It was 2013 and their mother – a 59-year-old care worker, who for most of her life had voted Labour – had just attended her first march with the English Defence League. Wilding read her brother’s news while at the kitchen table in her flat in Glasgow. “Was I worried?” she says. “I was bemused. I thought: ‘Oh, Mum’s just being daft. She’s having an adventure. She’ll get over it.’” But instead, “the anger stayed”, more marches followed – and Wilding started to wonder what personal and political forces had led her family to this place.
Continue reading...