When it comes to ginger, personal taste often trumps strict precision, say our experts as they get to the root of the issue

Why do so many recipes state the amount of fresh ginger in “thumbs” or centimetres. With it being so variable in shape, why don’t you use weight?
Nick, by email
Let’s gather some of the Guardian food troops and ask them to explain themselves. First up in front of the class is our own perfectionist, Felicity Cloake: “That’s a very good question, and I don’t think there is a very good answer,” she says. “Maybe it’s just convention, because sometimes it feels a bit fussy to give a precise weight for the likes of ginger, onions and other staples if you’re not, say, Heston Blumenthal.” Often, it doesn’t really matter that much, either: “If you give a precise weight, people will perhaps think it’s very important and worry if they’re a few grams out,” she adds. In other words, if Nick were to use a smidge more (or less) ginger than Cloake in, say, her dal, it’s unlikely to make or break it.

Cloake’s fellow columnist Georgina Hayden agrees: “Unlike measuring a ratio of risotto rice to stock, or making a cake, the typical recipes I use ginger in, such as curries, don’t have to be precise,” she says. “After all, cooking should be as instinctive as possible, rather than relying on digital scales.” However, Nick is right in that ginger does vary hugely in shape, Cloake says: “If it was a very thick piece, or it wasn’t thumb-shaped, I’d cut it so the cumulative flesh of the ginger was roughly the same as the cumulative flesh of a thumb. You’re just trying to give a rough amount, without being too prescriptive. But he’s right, we should probably move to grams.”

Got a culinary dilemma? Email feast@theguardian.com

Continue reading...

Spider One’s latest shocker has a few good ideas and a strong central performance, but it’s difficult to care about the gory misfortune inflicted upon these unlikable and thinly drawn characters

In this slasher directed by Michael Cummings, AKA Powerman 5000 singer Spider One, Adam Lewis (Brandon Scott) is a screenwriter who spends too much time fretting about what the film reviewers he claims to despise think about his work, and not enough time writing. It’s a little hard initially to get a handle on exactly where this writing really sits: are we meant to believe he’s a misunderstood genius, or are the reviewers, in fact, correct? When Big Baby opens, Adam’s most recent film is being negatively reviewed by a couple of blowhards on a horror podcast, then he later gets grouchy with his all-too patient and supportive girlfriend (Krsy Fox) when she dares to imply he may never win an Academy Award. It emerges he’s aiming for a career something like Jordan Peele’s, but figures he’s not above trying for something more in the Sean S Cunningham oeuvre.

For the first half of Big Baby, a pattern develops: Adam attempts to write, or search for inspiration, only to be haunted by a vision or dream about a slasher villain in a baby mask. Scott, as it happens, is a decent actor and does good work in the dialogue-free scenes, but the words themselves are a problem: it’s would-be smart material that hangs the character out to dry as a self-aggrandising, touchy killjoy and it’s hard to see why most of the people in his life would want to stay in touch. Scott’s charisma helps, but can’t completely counteract an unprepossessingly drawn character.

Continue reading...

Thomas Hawk posted a photo:

Thomas Hawk posted a photo:

Nobody sets out to build file infrastructure that makes employees less productive. Yet sensible technology decisions made years ago can leave organizations wrestling with systems that no longer suit how their teams work. Take network-attached storage (NAS). It has long provided a dependable way to store and access files. But what happens when the people using those files are no longer sitting in the same building, or even the same country? A project team can spend its morning waiting for a multi-gigabyte file to transfer over a VPN, then lose more time checking whether the copy they received is the latest. No single delay attracts much attention. Repeat that across projects and the cost starts to add up. The price of working around the problem When shared access becomes difficult, employees find workarounds. They download local copies, duplicate folders, and transfer files between systems to keep projects moving. Now imagine an architecture firm sharing a large building model between design offices. One team updates its copy while another works from yesterday’s export. Before anyone can move forward, someone has to reconcile the differences. That's time spent managing files rather than designing the building. Duplicated data consumes storage capacity and complicates oversight. Meanwhile, IT must keep legacy infrastructure running while addressing performance, cost, security, and governance requirements. Replacing every storage system is rarely a practical first move. Organizations have invested in infrastructure, access controls, and established processes. The sharper question is whether the way people access and collaborate on files needs to change. A conversation worth having The right starting point depends on which workflows create the most friction. Leaders need to identify the costs hidden in file transfers, local copies, and avoidable rework before choosing how to modernize. Those are the issues The Register and LucidLink will put on the table at an invitation-only executive dinner in London on Tuesday, November 24. Moderated by The Register’s Joe Fay, the roundtable will examine modernizing file infrastructure while protecting existing storage and governance investments. It's a chance to compare practical experience with peers who have faced the same uncomfortable question: when does a familiar system start holding the business back? Request your place at the November 24 dinner Sponsored by LucidLink.

Officials in the Far East region said a number of social support programs will be “funded in stages, so some transfers may occur with temporary delays.”

“Hard werken mag weer lonen”, zo concludeert viceminister-president Dilan Yeşilgöz-Zegerius na het lezen van de Quote 500. De VVD-leider noemt het ‘een hele mooie prestatie van de 500 hardstwerkende Nederlanders, die in deze moeilijke tijden hun vermogen met meer dan 10 procent hebben kunnen laten stijgen ten opzichte van vorig jaar.’ “Het is geen geheim dat voor mij en voor de VVD de hardwerkende Nederlanders op één staan, en binnen die groep zijn dit wel echt de doorbijters”, stelt Yeşilgöz. “Mensen die elke dag met de poten in de klei in de cryptominen staan, of vroeg uit de veren zijn om AI-modellen te voederen. Vooral voor hen is het belangrijk dat ze meer overhouden in hun portemonnee, want het leven wordt steeds duurder. Als je hard gewerkt hebt voor je miljarden, mag je daar volgens mij ook een beetje van kunnen genieten, of niet?” Hoewel Yeşilgöz erg te spreken is over de cijfers, is ze nog niet tevreden. “Dit is natuurlijk prachtig om te zien, maar het kan nog beter. Het totale vermogen van de hardstwerkende Nederlanders bedraagt 300 miljard euro, vergelijkbaar met een kwart van de Nederlandse economie. Maar als je ziet hoe hard zij werken, zou dat volgens mij echt wel minstens een derde mogen zijn. Ook als extra stimulans voor die Nederlanders die nog niet bij deze toppers horen, zodat ze zien: als je maar hard genoeg werkt, kan jij dit ook.”

Woensdag grijnst je pompoen nog op de stoep, zaterdag zakt zijn mond in en is het stuk seizoensfruit verandert in een hoopje ellende. Een uitgeholde pompoen houdt het onbehandeld drie tot zeven dagen, schrijft de Farmers’ Almanac. Een dun laagje vaseline op de snijranden rekte dat het verst op in een test van woonsite Apartment Therapy.

Het rotten komt van schimmels als Penicillium en Aspergillus, schrijft Nick Volesky van de voorlichtingsdienst van Utah State University. Hun sporen zweven door de lucht en krijgen vrij spel zodra het vruchtvlees openligt. Warmte en zon versnellen dat.

1. Koop een pompoen met steel

Een pompoen zonder steel gaat minder lang mee, zegt Ken Johnson van Illinois Extension, de voorlichtingsdienst van de Universiteit van Illinois. Laat exemplaren met zachte plekken, rimpels, schimmel of open wondjes liggen: daar begint het rotten.

Til de pompoen niet op aan de steel. Breekt die af, dan heeft de schimmel een extra ingang. Bewaar hem tot het snijden op een koele plek.

2. Snij pas op woensdag of donderdag

Halloween valt dit jaar op zaterdag 31 oktober. Snij je op woensdag 28 of donderdag 29 oktober, dan staat hij er op de avond zelf nog fris bij.

Johnson is er stellig over:

“Uitsnijden moet je pas een paar dagen voor Halloween doen.”

3. Was eerst de pompoen en je mes

Maak de schil schoon met warm water en een beetje afwasmiddel en laat hem drogen. Volesky raadt aan ook lepels en messen schoon te maken, zeker als je meerdere pompoenen snijdt.

4. Hol hem helemaal uit

• Kies je opening. Een rond gat in de achterkant of de bodem laat vocht beter ontsnappen en houdt de bovenkant heel, schrijft de Farmers’ Almanac.
• Schep alles eruit. Gebruik een stevige lepel of een ijsschep en schraap ook de draderige resten van de wand. Elk restje vruchtvlees is extra voer voor schimmel, zegt Volesky.
• Teken eerst, snij dan. Zet ogen, neus en mond met een stift op de schil en snij met een klein, scherp mes. Druk niet te hard, anders scheurt de pompoen, waarschuwt MAX Vandaag.

5. Smeer elke snijrand in met vaseline

Apartment Therapy zette in oktober 2025 zes methoden naast een onbehandelde pompoen. Na tien dagen stonden de pompoenen met vaseline op de snijranden er het best bij. Het vet houdt het vocht vast, zodat de randen niet krullen.

Bleek pakte slechter uit. Voorlichtingsdiensten in de VS raden een oplossing van bleek en water aan tegen schimmel, maar de pompoen die na het snijden in bleek ging, was in de test na tien dagen een rottende massa. Hij deed het slechter dan de onbehandelde pompoen. Bleek op de schil voor het snijden voegde niets toe aan de vaseline.

6. Zet er een lampje in, geen kaars

Een brandende kaars verwarmt de pompoen van binnenuit, waardoor die sneller rot, zeggen Illinois Extension en Utah State University. Neem een led-lampje op batterijen. Binnen scheelt het bovendien roet: kaarsen zijn een bekende oorzaak van zwarte randen op muren en plafonds.

7. Zet hem koel en droog neer

In een warme woonkamer wordt een pompoen sneller slap, schrijft MAX Vandaag. Buiten op de stoep houdt hij het langer op een plek waar regenwater wegloopt, raadt de voorlichtingsdienst van Mississippi State University aan. Vriest het ‘s nachts, haal hem dan binnen, adviseert de Farmers’ Almanac.

Zakt hij toch in, gooi hem dan weg voor de schimmel zich verspreidt. Een rottende pompoen trekt fruitvliegjes aan. Die voorkom je door rot fruit en groente weg te halen.

Meer weten?

Bronnen: Illinois Extension, Apartment Therapy, Utah State University