(Dead Oceans)
Whether retreating from fame or heartbreak, the US musician writes gorgeous songs about the appeal of disconnection, flecked with horror and humour

Last month, Mitski released Where’s My Phone?, the first single from her eighth album Nothing’s About to Happen to Me. Its raging alt-rock is a more robust take on the lo-fi fuzz of her third album Bury Me at Makeout Creek, while UK listeners might detect a certain Britpoppy swing about its rhythm, and it ends with a guitar solo so jarringly distorted it sounds as if something is wrong with the stream. It was accompanied by a video that featured the singer as a headscarf-sporting rural mother, trying to protect her family from the attentions of the outside world with increasing violence: a milkman gets attacked, her daughter’s potential suitor is beaten bloody. It’s both funny and unsettling; there are references to Rapunzel, Grey Gardens, Grant Wood’s American Gothic and Shirley Jackson’s We Have Always Lived in the Castle – a litany of the wilfully isolated.

The visuals set the tone for the rest of Nothing’s About to Happen to Me, an album on which you’re never far from its author expressing a longing to disappear; to be, as she puts it on Instead of Here, “where nobody can reach”. On opener In a Lake, she extols moving to the city from a small town, not in search of bright lights and excitement, but obscurity, a means of obliterating your own history: “Some days you just go the long way to stay off memory lane.” On I’ll Change for You, she hymns bars – “such magic places” – precisely because of their anonymity: “You can be with other people without having anyone at all.” And on Rules, she’ll “get a new haircut … be somebody else”. All this is set to beautifully crafted music that splits the difference between alt-rock, country-infused acoustic lamentation and grander ambition: the brilliance of Rules lies in the disparity between the hopelessness of its lyric and the thickly orchestrated, perky, early 70s easy listening backing.

Continue reading...

‘Air cavalry’ commander John B Stockton was the inspiration behind Duvall’s napalm-sniffing Lt Col Kilgore in Francis Ford Coppola’s Vietnam war epic

The actor Robert Duvall, who died this week, is known for many memorable movie roles, but none so much as his cameo as the Stetson-wearing Lt Col Kilgore in Apocalypse Now. In Francis Ford Coppola’s Vietnam war epic Duvall plays the commander of a helicopter squadron who flies into battle with Wagner’s Ride of the Valkyries blaring from loudspeakers and utters the immortal line: “I love the smell of napalm in the morning.”

Duvall’s scene-stealing portrayal earned him Bafta and Golden Globe awards for best supporting actor as well as an Oscar nomination in that category. What is less well known is that his character was based on a real officer who fought in Vietnam. Lt Col John B Stockton was hard to miss. Like Duvall in the movie, he wore a black Stetson and spurs on his boots. He carried his papers in leather saddlebags and even had his unit’s mascot, a mule called Maggie, smuggled into Vietnam despite a strict “no pets” policy. And he really did play Wagner from side-mounted speakers fixed to his helicopter when going into action.

Continue reading...

De Rotterdamse haven rekent op waterstof om belangrijke industrie voor Nederland te behouden. Maar het kost veel energie om het gas te vervoeren vanuit Brazilië.

BREDA (ANP) - Net als bij eerdere verkiezingen klinkt ook in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van maart de oproep stemlokalen toegankelijk in te richten, zodat ook mensen met een lichamelijke beperking er terechtkunnen. De Nationale Vereniging de Zonnebloem heeft daarvoor een checklist opgesteld.

Na de verkiezingen in november kwamen er minder klachten binnen bij het meldpunt Onbeperkt Stemmen en de organisatie erachter, Ieder(in), zag de toegankelijkheid verbeteren. Met de campagne 'Ook onze stem telt' wil de Zonnebloem die verbetering doorzetten en aandacht vragen van burgemeesters daarop toe te zien. De organisatie zegt dat mensen thuisblijven als ze vooraf niet zeker zijn dat de stemlocatie voorzieningen voor hen heeft.

Dat kan voorkomen worden als gemeenten vervoer aanbieden, er een gehandicaptenparkeerplaats is binnen 100 meter van het stembureau en op een drempel hoger dan 2 centimeter een hellingbaan ligt. De deuren moeten breed genoeg zijn en er moet een stemhokje zijn met een verlaagd werkblad, aldus de Zonnebloem.

Het lijkt allemaal niet zo moeilijk: kabeltje erin, stekker in de muur, klaar. Maar wie zijn smartphone-accu liefheeft, kan de wetten van het elektriciteitsnet maar beter niet tarten. De verkeerde volgorde en je batterij krijgt ongemerkt tik na tik te verwerken.

Veel mensen steken eerst de kabel in hun toestel en duwen daarna pas de adapter in het stopcontact. Dat lijkt logisch, maar volgens techfabrikant Huawei is dat precies de verkeerde volgorde.

Spanningspiek

De boosdoener heet overspanning. Op het moment dat je een adapter in het stopcontact steekt, kunnen er korte spanningspieken optreden die slechts milliseconden duren. Normaal vangt de adapter die klap op. Maar als je smartphone al is aangesloten, krijgt de gevoelige hardware die piek direct te verwerken.

En dat kan op termijn funest zijn voor je batterij en laadchip.

De oplossing is simpel: sluit altijd eerst de lader aan op het stopcontact en verbind daarna pas de kabel met je telefoon. Zo wordt een eventuele spanningspiek opgevangen voordat die je toestel bereikt.

Ook loskoppelen kent regels

Is je batterij weer vol? Dan geldt de omgekeerde volgorde. Trek eerst de kabel uit je telefoon en haal daarna pas de stekker uit het stopcontact. Doe je dat niet, dan kan er volgens experts “gemakkelijk een omgekeerde, kortstondige stroom ontstaan” die ook schade kan aanrichten aan interne componenten.

Het gaat om milliseconden, maar die kunnen wel het verschil maken tussen een batterij die jaren meegaat en eentje die steeds sneller leegloopt.

Pas op met goedkope adapters

Hoe groot het risico is, hangt sterk af van de kwaliteit van je oplader. Originele laders hebben doorgaans betere beveiliging tegen spanningspieken. Maar in veel huishoudens slingeren ook imitatie-exemplaren rond die voor een prikkie online bij Temu of de Action zijn gekocht.

Hierbij ontbreken vaak de geavanceerde filters die stroompieken opvangen. En in dat geval is de juiste volgorde aanhouden je enige echte verdedigingslinie tegen een gefrituurde laadchip.

Kortom: eerst de stekker in de muur, dan pas je telefoon. Kleine moeite, groot verschil.

Bron: Panorama

AMSTERDAM (ANP) - Wanneer vrouwen zwanger worden, veranderen hun hersenen. En wanneer ze voor de tweede keer zwanger worden, ondergaat het brein een andere verandering dan bij de eerste zwangerschap. Dat hebben onderzoekers van ziekenhuis Amsterdam UMC ontdekt. Ze schrijven er donderdag over in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Communications.

Voor de studie hebben de onderzoekers gekeken naar MRI-scans van ruim honderd vrouwen. Sommige proefpersonen waren voor het eerst zwanger en een deel van de groep was in verwachting van een tweede kind. Hun breinbeelden werden vergeleken met die van vrouwen zonder kinderen.

Bij de eerste zwangerschap treedt een verandering op in het zogeheten defaultnetwerk. Dat deel van de hersenen is vooral actief wanneer mensen niet bezig hoeven te zijn met de buitenwereld. Volgens de onderzoekers is het onder meer belangrijk voor "zelfreflectie en sociale processen". Bij de tweede zwangerschap verandert het deel van de hersenen dat helpt om aandacht te verdelen. Dat kan "voordelig zijn bij de zorg voor meerdere kinderen", verklaart onderzoeker Milou Straathof.

MILAAN (ANP) - Shorttracker Teun Boer heeft geen blessure overgehouden aan zijn harde val in de finale van de olympische 500 meter. De 24-jarige Nijmegenaar verscheen donderdag aan het begin van de middag op het ijs van de trainingshal in de Milano Ice Skating Arena.

Boer ging in de finale onderuit na een onbesuisde actie van de Canadees William Dandjinou, die zich leek op te offeren voor zijn landgenoot Steven Dubois. Dubois won het goud, voor de broers Melle (zilver) en Jens van 't Wout (brons).

Dandjinou werd voor zijn actie gediskwalificeerd. De Nederlandse bondscoach Niels Kerstholt was na afloop woedend op hem en zei dat Boer zijn been wel had kunnen breken. "Hij rijdt er gewoon dwars doorheen, als een soort bowlingbal. Ik weet dat er dingen in het heetst van de strijd kunnen gebeuren, maar dit flik je gewoon niet in een finale", aldus Kerstholt.

Ijdele mensen genoeg, maar is dat een menselijke eigenaardigheid? Of bestaan er ook ijdele dieren? Ja, dieren kunnen gedrag vertonen dat erg op menselijke ijdelheid lijkt, maar strikt genomen is “ijdelheid” zoals wij die kennen een menselijke interpretatie van dat gedrag.

Wat wij ijdelheid noemen

In de psychologie en filosofie geldt ijdelheid als een combinatie van:

• Bewustzijn van je eigen uiterlijk of status.
• De wens om de waardering of bewondering van anderen te krijgen.
• Een soort “ik-beeld” dat je probeert op te poetsen.

Voor zulk zelfbewust “ik-beeld” is nogal wat cognitieve capaciteit nodig (theory of mind, jezelf als object kunnen bekijken), en dat is uitgebreid aangetoond bij mensen maar slechts beperkt en in andere vorm bij sommige dieren, zoals mensapen, dolfijnen en enkele vogels.

Dierengedrag dat op ijdelheid lijkt

Er zijn veel voorbeelden van dieren die zich voor ons oog “ijdel” gedragen, maar biologen leggen die meestal anders uit:

Wij ervaren dat al snel als “ijdele” dieren, maar dat is meestal projectie.

Antropomorfisme en zijn valkuil

Het toeschrijven van menselijke eigenschappen aan dieren heet antropomorfisme. ​ Dat is verleidelijk én soms nuttig om gedrag te begrijpen, maar vormt ook een valkuil: we lezen dan onze eigen emoties en motieven in dieren, terwijl hun gedrag prima verklaarbaar is in termen van evolutie, instinct en leerprocessen.

Tegelijk is het omgekeerde – doen alsof dieren helemaal geen emoties kennen – óók onhoudbaar: onderzoek laat zien dat veel diersoorten complex gedrag vertonen zoals rouw, samenwerking, jaloezie en empathie. De grens tussen “menselijk” en “dierlijk” is dus minder hard dan we lang dachten.

En hoe zit het dan met ijdelheid?

Een mogelijke middenpositie:

• Strikte, filosofische zin: ijdelheid als bewust bezig zijn met je eigen imago is typisch menselijk, omdat het een ver ontwikkeld zelfbewustzijn en cultureel kader veronderstelt.
• Ruime, gedragsmatige zin: veel dieren vertonen pronkgedrag, statusgedrag en “versiergedrag” dat functioneel vergelijkbaar is met onze ijdelheid (je aantrekkelijker voordoen dan strikt nodig is voor overleven).

Je zou dus kunnen zeggen: dieren hebben geen ijdelheid als innerlijke beleving zoals wij die ervaren, maar wél een hele repertoire aan pronk- en statusgedrag dat voor ons oog bijna niet van ijdelheid te onderscheiden is. De ijdelheid zit vooral in de mens die ernaar kijkt.

An anonymous reader quotes a report from the Guardian: Tech companies are conflating traditional artificial intelligence with generative AI when claiming the energy-hungry technology could help avert climate breakdown, according to a report. Most claims that AI can help avert climate breakdown refer to machine learning and not the energy-hungry chatbots and image generation tools driving the sector's explosive growth of gas-guzzling datacenters, the analysis of 154 statements found.

The research, commissioned by nonprofits including Beyond Fossil Fuels and Climate Action Against Disinformation, did not find a single example where popular tools such as Google's Gemini or Microsoft's Copilot were leading to a "material, verifiable, and substantial" reduction in planet-heating emissions. Ketan Joshi, an energy analyst and author of the report, said the industry's tactics were "diversionary" and relied on tried and tested methods that amount to "greenwashing."

He likened it to fossil fuel companies advertising their modest investments in solar panels and overstating the potential of carbon capture. "These technologies only avoid a minuscule fraction of emissions relative to the massive emissions of their core business," said Joshi. "Big tech took that approach and upgraded and expanded it." [...] Joshi said the discourse around AI's climate benefits needed to be "brought back to reality." "The false coupling of a big problem and a small solution serves as a distraction from the very preventable harms being done through unrestricted datacenter expansion," he said.

Read more of this story at Slashdot.

India's digital payment platforms process trillions of dollars a year through UPI, the government-built real-time payments rail that handles more than 90% of all payment transactions in the country, but one of their largest net revenue line items is not a payment product at all: it's a cheap plastic speaker that sits on a shopkeeper's counter and reads out incoming payments aloud.

The roughly 23 million soundboxes deployed across India earn about $220 million a year in rental fees, more than every explicitly UPI-linked revenue line in the ecosystem combined, according to estimates from Bernstein. Each device costs $7-12 to manufacture and earns its platform $7-10 a year in rent. A story adds: PhonePe processes about 48% of all UPI transactions in India. Its net payment processing revenue in H1 FY26 was about $83 million. Its device revenue was about $34 million. Running nearly half of India's real-time payment infrastructure earns PhonePe only 2.4 times what it makes from renting speakers to shopkeepers.

Read more of this story at Slashdot.