/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/04/10094754/100426CUL_2032915791_performance.jpg)
De 32-jarige Mark Schotema uit Borculo is veroordeeld tot 10 jaar + tbs voor verkrachting, ontucht, kinderporno en afpersing van minstens 21 vrouwen en meiden. Ongeveer de helft was minderjarig. Hij benaderde dagelijks slachtoffers op sociale media, verkreeg bikini- en naaktfoto's, perste die vrouwen daarmee af en liet ze handelingen verrichten voor de camera, maakte ze geld afhandig en vloog helemaal uit de vieze gore bocht: "Zo werd een slachtoffer door S. gedwongen seks te hebben met andere mannen, haar twee minderjarige broertjes en dieren." Voor een idioot als Mark Schotema is geen gevangenisstraf: hoog genoeg. Afijn, misschien lezen de gedetineerden in de gevangenis dit ook wel.
DEN HAAG (ANP) - Het fregat Zr.Ms. De Ruyter vertrekt aanstaande zondag richting Zuidoost-Azië, maar blijft mogelijk in het Midden-Oosten. Het luchtverdedigings- en commandofregat gaat in ieder geval door de Rode Zee, om daar bij te dragen aan een internationale missie om de scheepvaart te beschermen.
Maar Nederland "behoudt zich de mogelijkheid om in te spelen op ontwikkelingen in het gebied". Het kabinet heeft de Tweede Kamer geïnformeerd dat het een militaire bijdrage in de Straat van Hormuz onderzoekt. Het kabinet benadrukt dat er voor Nederland "grote belangen op het spel" staan.
Het fregat is onder meer uitgerust met een NH90-helikopter, die zowel boven zee als land opdrachten kan uitvoeren. Net zoals de Evertsen beschikt de De Ruyter niet over een werkend kanon, omdat dat later wordt vervangen. "Het schip beschikt echter over voldoende alternatieve middelen ter zelfverdediging", aldus Defensie.
An independent review found ‘weaknesses’ in the organisation’s planning and crisis procedures
Bafta has apologised “unreservedly” for the events surrounding John Davidson’s Tourette’s outburst at this year’s ceremony, after an independent review found “weaknesses” in the organisation’s planning and crisis procedures.
Davidson, an executive producer on the Bafta-winning film I Swear, dominated headlines for weeks after involuntarily shouting the N-word as Michael B Jordan and Delroy Lindo were on stage.
Continue reading...Trump’s missile-rattling isn’t helping anyone. At least that makes it easier to explain the world to my kid
Were you bullied as a child? If so, congratulations. You are probably pretty interesting, or maybe you have an extreme body odor problem. Either way, you were noticeable enough to warrant being picked on by someone with extreme self-loathing or an even worse body odor problem. That’s the nature of bullying, though. The fact that you’re a target at all is a sign that something about you is remarkable. Total feckless duds don’t get bullied; they fade into the background, then become Democratic senators.
The aim of the bully is to bring down someone they’re threatened by, to assert their dominance over a person who reflects their insecurities back on them so that they might feel more powerful while applying a vicious wedgie. I wasn’t bullied so much as teased verbally for being eccentric, biracial, vegetarian and not particularly tough. I also had a lisp thanks to having a gap in my front teeth for years prior to my parents mercifully getting me braces in middle school. I was an easy punchline for anyone looking to score points during lunch in the quad.
Dave Schilling is a Los Angeles-based writer and humorist
Continue reading...An upmarket, smoky ‘tegroni’ that is simplicity itself to make
All you need to make this is a glass and a spoon. We’ve switched out the tequila from the original noughties twist on the negroni and instead brought forward our favourite spirit, mezcal, to bring a lightly smoky profile to proceedings. The perfect pairing for this drink is a campfire, so it’s an especially good one to premix in a flask and chuck in your backpack for a spring camping trip.
Daniel Craig Martin, co-founder, Bar Shrimp, Manchester
Continue reading...Jean Smart and Hannah Einbinder are TV’s funniest and nastiest odd-couple in this Emmy-winning smash hit. But co-creator and star Paul W Downs discusses why things are a lot sunnier and sillier for the pair in its final series
It hit the Vegas Strip running. Since it crashed on to our screens in 2021, Hacks has been a critical darling. This tale of a pair of extremely different comics who end up working together takes the classic sitcom set up, injects it with some HBO gloss, and gives us a grippingly watchable central relationship that is frequently adorable – while also featuring some of TV’s most venomous putdowns. It has a 99% Rotten Tomatoes score, 12 Emmy wins, including outstanding comedy series in 2024, and has propelled its cast into the stratosphere. And it’s about to enter its final season ever.
There’s nothing new about its ending, though. “The concept came to us in 20 … 15?” says Paul W Downs, who created the show with his wife, Lucia Aniello, and their creative partner Jen Statsky. They even had the ending in mind at the first meeting at which they pitched the show to HBO in 2019. “We really had it fully fleshed out, including the final episode, which we pitched to most networks.”
Continue reading...️ Latest news from the second round at Augusta National
️ Official leaderboard | Follow us on Bluesky | Mail Scott
“What are we all going to talk about next year?” Yes, well, Rory’s keeping his riff alive, isn’t he? It’s a good while today until the defending champ turns up for work, mind you, so in the meantime, here’s how the top of the leaderboard looked after 18 holes …
-5: Burns, McIlroy
-3: Kitayama, Day, Reed
-2: Lowry, Schauffele, Rose, Scheffler
-1: Li, Taylor, Fleetwood, Campbell, Rai, Bridgeman, Woodland
The bible-thumping US defense secretary is overseeing another strategic disaster in the Middle East. Is this a war or a crusade?
Nine months and six days before a Tomahawk missile tore through the gaily decorated classrooms of the Shajareh Tayyebeh elementary school in Minab, Iran, ripping apart the bodies of schoolchildren, teachers, and parents, US defense secretary Pete Hegseth’s personal pastor delivered a sermon at the Pentagon.
“There’s a temptation to think that you’re actually in control and responsible for final outcomes, especially for those who issue the commands and do the aiming and the shooting,” preached Brooks Potteiger, Hegseth’s closest spiritual adviser, at the first of what have become monthly Christian worship services at the Department of Defense. “But you are not ultimately in charge of the world.”
Continue reading...De onderstaande video uit Ontario, Canada voelt als een concrete, rauwe illustratie van wat How to Blow Up a Pipeline van Andreas Malm theoretisch probeert te duiden.
Een werknemer steekt een distributiecentrum in brand, filmt het moment van ontsteking en zet het online. Geen paniek, geen onsamenhangend geschreeuw. Eén zin: “All you had to do was pay us enough to live.” Daarna vuur en een gebouw dat verdwijnt.
Dat is geen uitbarsting zonder richting. Dit is communicatie, zij het in de meest destructieve vorm denkbaar.
Malm stelt dat sabotage van eigendom een rationele escalatie kan zijn wanneer politieke en sociale kanalen structureel falen. Hij plaatst dat buiten geweld tegen personen en probeert er een strategisch kader omheen te bouwen. Veel kritiek richt zich op de vraag of dat onderscheid houdbaar blijft. Tegelijk legt hij wel iets bloot: frustratie stapelt zich op tot het moment waarop symbolische actie plaatsmaakt voor materiële ingreep.
Wat in Ontario gebeurt, lijkt op een ongepolijste versie van die gedachte. Geen beweging, geen strategie, geen discipline. Wel dezelfde onderliggende conclusie: praten levert niets op, dus volgt een daad die niet genegeerd kan worden.
En eigenlijk is het logisch. In de VS ontvangen miljoenen mensen die voltijd werken bij bedrijven als McDonalds en Walmart bijvoorbeeld voedselbonnen van de staat, terwijl de bedrijven miljardenwinsten maken, en niemand die daar iets aan lijkt te willen doen. Wie decennia aan loonstagnatie, toenemende onzekerheid en structurele afhankelijkheid ondergaat, gaat hier anders tegenaan kijken. Dan verschuift de vraag van legitimiteit naar effectiviteit. Wat werkt nog? Wat dwingt aandacht af?
Het verschil met Malm blijft relevant. Zijn betoog probeert sabotage in te bedden in een collectief project, met grenzen en doelen. Hier ontbreekt dat volledig. Toch maakt dat de gebeurtenis niet minder betekenisvol. Het laat zien wat er overblijft wanneer de analyse losraakt van organisatie: pure, individuele toepassing.
Ook de vorm is veelzeggend. De brand wordt gefilmd en gedeeld. De daad is tegelijk boodschap en distributie. Dat sluit aan bij een bredere ontwikkeling waarin actie en mediaproductie samenvallen. Protest is pas compleet wanneer het zichtbaar is, en zichtbaarheid vraagt om spektakel.
Wie dit afdoet als irrationeel geweld mist een laag. Er zit een redenering achter, hoe rudimentair ook. De werknemer formuleert in één zin wat Malm over honderden pagina’s uitwerkt: een systeem dat weigert te bewegen, wordt uiteindelijk geconfronteerd met iets dat het dwingt.
Dat maakt de vraag minder comfortabel. Niet of dit soort daden verdedigbaar zijn. Wel waarom ze plausibel voelen voor degene die ze uitvoert. Zodra dat punt bereikt is, heeft het debat zich al verplaatst. Niet langer over grenzen, eerder over wat er nog rest wanneer die grenzen worden gepasseerd en hun betekenis verliezen.
