The Federal Trade Commission has doubled down on its belief that Meta maintained a monopoly of social networking by anticompetitive conduct, appealing last year's district court victory for Zuck and co.…
The Irish government is planning to bolster its police's ability to intercept communications, including encrypted messages, and provide a legal basis for spyware use.…
BRUSSEL (ANP) - Greenpeace toont zich opgelucht nu het Europees Parlement heeft besloten de zogeheten Mercosur-handelsdeal ter beoordeling voor te leggen aan het Europees Hof. Volgens de klimaatorganisatie moeten de Europese Commissie en de nationale regeringen de bezwaren serieus nemen.
"Het Europees Parlement heeft opnieuw duidelijk gemaakt dat het ernstige twijfels heeft over deze schadelijke overeenkomst", stelt Greenpeace. "Het zou schandalig zijn als de Commissie doorgaat met de ongekende antidemocratische plannen om de handelsovereenkomst voorlopig toe te passen voordat het Parlement zijn goedkeuring heeft gegeven."
Commissievoorzitter Ursula von der Leyen tekende zaterdag een voorlopig vrijhandelsakkoord tussen de EU en Mercosur-landen Brazilië, Argentinië, Paraguay en Uruguay. Het Europees Parlement vindt dat het proces niet democratisch is verlopen, omdat het parlement en de nationale parlementen er nog niet expliciet mee hadden ingestemd.
Krachtige woorden van de Finse president Alexander Stubb op het World Economic Forum in het Zwitserse Davos.
“Wat heeft Rusland in de afgelopen vier jaar bereikt?”, vraagt Stubb zich af.
"Twintig procent van Oekraïne ingenomen.
Een miljoen doden en gewonden.
Zijn invloedssfeer verkleind.
Een Russische economie met 30 procent inflatie, 16 procent rente, nul groei, geen reserves meer en straks niet eens geld om soldaten uit te betalen als de oorlog eindigt.
Ik maak me meer zorgen over Ruslands onwil om deze oorlog te beëindigen, omdat het zich dat niet kan veroorloven, dan over Ruslands vermogen om deze oorlog te winnen.
Laten we de zaken in perspectief houden. Deze oorlog is een strategische mislukking van Poetin.
Hij heeft de NAVO groter gemaakt.
Hij heeft Oekraïne Europees gemaakt.
Hij heeft de defensiebudgetten van Europese landen verhoogd.
Kunnen wij onszelf verdedigen? Ja, dat kunnen we.”
f.flibotte has added a photo to the pool:
A beautifully illuminated cylindrical lantern featuring traditional Japanese artwork, including a musician and lotus flowers, resting on a wooden surface surrounded by driftwood, creating a serene evening ambiance.
De berichtgeving over de afsplitsing bij de PVV legt een duidelijke prioriteit bloot. In analyses verschijnt stabiliteit als doorslaggevend criterium. Het woord “kansen” valt snel, alsof het ontstaan van deze nieuwe fractie vanzelf al vooruitgang betekent. Inhoud volgt later, zo lijkt het. Of verdwijnt misschien zelfs wel naar de achtergrond.
Die framing wordt expliciet gemaakt door Rob Jetten, die zoals gezegd stelt dat de nieuwe fractie kansen biedt. Er komt een opvallend onderscheid bovendrijven: het probleem met de PVV lijkt misschien uiteindelijk minder te liggen bij haar standpunten dan bij de onvoorspelbaarheid van haar leider. Dat oordeel geldt, zo lijkt het, ook binnen D66. De PVV geldt daarmee als ongeschikt door haar vorm, niet door haar inhoud. Zodra de factor Wilders wordt afgezwakt, komt samenwerking binnen bereik. Jetten vraagt zich voor de vorm nog wel even af welke koers de nieuwe fractie gaat varen, maar die vraag kan hij zelf ook wel beantwoorden.
Dus kansen? Welke kansen zijn dat precies? En voor wie? Het antwoord op de vraag lijkt procedureel: onderhandelingsmacht in een minderheidsconstructie. Dat klinkt bestuurlijk volwassen en rationeel. Het blijft tegelijk leeg. Procedure wordt doel. Het parlementaire schaakbord verschuift en dat heet winst. het zijn in ieder geval geen kansen voor de rechtsstaat en voor al gemarginaliseerde groepen, want over de richting gaat het niet.
Die richting laat zich ondertussen goed voorspellen. Een minderheidskabinet dat afhankelijk raakt van steun rechts van de VVD (dat zichzelf ook al goedddeels buiten het centrum heeft geplaatst), schuift structureel mee. Elke onderhandeling verlegt het referentiekader en het Overtonwindow. Taal, nergens op gebaseerde probleemdefinities en aannames uit extreemrechtse hoek worden nog meer onderdeel van het normale politieke verkeer. Wat eerder grensoverschrijdend heette, verandert in bespreekbaar. Gewenning doet de rest.
Zo gaat dit minderheidskabinet nog meer bijdragen aan normalisering van rechts-extreem gedachtengoed. Niet direct een spectaculaire breuk, maar wel dagelijkse praktijk. Stabiliteit fungeert als excuus om inhoudelijke grenzen op te schuiven. Wat werkt voor de meerderheid, krijgt voorrang boven wat klopt binnen de rechtsstaat.
Ook opvallend is hoe snel deze breuk omarmd wordt. Een nog niet eens opgedroogde fractie met meerdere omstreden leden van minder dan een dag oud en zonder staat van dienst ontvangt al het voordeel van de twijfel. Alsof de betrouwbaarheid ontstaat bij registratie in de Kamer. Er is geen stemgeschiedenis, geen zichtbaar respect voor constitutionele grenzen en voor minderheden. Toch wordt er al wel op voorgesorteerd.
Door politieke stabiliteit te verheffen tot hoogste waarde verschuift de morele meetlat. Een stabiele koers richting uitsluiting en rechtstatelijke ondermijning blijft ‘stabiel’ genoemd worden, ook al is deze dat niet. Een ‘stabiele afhankelijkheid’ van extreemrechts evenzeer. Zodra dit soort stabiliteit voldoende is, verdwijnt de vraag wat er eigenlijk wordt gestabiliseerd. Dat zegt weinig over kansen en veel over hoe laag de lat inmiddels ligt. En weinig over de grote groepen Nederlanders voor wie de stabiliteit juist afneemt door deze ontwikkelingen.
Nu Donald Trump pas met flinke vertraging aankomt in Davos, moet er behoorlijk geschoven worden in de planning. Het is een flinke tegenvaller voor NAVO-topman Mark Rutte, die van plan was om de Amerikaanse president te verwennen met een voetmassage in een Zwitsers achterkamertje. Hij vreest dat hij de erotische traktatie helemaal moet schrappen.
“Het zal er wel niet meer van komen”, verzucht Rutte, die benadrukt dat de massage onderdeel had moeten worden van een vernuftige strategie. “Sommige mensen spreken de taal van de diplomatie, Donald en ik spreken de taal van de liefde. Ik was van plan om hem helemaal te laten ontspannen zodat we daarna in alle rust met een handdoekje om hadden kunnen overleggen over geopolitieke zaken. Helaas gooit die vertraging roet in het eten. Als Daddy morgen Groenland annexeert, weten we hoe het komt.”
&
