Rising memory prices are pushing more customers toward refurbished tech, suppliers say, with warranties of up to three years helping to make secondhand kit a less daunting purchase. Memory costs have more than quadrupled this year as manufacturers prioritize more lucrative high-bandwidth memory (HBM) for servers powering AI datacenters. Many enterprises are keeping equipment longer in an uncertain economy. Ben Caddy, senior analyst at Omdia, said suppliers were linking refresh discussions with opportunities to recover value from customers' aging kit. By 2030, he predicted, 35 percent of "all the hardware sold for the channel will be taken back by partners," driven "by the sheer economic logic of taking equipment back, recovering value, and embracing more circular IT lifecycles." This is already helping some customers "unlock some capital to put towards those [relatively] small refresh plans," he said while hosting a panel on circular IT at last month's Canalys Forums in Barcelona. Refurbished smartphones are growing in popularity, but persuading customers to trade in their old devices remains a constraint on supply. The same applies to PCs and other equipment, said Jon Sansom, MD at GreenSafe IT. "Availability is a challenge," he said. Marcel Joosten, group director of marketing and digital commerce at tech lifecycle specialist XTENTEC, said the company now offers trade-ins when customers buy new kit. "We're actually financing the residual value" at the end of year two, three, or four, when customers return the equipment, he told the audience. XTENTEC collects, refurbishes, rents, and resells equipment, and has an agreement with HP to renovate aging products, with a two or even three-year warranty available as "just an SKU on the list from HP." Joosten said equivalent support, including HP Care Pack services, helped make refurbished equipment more attractive to buyers. Customers want to cut their carbon footprint, and many public and private sector tenders require it. But the "most important thing" for many is trust, said Patrick Molberg, CEO of Advania Finance. "The customers have to trust the refurbished equipment and have to trust the process. And I think one of the things that we have to be better at as a whole is that we kind of need to have a standard methodology regarding verification." Work on verification standards with vendors including HP, Lenovo, and Dell is ongoing, Molberg said. He also argued that lifecycle services should be built into purchasing decisions rather than added three or four years later. Joosten argued that listed US tech companies' focus on quarterly sales and market share can work against refurbishment. "That needs to change," he said. "I think there should be a market share figure for circularity." ®

Na de heren en dames van het openbaar vervoer leggen nu ook wegenwachters het werk neer. Daardoor heeft Henkie hierboven, die nooit geen servicebeurtje meer aanneemt van zijn onbetrouwbare autodealer 'Peet', PECH. Daardoor heeft Annemiek, die niet wist dat het stuur recht moet worden gehouden om binnen de lijntjes te blijven rijden waardoor ze kilometerslang de vangrail van de A2 aaide met haar SUV, ook PECH. Daardoor heeft Patrick, die niet kan motorrijden maar wel motorrijdt omdat Patrick eigenwijs is en wat hersencellen mist, straks PECH. Daardoor heeft Gerda die een Multipla uit 2007 rijdt PECH (en haar honden ook). Daardoor begint het geluk van het pasgetrouwde stel Van de Boten (Danny en Lola), dat een huwelijksreisje in Oostenrijk voor de boeg heeft maar vooralsnog is gestrand bij knooppunt Zaanderheiken, met PECH. Omdat het ANWB-personeel meer geeft om hún geld dan om úw veiligheid heeft iedereen vandaag pech en komen ze alleen opdraven als uw pech van zo'n aard is dat de Wegenwacht toch al niks meer voor u kan doen.

Wél ambulances, géén Wegenwacht

Social

ajpscs posted a photo:

東京で雨
BLACK RAIN

Laten we de loonstrookjes van vrachtwagenchauffeurs uit verschillende Europese landen eens naast elkaar leggen. Welk land steekt erbovenuit?

Een Engelse vrachtwagenchauffeur met een trekker-oplegger maakt gemiddeld 55 uur per week. Daar staat een mediaan uurloon van £15,05 tegenover, ruim €18. Een Nederlandse collega begint volgens de cao Beroepsgoederenvervoer op €15,63 per uur, ofwel €2.718 bruto per maand bij 40 uur.

Zoveel verdient een vrachtwagenchauffeur in zes landen

De bedragen zijn bruto, zonder onkostenvergoedingen, toeslagen voor nacht- en weekendwerk en overuren. Die maken in de transportwereld een groot deel van het loon uit.

De Engelse en Poolse bedragen zijn omgerekend tegen de koers van de Europese Centrale Bank: 1 euro is 0,83578 pond (29 oktober 2026) en 4,4190 zloty (3 november 2026). De Engelse maand is een weekloon van £876 maal 52 gedeeld door 12.

In Nederland groei je in zes treden

Een chauffeur valt in de Nederlandse cao meestal in loonschaal C of D, afhankelijk van zijn functie. Na elk vol jaar gaat hij een trede omhoog, tot €3.307 in schaal C en €3.520 in schaal D. Op 1 januari kwam er 4 procent bij. Vakantiegeld is 8 procent; een eindejaarsuitkering of dertiende maand kent de cao niet.

Daarmee verdient een vrachtwagenchauffeur aan de top ongeveer €45.600 per jaar. Een buschauffeur zit in een eigen cao met andere schalen.

In cijfers

• €2.718: beginloon in schaal C, bruto per maand bij 40 uur (cao, 1 januari 2026)
• 55 uur: gemiddelde werkweek van een Engelse chauffeur met trekker-oplegger (RHA)
• €12,43: Frans cao-minimum per uur voor een chauffeur in de zwaarste klasse
• 4.806 zloty: Pools minimumloon per maand in 2026, ongeveer €1.088

Een Engelse chauffeur verdient zijn loon met overuren

Het Engelse bedrag komt uit het jaarlijkse loononderzoek van de Road Haulage Association, de brancheorganisatie van vervoerders. Een chauffeur met een trekker-oplegger verdiende in november 2025 een mediaan weekloon van £876 bruto, meldt de RHA. Een chauffeur van een bakwagen kwam op £725 bij 49 uur.

Per uur ligt het Engelse loon zo tussen het Nederlandse begin- en toploon in. Het hogere maandbedrag komt vooral uit de langere week.

In Frankrijk zakt het cao-loon naar het minimumloon

Een Franse chauffeur in de zwaarste klasse, coëfficiënt 150M, heeft recht op minimaal €12,43 per uur, meldt Salerya. Dat bedrag is sinds december 2023 niet verhoogd. Voor de klasse daaronder ligt het cao-loon inmiddels onder het Franse minimumloon van €12,31, dat sinds 1 juni voorgaat. Voor lange afstand garandeert de cao €33.108 per jaar.

In België hangt het minimumloon af van punten voor onder meer het rijbewijs: een CE-rijbewijs telt zwaarder dan een C. Het minimum lag in 2024 tussen €14,10 en €14,94 per uur bij 38 uur, volgens de Belgische overheid. Sindsdien zijn de lonen geïndexeerd.

Een Poolse chauffeur verdient gemiddeld €2.130

Het Poolse minimumloon is sinds 1 januari 4.806 zloty bruto per maand. Een Poolse chauffeur in het internationale vervoer verdiende begin dit jaar gemiddeld 9.420 zloty, ongeveer €2.130, volgens analyses van tankpasbedrijf Eurowag in vakblad Trans.info.

In Duitsland verdient een vrachtwagenchauffeur gemiddeld €36.000 per jaar, volgens cijfers van vacaturesite StepStone. In Beieren is dat €37.200, in Thüringen €29.500.

Volgend jaar wil de bond 6 procent

De Nederlandse cao loopt tot eind 2026. Vakbond CNV vraagt voor 2027 6 procent meer loon; een akkoord is er nog niet. Tot die tijd gelden de bedragen van 1 januari. Ook Uber-chauffeurs houden minder over dan hun uurtarief doet vermoeden.

Meer weten?

Bronnen: Salaristabel.nl, RHA, Salerya

Het partijbestuur heeft Micky Adriaansens, voormalig minister van Economische Zaken en Klimaat, als kandidaat voorgedragen.

Shameboy

Andy Atzert has added a photo to the pool:

Assault on Michel Zecler in 2020 is rare case of police brutality reaching court, at time of heightened tensions

Three French police officers are to go on trial over the beating of a black music producer who they say was not wearing a face mask during the Covid pandemic, in a rare case of police brutality reaching court.

The assault on Michel Zecler, now 47, triggered outrage in France over police violence, which victims and researchers say is systemic but authorities and law enforcement unions claim is limited to isolated cases.

Continue reading...

The connections between the author’s sister and the German Jewish philosopher Edith Stein are vividly imagined in alternating chapters of a fictional biography

In a long and distinguished career as a feminist cultural critic, Jacqueline Rose has combined psychoanalysis, politics, human rights and literature in her work. Among her books are The Haunting of Sylvia Plath and Women in Dark Times, and a novel, 2001’s Albertine, focusing on Albertine Simonet, a character from Proust’s In Search of Lost Time. Her second novel, Two Women, similarly draws on biography and, in this case, memoir, to explore the lives of Edith Stein, the German Jewish philosopher turned Carmelite nun who was murdered in Auschwitz in 1942, and Gillian Rose, Jacqueline’s older sister, a sociologist and philosopher who died of ovarian cancer in 1995, aged just 48.

On her deathbed, Gillian converted from Judaism to the Anglican church, a journey outlined in her slim, elaborately erudite and gorgeously frank memoir, Love’s Work. The book gained cult and then classic status, and is probably better known than her radical philosophical works such as Hegel Contra Philosophy, although it is comparable to all her output as a manifesto on how to suffer and how to live. Like Stein, Gillian felt a deep frustration that her groundbreaking work as a philosopher would not be recognised in her lifetime. In the case of Stein, a phenomenologist who studied under Edmund Husserl and was doubly thwarted by being a woman and a Jew in Nazi Germany, posthumous ascendancy to sainthood took the place of professional accolades in life. She was canonised by Pope John Paul II in 1998. When she made her perpetual vows in 1938, a quote from St John of the Cross adorned Stein’s devotional picture: “Henceforth my only vocation is to love.”

Continue reading...