Dick Schoof geeft zijn eigen premierschap een rapportcijfer dat "ergens tussen een 6 en een 7" zit. Bij zijn afscheidsinterview met journalist Sven Kockelmann blikte hij uitgebreid terug op zijn anderhalf jaar als partijloze minister-president onder een vaak ruziënde coalitie van PVV, VVD, NSC en BBB.
Zijn kabinet heeft "veel in de steigers gezet, maar niets kunnen afmaken". Dan heeft Schoof het bijvoorbeeld over de strenge asielwetten. Die zijn na een hobbelige weg goedgekeurd in de Tweede Kamer, moeten nog worden behandeld in de Eerste Kamer en krijgen nog steeds veel kritiek van uitvoeringsorganisaties.
Dit laatste hoofdstuk van zijn werkende leven begon met een onverwacht telefoontje van PVV-leider Geert Wilders. "Ik dacht van: dit moet wel een uit de hand gelopen grap zijn", memoreert Schoof. Mark Rutte - toen minister-president - belde later om hem te overtuigen en maakte de werklast van het premierschap "telkens iets kleiner". Maar Schoof wist naar eigen zeggen ook uit zijn werk als topambtenaar dat bewindslieden onder flinke druk staan.
Het premierschap was desondanks "echt wel een stukje heftiger dan ik gedacht had". Een van de dieptepunten vond hij toen hij bij begrotingsonderhandelingen op de gang moest wachten, terwijl partijleiders met elkaar aan het onderhandelen waren. Op de vraag of hij zich die avond gerespecteerd voelde, antwoordde de vertrekkende premier: "Nee, dat kan je niet zeggen."
Op spannende momenten had Schoof geen partij die hem rugdekking kon geven. Maar de afzwaaiende premier vertelde dat hij wel een ander drukmiddel heeft gebruikt. Namelijk dat hij ook met zijn baan kon stoppen. Daar heeft hij "nooit letterlijk mee gedreigd". Maar die kaart heeft wel "een of twee keer écht, écht op tafel gelegen. Dat iedereen wist van: we moeten nu met elkaar tot een oplossing komen, want anders redden we het niet".
Een van de keren was volgens Schoof de lintjesaffaire. Toenmalige PVV-asielminister Marjolein Faber weigerde te tekenen voor lintjes voor vrijwilligers in de asielsector. Uiteindelijk tekende Schoof en toenmalig minister Judith Uitermark (Binnenlandse Zaken, NSC) en legde Faber zich daarbij neer.
Het premierschap legde ook beslag op zijn persoonlijke leven, vertelt Schoof. Zo verloor hij er bijna vrienden door. "Het zat er wel tegenaan ja." In zijn vriendenkring en door familieleden werd er "toch wel heel kritisch gekeken dat ik premier werd van een kabinet waarin de PVV zat".
