Exclusive: Some donations to 2024 Tory leadership campaign allegedly originated from US businessman in breach of electoral rules
Police are assessing evidence about donations to Robert Jenrick’s campaign to become Conservative leader in 2024 after a referral from the elections watchdog, the Guardian can reveal.
The information was passed on by the Electoral Commission, which the Guardian understands has been investigating allegations that almost £40,000 of donations to Jenrick’s leadership campaign before he defected to Reform UK, were from a foreign source in breach of electoral rules.
Continue reading...The hit success of the critically reviled Michael Jackson movie shows that his fans only want to see the good – not the truth
It’s not unusual to see a gulf between the quality of a blockbuster hit as described by critics, and the greater acceptance of that film as determined by its viewing public. But it’s been a while since a movie quite as derided as Michael has been quite this big of a hit. This biography of pop star Michael Jackson is already one of the bigger-grossing musician biopics of all time; even with a steep second-weekend drop, it’s on its way to becoming one of the biggest global hits of 2026 so far.
Perhaps more notable, however, are the vast, chasm-sized reality gaps that have been opened up (or at least enlarged) by the film’s half-blessed, half-cursed existence. First, there’s the gap between the realities of Michael Jackson’s life and what this estate-approved biography is willing (and in some cases legally able) to depict – a disparity that’s part of any work of biographical fiction but that feels vaster here for a number of reasons. Scale over that one, and you might next encounter the related gap between the film that was originally planned, which was going to cover most or all of Jackson’s life, and the film that’s being released in theaters, which leaves off in 1988 before teasing a sequel. That change is owed in part to a bizarre snafu where the film-makers and estate didn’t realize they didn’t have the legal right to depict one of the people who accused Jackson of child molestation in 1993 (his estate claims this version of events to be “inaccurate and irrelevant”).
Continue reading...
Ennnnn wie hebben we daar, maar natuurlijk, het is Ravissante van Meijeren, slapend voor de beste plek op de Vrijmarkt. Een heel rare naam, maar zo heeft haar vader Genkel dat nou eenmaal bedacht. Ravissante komt helemaal uit Doetinchem-De Huet om in Amsterdam haar troep te verkopen. Daaronder ook allemaal spulletjes uit de Deense staalbouw, want voordat Ravissante fulltime aan de straatverkoop ging werkte ze als tankerbouwer aan de Odense Steel Shipyard. In 2012 ging die werf kapot, waarna Ravissante nog een tijdje andere 'werkzaamheden' in duistere havenkroegen verrichte. Enfin.

Starnakel Buiting (rechts) zeult met een kledingrek, maar dat is slechts een cover. Starnakel handelt in illegale Pokémonkaarten die ze heeft gekregen van haar Roemeense vriend Tijmen Smit. Die Pokémonkaarten komen uit kindfabrieken in Litouwen, en dan heb je dus die Charizard van Jake Paul maar dan zonder het larmoyante gezeik van die halve gare. Enfin, naar de Vrijmarkt dus, voor de laatste illegale Pokémonkaarten.

Dit is de fatbikekraam. Je kunt hier helemaal niks kopen, je moet 3 euro betalen en dan mag je de fatbike aanraken. Dan verander je in een vreselijke en totaal achterlijke idioot.

Patricia en haar man Jones zetten een kraampje neer. De man van Patricia lijdt aan het syndroom van Benjamin Button, eigenlijk is hij een gepensioneerde betonstaalvlechter van 68 jaar oud. Zijn favoriete lid van het Koningshuis is Willem-Alexander. Niet alleen nu, maar vooral vroeger, toen Willem nog veel zoop, rookte en vree. Jones houdt van dikke mannen die zuipen, roken en vrijen.

Marnix Straat (rechts) verkoopt samen met zijn dochter Dorps een compleet LOL-huis. Vroeger hield Dorps nog wel van LOL, nu vindt ze het iets voor schooiers en soldaten. Dat komt omdat ze helemaal in de ban is van Rob de Nijs: de dood van Neerlands grootste chansonnier van de laatste jaren heeft haar zeer aangegrepen.

En wie hebben we daar links, het is Belbert. Belbert is berucht in Amsterdam en omstreken. Hij koopt helemaal niks, maar vindt het een sport om af te dingen. Hier bijvoorbeeld: "Hee verkoper, wat moet je voor die kinderpiano?" Dan gaat het van: "Acht euro." - "Ik bied twee" - "Nou okee meet me in the middle" - "Nee 2,50" - "Akkoord" - en dan flikkert Belbert zonder het ding te kopen met enorme paal in z'n broek weer op, om een volgend argeloos slachtoffer te verslaan bij het afdingen. En die grote portemonnee in zijn broekzak dan? Allemaal schijn.
Hondenkruisingen zoals labradoodles zijn populair, omdat ze goed in een gezin passen. Maar in de praktijk valt dat tegen. „In onze gedragskliniek zien we buitensporig veel designerhonden.”
Vrouwen in relaties dromen vaker van emotionele verdieping en nuance dan van grote romantische gebaren – en veel mannen hebben dat nauwelijks door.
Vraag een vrouw ( als je durft kun je het bij je eigen vrouw doen)wat ze in haar relatie mist, en de kans is klein dat ze meteen over geld of uiterlijk begint. Veel belangrijker zijn subtiele dingen: écht luisteren, gezien worden, verlangen voelen. In een nieuwe analyse voor Stern vertellen onder meer een scheidingsadvocaat, een seksuoloog en een verloskundige waar vrouwen in relaties werkelijk naar hunkeren – en waarom dat zo vaak onuitgesproken blijft. Hun conclusie: het zijn juist de kleine, emotioneel geladen momenten waar het verschil wordt gemaakt – of gemist.
Vrouwen benoemen in onderzoeken consequent drie terugkerende wensen: emotionele aandacht, erkenning in het dagelijks leven en een seksuele relatie die niet op automatische piloot draait. Niet het dure cadeau telt, maar de vraag hoe haar dag was, het opmerken van haar twijfel, een oprecht compliment op een onverwacht moment.
Veel mannen verwarren het uitblijven van ruzie met het bestaan van geluk in de relatie.
Scheidingsadvocaten zien dat veel relaties niet stuklopen op één grote affaire, maar op jarenlange kleine misverstanden: hij denkt dat “geen klachten” gelijkstaat aan tevredenheid, terwijl zij al tijden subtiel signalen uitzendt die niet worden opgevangen.
Opvallend is dat romantische relaties psychologisch juist vaak belangrijker blijken voor mannen dan voor vrouwen, omdat mannen buiten de relatie minder emotionele steunbronnen hebben. Toch overschatten veel mannen hoe goed ze het doen als partner, zeker als er weinig ruzie is en het huishouden “redelijk loopt”.
Waar vrouwen van dromen in relaties, speelt zich meestal af in de kleine, alledaagse momenten.
Tegelijk tonen Nederlandse onderzoeken dat koppels hun relatie gemiddeld een dikke 8 geven, wat suggereert dat het niet gaat om volledig mislukte liefdes, maar om onbenutte potentie. In die ruimte tussen “best tevreden” en “dit is precies waar ik van droom” blijven verlangens hangen die zelden hardop worden uitgesproken.