Wel.nl

Minder lezen, Meer weten.

Olieprijzen hoger na aanval op tanker bij Straat van Hormuz

LONDEN (ANP/BLOOMBERG) - De olieprijzen gingen dinsdagochtend omhoog na de aanval op een tanker in de buurt van de Straat van Hormuz. De tanker werd voor de kust van Oman geraakt door een projectiel en vervoerde volgens persbureau Bloomberg vloeibaar gemaakt aardgas (lng) uit Qatar. Door de aanval brak brand uit aan boord.

De olieprijzen stegen meer dan 1 procent. Door de aanval zijn de zorgen over een veilige doorvaart van de Straat van Hormuz weer opgelaaid. Door de voorlopige vredesdeal tussen de Verenigde Staten en Iran zou de belangrijke zeeroute juist weer volledig heropend moeten worden. De olieprijzen zijn de afgelopen tijd flink gedaald door die voorlopige deal.

De Europese gasprijs klom dinsdagochtend met 5 procent tot ruim 46 euro per megawattuur.


Broekpolder

Fabio Bruna posted a photo:

Broekpolder

Mooi voorbeeld van naoorlogs modernisme in Rijswijk.

Einde voetpad

Fabio Bruna posted a photo:

Einde voetpad

Sterke FY vibes op de Allard Piersonlaan, Laakkwartier, Den Haag.

Ius Mentis

Internetrecht door Arnoud Engelfriet

Online waarschuwen voor man die zich bij concerten zou misdragen: mag dat wel?

Een viral TikTok-video waarschuwt voor een man die zich bij concerten in Nederland seksueel zou misdragen tegenover jonge fans. Dat meldde RTL Nieuws vorige week. De beelden verdwenen van social media na ingrijpen van de politie, en velen vroegen aan mij: mag dat, zo’n waarschuwing?

Uit het artikel:

Volgens de dame in deze video duikt de man geregeld op bij concerten van vrouwelijke artiesten. Foto’s van hem worden via groepschats en op social media gedeeld zodra hij ergens wordt gezien, zodat anderen hem kunnen herkennen. In de reacties overheerst steun voor de waarschuwing. “Concerten moeten een veilige plek zijn”, schrijft iemand. Een ander: “We moeten elkaar helpen en dit soort gedrag tegengaan.”
Een paar dagen later werd de video op verzoek van de politie verwijderd, al legt het artikel niet uit wat daar de grondslag voor was en of het echt een verzoek was dan wel een bevel.

Hoofdregel is natuurlijk dat iedereen video’s mag plaatsen om informatie of meningen te delen (informatievrijheid). Daar zitten grenzen aan, en bij strafbare uitingen mag de politie dan handhavend optreden. Maar waar ze fysieke uitingen (spandoeken, boeken) in beslag kan nemen hangende het onderzoek, is dat bij online uitingen iets lastiger.

Er is natuurlijk artikel 54a Wetboek van Strafvordering, dat bepaalt dat een hostingpartij of platform notice and takedown moet doen bij strafbare uitingen, na melding van de politie. Iets preciezer: als ze de uiting niet weghalen, kunnen ze zelf vervolgd worden en dan horen we bij de strafrechter wel of de uiting strafbaar was.

Het artikel suggereert dat de plaatser van de video zelf aangesproken is. Anders had er denk ik wel gestaan “TikTok heeft de video verwijderd”. En nou ja, vragen staat vrij, toch?

Maar nee, vaste lezers weten dat de politie niet vrij mag vragen tenzij er een wettelijke bevoegdheid tot vorderen onder ligt. Althans, als het gaat om een vraag waarbij de grondrechten “in meer dan geringe mate” in gevaar komen. Aanbellen en vragen “heeft u wat gezien van het ongeluk op de hoek” is dus prima, maar vragen “wilt u die poster van uw raam halen want die achten wij strafbaar” is een stuk complexer.

We kunnen de video nu niet meer terugzien om zelf te speculeren of sprake was van smaad. Daar hint het artikel onderaan wel op:

Johan, de vader van de man in kwestie (naam bij de redactie bekend), vertelt aan RTL Nieuws zijn kant van het verhaal. Volgens hem is zijn zoon doelwit geworden van een lastercampagne. “Wij hebben aangifte gedaan van smaad en laster.”
Wat ik precies moet met de observatie dat “zijn zoon twee meter [is] en vinden mensen dat vervelend”, weet ik niet.

Arnoud

 

 

Het bericht Online waarschuwen voor man die zich bij concerten zou misdragen: mag dat wel? verscheen eerst op Ius Mentis.

‘Webwinkel Bol wil betaaldienstverlener worden en achteraf betalen mogelijk maken’

Goeiemorgen op deze rustige nieuwsochtend! Webwinkel Bol.com heeft bij de Autoriteit Financiële Markten een vergunning aangevraagd als betaaldienstverlener en verkregen.

MetaFilter

The past 24 hours of MetaFilter

The Last of Us, Arachnid Edition

Hot on the heels (and spiders have so many heels) of the ballista spider, newly discovered spider Taczanowskia waska disguises itself as a dead spider infested with a parasitic fungus.

Sargasso

Hopeloos Genuanceerd

Veel gevoelde vijandigheid, maar weinig polarisatie in het dagelijks leven

ANALYSE - door Emily Miltenburg en Eelco Harteveld

Het is het modewoord van de afgelopen tijd: polarisatie. Het werd in 2024 door Van Dale gekozen als woord van het jaar om ‘de tijdgeest te illustreren’ en eerder dit jaar herhaalde SIRE haar publiekscampagne uit 2023 nog met ‘Verlies elkaar niet als polarisatie dichtbij komt’.

Weinig ervaren verslechterde verhoudingen, wel veel zorgen

Om met het goede nieuws te beginnen: zo dichtbij komt polarisatie niet. Ruim de helft van de Nederlanders ziet helemaal geen verslechterde verhoudingen door politieke meningsverschillen in hun directe leefomgeving (voor 5% is dat wel zo, voor 10% een beetje). Nog minder mensen geven zelf aan dat verhoudingen met iemand in hun omgeving zijn verslechterd (5% wel, 8% een beetje).

Al met al speelt polarisatie dus maar een beperkte directe rol in het dagelijks leven van mensen. Dat zou kunnen komen omdat mensen politieke tegenstanders niet meer tegenkomen, door de eveneens veelbesproken ‘bubbels’, de gescheiden leefwerelden van gelijkgestemden. Tegelijkertijd weten we ook dat dat contact er wel is (op sportclubs, scholen, of met familie of buren), maar dat veel mensen er voor kiezen om politieke gespreksonderwerpen te vermijden (Miltenburg et al. 2022).

Toch bestaan er bij Nederlanders sterke zorgen over politiek conflict en polarisatie. Meer dan de helft van de Nederlanders ervaart veel conflict tussen mensen met verschillende politieke overtuigingen. Een kwart van de Nederlander is zelfs bezorgd dat politiek conflict kan omslaan in geweld tussen politieke tegenstanders.

Vijanddenken

Naast dat waargenomen conflict, koesteren mensen zelf ook vijandige gevoelens tegenover politieke tegenstanders. Die afkeer van politieke partijen is wijdverspreid. Ruim 80% van de Nederlanders geeft aan een afkeer te voelen richting tenminste één partij, en dat is voor 33% een (zeer) belangrijk onderdeel van hoe ze zichzelf zien.

De meeste afkeer wordt gevoeld richting partijen aan de uiteinden van de dominante sociaal-culturele politieke scheidslijn in Nederland, namelijk PVV en FvD aan de rechterzijde en PRO (toen: GL-PvdA) en DENK aan de linkerkant (tabel 1 hieronder). We weten ook uit internationaal onderzoek dat radicaal rechtse partijen (en hun kiezers) op sterke afkeuring kunnen rekenen, en zelf daarbij andere partijen ook sterk afkeuren (Harteveld et al 2022). Onder kiezers van rechtse en radicaal-rechtse partijen leeft juist weer een afkeer van linkse partijen. Van PVV- en JA21 stemmers noemt ongeveer een derde PRO en ongeveer een vijfde DENK als partij om afkeer van te hebben. Bij FvD- en SGP-ers zien we een vergelijkbaar patroon, maar zien we ook een grotere afkeer tegen D66-ers (kwart tot een derde). Bij de BBB is die afkeer het sterkst: bijna de helft van BBB-ers rapporteert een afkeer van PRO.

Andersom is deze afkeer (meestal) groter: vooral kiezers van (centrum)linkse partijen hebben een grote afkeer van radicaal-rechtse partijen PVV en FvD. Van PRO’ers rapporteert ruim de helft een afkeer van de PVV. Maar dit gevoel speelt breder, want dit geldt ook voor (bijna) de helft van de D66-ers, CDA-ers en Volt-stemmers en (ruim) een derde tot twee vijfde voor PvdD, SP, en CU-stemmers. Ook noemen een kwart tot twee vijfde van deze kiezersgroepen een afkeer van de FvD. De afkeer van links is (ondertussen) onder VVD-kiezers groter dan die richting radicaal rechts. Ze rapporteren iets vaker een afkeer van PRO dan van de PVV.

Tabel 1 (klik voor groter view) Afkeer van politieke partijen naar partijvoorkeur, bevolking van 18+, november 2025a (in procenten)b,c

Een democratie kan kwetsbaar worden als veel burgers hun politieke opponenten niet langer gaan zien als tegenstanders (met andere meningen), maar als vijanden (die koste wat kost verslagen moeten worden). Wat dat betreft is het een punt van zorg dat 25% van de NKO-respondenten vindt dat er een politieke partij is die er bewust op uit zou zijn om Nederland “kapot” te maken. Dat gaat dan het vaakst om PVV, FvD, PRO, DENK en D66 (afhankelijk van de politieke voorkeur van de respondent).

Politiek is overal en nergens

Dat leidt tot een paradox. Enerzijds is politiek in Nederland overal te vinden: via nieuws en sociale media worden we voortdurend herinnerd aan politieke meningsverschillen. Tegelijkertijd lijkt politiek juist vaak afwezig in ons dagelijks leven. We gaan het onderwerp vaak uit de weg en onze afkeer van de politieke ‘ander’ maakt een inhoudelijke politieke discussie bij voorbaat onprettig of zelfs onmogelijk. Échte politiek gaat uiteindelijk om botsende belangen en meningsverschillen die worden uitgevochten zonder elkaar als vijanden te beschouwen, maar als legitieme tegenstanders (Mouffe 2000).

Veel Nederlanders maken zich zorgen over politieke polarisatie of zelfs de mogelijkheid van politiek geweld. Dat is op zichzelf begrijpelijk, maar draagt het risico van een zelfversterkende spiraal in zich. Het dreigende beeld wordt gevoed door politieke frames en een medialogica die de nadruk legt op tegenstellingen tussen twee kampen (‘polarisatiepaniek’; Muis 2024; Nijs 2025). Dit draagt vervolgens weer bij aan het ontstaan en verdiepen van vijandbeelden. Zo komen we terecht in een vicieuze cirkel van conflictdenken (Lees & Cikara 2021). De uitdaging is daarom niet om conflict te vermijden, maar om het vorm te geven zonder vijanddenken. Zonder conflict geen verandering, en zonder ruimte voor botsende stemmen blijven bepaalde belangen en perspectieven in de samenleving onzichtbaar.

Begin juni verscheen Veelstemmig, het rapport van het Nationaal Kiezersonderzoek (NKO) over de Tweede Kamerverkiezingen van oktober 2025. Dit blog gaat in op één van de bevindingen. Het hele rapport is hier te vinden.

Dit artikel verscheen eerder bij Stuk Rood Vlees.
Emily Miltenburg is politiek socioloog en senior onderzoeker bij het Sociaal en Cultureel Planbureau. Ze doet onderzoek naar de houdingen en oordelen van mensen over de maatschappij en politiek. Ook is ze aangesteld als Honorary Fellow aan de afdeling Politicologie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA).
Eelco Harteveld is universitair docent aan de afdeling Politicologie van de Universiteit van Amsterdam. Zijn onderzoek richt zich op politiek gedrag en in het bijzonder polarisatie en populisme.

Referenties:

– Miltenburg, E., Geurkink, B., Tunderman, S., Beekers, D., en J. den Ridder (2022). Burgerperspectieven 2022| 2. Den Haag: Sociaal en Cultureel Planbureau.
– Harteveld, E., Mendoza, P., & Rooduijn, M. (2022). Affective polarization and the populist radical right: creating the hating? In: Government and opposition, 57(4), 703-727.
– Muis, Q. (2024). “Who are those people?”: Causes and consequences of polarization in the schooled society. Tilburg: Open Press Tilburg University.
– Nijs, T. (2025). Breaking false polarization: How information on descriptive norms mitigates worry rooted in polarization (mis) perceptions. Social Inclusion, 13, 1-18.
– Lees, J., & Cikara, M. (2021). Understanding and combating misperceived polarization. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 376(1822).

The Guardian

Latest news, sport, business, comment, analysis and reviews from the Guardian, the world's leading liberal voice

Not just for weekenders: the new Wiltshire country hotel that’s a hit with the locals

The owners of Teffont House are aiming for modern rural hospitality that puts guests at the heart of village life

Walking into the Orangery at Teffont House during the golden hour, the restaurant is glowing. Sunlight falls across cocktails the colour of spun sugar, spills on to a terrace trailing constellations of fleabane, and bounces off spoons sinking into raspberry trifles. What really gives the room its sparkle is none of these things, however, but the fact it’s packed with local people. On a warm June evening this new hotel, 10 minutes’ drive from the Wiltshire village of Tisbury, already feels embedded in village life.

It’s the latest venture of the Beckford Group, which runs a small clutch of West Country inns and restaurants, including the Talbot Inn in Mells and the Beckford Canteen in Bath. The company has carved a niche in modern rural hospitality, teaming unflashy furnishings (all chalky pink and moss green paintwork framed by antiques and contemporary art) with menus designed for greedy locavores and pricing that delivers an unstuffy demographic. Underpinning all of this is an ability to tap into local communities to create soul. With this, the Beckford Group’s first hotel, it is making that connection more explicit by labelling it as a “village”, rather than a country house hotel.

Continue reading...

Call of My Life review – bright and breezy Nigerian call-centre romcom is just right for summer

Uzoamaka Power’s broken-hearted, lovable worker falls for a charming customer in this delightful, deftly written tale

Here is a delightful Nigerian romcom, in which Soluchi, or “Sol” (played by Uzoamaka Power) is a modern-minded career woman living in Lagos where she works at a call centre for a mobile phone network. She’s great at her job, a natural empath who listens to her customers’ problems and solves them with patience and good cheer – not that her jerk of a boss, who is obsessed with raising the unit’s throughput, spots the value of her diligence. In her spare time, Sol pours love into shipping mini-magnate Kalu (Zubby Michael), another chauvinist who doesn’t recognise her worth or even pay her much notice. In fact, after standing her up on an anniversary date and generally taking her devotion, kindness, fit figure and zingy fashion sense for granted, Kalu suddenly dumps her because she’s too “childish”, too available, and too easy when he thinks he should have a partner who’s more of a pursuit-worthy challenge.

Fortunately, an alternative comes along in the shape of Eli (Andrew Yaw Bunting), a handsome Ghanaian news anchorman whom Sol first encounters when he calls in with connectivity problems. (The metaphor there could so easily have been overdone but director Dammy Twitch’s winning lightness of touch makes it barely noticeable.) Sol and Eli click instantly, seduced by the dulcet tones of each other’s voices. Eventually he manages to track her down in order to court her chastely. But will she be able to get over her fear of another broken heart and trust him? Will she waver when Kalu comes crawling back, equipped with cutesy props like balloons and gifts recommended by an influencer friend? Does either man truly see her in every sense, understanding what a pearl she is underneath all those modish wigs and goofy outfits?

Continue reading...

Pedal to the metal! The best of Arles 2026 – in pictures

The iconic photography festival is back for the 57th time with images of dogs, diners, UFOs and more

Continue reading...