Good Vibes Club is a feel-good lifestyle brand created by Toast. Built around positivity, gratitude, authentic connection, and creative expression, the brand is rooted in the belief that good energy is contagious. Through uplifting experiences, playful storytelling, and a community-first spirit, Good Vibes Club brings people together and celebrates joy, confidence, and the everyday moments that make life brighter.

Today's anonymous submission isn't really a WTF, but it highlights the hardest problem in computer science: naming things.

For example, let's say you saw a method called handleRSAPrivateKeyGeneration. You'd likely assume that it generates an RSA private key. More specifically, it accepts a request for a private key and handles that request. It's right there in the name.

public String handleRSAPrivateKeyGeneration(
        @RequestParam(value = "algorithm", defaultValue = "EC") KeyAlgorithm algorithm,…
)

Except this function accepts an algorithm as a parameter. That's not bad design; it makes sense to inject implementations like that. Though in this case, it looks like it's injecting a key that can be used to look up the actual implementation, which I like less, but I don't know the rest of the implementation, so we can let it slide.

So there's no WTF here. It's a badly named function that may not return an RSA key, but does return a valid cryptographic key. By default it generates an elliptic curve key. Presumably as an armored key, since it returns a String- and the armor usually supplies enough of a hint that consumers can infer the key type. Our submitter tells us that this function is part of a Java Spring controller, and returns a string because the result is displayed in a web page.

No WTF, but it does highlight how sometimes being too specific with your name can make the name less clear. handlePrivateKeyGeneration would be a better name, since we don't know exactly what kind of private key it's generating.

Names, as always, remain hard.

Op de A20 richting Gouda is woensdagochtend een ongeluk gebeurd. Dat zorgde rond 08:00 uur voor een vertraging van een uur tussen knooppunt Terbregseplein en Moordrecht. Hoeveel voertuigen erbij betrokken waren is niet duidelijk. Op aansluitende wegen is het ook druk.

DEN HAAG (ANP) - Het Noodfonds Energie is dit najaar wederom bedoeld voor mensen met een laag inkomen en een relatief hoge energierekening. De Tweede Kamer had eerder gevraagd om het fonds voor een bredere groep beschikbaar te stellen, maar minister Hans Vijlbrief van Sociale Zaken schrijft in een Kamerbrief dat een grotere doelgroep ervoor zou zorgen dat juist de meest kwetsbare doelgroep minder geholpen zou worden.

Voor het fonds is bijna 200 miljoen euro beschikbaar. Het bedrag per huishouden zou dalen als dat wordt verdeeld over meer mensen. Mensen met een hoger inkomen hebben minder problemen bij een hoge energienota, verwacht Vijlbrief.

De D66-minister herhaalt de verwachting dat 500.000 mensen van het fonds gebruik kunnen maken. Dat is ongeveer het aantal mensen dat momenteel volgens TNO in energiearmoede zit. Mensen met een inkomen tot 130 procent van het sociaal minimum, die meer dan 8 procent van hun maandinkomen uitgeven aan energie, kunnen aanspraak maken op steun uit het fonds.

“Zoals vorige week verzocht aan je dien je je linkedin profiel aan te passen, je doet hier geen pr en marketing meer om jou wel bekende redenen. Graag vandaag uitvoeren!!!” Nee, zou ik ook van opkijken. De zin komt uit een wat oudere ontslagzaak, maar het onderwerp blijft actueel.

De werknemer werkte in de functie van accountmanager New Business (hunter) voor onbepaalde tijd. Daarna werd zijn titel “(Online) Sales, Marketing & PR consultant”, en dat werd een jaar later teruggedraaid. Met wederzijdse instemming, al werd het daarna ongezellig en werd gestreefd naar een functie elders.

Daarbij was het Linkedinprofiel van de werknemer kennelijk opgepoetst, want daarin stond nog die ene titel:

In zijn LinkedInprofiel had [verzoeker] nog als functie staan “Sales, Marketing & PR consultant en in de onder zijn profielfoto en naam geplaatste kopregel “Marketing & -PR”.

Daar kwamen vanuit management diverse mails over, met als culminatie deze:

“Ik geef je mee dat [B] bepaald niet blij met het feit dat jij ondanks herhaalde verzoeken weigert om jouw Social Media uitingen aan te passen aan de huidige status quo, waarin jij niet langer PR en Marketing doet voor [verweerder] . Ik wijs je erop dat een (herhaalde) weigering om aan redelijke instructie te voldoen zelfs kan leiden tot een onmiddellijke beëindiging van je dienstverband. Ik adviseer je echt dringend om dit punt je hand niet te overspelen.”

De werknemer werkte niet mee, waarop de instructie werd geëscaleerd tot dienstbevel. En omdat ook dáár geen gevolg aan werd gegeven, volgde ontslag op staande voet. Man.

Bij de werknemerskant krijg ik ook jeuk gezien deze reactie:

Hij stelt hiertoe dat hij op vrijdag 13 oktober 2017 heeft voldaan aan de sommatie van [verweerder] om in zijn LinkedInprofiel zijn functietitel aan te passen. [verweerder] heeft hem niet verzocht om ook de koptekst aan te passen. Deze koptekst is een vrij veld en geen functiebeschrijving.

Daar maakt de rechter terecht gehakt van:

De kantonrechter stelt vast dat uit de hiervoor onder de feiten geciteerde e-mails blijkt dat [verweerder] [verzoeker] op 21 september 2017 heeft verzocht om zijn functie aan te passen bij zijn profiel, op 26 september 2017 om zijn LinkedInprofiel aan te passen en op 3 oktober 2017 om zijn Social Media uitingen aan te passen aan zijn huidige functie. Die verzoeken zijn nadien nog herhaald. Voor zover [verzoeker] na ontvangst van de e-mail van 21 september 2017 in de veronderstelling verkeerde dat hij slechts zijn functienaam diende te wijzigen, had het hem in ieder geval na ontvangst van de e-mails van 26 september 2017 en 3 oktober 2017 duidelijk moeten zijn dat het verzoek van [verweerder] niet enkel zag op het wijzigen van de functienaam maar ook op het wijzigen van de kopregel. De kopregel is immers een belangrijk onderdeel van een LinkedInprofiel en staat direct onder de profielfoto en de naam.

De uitkomst is dan ook weinig verbazingwekkend: het ontslag op staande voet mocht gewoon, gezien deze aanloop en niet meewerken aan de uiteindelijke sommatie. Uiteindelijk ging het ook om een feitelijke aanduiding, waar de schaarse jurisprudentie al eerder duidelijk over was.

Arnoud

 

Het bericht Mag je werkgever eisen dat je op je Linkedin je werkelijke functietitel vermeldt? verscheen eerst op Ius Mentis.

De Tweede Kamer debatteert woensdag over de grote tekorten aan laagdrempelige rechtshulp in provincies als Drenthe en Zeeland. Het initiatief Je goed recht uit Rotterdam is een van de voorbeelden hoe rechtshulp toegankelijk kan zijn. Maar: „Het is uniek, niet iedere gemeente heeft een filantroop als geldschieter.”

Japan has updated its national robotics strategy with a goal to adopt 10 million robots by the year 2040, with some intended to provide medical care. Minister for the Economy, Trade and Industry Ryosei Akazawa yesterday announced the amended strategy, which envisions more robots working to provide medical care, or taking on roles in the food and beverage manufacturing sectors. To make it happen, Akazawa announced investments in models for AI-powered robots and other forms of physical AI. As is often the case in Japan, this effort will bring together a handful of industrial giants to share their expertise. That collaboration will take place within a new organization called “Noetra” that will be majority-owned by SoftBank, NEC, Sony Group, and Honda. Fujitsu and Rakuten are apparently pondering participation. The minister said Japan already has a lot of robotics expertise gained from using machines in healthcare for the elderly, disaster response, manufacturing, and even decommissioning the Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant. He hopes to use that experience to turn Japan into a robotics powerhouse that serves domestic needs and creates world-leading products. One reason Japan is keen on robots is the combination of its ageing population and restrictive migration policies means it is hard to find workers. Robots therefore supplant humans in some roles – and often do so without much complaint because they’re not taking jobs but instead are filling jobs humans aren’t available or willing to perform. South Korea announced a similar plan to become a robotics powerhouse on Monday, so let battle be joined! Hopefully not giant robot battle – an aspect of robotics that’s a notable feature of Japanese popular culture. ®

We slaan al maanden een internationaal figuur met die 'aanstaande' vermogensaanwasbelasting in box 3, die natuurlijk een vorm van diefstal is die vooral de (lagere) middenstand treft, en bovendien 's lands tech-talent verjaagt. En zeker in tijden waarin woningbezit (overwaarde eerste huis wordt niet belast, laat staan voor verkoop) voor veel mensen een onmogelijkheid is, voelt het moeten verkopen van aandelen (voor veel van diezelfde mensen het enige wapen tegen inflatie) om belasting over fictieve winst te moeten betalen, als een bijna onverdraaglijke ontmoediging.

Maar goed, de Eerste Kamer kwam er gisteravond naar verwachting niet uit, ook VVD en CDA dreigden tegen te stemmen. "Het blijft voorlopig nog onduidelijk hoe er vanaf 2028 belasting wordt geheven op spaargeld, beleggen en vastgoed, de zogeheten box 3-regeling. De politiek praat al jaren over een nieuwe wet en inmiddels is de Tweede Kamer akkoord. In een uiterste poging om de wet ook door de Eerste Kamer te loodsen, is de stemming uitgesteld, naar verwachting tot na de zomer. Staatssecretaris Eerenberg (Financiën, D66) kan daardoor opgelucht ademhalen. (...) De Tweede Kamer gaat nu weer naar de nieuwe voorstellen kijken. Die kunnen dan eventueel via een novelle (een aanvulling op de wet) naar de Eerste Kamer worden gestuurd. Dat alles is reden voor de senatoren om nu nog niet over de huidige wet te stemmen. Zij willen eerst bekijken wat er verandert en hoe dat betaald gaat worden."

Opdat de zomer nog maar lang mag duren.

With the British Museum’s blockbuster Bayeux tapestry exhibition opening soon, we follow in the footsteps of William the Conqueror and King Harold’s armies around Battle and Rye

‘Uh oh, look at these!” I call to my friends, Annie and Mike. “Ominous,” remarks Annie. Mike raises an eyebrow. We’re hiking the Pevensey Levels, marshland first drained in 772, home now to sheep and cattle, but also water spiders, living underwater in air-filled webs. The ground is pocked with endless impressions of horseshoes.

“It’s almost as if an army came this way,” I say.

Continue reading...

A devastating account of living through the war in Ukraine won this year’s prestigious prize – with the longlist spanning everything from hurricanes to hauntology

Continue reading...