Japan has updated its national robotics strategy with a goal to adopt 10 million robots by the year 2040, with some intended to provide medical care. Minister for the Economy, Trade and Industry Ryosei Akazawa yesterday announced the amended strategy, which envisions more robots working to provide medical care, or taking on roles in the food and beverage manufacturing sectors. To make it happen, Akazawa announced investments in models for AI-powered robots and other forms of physical AI. As is often the case in Japan, this effort will bring together a handful of industrial giants to share their expertise. That collaboration will take place within a new organization called “Noetra” that will be majority-owned by SoftBank, NEC, Sony Group, and Honda. Fujitsu and Rakuten are apparently pondering participation. The minister said Japan already has a lot of robotics expertise gained from using machines in healthcare for the elderly, disaster response, manufacturing, and even decommissioning the Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant. He hopes to use that experience to turn Japan into a robotics powerhouse that serves domestic needs and creates world-leading products. One reason Japan is keen on robots is the combination of its ageing population and restrictive migration policies means it is hard to find workers. Robots therefore supplant humans in some roles – and often do so without much complaint because they’re not taking jobs but instead are filling jobs humans aren’t available or willing to perform. South Korea announced a similar plan to become a robotics powerhouse on Monday, so let battle be joined! Hopefully not giant robot battle – an aspect of robotics that’s a notable feature of Japanese popular culture. ®

We slaan al maanden een internationaal figuur met die 'aanstaande' vermogensaanwasbelasting in box 3, die natuurlijk een vorm van diefstal is die vooral de (lagere) middenstand treft, en bovendien 's lands tech-talent verjaagt. En zeker in tijden waarin woningbezit (overwaarde eerste huis wordt niet belast, laat staan voor verkoop) voor veel mensen een onmogelijkheid is, voelt het moeten verkopen van aandelen (voor veel van diezelfde mensen het enige wapen tegen inflatie) om belasting over fictieve winst te moeten betalen, als een bijna onverdraaglijke ontmoediging.

Maar goed, de Eerste Kamer kwam er gisteravond naar verwachting niet uit, ook VVD en CDA dreigden tegen te stemmen. "Het blijft voorlopig nog onduidelijk hoe er vanaf 2028 belasting wordt geheven op spaargeld, beleggen en vastgoed, de zogeheten box 3-regeling. De politiek praat al jaren over een nieuwe wet en inmiddels is de Tweede Kamer akkoord. In een uiterste poging om de wet ook door de Eerste Kamer te loodsen, is de stemming uitgesteld, naar verwachting tot na de zomer. Staatssecretaris Eerenberg (Financiën, D66) kan daardoor opgelucht ademhalen. (...) De Tweede Kamer gaat nu weer naar de nieuwe voorstellen kijken. Die kunnen dan eventueel via een novelle (een aanvulling op de wet) naar de Eerste Kamer worden gestuurd. Dat alles is reden voor de senatoren om nu nog niet over de huidige wet te stemmen. Zij willen eerst bekijken wat er verandert en hoe dat betaald gaat worden."

Opdat de zomer nog maar lang mag duren.

With the British Museum’s blockbuster Bayeux tapestry exhibition opening soon, we follow in the footsteps of William the Conqueror and King Harold’s armies around Battle and Rye

‘Uh oh, look at these!” I call to my friends, Annie and Mike. “Ominous,” remarks Annie. Mike raises an eyebrow. We’re hiking the Pevensey Levels, marshland first drained in 772, home now to sheep and cattle, but also water spiders, living underwater in air-filled webs. The ground is pocked with endless impressions of horseshoes.

“It’s almost as if an army came this way,” I say.

Continue reading...

A devastating account of living through the war in Ukraine won this year’s prestigious prize – with the longlist spanning everything from hurricanes to hauntology

Continue reading...

The class politics of extreme heat are very real and very dangerous – but that doesn’t stop the billionaire press from peddling its agenda

Every time you think the idiocy has hit rock bottom, it discovers a new level. It turns out there’s an even deeper hole you can dig for yourself than climate-science denial: heat-stress denial. Across the billionaire press last week, columnists and leader writers minimised the health impacts of the heatwave, particularly in schools. Expect more of this next week, when temperatures are forecast to soar again.

An editorial in the Telegraph (which represents the newspaper’s view) titled “Hot weather alarmism treats the public like children” maintained that “unlike in the seventies, when people were largely trusted to look after themselves, officialdom now feels the need to lecture the public about the risks of hot weather at every opportunity”. Extreme heat warnings are issued and weather maps are “painted in an alarming red”. Outrageous! Instead of issuing warnings, the government should just trust people to “take the appropriate precautions”. We should all “learn to live” with it. Quite right too: whatever happened to the bulldog spirit of ignorance and needless death? Cricket, warm beer, excess mortality: these are the markers of national character.

Continue reading...

From classical painting to video games, this survey of the taboo and the twisted won’t let you look away

Museums are damned if they do, damned if they don’t. Ignore the problems of the past and they’re criticised for being problematic. Rewrite their labels according to changing politics and they’re called preachy and woke. The fact is, history is filled with immoral art. But how do we know it when we see it? And what, if anything, should we be doing about it?

In her timely and punchy new book, the philosopher Daisy Dixon explores some of the most controversial artworks ever produced. She’s interested in how an artist’s character can influence their creations, and the harmful effects those creations can have on the world.

Continue reading...

“Kiest u migrant A of B?” was de onderzoeksvraag. Een manier om bloot te leggen welke migranten burgers eerder accepteren. Opleiding, leeftijd, taalvaardigheid, religie, gezinssituatie, vluchtreden: alles kan worden gevarieerd, gemeten en netjes in grafieken gezet. En inderdaad, zulke studies kunnen iets belangrijks laten zien. Niet wat rechtvaardig is, maar wat mensen aantrekkelijk vinden.

Maar als je weet welke migrant het best verkoopt, ontstaat de verleiding om migratiebeleid daarop af te stemmen. De jonge, werkende, goed opgeleide migrant. De migrant die onze taal al spreekt. De migrant die cultureel niet te veel schuurt. De vluchteling met het begrijpelijke verhaal, het fotogenieke kind, de herkenbare wanhoop. De migrant die geen beroep doet op solidariteit, maar op sympathie.

Wie draagvlak wil behouden, moet weten waar dat draagvlak zit. Maar draagvlak is geen moreel kompas. Het kan net zo goed registreren waar onze vooroordelen, angsten en hiërarchieën zitten. Bovendien is draagvlak geen natuurverschijnsel. Het wordt gevormd door politieke keuzes, framing, media-aandacht, beleidstaal en jarenlange campagnes waarin migratie vooral als probleem, last of dreiging is gepresenteerd. Politiek hoort dus niet simpelweg achter de publieke opinie aan te hobbelen. Het is ook de taak van politiek om draagvlak te creëren voor wat juridisch noodzakelijk en moreel verdedigbaar is.

Daarbij wordt vaak gedaan alsof migratie vooral een humanitaire of culturele kwestie is, terwijl ze voor een groot deel gewoon door de markt wordt georganiseerd. Arbeidsmigranten komen niet omdat abstracte kosmopolieten dat zo gezellig vinden, maar omdat werkgevers personeel zoeken voor kassen, distributiecentra, slachterijen, bouwplaatsen, universiteiten, ziekenhuizen en huishoudens. De economie selecteert voortdurend migranten: gewenst zolang ze gaten vullen, ongewenst zodra ze zichtbaar worden als bewoners, buren of ouders met rechten.

Daarmee komt migratiebeleid dicht bij liefdadigheid. Niet bij rechten, maar bij gunst. We verwelkomen degene die het beste in ons zelfbeeld past: dankbaar, nuttig, herkenbaar, niet te boos, niet te vreemd. De ander, met hetzelfde recht op bescherming of verblijf, valt buiten beeld omdat hij minder goed in het verhaal past. Minder knuffelbaar. Minder verkoopbaar. Minder geschikt voor de campagnefoto.

Bij arbeidsmigratie kun je nog zeggen dat selectie onderdeel is van beleid. Staten maken keuzes over economische behoeften, sectoren en aantallen. Maar zelfs dat is vaak mooier geformuleerd dan het is. In werkelijkheid wordt veel selectie al vooraf gedaan door werkgevers, uitzendbureaus, sectoren met lage lonen en consumenten die goedkope producten en snelle bezorging normaal zijn gaan vinden. De staat doet vervolgens alsof hij boven de markt staat, terwijl hij die markt al jaren laat bepalen wie hier nodig is.

Bij vluchtelingen ligt dat anders. Wie bescherming nodig heeft omdat terugkeer gevaarlijk is, hoort niet afhankelijk te zijn van populariteit. De vraag is dan niet of wij iemand aardig, nuttig of cultureel nabij vinden. De vraag is of iemand gevaar loopt. Als het antwoord ja is, wordt onze voorkeur secundair.

In de discussie over dit onderzoek zit daarom een terechte waarschuwing: bij vluchtelingen is de keuze tussen migrant A en migrant B vaak een fictie. Het Vluchtelingenverdrag vraagt niet wie wij het meest sympathiek vinden, maar wie bescherming nodig heeft. Dat maakt het onderzoek mogelijk problematisch, maar niet waardeloos. Het kan juist blootleggen welke voorkeuren, angsten en reflexen meespelen in het publieke oordeel. Maar dan moet je die uitkomsten behandelen als diagnose, niet als selectie-instrument. Wie van zulke data een marketingmodel maakt voor migratiebeleid, verwart draagvlak met rechtvaardigheid. En daar ligt, in het huidige politieke klimaat, het gevaar. Want de kans is groot dat het zo gebruikt zal gaan worden.

Ik pleit hier niet voor een verbod op zulke studies. Ze kunnen laten zien hoe selectief onze empathie werkt. Het kan zichtbaar maken dat “humaniteit” vaak pas begint bij herkenbaarheid. De alleenstaande jonge man is daarbij vaak de minst aaibare figuur in het debat. Maar zijn lage sympathiescore zegt niets over de vraag of hij vervolgd wordt, oorlog ontvlucht of bij terugkeer gevaar loopt.

Ethisch gebruik betekent dus: blootleggen waar draagvlak discrimineert, niet discriminatie efficiënter organiseren. Gebruik de data om communicatie te verbeteren, zonder rechten afhankelijk te maken van populariteit. Gebruik ze om te begrijpen waar weerstand vandaan komt, zonder te doen alsof het onderzoek zelf al verklaart waarom die weerstand bestaat. Een voorkeurenonderzoek meet de uitkomst van publieke opinie, niet de politieke en maatschappelijke productie ervan. Juist daarom moet politiek meer doen dan registreren welke migrant het beste ligt. Zij moet uitleggen, begrenzen, corrigeren en verantwoordelijkheid nemen voor rechten die ook gelden wanneer ze electoraal slecht verkoopbaar zijn.

Want de echte test van een rechtsstaat is niet hoe hij omgaat met de migrant die iedereen graag wil helpen. Die test begint bij de migrant die niemand op een poster wil zetten, maar die wel gevaar loopt als hij wordt teruggestuurd.

Dank aan Emiel voor het posten van de link naar het Trouw-artikel in het Sargasso Café, en aan de reageerders daar voor de discussie. Een aantal punten uit die bijdragen is in dit stuk verwerkt.

DEN BOSCH (ANP) - Huishoudens hebben tijdens de afgelopen hittegolf flink meer stroom verbruikt dan op koelere dagen door het gebruik van ventilatoren en airco's en doordat koelkasten harder moesten werken. Dat meldt energieleverancier Essent. In de avond was er zelfs een piek van 50 procent meer stroomverbruik. Dat is volgens Essent vooral te verklaren door airconditioners, omdat er daar de afgelopen jaren veel van zijn geïnstalleerd.

Essent vergeleek het netto-elektriciteitsverbruik van klanten op 25 juni, toen het in De Bilt 32 graden werd, met dat op 16 juni, toen het met 23 graden ruim 9 graden koeler was. Essent zegt dat overdag het effect van temperatuur op het verbruik lastiger is te zien, omdat de hoeveelheid zonne-energie die huishoudens zelf opwekken en direct verbruiken sterk varieert. In de avond en nacht speelt zonneproductie nauwelijks nog een rol en is temperatuur de belangrijkste verklaring voor het hogere verbruik.

Huishoudens hebben tijdens de afgelopen hittegolf flink meer stroom verbruikt dan op koelere dagen door het gebruik van ventilatoren en airco's en doordat koelkasten harder moesten werken. Dat meldt energieleverancier Essent. In de avond was er zelfs een piek van 50 procent meer stroomverbruik. Dat is volgens Essent vooral te verklaren door airconditioners, omdat er daar de afgelopen jaren veel van zijn geïnstalleerd.

Essent vergeleek het netto-elektriciteitsverbruik van klanten op 25 juni, toen het in De Bilt 32 graden werd, met dat op 16 juni, toen het met 23 graden ruim 9 graden koeler was. Essent zegt dat overdag het effect van temperatuur op het verbruik lastiger is te zien, omdat de hoeveelheid zonne-energie die huishoudens zelf opwekken en direct verbruiken sterk varieert. In de avond en nacht speelt zonneproductie nauwelijks nog een rol en is temperatuur de belangrijkste verklaring voor het hogere verbruik.

An anonymous reader quotes a report from Inside Climate News: A new state law limits Florida communities' aims to offset greenhouse gas emissions that are warming the global climate and intensifying disasters such as hurricanes. Specifically, HB 1217 prohibits local governments from pursuing net-zero emissions goals. At least 10 cities and counties have implemented such policies, including Fort Lauderdale, Miami, Orlando and Leon County, where Tallahassee, the state capital, is located. But the new law will not necessarily upend these policies, said Bradley Marshall, senior attorney at Earthjustice, an advocacy group. "It's certainly meant to scare municipalities and local governments from trying to do things to further net-zero policies," he said. "Now, its exact impact and what it exactly prohibits is probably up for some debate. Things that are adjacent to it -- emissions reductions and even climate change reduction policies -- on their face will not run afoul at all of a ban on adopting a net zero policy."

The measure requires local governments to submit an affidavit annually to the state Department of Revenue verifying compliance. Gov. Ron DeSantis, a Republican, signed the measure on April 22, Earth Day, and the law will take effect July 1. It states that "net zero policies, carbon taxes and assessments, and emission trading programs are detrimental to this state's energy security and economic interests and inconsistent with the energy policy and the environmental policy of this state." [...] HB 1217 also prevents local governments from purchasing items such as vehicles or appliances based on the fuels they use or production of the items. Local governments may not participate in carbon-trading programs or use public funds to support other organizations with net-zero policies. Cities and counties also may not charge a tax or fee tied with carbon emissions. "This bill is definitely part of a larger coordinated push by the political enablers of the fossil fuel industry to obstruct any tools -- legal or legislative tools -- to hold the industry accountable for its contributions to climate change," said Laura Peterson, senior analyst at the Union for Concerned Scientists, an advocacy group. "Florida is really on the front lines. So I imagine the governor is taking this step because he sees what's coming down the pike. It's not getting better. So I can only assume that this is an effort to satisfy some of the pressures that he's getting from donors and from his party to protect the industry. And he's doing it at the expense of his constituents."

Read more of this story at Slashdot.